| Μετά τη συγγνώμη του Ισραήλ, ο Ερντογάν εξετάζει το ενδεχόμενο να επισκεφθεί τα Παλαιστινιακά Εδάφη. | |||
"Ενδέχεται να πραγματοποιήσω μια επίσκεψη στη Γάζα, μια επίσκεψη στη Δυτική Όχθη μέσα σ' αυτό το μήνα ή μέσα στον Απρίλιο», δήλωσε ο Ερντογάν προς τους δημοσιογράφους, σύμφωνα με το πρακτορείο Ανατολή, στη διάρκεια σιδηροδρομικής μετακίνησής του στη δυτική Τουρκία. "Αυτό θα γίνει ασφαλώς για να βοηθηθεί η διαδικασία» της άρσης του εμπάργκο που επιβάλλουν οι Ισραηλινοί στα Παλαιστινιακά Εδάφη, η οποία ήταν μια από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε χθες Παρασκευή ο Νεανιάχου, πέρα από τη συγγνώμη και την υπόσχεση ότι θα αποζημιωθούν τα θύματα της ισραηλινής επιδρομής κατά του στολίσκου, πρόσθεσε. Ερωτηθείς σχετικά με την παραίτηση της Τουρκίας από τις δικαστικές διώξεις που είχε αρχίσει σε βάρος των υπεύθυνων για την επιδρομή, ο πρωθυπουργός φάνηκε προσεκτικός. "Θα δούμε τα μέτρα που προβλέπονται σ' αυτή τη διαδικασία. Αν αυτά τα μέτρα εφαρμόζονται σωστά, θα προσφέρουμε κι εμείς μια θετική συμβολή», δήλωσε. Διευκρίνισε πως ο διορισμός ενός νέου πρεσβευτή στο Ισραήλ, καθώς η Τουρκία είχε προχωρήσει στην ανάκληση του προηγουμένου ως μέτρο αντιποίνων, θα εξαρτηθεί κι αυτή από την εφαρμογή των ισραηλινών υποσχέσεων. Λίγο αργότερα, στη διάρκεια μιας τελετής εγκαινίων στο Εσκί Σεχίρ (βορειοδυτική Τουρκία), ο Ερντογάν διαβεβαίωσε πως ο Νετανιάχου δεσμεύθηκε να άρει «τα εμπόδια για την είσοδο καταναλωτικών αγαθών όχι μόνο στη Γάζα, αλλά σε όλα τα Παλαιστινιακά Εδάφη». "Λάβαμε μια υπόσχεση από το Ισραήλ που αφορά μια συνεργασία με την Τουρκία για να βελτιωθεί η ανθρωπιστική κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη», συνέχισε ο Τούρκος πρωθυπουργός στην ομιλία του η οποία αναμεταδόθηκε από τα τηλεοπτικά δίκτυα. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παλαιστινιακό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παλαιστινιακό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013
Ενδεχόμενη επίσκεψη Ερντογάν στα Παλαιστινιακά Εδάφη
Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013
Turkey’s difficult choice in Palestine, Israel
Tuesday, 26 February 2013
An Israeli-Turkish rapprochement is unmistakably under way, but unlike the heyday of their political alignment of the1990s, the revamped relationship is likely to be more guarded and will pose a greater challenge to Turkey rather than to Israel.
Israeli media referenced a report by Turkish newspaper Radikal with much interest, regarding secret talks between Turkey and Israel that could yield an Israeli apology for its army’s raid against the Turkish aid flotilla, the Mavi Marmara, which was on its way to Gaza in May 2010. The assault resulted in the death of nine Turkish activists, including a U.S. citizen.
The attack wrought a crisis unseen since the rise of the Turkish-Israeli alliance starting in 1984, followed by a full blown strategic partnership in 1996. But that crisis didn’t necessarily start at the Mavi Marmara deadly attack, or previous Israeli insults of Turkey. Nor did it begin with the Israeli so-called Operation Cast Lead against besieged Gaza in Dec 2008, which resulted in the death and wounding of thousands of Palestinians, mostly civilians.
Israeli media referenced a report by Turkish newspaper Radikal with much interest, regarding secret talks between Turkey and Israel that could yield an Israeli apology for its army’s raid against the Turkish aid flotilla, the Mavi Marmara, which was on its way to Gaza in May 2010. The assault resulted in the death of nine Turkish activists, including a U.S. citizen.
The attack wrought a crisis unseen since the rise of the Turkish-Israeli alliance starting in 1984, followed by a full blown strategic partnership in 1996. But that crisis didn’t necessarily start at the Mavi Marmara deadly attack, or previous Israeli insults of Turkey. Nor did it begin with the Israeli so-called Operation Cast Lead against besieged Gaza in Dec 2008, which resulted in the death and wounding of thousands of Palestinians, mostly civilians.
An apology
According to the Radikal report (published on Feb. 20 and cited by Israeli Haaretz two days later), Israel is willing to meet two of Turkey’s conditions for the resumption of full ties: An apology, and compensation to the families of the victims. “Turkey has also demanded Israel lift the siege,” on Gaza, Haaretz reported, citing Radikal, “but is prepared to drop that demand.”
The reports of secret talks are not new. Similar reports had surfaced of talks in Geneva and Cairo. Turkish-Israeli reconciliation has, at least for a while, been an important item on the U.S. foreign policy agenda in the Middle East, until few months ago when the U.S. elections pushed everything else to the backseat. But despite fiery rhetoric, the signs of a thawing conflict are obvious. Writing in Al-Ahram Weekly on Jan. 16, Galal Nassar attributed that Tel Aviv is working “its idiosyncratic ways to patch up what it regarded as a passing storm cloud in its relations with its friend, and perhaps strategic ally.” Turkey, responded in kind, in its decision “to lift its veto against Israeli participation in non-military activities in NATO.”
Leaked reports of a political settlement are not the only headlines related to this topic. There is also the matter of military and economic cooperation, which are even more common. According to FlightGlobal.com, reporting on Feb. 21, the Israeli government has agreed to the delivery of electronic support measures (ESM) equipment “to be installed on the Turkish air force's new Boeing 737 airborne early warning and control (AEW&C) system aircraft.”
Convincing Israel
Meanwhile, a large Turkish conglomerate Zorlu Group “has been working in recent months to convince the Israeli government and the Leviathan gas field partners to approve energy exports to Turkey,” TheMarker has learned, as reported in Haaretz on Feb. 14.
This is only the tip of the iceberg. If these reports are even partially credible, Turkish-Israeli relations are being carefully, but decidedly repaired. This stands in contrast with declared Turkish foreign policy and the many passionate statements by Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and other leading Turkish politicians.
Following a Nov. 16 Friday prayer, The New York Times reported from Istanbul that Erdogan denied any talks between his country and Israel regarding resolving a crisis instigated by another Israeli assault on Gaza. He went even further, “We do not have any connections in terms of dialogue with Israel,” he reportedly said. At a parliamentary meeting few days later, he described Israel’s conduct in Gaza as “ethnic cleansing.”
This is only the tip of the iceberg. If these reports are even partially credible, Turkish-Israeli relations are being carefully, but decidedly repaired. This stands in contrast with declared Turkish foreign policy and the many passionate statements by Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and other leading Turkish politicians.
Following a Nov. 16 Friday prayer, The New York Times reported from Istanbul that Erdogan denied any talks between his country and Israel regarding resolving a crisis instigated by another Israeli assault on Gaza. He went even further, “We do not have any connections in terms of dialogue with Israel,” he reportedly said. At a parliamentary meeting few days later, he described Israel’s conduct in Gaza as “ethnic cleansing.”
Why the contradictions?
On Nov. 20, Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoglu was in Gaza on a solidarity visit, along with an Arab League delegation in an unprecedented show of solidarity. In a strange contrast with the spirit of his mission, however, “Davutoglu suggested to reporters that back-channel discussions had been opened with Israeli authorities,” according to the Times.
But why the contradictions, the apparent Turkish turnabout and if full rapprochement is in fact achieved, will the ruling Justice and Development Party (AKP) be able to sustain its still successful brand in the Middle East that was largely achieved as a result of its pro-Palestinian policies?
Here, we must get something straight; the strong and growing pro-Palestinian sentiment in Turkey is not the outcome of self-serving political agenda, neither of the AKP nor of any other. The support for Palestinians was most apparent in the June 2011 elections, which was convincingly won by the Erdogan party. “Turks voted on two “p’s” — their pocketbooks and Palestine,” Steven A. Cook wrote in the Atlantic on Jan. 28.
“Erdogan, who plans to be Turkey’s president one day and who believes that the AKP will be dominant for at least another decade, is unlikely to be receptive to a substantial improvement in Ankara’s ties with Jerusalem.” If the centrality of Palestine is so essential to Turkish political awareness, then no ambitious politician — for example, Erdogan, Davutoglu or President Abdullah Gül — are likely to gamble with a major departure from their current policies.
That might be entirely true if one discounts the Syria factor, which along with the so-called Arab Spring has complicated Turkey’s regional standing that until two years ago was predicated on reaching out to Iran, Syria, Libya and other Middle Eastern partners. For years prior to the current turmoil, Turkey had cautiously yet cogently adopted a new foreign policy that aimed at balancing out its near total reliance on the NATO and the West in general. It mended its ties with its immediate neighbors in the East, including Iran, but polarization created by the Syria civil war has ended Turkey’s balancing act, at least for the time being.
But why the contradictions, the apparent Turkish turnabout and if full rapprochement is in fact achieved, will the ruling Justice and Development Party (AKP) be able to sustain its still successful brand in the Middle East that was largely achieved as a result of its pro-Palestinian policies?
Here, we must get something straight; the strong and growing pro-Palestinian sentiment in Turkey is not the outcome of self-serving political agenda, neither of the AKP nor of any other. The support for Palestinians was most apparent in the June 2011 elections, which was convincingly won by the Erdogan party. “Turks voted on two “p’s” — their pocketbooks and Palestine,” Steven A. Cook wrote in the Atlantic on Jan. 28.
“Erdogan, who plans to be Turkey’s president one day and who believes that the AKP will be dominant for at least another decade, is unlikely to be receptive to a substantial improvement in Ankara’s ties with Jerusalem.” If the centrality of Palestine is so essential to Turkish political awareness, then no ambitious politician — for example, Erdogan, Davutoglu or President Abdullah Gül — are likely to gamble with a major departure from their current policies.
That might be entirely true if one discounts the Syria factor, which along with the so-called Arab Spring has complicated Turkey’s regional standing that until two years ago was predicated on reaching out to Iran, Syria, Libya and other Middle Eastern partners. For years prior to the current turmoil, Turkey had cautiously yet cogently adopted a new foreign policy that aimed at balancing out its near total reliance on the NATO and the West in general. It mended its ties with its immediate neighbors in the East, including Iran, but polarization created by the Syria civil war has ended Turkey’s balancing act, at least for the time being.
Patriots
Turkey’s request for the deployment of Patriot missile batteries along its border with Syria, its role in supporting the Syria National Council and its attempt at coaxing various Kurdish groups in northern Iraq and Syria are all proving consistent with old Turkish policies. Indeed, Davutoglu’s zero-problems with neighbors doctrine is but a historical footnote.
