Ο Πόλεμος της Αλγερίας

Η εξέγερση για ανεξαρτησία είχε δεκάδες χιλιάδες θύματα και προκάλεσε βαθύ διχασμό στη γαλλική κοινωνία

Της Αννας Καρακατσουλη*

Ο τερματισμός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σηματοδότησε την απώλεια της ηγεμονικής θέσης της Ευρώπης και την έναρξη της διάλυσης των μεγάλων αποικιακών σχηματισμών του 19ου αιώνα. Στην Αλγερία σημειώνεται η πρώτη λαϊκή εξέγερση κατά της ευρωπαϊκής κυριαρχίας, την ημέρα ακριβώς που τελείωνε ο πόλεμος στην Ευρώπη, στις 8 Μαΐου 1945. Εκείνη την Τρίτη, στο Σετίφ της Κωνσταντίνης στη βόρεια Αλγερία, συνθήματα υπέρ της ανεξαρτησίας ήχησαν και αλγερινές σημαίες ξεδιπλώθηκαν στην πανηγυρική συγκέντρωση για τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά του πλήθους και προκάλεσε έτσι μια πολυήμερη εξέγερση, που κατεστάλη με πρωτοφανή βιαιότητα από τον γαλλικό στρατό και είχε χιλιάδες θύματα (οι εκτιμήσεις κυμαίνονται μεταξύ 20 και 45 χιλιάδων νεκρών από την πλευρά των Αλγερινών και 103 Ευρωπαίων). Ο Χουαρί Μπουμεντιέν, μελλοντικός πρόεδρος της ανεξάρτητης Αλγερίας (1965-1978), σημείωνε σχετικά: «Εκείνη τη μέρα γέρασα πριν την ώρα μου. Από έφηβος έγινα άντρας. Εκείνη τη μέρα αναποδογύρισε ο κόσμος. Ακόμη και οι πρόγονοί μας σείστηκαν στους τάφους τους. Και τα παιδιά κατάλαβαν ότι έπρεπε να πάρουν τα όπλα και να πολεμήσουν για να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνη τη μέρα».

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μεταβάλει ριζικά τις σχέσεις μητρόπολης - αποικιών. Η μαζική συμμετοχή στρατιωτών από τις αποικίες στα πεδία των μαχών έθετε ένα αδιαμφισβήτητο ηθικό χρέος στις μητροπόλεις, ενώ η ίδρυση του ΟΗΕ και ο Ψυχρός Πόλεμος που ξεκινούσε δημιουργούσαν νέα δεδομένα στις διεθνείς σχέσεις. Μετά το 1945 οι ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις, εξαντλημένες από τις πολεμικές συγκρούσεις στο έδαφός τους, τις υλικές καταστροφές και τις τεράστιες ανθρώπινες απώλειες, δεν ήταν σε θέση να αναλάβουν το οικονομικό βάρος της διοίκησης και ανάπτυξης των αποικιών τους. Το κύμα αναταραχής και εξεγέρσεων που συγκλόνισε τον αποικιακό κόσμο κατά τη διάρκεια του πολέμου και αμέσως μετά έφερε στο προσκήνιο την προσδοκία αυτοδιάθεσης των αποικιακών λαών που δεν ήταν δυνατόν πλέον να ανασχεθεί. Δεδομένης της αδυναμίας ή και της απροθυμίας των μητροπόλεων να της αντισταθούν, η συνδρομή μιας πολυπληθούς κοινότητας λευκών αποίκων, όπως συνέβαινε στην Αλγερία, ήταν πλέον απαραίτητη για την καθυπόταξη μιας εχθρικής ή εξεγερμένης αποικίας.

