Tου David Ignatius - Aρθρογράφου της Washington Post
Η άνοιξη είναι μακρινή ανάμνηση και αυτό ισχύει και εδώ στον αραβικό κόσμο. Τώρα έχει έρθει η ώρα της συγκομιδής, η ώρα που ευχαριστούμε για όσα θερίσαμε και παρακαλούμε να επαρκέσουν για να περάσουμε τον χειμώνα.
Σκέφτομαι τα χαρακτηριστικά των εποχών παρακολουθώντας σε τηλεοπτική μετάδοση το χάος στην Αίγυπτο και στη Συρία, καθώς οι επαναστάσεις πασχίζουν να γεννηθούν. Σε τούτα εδώ τα μέρη, πρόσφατα γιόρτασαν το Εϊντ αλ Αντα. Η γιορτή έχει τελειώσει, αλλά κάτι έχει απομείνει από το πνεύμα της τώρα που στις ΗΠΑ γιορτάζουμε την ημέρα των Ευχαριστιών.
Ο τακτικός επισκέπτης στη Μέση Ανατολή φέτος έζησε στιγμές χαράς, παρακολουθώντας το ξέσπασμα ελευθερίας και αξιοπρέπειας στους δρόμους, αλλά και ειλικρινούς φρίκης – μπροστά στο ενδεχόμενο να μετουσιωθεί αυτό το πάθος σε σκοτεινό μωσαϊκό μισαλλοδοξίας και ανασφάλειας.
Δεν ξέρω τι μας περιμένει. Αυτή η αβεβαιότητα είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους χαίρομαι που ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα προχωρεί με προσεκτικά βήματα – ελπίζοντας για το καλύτερο, υποστηρίζοντας τους καλούς όποτε μπορεί, αλλά προσπαθώντας να αποτρέψει πιο επικίνδυνες εξελίξεις.
Η γιορτή των Ευχαριστιών είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε τους γέροντες στο οικογενειακό τραπέζι, αυτούς που έχουν ζήσει αμέτρητες φορές την άνοιξη και τον χειμώνα και που κάποιες φορές βλέπουν καθαρά. Πολλοί απ’ αυτούς τους Αραβες γέροντες λείπουν φέτος – και κάποιοι το αξίζουν, όπως ο ανατραπείς πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, που φαντάστηκε ότι μπορούσε να κυβερνήσει την Αίγυπτο σαν βασιλιάς.
Κάποιες ηλικιωμένες, σοφές φωνές έχουν απομείνει και αξίζει να τις ακούσουμε. Ακούστε λοιπόν τον πρίγκιπα Σαούντ αλ Φαϊζάλ, τον 71χρονο Σαουδάραβα υπουργό Εξωτερικών, που διατηρεί το αξίωμα αυτό από το 1975 και είναι ο μακροβιότερος υπουργός Εξωτερικών του πλανήτη.
Τον συνάντησα την περασμένη εβδομάδα στο παλάτι του και η επίσκεψη ήταν συγκλονιστική. Ο πρίγκιπας πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον και τα χέρια του και η φωνή του προδίδουν ένα ελαφρό τρέμουλο. Ενώ όμως το σώμα του είναι αδύναμο, ο πρίγκιπας, που σπούδασε στο Πρίνστον, παραμένει οξύνους. Η συζήτηση ήταν η πιο ενδιαφέρουσα από τις πολλές που είχαμε τα τελευταία χρόνια.
Ζήτησα από τον Σαούντ να με βοηθήσει να καταλάβω την Αραβική Ανοιξη και την τροπή που θα πάρουν τα πράγματα. Πολλοί Σαουδάραβες θεωρούν ότι πρόκειται για καταστροφική εξέλιξη που θα ενισχύσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, αλλά ο πρίγκιπας ήταν πιο θετικός.
«Πρόκειται για σπουδαία μεταμόρφωση στον αραβικό κόσμο», είπε, «συμβαίνει σε κάθε χώρα με διαφορετικό τρόπο και για διαφορετικούς λόγους. Νομίζω ότι όλες αυτές οι περιπτώσεις έχουν ως κοινό την έλλειψη προσοχής των κυβερνώντων προς τη θέληση των λαών, την αντίληψή τους ότι μπορούν να συνεχίσουν να αγνοούν τη θέληση του κόσμου επειδή ελέγχουν την κατάσταση. Αλλά ποτέ δεν μπορείς να αποφύγεις αυτό που θέλει ο κόσμος, ανεξάρτητα από το τι κυβέρνηση έχεις».
Και ο Σαούντ συνέχισε: «Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα προκύψει από αυτές τις επαναστάσεις. Κάποιες επαναστάσεις, όπως η αμερικανική, πέτυχαν. Αλλά η γαλλική επανάσταση έφερε την περίοδο της τρομοκρατίας. Τι θα συμβεί στην περιοχή μας; Ο,τι και να συμβεί, θα είναι δική τους απόφαση».
Μου φαίνεται ότι ο Σαούντ επεσήμανε το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο που έχω αποκομίσει από τα φετινά μου ταξίδια. Οι αραβικοί λαοί γράφουν επιτέλους μόνοι τους την ιστορία τους. Δεν είναι θύματα δικτατόρων ή ξένων δυνάμεων. Ορίζουν το μέλλον τους, για το καλύτερο ή το χειρότερο.
Και ποιο θα είναι το πολιτικό μέλλον της Σαουδικής Αραβίας; Πώς μπορεί να συμβιβαστεί το πλουσιότερο και συντηρητικότερο καθεστώς του αραβικού κόσμου με αυτή την εποχή των αλλαγών; Η απάντηση του Σαούντ ήταν μετρημένη: «Θα ακούσουμε τον λαό μας και θα αναπτυχθούμε αναλόγως» και «αναπτυσσόμαστε, ίσως όχι τόσο γρήγορα όσο σε μια επανάσταση, αλλά αναπτυσσόμαστε διαφυλάσσοντας τη σταθερότητα».
Ο Σαούντ έχει τη βασιλική κορμοστασιά ενός Βεδουίνου πρίγκιπα, είναι ψηλός και λεπτός, ενώ το ασκητικό του πρόσωπο κρύβει τη σπίθα στο βλέμμα του. Πάντα αναρωτιόμουν αν θα τον συναντήσω κάποια μέρα στην Ιερουσαλήμ να ηγείται αραβικής ειρηνευτικής αποστολής.
Αυτό μάλλον δεν θα συμβεί, παρόλο που οι Σαουδάραβες έχουν προτείνει ειρηνευτικό σχέδιο που αναγνωρίζει το Ισραήλ με αντάλλαγμα τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Ομως το ρολόι της ειρήνης φαίνεται να έχει κολλήσει στα μεσάνυχτα, οι δείκτες δεν προχωρούν για να φέρουν μια νέα ημέρα.
Στη φετινή γιορτή των Ευχαριστιών πρέπει να ακούσουμε τις φωνές στο παγκόσμιο τραπέζι – την οχλαγωγία και τη σύγχυση αλλά και τις φωνές εκείνων που καταλαβαίνουν ότι ενώ η αλλαγή είναι επιθυμητή, είναι καιρός να αποκατασταθούν η πολιτισμένη συζήτηση και η ανεκτικότητα, που θα βοηθήσουν την περιοχή να επιβιώσει από τον επερχόμενο αραβικό χειμώνα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_04/12/2011_465039
Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011
Εξισλαμισμένοι Έλληνες και κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία!
OΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΡΚΙΑ
του Βλάση Αγτζίδη
Η οριστική διαμόρφωση των πληθυσμών στην Ελλάδα και την Τουρκία καθορίστηκε από τη συνθήκη της Λωζάννης τον Ιoύλιο του 1923. Η συνθήκη πρόβλεπε την ανταλλαγή των πληθυσμών με βασικό κριτήριο κατάταξης τη θρησκευτική πίστη. Έτσι οι χριστιανοί θα έπρεπε να εκδιωχθούν από την Τουρκία και οι μουσουλμάνοι από την Ελλάδα. Η επιλογή με βάση το θρήσκευμα οδήγησε αφενός στην εξαίρεση των ελληνικών πληθυσμών που είχαν εξισλαμιστεί ή βρισκόταν σε κρυπτοχριστιανική κατάσταση στην Τουρκία, ενώ εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα οι ελληνογενείς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι. Έτσι διαμορφώθηκε στη σημερινή Τουρκία ένας πολύμορφος μουσουλμανικός ελληνικός πληθυσμός που αποτελείται αφ’ ενός από τους γηγενείς εξισλαμισμένους και κρυπτοχριστανούς του Πόντου και αφ’ ετέρου από αυτούς που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα.
Εξισλαμισμένοι Κρητικοί, Μακεδόνες και Κύπριοι
Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι μεγάλο μέρος των λεγόμενων τουρκοκρητικών είναι ελληνικής καταγωγής. Εξ άλλου το “κρητικό ζήτημα” στις αρχές του αιώνα μας θύμιζε πάρα πολύ το σημερινό πρόβλημα της Βορείου Ιρλανδίας. Τη διαπίστωση αυτή, εκτός των ιστορικών πηγών, υποστηρίζει η ύπαρξη τέτοιων πληθυσμών στη Συρία (Χαμηδιέ) και στη Λιβύη οι οποίοι διατηρούν την ανάμνηση της ελληνικής τους προέλευσης και εξακολουθούν να δηλώνουν “Έλληνες”.
Επίσης και στη κεντρική και νοτιοδυτική Μακεδονία (Αλιάκμωνας και περιοχή Κοζάνης) κατοικούσαν οι εξισλαμισμένοι Έλληνες που έγιναν γνωστοί ως “Βαλαάδες”. Οι Βαλαάδες χαρακτηρίζονται σε εθνογραφικούς χάρτες του περασμένου αιών ως “Greek Muslims”.
Οι ελληνογενείς μουσουλμάνοι της Κρήτης και της Μακεδονίας εκδιώχθηκαν στην Τουρκία το 1923, με τη συνθήκη της Λωζάννης. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Δυτική και Νότια Μικρά Ασία. Στην πλειοψηφία τους παραμένουν και σήμερα ελληνόφωνοι. Για αυτούς τους πληθυσμούς δημοσίευαν οι τουρκικές εφημερίδες τα προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης.
Στις περιοχές της Κιλικίας (Αττάλεια) κατοικεί επίσης αριθμός ελληνοφώνων Κυπρίων μουσουλμάνων οι οποίοι μετακινήθηκαν εκεί από τα τέλη του περασμένου αιώνα. μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου.
Εξισλαμισμένοι – Πόντιοι
Η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη ομάδα Ελληνογενών εξισλαμισμένων είναι αυτή που κατοικεί στον ιστορικό Πόντο και ειδικά στην επαρχία Τραπεζούντας. Οι εγκαταστάσεις αυτών που μιλούν τα ποντιακά ελληνικά περιγράφονται ως εξής στην έρευνα “Ethnic Groups in the Republic of Turkey” του γερμανικού πανεπιστημίου του Τybingen:
“…αποτελούνται από μερικές εξάδες χωριών γύρω από την Τόνια και 40-50 εγκαταστάσεις στις κοιλάδες (επάνω μέρος) Σαλακλί και Γκιουρτσάϋ νότια του Οφι, γύρω από την Τσαϊκαρα και το Κιοπρούμπασι. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο κύματα μετανάστευσης στην επαρχία Σακαρυά.”
Υπάρχει ήδη μια αξιόλογη διασπορά των εξισλαμισμένων στην Κωνσταντινούπολη και στα περισσότερα αστικά κέντρα της Τουρκίας. Κοινότητές τους έχουν δημιουργηθεί στην κατεχόμενη Κύπρο, την Ίμβρο καθώς και στο εξωτερικό (Γερμανία). Επίσης τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια μικρή κοινότητα στην Ελλάδα. Είναι συγκροτημένοι σε κλειστές κοινωνικές ομάδες στις οποίες επικρατεί ενδογαμία. Ξεχωρίζουν τον εαυτό τους από τους καθαρούς Τούρκους και τους διακρίνει φιλελληνισμός. Αυτοδηλώνονται ως “Ρωμαίοι” (Ρωμιοί) και είναι κυρίως ελληνόφωνοι. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι σε όλο τον Πόντο ξεπερνούν τις 300.000 άτομα.
Οι ελληνόφωνοι αυτοί Ρωμιοί περιλαμβάνονται συνήθως στους πληθυσμούς που καταγράφονται ως “Λαζοί”. Με την ονομασία αυτή δηλώνονται δύο βασικά εθνοτικές ομάδες: οι παραδοσιακοί Λαζοί, οι οποίοι είναι γεωργιανό φύλο που βρίσκεται πολύ κοντά στους Μιγγρέλους της Γεωργίας και οι “Ρωμαίοι”.
Οι ελληνόφωνοι Ρωμιοί μιλούν διάφορα ιδιώματα της τραπεζουντιακής διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας. Τη γλώσσα που μιλούν την ονομάζουν “ρωμαϊκά”. Οι Οφλήδες μιλούν την αρχαιοπρεπέστερη ελληνική διάλεκτο που βρίσκεται εν ζωή. Είναι οι μόνοι που χρησιμοποιούν ως αρνητικό μόριο το “ου” και “ουκί” ενώ παρατηρείται και το φαινόμενο του τσιτακισμού. Η διάλεκτος ακόμα ακμάζει και διατηρεί την ικανότητα να αφομοιώνει ξένες λέξεις και να τις διαμορφώνει με βάση τις ανάγκες της γλώσσας. Τον ελληνικό τύπο ακολουθούν και τα μουσουλμανικά ονόματα. Ο Μεμέτης, ο Κεμάλης, ο Τουργκούτης κ.λπ. Η Κωνσταντινούπολη επιβιώνει με την μεσαιωνική λαϊκή της ονομασία: Ισταμπόλη (από το “Εις την Πόλη”), απ’ όπου προήλθε και το σημερινό τούρκικο όνομά της: Ισταμπούλ.
Η νεολαία σήμερα ξεπερνά την παλιά θρησκευτική προκατάληψη που αδιαφορούσε για τα εθνικά χαρακτηριστικά. Αρχίζει να αναζητεί την εθνική της προέλευση. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπάρχει ισχυρή παροικία, καθώς και στην Τραπεζούντα έχουν ξεκινήσει προσπάθειες προβολής και υπεράσπισης του ελληνόφωνου πολιτισμού.
Η τραγωδία του Πόντου
Για τους ελληνόφωνους μουσουλμάνους της βόρειας Τουρκίας, δηλαδή του μικρασιατικού Πόντου, έχουμε πλήθος ιστορικών δεδομένων. Το 1914 ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν σε 929.495 και κατανεμόταν ως εξής: α) Ορθόδοξοι Ελληνες: 696.495, β) Μουσουλμάνοι Έλληνες: 190.000, γ) Κρυπτοχριστιανοί: 43.000
Όπως μας πληροφορεί ο μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος, οι εξισλαμισμοί στον Πόντο πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1648- 1687 από τις πιέσεις των φεουδαρχών, των Ντερεμπέηδων.
Γράφει:
“Ενεκα των από των Τερε-βέηδων πιέσεων τούτων και των δεινών διωγμών οι από του ποταμού Ακάμψιος (Τσορόχ) μέχρι Τραπεζούντος συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί, οι κατοικούντες τας περιφερείας Ριζαίου, Όφεως, Σουρμένων και Γημωράς εξισλαμίστηκαν αθρόως. Οι χριστιανοί της περιφέρειας Όφεως είχον εξισλαμισθεί κατά την παράδοσιν ομού μετά του επισκόπου αυτών Αλεξάνδρου μετονομασθέντος Ισκεντέρ…”.
Το τελευταίο κύμα των εξισλαμισμών συμπίπτει χρονικά με την γενοκτονία (1916-1923) που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι κατά του χριστιανικού ελληνικού πληθυσμού του Πόντου. Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει τον βίαιο εξισλαμισμό των χριστιανικών εθνοτήτων και για το σκοπό αυτό δημιούργησαν ορφανοτροφεία για τα παιδιά των χριστιανών που είχαν εξοντώσει. Στα ελληνόπαιδα παρείχαν τουρκική παιδεία και ισλαμική θεολογική μόρφωση. Τις ελληνίδες τις υποχρέωναν σε γάμο με μουσουλμάνους.
Το ότι δεν υπήρχαν αξιόλογοι τουρκικοί πληθυσμοί στο χώρο του Πόντου φαίνεται από το γεγονός ότι και οι ίδιες οι τουρκικές αρχές προτιμούσαν τη χρήση του όρου “μουσουλμάνος” και όχι “Τούρκος”. Σε κείμενο συνεννόησης – που αφορούσε τους όρους αυτονομίας του Πόντου και πρόβλεπε την ισοπολιτεία των κατοίκων του – που υπογράφτηκε το Σεπτέμβριο του 1919 στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ του μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρυσάνθου και του βαλή Τραπεζούντας Σουλεϊμάν Νετζμή Βέη ανάφερε δύο ομάδες κατοίκων: τους Έλληνες και τους Μουσουλμάνους.
Στην επιχειρηματολογία πάντως των Χριστιανών Ποντίων προς τις συμμαχικές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκε η ελληνική καταγωγή των μουσουλμάνων του Πόντου. Στην Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού στις 30/12/1918 υπεβλήθη υπόμνημα για την δημιουργία της “Ελληνικής Δημοκρατίας του Πόντου”. Μεταξύ άλλων υπάρχει το εξής επιχείρημα:
“…από τον μουσουλμανικόν πληθυσμό μέγα μέρος είναι ελληνικής καταγωγής και δεν ελησμόνησαν ούτε την καταγωγήν αυτών, ούτε την ελληνικήν γλώσσαν, ην εξακολουθούν να ομιλώσιν.”
Η Σημασία αυτών των Πληθυσμών
Οι εξισλαμισμένοι και κρυπτοχριστιανικοί πληθυσμοί μας βοηθούν στο να κατανοήσουμε την φύση της σύγχρονης Τουρκίας. Μας θυμίζουν την παλιά οικουμενικότητα του ελληνισμού. Ένα τμήμα της παλιάς ρωμιοσύνης παραμένει με κρυπτοχριστιανική ή μουσουλμανική μορφή, στους παλιούς ελληνικούς τόπους της Ανατολής.
Το τουρκικό κράτος προσπαθεί με κάθε τρόπο να αφομοιώσει τους πληθυσμούς αυτούς. Επιδιώκει την κοινωνική διάσπαση των συμπαγών πληθυσμών με μεταφορά σε άλλα μέρη της Τουρκίας. Έτσι δόθηκαν οικονομικά κίνητρα για μετανάστευση των ελληνόφωνων στο Κουρδιστάν, την Ιμβρο και την κατεχόμενη Κύπρο. Σήμερα ένα από τα τουρκικά χωριά της Ίμβρου κατοικείται από εξισλαμισμένους ελληνόφωνους ενώ περί τους 3.000 έχουν εγκατασταθεί ως έποικοι στην κατεχόμενη Κύπρο. Οι ελληνόφωνοι έποικοι είναι μία από τις λίγες εθνοτικές ομάδες που μεταφέρθηκαν εκεί και διατηρούν αρμονικές σχέσεις με τους εγκλωβισμένους.
Από την άλλη όμως οι ελληνογενείς μουσουλμάνοι της Τουρκίας προσπαθούν να διασώσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα και να αναδειχθούν σε μια γέφυρα φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των λαών της Τουρκίας και της Ελλάδας. Αποδεικνύουν επίσης ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πλην αυτού της αλληλοκατανόησης και της συνύπαρξης. Εμείς ελπίζουμε ότι η βασανιστική περίοδος μετασχηματισμού στην οποία έχει εισέλθει η Τουρκία θα τελειώσει με την δημιουργία μιας πραγματικής δημοκρατικής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας.
ΕΝΘΕΤΟ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ
Για τις περιοχές των εξισλαμισμένων Ελλήνων του Πόντου ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος γράφει:
“Οι περί των Ψυχρόν ποταμόν (Μπαλτατζή Ντερέ) οικούντες Οφίται ή Οφλήδες, διετήρησαν την ελληνικήν γλώσσαν και τα ελληνικά ήθη και έθιμα, ενθυμούνται ακόμη την εξ Ελλήνων καταγωγήν αυτών. Είναι ημερώτεροι των Λαζών και κατά την κληροδοτηθείσαν αυτοίς παρά των Ελλήνων προγόνων αυτών παράδοσιν ασχολούνται με τα γράμματα και την θεολογίαν. Αι μουσουλμανικαί ιερατικαί και θεολογικαί σχολαί του Οφεως ήσαν αι τελειότεραι εν των Οθωμανικώ κράτει. Οι άνδρες εν Οφει γιγνώσκουσιν και την τουρκικήν γλώσσαν, αλλ’ αι γυναίκες ηγνόουν αυτήν, και δια τούτο μέχρι των ημερών ημών εις την κατ οίκον ομιλία εγίνετο χρήσις του Ελληνικού Ποντικού ιδιώματος του Οφεως. Τα χωρία αυτών μέχρι των ημερών ημών διετήρουν τα Ελληνικά αυτών ονόματα, Παλαιοχώριν, Μεσοχώριν, Υψηλή ή Υψηλάντων, όθεν προήλθεν η οικογένεια των Υψηλαντών, Ξένος, Αληθινός, Φωτεινός, Χαλάεσσα, Γοργορά, Κοντού, Χωλός, Οκελος, σώζονται δε εν αυτοίς πολλοί ναοί και χειρόγραφα ελληνικά… Ελληνόφωνοι, αλλ ουχί ήμεροι ως οι Οφίται παρέμειναν και οι εξισλαμισθέντες χριστιανοί της Θοανίας (Τόνγιας), τα δε χωρία αυτών διετήρησαν κατά το πλείστον ομοίως τα ελληνικά ονόματα, οίον Κατωχώριν, Μεσοπλάγιν, Μεσοπαίδιν.”
http://www.defence-point.gr/news/?p=29631 Διαβάστε περισσότερα...
του Βλάση Αγτζίδη
Η οριστική διαμόρφωση των πληθυσμών στην Ελλάδα και την Τουρκία καθορίστηκε από τη συνθήκη της Λωζάννης τον Ιoύλιο του 1923. Η συνθήκη πρόβλεπε την ανταλλαγή των πληθυσμών με βασικό κριτήριο κατάταξης τη θρησκευτική πίστη. Έτσι οι χριστιανοί θα έπρεπε να εκδιωχθούν από την Τουρκία και οι μουσουλμάνοι από την Ελλάδα. Η επιλογή με βάση το θρήσκευμα οδήγησε αφενός στην εξαίρεση των ελληνικών πληθυσμών που είχαν εξισλαμιστεί ή βρισκόταν σε κρυπτοχριστιανική κατάσταση στην Τουρκία, ενώ εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα οι ελληνογενείς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι. Έτσι διαμορφώθηκε στη σημερινή Τουρκία ένας πολύμορφος μουσουλμανικός ελληνικός πληθυσμός που αποτελείται αφ’ ενός από τους γηγενείς εξισλαμισμένους και κρυπτοχριστανούς του Πόντου και αφ’ ετέρου από αυτούς που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα.
Εξισλαμισμένοι Κρητικοί, Μακεδόνες και Κύπριοι
Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι μεγάλο μέρος των λεγόμενων τουρκοκρητικών είναι ελληνικής καταγωγής. Εξ άλλου το “κρητικό ζήτημα” στις αρχές του αιώνα μας θύμιζε πάρα πολύ το σημερινό πρόβλημα της Βορείου Ιρλανδίας. Τη διαπίστωση αυτή, εκτός των ιστορικών πηγών, υποστηρίζει η ύπαρξη τέτοιων πληθυσμών στη Συρία (Χαμηδιέ) και στη Λιβύη οι οποίοι διατηρούν την ανάμνηση της ελληνικής τους προέλευσης και εξακολουθούν να δηλώνουν “Έλληνες”.