The Syrian war has placed Turkey back within a Western camp, although not with the same decisiveness of the past, when Turkey’s generals discounted all other alliances in favor of NATO’s. This is representing an opening for Israel, which with the support of U.S. President Barack Obama’s new administration is likely to translate to some measures of normalization. The degree of that normalization will depend largely on which direction the Syrian civil war is heading and the degree of receptiveness on Turkish streets in seeing Israel once more paraded as Turkey’s strategic partner.
Some commentators suggest that Egypt’s own foreign policy toward Israel — Egypt currently being the main country in the Middle East with the “leverage” of talking to both Israel and the Palestinians — is depriving Turkey from a strong bargaining position within NATO. By having no open contacts with Israel, some suggest Turkey is losing favor with the U.S. and other western partners. Interestingly, Israel’s planned apology, according to Radikal, is supposedly timed with Obama’s visit to Israel in March.
Neither Turkey and Israel, nor the U.S. and NATO are able to sustain the status quo — the rift between Israel and Turkey — for much longer. But returning to an old paradigm, where Turkey is no longer an advocate of Palestinian rights and a champion of Arab and Muslim causes, could prove even more costly. There can be no easy answers, especially as the region seems to be changing partly through unpredictable dynamics.
Erdogan and his party may eventually concoct an answer. This could include Israel and a new set of balances that would allow them access to both East and West. But that answer would no longer be the upright, high-minding politics Erdogan constantly advocates, but instead good old self-serving policies and nothing else.
The Syrian war has placed Turkey back within a Western camp, although not with the same decisiveness of the past, when Turkey’s generals discounted all other alliances in favor of NATO’s. This is representing an opening for Israel, which with the support of U.S. President Barack Obama’s new administration is likely to translate to some measures of normalization. The degree of that normalization will depend largely on which direction the Syrian civil war is heading and the degree of receptiveness on Turkish streets in seeing Israel once more paraded as Turkey’s strategic partner.
Some commentators suggest that Egypt’s own foreign policy toward Israel — Egypt currently being the main country in the Middle East with the “leverage” of talking to both Israel and the Palestinians — is depriving Turkey from a strong bargaining position within NATO. By having no open contacts with Israel, some suggest Turkey is losing favor with the U.S. and other western partners. Interestingly, Israel’s planned apology, according to Radikal, is supposedly timed with Obama’s visit to Israel in March.
Neither Turkey and Israel, nor the U.S. and NATO are able to sustain the status quo — the rift between Israel and Turkey — for much longer. But returning to an old paradigm, where Turkey is no longer an advocate of Palestinian rights and a champion of Arab and Muslim causes, could prove even more costly. There can be no easy answers, especially as the region seems to be changing partly through unpredictable dynamics.
Erdogan and his party may eventually concoct an answer. This could include Israel and a new set of balances that would allow them access to both East and West. But that answer would no longer be the upright, high-minding politics Erdogan constantly advocates, but instead good old self-serving policies and nothing else.
Palestinian-American journalist, author, editor, Ramzy Baroud (www.ramzybaroud.net) taught Mass Communication at Australia's Curtin University of Technology, and is Editor-in-Chief of the Palestine Chronicle. Baroud's work has been published in hundreds of newspapers and journals worldwide and his books “ His books “Searching Jenin: Eyewitness Accounts of the Israeli Invasion” and “The Second Palestinian Intifada: A Chronicle of a People’s Struggle” have received international recognition. Baroud’s third book, “My Father Was a Freedom Fighter: Gaza's Untold Story” narrates the story of the life of his family, used as a representation of millions of Palestinians in Diaspora, starting in the early 1940’s until the present time.
http://english.alarabiya.net/views/2013/02/26/268372.html
Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013
Παλαιστινιακά Εδάφη: Kαλούν τα κεντρώα κόμματα του Ισραήλ σε διάλογο
| |||||
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012
Η Γαλλία θα αναγνωρίσει την Παλαιστίνη
Reuters, A.P.
ΠAPIΣI. H Γαλλία θα αναγνωρίσει την Παλαιστίνη ως μέλος του OHE στην ψηφοφορία που θα διεξαχθεί στο τέλος της εβδομάδας, όπως δήλωσε χθες ο Γάλλος υπουργός Eξωτερικών Λοράν Φαμπιούς. Παράλληλα, χθες, έγινε η εκταφή της σορού του Παλαιστινίου ηγέτη Γιασέρ Aραφάτ προκειμένου να προσδιοριστεί αν ο θάνατός του προήλθε από δηλητηρίαση με το ραδιενεργό στοιχείο πολώνιο, όπως υποψιάζονται οι οικείοι του.
Oι HΠA και το Iσραήλ αντιτίθενται στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τον OHE, η οποία μπορεί να επιτρέψει στους Παλαιστινίους να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Xάγης και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. H Bρετανία ήταν επίσης κάθετα αντίθετη με την παλαιστινιακή αναγνώριση, αλλά τροποποίησε τη στάση της, αναφέροντας ότι μπορεί να υπερψηφίσει αν οι Παλαιστίνιοι δεσμευθούν ότι δεν θα προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. H Iσπανία, αντιθέτως, συντάχθηκε με τη γαλλική θέση.
Oι ψήφοι των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών έχουν πολιτική βαρύτητα, δεν επηρεάζουν όμως πρακτικά την έκβαση της ψηφοφορίας, η οποία έχει ήδη κριθεί. Tα 131 από τα 192 μέλη της γενικής συνέλευσης του OHE έχουν αναγνωρίσει το παλαιστινιακό κράτος, αλλά οι HΠA άσκησαν βέτο. H τωρινή παλαιστινιακή επιδίωξη είναι λιγότερο φιλόδοξη και αφορά καθεστώς μέλους χωρίς δικαίωμα ψήφου, καθεστώς παρόμοιο με αυτό του Bατικανού. Aυτό απαιτεί απλή πλειοψηφία στη γενική συνέλευση, χωρίς να είναι απαραίτητη η έγκριση του Συμβουλίου Aσφαλείας. Στο μεταξύ στη Pαμάλα, ομάδα Παλαιστινίων ιατρών αφαίρεσε χθες δείγματα από τη σορό του Aραφάτ, ο οποίος πέθανε από μυστηριώδη ασθένεια πριν από οκτώ χρόνια. Για τα πορίσματα της ελβετικής, της γαλλικής και της ρωσικής ομάδας θα απαιτηθούν τουλάχιστον τρεις μήνες.
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012
The Spymaster
In December 1998, then Secretary of State Madeleine Albright sent me to Israel and the West Bank to monitor the first phase of the recently concluded Wye River Memorandum, a soon-to-be-forgotten agreement President Bill Clinton had brokered between then Palestinian leader Yasir Arafat and Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu.
Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012
Ισραηλινή επιδρομή στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας
| Νέα ισραηλινή επιδρομή στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας σε απάντηση στις παλαιστινιακές επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ. |
| Η ισραηλινή πολεμική αεροπορία πραγματοποίησε επιδρομή τα ξημερώματα εναντίον «θέσης τρομοκρατικής δραστηριότητας», όπως δήλωσε Ισραηλινός εκπρόσωπος, στο βόρειο τμήμα της Γάζας, σε απάντηση στις παλαιστινιακές επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ. Σύμφωνα με Παλαιστίνιους αξιωματούχους στη Γάζα, οι οποίοι δεν ανέφεραν θύματα, στόχος της σημερινής ισραηλινής επίθεσης ήταν στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ταξιαρχιών Εζεντίν αλ-Κάσαμ, της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς. Η ισραηλινή επίθεση πραγματοποιήθηκε λίγες ώρες μετά την επίθεση με δυο ρουκέτες που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ από τη Γάζα στο νότιο Ισραήλ. Η επίθεση αυτή δεν προκάλεσε θύματα. Τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη, η ισραηλινή αεροπορία πραγματοποίησε επίθεση στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας μετά την εκτόξευση πέντε ρουκετών λίγο νωρίτερα στο νότιο Ισραήλ. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012
Οι ΗΠΑ καταδίκασαν τα ισραηλινά σχέδια ανέγερσης κατοικιών στη Δ. Όχθη
| Η Ουάσινγκτον καταδίκασε τα ισραηλινά σχέδια για νέες κατοικίες στους εβραϊκούς οικισμούς της Δυτικής Όχθης. |
| Οι ΗΠΑ καταδίκασαν την υπόσχεση που έδωσε χθες ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου να επιτρέψει την ανέγερση εκατοντάδων κατοικιών στους εβραϊκούς οικισμούς της Δυτικής 'Οχθης, εκτιμώντας ότι αυτό θα εμποδίσει την επανάληψη των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. «Η συνέχιση του εποικισμού της Δυτικής Όχθης καταστρέφει τις ειρηνευτικές προσπάθειες και είναι αντίθετη με τις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις του Ισραήλ», δήλωσε ο Μαρκ Τόνερ, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. «Η θέση μας για τον εποικισμό παραμένει αμετάβλητη. Δεν αποδεχόμαστε τη νομιμότητα της συνέχισης του εποικισμού από το Ισραήλ» . Ο Νετανιάχου υποσχέθηκε χθες την ανέγερση εκατοντάδων κατοικιών στους εβραϊκούς οικισμούς της Δυτικής Όχθης μετά την προσεχή εκκένωση πέντε κτιρίων που ανεγέρθησαν σε ιδιωτική παλαιστινιακή γη εντός ενός οικισμού. Οι τελευταίες απευθείας διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ισραηλινούς και Παλαιστινίους, τον Σεπτέμβριο του 2010, διεκόπησαν μετά την άρνηση του Ισραήλ να παρατείνει το μορατόριουμ για τον εποικισμό της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012
Νεκροί 3 Παλαιστίνιοι από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή
| Ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον δύο στόχων στη Λωρίδα της Γάζας νωρίς σήμερα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν σοβαρά τρεις Παλαιστίνιοι, σύμφωνα με ιατρικές πηγές και αυτόπτες μάρτυρες. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, ένα ισραηλινό F-16 εκτόξευσε έναν πύραυλο εναντίον ενός φυλακίου της αστυνομίας βορειοδυτικά, και ασθενοφόρα μετέφεραν τρεις τραυματίες στο νοσοκομείο Σίφα στην Πόλη της Γάζας. Ο Άντχαμ Αμπού Σελμέγια, εκπρόσωπος των υπηρεσιών πρώτων βοηθειών, είπε ότι οι τρεις τραυματίες είναι σε σοβαρή κατάσταση. Ισραηλινά μαχητικά προέβησαν και σε μια δεύτερη αεροπορική επιδρομή σε μια περιοχή στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας με την Αίγυπτο. Κατά πληροφορίες καταστράφηκε μια υπόγεια στοά που χρησιμοποιείτο για τη λαθραία μεταφορά διαφόρων ειδών. Δεν αναφέρθηκαν απώλειες. Από την Παρασκευή, τρεις Παλαιστίνιοι και ένας Ισραηλινός στρατιώτης έχουν σκοτωθεί σε επεισόδια βίας. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Έκκληση Διεθνούς Αμνηστίας στο Ισραήλ για τερματισμό «διοικητικής κράτησης» των Παλαιστινίων
H Διεθνής Αμνηστία κάλεσε το Ισραήλ να απελευθερώσει ή να δικάσει αμερόληπτα όλους τους Παλαιστίνιους που κρατούνται στις φυλακές του χωρίς καμιά κατηγορία σε βάρος τους, στο πλαίσιο της διαδικασίας της «διοικητικής κράτησης» που επιτρέπει την προφυλάκιση υπόπτων χωρίς δίκη για περιόδους έξι μηνών ανανεώσιμων επ΄αόριστον.