Σφοδρές συγκρούσεις και μεγάλη αγριότητα κι από τις δύο πλευρές

Η παρουσία της Γαλλίας στο αλγερινό έδαφος χρονολογείται από το 1830, όταν, με το πρόσχημα της καταδίωξης των Βερβερίνων πειρατών που έβρισκαν καταφύγιο στα παράλια της Βόρειας Αφρικής, ο βασιλιάς Κάρολος Ι΄ διέταξε εκστρατεία κατά αυτής της ακόμη τότε επαρχίας της παρηκμασμένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η άγρια αντίσταση των φυλών της ερήμου ανάγκασε τους Γάλλους εισβολείς να εμπλακούν σε πολύχρονο κατακτητικό πόλεμο μέχρι την τελική παράδοση του εμίρη Αμπντ-ελ-Καντέρ το 1847. Η Αλγερία εντάχθηκε στη γαλλική αυτοκρατορία ως αποικία εγκατάστασης και το 1848 ανακηρύχθηκε τμήμα του γαλλικού κράτους. Χρησιμοποιήθηκε σε πρώτη φάση για τον εκτοπισμό των ριζοσπαστών επαναστατών του 1848 και στη συνέχεια για τη μετεγκατάσταση των προσφύγων από την Αλσατία και τη Λωρραίνη, όταν οι δύο γαλλικές επαρχίες προσαρτήθηκαν από τη Γερμανία μετά την ήττα στον σύντομο γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1870/71. Οι ιθαγενείς καλλιεργητές εκδιώχθηκαν από τα εύφορα εδάφη της μεσογειακής ακτής και αυτά διανεμήθηκαν σε Γάλλους εποίκους.

Στον αραβικό και μουσουλμανικό πληθυσμό της χώρας η Γαλλία, μέχρι το 1945, εφήρμοζε ειδικό νομικό καθεστώς υπό τον έλεγχο του στρατού, τον Κώδικα των Ιθαγενών (Code d’ Indigénat). Για τους ιθαγενείς, υπηκόους και όχι πολίτες, προβλέπονταν μέτρα όπως σωματικές ποινές, εκτοπισμοί, μαζικές τιμωρίες αντιποίνων, περιορισμένα εκλογικά δικαιώματα, απαγόρευση συγκεντρώσεων και μετακινήσεων χωρίς ειδική άδεια, καταναγκαστική εργασία κ.λπ. Για να ανέλθει κανείς από την κατηγορία του «ιθαγενούς» σε αυτήν του πολίτη, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να αποδείξει την καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας και της Ιστορίας, καθώς και να ασπαστεί τον χριστιανισμό, απαίτηση που καθιστούσε τη διαδικασία απόκτησης της γαλλικής εθνικότητας ευλόγως απαγορευτική για τη μουσουλμανική πλειονότητα.

Τα «γεγονότα»

Το πρώτο αλγερινό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα με το αίτημα της κατάργησης του καθεστώτος του «ιθαγενούς», το Βορειοαφρικανικό Αστρο, οργανώθηκε στη Γαλλία ήδη το 1926. Η διεθνής αναγνώριση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση των λαών μεταπολεμικά, η ριζοσπαστικοποίηση της αλγερινής αντίστασης μετά τις σφαγές του 1945 και η οριστική ήττα της Γαλλίας στην Ινδοκίνα στη μάχη του Ντιεν Μπιεν Φου (1954) δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για τη βίαιη έκρηξη που ακολούθησε. Την 1η Νοεμβρίου 1954 το Μέτωπο της Εθνικής Απελευθέρωσης (Front de Libération Nationale, FLN) μετέδωσε ραδιοφωνικό διάγγελμα προς τον αλγερινό λαό ανακοινώνοντας την έναρξη του ένοπλου αγώνα κατά της αποικιοκρατίας, με σκοπό την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Η Αλγερία τότε αριθμούσε περίπου 8 εκατ. Αραβες κατοίκους και ένα εκατ. γαλλικής υπηκοότητας. Η τακτική που επελέγη από το FLN ήταν ο ανταρτοπόλεμος με τρομοκρατικά και βομβιστικά χτυπήματα κατά γαλλικών στόχων. Η μητρόπολη χαρακτήρισε τον πόλεμο που ξεκινούσε στην Αλγερία «γεγονότα» και η ορολογία αυτή διατηρήθηκε επίμονα πολλές δεκαετίες μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας (το γαλλικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε επίσημα ότι επρόκειτο για πόλεμο μόλις το 1999 μετά από πολύχρονη συστηματική προσπάθεια Γάλλων και Αλγερινών ιστορικών για την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και αλήθειας).