Επίσης και στη κεντρική και νοτιοδυτική Μακεδονία (Αλιάκμωνας και περιοχή Κοζάνης) κατοικούσαν οι εξισλαμισμένοι Έλληνες που έγιναν γνωστοί ως “Βαλαάδες”. Οι Βαλαάδες χαρακτηρίζονται σε εθνογραφικούς χάρτες του περασμένου αιών ως “Greek Muslims”.
Οι ελληνογενείς μουσουλμάνοι της Κρήτης και της Μακεδονίας εκδιώχθηκαν στην Τουρκία το 1923, με τη συνθήκη της Λωζάννης. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Δυτική και Νότια Μικρά Ασία. Στην πλειοψηφία τους παραμένουν και σήμερα ελληνόφωνοι. Για αυτούς τους πληθυσμούς δημοσίευαν οι τουρκικές εφημερίδες τα προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης.
Στις περιοχές της Κιλικίας (Αττάλεια) κατοικεί επίσης αριθμός ελληνοφώνων Κυπρίων μουσουλμάνων οι οποίοι μετακινήθηκαν εκεί από τα τέλη του περασμένου αιώνα. μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου.
Εξισλαμισμένοι – Πόντιοι
Η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη ομάδα Ελληνογενών εξισλαμισμένων είναι αυτή που κατοικεί στον ιστορικό Πόντο και ειδικά στην επαρχία Τραπεζούντας. Οι εγκαταστάσεις αυτών που μιλούν τα ποντιακά ελληνικά περιγράφονται ως εξής στην έρευνα “Ethnic Groups in the Republic of Turkey” του γερμανικού πανεπιστημίου του Τybingen:
“…αποτελούνται από μερικές εξάδες χωριών γύρω από την Τόνια και 40-50 εγκαταστάσεις στις κοιλάδες (επάνω μέρος) Σαλακλί και Γκιουρτσάϋ νότια του Οφι, γύρω από την Τσαϊκαρα και το Κιοπρούμπασι. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο κύματα μετανάστευσης στην επαρχία Σακαρυά.”
Υπάρχει ήδη μια αξιόλογη διασπορά των εξισλαμισμένων στην Κωνσταντινούπολη και στα περισσότερα αστικά κέντρα της Τουρκίας. Κοινότητές τους έχουν δημιουργηθεί στην κατεχόμενη Κύπρο, την Ίμβρο καθώς και στο εξωτερικό (Γερμανία). Επίσης τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια μικρή κοινότητα στην Ελλάδα. Είναι συγκροτημένοι σε κλειστές κοινωνικές ομάδες στις οποίες επικρατεί ενδογαμία. Ξεχωρίζουν τον εαυτό τους από τους καθαρούς Τούρκους και τους διακρίνει φιλελληνισμός. Αυτοδηλώνονται ως “Ρωμαίοι” (Ρωμιοί) και είναι κυρίως ελληνόφωνοι. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι σε όλο τον Πόντο ξεπερνούν τις 300.000 άτομα.
Οι ελληνόφωνοι αυτοί Ρωμιοί περιλαμβάνονται συνήθως στους πληθυσμούς που καταγράφονται ως “Λαζοί”. Με την ονομασία αυτή δηλώνονται δύο βασικά εθνοτικές ομάδες: οι παραδοσιακοί Λαζοί, οι οποίοι είναι γεωργιανό φύλο που βρίσκεται πολύ κοντά στους Μιγγρέλους της Γεωργίας και οι “Ρωμαίοι”.
Οι ελληνόφωνοι Ρωμιοί μιλούν διάφορα ιδιώματα της τραπεζουντιακής διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας. Τη γλώσσα που μιλούν την ονομάζουν “ρωμαϊκά”. Οι Οφλήδες μιλούν την αρχαιοπρεπέστερη ελληνική διάλεκτο που βρίσκεται εν ζωή. Είναι οι μόνοι που χρησιμοποιούν ως αρνητικό μόριο το “ου” και “ουκί” ενώ παρατηρείται και το φαινόμενο του τσιτακισμού. Η διάλεκτος ακόμα ακμάζει και διατηρεί την ικανότητα να αφομοιώνει ξένες λέξεις και να τις διαμορφώνει με βάση τις ανάγκες της γλώσσας. Τον ελληνικό τύπο ακολουθούν και τα μουσουλμανικά ονόματα. Ο Μεμέτης, ο Κεμάλης, ο Τουργκούτης κ.λπ. Η Κωνσταντινούπολη επιβιώνει με την μεσαιωνική λαϊκή της ονομασία: Ισταμπόλη (από το “Εις την Πόλη”), απ’ όπου προήλθε και το σημερινό τούρκικο όνομά της: Ισταμπούλ.
Η νεολαία σήμερα ξεπερνά την παλιά θρησκευτική προκατάληψη που αδιαφορούσε για τα εθνικά χαρακτηριστικά. Αρχίζει να αναζητεί την εθνική της προέλευση. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπάρχει ισχυρή παροικία, καθώς και στην Τραπεζούντα έχουν ξεκινήσει προσπάθειες προβολής και υπεράσπισης του ελληνόφωνου πολιτισμού.
Η τραγωδία του Πόντου
Για τους ελληνόφωνους μουσουλμάνους της βόρειας Τουρκίας, δηλαδή του μικρασιατικού Πόντου, έχουμε πλήθος ιστορικών δεδομένων. Το 1914 ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν σε 929.495 και κατανεμόταν ως εξής: α) Ορθόδοξοι Ελληνες: 696.495, β) Μουσουλμάνοι Έλληνες: 190.000, γ) Κρυπτοχριστιανοί: 43.000
Όπως μας πληροφορεί ο μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος, οι εξισλαμισμοί στον Πόντο πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1648- 1687 από τις πιέσεις των φεουδαρχών, των Ντερεμπέηδων.
Γράφει:
“Ενεκα των από των Τερε-βέηδων πιέσεων τούτων και των δεινών διωγμών οι από του ποταμού Ακάμψιος (Τσορόχ) μέχρι Τραπεζούντος συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί, οι κατοικούντες τας περιφερείας Ριζαίου, Όφεως, Σουρμένων και Γημωράς εξισλαμίστηκαν αθρόως. Οι χριστιανοί της περιφέρειας Όφεως είχον εξισλαμισθεί κατά την παράδοσιν ομού μετά του επισκόπου αυτών Αλεξάνδρου μετονομασθέντος Ισκεντέρ…”.
Το τελευταίο κύμα των εξισλαμισμών συμπίπτει χρονικά με την γενοκτονία (1916-1923) που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι κατά του χριστιανικού ελληνικού πληθυσμού του Πόντου. Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει τον βίαιο εξισλαμισμό των χριστιανικών εθνοτήτων και για το σκοπό αυτό δημιούργησαν ορφανοτροφεία για τα παιδιά των χριστιανών που είχαν εξοντώσει. Στα ελληνόπαιδα παρείχαν τουρκική παιδεία και ισλαμική θεολογική μόρφωση. Τις ελληνίδες τις υποχρέωναν σε γάμο με μουσουλμάνους.
Το ότι δεν υπήρχαν αξιόλογοι τουρκικοί πληθυσμοί στο χώρο του Πόντου φαίνεται από το γεγονός ότι και οι ίδιες οι τουρκικές αρχές προτιμούσαν τη χρήση του όρου “μουσουλμάνος” και όχι “Τούρκος”. Σε κείμενο συνεννόησης – που αφορούσε τους όρους αυτονομίας του Πόντου και πρόβλεπε την ισοπολιτεία των κατοίκων του – που υπογράφτηκε το Σεπτέμβριο του 1919 στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ του μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρυσάνθου και του βαλή Τραπεζούντας Σουλεϊμάν Νετζμή Βέη ανάφερε δύο ομάδες κατοίκων: τους Έλληνες και τους Μουσουλμάνους.
Στην επιχειρηματολογία πάντως των Χριστιανών Ποντίων προς τις συμμαχικές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκε η ελληνική καταγωγή των μουσουλμάνων του Πόντου. Στην Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού στις 30/12/1918 υπεβλήθη υπόμνημα για την δημιουργία της “Ελληνικής Δημοκρατίας του Πόντου”. Μεταξύ άλλων υπάρχει το εξής επιχείρημα:
“…από τον μουσουλμανικόν πληθυσμό μέγα μέρος είναι ελληνικής καταγωγής και δεν ελησμόνησαν ούτε την καταγωγήν αυτών, ούτε την ελληνικήν γλώσσαν, ην εξακολουθούν να ομιλώσιν.”
Η Σημασία αυτών των Πληθυσμών
Οι εξισλαμισμένοι και κρυπτοχριστιανικοί πληθυσμοί μας βοηθούν στο να κατανοήσουμε την φύση της σύγχρονης Τουρκίας. Μας θυμίζουν την παλιά οικουμενικότητα του ελληνισμού. Ένα τμήμα της παλιάς ρωμιοσύνης παραμένει με κρυπτοχριστιανική ή μουσουλμανική μορφή, στους παλιούς ελληνικούς τόπους της Ανατολής.
Το τουρκικό κράτος προσπαθεί με κάθε τρόπο να αφομοιώσει τους πληθυσμούς αυτούς. Επιδιώκει την κοινωνική διάσπαση των συμπαγών πληθυσμών με μεταφορά σε άλλα μέρη της Τουρκίας. Έτσι δόθηκαν οικονομικά κίνητρα για μετανάστευση των ελληνόφωνων στο Κουρδιστάν, την Ιμβρο και την κατεχόμενη Κύπρο. Σήμερα ένα από τα τουρκικά χωριά της Ίμβρου κατοικείται από εξισλαμισμένους ελληνόφωνους ενώ περί τους 3.000 έχουν εγκατασταθεί ως έποικοι στην κατεχόμενη Κύπρο. Οι ελληνόφωνοι έποικοι είναι μία από τις λίγες εθνοτικές ομάδες που μεταφέρθηκαν εκεί και διατηρούν αρμονικές σχέσεις με τους εγκλωβισμένους.
Από την άλλη όμως οι ελληνογενείς μουσουλμάνοι της Τουρκίας προσπαθούν να διασώσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα και να αναδειχθούν σε μια γέφυρα φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των λαών της Τουρκίας και της Ελλάδας. Αποδεικνύουν επίσης ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πλην αυτού της αλληλοκατανόησης και της συνύπαρξης. Εμείς ελπίζουμε ότι η βασανιστική περίοδος μετασχηματισμού στην οποία έχει εισέλθει η Τουρκία θα τελειώσει με την δημιουργία μιας πραγματικής δημοκρατικής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας.
ΕΝΘΕΤΟ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ
Για τις περιοχές των εξισλαμισμένων Ελλήνων του Πόντου ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος γράφει:
“Οι περί των Ψυχρόν ποταμόν (Μπαλτατζή Ντερέ) οικούντες Οφίται ή Οφλήδες, διετήρησαν την ελληνικήν γλώσσαν και τα ελληνικά ήθη και έθιμα, ενθυμούνται ακόμη την εξ Ελλήνων καταγωγήν αυτών. Είναι ημερώτεροι των Λαζών και κατά την κληροδοτηθείσαν αυτοίς παρά των Ελλήνων προγόνων αυτών παράδοσιν ασχολούνται με τα γράμματα και την θεολογίαν. Αι μουσουλμανικαί ιερατικαί και θεολογικαί σχολαί του Οφεως ήσαν αι τελειότεραι εν των Οθωμανικώ κράτει. Οι άνδρες εν Οφει γιγνώσκουσιν και την τουρκικήν γλώσσαν, αλλ’ αι γυναίκες ηγνόουν αυτήν, και δια τούτο μέχρι των ημερών ημών εις την κατ οίκον ομιλία εγίνετο χρήσις του Ελληνικού Ποντικού ιδιώματος του Οφεως. Τα χωρία αυτών μέχρι των ημερών ημών διετήρουν τα Ελληνικά αυτών ονόματα, Παλαιοχώριν, Μεσοχώριν, Υψηλή ή Υψηλάντων, όθεν προήλθεν η οικογένεια των Υψηλαντών, Ξένος, Αληθινός, Φωτεινός, Χαλάεσσα, Γοργορά, Κοντού, Χωλός, Οκελος, σώζονται δε εν αυτοίς πολλοί ναοί και χειρόγραφα ελληνικά… Ελληνόφωνοι, αλλ ουχί ήμεροι ως οι Οφίται παρέμειναν και οι εξισλαμισθέντες χριστιανοί της Θοανίας (Τόνγιας), τα δε χωρία αυτών διετήρησαν κατά το πλείστον ομοίως τα ελληνικά ονόματα, οίον Κατωχώριν, Μεσοπλάγιν, Μεσοπαίδιν.”
http://www.defence-point.gr/news/?p=29631 Διαβάστε περισσότερα...
α σημαντικότερα σημεία της Απόφασης του Δικαστηρίου της Χάγης
νακοινώθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης. Το Διεθνές Δικαστήριο, αφού απέρριψε την ένσταση αναρμοδιότητας που είχε υποβάλει η Ελλάδα, έκρινε ότι η χώρα μας παραβίασε το άρθρο 11.1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας (1995), επειδή η Ελλάδα αντιτάχθηκε στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ κατά τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου (2008).
Απέρριψε ένα προς ένα όλα τα επιχειρήματα και όλες τις ενστάσεις της Ελλάδας, σημειώνοντας και επαναλαμβάνοντας χαρακτηριστικά ότι η Ελλάδα «απέτυχε να αποδείξει» (“failed to demonstrate”) παραβιάσεις τής Ενδιάμεσης Συμφωνίας εκ μέρους της ΠΓΔΜ. Η χώρα μας δεν κατάφερε να αποδείξει ούτε τη γνωστή συστηματική κωλυσιεργία των Σκοπίων στις διαπραγματεύσεις, ούτε το γεγονός ότι έχει υποχωρήσει στη διαπραγματευτική της θέση (από μη χρήση του όρου «Μακεδονία» στη «σύνθετη» ονομασία), ούτε καν την αλυτρωτική προπαγάνδα σε βάρος της χώρας μας, που επανειλημμένως έχει παρουσιασθεί από τον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο.
Πολύ σημαντικό είναι το ότι το Διεθνές Δικαστήριο θεωρεί πως η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να εμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων σε έναν Διεθνή Οργανισμό επειδή υπάρχει η προοπτική (“prospect”) να χρησιμοποιούν σε αυτόν τον Οργανισμό το συνταγματικό τους όνομα.
Το Διεθνές Δικαστήριο αποφάσισε ότι η διαπίστωση της παραβίασης της Συμφωνίας από τη χώρα μας συνιστά «επαρκή ικανοποίηση» (“appropriate satisfaction”) για τα Σκόπια.
Το Διεθνές Δικαστήριο απέρριψε όλα τα άλλα αιτήματα της ΠΓΔΜ. Μεταξύ αυτών ήταν το αίτημα να διαταχθεί η Ελλάδα να εφαρμόσει το άρθρο 11 και να μην εμποδίσει στην ένταξη των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς. Ειδικότερα η απόφαση γράφει: «το Δικαστήριο δεν θεωρεί απαραίτητο να διατάξει (την Ελλάδα), όπως ζητά (η ΠΓΔΜ) να αποφύγει οποιαδήποτε μελλοντική συμπεριφορά που παραβιάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 11…»
Μπορείτε να διαβάσετε την ανακοίνωση του Δικαστηρίου της Χάγης, καθώς και το συνολικό κείμενο της απόφασης
Πηγή
. Διαβάστε περισσότερα...
Απέρριψε ένα προς ένα όλα τα επιχειρήματα και όλες τις ενστάσεις της Ελλάδας, σημειώνοντας και επαναλαμβάνοντας χαρακτηριστικά ότι η Ελλάδα «απέτυχε να αποδείξει» (“failed to demonstrate”) παραβιάσεις τής Ενδιάμεσης Συμφωνίας εκ μέρους της ΠΓΔΜ. Η χώρα μας δεν κατάφερε να αποδείξει ούτε τη γνωστή συστηματική κωλυσιεργία των Σκοπίων στις διαπραγματεύσεις, ούτε το γεγονός ότι έχει υποχωρήσει στη διαπραγματευτική της θέση (από μη χρήση του όρου «Μακεδονία» στη «σύνθετη» ονομασία), ούτε καν την αλυτρωτική προπαγάνδα σε βάρος της χώρας μας, που επανειλημμένως έχει παρουσιασθεί από τον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο.
Πολύ σημαντικό είναι το ότι το Διεθνές Δικαστήριο θεωρεί πως η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να εμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων σε έναν Διεθνή Οργανισμό επειδή υπάρχει η προοπτική (“prospect”) να χρησιμοποιούν σε αυτόν τον Οργανισμό το συνταγματικό τους όνομα.
Το Διεθνές Δικαστήριο αποφάσισε ότι η διαπίστωση της παραβίασης της Συμφωνίας από τη χώρα μας συνιστά «επαρκή ικανοποίηση» (“appropriate satisfaction”) για τα Σκόπια.
Το Διεθνές Δικαστήριο απέρριψε όλα τα άλλα αιτήματα της ΠΓΔΜ. Μεταξύ αυτών ήταν το αίτημα να διαταχθεί η Ελλάδα να εφαρμόσει το άρθρο 11 και να μην εμποδίσει στην ένταξη των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς. Ειδικότερα η απόφαση γράφει: «το Δικαστήριο δεν θεωρεί απαραίτητο να διατάξει (την Ελλάδα), όπως ζητά (η ΠΓΔΜ) να αποφύγει οποιαδήποτε μελλοντική συμπεριφορά που παραβιάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 11…»
Μπορείτε να διαβάσετε την ανακοίνωση του Δικαστηρίου της Χάγης, καθώς και το συνολικό κείμενο της απόφασης
Πηγή
. Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011
Συρία: Η Shell ετοιμάζεται να φύγει από τη χώρα
Η Shell θα διακόψει τις δραστηριότητες της στη Συρία μετά την απόφαση της Ε.Ε να τοποθετήσει στη «μαύρη λίστα» τρεις κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες, στην προσπάθεια της να αυξήσει τις πιέσεις στο καθεστώς Άσαντ.Όπως μεταδίδουν οι F.T, η Ε.Ε ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι θα επεκτείνει τις κυρώσεις σε τρεις πετρελαϊκές εταιρείες της Συρίας. Την General Petroleum, Al Furat Petroleum και την Syria Trading Oil.
Η κίνηση θα αποφέρει ένα ισχυρό πλήγμα στη Συρία, με τους διπλωμάτες να εκτιμούν ότι θα περικόψουν δραστικά την παραγωγή πετρελαίου στη χώρα. Οι συριακές εταιρείες συνεργάζονται με διάφορους πετρελαϊκούς κολοσσούς, οι οποίοι θα αναγκαστούν να διακόψουν τις δραστηριότητες τους στη χώρα.
«Η Shell θα διακόψει τις δραστηριότητες της σε συμμόρφωση προς τις κυρώσεις. Προτεραιότητα μας αποτελεί η ασφάλεια των εργαζομένων, για τους οποίους είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι», ανέφερε η εταιρεία στους F.T. «Ελπίζω ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί γρήγορα για όλους τους Σύριους», πρόσθεσε.
http://www.ant1online.gr/ Διαβάστε περισσότερα...
55 χρόνια Τουρκικής Υψηλής Στρατηγικής στο Κυπριακό
Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Τα κράτη μέλη του διεθνούς συστήματος έχουν ορισμένους στρατηγικούς στόχους, ανεξάρτητα αν αυτοί είναι μακροχρόνιοι ή βραχυπρόθεσμοι, έχουν συνοχή ή είναι αντιφατικοί. Με αυτό τον τρόπο, το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον μίας χώρας δημιουργεί διάφορες απαιτήσεις και είναι η πηγή προκλήσεων και ευκαιριών για την πραγματοποίηση των στόχων και των επιδιώξεων του κράτους. Η στρατηγική της προσαρμογής, που επιλέγει ένα κράτος, αποτελεί την απόδειξη για το πως οι εθνικές δομές εξουσίας προσαρμόζονται στην αλληλεξάρτηση του εθνικού και διεθνούς συστήματος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη λειτουργούν ως προσαρμοζόμενες οντότητες που προσπαθούν με την εξωτερική τους πολιτική καθώς επίσης και με την πολιτική ασφάλειας που διαμορφώνουν να διατηρήσουν τις βασικές δομές τους, δηλαδή τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά τους χαρακτηριστικά σε αποδεκτά όρια.
Τα πιο πάνω συνιστούν την πεμπτουσία για την διαμόρφωση αυτού που στις στρατηγικές σπουδές ονομάζεται Υψηλή Στρατηγική (Grand Strategy). Με άλλα λόγια, η υψηλή στρατηγική θέτει ιεραρχημένους στόχους λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την επιθυμητή θέση μίας χώρας με σκοπό να κινητοποιήσει το ευρύτερο εθνικό δυναμικό και τους πόρους του κράτους προκειμένου να επιτύχει τρεις βασικούς στόχους, α) σταθερότητα, β) ευημερία και γ) ασφάλεια. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της υψηλής στρατηγικής είναι η επισήμανση των αδυναμιών και των δυνατοτήτων σε εθνικό επίπεδο ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους κινδύνους και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες.
Το 1956, ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Ατνάν Μεντερές απεφάσισε να προσλάβει ως μόνιμο σύμβουλο του Τουρκικού Κράτους τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Νιχάτ Ερίμ, και να του αναθέσει τη σύνταξη ενός στρατηγικού σχεδίου επί του οποίου θα στηριχθούν οι μακροχρόνιες επιδιώξεις της Τουρκίας στο Κυπριακό Ζήτημα.
Ο Νιχάτ Ερίμ παρέδωσε στα τέλη του 1956 δύο εκθέσεις (24 Νοεμβρίου και 22 Δεκεμβρίου) στον πρωθυπουργό Μεντερές. Εκείνες οι εκθέσεις του Νιχάτ Ερίμ απετέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του κυπριακού.
Το σχέδιο εκείνο έγινε αποδεκτό από όλες ανεξάρτητα τις τουρκικές κυβερνήσεις, αφού άλλωστε ήταν κρατική πολιτική, οι οποίες το ακολούθησαν με αποτελεσματικότητα, συνοχή, ενεργητικότητα και σταθερή προσήλωση στους στρατηγικούς στόχους.
Οι βασικοί πυλώνες των εκθέσεων ήταν:
1. Οι Τουρκικές διεκδικήσεις επί της Κύπρου δεν θα πρέπει να στηρίζονται σε νομικά επιχειρήματα αλλά σε πολιτικούς λόγους. Όμως, προκειμένου να μη δημιουργείται πρόβλημα στις σχέσεις Βρετανίας – Τουρκίας – Ελλάδας, αν παραχωρηθεί αυτοδιοίκηση στο νησί, η καλύτερη λύση είναι η μέση λύση, δηλαδή αυτή της διχοτόμησης.
2. Θα πρέπει η Τουρκία να επιμένει διεθνώς ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο διαφορετικές κοινότητες, η κάθε μια από τις οποίες έχει το δικαίωμα της ξεχωριστής αυτοδιάθεσης. Το μέλλον των δύο ξεχωριστών λαών, είτε ανεξαρτησία είτε ένωση με την μητέρα-πατρίδα είτε συνέχιση της Βρετανικής κυριαρχίας, θα πρέπει να αποφασισθεί κατόπιν δημοψηφίσματος ξεχωριστά σε κάθε μια εκ των δύο.
3. Η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει εφαρμοσθεί αφού πρώτα μετακινηθεί ο Ελληνικός πληθυσμός, έτσι ώστε να υπάγεται στη διοίκηση της αρεσκείας του. Τέτοια μετακίνηση δεν θα συνιστά αδικαιολόγητη ταλαιπωρία αλλά θα βοηθήσει να μην καταπατηθούν τα δικαιώματα της Τουρκικής κοινότητας που σήμερα είναι μειοψηφική, επιπλέον θα ικανοποιηθεί η ασφάλεια της Τουρκίας και θα αποφευχθεί μια μελλοντική ελληνοτουρκική κρίση.