"Απελευθερώστε όλους του διοικητικούς κρατούμενους, εκτός αν τους απαγγελθεί γρήγορα κατηγορία για διεθνώς αναγνωρισμένα αδικήματα ή δικαστούν σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια μιας δίκαιης δίκης, γράφει η μη κυβερνητική οργάνωση σε έκθεσή της που δημοσιοποιήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα.
"Τερματίστε την πρακτική της διοικητικής κράτησης», τονίζει η Αμνηστία που προσθέτει ότι τουλάχιστον 308 Παλαιστίνιοι, μεταξύ τους 24 μέλη του παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοσιογράφοι, είχαν φυλακιστεί στα τέλη Απριλίου σε εφαρμογή αυτής της επίμαχης διάταξης που ισχύει από την εποχή της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη (πριν από το 1948).
Η διάταξη επιτρέπει τη φυλάκιση χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δικαστική κρίση για περιόδους έξι μηνών ανανεώσιμων επ' αόριστον. Επιτρέπει επίσης στο Ισραήλ να μην δημοσιοποιεί το φάκελο των υπόπτων, ώστε να προστατεύει το δίκτυο των παλαιστινίων πληροφοριοδοτών του.
Η Αμνηστία ζητεί κυρίως από το Ισραήλ να μην καταφεύγει στην εξαναγκαστική μεταφορά των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης προς τη Λωρίδα της Γάζας και οι αρχές του Ισραήλ να «προστατεύουν» το σύνολο των κρατουμένων από κάθε μορφή βασανιστηρίων ή άλλης κακομεταχείρισης.
Ο Ταέρ Χαλάχλα, 34 ετών, ένας παλαιστίνιος φυλακισμένος που έκανε απεργία πείνας επί 76 ημέρες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διοικητική του κράτηση από τον Ιούνιο του 2010, απελευθερώθηκε χθες βράδυ.
Ένα μαζικό κίνημα απεργίας πείνας άρχισε στις 17 Απριλίου από τουλάχιστον 1.500 παλαιστίνιους κρατούμενους στο Ισραήλ (εκ των οποίων τουλάχιστον 300 σε διοικητική κράτηση). Οι κρατούμενοι ζητούσαν την κατάργηση του εγκλεισμού τους σε κελιά απομόνωσης και της διοικητικής κράτησης. Είχαν διακόψει την απεργία τους μετά την υπογραφή συμφωνίας, υπό τη μεσολάβηση της Αιγύπτου, με την ισραηλινή σωφρονιστική διοίκηση.
Το Ισραήλ είχε αποδεχτεί τρία βασικά αιτήματα των φυλακισμένων: την άρση της επ' αόριστον κράτησης χωρίς δικαστική απόφαση και της φυλάκισης σε κελί απομόνωσης και την άδεια επισκέψεων για τους φυλακισμένους από τη Γάζα με αντάλλαγμα τη δέσμευση που υπέγραψαν να «απόσχουν από κάθε τρομοκρατική ενέργεια» ή νέα απεργία πείνας.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Τρίτη 15 Μαΐου 2012
Τα κέρδη της συμφωνίας των Νετανιάχου - Μοφάζ
Η νέα κυβέρνηση, οι μεταρρυθμίσεις και η αλλαγή πλεύσης σε Ιρανικό - Παλαιστινιακό
The Economist
Το πρωί της Τρίτης, οι Ισραηλινοί ξύπνησαν ακούγοντας από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις ότι έχουν πλέον μια νέα κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», η οποία δεσμεύεται, μάλιστα, να προωθήσει σαρωτικές μεταρρυθμίσεις σε διάστημα λίγων μηνών. Το βράδυ της Δευτέρας, πάντως, είχαν πέσει για ύπνο πιστεύοντας πως ο κυβερνητικός συνασπισμός του Μπέντζαμιν Νετανιάχου καταρρέει και πως η χώρα οδηγείται σε πρόωρες εκλογές. Είχαν, άλλωστε, ήδη ενημερωθεί διά στόματος του πρωθυπουργού τους, ότι έχουν κινηθεί οι διαδικασίες για τη διάλυση της Κνεσέτ και πως οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 4 Σεπτεμβρίου.
Οσο οι Ισραηλινοί κοιμούνταν, όμως, ο κ. Νετανιάχου έδινε τα χέρια με τον άνθρωπο που πριν από έξι περίπου εβδομάδες ανέλαβε την ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της Κνεσέτ, του κεντρώου Λικούντ, Σαούλ Μοφάζ. Ο τελευταίος, σημειώνεται, είχε πολύ πρόσφατα διακηρύξει ότι δεν θα υπηρετούσε «ποτέ» υπό τον κ. Νετανιάχου, τον οποίο συχνά πυκνά αποκαλούσε «ψεύτη». Επί της ουσίας, πάντως, το δεξιό Λικούντ του κ. Νετανιάχου και το Καντίμα ελέγχουν τις μισές σχεδόν έδρες στην Κνεσέτ των 120 εδρών. Κατά συνέπεια, το πιθανότερο σενάριο θέλει τους κ. Νετανιάχου και Μοφάζ να ασκούν τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Το κέρδος του κ. Νετανιάχου από τη συμφωνία είναι αν μη τι άλλο ξεκάθαρο: Ενάμισης χρόνος στην εξουσία χωρίς ιδιαίτερες επιπλοκές. Οι δημοσκόποι θεωρούν ότι ακόμα και αν διεξάγονταν σήμερα εκλογές στο Ισραήλ, θα τις κέρδιζε με χαρακτηριστική άνεση, πλην όμως οι έμπειροι πολιτικοί προτιμούν να παραμένουν στην εξουσία για όσο το δυνατόν περισσότερο. Οφέλη, όμως, υπάρχουν και για τον κ. Μοφάζ. Μετά την πρόσφατη επικράτησή του στις εσωκομματικές εκλογές, άπαντες προέβλεπαν ότι το Καντίμα θα καταποντιζόταν σε περίπτωση πρόωρης προσφυγής στην κάλπη. Σήμερα, ο κ. Μοφάζ έχει πια κερδίσει τον χρόνο που απαιτείται για την ανασύνταξη της παράταξης.
Οι δύο προγενέστεροι εταίροι του κ. Νετανιάχου στην κυβέρνηση, το ακροδεξιό Ισραέλ Μπεϊτινού και τα κόμματα των υπερορθόδοξων Εβραίων, θα παραμείνουν, προς το παρόν τουλάχιστον, στον «μεγαλύτερο κυβερνητικό συνασπισμό στην ιστορία της χώρας». Αν, βέβαια, Λικούντ και Καντίμα προωθήσουν όλες τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες έχουν δεσμευτεί, όπως η κατάργηση του νόμου που εξαιρεί τους υπερορθόδοξους από τη στρατιωτική θητεία, κάποια απ’ αυτά τα κόμματα θα αποχωρήσουν.
Ερωτηθείς για τους πρόσφατους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του για τον κ. Νετανιάχου, ο αρχηγός του Καντίμα απάντησε ότι «πλέον τα αφήνουμε όλα πίσω μας και κοιτάμε μόνο μπροστά». Ο κ. Μοφάζ, πρώην Α/ΓΕΕΘΑ, είναι ένας από τους πολλούς στρατιωτικούς που συνιστούν αυτοσυγκράτηση όσον αφορά το ιρανικό ζήτημα. Συνεπώς, το γεγονός ότι ανέλαβε την αντιπροεδρία της κυβέρνησης θεωρείται καλοδεχούμενο από μια διεθνή κοινότητα που ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τους λεονταρισμούς του Ισραηλινού πρωθυπουργού και του υπουργού Αμυνας Εχούντ Μπάρακ.
Οσον αφορά το Παλαιστινιακό, ο κ. Μοφάζ τάσσεται υπέρ της άμεσης αναβίωσης της ειρηνευτικής διαδικασίας. Εχει πολλάκις επικρίνει τον κ. Νετανιάχου για την «παθητική», όπως τη χαρακτήριζε μέχρι πρότινος, στάση του. Είναι υπέρμαχος της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους στο 60% της Δυτικής Οχθης και της έναρξης νέων διαπραγματεύσεων για το υπόλοιπο, δηλαδή για τους μεγάλους εποικισμούς και την Ιερουσαλήμ. Σε αντίθεση με τον κ. Νετανιάχου, ο κ. Μοφάζ αποδέχεται την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967.
Το καλοκαίρι προμηνύεται καυτό, αλλά και ενδιαφέρον. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_13/05/2012_482147
Διαβάστε περισσότερα...
The Economist
Το πρωί της Τρίτης, οι Ισραηλινοί ξύπνησαν ακούγοντας από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις ότι έχουν πλέον μια νέα κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», η οποία δεσμεύεται, μάλιστα, να προωθήσει σαρωτικές μεταρρυθμίσεις σε διάστημα λίγων μηνών. Το βράδυ της Δευτέρας, πάντως, είχαν πέσει για ύπνο πιστεύοντας πως ο κυβερνητικός συνασπισμός του Μπέντζαμιν Νετανιάχου καταρρέει και πως η χώρα οδηγείται σε πρόωρες εκλογές. Είχαν, άλλωστε, ήδη ενημερωθεί διά στόματος του πρωθυπουργού τους, ότι έχουν κινηθεί οι διαδικασίες για τη διάλυση της Κνεσέτ και πως οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 4 Σεπτεμβρίου.
Οσο οι Ισραηλινοί κοιμούνταν, όμως, ο κ. Νετανιάχου έδινε τα χέρια με τον άνθρωπο που πριν από έξι περίπου εβδομάδες ανέλαβε την ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της Κνεσέτ, του κεντρώου Λικούντ, Σαούλ Μοφάζ. Ο τελευταίος, σημειώνεται, είχε πολύ πρόσφατα διακηρύξει ότι δεν θα υπηρετούσε «ποτέ» υπό τον κ. Νετανιάχου, τον οποίο συχνά πυκνά αποκαλούσε «ψεύτη». Επί της ουσίας, πάντως, το δεξιό Λικούντ του κ. Νετανιάχου και το Καντίμα ελέγχουν τις μισές σχεδόν έδρες στην Κνεσέτ των 120 εδρών. Κατά συνέπεια, το πιθανότερο σενάριο θέλει τους κ. Νετανιάχου και Μοφάζ να ασκούν τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Το κέρδος του κ. Νετανιάχου από τη συμφωνία είναι αν μη τι άλλο ξεκάθαρο: Ενάμισης χρόνος στην εξουσία χωρίς ιδιαίτερες επιπλοκές. Οι δημοσκόποι θεωρούν ότι ακόμα και αν διεξάγονταν σήμερα εκλογές στο Ισραήλ, θα τις κέρδιζε με χαρακτηριστική άνεση, πλην όμως οι έμπειροι πολιτικοί προτιμούν να παραμένουν στην εξουσία για όσο το δυνατόν περισσότερο. Οφέλη, όμως, υπάρχουν και για τον κ. Μοφάζ. Μετά την πρόσφατη επικράτησή του στις εσωκομματικές εκλογές, άπαντες προέβλεπαν ότι το Καντίμα θα καταποντιζόταν σε περίπτωση πρόωρης προσφυγής στην κάλπη. Σήμερα, ο κ. Μοφάζ έχει πια κερδίσει τον χρόνο που απαιτείται για την ανασύνταξη της παράταξης.