Καθώς η χώρα εθεωρείτο διοικητικό διαμέρισμα της Γαλλίας, οι επιθέσεις αντιμετωπίστηκαν αρχικά με αστυνομικά μέτρα «αποκατάστασης της δημόσιας τάξης». Η σφοδρότητα των συγκρούσεων όμως και η αποφασιστικότητα των Αλγερινών για μάχη μέχρις εσχάτων οδήγησε στην έγκριση «εκτάκτων εξουσιών» στους επικεφαλής των γαλλικών δυνάμεων, οι οποίες απαρτίζονταν κυρίως από κληρωτούς Γάλλους στρατιώτες σε όλο και μεγαλύτερους αριθμούς (περίπου 400.000 - 470.000 άνδρες). Το γεγονός αυτό, μαζί με την πραγματοποίηση τρομοκρατικών επιθέσεων στο έδαφος της μητροπολιτικής Γαλλίας, έφερε τον πόλεμο μέσα στο σπίτι του μέσου Γάλλου και τον κατέστησε κεντρικό πολιτικό ζήτημα για τη χώρα. Ο πόλεμος της Αλγερίας διεξήχθη με μεγάλη αγριότητα και βάρβαρες επιθέσεις κατά αμάχων και από τις δύο πλευρές. Οσον αφορά τους Γάλλους, οι στρατιωτικοί ηγέτες προχώρησαν, στο πλαίσιο του καθεστώτος «έκτακτης ανάγκης» που κηρύχθηκε τον Απρίλιο 1955, σε χιλιάδες συλλήψεις, εκτενή χρήση βασανιστηρίων και συλλογικά αντίποινα για την καταστολή της εξέγερσης, ενώ παράλληλα επιβλήθηκε ιδιαίτερα αυστηρή λογοκρισία ειδήσεων και εικόνων από τις πολεμικές επιχειρήσεις και τις μεθόδους του στρατού. Από την πλευρά των Αλγερινών, η σύγκρουση δεν στράφηκε μόνο κατά των γαλλικών στρατευμάτων, αλλά πήρε γρήγορα χαρακτηριστικά εμφύλιας διαμάχης, ξεκαθαρίσματος λογαριασμών και ανταγωνισμού για τη μελλοντική ηγεμονία μεταξύ φυλών και τοπικών πολεμάρχων.