4. Η Τουρκία θα πρέπει να προσδιορίσει την προσφορότερη γι’ αυτήν μορφή διχοτόμησης λαμβάνοντας υπ’ όψη τα οικονομικά και στρατιωτικά της συμφέροντα καθώς και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Στην ασφάλεια της περιοχής που θα παραχωρηθεί στους Ρωμιούς της νήσου θα πρέπει να συμμετέχει αναγκαστικά και η Τουρκία γιατί το θέμα σχετίζεται με την ασφάλεια της καθώς και την πολιτική της στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητήσει το ίδιο δικαίωμα για την Τουρκική περιοχή διότι το νησί απέχει από την Τουρκία 45 ν.μ. ενώ από την Ελλάδα 600 ν.μ.
5. Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Αφού η Τουρκία λάβει τα μέτρα της, το σύνολο του Τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στον αριθμό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε μόνο δεν θα ανησυχεί για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης.
Οι δύο εκθέσεις που συνετάχθησαν το 1956, καθόρισαν ευδιάκριτους βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στρατηγικούς στόχους από τους οποίους δεν απέκλινε η Τουρκική εξωτερική πολιτική επί του Κυπριακού. Σε αυτό συνετέλεσαν όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις των τελευταίων 55 ετών που δεν παρεξέκλιναν από τις βασικές αρχές , όπως επίσης και οι αντίστοιχες στρατιωτικές ηγεσίες που όποτε κλήθηκαν έδωσαν λύσεις χωρίς την όποια πολιτική παρέμβαση.
Ως συμπέρασμα, οι εκθέσεις αυτές παρότι συνετάχθησαν το 1956, εντούτοις 55 χρόνια μετά παραμένουν επίκαιρες αλλά και μείζονος στρατηγικής σημασίας έγγραφα, λόγω της συνέπειας και της σταθερότητας με την οποία οι Τουρκικές κυβερνήσεις της ακολούθησαν.
www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
Jihadists announce deaths of 21 Turks linked to the Haqqani Network
By BILL ROGGIODecember 1, 2011
A jihadist media outlet that supports Turkish terrorists fighting along the Afghan-Pakistan border said that 21 of its fighters were killed in a US airstrike in Afghanistan, while another fighter was killed in a drone strike in North Waziristan, Pakistan. All of the Turkish fighters who were killed were linked to the Haqqani Network.
Gazavat Media, a jihadist propaganda website that caters to Turkish jihadists belonging to the Taifatul Mansura, or the Victorious Sect, released a statement that announced the deaths of 21 "Turkish mujahideen affiliated with the Haqqani group," according to the SITE Intelligence Group. The statement was released on jihadist web forums on Nov. 30. The date of the death and the exact location was not disclosed.
"It was confirmed that the number of the Turkish mujahideen affiliated with the Haqqani group was 21, and that there were also mujahideen heavily wounded in the attack," the statement said. The Turkish fighters were killed in a so-called "low-intensity chemical weapon attack," but did not provide any further details. Eighteen of the fighters were identified by name, however three have yet to be named. The statement said the 21 Turkish fighters were members of one of several "mujahideen units" that operate along the Afghan-Pakistan border who attack the "occupiers."
In a separate statement released on Nov. 28, Gazavat Media said that another Turkish fighters was killed in a US Predator airstrike in the Mir Ali area of North Waziristan.
"The mujahid of Turkish citizenship, who fought with the Haqqani group known as the Pakistani Taliban, was reported to have been affiliated with the group for the last three years," according to the Nov. 28 statement, which was translated by SITE. "The sources have reported that the Turkish citizen, M.E., who was martyred in a house hit by NATO drones, resided in Istanbul and was a registered resident of Gaziantep."
A number of al Qaeda linked groups from outside of Afghanistan and Pakistan flock to the region, and are known to fight alongside the Haqqani Network. Among those groups are the Islamic movement of Uzbekistan and its offshoot, the Islamic Jihad Union; the Caucasus Mujahideen in Khorasan; Jund al Khilafah; and the Eastern Turkistan Islamic Movement.
The Nov. 30 statement released by Gazavat Media contained rhetoric that is common to the foreign, al Qaeda-linked jihadist groups that operate with the Haqqani Network. Gazavat Media said the West and the US have suffered "military, political and economic losses in the jihadi battlefields" of "Afghanistan, Somalia, Yemen, Iraq and the region of patience - the Caucasus."
"The United States of America and the Western countries that spent trillions of dollars on mobilizing armies and on internal security and military projects against the determined fight of the mujahideen, today experience a major economic crisis as a blessing of jihad," the statement continued.
Background on the Victorious Sect
The Victorious Sect is a transnational Turkish jihadist group that operates along the Afghan-Pakistani border and is based in North Waziristan. Its fighters operate in Eastern Afghanistan alongside the Taliban and its powerful subgroup, the Haqqani Network.
The Victorious Sect was established in 2009 by the Islamic Jihad Union, a splinter faction of the Islamic Movement of Uzbekistan, to accommodate the increasing influx of European foreign fighters in the region, according to DPA. Scores of German and other European fighters belong to the Victorious Sect.
The Victorious Sect has issued multiple statements from Pakistan's tribal areas. In June 2010, Abu Yasir al Turki, the spokesman for the the group announced the deaths of two al Qaeda fighters and a Turkish fighter in a US Predator strike in North Waziristan. The Victorious Sect also announced the death of Eric Breininger, a German member of the Islamic Jihad Union who was killed while fighting Pakistani security forces during a clash near Mir Ali in North Waziristan on April 30, 2010. In 2009, Abdul Fettah Almani was seen in a video seated next to Breininger.
In August 2011, the Victorious Sect issued a statement that Mounir Chouka, a German citizen known as Abu Adam, may have been wounded in a US Predator airstrike. The report was not confirmed. Chouka and his brother, Yassin, fight with the Islamic Movement of Uzbekistan in Pakistan. Mounir is also a senior member of Jundallah Media, the IMU's media production arm.
And in October, the Victorious Sect announced the death of Abdul Fettah al Almani, the leader of the group known as the "German Taliban Mujahideen
Read more: http://www.longwarjournal.org/archives/2011/12/jihadists_announce_d.php#ixzz1fY0do8b5
Διαβάστε περισσότερα...
A jihadist media outlet that supports Turkish terrorists fighting along the Afghan-Pakistan border said that 21 of its fighters were killed in a US airstrike in Afghanistan, while another fighter was killed in a drone strike in North Waziristan, Pakistan. All of the Turkish fighters who were killed were linked to the Haqqani Network.
Gazavat Media, a jihadist propaganda website that caters to Turkish jihadists belonging to the Taifatul Mansura, or the Victorious Sect, released a statement that announced the deaths of 21 "Turkish mujahideen affiliated with the Haqqani group," according to the SITE Intelligence Group. The statement was released on jihadist web forums on Nov. 30. The date of the death and the exact location was not disclosed.
"It was confirmed that the number of the Turkish mujahideen affiliated with the Haqqani group was 21, and that there were also mujahideen heavily wounded in the attack," the statement said. The Turkish fighters were killed in a so-called "low-intensity chemical weapon attack," but did not provide any further details. Eighteen of the fighters were identified by name, however three have yet to be named. The statement said the 21 Turkish fighters were members of one of several "mujahideen units" that operate along the Afghan-Pakistan border who attack the "occupiers."
In a separate statement released on Nov. 28, Gazavat Media said that another Turkish fighters was killed in a US Predator airstrike in the Mir Ali area of North Waziristan.
"The mujahid of Turkish citizenship, who fought with the Haqqani group known as the Pakistani Taliban, was reported to have been affiliated with the group for the last three years," according to the Nov. 28 statement, which was translated by SITE. "The sources have reported that the Turkish citizen, M.E., who was martyred in a house hit by NATO drones, resided in Istanbul and was a registered resident of Gaziantep."
A number of al Qaeda linked groups from outside of Afghanistan and Pakistan flock to the region, and are known to fight alongside the Haqqani Network. Among those groups are the Islamic movement of Uzbekistan and its offshoot, the Islamic Jihad Union; the Caucasus Mujahideen in Khorasan; Jund al Khilafah; and the Eastern Turkistan Islamic Movement.
The Nov. 30 statement released by Gazavat Media contained rhetoric that is common to the foreign, al Qaeda-linked jihadist groups that operate with the Haqqani Network. Gazavat Media said the West and the US have suffered "military, political and economic losses in the jihadi battlefields" of "Afghanistan, Somalia, Yemen, Iraq and the region of patience - the Caucasus."
"The United States of America and the Western countries that spent trillions of dollars on mobilizing armies and on internal security and military projects against the determined fight of the mujahideen, today experience a major economic crisis as a blessing of jihad," the statement continued.
Background on the Victorious Sect
The Victorious Sect is a transnational Turkish jihadist group that operates along the Afghan-Pakistani border and is based in North Waziristan. Its fighters operate in Eastern Afghanistan alongside the Taliban and its powerful subgroup, the Haqqani Network.
The Victorious Sect was established in 2009 by the Islamic Jihad Union, a splinter faction of the Islamic Movement of Uzbekistan, to accommodate the increasing influx of European foreign fighters in the region, according to DPA. Scores of German and other European fighters belong to the Victorious Sect.
The Victorious Sect has issued multiple statements from Pakistan's tribal areas. In June 2010, Abu Yasir al Turki, the spokesman for the the group announced the deaths of two al Qaeda fighters and a Turkish fighter in a US Predator strike in North Waziristan. The Victorious Sect also announced the death of Eric Breininger, a German member of the Islamic Jihad Union who was killed while fighting Pakistani security forces during a clash near Mir Ali in North Waziristan on April 30, 2010. In 2009, Abdul Fettah Almani was seen in a video seated next to Breininger.
In August 2011, the Victorious Sect issued a statement that Mounir Chouka, a German citizen known as Abu Adam, may have been wounded in a US Predator airstrike. The report was not confirmed. Chouka and his brother, Yassin, fight with the Islamic Movement of Uzbekistan in Pakistan. Mounir is also a senior member of Jundallah Media, the IMU's media production arm.
And in October, the Victorious Sect announced the death of Abdul Fettah al Almani, the leader of the group known as the "German Taliban Mujahideen
Read more: http://www.longwarjournal.org/archives/2011/12/jihadists_announce_d.php#ixzz1fY0do8b5
Διαβάστε περισσότερα...
Οι επόμενες κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο
Του Χρήστου Μηνάγια
Στις 23-11-2011 η Ανώνυμη Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (ΤΡΑΟ) υπέγραψε δύο συμφωνίες με την Ολλανδο-Βρετανική εταιρεία πετρελαίου SHELL για έρευνα και κοινή παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Αττάλειας (Αntalya) και στη περιοχή της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι εν λόγω συμφωνίες υπογράφηκαν από τον γενικό διευθυντή της ΤΡΑΟ Mehmet Uysal και το διευθυντή Διεθνών Ερευνών και Παραγωγής της SHELL Malcolm Brinded, παρουσία του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Taner Yıldız. Κατά την τελετή υπογραφής ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας δήλωσε τα εξής: Η συνεργασία αυτή αποτελεί το προϊόν μιας τεχνικής εργασίας, μακριά από διεθνείς πολιτικές κερδοσκοπίες. Το Ισραήλ και η «Νότια Κύπρος» πραγματοποιούν παράνομα έρευνες σε περιοχές της Μεσογείου των οποίων η διαχείριση βάσει του διεθνούς δικαίου δεν έχει αποσαφηνισθεί.
Αναλυτικά οι παραπάνω συμφωνίες αφορούν στα ακόλουθα:
• Η Συμφωνία Κοινής Εκμετάλλευσης στις Θαλάσσιες Περιοχές της Antalya στην Ανατολική Μεσόγειο περιλαμβάνει δύο φάσεις και εδόθησαν οι υπ. αριθ. AR/TPO-XVI/4154, AR/TPO-XVI/4319 και AR/TPO-XVI/4320 εξουσιοδοτήσεις ερευνών από την ΤΡΑΟ στη SHELL. Κατά την πρώτη φάση, υπεύθυνη για όλους τους χειρισμούς θα είναι η ΤΡΑΟ και θα πραγματοποιηθούν σεισμολογικές έρευνες, οι οποίες θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι την 31-12-2013. Η δεύτερη φάση θα αρχίσει την 1-1-2014, θα ολοκληρωθεί στις 31-12-2016 και υπεύθυνη θα είναι η SHELL, η οποία θα αναλάβει την πραγματοποίηση μιας γεώτρησης. Οι δύο εταιρείες θα έχουν ποσοστό συμμετοχής στα κέρδη κατά 50% έκαστη.
• Η Συμφωνία Κοινής Εκμετάλλευσης στις Περιοχές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι την 30-11-2014, περιλαμβάνει δύο φάσεις και εδόθησαν από την ΤΡΑΟ στη SHELL τρεις εξουσιοδοτήσεις. Οι υπ. αριθ. AR/TPO-XI/3211 και AR/TPO-X/4925 εξουσιοδοτήσεις ερευνών και η υπ. αριθ. ARI/TPO-X/4857 εξουσιοδότηση εκμετάλλευσης. Κατά την περίοδο των ερευνών και εντοπισμού υπεύθυνη θα είναι η SHELL, ενώ κατά την περίοδο ανάπτυξης και παραγωγής υπεύθυνη θα είναι η ΤΡΑΟ. Τα ποσοστά συμμετοχής στα κέρδη θα είναι 70% για την ΤΡΑΟ και 30% για τη SHELL, τα οποία όμως θα μπορέσουν να τροποποιηθούν σε 51% και 49% αντίστοιχα.
Για το θέμα αυτό, στις 16-11-2011, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah ανέφερε τα εξής:
….Καθώς συνεχίζονται οι εργασίες γεώτρησης ανοικτά της Νότιας Κύπρου από την αμερικανική εταιρεία NOBLE, κατόπιν συμφωνίας των Ελληνοκυπρίων με το Ισραήλ, η Τουρκία έβαλε την υπογραφή της για μια εξόρμηση μαμούθ. Η εθνική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ συμφώνησε κατ’ αρχήν να πραγματοποιήσει την πρώτη γεώτρηση ανοικτά της Antalya στη Μεσόγειο με την SHELL που είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαίου διεθνώς. Η τελική (οριστική) συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στο τέλος του τρέχοντος μηνός. Το κόστος της γεώτρησης θα καλυφθεί από την SHELL, η οποία θα μεταφέρει τη σχετική πλατφόρμα. Σε περίπτωση που ευρεθεί πετρέλαιο θα δοθεί στη SHELL το 50%. Η ΤΡΑΟ εντόπισε δυναμικά αποθέματα αερίου και πετρελαίου σε τρεις γεωλογικές περιοχές. Έγινε γνωστό ότι ως κύριες περιοχές δραστηριοτήτων θα είναι οι κόλποι της Antalya, της Mersin και του Iskenderun. Στο πλαίσιο αυτό, το 2007 άρχισαν οι σεισμολογικές έρευνες στη Μεσόγειο. Οι σεισμολογικές εργασίες περιλαμβάνουν όλη την «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Τουρκίας στη Μεσόγειο» και τις περιοχές που εδόθησαν άδειες (για έρευνα) και οι οποίες περιλαμβάνονται στη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ της Τουρκίας και της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου» (σ.σ. πρόκειται για το ψευδοκράτος). Μετά τις σεισμολογικές έρευνες η ΤΡΑΟ δημιούργησε εταιρική πλατφόρμα με διάφορες εταιρείες καθορίζοντας τις περιοχές ερευνών πετρελαίου και ορίζοντας την περιοχή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας…..
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με άλλο δημοσίευμα της, η εφημερίδα Sabah/6-10-2011 αναφορικά με ενδεχόμενες κινήσεις της Τουρκίας αναγράφει τα εξής: Η Τουρκία συνεχίζει το ταξίδι της στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις 21 Σεπτεμβρίου συνάψαμε συμφωνία με τη «Βόρεια Κύπρο» και ορίσαμε (οριοθετήσαμε) την υφαλοκρηπίδα. Για πρώτη φορά χαράχθηκαν εξ αρχής τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Έτσι η «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» στηριζόμενη στην εν λόγω συμφωνία έδωσε τη δικαιοδοσία έρευνας πετρελαίου στην ΤΡΑΟ. Και εμείς στείλαμε το παλαίμαχο πλοίο Piri Reis που έχει ηλικία 33 ετών…. Τώρα, ενώ το «Ελληνοκυπριακό Τμήμα» άρχισε τη γεώτρηση εμείς δεν έχουμε έναντι αυτού μια πλατφόρμα ερευνών μας στην Ανατολική Μεσόγειο. Φυσικά σε μια τέτοια περίοδο, δεν είναι σημαντική η κατάσταση που βρίσκεται το Piri Reis αλλά η αύξηση της δραστικότητας της Τουρκίας στη θάλασσα. Μακάρι να μπορούσαμε να ενοικιάσουμε άλλα πλοία. Έχει καλώς. Όμως τι περιλαμβάνει το όριο που χαράχθηκε μεταξύ Τουρκίας και «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου»; Η γραμμή του ορίου μεταξύ Μικράς Ασίας και Κύπρου αρχίζει από την Καρπασία (σ.σ. είναι η ανατολική-βορειοανατολική χερσόνησος στην κατεχόμενη Κύπρο που καταλήγει στο ακρωτήριο Άγιος Ανδρέας) και επεκτείνεται νοτιοδυτικά. Το υπουργείο Εξωτερικών προειδοποιεί λέγοντας τα εξής: “Χαράσσοντας αυτό το όριο λάβαμε υπόψη όλα τα δικαιώματα των δύο λαών που βρίσκονται στο νησί. Την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» την θεωρώ ως εντεταλμένη για όλα τα δικαιώματά της στο νησί.” Χαράχθηκε το όριο. Κατεβήκαμε στην περιοχή. Όμως η «Νότια Κύπρος» δεν σταματά κάθε είδους γεώτρηση. Εδώ λοιπόν, στο σημείο αυτό αρχίζει το ταξίδι. Τι θα κάνουμε; Πόσο υπομονή θα κάνουμε; Ο καθηγητής Sertaç H. Başeren του πανεπιστημίου της Άγκυρας λέει τα εξής: “Τότε να πάμε ένα ακόμη βήμα εμπρός. Να φέρουμε το όριο της υφαλοκρηπίδας, με συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών, στο μεσημβρινό 32ο 16΄ 18΄΄ και να ολοκληρώσουμε την οριοθέτηση στον τομέα που εναπομείνει.” (βλ. τουρκικό χάρτη 1).
Στη συνέχεια το δημοσίευμα της παραπάνω εφημερίδας αναγράφει τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τον καθηγητή Başeren, με την χάραξη του δευτέρου ορίου, η Τουρκία θα δείξει ότι δεν αστειεύεται. Επίσης θα αποκοπεί η γεωγραφική σχέση (διασύνδεση, επαφή) μεταξύ Ελλάδος και «Νότιας Κύπρου». Η Τουρκία, που γειτνιάζει με την Αίγυπτο στη Μεσόγειο, εάν χαράξει ένα κοινό όριο, θα θέσει επί τάπητος για ακόμη μια φορά ότι έχει κυριαρχικά δικαιώματα σε μια περιοχή που εκτείνεται σε 100.000 τετραγωνικά χλμ. Η «Νότια Κύπρος» λειτουργεί ως εξής: Έφερε μια πρόταση στην Ελλάδα στην οποία είπε έλα να συμφωνήσουμε από κοινού για την υφαλοκρηπίδα. Η προτεραιότητα της Ελλάδος είναι η Αίγυπτος. Για το λόγο αυτό δεν έλαβε στα σοβαρά την εν λόγω πρόταση (της Κύπρου). Έλεγε να καθίσει στο τραπέζι (των διαπραγματεύσεων) με την Αίγυπτο και να χαράξει το όριο. Δεν ενεργεί από κοινού με τη «Νότια Κύπρο» για να μην προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας. Η γείτονα (χώρα) διαχειρίζεται την οικονομική της κρίση. Διότι ως Τουρκία υπάρχουν πάρα πολλές διπλωματικές αποφάσεις που μπορούμε να πάρουμε. Προσοχή τα χαρτιά μας δεν ανοίχθηκαν…. Στην Ανατολική Μεσόγειο περιμένουμε με υπομονή. Άραγε τι είναι αυτό που κρατά το χέρι μας; Γιατί δεν ολοκληρώνουμε τη συμφωνία για την περιοχή που περικλείει το μεσημβρινό 32ο 16΄18΄΄; Η «Νότια Κύπρος» άρχισε τη γεώτρηση και εξαιτίας αυτού θυσίασε (ξέγραψε) τις επαφές για την «Ενωμένη Κύπρο». Τώρα δεν μπορεί να ξεφύγει από το τραπέζι (των διαπραγματεύσεων). Δεν μπορεί να προβάλει καμία δικαιολογία. Μάλιστα, (η «Νότια Κύπρος») υπερασπίζεται τον εαυτό της λέγοντας ότι η χάραξη των ορίων των Τούρκων αποτελεί εμπόδιο στις συνομιλίες. Χρησιμοποιεί ως δικαιολογία ακόμη και τα νέα όρια που χαράξαμε. Ιδού λοιπόν ποιο είναι αυτό που κρατά το χέρι της Τουρκίας. Στο σημείο αυτό ο καθηγητής Başeren είναι πολύ ξεκάθαρος τονίζοντας τα εξής: “Με την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» πρέπει να χαράξουμε όρια. Η «Νότια Κύπρος» εάν ξεφύγει από το τραπέζι (των διαπραγματεύσεων) θα έχουμε την τύχη να λάβουμε άλλα μέτρα. Θα μπορέσουμε να αναλάβουμε ένα μικρό κομμάτι επικράτειας από την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου». Στο νησί, το κομμάτι αυτό θα γίνει έδαφος της Τουρκίας. Για την Ελληνοκυπριακή πλευρά αυτό θα είναι ένα σοβαρό μέτρο. Στις δημοκρατίες δεν εξαντλούνται οι διέξοδοι. Και στην Ανατολική Μεσόγειο επίσης δεν θα εξαντληθεί η διέξοδος.
Με δεδομένο ότι, η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ένα διαχρονικό πεδίο της παγκόσμιας παρέμβασης, η κατάσταση που διαμορφώνεται ενόψει των παραπάνω δεν είναι άμοιρη των γεωστρατηγικών υπολογισμών της Τουρκίας. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι η Άγκυρα, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σχεδίου της, επιδιώκει να μετατρέψει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε περιβάλλον διεξαγωγής επιχειρήσεων, τα κύρια σημεία του οποίου συνοψίζονται στα εξής:
• Να αποτραπεί η Ελλάδα να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
• Να υπάρχει συνεχής ναυτική και αεροπορική παρουσία και επίδειξη της τουρκικής σημαίας.
• Κατόπιν διαταγής, θα πραγματοποιούνται ενέργειες που κλιμακώνουν την ένταση, λαμβάνοντας αντίστοιχα μέτρα βίας και αποτροπής στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Τα σενάρια όλων των ασκήσεων και εκπαιδεύσεων σε θέματα τακτικής θα αναφέρονται στα νησιά.
• Να δημιουργηθούν καταστάσεις αύξησης της έντασης χωρίς να προκληθεί σύγκρουση με την Ελλάδα κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των ασκήσεων στο Αιγαίο.
• Θα παρακολουθούνται επισταμένως όλες οι ενέργειες της Ελλάδος στα νησιά, στις νησίδες και στις βραχονησίδες του Αιγαίου, με τη διεξαγωγή επιχειρήσεων αναγνώρισης και επιτήρησης. [σ.σ. Όπως η πρόσφατη (16-11-2011) υπέρπτηση, στα 1.000 πόδια, άνωθεν του Καστελόριζου 2 τουρκικών αεροφωτογραφικών αεροσκαφών RF-4].