Οι δύο προγενέστεροι εταίροι του κ. Νετανιάχου στην κυβέρνηση, το ακροδεξιό Ισραέλ Μπεϊτινού και τα κόμματα των υπερορθόδοξων Εβραίων, θα παραμείνουν, προς το παρόν τουλάχιστον, στον «μεγαλύτερο κυβερνητικό συνασπισμό στην ιστορία της χώρας». Αν, βέβαια, Λικούντ και Καντίμα προωθήσουν όλες τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες έχουν δεσμευτεί, όπως η κατάργηση του νόμου που εξαιρεί τους υπερορθόδοξους από τη στρατιωτική θητεία, κάποια απ’ αυτά τα κόμματα θα αποχωρήσουν.
Ερωτηθείς για τους πρόσφατους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του για τον κ. Νετανιάχου, ο αρχηγός του Καντίμα απάντησε ότι «πλέον τα αφήνουμε όλα πίσω μας και κοιτάμε μόνο μπροστά». Ο κ. Μοφάζ, πρώην Α/ΓΕΕΘΑ, είναι ένας από τους πολλούς στρατιωτικούς που συνιστούν αυτοσυγκράτηση όσον αφορά το ιρανικό ζήτημα. Συνεπώς, το γεγονός ότι ανέλαβε την αντιπροεδρία της κυβέρνησης θεωρείται καλοδεχούμενο από μια διεθνή κοινότητα που ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τους λεονταρισμούς του Ισραηλινού πρωθυπουργού και του υπουργού Αμυνας Εχούντ Μπάρακ.
Οσον αφορά το Παλαιστινιακό, ο κ. Μοφάζ τάσσεται υπέρ της άμεσης αναβίωσης της ειρηνευτικής διαδικασίας. Εχει πολλάκις επικρίνει τον κ. Νετανιάχου για την «παθητική», όπως τη χαρακτήριζε μέχρι πρότινος, στάση του. Είναι υπέρμαχος της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους στο 60% της Δυτικής Οχθης και της έναρξης νέων διαπραγματεύσεων για το υπόλοιπο, δηλαδή για τους μεγάλους εποικισμούς και την Ιερουσαλήμ. Σε αντίθεση με τον κ. Νετανιάχου, ο κ. Μοφάζ αποδέχεται την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967.
Το καλοκαίρι προμηνύεται καυτό, αλλά και ενδιαφέρον. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_13/05/2012_482147
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
Η ΕΕ καταδικάζει την εγκατάσταση Εβραιών εποίκων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ
Οι αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ιερουσαλήμ και τη Ραμάλα (Δυτική Όχθη) καταδίκασαν σήμερα με ανακοίνωση τους την άνευ προηγουμένου εγκατάσταση εβραίων εποίκων στην αραβική συνοικία Μπέιτ Χανίνα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, που κατακτήθηκε και προσαρτήθηκε από το Ισραήλ το 1967.
Οι αντιπροσωπείες της ΕΕ «καταδικάζουν την έξωση, στις 18 Απριλίου, των μελών της οικογένειας Νατσέ από τα σπίτια τους στη συνοικία Μπέιτ Χανίνα», αναφέρεται στη δήλωση. «Ανησυχούν πολύ για τα σχέδια για την κατασκευή ενός νέου ισρηλινού οικισμού στη μέση μιας συνοικίας παραδοσιακά παλαιστινιακής», προστίθεται στο κείμενο.
Η ανακοίνωση υπενθυμίζει ότι ο εποικισμός των κατεχομένων εδαφών είναι παράνομος βάσει του διεθνούς δικαίου.
Την Τετάρτη, η ισραηλινή αστυνομία για πρώτη φορά εκανε έξωση σε μια παλαιστινιακή οικογένεια από τα δύο σπίτια της στη συνοικία Μπέιτ Χανίνα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, μετά από μακρά νομική μάχη για την ιδιοκτησία των χώρων που κέρδισαν εβραίοι έποικοι.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012
ΟΗΕ: Έκκληση σε Ισραήλ και Παλαιστίνη να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις
ΟΗΕ: Έκκληση σε Ισραήλ και Παλαιστίνη να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις
Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε σήμερα ότι τελειώνουν τα χρονικά περιθώρια για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους προκειμένου να λύσουν τα προβλήματά τους και τους κάλεσε να επανέλθουν στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
Μιλώντας σε ένα συνέδριο που οργάνωσε ένα ισραηλινό ινστιτούτο ο Μπαν Γκι-μουν είπε ότι ο ίδιος θα κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει τις δύο πλευρές να διαπραγματευτούν μια λύση που θα περιλαμβάνει τη σύσταση ενός παλαιστινιακού κράτους το οποίο θα συνυπάρχει δίπλα στο Ισραήλ.
kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε σήμερα ότι τελειώνουν τα χρονικά περιθώρια για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους προκειμένου να λύσουν τα προβλήματά τους και τους κάλεσε να επανέλθουν στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
Μιλώντας σε ένα συνέδριο που οργάνωσε ένα ισραηλινό ινστιτούτο ο Μπαν Γκι-μουν είπε ότι ο ίδιος θα κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει τις δύο πλευρές να διαπραγματευτούν μια λύση που θα περιλαμβάνει τη σύσταση ενός παλαιστινιακού κράτους το οποίο θα συνυπάρχει δίπλα στο Ισραήλ.
kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012
Υπέρ της αναγνώρισης του Παλαιστινιακού κράτους ο Λοράν Φαμπιούς
Ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς ανέφερε ότι ο στόχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους.
Από χθες Τρίτη, ο κ. Φαμπιούς πραγματοποιεί επίσκεψη στο Ισραήλ και στα Παλαιστινιακά Εδάφη στο πλαίσιο μιας αποστολής για τον υποψήφιο των Σοσιαλιστών στις προεδρικές εκλογές Φρανσουά Ολάντ.
«Ο δικός μας στόχος είναι η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους» δήλωσε, ερωτηθείς σχετικά με το παλαιστινιακό αίτημα ένταξης στον ΟΗΕ.
Ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να συναντηθεί σήμερα με τον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες, τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον υπουργό Άμυνας Εχούντ Μπαράκ και την ηγέτιδα του Εργατικού Κόμματος Σέλι Γιασίμοβιτς.
«Ήρθα για να φέρω ένα μήνυμα φιλίας και σεβασμού» σημείωσε, εκφράζοντας τη λύπη του για το γεγονός ότι «η σχέση μεταξύ της Γαλλίας και του Ισραήλ σε ορισμένους τομείς δεν είναι στο ύψος στο οποίο θα έπρεπε να είναι, στους τομείς της οικονομίας, της κοινωνίας και του πολιτισμού».
Επίσης, περιέγραψε ως «ανοησία» τον ισχυρισμό, ότι «η στάση των σοσιαλιστών απέναντι στο Ισραήλ είναι ψυχρή».
Ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας θα συναντηθεί αύριο Πέμπτη στη Ραμάλα με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς και τον υπουργό Εξωτερικών Ριάντ αλ Μάλκι, προτού συνεχίσει την αποστολή του στο Λίβανο, το Κατάρ και το Αμπού Ντάμπι.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Από χθες Τρίτη, ο κ. Φαμπιούς πραγματοποιεί επίσκεψη στο Ισραήλ και στα Παλαιστινιακά Εδάφη στο πλαίσιο μιας αποστολής για τον υποψήφιο των Σοσιαλιστών στις προεδρικές εκλογές Φρανσουά Ολάντ.
«Ο δικός μας στόχος είναι η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους» δήλωσε, ερωτηθείς σχετικά με το παλαιστινιακό αίτημα ένταξης στον ΟΗΕ.
Ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να συναντηθεί σήμερα με τον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες, τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον υπουργό Άμυνας Εχούντ Μπαράκ και την ηγέτιδα του Εργατικού Κόμματος Σέλι Γιασίμοβιτς.
«Ήρθα για να φέρω ένα μήνυμα φιλίας και σεβασμού» σημείωσε, εκφράζοντας τη λύπη του για το γεγονός ότι «η σχέση μεταξύ της Γαλλίας και του Ισραήλ σε ορισμένους τομείς δεν είναι στο ύψος στο οποίο θα έπρεπε να είναι, στους τομείς της οικονομίας, της κοινωνίας και του πολιτισμού».
Επίσης, περιέγραψε ως «ανοησία» τον ισχυρισμό, ότι «η στάση των σοσιαλιστών απέναντι στο Ισραήλ είναι ψυχρή».
Ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας θα συναντηθεί αύριο Πέμπτη στη Ραμάλα με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς και τον υπουργό Εξωτερικών Ριάντ αλ Μάλκι, προτού συνεχίσει την αποστολή του στο Λίβανο, το Κατάρ και το Αμπού Ντάμπι.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
Ισραήλ: Aνέφικτη η ειρήνη με τους Παλαιστίνιους
Ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Άβιγκντορ Λίμπερμαν επεσήμανε ότι η συγκυρία στη Μέση Ανατολή δεν ενδείκνυται για ειρηνευτική συμφωνία των δυο πλευρών.
Η ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων είναι ανέφικτη σήμερα, υποστήριξε χθες ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν, τονίζοντας ότι η σχέση των δύο πλευρών πρέπει να βασιστεί στην διαχείριση της σύγκρουσης και όχι στην επίλυσή της.
Μιλώντας σε Ισραηλινούς διπλωμάτες στην Ιερουσαλήμ, ο Λίμπερμαν είπε ότι λόγω της αναταραχής στην Μέση Ανατολή η συγκυρία είναι ακατάλληλη για μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, τουλάχιστον σε σύντομο χρονικό διάστημα. «Αρχίζεις να βάζεις θεμέλια για ένα νέο κτίριο εν μέσω ενός σεισμού;» διερωτήθηκε χαρακτηριστικά.
Επαναλαμβάνοντας μια πάγια θέση του, ο υπερεθνικιστής Λίμπερμαν πρόσθεσε ότι «η λέξη κλειδί στην σχέση μας με τους Παλαιστίνιους θα πρέπει να είναι η διαχείριση της σύγκρουσης και όχι η επίλυσή της».