Καθοριστική παρέμβαση του Ντε Γκωλ

Η αδυναμία της Γαλλίας να επιβάλει την «ειρήνευση» προκάλεσε μείζονα πολιτική κρίση στην εύθραυστη 4η Δημοκρατία. Επιπλέον, το διεθνές περιβάλλον και οι ΗΠΑ, μετά την αποτυχία των παλαιών αποικιοκρατικών δυνάμεων, Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας, στην κρίση του Σουέζ (1956), ευνοούσαν την προώθηση του ελεύθερου εμπορίου και των ανοιχτών αγορών απαλλαγμένων από τα αποικιακά δεσμά. Μπροστά στην αδιέξοδη κατάσταση κλήθηκε ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ, τον Μάιο 1958, να αναλάβει την ηγεσία της χώρας με δικαίωμα διακυβέρνησης μέσω προεδρικών διαταγμάτων για μια περίοδο έξι μηνών και εντολή για συνταγματική μεταρρύθμιση. Η παρουσία του Ντε Γκωλ στην εξουσία αναπτέρωσε τις ελπίδες των Γάλλων της Αλγερίας. Η μόνιμη εγκατάσταση στη χώρα σημαντικού γαλλικού πληθυσμού για περισσότερα από εκατό χρόνια και η γεωγραφική εγγύτητα με τη Γαλλία καθιστούσαν την Αλγερία ιδιαίτερη αποικία με ισχυρούς οικονομικούς, κοινωνικούς και συναισθηματικούς δεσμούς με τη μητρόπολη. Ο Ντε Γκωλ, ωστόσο, αντελήφθη ότι μια στρατιωτική νίκη, ακόμη και αν ήταν εφικτή, δεν θα έλυνε το πρόβλημα. Η σταδιακή μεταστροφή του σε μια πολιτική υπέρ της αυτοδιάθεσης της Αλγερίας οδήγησε στην εξέγερση των Γάλλων εθνικιστών οργανωμένων στην Οργάνωση Μυστικός Στρατός (OAS) με οδοφράγματα και οδομαχίες στο Αλγέρι τον Ιανουάριο 1961, απόπειρα πραξικοπήματος από την ηγεσία των γαλλικών δυνάμεων στην Αλγερία τον Απρίλιο του ίδιου έτους, καθώς και αρκετές απόπειρες δολοφονίας εναντίον του. Η λύση του δράματος επήλθε με τις «Συμφωνίες του Εβιάν» που υπέγραψαν η Γαλλία και η Προσωρινή Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αλγερίας, στις 18 Μαρτίου 1962, για άμεση ανακωχή και διεξαγωγή διπλού δημοψηφίσματος σε Γαλλία και Αλγερία που ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 3 Ιουλίου 1962. Ο Πόλεμος της Αλγερίας δίχασε βαθιά τη γαλλική κοινωνία και διανόηση. Οι αποκαλύψεις της βίας των βασανιστηρίων, της ακρότητας, της αυθαιρεσίας της εξουσίας και ο αναγκαστικός επαναπατρισμός ενός εκατομμυρίου Γάλλων και εκατοντάδων χιλιάδων Αράβων που είχαν συνεργαστεί μαζί τους προξένησαν ένα τραύμα που ακόμα δεν έχει κλείσει τελείως.

* Η κ. Αννα Καρακατσούλη διδάσκει Ευρωπαϊκή Ιστορία και Ιστορία της Αποικιοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Διαβάστε περισσότερα...

Στόχος των ισλαμιστών, η ανατίναξη του διυλιστηρίου

The New York Times

Σε μια γιγάντια βόμβα σχεδίαζαν να μετατρέψουν το διυλιστήριο της Τιγκεντουρίν, στην Αλγερία, οι ισλαμιστές μαχητές που κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις στις 16 Ιανουαρίου.

Οι εκατοντάδες εργαζόμενοι των εγκαταστάσεων βρέθηκαν έτσι εγκλωβισμένοι μεταξύ των ισλαμιστών και του αλγερινού στρατού, που ήταν αποφασισμένος να μην επιδείξει την παραμικρή αδυναμία στην αντιμετώπιση της κρίσης. Μάρτυρες της ομηρίας ανέφεραν ότι, όταν οι αντάρτες συνειδητοποίησαν ότι ήταν περικυκλωμένοι, άρχισαν να επιδεικνύουν σημάδια ταραχής και εκνευρισμού.

Οπλισμένοι μέχρι τα δόντια, οι καταληψίες απαίτησαν από τους ομήρους τους να θέσουν εκ νέου σε λειτουργία το διυλιστήριο και τους πανίσχυρους αεροσυμπιεστές του. «Με πίεσαν αφόρητα να θέσω σε λειτουργία τις μηχανές. Ηθελαν να μεταφέρουν τους ομήρους στο εργοστάσιο και να το ανατινάξουν», λέει ο Λοφτί Μπεναντουντά, μηχανολόγος του διυλιστηρίου.