• Θα ενημερώνεται άμεσα η κοινή γνώμη μέσω της ιστοσελίδας του τουρκικού ΓΕΕΘΑ για κάθε αναχαίτιση ή παρενόχληση που θα πραγματοποιούν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στα τουρκικά αεροσκάφη και πλοία.
• Χρησιμοποίηση βίας εναντίον ελληνικών αλιευτικών σε περίπτωση που προκληθεί κάποιο επεισόδιο με Τούρκους αλιείς. (σ.σ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι το επόμενο δίμηνο η περιοχή των Ιμίων θα αποτελέσει μια περιοχή αυξημένου κινδύνου για τη δημιουργία ενός ενδεχομένου θερμού επεισοδίου, ενόψει του ψαρέματος της τσιπούρας, όπου σκάφη της Τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών και Τούρκοι αλιείς παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και παρενοχλούν ελληνικά αλιευτικά).
• Θα τηρούνται συνεχώς σε επιφυλακή αντίστοιχες μονάδες, προκειμένου να επέμβουν στο Αιγαίο όποτε χρειασθεί.
• Πραγματοποίηση συνεχών επιχειρησιακών εκπαιδεύσεων των ναυτικών δυνάμεων με τη συμμετοχή τουλάχιστον 4 πολεμικών πλοίων στην περιοχή του Αιγαίου που καθορίζεται από τις γραμμές Σάμος-Ικαρία και Κρήτη-Κάρπαθος-Σύμη.
Πέραν των παραπάνω, έχουν καθορισθεί Τούρκοι επιστήμονες, οι οποίοι παρουσιάζουν τα προβλήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, τις τουρκικές θέσεις και το δίκαιο της θάλασσας στα πλαίσιο διεξαγωγής συνεδρίων, σεμιναρίων, ημερίδων κ.λπ. στα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας και των κατεχομένων. Άλλωστε, μεταξύ των επιστημόνων αυτών περιλαμβάνεται και ο προαναφερθείς καθηγητής Sertaç Hami Başeren, για τον οποίο γίνεται εκτενής αναφορά στο βιβλίο του συντάκτη του παρόντος άρθρου με τίτλο: Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας (σελίδες 93-96). Τονίζεται ότι ο Başeren έχει συντάξει μια μελέτη για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας, η οποία αρχικά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων τον Ιούλιο του 2007 και στη συνέχεια οι χάρτες, που περιλαμβάνονται σε αυτήν, δημοσιεύονται κατ’ επανάληψη από τον τουρκικό τύπο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο εν λόγω καθηγητής, στις διαλέξεις που πραγματοποιεί αναφορικά με τη Στρατηγική Ερευνών Πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο [(Doğu Akdeniz Petrol Arama Stratejileri (DAPAS)] επισημαίνει ότι η μη οριοθέτηση της Τουρκικής Α.Ο.Ζ. και υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με το χάρτη Νο1 δημιουργεί τα ακόλουθα προβλήματα:
• Εγκλείεται (φράσσεται) ο χερσαίος χώρος της Τουρκίας και παρεμποδίζεται το δικαίωμά της για πρόσβαση στις θαλάσσιες περιοχές που ευρίσκονται εμπρός από αυτόν.
• Κλείνει η είσοδος στο λιμένα της Αττάλειας (Antalya) που αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου.
• Παρεμποδίζονται οι θαλάσσιες μεταφορές της Τουρκίας στον άξονα Ανατολή-Δύση.
• Δημιουργούνται προβλήματα άμυνας και ασφάλειας.
• Οι ακτές της Τουρκίας που έχουν μέτωπο στην Ανατολική Μεσόγειο αρχίζουν από το Gazipasa της Αττάλειας (Antalya), φθάνουν μέχρι το Αιγαίο και έχουν μήκος 290 χλμ. Οι αντίστοιχες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας, που έχουν μέτωπο στην ίδια περιοχή, έχουν μήκος 25 μίλια.
Επειδή η τουρκική τακτική της επιβολής τετελεσμένων δεν μας είναι άγνωστη, ειδικά σε περιόδους όπου η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, στο επόμενο άρθρο μας θα σας παρουσιάσουμε το πλήρες κείμενο μιας εκ των διαλέξεων που πραγματοποίησε ο Başeren, μαζί με τους χάρτες που χρησιμοποίησε, προκειμένου να στηρίξει τις τουρκικές θέσεις.
Εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ και www.geostrategy.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Στις 23-11-2011 η Ανώνυμη Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (ΤΡΑΟ) υπέγραψε δύο συμφωνίες με την Ολλανδο-Βρετανική εταιρεία πετρελαίου SHELL για έρευνα και κοινή παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Αττάλειας (Αntalya) και στη περιοχή της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι εν λόγω συμφωνίες υπογράφηκαν από τον γενικό διευθυντή της ΤΡΑΟ Mehmet Uysal και το διευθυντή Διεθνών Ερευνών και Παραγωγής της SHELL Malcolm Brinded, παρουσία του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Taner Yıldız. Κατά την τελετή υπογραφής ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας δήλωσε τα εξής: Η συνεργασία αυτή αποτελεί το προϊόν μιας τεχνικής εργασίας, μακριά από διεθνείς πολιτικές κερδοσκοπίες. Το Ισραήλ και η «Νότια Κύπρος» πραγματοποιούν παράνομα έρευνες σε περιοχές της Μεσογείου των οποίων η διαχείριση βάσει του διεθνούς δικαίου δεν έχει αποσαφηνισθεί.
Αναλυτικά οι παραπάνω συμφωνίες αφορούν στα ακόλουθα:
• Η Συμφωνία Κοινής Εκμετάλλευσης στις Θαλάσσιες Περιοχές της Antalya στην Ανατολική Μεσόγειο περιλαμβάνει δύο φάσεις και εδόθησαν οι υπ. αριθ. AR/TPO-XVI/4154, AR/TPO-XVI/4319 και AR/TPO-XVI/4320 εξουσιοδοτήσεις ερευνών από την ΤΡΑΟ στη SHELL. Κατά την πρώτη φάση, υπεύθυνη για όλους τους χειρισμούς θα είναι η ΤΡΑΟ και θα πραγματοποιηθούν σεισμολογικές έρευνες, οι οποίες θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι την 31-12-2013. Η δεύτερη φάση θα αρχίσει την 1-1-2014, θα ολοκληρωθεί στις 31-12-2016 και υπεύθυνη θα είναι η SHELL, η οποία θα αναλάβει την πραγματοποίηση μιας γεώτρησης. Οι δύο εταιρείες θα έχουν ποσοστό συμμετοχής στα κέρδη κατά 50% έκαστη.
• Η Συμφωνία Κοινής Εκμετάλλευσης στις Περιοχές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι την 30-11-2014, περιλαμβάνει δύο φάσεις και εδόθησαν από την ΤΡΑΟ στη SHELL τρεις εξουσιοδοτήσεις. Οι υπ. αριθ. AR/TPO-XI/3211 και AR/TPO-X/4925 εξουσιοδοτήσεις ερευνών και η υπ. αριθ. ARI/TPO-X/4857 εξουσιοδότηση εκμετάλλευσης. Κατά την περίοδο των ερευνών και εντοπισμού υπεύθυνη θα είναι η SHELL, ενώ κατά την περίοδο ανάπτυξης και παραγωγής υπεύθυνη θα είναι η ΤΡΑΟ. Τα ποσοστά συμμετοχής στα κέρδη θα είναι 70% για την ΤΡΑΟ και 30% για τη SHELL, τα οποία όμως θα μπορέσουν να τροποποιηθούν σε 51% και 49% αντίστοιχα.
Για το θέμα αυτό, στις 16-11-2011, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah ανέφερε τα εξής:
….Καθώς συνεχίζονται οι εργασίες γεώτρησης ανοικτά της Νότιας Κύπρου από την αμερικανική εταιρεία NOBLE, κατόπιν συμφωνίας των Ελληνοκυπρίων με το Ισραήλ, η Τουρκία έβαλε την υπογραφή της για μια εξόρμηση μαμούθ. Η εθνική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ συμφώνησε κατ’ αρχήν να πραγματοποιήσει την πρώτη γεώτρηση ανοικτά της Antalya στη Μεσόγειο με την SHELL που είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαίου διεθνώς. Η τελική (οριστική) συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στο τέλος του τρέχοντος μηνός. Το κόστος της γεώτρησης θα καλυφθεί από την SHELL, η οποία θα μεταφέρει τη σχετική πλατφόρμα. Σε περίπτωση που ευρεθεί πετρέλαιο θα δοθεί στη SHELL το 50%. Η ΤΡΑΟ εντόπισε δυναμικά αποθέματα αερίου και πετρελαίου σε τρεις γεωλογικές περιοχές. Έγινε γνωστό ότι ως κύριες περιοχές δραστηριοτήτων θα είναι οι κόλποι της Antalya, της Mersin και του Iskenderun. Στο πλαίσιο αυτό, το 2007 άρχισαν οι σεισμολογικές έρευνες στη Μεσόγειο. Οι σεισμολογικές εργασίες περιλαμβάνουν όλη την «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Τουρκίας στη Μεσόγειο» και τις περιοχές που εδόθησαν άδειες (για έρευνα) και οι οποίες περιλαμβάνονται στη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ της Τουρκίας και της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου» (σ.σ. πρόκειται για το ψευδοκράτος). Μετά τις σεισμολογικές έρευνες η ΤΡΑΟ δημιούργησε εταιρική πλατφόρμα με διάφορες εταιρείες καθορίζοντας τις περιοχές ερευνών πετρελαίου και ορίζοντας την περιοχή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας…..
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με άλλο δημοσίευμα της, η εφημερίδα Sabah/6-10-2011 αναφορικά με ενδεχόμενες κινήσεις της Τουρκίας αναγράφει τα εξής: Η Τουρκία συνεχίζει το ταξίδι της στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις 21 Σεπτεμβρίου συνάψαμε συμφωνία με τη «Βόρεια Κύπρο» και ορίσαμε (οριοθετήσαμε) την υφαλοκρηπίδα. Για πρώτη φορά χαράχθηκαν εξ αρχής τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Έτσι η «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» στηριζόμενη στην εν λόγω συμφωνία έδωσε τη δικαιοδοσία έρευνας πετρελαίου στην ΤΡΑΟ. Και εμείς στείλαμε το παλαίμαχο πλοίο Piri Reis που έχει ηλικία 33 ετών…. Τώρα, ενώ το «Ελληνοκυπριακό Τμήμα» άρχισε τη γεώτρηση εμείς δεν έχουμε έναντι αυτού μια πλατφόρμα ερευνών μας στην Ανατολική Μεσόγειο. Φυσικά σε μια τέτοια περίοδο, δεν είναι σημαντική η κατάσταση που βρίσκεται το Piri Reis αλλά η αύξηση της δραστικότητας της Τουρκίας στη θάλασσα. Μακάρι να μπορούσαμε να ενοικιάσουμε άλλα πλοία. Έχει καλώς. Όμως τι περιλαμβάνει το όριο που χαράχθηκε μεταξύ Τουρκίας και «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου»; Η γραμμή του ορίου μεταξύ Μικράς Ασίας και Κύπρου αρχίζει από την Καρπασία (σ.σ. είναι η ανατολική-βορειοανατολική χερσόνησος στην κατεχόμενη Κύπρο που καταλήγει στο ακρωτήριο Άγιος Ανδρέας) και επεκτείνεται νοτιοδυτικά. Το υπουργείο Εξωτερικών προειδοποιεί λέγοντας τα εξής: “Χαράσσοντας αυτό το όριο λάβαμε υπόψη όλα τα δικαιώματα των δύο λαών που βρίσκονται στο νησί. Την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» την θεωρώ ως εντεταλμένη για όλα τα δικαιώματά της στο νησί.” Χαράχθηκε το όριο. Κατεβήκαμε στην περιοχή. Όμως η «Νότια Κύπρος» δεν σταματά κάθε είδους γεώτρηση. Εδώ λοιπόν, στο σημείο αυτό αρχίζει το ταξίδι. Τι θα κάνουμε; Πόσο υπομονή θα κάνουμε; Ο καθηγητής Sertaç H. Başeren του πανεπιστημίου της Άγκυρας λέει τα εξής: “Τότε να πάμε ένα ακόμη βήμα εμπρός. Να φέρουμε το όριο της υφαλοκρηπίδας, με συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών, στο μεσημβρινό 32ο 16΄ 18΄΄ και να ολοκληρώσουμε την οριοθέτηση στον τομέα που εναπομείνει.” (βλ. τουρκικό χάρτη 1).
Στη συνέχεια το δημοσίευμα της παραπάνω εφημερίδας αναγράφει τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τον καθηγητή Başeren, με την χάραξη του δευτέρου ορίου, η Τουρκία θα δείξει ότι δεν αστειεύεται. Επίσης θα αποκοπεί η γεωγραφική σχέση (διασύνδεση, επαφή) μεταξύ Ελλάδος και «Νότιας Κύπρου». Η Τουρκία, που γειτνιάζει με την Αίγυπτο στη Μεσόγειο, εάν χαράξει ένα κοινό όριο, θα θέσει επί τάπητος για ακόμη μια φορά ότι έχει κυριαρχικά δικαιώματα σε μια περιοχή που εκτείνεται σε 100.000 τετραγωνικά χλμ. Η «Νότια Κύπρος» λειτουργεί ως εξής: Έφερε μια πρόταση στην Ελλάδα στην οποία είπε έλα να συμφωνήσουμε από κοινού για την υφαλοκρηπίδα. Η προτεραιότητα της Ελλάδος είναι η Αίγυπτος. Για το λόγο αυτό δεν έλαβε στα σοβαρά την εν λόγω πρόταση (της Κύπρου). Έλεγε να καθίσει στο τραπέζι (των διαπραγματεύσεων) με την Αίγυπτο και να χαράξει το όριο. Δεν ενεργεί από κοινού με τη «Νότια Κύπρο» για να μην προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας. Η γείτονα (χώρα) διαχειρίζεται την οικονομική της κρίση. Διότι ως Τουρκία υπάρχουν πάρα πολλές διπλωματικές αποφάσεις που μπορούμε να πάρουμε. Προσοχή τα χαρτιά μας δεν ανοίχθηκαν…. Στην Ανατολική Μεσόγειο περιμένουμε με υπομονή. Άραγε τι είναι αυτό που κρατά το χέρι μας; Γιατί δεν ολοκληρώνουμε τη συμφωνία για την περιοχή που περικλείει το μεσημβρινό 32ο 16΄18΄΄; Η «Νότια Κύπρος» άρχισε τη γεώτρηση και εξαιτίας αυτού θυσίασε (ξέγραψε) τις επαφές για την «Ενωμένη Κύπρο». Τώρα δεν μπορεί να ξεφύγει από το τραπέζι (των διαπραγματεύσεων). Δεν μπορεί να προβάλει καμία δικαιολογία. Μάλιστα, (η «Νότια Κύπρος») υπερασπίζεται τον εαυτό της λέγοντας ότι η χάραξη των ορίων των Τούρκων αποτελεί εμπόδιο στις συνομιλίες. Χρησιμοποιεί ως δικαιολογία ακόμη και τα νέα όρια που χαράξαμε. Ιδού λοιπόν ποιο είναι αυτό που κρατά το χέρι της Τουρκίας. Στο σημείο αυτό ο καθηγητής Başeren είναι πολύ ξεκάθαρος τονίζοντας τα εξής: “Με την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» πρέπει να χαράξουμε όρια. Η «Νότια Κύπρος» εάν ξεφύγει από το τραπέζι (των διαπραγματεύσεων) θα έχουμε την τύχη να λάβουμε άλλα μέτρα. Θα μπορέσουμε να αναλάβουμε ένα μικρό κομμάτι επικράτειας από την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου». Στο νησί, το κομμάτι αυτό θα γίνει έδαφος της Τουρκίας. Για την Ελληνοκυπριακή πλευρά αυτό θα είναι ένα σοβαρό μέτρο. Στις δημοκρατίες δεν εξαντλούνται οι διέξοδοι. Και στην Ανατολική Μεσόγειο επίσης δεν θα εξαντληθεί η διέξοδος.
Με δεδομένο ότι, η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ένα διαχρονικό πεδίο της παγκόσμιας παρέμβασης, η κατάσταση που διαμορφώνεται ενόψει των παραπάνω δεν είναι άμοιρη των γεωστρατηγικών υπολογισμών της Τουρκίας. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι η Άγκυρα, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σχεδίου της, επιδιώκει να μετατρέψει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε περιβάλλον διεξαγωγής επιχειρήσεων, τα κύρια σημεία του οποίου συνοψίζονται στα εξής:
• Να αποτραπεί η Ελλάδα να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
• Να υπάρχει συνεχής ναυτική και αεροπορική παρουσία και επίδειξη της τουρκικής σημαίας.
• Κατόπιν διαταγής, θα πραγματοποιούνται ενέργειες που κλιμακώνουν την ένταση, λαμβάνοντας αντίστοιχα μέτρα βίας και αποτροπής στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Τα σενάρια όλων των ασκήσεων και εκπαιδεύσεων σε θέματα τακτικής θα αναφέρονται στα νησιά.
• Να δημιουργηθούν καταστάσεις αύξησης της έντασης χωρίς να προκληθεί σύγκρουση με την Ελλάδα κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των ασκήσεων στο Αιγαίο.
• Θα παρακολουθούνται επισταμένως όλες οι ενέργειες της Ελλάδος στα νησιά, στις νησίδες και στις βραχονησίδες του Αιγαίου, με τη διεξαγωγή επιχειρήσεων αναγνώρισης και επιτήρησης. [σ.σ. Όπως η πρόσφατη (16-11-2011) υπέρπτηση, στα 1.000 πόδια, άνωθεν του Καστελόριζου 2 τουρκικών αεροφωτογραφικών αεροσκαφών RF-4].
• Θα ενημερώνεται άμεσα η κοινή γνώμη μέσω της ιστοσελίδας του τουρκικού ΓΕΕΘΑ για κάθε αναχαίτιση ή παρενόχληση που θα πραγματοποιούν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στα τουρκικά αεροσκάφη και πλοία.
• Χρησιμοποίηση βίας εναντίον ελληνικών αλιευτικών σε περίπτωση που προκληθεί κάποιο επεισόδιο με Τούρκους αλιείς. (σ.σ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι το επόμενο δίμηνο η περιοχή των Ιμίων θα αποτελέσει μια περιοχή αυξημένου κινδύνου για τη δημιουργία ενός ενδεχομένου θερμού επεισοδίου, ενόψει του ψαρέματος της τσιπούρας, όπου σκάφη της Τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών και Τούρκοι αλιείς παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και παρενοχλούν ελληνικά αλιευτικά).
• Θα τηρούνται συνεχώς σε επιφυλακή αντίστοιχες μονάδες, προκειμένου να επέμβουν στο Αιγαίο όποτε χρειασθεί.
• Πραγματοποίηση συνεχών επιχειρησιακών εκπαιδεύσεων των ναυτικών δυνάμεων με τη συμμετοχή τουλάχιστον 4 πολεμικών πλοίων στην περιοχή του Αιγαίου που καθορίζεται από τις γραμμές Σάμος-Ικαρία και Κρήτη-Κάρπαθος-Σύμη.
Πέραν των παραπάνω, έχουν καθορισθεί Τούρκοι επιστήμονες, οι οποίοι παρουσιάζουν τα προβλήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, τις τουρκικές θέσεις και το δίκαιο της θάλασσας στα πλαίσιο διεξαγωγής συνεδρίων, σεμιναρίων, ημερίδων κ.λπ. στα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας και των κατεχομένων. Άλλωστε, μεταξύ των επιστημόνων αυτών περιλαμβάνεται και ο προαναφερθείς καθηγητής Sertaç Hami Başeren, για τον οποίο γίνεται εκτενής αναφορά στο βιβλίο του συντάκτη του παρόντος άρθρου με τίτλο: Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας (σελίδες 93-96). Τονίζεται ότι ο Başeren έχει συντάξει μια μελέτη για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Τουρκίας, η οποία αρχικά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων τον Ιούλιο του 2007 και στη συνέχεια οι χάρτες, που περιλαμβάνονται σε αυτήν, δημοσιεύονται κατ’ επανάληψη από τον τουρκικό τύπο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο εν λόγω καθηγητής, στις διαλέξεις που πραγματοποιεί αναφορικά με τη Στρατηγική Ερευνών Πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο [(Doğu Akdeniz Petrol Arama Stratejileri (DAPAS)] επισημαίνει ότι η μη οριοθέτηση της Τουρκικής Α.Ο.Ζ. και υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με το χάρτη Νο1 δημιουργεί τα ακόλουθα προβλήματα:
• Εγκλείεται (φράσσεται) ο χερσαίος χώρος της Τουρκίας και παρεμποδίζεται το δικαίωμά της για πρόσβαση στις θαλάσσιες περιοχές που ευρίσκονται εμπρός από αυτόν.
• Κλείνει η είσοδος στο λιμένα της Αττάλειας (Antalya) που αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου.
• Παρεμποδίζονται οι θαλάσσιες μεταφορές της Τουρκίας στον άξονα Ανατολή-Δύση.
• Δημιουργούνται προβλήματα άμυνας και ασφάλειας.
• Οι ακτές της Τουρκίας που έχουν μέτωπο στην Ανατολική Μεσόγειο αρχίζουν από το Gazipasa της Αττάλειας (Antalya), φθάνουν μέχρι το Αιγαίο και έχουν μήκος 290 χλμ. Οι αντίστοιχες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας, που έχουν μέτωπο στην ίδια περιοχή, έχουν μήκος 25 μίλια.
Επειδή η τουρκική τακτική της επιβολής τετελεσμένων δεν μας είναι άγνωστη, ειδικά σε περιόδους όπου η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, στο επόμενο άρθρο μας θα σας παρουσιάσουμε το πλήρες κείμενο μιας εκ των διαλέξεων που πραγματοποίησε ο Başeren, μαζί με τους χάρτες που χρησιμοποίησε, προκειμένου να στηρίξει τις τουρκικές θέσεις.
Εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ και www.geostrategy.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
Πρόταση πώλησης βομβών στα ΗΑΕ από τις Ηνωμένες Πολιτείες
Η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα πρότεινε την πώληση 600 βομβών μεγάλης ισχύος που είναι ικανές να διαπεράσουν οχυρώσεις ή να εκραγούν σε μεγάλο βάθος («bunker busters») στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που βρίσκονται πολύ κοντά στο Ιράν, για την αντιμετώπιση «περιφερειακών απειλών», όπως ανέφερε.
Οι ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ κατηγορούν το Ιράν ότι επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου, κάτι που η Τεχεράνη διαψεύδει λέγοντας ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς.
Η πώληση που προτείνει η κυβέρνηση Ομπάμα, ύψους 304 εκατ. δολαρίων, περιλαμβάνει 4.900 τεμάχια μιας ειδικής συσκευής της Boeing Co που μετατρέπει τις μη κατευθυνόμενες βόμβες σε τηλεκατευθυνόμενες και 4.300 βόμβες «γενικής χρήσεως», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας σε ενημερωτικό του σημείωμα προς το Κογκρέσο την Τετάρτη.
Τα ΗΑΕ διαθέτουν καταδιωκτικά/βομβαρδιστικά αεροσκάφη F-16 Block 60, τα πιο σύγχρονα που έχει κατασκευάσει η Lockheed Martin Corp.