«Όποιος λέει ότι είναι πιθανό να επιτύχουμε ειρήνη με τους Παλαιστίνιους τα επόμενα χρόνια σφάλλει και παραπλανά [τους άλλους]», ανέφερε ο Λίμπερμαν. «Αυτή είναι η κατάσταση για την επόμενη δεκαετία. . . πρέπει να δούμε πώς θα την αντιμετωπίσουμε με έναν τρόπο που θα είναι ο καλύτερος και για τις δύο πλευρές, να διευκολύνουμε τη σταθερότητα, την οικονομική συνεργασία και τη συνεργασία για την ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη στην πλευρά των Παλαιστίνιων».
Ο Λίμπερμαν είπε ότι η αποχώρηση του Ισραήλ από μέρος των εδαφών που κατέχει δεν θα επέλυνε τα ζητήματα στην καρδιά της σύγκρουσης--το θέμα των προσφύγων, της Ιερουσαλήμ ή της ασφάλειας.
Ο ισραηλινός ΥΠΕΞ κατηγόρησε τους Παλαιστίνιους ότι προσπαθούν να αποφύγουν την διαπραγμάτευση και επέκρινε έντονα τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, που υποστήριξε πως έδειξε «το αληθινό του πρόσωπο» όταν ταξίδεψε στην Τουρκία και συναντήθηκε με έναν παλαιστίνιο κρατούμενο που είχε φυλακιστεί διότι είχε παρασύρει έναν έφηβο στο θάνατο το 2001. «Δεν έχουμε κανέναν εταίρο για την ειρήνη», είπε ο Λίμπερμαν. «Ο Αμπού Μάζεν [το nom de guerre του Αμπάς στην Φάταχ] αποδεικνύει κάθε φορά ότι δεν είναι εταίρος για τίποτε».
Εξάλλου το ισραηλινό ραδιόφωνο μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είπε στην ίδια εκδήλωση πως θα αρνηθεί κάθε διαπραγμάτευση με την Παλαιστινιακή Αρχή εάν στην παλαιστινιακή κυβέρνηση συμμετέχουν μέλη της Χαμάς.
Ερωτηθείς σχετικά από το Γαλλικό Πρακτορείο ο εκπρόσωπος του Νετανιάχου Μαρκ Ρεγκέβ περιορίστηκε να πει ότι η δήλωση αυτή «έγινε κεκλεισμένων των θυρών».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Η ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων είναι ανέφικτη σήμερα, υποστήριξε χθες ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν, τονίζοντας ότι η σχέση των δύο πλευρών πρέπει να βασιστεί στην διαχείριση της σύγκρουσης και όχι στην επίλυσή της.
Μιλώντας σε Ισραηλινούς διπλωμάτες στην Ιερουσαλήμ, ο Λίμπερμαν είπε ότι λόγω της αναταραχής στην Μέση Ανατολή η συγκυρία είναι ακατάλληλη για μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, τουλάχιστον σε σύντομο χρονικό διάστημα. «Αρχίζεις να βάζεις θεμέλια για ένα νέο κτίριο εν μέσω ενός σεισμού;» διερωτήθηκε χαρακτηριστικά.
Επαναλαμβάνοντας μια πάγια θέση του, ο υπερεθνικιστής Λίμπερμαν πρόσθεσε ότι «η λέξη κλειδί στην σχέση μας με τους Παλαιστίνιους θα πρέπει να είναι η διαχείριση της σύγκρουσης και όχι η επίλυσή της».
«Όποιος λέει ότι είναι πιθανό να επιτύχουμε ειρήνη με τους Παλαιστίνιους τα επόμενα χρόνια σφάλλει και παραπλανά [τους άλλους]», ανέφερε ο Λίμπερμαν. «Αυτή είναι η κατάσταση για την επόμενη δεκαετία. . . πρέπει να δούμε πώς θα την αντιμετωπίσουμε με έναν τρόπο που θα είναι ο καλύτερος και για τις δύο πλευρές, να διευκολύνουμε τη σταθερότητα, την οικονομική συνεργασία και τη συνεργασία για την ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη στην πλευρά των Παλαιστίνιων».
Ο Λίμπερμαν είπε ότι η αποχώρηση του Ισραήλ από μέρος των εδαφών που κατέχει δεν θα επέλυνε τα ζητήματα στην καρδιά της σύγκρουσης--το θέμα των προσφύγων, της Ιερουσαλήμ ή της ασφάλειας.
Ο ισραηλινός ΥΠΕΞ κατηγόρησε τους Παλαιστίνιους ότι προσπαθούν να αποφύγουν την διαπραγμάτευση και επέκρινε έντονα τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, που υποστήριξε πως έδειξε «το αληθινό του πρόσωπο» όταν ταξίδεψε στην Τουρκία και συναντήθηκε με έναν παλαιστίνιο κρατούμενο που είχε φυλακιστεί διότι είχε παρασύρει έναν έφηβο στο θάνατο το 2001. «Δεν έχουμε κανέναν εταίρο για την ειρήνη», είπε ο Λίμπερμαν. «Ο Αμπού Μάζεν [το nom de guerre του Αμπάς στην Φάταχ] αποδεικνύει κάθε φορά ότι δεν είναι εταίρος για τίποτε».
Εξάλλου το ισραηλινό ραδιόφωνο μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είπε στην ίδια εκδήλωση πως θα αρνηθεί κάθε διαπραγμάτευση με την Παλαιστινιακή Αρχή εάν στην παλαιστινιακή κυβέρνηση συμμετέχουν μέλη της Χαμάς.
Ερωτηθείς σχετικά από το Γαλλικό Πρακτορείο ο εκπρόσωπος του Νετανιάχου Μαρκ Ρεγκέβ περιορίστηκε να πει ότι η δήλωση αυτή «έγινε κεκλεισμένων των θυρών».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
Παλαιστινιακή σημαία στην UNESCO
Υψώθηκε χθες, για πρώτη φορά στα χρονικά, πάνω από υπηρεσία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Ασ. Πρες, AFP, Ροϊτερς
ΠΑΡΙΣΙ. Ιστορική ήταν η χθεσινή μέρα για τους Παλαιστινίους, καθώς η σημαία τους υψώθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά πάνω από υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών. Υπό το βλέμμα του πρόεδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς και 50 ακόμα επίτιμων καλεσμένων, η σημαία υψώθηκε στον ιστό του κτιρίου της UNESCO στο Παρίσι, δίπλα σ’ αυτές των υπολοίπων 194 μελών του διεθνούς οργανισμού. «Είναι συγκινητικό να βλέπεις τη σημαία μας να κυματίζει δίπλα σε αυτές άλλων κρατών σε μια τόσο όμορφη πόλη όπως το Παρίσι», δήλωσε ο κ. Αμπάς. «Ελπίζουμε ότι σύντομα θα είμαστε ένα ανεξάρτητο κράτος που θα συνυπάρχει αρμονικά με το Ισραήλ», πρόσθεσε. Λίγο νωρίτερα, διπλωμάτης της Παλαιστινιακής Αρχής υπογράμμιζε, υπό τον όρο της ανωνυμίας του, ότι «ο πρόεδρος Αμπάς βρέθηκε στο Παρίσι «αφενός διότι αποδίδει μεγάλη σημασία στην UNESCO, αφετέρου διότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που η σημαία μας υψώνεται στον ιστό υπηρεσίας του ΟΗΕ». Από την πλευρά της, πάντως, η UNESCO έσπευσε να διευκρινίσει ότι παρόμοιες συμβολικές τελετές λαμβάνουν χώρα κάθε φορά που ένα νέο μέλος εισέρχεται στους κόλπους του οργανισμού.
Η ένταξη της Παλαιστινιακής Αρχής στην UNESCO στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου αποτέλεσε προσωπική διπλωματική νίκη του μετριοπαθούς κ. Αμπάς, πλην όμως, πυροδότησε την έντονη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ. Αντιδρώντας, μάλιστα, οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν το «πάγωμα» της οικονομικής τους συνεισφοράς, η οποία υπολογίζεται στο 22% του ετήσιου προϋπολογισμού του οργανισμού. Ηδη, η γενική διευθύντρια της UNESCO, Ιρένα Μπόκοβα ανακοίνωσε δραστικές περικοπές, μολονότι ορισμένα κράτη - μέλη, όπως η Ινδονησία και η Γκαμπόν αύξησαν τα ποσά με τα οποία συνεισφέρουν στις δράσεις του οργανισμού. Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ αντέδρασε στην ένταξη των Παλαιστινίων στην UNESCO επισπεύδοντας προγράμματα για την ανάπτυξη των εποικισμών στη Δυτική Οχθη και στην ανατολική Ιερουσαλήμ. Η ένταξη στην UNESCO, πάντως, δεν επηρεάζει τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ένταξης της Παλαιστινιακής Αρχής στον ΟΗΕ από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Το βέτο των Αμερικανών δε θεωρείται δεδομένο. Υπενθυμίζεται ότι ο Λευκός Οίκος θεωρεί ότι το Μεσανατολικό μπορεί να διευθετηθεί μόνο διά της οδού της απευθείας διαπραγμάτευσης και πως ως εκ τούτου οι μονομερείς ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Στο μεταξύ, είκοσι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch, αναφέρουν ότι το 2011 κατεδαφίστηκε ο διπλάσιος αριθμός παλαιστινιακών κατοικιών στη Δυτική Οχθη απ’ ό,τι το 2010. «Καλούμε τα μέλη του ειρηνευτικού κουαρτέτου να ασκήσουν ακόμα μεγαλύτερη πίεση προς την ισραηλινή κυβέρνηση προκειμένου αυτή να άρει την πολιτική της επέκτασης των εποικισμών» τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση. Επικαλούμενες επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, οι είκοσι αυτές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι μόνο το 2011 το Ισραήλ κατεδάφισε 500 παλαιστινιακά σπίτια, υποχρεώνοντας 1.000 ανθρώπους να αναζητήσουν αλλού στέγη. Οι ίδιες οργανώσεις επισημαίνουν, ακόμα, ότι οι πράξεις βανδαλισμού της περιουσίας Παλαιστινίων της Δυτικής Οχθης από ομάδες Εβραίων εποίκων αυξήθηκε φέτος κατά 50% σε σύγκριση με πέρυσι. Τα στοιχεία αμφισβήτησε, πάντως, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Αμυνας του Ισραήλ, Γκάι Ινμπάρ. Εκανε λόγο για «μονόπλευρη και προκατειλημμένη παρουσίαση του ζητήματος της παράνομης ανέγερσης κατοικιών και άλλων κτιρίων στη Δυτική Οχθη. Διαβάστε περισσότερα...