Οι διηγήσεις των ομήρων διαψεύδουν τις περιγραφές των αλγερινών αρχών, που υποστήριξαν ότι έδωσαν διαταγή για έφοδο για να εμποδίσουν τους ισλαμιστές να διαφύγουν στην έρημο με τους ομήρους τους. Οι περιγραφές ομήρων αποδεικνύουν πως οι ισλαμιστές σκόπευαν να ανατινάξουν τις εγκαταστάσεις, προκαλώντας έτσι τον θάνατο των Αλγερινών στρατιωτών που τους είχαν περικυκλώσει.

Αγνωστο παραμένει, όμως, αν το μακελειό που συνόδευσε την απελευθέρωση του διυλιστηρίου θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, όπως υποστήριξαν πολλά δυτικά κράτη. Οι Αλγερίνοι συνεχίζουν να επιμένουν ότι η έφοδος ήταν η μοναδική λύση.

Αυτό που έχει καταστεί αδιαμφισβήτητο είναι ότι οι αντάρτες διέθεταν βοήθεια εκ των έσω, καθώς διέθεταν ακριβή χάρτη των εγκαταστάσεων, ενώ τουλάχιστον ένας από αυτούς είχε εργαστεί στο διυλιστήριο ως οδηγός. Αυτό που έλειπε, όμως, από την ομάδα των ισλαμιστών ήταν ένας τεχνικός υπεύθυνος, ικανός να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα και να επιλέξει τα καταλληλότερα σημεία για την τοποθέτηση εκρηκτικών.

Ειδικοί εκτιμούν, όμως, ότι ακόμη και με καλή τεχνογνωσία και ισχυρά εκρηκτικά, η ανατίναξη των εγκαταστάσεων θα ήταν αδύνατη, τουλάχιστον όπως την είχαν φανταστεί οι ισλαμιστές. «Το φυσικό αέριο δεν εκρήγνυται, εκτός και αν βρεθεί σε περιορισμένο χώρο», λέει Αμερικανός ειδικός.

Λίγη ώρα μετά την κατάληψη του διυλιστηρίου, οι ισλαμιστές ξεχώρισαν τους ξένους εργαζόμενους από τους Αλγερινούς, στους οποίους υποσχέθηκαν ότι τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί. Μετά την αποτυχία τους να θέσουν σε λειτουργία τις αντλίες, οι ισλαμιστές επέλεξαν να «ντύσουν» κάποιους από τους Αλγερινούς ομήρους με εκρηκτικά, με σκοπό να διαφύγουν μαζί τους στην έρημο. Η επέμβαση του στρατού, όμως, ακύρωσε τα σχέδιά τους και τους υποχρέωσε σε ταχεία αναδίπλωση.

Την τελευταία ημέρα της ομηρίας, οι ισλαμιστές έδεσαν πέντε Δυτικούς ομήρους (τρεις Νορβηγούς και δύο Αμερικανούς) στη σχάρα οχήματος, προτού τους «ντύσουν» και αυτούς με εκρηκτικά.

Το όχημα κατευθύνθηκε αμέσως μετά προς την πύλη του εργοστασίου για να δεχθεί πυκνά πυρά του στρατού, προκαλώντας έκρηξη και τον θάνατο των πέντε ομήρων.

Διαβάστε περισσότερα...

Τουλάχιστον 67 νεκροί στην Αλγερία

Από την πολιορκία στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου έχασαν τη ζωή τους 38 όμηροι και 29 τρομοκράτες

AFP, Reuters

ΑΛΓΕΡΙ. Με νέες, αιματηρές επιθέσεις απειλούσαν χθες την Αλγερία οι ισλαμιστές τρομοκράτες, δύο εικοσιτετράωρα μετά τον τερματισμό της τετραήμερης κρίσης των ομήρων στο κατειλημμένο από τους εξτρεμιστές συγκρότημα άντλησης φυσικού αερίου, κοντά στην πόλη Ιν Αμένας.