Το Κογκρέσο έχει 30 ημέρες για να εγκρίνει ή να απορρίψει μια πώληση οπλικών συστημάτων στο εξωτερικό αφού λάβει την ειδοποίηση. Δεν έχει απορρίψει καμία ως σήμερα στην ιστορία.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Οι ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ κατηγορούν το Ιράν ότι επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου, κάτι που η Τεχεράνη διαψεύδει λέγοντας ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς.
Η πώληση που προτείνει η κυβέρνηση Ομπάμα, ύψους 304 εκατ. δολαρίων, περιλαμβάνει 4.900 τεμάχια μιας ειδικής συσκευής της Boeing Co που μετατρέπει τις μη κατευθυνόμενες βόμβες σε τηλεκατευθυνόμενες και 4.300 βόμβες «γενικής χρήσεως», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας σε ενημερωτικό του σημείωμα προς το Κογκρέσο την Τετάρτη.
Τα ΗΑΕ διαθέτουν καταδιωκτικά/βομβαρδιστικά αεροσκάφη F-16 Block 60, τα πιο σύγχρονα που έχει κατασκευάσει η Lockheed Martin Corp.
Το Κογκρέσο έχει 30 ημέρες για να εγκρίνει ή να απορρίψει μια πώληση οπλικών συστημάτων στο εξωτερικό αφού λάβει την ειδοποίηση. Δεν έχει απορρίψει καμία ως σήμερα στην ιστορία.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν
Η Γερουσία ενέκρινε ομόφωνα κυρώσεις εναντίον της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν.
Η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε ομόφωνα την Πέμπτη (πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, ώρα Ελλάδας) την υιοθέτηση σκληρότερων κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, ποινικοποιώντας την συνεργασία ξένων χρηματοοικονομικών θεσμών με την κεντρική τράπεζα του Ιράν, η οποία αποτελεί το βασικό κανάλι για την εισροή των εσόδων της ισλαμικής δημοκρατίας από το πετρέλαιο που πωλεί.
Η Γερουσία προέβη στην κίνηση αυτή αψηφώντας τις προειδοποιήσεις της κυβέρνησης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα πως το να απειλούνται σύμμαχοι των ΗΠΑ μπορεί να μην είναι ο καλύτερος τρόπος να συμφωνήσουν να συνεργαστούν σε ενέργειες σε βάρος του Ιράν.
Στελέχη της κυβέρνησης είπαν ότι πράγματι εξετάζεται η επιβολή κυρώσεων σε βάρος της κεντρικής τράπεζας του Ιράν αλλά με έναν λελογισμένο τρόπο, ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενη αναστάτωση στις διεθνείς αγορές πετρελαίου ή να υπάρξει σύγκρουση με σύμμαχους χώρες.
Οι ΗΠΑ ήδη απαγορεύουν στις εγχώριες τράπεζες να συναλλάσσονται με την κεντρική τράπεζα του Ιράν, κάτι που σημαίνει ότι οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον θα έχουν στόχο να αποτραπούν οι συναλλαγές ξένων τραπεζών με αυτήν μέσω της απειλής του αποκλεισμού τους από το αμερικανικό χρηματοοικονομικό σύστημα.
Η Γερουσία ενέκρινε με 100 ψήφους υπέρ τροπολογία του γερουσιαστή των Δημοκρατικών Ρόμπερτ Μενέντες και του γερουσιαστή των Ρεπουμπλικάνων Μαρκ Κερκ η οποία επιτρέπει στον Αμερικανό πρόεδρο να επιβάλει κυρώσεις σε ξένες τράπεζες που προβαίνουν σε «σημαντικές χρηματοοικονομικές συναλλαγές με την κεντρική τράπεζα του Ιράν».
Η τροπολογία κατατέθηκε σε νομοθέτημα για την άμυνα.
Παρόμοιες διατάξεις έχουν εγκριθεί από μια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων, πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητες ότι με την μια ή την άλλη μορφή οι κυρώσεις θα φθάσουν υπό μορφή νομοσχεδίου στο γραφείο του Ομπάμα που θα κληθεί να τις εγκρίνει ή να ασκήσει βέτο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε ομόφωνα την Πέμπτη (πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, ώρα Ελλάδας) την υιοθέτηση σκληρότερων κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, ποινικοποιώντας την συνεργασία ξένων χρηματοοικονομικών θεσμών με την κεντρική τράπεζα του Ιράν, η οποία αποτελεί το βασικό κανάλι για την εισροή των εσόδων της ισλαμικής δημοκρατίας από το πετρέλαιο που πωλεί.
Η Γερουσία προέβη στην κίνηση αυτή αψηφώντας τις προειδοποιήσεις της κυβέρνησης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα πως το να απειλούνται σύμμαχοι των ΗΠΑ μπορεί να μην είναι ο καλύτερος τρόπος να συμφωνήσουν να συνεργαστούν σε ενέργειες σε βάρος του Ιράν.
Στελέχη της κυβέρνησης είπαν ότι πράγματι εξετάζεται η επιβολή κυρώσεων σε βάρος της κεντρικής τράπεζας του Ιράν αλλά με έναν λελογισμένο τρόπο, ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενη αναστάτωση στις διεθνείς αγορές πετρελαίου ή να υπάρξει σύγκρουση με σύμμαχους χώρες.
Οι ΗΠΑ ήδη απαγορεύουν στις εγχώριες τράπεζες να συναλλάσσονται με την κεντρική τράπεζα του Ιράν, κάτι που σημαίνει ότι οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον θα έχουν στόχο να αποτραπούν οι συναλλαγές ξένων τραπεζών με αυτήν μέσω της απειλής του αποκλεισμού τους από το αμερικανικό χρηματοοικονομικό σύστημα.
Η Γερουσία ενέκρινε με 100 ψήφους υπέρ τροπολογία του γερουσιαστή των Δημοκρατικών Ρόμπερτ Μενέντες και του γερουσιαστή των Ρεπουμπλικάνων Μαρκ Κερκ η οποία επιτρέπει στον Αμερικανό πρόεδρο να επιβάλει κυρώσεις σε ξένες τράπεζες που προβαίνουν σε «σημαντικές χρηματοοικονομικές συναλλαγές με την κεντρική τράπεζα του Ιράν».
Η τροπολογία κατατέθηκε σε νομοθέτημα για την άμυνα.
Παρόμοιες διατάξεις έχουν εγκριθεί από μια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων, πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητες ότι με την μια ή την άλλη μορφή οι κυρώσεις θα φθάσουν υπό μορφή νομοσχεδίου στο γραφείο του Ομπάμα που θα κληθεί να τις εγκρίνει ή να ασκήσει βέτο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Νέα αιματοχυσία στη Συρία
Τουλάχιστον 23 νεκροί την Πέμπτη.
Άνδρες του στρατού της Συρίας σκότωσαν τουλάχιστον 23 ανθρώπους χθες Πέμπτη σε εξεγερμένες επαρχίες της χώρας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε νέες κυρώσεις στο καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.
Ανώτατη αξιωματούχος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών εκτίμησε νωρίτερα χθες ότι η Συρία βρίσκεται σε κατάσταση «εμφυλίου πολέμου», ενώ οι νεκροί από την οκτάμηνη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων ανέρχονται σε τουλάχιστον 4.000.
Το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που εδρεύει στο Λονδίνο, ανακοίνωσε ότι 15 πολίτες σκοτώθηκαν από άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας στην αλ Τρεμίσα, μια πόλη κοντά στην Χάμα. Νοτιότερα, στην επαρχία Χομς, δύο άμαχοι σκοτώθηκαν, ένας εξ αυτών από πυρά ενός ελεύθερου σκοπευτή.
Σύροι ακτιβιστές που εδρεύουν στο γειτονικό Λίβανο είπαν ότι έξι άμαχοι σκοτώθηκαν στο Τελ Κάλαχ όταν συριακές δυνάμεις, με την υποστήριξη αρμάτων μάχης, εισήλθαν στο χωριό στην παραμεθόριο.
Στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγόρευσε χθες την αγορά συριακών ομολόγων, την πώληση λογισμικού παρακολούθησης στη συριακή κυβέρνηση και την παραχώρηση μειωμένων φόρων και ασφαλίσεων. Απαγόρευσε ακόμα σε εταιρίες της ΕΕ να συμμετέχουν σε πετρελαϊκά ή ενεργειακά έργα στη Συρία.
Σε αντίποινα για τις νέες κυρώσεις της ΕΕ, η Δαμασκός ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την 43μελή Μεσογειακή Ένωση, που είχε ιδρυθεί το 2008 για την ενίσχυση της συνεργασίας της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
«Η Συρία αναστέλλει τη συμμετοχή της στην Μεσογειακή Ένωση σε αντίδραση για τα Ευρωπαϊκά μέτρα που ελήφθησαν εναντίον της», ανέφερε το επίσημο συριακό ειδησεογραφικό πρακτορείο SANA.
Η συριακή τηλεόραση κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι «λαμβάνει μια σειρά μέτρων που συνιστούν κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και σαφή επέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας».
Η ΕΕ απαγόρευσε σε συριακές τράπεζες να ανοίγουν υποκαταστήματα στην επικράτειά της και στις ευρωπαϊκές τράπεζες να μετέχουν σε κοινοπραξίες με συριακούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Ακόμα η ΕΕ επέβαλε ταξιδιωτικές απαγορεύσεις σε άλλα 12 πρόσωπα και 11 οντότητες στη Συρία.
«Το σημαντικότερο είναι να καταστούν οι πολίτες της Συρίας όσο πιο ασφαλείς είναι δυνατόν, να πιεστεί το καθεστώς [. . .], να διασφαλιστεί ότι ο αλ Άσαντ θα συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να παραμερίσει», δήλωσε η υπάτη εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), Κάθριν Άστον.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκτειναν τις ήδη σκληρές κυρώσεις που επιβάλλουν στη Συρία. Το αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικών στοχοθέτησε δύο πρόσωπα: τον Μουχάμαντ Μαχλούφ, θείο του Άσαντ και σημαντικό χρηματομεσίτη, και το στρατηγό Άους Ασλάν. Οι ΗΠΑ προσέθεσαν επίσης δυο κρατικές επιχειρήσεις, το στεγαστικό ίδρυμα των ένοπλων δυνάμεων και μια στεγαστική τράπεζα στη Συρία, στον κατάλογο των οντοτήτων σε βάρος των οποίων επιβάλλονται κυρώσεις.
Ο Λευκός Οίκος καλωσόρισε τις νέες κυρώσεις της ΕΕ, σημειώνοντας σε ανακοίνωσή του ότι «επιδεικνύουν για άλλη μια φορά την αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίσει την επίθεση στα θεμελιώδη δικαιώματα του συριακού λαού από το καθεστώς του Άσαντ».
«Όπως πάντα, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τους ευρωπαίους συμμάχους μας για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και τα οικουμενικά δικαιώματα όλων των ανθρωπίνων όντων», ανέφερε σε ανακοίνωσή του.
Ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Νάμπιλ αλ Αράμπι συμμετείχε σε σύνοδο των ΥΠΕΞ της ΕΕ στις Βρυξέλλες για το σχηματισμό ενός ενιαίου μετώπου για να πιεστεί η κυβέρνηση της Συρίας να σταματήσει την βίαιη καταστολή.
Οι ΥΠΕΞ του Αραβικού Συνδέσμου θα συζητήσουν το Σάββατο στο Κατάρ την επιβολή ταξιδιωτικών απαγορεύσεων σε 17 στελέχη του συριακού καθεστώτος. Ο οργανισμός ενέκρινε τον περασμένο μήνα οικονομικές κυρώσεις χωρίς προηγούμενο σε βάρος της Συρίας, μετά την άρνηση της Δαμασκού να εφαρμόσει όσα προβλέπονταν σε ένα σχέδιο ειρήνευσης.
Στα πρόσωπα που αντιμετωπίζουν ταξιδιωτικές απαγορεύσεις περιλαμβάνονται ο αδελφός του Άσαντ, Μάχερ, και ο εξάδελφός τους Ράμι Μαχλούφ, ο υπουργός Άμυνας στρατηγός Νταούντ Ράτζα και ο υπουργός Εσωτερικών Μοχάμεντ Ιμπραχίμ αλ Σάαρ, σύμφωνα με ΜΜΕ.
Η Νάβι Πιλάι, Υπάτη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ανέφερε σε έκθεσή της χθες ότι πάνω από 4.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από την καταστολή των συριακών αρχών. «Είχα δηλώσει τον Αύγουστο πριν [συνεδριάσει] το Συμβούλιο Ασφαλείας πως όταν θα έχουμε ολοένα και περισσότερους λιποτάκτες που θα απειλούν να πάρουν τα όπλα, θα γινόταν εμφύλιος πόλεμος. Αυτή τη στιγμή έτσι χαρακτηρίζω» [την κατάσταση], είπε μιλώντας σε δημοσιογράφους.
Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, το οποίο εδρεύει στη Γενεύη, αναμένεται σήμερα Παρασκευή να εγκρίνει μια απόφαση καταδίκης της καταστολής στη Συρία σε έκτακτη συνεδρίασή του.
Ο 57μελής Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας κάλεσε την Τετάρτη τη Συρία να σταματήσει τη χρήση «υπέρμετρης βίας» εναντίον των διαδηλώσεων που ξέσπασαν τον Μάρτιο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Άνδρες του στρατού της Συρίας σκότωσαν τουλάχιστον 23 ανθρώπους χθες Πέμπτη σε εξεγερμένες επαρχίες της χώρας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε νέες κυρώσεις στο καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.
Ανώτατη αξιωματούχος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών εκτίμησε νωρίτερα χθες ότι η Συρία βρίσκεται σε κατάσταση «εμφυλίου πολέμου», ενώ οι νεκροί από την οκτάμηνη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων ανέρχονται σε τουλάχιστον 4.000.
Το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που εδρεύει στο Λονδίνο, ανακοίνωσε ότι 15 πολίτες σκοτώθηκαν από άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας στην αλ Τρεμίσα, μια πόλη κοντά στην Χάμα. Νοτιότερα, στην επαρχία Χομς, δύο άμαχοι σκοτώθηκαν, ένας εξ αυτών από πυρά ενός ελεύθερου σκοπευτή.
Σύροι ακτιβιστές που εδρεύουν στο γειτονικό Λίβανο είπαν ότι έξι άμαχοι σκοτώθηκαν στο Τελ Κάλαχ όταν συριακές δυνάμεις, με την υποστήριξη αρμάτων μάχης, εισήλθαν στο χωριό στην παραμεθόριο.
Στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγόρευσε χθες την αγορά συριακών ομολόγων, την πώληση λογισμικού παρακολούθησης στη συριακή κυβέρνηση και την παραχώρηση μειωμένων φόρων και ασφαλίσεων. Απαγόρευσε ακόμα σε εταιρίες της ΕΕ να συμμετέχουν σε πετρελαϊκά ή ενεργειακά έργα στη Συρία.
Σε αντίποινα για τις νέες κυρώσεις της ΕΕ, η Δαμασκός ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την 43μελή Μεσογειακή Ένωση, που είχε ιδρυθεί το 2008 για την ενίσχυση της συνεργασίας της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
«Η Συρία αναστέλλει τη συμμετοχή της στην Μεσογειακή Ένωση σε αντίδραση για τα Ευρωπαϊκά μέτρα που ελήφθησαν εναντίον της», ανέφερε το επίσημο συριακό ειδησεογραφικό πρακτορείο SANA.
Η συριακή τηλεόραση κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι «λαμβάνει μια σειρά μέτρων που συνιστούν κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και σαφή επέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας».
Η ΕΕ απαγόρευσε σε συριακές τράπεζες να ανοίγουν υποκαταστήματα στην επικράτειά της και στις ευρωπαϊκές τράπεζες να μετέχουν σε κοινοπραξίες με συριακούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Ακόμα η ΕΕ επέβαλε ταξιδιωτικές απαγορεύσεις σε άλλα 12 πρόσωπα και 11 οντότητες στη Συρία.
«Το σημαντικότερο είναι να καταστούν οι πολίτες της Συρίας όσο πιο ασφαλείς είναι δυνατόν, να πιεστεί το καθεστώς [. . .], να διασφαλιστεί ότι ο αλ Άσαντ θα συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να παραμερίσει», δήλωσε η υπάτη εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), Κάθριν Άστον.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκτειναν τις ήδη σκληρές κυρώσεις που επιβάλλουν στη Συρία. Το αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικών στοχοθέτησε δύο πρόσωπα: τον Μουχάμαντ Μαχλούφ, θείο του Άσαντ και σημαντικό χρηματομεσίτη, και το στρατηγό Άους Ασλάν. Οι ΗΠΑ προσέθεσαν επίσης δυο κρατικές επιχειρήσεις, το στεγαστικό ίδρυμα των ένοπλων δυνάμεων και μια στεγαστική τράπεζα στη Συρία, στον κατάλογο των οντοτήτων σε βάρος των οποίων επιβάλλονται κυρώσεις.
Ο Λευκός Οίκος καλωσόρισε τις νέες κυρώσεις της ΕΕ, σημειώνοντας σε ανακοίνωσή του ότι «επιδεικνύουν για άλλη μια φορά την αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίσει την επίθεση στα θεμελιώδη δικαιώματα του συριακού λαού από το καθεστώς του Άσαντ».
«Όπως πάντα, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τους ευρωπαίους συμμάχους μας για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και τα οικουμενικά δικαιώματα όλων των ανθρωπίνων όντων», ανέφερε σε ανακοίνωσή του.
Ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Νάμπιλ αλ Αράμπι συμμετείχε σε σύνοδο των ΥΠΕΞ της ΕΕ στις Βρυξέλλες για το σχηματισμό ενός ενιαίου μετώπου για να πιεστεί η κυβέρνηση της Συρίας να σταματήσει την βίαιη καταστολή.
Οι ΥΠΕΞ του Αραβικού Συνδέσμου θα συζητήσουν το Σάββατο στο Κατάρ την επιβολή ταξιδιωτικών απαγορεύσεων σε 17 στελέχη του συριακού καθεστώτος. Ο οργανισμός ενέκρινε τον περασμένο μήνα οικονομικές κυρώσεις χωρίς προηγούμενο σε βάρος της Συρίας, μετά την άρνηση της Δαμασκού να εφαρμόσει όσα προβλέπονταν σε ένα σχέδιο ειρήνευσης.
Στα πρόσωπα που αντιμετωπίζουν ταξιδιωτικές απαγορεύσεις περιλαμβάνονται ο αδελφός του Άσαντ, Μάχερ, και ο εξάδελφός τους Ράμι Μαχλούφ, ο υπουργός Άμυνας στρατηγός Νταούντ Ράτζα και ο υπουργός Εσωτερικών Μοχάμεντ Ιμπραχίμ αλ Σάαρ, σύμφωνα με ΜΜΕ.
Η Νάβι Πιλάι, Υπάτη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ανέφερε σε έκθεσή της χθες ότι πάνω από 4.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από την καταστολή των συριακών αρχών. «Είχα δηλώσει τον Αύγουστο πριν [συνεδριάσει] το Συμβούλιο Ασφαλείας πως όταν θα έχουμε ολοένα και περισσότερους λιποτάκτες που θα απειλούν να πάρουν τα όπλα, θα γινόταν εμφύλιος πόλεμος. Αυτή τη στιγμή έτσι χαρακτηρίζω» [την κατάσταση], είπε μιλώντας σε δημοσιογράφους.
Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, το οποίο εδρεύει στη Γενεύη, αναμένεται σήμερα Παρασκευή να εγκρίνει μια απόφαση καταδίκης της καταστολής στη Συρία σε έκτακτη συνεδρίασή του.
Ο 57μελής Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας κάλεσε την Τετάρτη τη Συρία να σταματήσει τη χρήση «υπέρμετρης βίας» εναντίον των διαδηλώσεων που ξέσπασαν τον Μάρτιο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Το Πακιστάν απειλεί να άρει την υποστήριξή του στις ΗΠΑ
Reuters
ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ. Το Πακιστάν άφησε χθες, διά του υπουργού του των Εξωτερικών, να εννοηθεί ότι μπορεί να σταματήσει την υποστήριξή του προς τον αμερικανικό πόλεμο κατά των Ταλιμπάν, εξοργισμένο από το τελευταίο νατοϊκό «λάθος», που το Σαββατοκύριακο έγινε αιτία να χάσουν τη ζωή τους 24 Πακιστανοί στρατιώτες, στην αφγανο-πακιστανική μεθόριο. Θέλοντας να αποδείξει εμπράκτως την οργή του για την επίθεση, το Ισλαμαμπάντ ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε διεθνή διάσκεψη για το Αφγανιστάν, αυτή την εβδομάδα, στη Γερμανία.
«Αρκετά. Η κυβέρνηση δεν θα ανεχθεί άλλο αιματηρό συμβάν, με θύματα αμάχους ή στρατιώτες», φέρεται να δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Χίνα Ραμπάνι Κχαρ, ενώπιον της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της πακιστανικής Γερουσίας, σύμφωνα με την εφημερίδα The News.
«Ο ρόλος του Πακιστάν στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας δεν πρέπει να παραγνωρίζεται», είπε ο Κχαρ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Πακιστάν μπορεί να σταματήσει την υποστήριξή του στον αμερικανικό πόλεμο κατά των ανταρτών. Παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό, το Ισλαμαμπάντ υποστήριξε τον αντιτρομοκρατικό πόλεμο της Ουάσιγκτον, μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τα πνεύματα, η αμερικανική κυβέρνηση ανέβασε στο YouTube δήλωση του πρέσβη Κάμερον Μάντερ, με την οποία εκφράζει τη λύπη του για την επίθεση: «Θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια προς τον λαό και την κυβέρνηση του Πακιστάν και ειδικά τους άνδρες και τις γυναίκες του πακιστανικού στρατού για το τραγικό συμβάν της 26ης Νοεμβρίου, στο Mohmand Agency», είπε, όρθιος μπροστά από την αμερικανική και την πακιστανική σημαία. «Λυπούμαστε πολύ», πρόσθεσε στα ουρντού. Ο ίδιος διαβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν «πολύ σοβαρά» την επίθεση και υποσχέθηκε «πλήρη και εις βάθος έρευνα».
Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν φαίνεται να βοηθά στην εκτόνωση της έντασης. Δύο Πακιστανοί άμαχοι σκοτώθηκαν, νωρίς χθες, στο Αφγανιστάν και Πακιστανοί συνοριακοί φρουροί είπαν ότι μπορεί να ευθύνεται το ΝΑΤΟ.
Οι αξιωματούχοι είπαν ότι οι δύο άνδρες από την πόλη Τσαγκάι, στην πακιστανική επαρχία του Βαλουχιστάν, μάζευαν ξύλα, περίπου 30 χλμ. μέσα στο Αφγανιστάν, και ότι νατοϊκά ελικόπτερα έπληξαν το όχημά τους. Από νατοϊκής πλευράς, δεν υπήρξε σχόλιο.
Στο μεταξύ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού των ΗΠΑ, στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσεϊ, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Ρόιτερς, αναφερόμενος στο αιματηρό συμβάν της 26ης Νοεμβρίου, ότι δεν επρόκειτο για σκόπιμη επίθεση. «Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν επρόκειτο για σκόπιμη επίθεση».
Πρόσφατα, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον κάλεσε το Πακιστάν να φέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όλες τις ένοπλες ομάδες, προκειμένου να επιτευχθεί σταθερότητα στο Αφγανιστάν. Μετά τη νατοϊκή επίθεση, η συνεργασία του Πακιστάν καθίσταται λιγότερο πιθανή.
Διαβάστε περισσότερα...
ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ. Το Πακιστάν άφησε χθες, διά του υπουργού του των Εξωτερικών, να εννοηθεί ότι μπορεί να σταματήσει την υποστήριξή του προς τον αμερικανικό πόλεμο κατά των Ταλιμπάν, εξοργισμένο από το τελευταίο νατοϊκό «λάθος», που το Σαββατοκύριακο έγινε αιτία να χάσουν τη ζωή τους 24 Πακιστανοί στρατιώτες, στην αφγανο-πακιστανική μεθόριο. Θέλοντας να αποδείξει εμπράκτως την οργή του για την επίθεση, το Ισλαμαμπάντ ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε διεθνή διάσκεψη για το Αφγανιστάν, αυτή την εβδομάδα, στη Γερμανία.