Ασ. Πρες, AFP, Ροϊτερς
ΠΑΡΙΣΙ. Ιστορική ήταν η χθεσινή μέρα για τους Παλαιστινίους, καθώς η σημαία τους υψώθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά πάνω από υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών. Υπό το βλέμμα του πρόεδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς και 50 ακόμα επίτιμων καλεσμένων, η σημαία υψώθηκε στον ιστό του κτιρίου της UNESCO στο Παρίσι, δίπλα σ’ αυτές των υπολοίπων 194 μελών του διεθνούς οργανισμού. «Είναι συγκινητικό να βλέπεις τη σημαία μας να κυματίζει δίπλα σε αυτές άλλων κρατών σε μια τόσο όμορφη πόλη όπως το Παρίσι», δήλωσε ο κ. Αμπάς. «Ελπίζουμε ότι σύντομα θα είμαστε ένα ανεξάρτητο κράτος που θα συνυπάρχει αρμονικά με το Ισραήλ», πρόσθεσε. Λίγο νωρίτερα, διπλωμάτης της Παλαιστινιακής Αρχής υπογράμμιζε, υπό τον όρο της ανωνυμίας του, ότι «ο πρόεδρος Αμπάς βρέθηκε στο Παρίσι «αφενός διότι αποδίδει μεγάλη σημασία στην UNESCO, αφετέρου διότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που η σημαία μας υψώνεται στον ιστό υπηρεσίας του ΟΗΕ». Από την πλευρά της, πάντως, η UNESCO έσπευσε να διευκρινίσει ότι παρόμοιες συμβολικές τελετές λαμβάνουν χώρα κάθε φορά που ένα νέο μέλος εισέρχεται στους κόλπους του οργανισμού.
Η ένταξη της Παλαιστινιακής Αρχής στην UNESCO στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου αποτέλεσε προσωπική διπλωματική νίκη του μετριοπαθούς κ. Αμπάς, πλην όμως, πυροδότησε την έντονη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ. Αντιδρώντας, μάλιστα, οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν το «πάγωμα» της οικονομικής τους συνεισφοράς, η οποία υπολογίζεται στο 22% του ετήσιου προϋπολογισμού του οργανισμού. Ηδη, η γενική διευθύντρια της UNESCO, Ιρένα Μπόκοβα ανακοίνωσε δραστικές περικοπές, μολονότι ορισμένα κράτη - μέλη, όπως η Ινδονησία και η Γκαμπόν αύξησαν τα ποσά με τα οποία συνεισφέρουν στις δράσεις του οργανισμού. Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ αντέδρασε στην ένταξη των Παλαιστινίων στην UNESCO επισπεύδοντας προγράμματα για την ανάπτυξη των εποικισμών στη Δυτική Οχθη και στην ανατολική Ιερουσαλήμ. Η ένταξη στην UNESCO, πάντως, δεν επηρεάζει τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ένταξης της Παλαιστινιακής Αρχής στον ΟΗΕ από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Το βέτο των Αμερικανών δε θεωρείται δεδομένο. Υπενθυμίζεται ότι ο Λευκός Οίκος θεωρεί ότι το Μεσανατολικό μπορεί να διευθετηθεί μόνο διά της οδού της απευθείας διαπραγμάτευσης και πως ως εκ τούτου οι μονομερείς ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Στο μεταξύ, είκοσι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch, αναφέρουν ότι το 2011 κατεδαφίστηκε ο διπλάσιος αριθμός παλαιστινιακών κατοικιών στη Δυτική Οχθη απ’ ό,τι το 2010. «Καλούμε τα μέλη του ειρηνευτικού κουαρτέτου να ασκήσουν ακόμα μεγαλύτερη πίεση προς την ισραηλινή κυβέρνηση προκειμένου αυτή να άρει την πολιτική της επέκτασης των εποικισμών» τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση. Επικαλούμενες επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, οι είκοσι αυτές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι μόνο το 2011 το Ισραήλ κατεδάφισε 500 παλαιστινιακά σπίτια, υποχρεώνοντας 1.000 ανθρώπους να αναζητήσουν αλλού στέγη. Οι ίδιες οργανώσεις επισημαίνουν, ακόμα, ότι οι πράξεις βανδαλισμού της περιουσίας Παλαιστινίων της Δυτικής Οχθης από ομάδες Εβραίων εποίκων αυξήθηκε φέτος κατά 50% σε σύγκριση με πέρυσι. Τα στοιχεία αμφισβήτησε, πάντως, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Αμυνας του Ισραήλ, Γκάι Ινμπάρ. Εκανε λόγο για «μονόπλευρη και προκατειλημμένη παρουσίαση του ζητήματος της παράνομης ανέγερσης κατοικιών και άλλων κτιρίων στη Δυτική Οχθη. Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011
Αναγνώριση των Παλαιστινιακών Εδαφών ως ανεξάρτητου κράτους από την Ισλανδία
Το κοινοβούλιο της Ισλανδίας υπερψήφισε σήμερα πρόταση με την οποία αναγνωρίζει τα Παλαιστινιακά Εδάφη ως ανεξάρτητο κράτος και είναι έτσι το πρώτο κράτος της δυτικής Ευρώπης που προχωράει σε αυτή την κίνηση.
«Η Ισλανδία είναι η πρώτη χώρα της Δυτικής Ευρώπης που προχωράει σε αυτή την κίνηση» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Όσερ Σκαρφεντινσον στην κρατική τηλεόραση RUV και πρόσθεσε: «Τώρα έχουν την επίσημη δικαιοδοσία να προχωρήσω στην αναγνώριση της Παλαιστίνης».
Το κοινοβούλιο στο Ρέικιαβικ ψήφισε με 38 ψήφους υπερ, σε σύνολο 63 εδρών ένα ψήφισμα που επιτρέπει την αναγνώριση ενός Παλαιστινιακού κράτους μέσα στα σύνορα που είχε πριν από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP, Reuters Διαβάστε περισσότερα...
«Η Ισλανδία είναι η πρώτη χώρα της Δυτικής Ευρώπης που προχωράει σε αυτή την κίνηση» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Όσερ Σκαρφεντινσον στην κρατική τηλεόραση RUV και πρόσθεσε: «Τώρα έχουν την επίσημη δικαιοδοσία να προχωρήσω στην αναγνώριση της Παλαιστίνης».
Το κοινοβούλιο στο Ρέικιαβικ ψήφισε με 38 ψήφους υπερ, σε σύνολο 63 εδρών ένα ψήφισμα που επιτρέπει την αναγνώριση ενός Παλαιστινιακού κράτους μέσα στα σύνορα που είχε πριν από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP, Reuters Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Εμμένουν οι Παλαιστινιοι στις προσπάθειες για πλήρη ένταξη στον ΟΗΕ
Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς και άλλοι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι δήλωσαν σήμερα ότι θα συνεχίσουν τις προσπάθειες για πλήρη ένταξη στα Ηνωμένα Έθνη παρά την πρόσφατη αδυναμία συμφωνίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας για το αίτημα ένταξης.
Το παλαιστινιακό αίτημα για πλήρη ένταξη, το οποίο υπέβαλε ο Αμπάς στις 23 Σεπτεμβρίου, προσέκρουσε σε εμπόδια χθες καθώς η Επιτροπή Ένταξης δεν κατάφερε να εκδώσει μια ομόφωνη σύσταση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας σχετικά με την ένταξη της Παλαιστίνης.
Οι Παλαιστίνιοι προτίμησαν επίσης να μη ζητήσουν τη διεξαγωγή ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας όταν κατέστη σαφές ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τις εννέα ψήφους που απαιτούνται για το σκοπό αυτό.
Σε δηλώσεις του στην Τυνησία όπου πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη, ο Αμπάς τόνισε ότι παρά το γεγονός ότι απέτυχαν αυτή τη φορά οι προσπάθειες για πλήρη ένταξη, η Παλαιστινιακή Αρχή θα συνεχίσει τις προσπάθειές της προς την κατεύθυνση αυτή, ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο διάλυσης της Παλαιστινιακής Αρχής εάν αποτύχουν οι προσπάθειες στον ΟΗΕ.
Ο Παλαιστίνιος υπουργός Εξωτερικών Ριάντ Μάλκι δήλωσε από την πλευρά του ότι οι προσπάθειες αυτές θα συνεχιστούν «ακόμα και για χιλιοστή φορά εάν χρειαστεί» μέχρις ότου ενταχθεί η Παλαιστίνη στον ΟΗΕ.
«Στόχος μας είναι η πλήρης ένταξη», τόνισε και υπογράμμισε ότι η χορήγηση του καθεστώτος του «κράτους παρατηρητή μη-μέλους» στον ΟΗΕ παραμένει ως επιλογή, την οποία οι Παλαιστίνιοι μπορούν να διεκδικήσουν οποιαδήποτε στιγμή και να το επιτύχουν, ωστόσο δεν είναι αυτός ο πρωταρχικός στόχος.
Ο Μάλκι τόνισε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή μπορεί να επιλέξει το καθεστώς του μη-μέλους, αλλά ότι αυτή δεν είναι μια εναλλακτική λύση στην πλήρη ένταξη.
«Εάν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε σε ένα κράτος μη-μέλος, αυτό θα γίνει για λόγους τακτικής, για να ενταχθούμε στις υπηρεσίες του ΟΗΕ. Ομως, αυτή δεν είναι μια εναλλακτική στις προσπάθειες για πλήρη ένταξη. Δε θέλουμε να είμαστε απλώς παρατηρητές. Θέλουμε να είμαστε πλήρες μέλος», τόνισε.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Το παλαιστινιακό αίτημα για πλήρη ένταξη, το οποίο υπέβαλε ο Αμπάς στις 23 Σεπτεμβρίου, προσέκρουσε σε εμπόδια χθες καθώς η Επιτροπή Ένταξης δεν κατάφερε να εκδώσει μια ομόφωνη σύσταση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας σχετικά με την ένταξη της Παλαιστίνης.
Οι Παλαιστίνιοι προτίμησαν επίσης να μη ζητήσουν τη διεξαγωγή ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας όταν κατέστη σαφές ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τις εννέα ψήφους που απαιτούνται για το σκοπό αυτό.
Σε δηλώσεις του στην Τυνησία όπου πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη, ο Αμπάς τόνισε ότι παρά το γεγονός ότι απέτυχαν αυτή τη φορά οι προσπάθειες για πλήρη ένταξη, η Παλαιστινιακή Αρχή θα συνεχίσει τις προσπάθειές της προς την κατεύθυνση αυτή, ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο διάλυσης της Παλαιστινιακής Αρχής εάν αποτύχουν οι προσπάθειες στον ΟΗΕ.
Ο Παλαιστίνιος υπουργός Εξωτερικών Ριάντ Μάλκι δήλωσε από την πλευρά του ότι οι προσπάθειες αυτές θα συνεχιστούν «ακόμα και για χιλιοστή φορά εάν χρειαστεί» μέχρις ότου ενταχθεί η Παλαιστίνη στον ΟΗΕ.
«Στόχος μας είναι η πλήρης ένταξη», τόνισε και υπογράμμισε ότι η χορήγηση του καθεστώτος του «κράτους παρατηρητή μη-μέλους» στον ΟΗΕ παραμένει ως επιλογή, την οποία οι Παλαιστίνιοι μπορούν να διεκδικήσουν οποιαδήποτε στιγμή και να το επιτύχουν, ωστόσο δεν είναι αυτός ο πρωταρχικός στόχος.