Με ανακοίνωσή της, η Ταξιαρχία Μασκοφόρων, η οποία ανέλαβε την ευθύνη της τρομοκρατικής επίθεσης, προειδοποίησε ότι τα συμφέροντα κάθε χώρας που υποστηρίζει την ένοπλη επέμβαση της Γαλλίας στο γειτονικό Μάλι θα θεωρούνται στο εξής νόμιμοι στόχοι παρόμοιων επιθέσεων. «Τονίζουμε προς τους μουσουλμάνους αδελφούς μας την ανάγκη να μείνουν μακριά από όλες τις εταιρείες και τα βιομηχανικά συμπλέγματα δυτικών και ιδιαίτερα γαλλικών συμφερόντων, για τη δική τους ασφάλεια», σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση.

Η οργάνωση του παλαίμαχου τρομοκράτη Μοχτάρ Μπελμοχτάρ, ο οποίος συνδέεται με την Αλ Κάιντα, κατέλαβε τη μονάδα άντλησης φυσικού αερίου και συνέλαβε εκατοντάδες ομήρους την περασμένη Τετάρτη, ζητώντας να τερματισθεί η γαλλική επέμβαση εναντίον ισλαμιστών ανταρτών στο Μάλι και να απελευθερωθούν εξτρεμιστές από τις αλγερινές φυλακές. Η κρίση βάφτηκε στο αίμα την Πέμπτη, όταν αλγερινές ειδικές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον των τρομοκρατών καθώς εκείνοι προσπαθούσαν να δραπετεύσουν, και τερματίσθηκε το Σάββατο, με έφοδο των αλγερινών στρατευμάτων, ενώ οι εξτρεμιστές είχαν αρχίσει να εκτελούν ομήρους.

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε χθες στο Αλγέρι, ο πρωθυπουργός Αμπντελμαλέκ Σελάλ έκανε γνωστό ότι τα θύματα της τετραήμερης πολιορκίας ανέρχονται σε τουλάχιστον 67, εκ των οποίων οι 38 όμηροι και οι 29 ένοπλοι εξτρεμιστές. Από τους ομήρους, οι 37 ήταν ξένοι υπήκοοι, προερχόμενοι από οκτώ διαφορετικές χώρες, και ένας Αλγερινός. Τρεις εκ των τρομοκρατών συνελήφθησαν, ενώ 685 Αλγερινοί εργάτες και 107 ξένοι υπήκοοι απελευθερώθηκαν. Οπως δήλωσε ο Σελάλ, οι απαγωγείς προέρχονταν από την Αίγυπτο, το Μάλι, τη Νιγηρία, τη Μαυριτανία, την Τυνησία και τον Καναδά.

Νωρίτερα, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Αμπε είχε επιβεβαιώσει ότι επτά ομοεθνείς του, όμηροι των απαγωγέων, σκοτώθηκαν στη διάρκεια της κρίσης. Από την πλευρά τους, οι κυβερνήσεις των Φιλιππίνων και της Βρετανίας επιβεβαίωσαν έξι και τρεις νεκρούς υπηκόους τους αντίστοιχα. Υπήρχαν φόβοι ότι ο αριθμός των νεκρών επρόκειτο να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, καθώς αρκετοί ξένοι υπήκοοι, εργαζόμενοι στο συγκρότημα φυσικού αερίου, αγνοούνταν. Μέχρι τη δύση του ηλίου, πυροτεχνουργοί ερευνούσαν εξονυχιστικά τις εκτεταμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αναζητώντας νάρκες και εκρηκτικά, τα οποία είχαν τοποθετήσει οι εξτρεμιστές.