«Αρκετά. Η κυβέρνηση δεν θα ανεχθεί άλλο αιματηρό συμβάν, με θύματα αμάχους ή στρατιώτες», φέρεται να δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Χίνα Ραμπάνι Κχαρ, ενώπιον της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της πακιστανικής Γερουσίας, σύμφωνα με την εφημερίδα The News.
«Ο ρόλος του Πακιστάν στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας δεν πρέπει να παραγνωρίζεται», είπε ο Κχαρ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Πακιστάν μπορεί να σταματήσει την υποστήριξή του στον αμερικανικό πόλεμο κατά των ανταρτών. Παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό, το Ισλαμαμπάντ υποστήριξε τον αντιτρομοκρατικό πόλεμο της Ουάσιγκτον, μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τα πνεύματα, η αμερικανική κυβέρνηση ανέβασε στο YouTube δήλωση του πρέσβη Κάμερον Μάντερ, με την οποία εκφράζει τη λύπη του για την επίθεση: «Θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια προς τον λαό και την κυβέρνηση του Πακιστάν και ειδικά τους άνδρες και τις γυναίκες του πακιστανικού στρατού για το τραγικό συμβάν της 26ης Νοεμβρίου, στο Mohmand Agency», είπε, όρθιος μπροστά από την αμερικανική και την πακιστανική σημαία. «Λυπούμαστε πολύ», πρόσθεσε στα ουρντού. Ο ίδιος διαβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν «πολύ σοβαρά» την επίθεση και υποσχέθηκε «πλήρη και εις βάθος έρευνα».
Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν φαίνεται να βοηθά στην εκτόνωση της έντασης. Δύο Πακιστανοί άμαχοι σκοτώθηκαν, νωρίς χθες, στο Αφγανιστάν και Πακιστανοί συνοριακοί φρουροί είπαν ότι μπορεί να ευθύνεται το ΝΑΤΟ.
Οι αξιωματούχοι είπαν ότι οι δύο άνδρες από την πόλη Τσαγκάι, στην πακιστανική επαρχία του Βαλουχιστάν, μάζευαν ξύλα, περίπου 30 χλμ. μέσα στο Αφγανιστάν, και ότι νατοϊκά ελικόπτερα έπληξαν το όχημά τους. Από νατοϊκής πλευράς, δεν υπήρξε σχόλιο.
Στο μεταξύ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού των ΗΠΑ, στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσεϊ, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Ρόιτερς, αναφερόμενος στο αιματηρό συμβάν της 26ης Νοεμβρίου, ότι δεν επρόκειτο για σκόπιμη επίθεση. «Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν επρόκειτο για σκόπιμη επίθεση».
Πρόσφατα, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον κάλεσε το Πακιστάν να φέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όλες τις ένοπλες ομάδες, προκειμένου να επιτευχθεί σταθερότητα στο Αφγανιστάν. Μετά τη νατοϊκή επίθεση, η συνεργασία του Πακιστάν καθίσταται λιγότερο πιθανή.
Διαβάστε περισσότερα...
Πρωθυπουργός στο Μαρόκο ένας ισλαμιστής
ΡΑΜΠΑΤ. Η νίκη του μετριοπαθούς ισλαμικού κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (PJD) στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, στο Μαρόκο, ενδέχεται να αποτελέσει ευκαιρία για την αντιμετώπιση των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων της χώρας, ωστόσο το κόμμα αυτό δεν αναμένεται να επιτύχει πολλά, χωρίς τη στήριξη της μοναρχίας. Αυτό υποστηρίζουν οι περισσότεροι αναλυτές, μετά τον διορισμό, την περασμένη Τρίτη, στην πρωθυπουργία της χώρας, του επικεφαλής του κόμματος, Αμπντελιλά Μπενκιράν, καθώς το PJD κατέλαβε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων –27%– στο Κοινοβούλιο. Η επιτυχία τού εν λόγω κόμματος που βρισκόταν επί σειρά ετών στην αντιπολίτευση, ερμηνεύεται ώς ένα βαθμό από τις δεσμεύσεις του για εκδημοκρατισμό του Μαρόκου, για πάταξη της διαφθοράς και καταπολέμηση των ανισοτήτων, παράλληλα με αυξήσεις στους μισθούς και άλλα φιλολαϊκά μέτρα.
Αναλυτές τονίζουν ότι η μοναρχία του Μαρόκου ελπίζει ότι με τον διορισμό νέων προσώπων στη κυβέρνηση της χώρας και την προοπτική –ακόμη και αν αυτή δεν είναι πραγματική– της αλλαγής θα περιορίσει τις πιέσεις για πιο ριζοσπαστικές και επαναστατικές αλλαγές, όπως αυτές που ενέπνευσαν οι εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα θα έχει μπροστά του εύκολο έργο όταν κληθεί να εφαρμόσει στην πράξη τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. «Το PJD απολαύει μεγάλης στήριξης επειδή δεν έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν. Υπάρχει, ωστόσο, το ζήτημα κατά πόσον η νέα κυβέρνηση θα απολαύσει αυτό το προνόμιο ή αν θα περιμένει οδηγίες από τα ανάκτορα», τονίζει ο αναλυτής Λάσεν Εϊκι, στο Κέντρο Κάρνεγκι για τη Μέση Ανατολή. Υπενθυμίζεται ότι το PJD έχει ανακοινώσει πως επιθυμεί να σχηματίσει συνασπισμό με το Κούτλα, έναν τρικομματικό πολιτικό συνασπισμό χωρίς θρησκευτικό προσανατολισμό, ο οποίος αποτελούσε τον βασικό κορμό της προηγούμενης κυβέρνησης.
Σημειωτέον ότι το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα έχει απήχηση στο μεγάλο τμήμα των συντηρητικών ψηφοφόρων του Μαρόκου και οι βουλευτές του έχουν τη φήμη πως είναι οι πιο δραστήριοι ως προς την κοινοβουλευτική τους δράση, σε ένα Κοινοβούλιο που παραδοσιακά φημίζεται για τις συχνές απουσίες των βουλευτών του. Το PJD είναι πιστό στην αρχή του να επιφέρει αλλαγές μέσω των υπαρχόντων θεσμών της χώρας και έχει αγνοήσει ώς τώρα τους διαδηλωτές, που ζητούν περιορισμό των εξουσιών του βασιλιά και τερματισμό της διαφθοράς. Το κόμμα είναι επίσης πιστό στη μοναρχία και στηρίζει το δικαίωμα του βασιλιά περί της εξουσίας του, που πηγάζει από τον Θεό, δικαίωμα που δίνει στον μονάρχη του Μαρόκου τεράστια εξουσία σε ζητήματα άμυνας, ασφάλειας και θρησκείας. Σύμφωνα με τις αλλαγές που πέρασαν με δημοψήφισμα το περασμένο καλοκαίρι, ο βασιλιάς της χώρας αναμένεται να εκχωρήσει ορισμένες εξουσίες στους εκλεγμένους άρχοντες ενώ ο ίδιος θα εξακολουθήσει να λαμβάνει στρατηγικές αποφάσεις για τη χώρα. Διαβάστε περισσότερα...
Αναλυτές τονίζουν ότι η μοναρχία του Μαρόκου ελπίζει ότι με τον διορισμό νέων προσώπων στη κυβέρνηση της χώρας και την προοπτική –ακόμη και αν αυτή δεν είναι πραγματική– της αλλαγής θα περιορίσει τις πιέσεις για πιο ριζοσπαστικές και επαναστατικές αλλαγές, όπως αυτές που ενέπνευσαν οι εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα θα έχει μπροστά του εύκολο έργο όταν κληθεί να εφαρμόσει στην πράξη τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. «Το PJD απολαύει μεγάλης στήριξης επειδή δεν έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν. Υπάρχει, ωστόσο, το ζήτημα κατά πόσον η νέα κυβέρνηση θα απολαύσει αυτό το προνόμιο ή αν θα περιμένει οδηγίες από τα ανάκτορα», τονίζει ο αναλυτής Λάσεν Εϊκι, στο Κέντρο Κάρνεγκι για τη Μέση Ανατολή. Υπενθυμίζεται ότι το PJD έχει ανακοινώσει πως επιθυμεί να σχηματίσει συνασπισμό με το Κούτλα, έναν τρικομματικό πολιτικό συνασπισμό χωρίς θρησκευτικό προσανατολισμό, ο οποίος αποτελούσε τον βασικό κορμό της προηγούμενης κυβέρνησης.
Σημειωτέον ότι το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα έχει απήχηση στο μεγάλο τμήμα των συντηρητικών ψηφοφόρων του Μαρόκου και οι βουλευτές του έχουν τη φήμη πως είναι οι πιο δραστήριοι ως προς την κοινοβουλευτική τους δράση, σε ένα Κοινοβούλιο που παραδοσιακά φημίζεται για τις συχνές απουσίες των βουλευτών του. Το PJD είναι πιστό στην αρχή του να επιφέρει αλλαγές μέσω των υπαρχόντων θεσμών της χώρας και έχει αγνοήσει ώς τώρα τους διαδηλωτές, που ζητούν περιορισμό των εξουσιών του βασιλιά και τερματισμό της διαφθοράς. Το κόμμα είναι επίσης πιστό στη μοναρχία και στηρίζει το δικαίωμα του βασιλιά περί της εξουσίας του, που πηγάζει από τον Θεό, δικαίωμα που δίνει στον μονάρχη του Μαρόκου τεράστια εξουσία σε ζητήματα άμυνας, ασφάλειας και θρησκείας. Σύμφωνα με τις αλλαγές που πέρασαν με δημοψήφισμα το περασμένο καλοκαίρι, ο βασιλιάς της χώρας αναμένεται να εκχωρήσει ορισμένες εξουσίες στους εκλεγμένους άρχοντες ενώ ο ίδιος θα εξακολουθήσει να λαμβάνει στρατηγικές αποφάσεις για τη χώρα. Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011
Το δόγμα της σιωπής από τον Ομπάμα
Του Roger Cohen
The New York Times
Η κυβέρνηση Ομπάμα υιοθέτησε το δόγμα της σιωπής. Το δόγμα, που αποτελεί ριζική διαφοροποίηση από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ουδέποτε επεξηγήθηκε στον αμερικανικό λαό.
Παρότι η στροφή αυτή με ανησυχεί, την υποστηρίζω. Κάποια μέρα, όμως, στην Τεχεράνη ή στο Ισλαμαμπάντ, κάποιος θα ξυπνήσει και θα πει: «Αυτός ο Ομπάμα κήρυξε πόλεμο κατά της χώρας μου, αλλά ξέχασε να μας το ανακοινώσει. Μήπως θα έπρεπε λοιπόν να μεταφέρουμε τον πόλεμο στη δική του πατρίδα;».
Στο Ιράν, πρόσφατη έκρηξη σκότωσε τον στρατηγό Μογκαντάμ, επιτελάρχη του πυραυλικού προγράμματος. Πυρηνικοί επιστήμονες βρήκαν τον θάνατο στους δρόμους της Τεχεράνης, ενώ ο ιός υπολογιστών Stuxnet προκάλεσε χάος στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Θα αποτελούσε μεγάλη αφέλεια να υποθέσουμε ότι όλα τα γεγονότα αυτά αποτελούν απλές συμπτώσεις και δεν οφείλονται σε ισραηλινο-αμερικανικές πράξεις δολιοφθοράς.
Την ίδια στιγμή, η πακιστανική οργή για τα πλήγματα αμερικανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που συνεχίζουν να σκοτώνουν Πακιστανούς στρατιώτες, οδήγησε το Ισλαμαμπάντ να απαιτήσει από τις ΗΠΑ τη διακοπή της χρήσης βάσης του δυτικού Πακιστάν για τις πτήσεις των αεροσκαφών αυτών. Οι βομβαρδισμοί των μη επανδρωμένων αεροσκαφών έχουν, όμως, καταστεί το σημαντικότερο όπλο των ΗΠΑ κατά των Ταλιμπάν, με τις βόμβες τους να σκοτώνουν διπλάσιο αριθμό Ταλιμπάν από όσους μετήχθησαν στο Γκουαντάναμο. Η κυβέρνηση της Ουάσιγκτον παραμένει φειδωλή σε αποκαλύψεις για τη νέα αυτή μορφή πολέμου.
Η στρατηγική μετατόπιση είναι, όμως, εμφανής. Η Αμερική αποφάσισε ότι οι συμβατικοί πόλεμοι με αβέβαια έκβαση σε Ιράκ και Αφγανιστάν, που μπορεί να στοιχίσουν 3,7 τρισ. δολάρια, δεν αποτελούν αποτελεσματική μέθοδο καταπολέμησης της τρομοκρατίας και ότι πιο οικονομικά μέσα, όπως οι πύραυλοι, είναι αναγκαία.
Η αμερικανική τακτική στηρίζεται στον νόμο του 2001 για «άδεια χρήσης στρατιωτικής βίας», που επιτρέπει στον πρόεδρο να χρησιμοποιήσει «κάθε αναγκαίο μέσο» εναντίον τρομοκρατών. Η αμερικανική πολιτική τείνει έτσι προς την κατεύθυνση της «λικουντοποίησης», της μίμησης των μεθόδων της ισραηλινής Δεξιάς, που ουδέποτε δίστασε να εξοντώσει τους αντιπάλους της, όπου κι αν αυτοί βρίσκονταν. Η ανησυχία μου προέρχεται από το γεγονός ότι οι ημι-νόμιμες αυτές πρωτοβουλίες και τακτικές (κυβερνοπόλεμος, μη επανδρωμένα βομβαρδιστικά, εκτελέσεις και πράξεις δολιοφθοράς) δημιουργούν προοπτική αντεπίθεσης από τους εχθρούς των ΗΠΑ.
Η εξωτερική πολιτική, που ανέκαθεν υπήρξε το «ισχυρό χαρτί» του Μπαράκ Ομπάμα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο λεπτομερών εξηγήσεων, με στόχο να πεισθεί η κοινή γνώμη για την ορθότητα των επιλογών. Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος αξίζει κάθε έπαινο για την εξόντωση του Οσάμα μπιν Λάντεν, για τη συνεισφορά του στην απελευθέρωση της Λιβύης, τη στήριξη της Αραβικής Ανοιξης, την αποκλιμάκωση του πολέμου στο Ιράκ και την επανόρθωση της τρωθείσας εικόνας των ΗΠΑ, οφείλει να δώσει εξηγήσεις για την ολιγωρία του απέναντι στο κλείσιμο του Γκουαντάναμο και για την αντικατάσταση του πολέμου κατά της τρομοκρατίας με εκστρατεία δολοφονιών υπόπτων τρομοκρατών.
Το δόγμα της σιωπής αποτελεί, όμως, σφάλμα που συνδέεται με τις αποτυχίες του προέδρου Ομπάμα στην οικονομία, καθώς αποκαλύπτει προεδρική ιδεολογική απομόνωση, ψυχρότητα και αποστασιοποίηση από το δημόσιο αίσθημα, που δημιουργεί ανησυχία στους Αμερικανούς.
Το ΝΑΤΟ διατηρεί πυρηνικές κεφαλές στην Τουρκία
Nικόλας Ζαννέττος
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Vatan, οι ΗΠΑ διατηρούν στη ναυτική βάση του Incirlik 70 πυρηνικές βόμβες τύπου B-61-12.Η εφημερίδα επικαλείται πληροφορίες που προκύπτουν από έκθεση του Robert S. Norris και του Hans M. Kristensen και δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα “Atomic Scientists Bulletin" και οι οποίες αποκαλύπτουν την απογραφή πυρηνικών όπλων του Αμερικανικού στρατού που βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο αριθμός των πυρηνικών κεφαλών έχει μειωθεί κατά 20 αφού μέχρι το 2001 που έγινε η τελευταία απογραφή ήταν 90.
Δέκα με είκοσι από τις 70 πυρηνικές κεφαλές που βρίσκονται στο Incirlik σχεδιάστηκαν για να μπορούν να εφαρμοστούν και να πυροδοτηθούν από Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη σύμφωνα με την έκθεση.
Συγκεκριμένα η 142η μοίρα βομβαρδιστικών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, με το ψευδώνυμο «Gazelles”, έχει αναλάβει την μεταφορά των βομβών αυτών. Η μοίρα αποτελείται από μαχητικά τύπου F-16A/B.
Η Τουρκική κυβέρνηση έχει απορρίψει το αίτημα των Αμερικανών για κάθοδο περισσότερων αμερικανικών μαχητικών ώστε να μπορούν άμεσα να φεύγουν με τις βόμβες για να εκτελέσουν αποστολές. Έτσι τα Αμερικανικά αεροσκάφη πρέπει να έρχονται από άλλες βάσεις να εφοδιάζονται με τις βόμβες πριν από κάθε αποστολή.
Αυτή η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει σε αεροπλάνα του ΝΑΤΟ με δυνατότητα να κουβαλούν πυρηνικές βόμβες, να βρίσκονται στη συγκεκριμένη βάση, αποτελεί δύσκολη υπόθεση για τις βάσεις του ΝΑΤΟ.
http://www.sigmalive.com/news/international/443275
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011
Ψευδοκράτος και εμπορικές σχέσεις (κύριο άρθρο Ελευθερίας Λονδίνου 1.12.2011)
Ψευδοκράτος και εμπορικές σχέσεις
ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ των Τούρκων ήταν και είναι να δοθεί στο ψευδοκράτος η δυνατότητα να αναπτύσσει εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Δηλαδή, με άλλα κράτη και ιδίως με την Ε.Ε. Γνωρίζουν οι Τούρκοι και οι εκάστοτε κατοχικοί ηγέτες ότι δεν είναι δυνατόν να ζητούν πολιτική και νομική αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος στη βόρεια Κύπρο. Ψηφίσματα του ΟΗΕ (541, 550 κ.ά.) αποφάσεις άλλων διεθνών Οργανισμών ( ΕΔΑΔ, Κοινοπολιτεία κ.λπ.) απαγορεύουν την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Γι΄αυτό, εκείνο που επιδιώκουν είναι οι εμπορικές σχέσεις, που έμμεσα δίνουν διεθνή υπόσταση στο ψευδοκράτος και αποτελούν προστάδιο της πλήρους αναγνώρισης. Διότι, όταν ένα αεροπλάνο προσγειώνεται στο παράνομο αεροδρόμιο Τύμπου, αυτό σημαίνει ότι κάποιες «Αρχές» έχουν έλεγχο του εναέριου χώρου και δίνουν άδεια σύμφωνα με τους κανόνες διεθνούς αεροπλοίας. Μόνον κράτη έχουν τέτοια αρμοδιότητα, άρα με αυτόν τον τρόπο το ψευδοκράτος αναγνωρίζεται διά της πλαγίας οδού.
Είναι γι΄αυτό που ο Τούρκος υπουργός Ευρώπη, Ε. Μπαγίς, εκλιπαρεί να επιτραπεί έστω και σε ένα αεροπλάνο της Γαλλίας, Βρετανίας ή Γερμανίας, να προσγειωθεί «νόμιμα» στην Τύμπου και τότε, υπόσχεται, θʼ ανοίξουν λιμάνια και αεροδρόμια της Τουρκίας για την Κύπρο! Προσπαθεί, δηλαδή, να παρακάμψει τις ευρωπαικές υποχρεώσεις της Τουρκίας, με αντάλλαγμα κάτι που πλήττει καίρια την Κυπριακή Δημοκρατία και αναβαθμίζει το ψευδοκράτος. Επικαλείται, μάλιστα, την Ταιβάν, για να ενισχύσει το επιχείρημά του ότι πρόκειται, τάχα, μόνο για εμπορικές σχέσεις. Η Ταιβάν είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Δεν έχει, πρώτα-πρώτα, στρατό κατοχής.
Η πολιτική αυτή των Τούρκων για ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με το εξωτερικό υλοποιείται με τη δημιουργία «Γραφείων» σε διάφορες χώρες, τα οποία θεωρούνται «εμπορικά». Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για πολιτικο-διπλωματικά γραφεία προώθησης του ψευδοκράτους, διότι ανοίγονται και διατηρούνται εν ονόματι του κατοχικού καθεστώτος. Επομένως, οποιοδήποτε αναγνώριση σ΄αυτά τα «γραφεία», εμμέσως οδηγεί και σε αναγνώριση ή γνωστοποίηση της ύπαρξης του ψευδοκράτους.
Είναι γι΄αυτούς τους λόγους που εκφράσαμε έντονες επιφυλάξεις και προβληματισμούς για την αγωγή που κατέθεσε στις ΗΠΑ, εδώ και δύο χρόνια, εναντίον του ψευδοκράτους ως «εμπορικής επιχείρησης», ο Ελληνοαμερικανός δικηγόρος ΄Αθαν Τσιμπίδης, εκ μέρους 1037 Ε/κ προσφύγων. Οι Τούρκοι επιδιώκουν ακριβώς να αναγνωριστούν ότι έχουν εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Και μια αγωγή ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων τούς καθιστά νόμιμους διάδικους, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης.
Οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Εκτός από την έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους, το αμερικανικό δικαστήριο πιθανόν να βγάλει απόφαση που να παραπέμπει για τις αποζημιώσεις που ζητούν οι 1037 Ε/κ ιδιοκτήτες γης στη λεγόμενη «Επιτροπή Αποζημιώσεων» (αφού είναι... δημιούργημα του ΕΔΑΔ) και έτσι να ενισχύσει την υπόστασή της, τη στιγμή κατά την οποία η κυπριακή κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να την εξουδετερώσουν.
Ορισμένα πράγματα είναι οφθαλμοφανέστατα και αυτονόητα. Οι εμπορικές σχέσεις του ψευδοκράτους που επιδιώκει ο Μπαγίς, δεν πρέπει να επιβεβαιωθούν και στο αμερικανικό δικαστήριο, ανεξάρτητα του αν οι προθέσεις του κ. Τσιμπίδη και των 1037 Ε/κ πελατών του είναι να χτυπήσουν την τουρκική κατοχή και να απαξιώσουν το ψευδοκράτος.
Πετυχαίνουν, άθελά τους, ακριβώς το αντίθετο.
Διαβάστε περισσότερα...
ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ των Τούρκων ήταν και είναι να δοθεί στο ψευδοκράτος η δυνατότητα να αναπτύσσει εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Δηλαδή, με άλλα κράτη και ιδίως με την Ε.Ε. Γνωρίζουν οι Τούρκοι και οι εκάστοτε κατοχικοί ηγέτες ότι δεν είναι δυνατόν να ζητούν πολιτική και νομική αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος στη βόρεια Κύπρο. Ψηφίσματα του ΟΗΕ (541, 550 κ.ά.) αποφάσεις άλλων διεθνών Οργανισμών ( ΕΔΑΔ, Κοινοπολιτεία κ.λπ.) απαγορεύουν την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Γι΄αυτό, εκείνο που επιδιώκουν είναι οι εμπορικές σχέσεις, που έμμεσα δίνουν διεθνή υπόσταση στο ψευδοκράτος και αποτελούν προστάδιο της πλήρους αναγνώρισης. Διότι, όταν ένα αεροπλάνο προσγειώνεται στο παράνομο αεροδρόμιο Τύμπου, αυτό σημαίνει ότι κάποιες «Αρχές» έχουν έλεγχο του εναέριου χώρου και δίνουν άδεια σύμφωνα με τους κανόνες διεθνούς αεροπλοίας. Μόνον κράτη έχουν τέτοια αρμοδιότητα, άρα με αυτόν τον τρόπο το ψευδοκράτος αναγνωρίζεται διά της πλαγίας οδού.