Ο Μάλκι τόνισε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή μπορεί να επιλέξει το καθεστώς του μη-μέλους, αλλά ότι αυτή δεν είναι μια εναλλακτική λύση στην πλήρη ένταξη.
«Εάν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε σε ένα κράτος μη-μέλος, αυτό θα γίνει για λόγους τακτικής, για να ενταχθούμε στις υπηρεσίες του ΟΗΕ. Ομως, αυτή δεν είναι μια εναλλακτική στις προσπάθειες για πλήρη ένταξη. Δε θέλουμε να είμαστε απλώς παρατηρητές. Θέλουμε να είμαστε πλήρες μέλος», τόνισε.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011
Θα απέχει η Μ. Βρετανία από ψηφοφορία για ένταξη της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ
Η Βρετανία θα απόσχει από οποιαδήποτε ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την πλήρη παλαιστινιακή ένταξη στον ΟΗΕ, δήλωσε σήμερα ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ουίλιαμ Χέιγκ.
«Από κοινού με τη Γαλλία, και κατόπιν διαβουλεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους μας, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απόσχει από οποιαδήποτε ψηφοφορία για την πλήρη παλαιστινιακή ένταξη στον ΟΗΕ», δήλωσε ο Χέιγκ μιλώντας στο κοινοβούλιο.
«Επιφυλασσόμαστε του δικαιώματος να αναγνωρίσουμε ένα παλαιστινιακό κράτος διμερώς τη στιγμή που θα επιλέξουμε και όταν αυτό μπορεί να βοηθήσει περισσότερο στην επίτευξη ειρήνης», πρόσθεσε.
kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
«Από κοινού με τη Γαλλία, και κατόπιν διαβουλεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους μας, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απόσχει από οποιαδήποτε ψηφοφορία για την πλήρη παλαιστινιακή ένταξη στον ΟΗΕ», δήλωσε ο Χέιγκ μιλώντας στο κοινοβούλιο.
«Επιφυλασσόμαστε του δικαιώματος να αναγνωρίσουμε ένα παλαιστινιακό κράτος διμερώς τη στιγμή που θα επιλέξουμε και όταν αυτό μπορεί να βοηθήσει περισσότερο στην επίτευξη ειρήνης», πρόσθεσε.
kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
A Palestinian State may Mean Eventual Freedom for the Kurds
Dan Ehrlich
Journalist and Broadcaster
Turkey's strong support for a Palestinian state is a hypocritical irony that may come back to haunt it in the distant future.
On one hand it's responsible for the seedlings that grew into modern-day Israel and on the other it's doing all it can to repress the national aspirations of its own large Kurdish minority, while rooting for the creation of a Palestinian state.
Largely forgotten amidst all the international hype surrounding the Israel-Palestinian conflict is the ongoing persecution of one of the world's largest stateless minorities. Upwards of 30 million Kurds live largely segregated in Turkey, Iran, Iraq and Syria where they have undergone periods of persecution...some brought on by their uprisings of national liberation.
Even though the Kurds have Persian origins, their biggest community is in Turkey where a current 36-year insurgency has claimed the lives of 40,000 Kurds. Each of the nations where Kurds live have had their turns in repressing these people. Iraq's Saddam Hussein even attempted mass murder by poison gas.
Turkey's answer is something Israel doesn't attempt with its Arab population...forced assimilation through military conscription, with the result of Kurds in the Turkish Army being forced to fight their brother Kurds in the uprising.
Yet, it seems logical if and when a Palestinian state becomes a reality, the birth of an independent Kurdistan will be next on the Middle East agenda. The irony here is Turkey was the governing power that sold land in Palestine to Zionist Jews before WW1.
Unlike the Palestinians, who are Arabs mainly from surrounding Arab lands, the Kurds are a distinct non Semitic ethnic group. They existed as mountain dwelling nomads for hundreds of years in a cross border region called Kurdistan. One of the greatest Muslim warrior leaders Sultan Saladin was a Kurd.
After the Ottoman Empire was dissolved, Britain agreed to the possibility of a Kurdish nation being declared. However, this idea was rejected in 1923 by Turkish leader Kemal Ataturk, who put down the first modern day Kurdish uprisings. Since then the Kurds have remained one of the world's largest stateless ethnic groups.
The Kurds have one main thing against them...No oil. If they could control the flow of oil the odds of their gaining statehood would shorten. But wait! Don't the Kurds now control the oil-rich region of Iraq? And doesn't Turkey seek closer ties with the West? Euro-pressure may build on Turkey if and when things start popping.
As I said, if there ever is a Palestinian state, look for the Kurds to impress the world with their need for a national homeland, through increased military action coupled with political lobbying.
Yet, Turkey will dig in its heals and become even more repressive. One only has to recall the WW1 Armenian genocide by Turkey of up to 1.5 million people to know the Turks don't play by the western rule book.
Διαβάστε περισσότερα...
Journalist and Broadcaster
Turkey's strong support for a Palestinian state is a hypocritical irony that may come back to haunt it in the distant future.
On one hand it's responsible for the seedlings that grew into modern-day Israel and on the other it's doing all it can to repress the national aspirations of its own large Kurdish minority, while rooting for the creation of a Palestinian state.
Largely forgotten amidst all the international hype surrounding the Israel-Palestinian conflict is the ongoing persecution of one of the world's largest stateless minorities. Upwards of 30 million Kurds live largely segregated in Turkey, Iran, Iraq and Syria where they have undergone periods of persecution...some brought on by their uprisings of national liberation.
Even though the Kurds have Persian origins, their biggest community is in Turkey where a current 36-year insurgency has claimed the lives of 40,000 Kurds. Each of the nations where Kurds live have had their turns in repressing these people. Iraq's Saddam Hussein even attempted mass murder by poison gas.
Turkey's answer is something Israel doesn't attempt with its Arab population...forced assimilation through military conscription, with the result of Kurds in the Turkish Army being forced to fight their brother Kurds in the uprising.
Yet, it seems logical if and when a Palestinian state becomes a reality, the birth of an independent Kurdistan will be next on the Middle East agenda. The irony here is Turkey was the governing power that sold land in Palestine to Zionist Jews before WW1.
Unlike the Palestinians, who are Arabs mainly from surrounding Arab lands, the Kurds are a distinct non Semitic ethnic group. They existed as mountain dwelling nomads for hundreds of years in a cross border region called Kurdistan. One of the greatest Muslim warrior leaders Sultan Saladin was a Kurd.
After the Ottoman Empire was dissolved, Britain agreed to the possibility of a Kurdish nation being declared. However, this idea was rejected in 1923 by Turkish leader Kemal Ataturk, who put down the first modern day Kurdish uprisings. Since then the Kurds have remained one of the world's largest stateless ethnic groups.
The Kurds have one main thing against them...No oil. If they could control the flow of oil the odds of their gaining statehood would shorten. But wait! Don't the Kurds now control the oil-rich region of Iraq? And doesn't Turkey seek closer ties with the West? Euro-pressure may build on Turkey if and when things start popping.
As I said, if there ever is a Palestinian state, look for the Kurds to impress the world with their need for a national homeland, through increased military action coupled with political lobbying.
Yet, Turkey will dig in its heals and become even more repressive. One only has to recall the WW1 Armenian genocide by Turkey of up to 1.5 million people to know the Turks don't play by the western rule book.
Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011
Επιφυλάξεις Ισραηλινών, δυσαρέσκεια Παλαιστινίων
Φόβοι στο Τελ Αβίβ για την απελευθέρωση Σαλίτ
Απουσία στελεχών της ΟΑΠ από τη λίστα
The Guardian
Το πανηγυρικό κλίμα που επικρατούσε το βράδυ της Τρίτης για τη μεγαλύτερη ανταλλαγή αιχμαλώτων στην ιστορία του Ισραήλ, με την οποία ουσιαστικά εξασφαλίστηκε η απελευθέρωση του δεκανέα Γκιλάντ Σαλίτ με αντάλλαγμα 1.027 Παλαιστίνιους κρατουμένους, είχε εξανεμιστεί από το πρωί κιόλας της Τετάρτης, με την επιφυλακτικότητα και τον προβληματισμό να παίρνουν τη θέση του, όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και στα παλαιστινιακά εδάφη. Καθώς οι προετοιμασίες για την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της ανταλλαγής συνεχίζονται στη Λωρίδα της Γάζας και στην Αίγυπτο, οι υποστηρικτές του νεαρού δεκανέα φοβούνται ότι η συμφωνία μπορεί να «χαλάσει» ακόμα και την ύστατη ώρα. Την ίδια στιγμή, οι αξιωματούχοι της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι στον κατάλογο των προς απελευθέρωση κρατουμένων απουσιάζουν τα ονόματα ηγετικών της στελεχών, όπως ο Μαρουάν Μπαργκούτι. Στην πόλη της Γάζας, πάντως, το πανηγυρικό κλίμα μεταξύ των υποστηρικτών της Χαμάς καλά κρατεί.
Η αγωνία που πήρε τη θέση της χαράς ήταν κάτι παραπάνω από ορατή στο αντίσκηνο που έχει εδώ και μήνες στήσει η οικογένεια Σαλίτ σε κεντρικό σημείο της Ιερουσαλήμ. «Η χαρά μου έχει μετριαστεί από τον φόβο», λέει η μητέρα του αιχμάλωτου στρατιώτη, Αβίβα. «Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα είναι πια το αγόρι που ξέραμε». Δίπλα στην κ. Σαλίτ στέκεται η στενή φίλη της οικογένειας, Ιτα Πίκερ. «Δεν φεύγουμε από εδώ μέχρι να γυρίσει ο Γκιλάντ», ξεκαθαρίζει πριν παραδεχτεί ότι φοβάται: «Καθώς παραμένουμε εξαρτημένοι από τη Χαμάς και τους Αιγύπτιους, εξακολουθούμε να ανησυχούμε ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά».
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ανακοίνωσε το αίσιο τέλος των μυστικών διαπραγματεύσεων με τη Χαμάς το βράδυ της Τρίτης. Λόγω ενός νομικού κωλύματος, ωστόσο, τα συμφωνηθέντα δεν ήταν δυνατό να μετουσιωθούν σε πράξη πριν από το πέρας μιας εβδομάδας. Η ισραηλινή νομοθεσία ορίζει ότι πρέπει να δοθεί χρονικό περιθώριο δύο ημερών για όποιον επιθυμεί να εφεσιβάλει την απελευθέρωση κάποιου ή κάποιων εκ των κρατουμένων. Δεδομένης της αργίας του Σουκότ, ο κ. Νετανιάχου δεν αναμενόταν να δώσει στη δημοσιότητα τον πλήρη κατάλογο με τα ονόματα των προς απελευθέρωση Παλαιστινίων πριν από το βράδυ του Σαββάτου (σ.σ. χθες).
Οπως ήταν φυσιολογικό, λοιπόν, η καθυστέρηση άφησε περιθώρια για περισυλλογή. Ακόμα και έξω από το αντίσκηνο των Σαλίτ, οι περαστικοί δεν διστάζουν να συζητούν αναφορικά με την ορθότητα της απόφασης για την ανταλλαγή ενός μόνο Ισραηλινού στρατιώτη με εκατοντάδες άτομα που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες.