Η εισβολή αλγερινών ενόπλων δυνάμεων στο κατειλημμένο συγκρότημα άντλησης φυσικού αερίου προκάλεσε τη δυσαρέσκεια αρκετών δυτικών κυβερνήσεων, οι οποίες κατηγορούν το Αλγέρι ότι δεν τις συμβουλεύθηκε κατά τη διαχείριση της κρίσης. Ωστόσο, Παρίσι και Λονδίνο στάθηκαν στο πλευρό της Αλγερίας, η οποία υπέφερε τα μέγιστα από τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του κοσμικού κράτους και των ισλαμιστών ανταρτών τη δεκαετία του ’90.

«Φυσικά, θα τεθούν ερωτήματα σχετικά με την απάντηση της Αλγερίας στα γεγονότα, αλλά θα ήθελα να σημειώσω ότι η ευθύνη γι’ αυτούς τους θανάτους πέφτει αποκλειστικά στους τρομοκράτες», δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος εξέφρασε τις «ευχαριστίες» του Λονδίνου στην αλγερινή κυβέρνηση για την αποφασιστική αντιμετώπιση των τρομοκρατών. Σε παραπλήσιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Λοράν Φαμπιούς.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ειρήνη στο Μάλι περνά από Σαχάρα και Αλγερία

Η εμπλοκή των Γάλλων και των γειτονικών χωρών και το αντίπαλον δέος των Τουαρέγκ

The Guardian

Ευτυχώς για τους Γάλλους, δεν έχει εμφανιστεί ούτε ίχνος από τους πυραύλους εδάφους-αέρος που λέγεται ότι οι σαλαφιστές μουτζαχεντίν του βόρειου Μάλι έκλεψαν από τη Λιβύη. Ομως, το να ελέγξει κανείς τον εναέριο χώρο, όπως κάνει η Γαλλία στο βόρειο Μάλι, είναι διαφορετικό από το να κερδίσει τον πόλεμο στο έδαφος και να αποκαταστήσει την ειρήνη.

Η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι απλώς προετοιμάζει το έδαφος για επέμβαση του στρατού του Μάλι και των δυνάμεων των γειτονικών χωρών. Αυτό όμως που δεν αναφέρουν είναι ότι ο στρατός του Μάλι έχει χάσει όλες τις αναμετρήσεις με τους αντάρτες Τουαρέγκ στα βόρεια της χώρας από το 1960.

Το βόρειο Μάλι είναι τόσο ξένο για τον μέσο στρατιώτη από το νότιο Μάλι όσο και η τούνδρα της Αλάσκας για έναν πολίτη της Μασαχουσέτης. Η αίσθηση της αποξένωσης θα είναι ακόμη πιο έντονη για τους στρατιώτες από τη Νιγηρία, τη Σενεγάλη, το Μπενίν και την Ακτή του Ελεφαντοστού, που έχουν μάθει να πολεμούν στη ζούγκλα ή στη σαβάνα και ξαφνικά θα βρεθούν στις απέραντες γυμνές πεδιάδες της νότιας Σαχάρας.

Στο έδαφος αυτό, ο ντόπιος Τουαρέγκ ή Αραβας είναι βασιλιάς. Ο Ιγιάντ αγκ Γκάλι, ο Τουαρέγκ που διοικεί τη σαλαφιστική πολιτοφυλακή Ανσάρ Ντίνε, είναι άσος στο αντάρτικο της ερήμου.

Ακόμη κι αν οι στρατιώτες από το Μάλι και τις γειτονικές χώρες καταφέρουν να ανακαταλάβουν τις περισσότερες μεγάλες πόλεις του Βορρά, θα διαπιστώσουν ότι ο εχθρός είναι κατά κάποιο περίεργο τρόπο αόρατος. Οι νέοι της περιοχής που πολεμούσαν για τη μία ή την άλλη ισλαμική κατιμπάτ (ομάδα) θα κρύψουν τα καλάσνικοφ και τους γεμιστήρες και θα φορέσουν την τοπική ενδυμασία. Ενας κατώτατος αξιωματικός από το Λάγος, το Κοτονού ή την Μπαμακό θα δυσκολευτεί πολύ να ξεχωρίσει τον ισλαμιστή από τον αθώο πολίτη και τον απλό νομάδα.