Είναι γι΄αυτό που ο Τούρκος υπουργός Ευρώπη, Ε. Μπαγίς, εκλιπαρεί να επιτραπεί έστω και σε ένα αεροπλάνο της Γαλλίας, Βρετανίας ή Γερμανίας, να προσγειωθεί «νόμιμα» στην Τύμπου και τότε, υπόσχεται, θʼ ανοίξουν λιμάνια και αεροδρόμια της Τουρκίας για την Κύπρο! Προσπαθεί, δηλαδή, να παρακάμψει τις ευρωπαικές υποχρεώσεις της Τουρκίας, με αντάλλαγμα κάτι που πλήττει καίρια την Κυπριακή Δημοκρατία και αναβαθμίζει το ψευδοκράτος. Επικαλείται, μάλιστα, την Ταιβάν, για να ενισχύσει το επιχείρημά του ότι πρόκειται, τάχα, μόνο για εμπορικές σχέσεις. Η Ταιβάν είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Δεν έχει, πρώτα-πρώτα, στρατό κατοχής.
Η πολιτική αυτή των Τούρκων για ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με το εξωτερικό υλοποιείται με τη δημιουργία «Γραφείων» σε διάφορες χώρες, τα οποία θεωρούνται «εμπορικά». Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για πολιτικο-διπλωματικά γραφεία προώθησης του ψευδοκράτους, διότι ανοίγονται και διατηρούνται εν ονόματι του κατοχικού καθεστώτος. Επομένως, οποιοδήποτε αναγνώριση σ΄αυτά τα «γραφεία», εμμέσως οδηγεί και σε αναγνώριση ή γνωστοποίηση της ύπαρξης του ψευδοκράτους.
Είναι γι΄αυτούς τους λόγους που εκφράσαμε έντονες επιφυλάξεις και προβληματισμούς για την αγωγή που κατέθεσε στις ΗΠΑ, εδώ και δύο χρόνια, εναντίον του ψευδοκράτους ως «εμπορικής επιχείρησης», ο Ελληνοαμερικανός δικηγόρος ΄Αθαν Τσιμπίδης, εκ μέρους 1037 Ε/κ προσφύγων. Οι Τούρκοι επιδιώκουν ακριβώς να αναγνωριστούν ότι έχουν εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Και μια αγωγή ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων τούς καθιστά νόμιμους διάδικους, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης.
Οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Εκτός από την έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους, το αμερικανικό δικαστήριο πιθανόν να βγάλει απόφαση που να παραπέμπει για τις αποζημιώσεις που ζητούν οι 1037 Ε/κ ιδιοκτήτες γης στη λεγόμενη «Επιτροπή Αποζημιώσεων» (αφού είναι... δημιούργημα του ΕΔΑΔ) και έτσι να ενισχύσει την υπόστασή της, τη στιγμή κατά την οποία η κυπριακή κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να την εξουδετερώσουν.
Ορισμένα πράγματα είναι οφθαλμοφανέστατα και αυτονόητα. Οι εμπορικές σχέσεις του ψευδοκράτους που επιδιώκει ο Μπαγίς, δεν πρέπει να επιβεβαιωθούν και στο αμερικανικό δικαστήριο, ανεξάρτητα του αν οι προθέσεις του κ. Τσιμπίδη και των 1037 Ε/κ πελατών του είναι να χτυπήσουν την τουρκική κατοχή και να απαξιώσουν το ψευδοκράτος.
Πετυχαίνουν, άθελά τους, ακριβώς το αντίθετο.
«Προσοχή στη Ρωσία», λέει η Γεωργία στην ΕΕ
Οι δυτικοί πρέπει να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν τι γίνεται γύρω από τη Ρωσία, όπου ο ρώσος πρωθυπουργός Vladimir Putin οικοδομεί την «εκσυγχρονισμένη Σοβιετική Ένωση» με την πρόταση της Ευρασιατικής Ένωσης, τονίζει ο αντιπρόεδρος της γεωργιανής κυβέρνησης, Giorgi Baramidze.
Εξαιτίας της παθητικής στάσης της Δύσης, η Ρωσία νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει μεθόδους όπως ο εκβιασμός για να σύρει χώρες στην Ευρασιατική Ένωση, είπε σε αποκλειστική συνέντευξη στη EurActiv.
Σε δημοσίευμα της Izvestia, ο Putin, που αναμένεται να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ρωσίας στις εκλογές του επόμενου έτους, φαίνεται να υπογραμμίζει τις γεωπολιτικές του φιλοδοξίες για τα επόμενα χρόνια.
Ως σημείο εκκίνησης, ο Putin τόνισε ότι η έναρξη του Ενιαίου Οικονομικού Χώρου μεταξύ Ρωσίας, Λευκορωσίας και Καζακστάν την 1η Ιανουαρίου, αποτελεί «ιστορικό ορόσημο».
Ωστόσο τόνισε ότι η ένωση αυτή παραμένει ανοιχτή και για άλλα μέλη. «Οικοδομώντας την Τελωνειακή Ένωση και τον Ενιαίο Οικονομικό Χώρο», θέτουμε τα θεμέλια για μια μελλοντική ευρασιατική οικονομική ένωση. Ταυτόχρονα, η Τελωνειακή Ένωση και ο Ενιαίος Οικονομικός Χώρος θα επεκταθούν περιλαμβάνοντας και το Κιργιστάν και το Τατζικιστάν», γράφει.
«Η Δύση δεν πρέπει να παραμείνει σιωπηρή. Ό, τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια της Δύσης απειλεί τα δυτικά συμφέροντα», προειδοποιεί ο Baramidze, προσθέτοντας επείγει άμεση αντίδραση.
Ο Baramidze συνέδεσε τον σύντομο πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας τον Αύγουστο του 2008, όταν η χώρα του έχασε την κυριαρχία της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας, ως μέρος της ίδιας στρατηγικής. Η πίεση στο να οικοδομηθεί η «εκσυγχρονισμένη Σοβιετική Ένωση» ξεκίνησε πριν τον πόλεμο του 2008, υποστήριξε.
«Η Ρωσία πάντα ήθελε να τιμωρήσει τη Γεωργία για την επιθυμία της να είναι ανεξάρτητη και μέρος της Δύσης και πρόσφατα, ο Medvedev είπε ανοιχτά ότι αυτό που έκανε το 2008, ήταν σημαντικό προκειμένου να μπλοκάρει τη Γεωργία και άλλες χώρες να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ», υπογράμμισε.
«Υπάρχει μεγάλο περιθώριο για ΕΕ και ΗΠΑ να ασκήσουν πιέσεις διπλωματικά και πολιτικά στη Ρωσία για να σταματήσει την κατοχή των γεωργιανών εδαφών, επειδή αυτό το πρόβλημα μας πάει πίσω πολύ, πολύ σοβαρά. Πρόκειται για τη γενικότερη ανάπτυξη της χώρας. Μπορείτε να φανταστείτε τι μεγάλο εμπόδιο είναι αυτό για εμάς: 350.000 εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα και συνολικά 500.000, υπολογίζοντας και τους πρόσφυγες», είπε ο γεωργιανός αξιωματούχος.
Ερωτηθείς για το εάν οι τάσεις στην ΕΕ περί Ευρώπης δύο ταχυτήτων ευνοούν τη χώρα του, παραδέχτηκε ότι θα μπορούσε να προβλεφθεί μια σχέση τύπου ΕΕ-Ελβετίας, χωρίς προκατάληψη για το στόχο πλήρους ένταξης μακροπρόθεσμα.
«Η υποψηφιότητα ένταξης στην ΕΕ δεν αποτελεί άμεσο στόχο για εμάς, παρόλο που είναι στόχος μας», είπε.
Ιστορικό
Τον Αύγουστο του 2008 Ρωσία και Γεωργία είχαν πολεμική σύρραξη που διήρκησε πέντε ημέρες. Κατά τη συμπλοκή, ρωσικά στρατεύματα απέκρουσαν επίθεση από την αποσχισθείσα φιλορωσική περιοχή της Νότιας Οσσετίας, που απαγκιστρώθηκε από την εξουσία της Τιφλίδας στις αρχές του 1990.
Αργότερα η Ρωσία αναγνώρισε τη Νότια Οσσετία και τη δεύτερη αποσχισθείσα περιοχή της Αμπχαζίας, ως ανεξάρτητα κράτη. Η Ρωσία εγκατέστησε χιλιάδες στρατεύματα και στις δύο περιοχές.
Μεταξύ τους, οι εκπρόσωποι της ΕΕ γενικά αναγνωρίζουν ότι ο Γεωργιανός Πρόεδρος Mikheil Saakashvili ήταν υπεύθυνος για τον πόλεμο του Αυγούστου. Ωστόσο, εξακολουθεί να απολαμβάνει τη δυτική υποστήριξη ως σύμβολο της «Ροζ Επανάστασης» το 2003 στη Γεωργία.
Μια ανεξάρτητη διερευνητική αποστολή που διορίστηκε από την ΕΕ δημοσίευσε μια έκθεση τον Σεπτέμβριο του 2009, αποτέλεσμα της οποίας ήταν ότι και οι δύο πλευρές ευθύνονται για την έναρξη της σύγκρουσης.
http://www.skai.gr Διαβάστε περισσότερα...
Μουσουλμανική προσευχή στα γερμανικά σχολεία;
Υποχρεούνται τα δημόσια σχολεία να παρέχουν σε μουσουλμάνους μαθητές τη δυνατότητα μεσημεριανής προσευχής; Το ερώτημα αυτό απασχολεί σήμερα το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο της Λειψίας
Ο Γιούνους ήταν 14 ετών όταν η σχολική διεύθυνση του απαγόρευσε να προσεύχεται σε διάδρομο του σχολείου του στο Βερολίνο. Η υπόθεσή του φτάνει τώρα στο Διοικητικό Δικαστήριο της Γερμανίας. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που η γερμανική δικαιοσύνη ασχολείται με το θέμα της μουσουλμανικής προσευχής στα σχολεία.
Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι η υπόθεση δεν έπρεπε καν να φτάσει σε αυτό το σημείο. Η ισλαμολόγος Σαμπίνε Νταμίρ-Γκάιλσντορφ, για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι η μεσημεριανή προσευχή δεν πρέπει να γίνεται μια συγκεκριμένη ώρα, αλλά απλώς εντός ενός χρονικού πλαισίου, π.χ. από το μεσημέρι μέχρι πριν την απογευματινή προσευχή:
«Η πλειονότητα των ειδικών εκτιμούν ότι είναι επίσης δυνατόν εάν υπάρχει αποχρών λόγος, για παράδειγμα ταξίδι ή αρρώστεια ή και ιδιαίτερων εργασιακών συνθηκών, να συγχωνεύσει κανείς την μεσημεριανή και την απογευματινή προσευχή».
Στην αγορά εργασίας η λύση δόθηκε ήδη από τη δεκαετία του ’60 στην πράξη, υποστηρίζει ο ισλαμολόγος Ραλφ Γκαντμπάν. Είναι στο χέρι της κάθε επιχείρησης να επιτρέπει στους μουσουλμάνους εργαζομένους της να προσεύχονται εν ώρα εργασίας όσο αυτό δεν έχει επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης.
Τι θα γίνει όμως στα σχολεία;
Στη Γερμανία ισχύει η αρχή της ουδετερότητας, που σημαίνει ότι το κράτος δεν επιτρέπεται να ταυτίζεται άμεσα με κάποια θρησκεία ή κοσμοθεωρία. Από την άλλη όμως ενδέχεται να παραβιάζεται η θρησκευτική ελευθερία κάποιου με διαφορετική κοσμοθεωρία, υπογραμμίζει ο Φάμπιαν Βίτρεκ καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μίνστερ. Πόσο μάλιστα που στην προκειμένη περίπτωση το σχολείο επηρεάζει άμεσα την άσκηση θρησκευτικών καθηκόντων του μαθητή της.
Ζητούμενο λοιπόν είναι να γίνει μια «στάθμιση» μεταξύ της αρχής της ουδετερότητας και της θρησκευτικής ελευθερίας. Το κενό αυτό προσπαθούν να εκμεταλλευτoύν τώρα προς όφελός τους ορισμένες μουσουλμανικές οργανώσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή:«Μιλάμε για το σχολείο, το κράτος, την αρχή της ουδετερότητας. Εδώ λοιπόν οι ισλαμικές οργανώσεις ή στην προκειμένη ένας προσηλυτισμένος – αυτοί είναι πάντα οι πιο ακραίοι- προσπαθεί να θέσει υπό τον έλεγχό του τη συζήτηση αυτή».
Πώς όμως μπορεί να λυθεί τώρα αυτό το ζήτημα; Βασικό κριτήριο θα πρέπει να είναι η ίση μεταχείριση, σημειώνει ο καθηγητής. Ή θα επιτρέπεται να προσεύχονται όλοι ή κανένας. Σε περίπτωση καθολικής απαγόρευσης όμως η σχολική διεύθυνση θα πρέπει να αποδείξει ότι η δημόσια προσευχή επηρεάζει άμεσα την ομαλή λειτουργία του σχολείου.
Όπως και να αποφανθεί το Διοικητικό Δικαστήριο της Λειψίας, η απόφασή του ίσως να μην είναι τελεσίδικη. Και οι δυο πλευρές θα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο σε περίπτωση που αξιολογήσουν την απόφαση αυτή ως παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων.
http://www.skai.gr Διαβάστε περισσότερα...
Ο Γιούνους ήταν 14 ετών όταν η σχολική διεύθυνση του απαγόρευσε να προσεύχεται σε διάδρομο του σχολείου του στο Βερολίνο. Η υπόθεσή του φτάνει τώρα στο Διοικητικό Δικαστήριο της Γερμανίας. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που η γερμανική δικαιοσύνη ασχολείται με το θέμα της μουσουλμανικής προσευχής στα σχολεία.
Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι η υπόθεση δεν έπρεπε καν να φτάσει σε αυτό το σημείο. Η ισλαμολόγος Σαμπίνε Νταμίρ-Γκάιλσντορφ, για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι η μεσημεριανή προσευχή δεν πρέπει να γίνεται μια συγκεκριμένη ώρα, αλλά απλώς εντός ενός χρονικού πλαισίου, π.χ. από το μεσημέρι μέχρι πριν την απογευματινή προσευχή:
«Η πλειονότητα των ειδικών εκτιμούν ότι είναι επίσης δυνατόν εάν υπάρχει αποχρών λόγος, για παράδειγμα ταξίδι ή αρρώστεια ή και ιδιαίτερων εργασιακών συνθηκών, να συγχωνεύσει κανείς την μεσημεριανή και την απογευματινή προσευχή».
Στην αγορά εργασίας η λύση δόθηκε ήδη από τη δεκαετία του ’60 στην πράξη, υποστηρίζει ο ισλαμολόγος Ραλφ Γκαντμπάν. Είναι στο χέρι της κάθε επιχείρησης να επιτρέπει στους μουσουλμάνους εργαζομένους της να προσεύχονται εν ώρα εργασίας όσο αυτό δεν έχει επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης.
Τι θα γίνει όμως στα σχολεία;
Στη Γερμανία ισχύει η αρχή της ουδετερότητας, που σημαίνει ότι το κράτος δεν επιτρέπεται να ταυτίζεται άμεσα με κάποια θρησκεία ή κοσμοθεωρία. Από την άλλη όμως ενδέχεται να παραβιάζεται η θρησκευτική ελευθερία κάποιου με διαφορετική κοσμοθεωρία, υπογραμμίζει ο Φάμπιαν Βίτρεκ καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μίνστερ. Πόσο μάλιστα που στην προκειμένη περίπτωση το σχολείο επηρεάζει άμεσα την άσκηση θρησκευτικών καθηκόντων του μαθητή της.
Ζητούμενο λοιπόν είναι να γίνει μια «στάθμιση» μεταξύ της αρχής της ουδετερότητας και της θρησκευτικής ελευθερίας. Το κενό αυτό προσπαθούν να εκμεταλλευτoύν τώρα προς όφελός τους ορισμένες μουσουλμανικές οργανώσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή:«Μιλάμε για το σχολείο, το κράτος, την αρχή της ουδετερότητας. Εδώ λοιπόν οι ισλαμικές οργανώσεις ή στην προκειμένη ένας προσηλυτισμένος – αυτοί είναι πάντα οι πιο ακραίοι- προσπαθεί να θέσει υπό τον έλεγχό του τη συζήτηση αυτή».
Πώς όμως μπορεί να λυθεί τώρα αυτό το ζήτημα; Βασικό κριτήριο θα πρέπει να είναι η ίση μεταχείριση, σημειώνει ο καθηγητής. Ή θα επιτρέπεται να προσεύχονται όλοι ή κανένας. Σε περίπτωση καθολικής απαγόρευσης όμως η σχολική διεύθυνση θα πρέπει να αποδείξει ότι η δημόσια προσευχή επηρεάζει άμεσα την ομαλή λειτουργία του σχολείου.
Όπως και να αποφανθεί το Διοικητικό Δικαστήριο της Λειψίας, η απόφασή του ίσως να μην είναι τελεσίδικη. Και οι δυο πλευρές θα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο σε περίπτωση που αξιολογήσουν την απόφαση αυτή ως παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων.
http://www.skai.gr Διαβάστε περισσότερα...
Δεν αποκλείει το αδιέξοδο στο Κυπριακό ο ΟΗΕ
Δεν αποκλείουν πλέον τα Ηνωμένα Έθνη να βρεθούν ενώπιον του ενδεχομένου ακόμη και κήρυξης αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, στη νέα συνάντηση γενικού γραμματέα - Χριστόφια - Έρογλου, τον Ιανουάριο στη Νέα Υόρκη.
Αναλύοντας, σε αποκλειστική συνέντευξη στο ΡΙΚ, τις επιλογές, που τίθενται ενώπιον του διεθνούς οργανισμού, ο ειδικός σύμβουλος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ, επαναδιατύπωσε τη θέση ότι οι συνομιλίες δεν μπορούν να συνεχιστούν επ' αόριστον.
Στο ερώτημα κατά πόσο είναι πιθανή μια ανάπαυλα στις συνομιλίες, ενόψει της κυπριακής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2012, ο κ. Ντάουνερ εξέφρασε την άποψη ότι δεν θα γίνει ποτέ αυτό.
Οι Κύπριοι, πρόσθεσε, είτε θα καταλήξουν σε συμφωνία είτε όχι. Εξέφρασε επίσης την εκτίμηση ότι «σε περίπτωση πλήρους αδιεξόδου, πολύ πιθανόν να επέλθει και το τέλος των προσπαθειών για λύση στη βάση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας».
Εάν κάποιοι, είπε ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, θεωρούν ότι μπορεί να επανενωθεί η Κύπρος χωρίς αυτό το μοντέλο, πρέπει να έχουν αρκετή αισιοδοξία, την οποία -πρόσθεσε- δεν συμμερίζονται τα Ηνωμένα Έθνη.
Ανέφερε, επιπλέον, ότι την τελευταία τριετία έχουν συμφωνηθεί πολλά και δημιουργείται προοδευτικά η δομή μιας ομοσπονδιακής Κύπρου, προσθέτοντας ότι θα ήταν πολύ κρίμα να αποτύχει η προσπάθεια και να εγκαταλειφθούν όλα.
Για το φυσικό αέριο, ο αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι θα μπορούσε να αποβεί προς όφελος της διαπραγματευτικής διαδικασίας και «να καταστεί η προίκα», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, της συμφωνίας λύσης.
Σήμερα, οι κ. Χριστόφιας-Έρογλου θα έχουν νέα συνάντηση στο πλαίσιο των απευθείας διαπραγματεύσεων για το κυπριακό.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Αναλύοντας, σε αποκλειστική συνέντευξη στο ΡΙΚ, τις επιλογές, που τίθενται ενώπιον του διεθνούς οργανισμού, ο ειδικός σύμβουλος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ, επαναδιατύπωσε τη θέση ότι οι συνομιλίες δεν μπορούν να συνεχιστούν επ' αόριστον.
Στο ερώτημα κατά πόσο είναι πιθανή μια ανάπαυλα στις συνομιλίες, ενόψει της κυπριακής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2012, ο κ. Ντάουνερ εξέφρασε την άποψη ότι δεν θα γίνει ποτέ αυτό.
Οι Κύπριοι, πρόσθεσε, είτε θα καταλήξουν σε συμφωνία είτε όχι. Εξέφρασε επίσης την εκτίμηση ότι «σε περίπτωση πλήρους αδιεξόδου, πολύ πιθανόν να επέλθει και το τέλος των προσπαθειών για λύση στη βάση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας».
Εάν κάποιοι, είπε ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, θεωρούν ότι μπορεί να επανενωθεί η Κύπρος χωρίς αυτό το μοντέλο, πρέπει να έχουν αρκετή αισιοδοξία, την οποία -πρόσθεσε- δεν συμμερίζονται τα Ηνωμένα Έθνη.
Ανέφερε, επιπλέον, ότι την τελευταία τριετία έχουν συμφωνηθεί πολλά και δημιουργείται προοδευτικά η δομή μιας ομοσπονδιακής Κύπρου, προσθέτοντας ότι θα ήταν πολύ κρίμα να αποτύχει η προσπάθεια και να εγκαταλειφθούν όλα.
Για το φυσικό αέριο, ο αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών είπε ότι θα μπορούσε να αποβεί προς όφελος της διαπραγματευτικής διαδικασίας και «να καταστεί η προίκα», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, της συμφωνίας λύσης.
Σήμερα, οι κ. Χριστόφιας-Έρογλου θα έχουν νέα συνάντηση στο πλαίσιο των απευθείας διαπραγματεύσεων για το κυπριακό.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Μέτρα κατά της Συρίας έλαβε η Τουρκία
Σειρά μέτρων εναντίον της Συρίας ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου σημειώνοντας ότι «απορρίπτοντας την πρόταση της Αραβικής Ένωσης, η Συρία ήλθε στο τέλος του δρόμου».
Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Τούρκος υπουργός έχουν ως εξής:
1. Αναστολή της λειτουργίας του τουρκοσυριακού Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας έως ότου αναλάβει στη Συρία την εξουσία μία νόμιμη κυβέρνηση που θα είναι συμφιλιωμένη με το λαό.
2. Απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία και πάγωμα των περιουσιών στην Τουρκία για όσους από τους υψηλά ιστάμενους της ηγεσίας της Συρίας εφαρμόζουν εναντίον του λαού βία και μεθόδους που παραβιάζουν το δίκαιο.
3. Αναστολή της πώλησης και της προμήθειας κάθε είδους όπλων και στρατιωτικού υλικού προς το στρατό της Συρίας.
4. Παρεμπόδιση, με βάση το διεθνές δίκαιο, της πώλησης και μεταφοράς όπλων και στρατιωτικού υλικού προς τη Συρία από τρίτες χώρες μέσω των εδαφών, του εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Τουρκίας.
5. Αναστολή των σχέσεων με την κεντρική τράπεζα της Συρίας.
6. Πάγωμα της χρηματικής περιουσίας της κυβέρνησης της Συρίας στην Τουρκία.
7. Πάγωμα των δανειοδοτικών σχέσεων με την κυβέρνηση της Συρίας.
8. Πάγωμα των διατυπώσεων με την Εμπορική Τράπεζα της Συρίας, εκτός από τις υφιστάμενες διατυπώσεις.
9. Αναστολή της συμφωνίας δανειοδότησης που υπογράφηκε για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής στη Συρία.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Το Στοίχημα της Εξωτερικής Πολιτικής
Ηλίας Κουσκουβέλης
Σήμερα διάγουμε μία περίοδο οικονομικής κρίσης και κρίσης τής πολιτικής. Ωστόσο δεν πρέπει ο δημόσιος διάλογος και οι ενέργειες μας να αναλώνονται μόνο σε αυτά τα δύο ζητήματα.