Πρώτο κύμα
Ο δεκανέας Σαλίτ θα απελευθερωθεί ταυτόχρονα με 456 Παλαιστίνιους κρατουμένους, οι οποίοι θα μεταφερθούν σε συγκεκριμένα σημεία ελέγχου στη Λωρίδα της Γάζας, στη Δυτική Οχθη και στα διεθνή σύνορα του Ισραήλ. Από το πρώτο κύμα των κρατουμένων, οι 279 έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για συμμετοχή σε πολύνεκρες τρομοκρατικές ενέργειες. Βάσει τη συμφωνίας, μόνο 110 κρατούμενοι θα επιστρέψουν στη Δυτική Οχθη, με τους υπόλοιπους 203 να απελευθερώνονται στη Λωρίδα της Γάζας, στην Τουρκία και σε κράτη της Ευρώπης. Οσον αφορά τους υπόλοιπους 570, αυτοί θα είναι της επιλογής της ισραηλινής κυβέρνησης και θα απελευθερωθούν εντός διμήνου. Ο τηλεοπτικός σταθμός της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας μετέδωσε ότι το 90% των αιτημάτων της ισλαμικής οργάνωσης έγινε αποδεκτό από τους Ισραηλινούς, ενώ οι Αιγύπτιοι υποστήριζαν ότι καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη της συμφωνίας διετέλεσε ο νέος διευθυντής των μυστικών τους υπηρεσιών, Μουράντ Μουαφί.
Την ίδια ώρα και ενώ η Τουρκία χαιρέτιζε τη συμφωνία, την όποια έσπευσε να χαρακτηρίσει «θετική εξέλιξη που θα συμβάλει στη μείωση των εντάσεων στην περιοχή», στελέχη της ΟΑΠ άφηναν υπόνοιες σχετικά με τη χρονική στιγμή της συμφωνίας, αλλά και τους κρατουμένους που θα απελευθερωθούν.
Στελέχη της Χαμάς ανάμεσα στους 456
Τα πρώτα ονόματα των προς απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων άρχισαν να διαρρέουν από το πρωί της Πέμπτης. Οπως ήταν αναμενόμενο, στην κορυφή του καταλόγου βρίσκονται τα ονόματα υψηλόβαθμων στελεχών της Χαμάς, μ’ αυτό του Γέχια Σανουάρ να ξεχωρίζει. Πρόκειται για τον μικρότερο αδελφό ενός εκ των ιδρυτών της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς και έναν από τους ενόπλους που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση για την απαγωγή του δεκανέα Σαλίτ. Στον κατάλογο των πρώτων 456 προς απελευθέρωση κρατουμένων συμπεριλαμβάνεται, ακόμα, ο Παλαιστίνιος που έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια στις ισραηλινές φυλακές, Ναΐλ Μπαργκούτι. Ο τελευταίος παραμένει φυλακισμένος εδώ και 34 ολόκληρα χρόνια.
Την ίδια στιγμή, η αίσθηση που επικρατεί στο Ισραήλ είναι ότι η συμφωνία αποτελεί νίκη της Χαμάς, γεγονός που έχει προκαλέσει αναβρασμό στα ακροδεξιά και θρησκευτικά κόμματα που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό του κ. Νετανιάχου. Ο υπουργός Εσωτερικών, Ελι Γισάι, μάλιστα, κάλεσε τον πρωθυπουργό να «γλυκάνει το πικρό χάπι», απελευθερώνοντας Ισραηλινούς υπερεθνικιστές που έχουν επίσης καταδικαστεί για τρομοκρατία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_16/10/2011_459624
Διαβάστε περισσότερα...
Απουσία στελεχών της ΟΑΠ από τη λίστα
The Guardian
Το πανηγυρικό κλίμα που επικρατούσε το βράδυ της Τρίτης για τη μεγαλύτερη ανταλλαγή αιχμαλώτων στην ιστορία του Ισραήλ, με την οποία ουσιαστικά εξασφαλίστηκε η απελευθέρωση του δεκανέα Γκιλάντ Σαλίτ με αντάλλαγμα 1.027 Παλαιστίνιους κρατουμένους, είχε εξανεμιστεί από το πρωί κιόλας της Τετάρτης, με την επιφυλακτικότητα και τον προβληματισμό να παίρνουν τη θέση του, όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και στα παλαιστινιακά εδάφη. Καθώς οι προετοιμασίες για την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της ανταλλαγής συνεχίζονται στη Λωρίδα της Γάζας και στην Αίγυπτο, οι υποστηρικτές του νεαρού δεκανέα φοβούνται ότι η συμφωνία μπορεί να «χαλάσει» ακόμα και την ύστατη ώρα. Την ίδια στιγμή, οι αξιωματούχοι της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι στον κατάλογο των προς απελευθέρωση κρατουμένων απουσιάζουν τα ονόματα ηγετικών της στελεχών, όπως ο Μαρουάν Μπαργκούτι. Στην πόλη της Γάζας, πάντως, το πανηγυρικό κλίμα μεταξύ των υποστηρικτών της Χαμάς καλά κρατεί.
Η αγωνία που πήρε τη θέση της χαράς ήταν κάτι παραπάνω από ορατή στο αντίσκηνο που έχει εδώ και μήνες στήσει η οικογένεια Σαλίτ σε κεντρικό σημείο της Ιερουσαλήμ. «Η χαρά μου έχει μετριαστεί από τον φόβο», λέει η μητέρα του αιχμάλωτου στρατιώτη, Αβίβα. «Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα είναι πια το αγόρι που ξέραμε». Δίπλα στην κ. Σαλίτ στέκεται η στενή φίλη της οικογένειας, Ιτα Πίκερ. «Δεν φεύγουμε από εδώ μέχρι να γυρίσει ο Γκιλάντ», ξεκαθαρίζει πριν παραδεχτεί ότι φοβάται: «Καθώς παραμένουμε εξαρτημένοι από τη Χαμάς και τους Αιγύπτιους, εξακολουθούμε να ανησυχούμε ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά».
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ανακοίνωσε το αίσιο τέλος των μυστικών διαπραγματεύσεων με τη Χαμάς το βράδυ της Τρίτης. Λόγω ενός νομικού κωλύματος, ωστόσο, τα συμφωνηθέντα δεν ήταν δυνατό να μετουσιωθούν σε πράξη πριν από το πέρας μιας εβδομάδας. Η ισραηλινή νομοθεσία ορίζει ότι πρέπει να δοθεί χρονικό περιθώριο δύο ημερών για όποιον επιθυμεί να εφεσιβάλει την απελευθέρωση κάποιου ή κάποιων εκ των κρατουμένων. Δεδομένης της αργίας του Σουκότ, ο κ. Νετανιάχου δεν αναμενόταν να δώσει στη δημοσιότητα τον πλήρη κατάλογο με τα ονόματα των προς απελευθέρωση Παλαιστινίων πριν από το βράδυ του Σαββάτου (σ.σ. χθες).
Οπως ήταν φυσιολογικό, λοιπόν, η καθυστέρηση άφησε περιθώρια για περισυλλογή. Ακόμα και έξω από το αντίσκηνο των Σαλίτ, οι περαστικοί δεν διστάζουν να συζητούν αναφορικά με την ορθότητα της απόφασης για την ανταλλαγή ενός μόνο Ισραηλινού στρατιώτη με εκατοντάδες άτομα που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες.
Πρώτο κύμα
Ο δεκανέας Σαλίτ θα απελευθερωθεί ταυτόχρονα με 456 Παλαιστίνιους κρατουμένους, οι οποίοι θα μεταφερθούν σε συγκεκριμένα σημεία ελέγχου στη Λωρίδα της Γάζας, στη Δυτική Οχθη και στα διεθνή σύνορα του Ισραήλ. Από το πρώτο κύμα των κρατουμένων, οι 279 έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για συμμετοχή σε πολύνεκρες τρομοκρατικές ενέργειες. Βάσει τη συμφωνίας, μόνο 110 κρατούμενοι θα επιστρέψουν στη Δυτική Οχθη, με τους υπόλοιπους 203 να απελευθερώνονται στη Λωρίδα της Γάζας, στην Τουρκία και σε κράτη της Ευρώπης. Οσον αφορά τους υπόλοιπους 570, αυτοί θα είναι της επιλογής της ισραηλινής κυβέρνησης και θα απελευθερωθούν εντός διμήνου. Ο τηλεοπτικός σταθμός της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας μετέδωσε ότι το 90% των αιτημάτων της ισλαμικής οργάνωσης έγινε αποδεκτό από τους Ισραηλινούς, ενώ οι Αιγύπτιοι υποστήριζαν ότι καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη της συμφωνίας διετέλεσε ο νέος διευθυντής των μυστικών τους υπηρεσιών, Μουράντ Μουαφί.
Την ίδια ώρα και ενώ η Τουρκία χαιρέτιζε τη συμφωνία, την όποια έσπευσε να χαρακτηρίσει «θετική εξέλιξη που θα συμβάλει στη μείωση των εντάσεων στην περιοχή», στελέχη της ΟΑΠ άφηναν υπόνοιες σχετικά με τη χρονική στιγμή της συμφωνίας, αλλά και τους κρατουμένους που θα απελευθερωθούν.
Στελέχη της Χαμάς ανάμεσα στους 456
Τα πρώτα ονόματα των προς απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων άρχισαν να διαρρέουν από το πρωί της Πέμπτης. Οπως ήταν αναμενόμενο, στην κορυφή του καταλόγου βρίσκονται τα ονόματα υψηλόβαθμων στελεχών της Χαμάς, μ’ αυτό του Γέχια Σανουάρ να ξεχωρίζει. Πρόκειται για τον μικρότερο αδελφό ενός εκ των ιδρυτών της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς και έναν από τους ενόπλους που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση για την απαγωγή του δεκανέα Σαλίτ. Στον κατάλογο των πρώτων 456 προς απελευθέρωση κρατουμένων συμπεριλαμβάνεται, ακόμα, ο Παλαιστίνιος που έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια στις ισραηλινές φυλακές, Ναΐλ Μπαργκούτι. Ο τελευταίος παραμένει φυλακισμένος εδώ και 34 ολόκληρα χρόνια.
Την ίδια στιγμή, η αίσθηση που επικρατεί στο Ισραήλ είναι ότι η συμφωνία αποτελεί νίκη της Χαμάς, γεγονός που έχει προκαλέσει αναβρασμό στα ακροδεξιά και θρησκευτικά κόμματα που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό του κ. Νετανιάχου. Ο υπουργός Εσωτερικών, Ελι Γισάι, μάλιστα, κάλεσε τον πρωθυπουργό να «γλυκάνει το πικρό χάπι», απελευθερώνοντας Ισραηλινούς υπερεθνικιστές που έχουν επίσης καταδικαστεί για τρομοκρατία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_16/10/2011_459624
Διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)