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι όσο περιορίζουμε το εύρος στο οποίο αναζητούμε λύσεις, τόσο περιορίζονται και οι επιλογές μας. Η Ελλάδα σήμερα, για να γιατρέψει τις παθογένειες της, έχει ανάγκη από μια ολιστική θεραπεία. Θα πρέπει να βρούμε ποιες είναι οι άλλες πολιτικές που θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε την κρίση, να μην απωλέσουμε την ισχύ μας, να διασφαλίσουμε το εθνικό συμφέρον, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια Ελλάδα, που μπορεί να συμπεριφέρεται στρατηγικά, με ευελιξία, αποτελεσματικότητα και εξυπνάδα.
Η εξωτερική πολιτική είναι η πολιτική των πολιτικών σε περιόδους ομαλότητας και πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, ιδιαίτερα όταν ένα κράτος έχει ανάγκη να ενισχύσει το κύρος του, να διατηρήσει και να αυξήσει την εξωτερική ενδυνάμωση και τελικά να καταφέρει, παρά την κρίση, να ακολουθήσει με σταθερότητα τον προσανατολισμό του, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Η εξωτερική πολιτική οφείλει να μην παρασύρεται από τις συνθήκες της κρίσης, να μην χάνεται στη δίνη της, αλλά αντίθετα να υπηρετεί το σκοπό της αντιμετώπισής της.
Είναι αλήθεια ότι το πρώτο που υφίσταται ένα κράτος σε περίοδο οικονομικής κρίσης είναι ένα τεράστιο πλήγμα στο κύρος του. Φίλοι και αντίπαλοι θεωρούν ότι λόγω των οικονομικών περιορισμών είναι πιο διαχειρίσιμο, πιέζεται πιο εύκολα ή έχει περιορισμένες ικανότητες αντίδρασης. Το κύρος ενός κράτους οικοδομείται με πολύ μεγάλη δυσκολία και αρκεί μία αναφορά τύπου «Τιτανικού» ώστε να αρχίσει να βυθίζεται και οι εκκλήσεις για οικονομική βοήθεια ώστε να οδηγηθεί στην άβυσσο. Αρκεί ένας άστοχος χειρισμός για να μετατρέψει μια χώρα αρχικά σε μαύρο πρόβατο και στη συνέχεια αποδιοπομπαίο τράγο. Φτάνει ένα σχόλιο, μερικές ώρες, πόσο μάλλον μέρες, ασυνεννοησίας για να αποτυπώσουν το χάος.
Σήμερα η χώρα μας μαζί με την κρίση του χρέους βιώνει και μία κρίση κύρους. Η ηγεσία της πρέπει να πράξει τα πάντα ώστε να αποκατασταθεί το κύρος και να στείλει μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, να διαχωρίσει τα ζητήματα του χρέους από την εξωτερική πολιτική και την άμυνα. Η αποκατάσταση του κύρους τού κράτους στο εξωτερικό (και στο εσωτερικό) σίγουρα δεν είναι εύκολη, συνιστά, όμως, μέγιστη ευθύνη του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας. Είναι δε απαραίτητη για την οικονομική ανόρθωση της χώρας. Αυτό είναι σήμερα το στοίχημα της εξωτερικής πολιτικής. Με υποχρέωση έντασης σε μία ήδη υφιστάμενη δραστηριότητα, την οικονομική διπλωματία: την προσπάθεια δηλαδή για προσέλκυση νέων επενδύσεων και την προώθηση αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στον τόπο μας.
Όμως, το σημαντικότερο πρόβλημα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης είναι η νοοτροπία της αδράνειας, η οποία λέει ότι δεν κάνουμε απολύτως τίποτε για να μη θιγεί ο οιοσδήποτε, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τετελεσμένα ή να χάνονται πολύ σημαντικές ευκαιρίες.
Τα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας είναι πολλά: η δικαστική μας διένεξη με τα Σκόπια στη Χάγη, οι καθημερινές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία στο Αιγαίο και, πλέον, στην Ανατολική Μεσόγειο, οι κινήσεις έναντι της μη κύρωσης από την Αλβανία τής συμφωνίας οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), η ανακήρυξη από την Ελλάδα της δικής της ΑΟΖ.
Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους τής Ελλάδας είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αδράνειας, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε περίπτωση μεγάλης χαμένης ευκαιρίας. Πρώτον, διότι ισχυρότατοι παράγοντες του διεθνούς συστήματος επιθυμούν την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Δεύτερον, όλοι οι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν οι αγωγοί προς τη Δύση να διέλθουν μόνο από την Ελληνική ΑΟΖ, χωρίς τη παρεμβολή τρίτων. Γιατί λοιπόν καθυστερούμε; Είναι θέμα απόφασης, διαχείρισης καταστάσεων και μεγάλης απόδοσης για το κύρος και τα οικονομικά της χώρας!
Είναι θέμα ευθύνης να μην χάσουμε το στοίχημα της εξωτερικής πολιτικής, γιατί τότε δυστυχώς η κρίση θα έχει επεκταθεί και στον ευαίσθητο τομέα των διεθνών σχέσεων με τραγικές συνέπειες για το μέλλον. Διαβάστε περισσότερα...
Σήμερα διάγουμε μία περίοδο οικονομικής κρίσης και κρίσης τής πολιτικής. Ωστόσο δεν πρέπει ο δημόσιος διάλογος και οι ενέργειες μας να αναλώνονται μόνο σε αυτά τα δύο ζητήματα.
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι όσο περιορίζουμε το εύρος στο οποίο αναζητούμε λύσεις, τόσο περιορίζονται και οι επιλογές μας. Η Ελλάδα σήμερα, για να γιατρέψει τις παθογένειες της, έχει ανάγκη από μια ολιστική θεραπεία. Θα πρέπει να βρούμε ποιες είναι οι άλλες πολιτικές που θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε την κρίση, να μην απωλέσουμε την ισχύ μας, να διασφαλίσουμε το εθνικό συμφέρον, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια Ελλάδα, που μπορεί να συμπεριφέρεται στρατηγικά, με ευελιξία, αποτελεσματικότητα και εξυπνάδα.
Η εξωτερική πολιτική είναι η πολιτική των πολιτικών σε περιόδους ομαλότητας και πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, ιδιαίτερα όταν ένα κράτος έχει ανάγκη να ενισχύσει το κύρος του, να διατηρήσει και να αυξήσει την εξωτερική ενδυνάμωση και τελικά να καταφέρει, παρά την κρίση, να ακολουθήσει με σταθερότητα τον προσανατολισμό του, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Η εξωτερική πολιτική οφείλει να μην παρασύρεται από τις συνθήκες της κρίσης, να μην χάνεται στη δίνη της, αλλά αντίθετα να υπηρετεί το σκοπό της αντιμετώπισής της.
Είναι αλήθεια ότι το πρώτο που υφίσταται ένα κράτος σε περίοδο οικονομικής κρίσης είναι ένα τεράστιο πλήγμα στο κύρος του. Φίλοι και αντίπαλοι θεωρούν ότι λόγω των οικονομικών περιορισμών είναι πιο διαχειρίσιμο, πιέζεται πιο εύκολα ή έχει περιορισμένες ικανότητες αντίδρασης. Το κύρος ενός κράτους οικοδομείται με πολύ μεγάλη δυσκολία και αρκεί μία αναφορά τύπου «Τιτανικού» ώστε να αρχίσει να βυθίζεται και οι εκκλήσεις για οικονομική βοήθεια ώστε να οδηγηθεί στην άβυσσο. Αρκεί ένας άστοχος χειρισμός για να μετατρέψει μια χώρα αρχικά σε μαύρο πρόβατο και στη συνέχεια αποδιοπομπαίο τράγο. Φτάνει ένα σχόλιο, μερικές ώρες, πόσο μάλλον μέρες, ασυνεννοησίας για να αποτυπώσουν το χάος.
Σήμερα η χώρα μας μαζί με την κρίση του χρέους βιώνει και μία κρίση κύρους. Η ηγεσία της πρέπει να πράξει τα πάντα ώστε να αποκατασταθεί το κύρος και να στείλει μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, να διαχωρίσει τα ζητήματα του χρέους από την εξωτερική πολιτική και την άμυνα. Η αποκατάσταση του κύρους τού κράτους στο εξωτερικό (και στο εσωτερικό) σίγουρα δεν είναι εύκολη, συνιστά, όμως, μέγιστη ευθύνη του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας. Είναι δε απαραίτητη για την οικονομική ανόρθωση της χώρας. Αυτό είναι σήμερα το στοίχημα της εξωτερικής πολιτικής. Με υποχρέωση έντασης σε μία ήδη υφιστάμενη δραστηριότητα, την οικονομική διπλωματία: την προσπάθεια δηλαδή για προσέλκυση νέων επενδύσεων και την προώθηση αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στον τόπο μας.
Όμως, το σημαντικότερο πρόβλημα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης είναι η νοοτροπία της αδράνειας, η οποία λέει ότι δεν κάνουμε απολύτως τίποτε για να μη θιγεί ο οιοσδήποτε, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τετελεσμένα ή να χάνονται πολύ σημαντικές ευκαιρίες.
Τα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας είναι πολλά: η δικαστική μας διένεξη με τα Σκόπια στη Χάγη, οι καθημερινές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία στο Αιγαίο και, πλέον, στην Ανατολική Μεσόγειο, οι κινήσεις έναντι της μη κύρωσης από την Αλβανία τής συμφωνίας οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), η ανακήρυξη από την Ελλάδα της δικής της ΑΟΖ.
Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους τής Ελλάδας είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αδράνειας, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε περίπτωση μεγάλης χαμένης ευκαιρίας. Πρώτον, διότι ισχυρότατοι παράγοντες του διεθνούς συστήματος επιθυμούν την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Δεύτερον, όλοι οι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν οι αγωγοί προς τη Δύση να διέλθουν μόνο από την Ελληνική ΑΟΖ, χωρίς τη παρεμβολή τρίτων. Γιατί λοιπόν καθυστερούμε; Είναι θέμα απόφασης, διαχείρισης καταστάσεων και μεγάλης απόδοσης για το κύρος και τα οικονομικά της χώρας!
Είναι θέμα ευθύνης να μην χάσουμε το στοίχημα της εξωτερικής πολιτικής, γιατί τότε δυστυχώς η κρίση θα έχει επεκταθεί και στον ευαίσθητο τομέα των διεθνών σχέσεων με τραγικές συνέπειες για το μέλλον. Διαβάστε περισσότερα...
The Euro Crisis and New Vulnerability of Europe
by Taylor Dinerman
November 30, 2011 at 3:30 am
http://www.hudson-ny.org/2623/euro-crisis-europe-vulnerability
The Euro crisis is already eroding the EU's ambition to become a new kind of global superpower. Even before the economic crisis entered into its current phase, Europe's leaders refused to turn to the EU's military and security institutions when some of them chose to intervene in Libya. Instead they chose to allow their successful anti-Gaddafi campaign to be lead by the US-dominated NATO alliance.
The Libyan campaign also showed, once again, the profound military weakness of both Europe's national military forces and the nearly complete lack of effective transnational combat forces. The reports of the European air forces running short of smart bombs and missiles may have been exaggerated, but no one believes that the stories were wholly without foundation.
Just a few months later, European military strength is being dramatically cut once again due to the perceived need for "austerity" in the face of the currency and debt crisis. Reports from Germany indicate that the EU's strongest economic power will be slashing large parts of its planned military modernization plan. Britain has already demoted itself to a third-rate military power, and it is hard to see how France can maintain its ambitious military build up during the economic crisis. The new governments in Italy and Spain are inheriting already weak military forces and will find it difficult to stop the situation from getting worse.
The crisis is also beginning to have an impact on several Pan-European military and quasi-military technology projects, including the NH-90 helicopter and the A-400 military transport aircraft, both of which may be drastically cut in the new German military budget. So far the most notable casualty seems to be the the Global Monitoring for Environment and Security (GMES), a planned network of satellites, ground stations and analysis centers that would give Europe its own space-based intelligence-gathering system. In September of this year, the EU Commission decided hat it would not fund the next phase of the program; the survival of the whole project, including two half-built satellites, is now being questioned. Stephano Bruzzi , the head of the Committee on Earth Observation, was quoted in Space News as saying that, "It is disastrous for European cooperation in the Earth observation area, and for the European Union of the international scene."
For most Eurozone nations, the dramatic collapse of their military strength will have few immediate consequences -- at least at first. Their aerospace and defense industries may have to shrink, but, thanks to NATO, their national security will not be seriously harmed in the immediate future. Unfortunately there is one significant exception: Greece.
Across the Aegean Sea, Greece faces its old foe, Turkey; and since the Islamist AKP took power in 2002, Turkey has been shifting its strategic orientation from the more or less pro- Western stance it had chosen under Ataturk and his successors, to a new, so-called "Neo-Ottoman" posture. The medium-term goal is to reestablish Turkey's power and influence throughout the Islamic Middle East, in the lands once controlled by the Ottoman Empire. Although this new posture is certainly popular among Turkish Islamist nationalists, it is creating problems with some of Turkey's neighbors, most notably on the divided island of Cyprus,
The Greek part of Cyprus is an EU member, and naturally enough has a close relationship with Greece. It has also recently joined Israel in an effort to exploit the massive finds of natural gas that have been found on the nearby Mediterranean seabed. Turkey is upset about this, both due to its new-found hostility to Israel, and also to its role as protector of the interests of the Turkish part of Cyprus - not to mention the lure of the oil fields themselves. While the government in Ankara may be distracted by the bloodshed in Syria, Turkey nevertheless seems determined to flex its naval muscles in the waters around Cyprus.
Before the Euro crisis, Greece would have been in a position to use its naval and air forces to protect the Greek Cypriots from Turkish bullying. This may no longer possible.. Greece's military may be too hollowed out by spending cuts. In April 2011 the Greek Socialist government announced it was cutting 1.5 billion Euros from its defense budget -- possibly just the first of a series of cuts.
While it is clear that Greece will not be making any major weapons purchases in the near future, the true danger for Greece in these cuts is to what is termed: "readiness": spare parts, maintenance and training. In a year or two, the Greek armed forces could largely consist of ships that cannot sail and planes that cannot fly. This condition could become common throughout Europe's forces and, as we know, "weakness is provocative." After a couple of years of austerity, European military weakness will be publicly evident. By then the US will be in the process of reorienting its forces to the Pacific. Will the states of Northern Europe, especially Germany, which have been reluctant economically to bail out their fellow EU governments, be ready radically to increase their military budgets to protect their southern neighbors?
By the autumn of 2013, between Casablanca and Istanbul, the only country with a non Islamist government will most likely be Israel. These nations will be full of young, hungry, broke, angry people who will not passively await their fate. When combined with the collapse of Europe's indigenous military power, this is a recipe for trouble.
Διαβάστε περισσότερα...
November 30, 2011 at 3:30 am
http://www.hudson-ny.org/2623/euro-crisis-europe-vulnerability
The Euro crisis is already eroding the EU's ambition to become a new kind of global superpower. Even before the economic crisis entered into its current phase, Europe's leaders refused to turn to the EU's military and security institutions when some of them chose to intervene in Libya. Instead they chose to allow their successful anti-Gaddafi campaign to be lead by the US-dominated NATO alliance.
The Libyan campaign also showed, once again, the profound military weakness of both Europe's national military forces and the nearly complete lack of effective transnational combat forces. The reports of the European air forces running short of smart bombs and missiles may have been exaggerated, but no one believes that the stories were wholly without foundation.
Just a few months later, European military strength is being dramatically cut once again due to the perceived need for "austerity" in the face of the currency and debt crisis. Reports from Germany indicate that the EU's strongest economic power will be slashing large parts of its planned military modernization plan. Britain has already demoted itself to a third-rate military power, and it is hard to see how France can maintain its ambitious military build up during the economic crisis. The new governments in Italy and Spain are inheriting already weak military forces and will find it difficult to stop the situation from getting worse.
The crisis is also beginning to have an impact on several Pan-European military and quasi-military technology projects, including the NH-90 helicopter and the A-400 military transport aircraft, both of which may be drastically cut in the new German military budget. So far the most notable casualty seems to be the the Global Monitoring for Environment and Security (GMES), a planned network of satellites, ground stations and analysis centers that would give Europe its own space-based intelligence-gathering system. In September of this year, the EU Commission decided hat it would not fund the next phase of the program; the survival of the whole project, including two half-built satellites, is now being questioned. Stephano Bruzzi , the head of the Committee on Earth Observation, was quoted in Space News as saying that, "It is disastrous for European cooperation in the Earth observation area, and for the European Union of the international scene."
For most Eurozone nations, the dramatic collapse of their military strength will have few immediate consequences -- at least at first. Their aerospace and defense industries may have to shrink, but, thanks to NATO, their national security will not be seriously harmed in the immediate future. Unfortunately there is one significant exception: Greece.
Across the Aegean Sea, Greece faces its old foe, Turkey; and since the Islamist AKP took power in 2002, Turkey has been shifting its strategic orientation from the more or less pro- Western stance it had chosen under Ataturk and his successors, to a new, so-called "Neo-Ottoman" posture. The medium-term goal is to reestablish Turkey's power and influence throughout the Islamic Middle East, in the lands once controlled by the Ottoman Empire. Although this new posture is certainly popular among Turkish Islamist nationalists, it is creating problems with some of Turkey's neighbors, most notably on the divided island of Cyprus,
The Greek part of Cyprus is an EU member, and naturally enough has a close relationship with Greece. It has also recently joined Israel in an effort to exploit the massive finds of natural gas that have been found on the nearby Mediterranean seabed. Turkey is upset about this, both due to its new-found hostility to Israel, and also to its role as protector of the interests of the Turkish part of Cyprus - not to mention the lure of the oil fields themselves. While the government in Ankara may be distracted by the bloodshed in Syria, Turkey nevertheless seems determined to flex its naval muscles in the waters around Cyprus.
Before the Euro crisis, Greece would have been in a position to use its naval and air forces to protect the Greek Cypriots from Turkish bullying. This may no longer possible.. Greece's military may be too hollowed out by spending cuts. In April 2011 the Greek Socialist government announced it was cutting 1.5 billion Euros from its defense budget -- possibly just the first of a series of cuts.
While it is clear that Greece will not be making any major weapons purchases in the near future, the true danger for Greece in these cuts is to what is termed: "readiness": spare parts, maintenance and training. In a year or two, the Greek armed forces could largely consist of ships that cannot sail and planes that cannot fly. This condition could become common throughout Europe's forces and, as we know, "weakness is provocative." After a couple of years of austerity, European military weakness will be publicly evident. By then the US will be in the process of reorienting its forces to the Pacific. Will the states of Northern Europe, especially Germany, which have been reluctant economically to bail out their fellow EU governments, be ready radically to increase their military budgets to protect their southern neighbors?
By the autumn of 2013, between Casablanca and Istanbul, the only country with a non Islamist government will most likely be Israel. These nations will be full of young, hungry, broke, angry people who will not passively await their fate. When combined with the collapse of Europe's indigenous military power, this is a recipe for trouble.
Διαβάστε περισσότερα...
Don’t Pass (on the) Gas: Israel’s Gas Discoveries are an American Strategic Asset Worth Protecting
by Gabriel M. Scheinmann
JINSA Visiting Fellow
Imagine a time in the not-too-distant future when the United States is heavily reliant on Middle Eastern energy resources. Now, imagine that those resources are controlled not by crumbling, sclerotic, state-sponsors of terror and Islamist regimes, but by stable, liberal, and democratic pro-American allies. Science fiction? It’s merely the future if Washington works to help secure recent Israeli gas discoveries in the eastern Mediterranean.
Over the last several years, Israel, and Cyprus have made major gas discoveries in the eastern Mediterranean. While Israel’s current proven gas reserves amount to more than 10 trillion cubic feet (tcf), Israel Natural Gas Authority Director-General Yehosua Stern recently stated that Israel’s potential gas discoveries could reach nearly 46 tcf. To put that in perspective, that would be double America's 2010 gas consumption and twelve times its gas imports. In fact, the 2010 U.S. Geological Survey (USGS) estimated that the Levant Basin Province might contain as much as 122 tcf of natural gas. Operated partly by Houston-based Noble Energy, drilling in the Tamar field and a sister Cypriot field began this past September, with production coming online in mid-2013. With the even larger Leviathan field expected to come online in 2017, the coming decade—absent strong U.S. action—could transform the eastern Mediterranean from a tranquil, bikini-clad bathwater into the more politically treacherous waters that characterize the Persian Gulf.
Threats to these discoveries have grown in parallel with continued Israeli development. A Hezbollah-linked analyst declared that “in case the enemy steals Lebanon’s oil, Hezbollah will have the right to strike its oil installations and facilities.” He denounced the “Zionists’ plot to find control over Lebanon’s sea wealth.” Syria and, more recently, Turkey have threatened Israeli drilling and Israeli-Cypriot energy cooperation. In September, Turkish Prime Minister Erdogan threatened that “You will see that [Israel] will not be the owner of this right.” In another interview, he added that Israeli-Cypriot cooperation was “oil exploration madness” and vowed to send Turkish warships and exploration vessels to contest it. In addition to conventional threats by the Turkish surface or submarine fleet, Israel’s gas fields could also face unconventional threats, such as a Syrian or Hezbollah missile attack on a gas rig, a USS Cole-style booby-trapped boat attack, or even a rig takeover by a terrorist group.
As a result, Israel has begun to take the steps necessary to protect its sea-based energy assets. First, it has pledged to introduce “Protectors,” reconnaissance UAVs that will track suspicious movements surrounding the exploration and drilling rigs. Second, it is considering a $100 million expansion of its navy in order to have the naval force structure required to protect sea-based resources. The Israeli Navy, an arm of the IDF, is largely a coastal defense force—aside from its three, German-made Dolphin-class submarines—comprised mostly of missile corvettes and patrol boats.
During the 2006 Second Lebanon War, Hezbollah severely damaged one of Israel’s three state-of-the-art Saar-class corvettes, scoring a direct hit with an anti-ship missile, one that could similarly be used against gas rigs. Four Israeli crewmen perished.
Israeli ships would be needed not only to defend the exploration and drilling rigs, but also the underwater pipelines that are being laid as well as transport ships. Cypriot Energy Service Director Solon Kassinis even floated the idea that Israel might help protect the Cypriot fields from attack, prompting a Turkish government minister to threaten that no project could be formed in the Eastern Mediterranean “without Turkish consent.” This comes after Vatan Daily, a Turkish newspaper, reported that two IAF jets and a helicopter circled above a Turkish gas exploration ship in late September, an incident denied by Jerusalem.
Washington’s interest in ensuring unfettered Israeli exploitation of its gas discoveries ought to be clear. First, revenue from gas sales would not be going to prop up problematic regimes, such as Iran, Saudi Arabia, or Libya, but instead would fill the coffers of democratic allies such as Israel and Cyprus. Second, unlike energy supplies from the Persian Gulf, gas from the eastern Mediterranean would not have to traverse politically precarious maritime straits. Third, a race for resources amongst surly states with domestic difficulties (Greece, Turkey, Syria, Lebanon, and Egypt) can only lead to instability.
The U.S. Navy, which frequently makes port calls in Haifa, should play a strong role in deterring challenges to Israeli gas development. It can also share with its Israeli counterpart its Persian Gulf-honed expertise in protecting shipping lanes, oil rigs, and pipelines. In mid-October, U.S. Ambassador to Israel Dan Shapiro visited the Solitaire, the world's largest pipe-laying ship, which is laying underwater pipelines to carry gas from the Tamar field to Israel. On deck, Shapiro expounded that the U.S. was “extraordinarily proud of the energy cooperation this represents between the United States and Israel…all in the service of stronger Israeli economy, stronger Israeli-American economic relations.” Israel’s gas finds can indeed be a strategic, economic, and political boon for Washington, as long as it does not pass on them. Διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)