Αυτή τη στιγμή, το κοσμικό εθνικιστικό κίνημα των Τουαρέγκ, το MNLA, παίζει τον ρόλο του καλού παιδιού, προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας να απαλλάξει το βόρειο Μάλι από τους ισλαμιστές αντιπάλους τους. Αυτή η προσφορά συνεργασίας όμως γίνεται με τον όρο της αυτονομίας, αν όχι της απόλυτης ανεξαρτησίας των βορείων 2/3 της χώρας – έναν όρο που το Μάλι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα δεχθεί. Ο αγώνας ανάμεσα στο MNLA και στην πολιτοφυλακή Ανσάρ Ντίνε, στην οποία επίσης επικρατούν Τουαρέγκ, θα είναι αδελφοκτόνος.

Οι Αλγερινοί και Μαυριτανοί ηγέτες των ισλαμιστικών ομάδων που τώρα ελέγχουν τον Βορρά της χώρας απλώς θα εξαφανιστούν στην έρημο, πιθανώς περιμένοντας να πολεμήσουν κάποια άλλη στιγμή. Οι Τουαρέγκ, που έχουν δυσφημιστεί από τη σχέση τους με την Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ και με άλλες ομάδες «ιερών μαχητών» –συμμαχία που ενέκρινε μόνο μικρό τμήμα της ηγεσίας τους– θα επιστρέψουν εκεί που βρίσκονταν πριν από τη μεγάλη εξέγερση των αρχών της δεκαετίας του ’90. Ενας λαός περιθωριοποιημένος και δαιμονοποιημένος που ζει υπό στρατιωτική κατοχή και βλέπει τον νομαδικό τρόπο ζωής και την κουλτούρα του σταδιακά να εξαφανίζεται.

Είναι κατανοητή η χαρά με την οποία υποδέχθηκαν τα γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη οι περισσότεροι κάτοικοι του νότιου Μάλι, αλλά και οι κάτοικοι του Βορρά, που υπέφεραν από την έλευση του δογματικού σαλαφιστικού καθεστώτος τον Aπρίλιο. Ομως, το να επιστρέψει το Μάλι στην κατάσταση που ήταν πριν από την εξέγερση των Τουαρέγκ το 2012 δεν είναι εφικτό. Η γαλλική επέμβαση μπορεί να σταθεροποιήσει την κατάσταση, αλλά η λύση είναι τόσο μακριά όσο ήταν πάντα.

Δραματική εξέλιξη

Τραγική κατάληξη για ομήρους είχε η χθεσινή έφοδος των αλγερινών ειδικών δυνάμεων στο εργοστάσιο άντλησης φυσικού αερίου Ιν Αμενάς στην Αλγερία. Ενοπλοι ισλαμιστές αντάρτες, με βασικό αίτημα τον τερματισμό της γαλλικής επέμβασης στο Μάλι, επιτέθηκαν στο εργοστάσιο και πήραν ομήρους τους εργαζομένους εκεί, Αλγερινούς και ξένους. Το μεσημέρι του Σαββάτου έγινε γνωστό ότι οι αλγερινές ειδικές δυνάμεις, στην τελική έφοδο, σκότωσαν τον τελευταίο πυρήνα των ανταρτών, έντεκα άνδρες, οι οποίοι προηγουμένως –σύμφωνα με τα κρατικά ΜΜΕ της Αλγερίας– είχαν δολοφονήσει τους επτά ομήρους που κρατούσαν. Επίσης, λίγο νωρίτερα είχαν εντοπισθεί στο εργοστασιακό σύμπλεγμα τουλάχιστον 15 αποτεφρωμένα πτώματα, για την αναγνώριση των οποίων καταβάλλονται προσπάθειες.

Ο οπλαρχηγός «κύριος Μάρλμπορο»

Η ταχύτητα με την οποία ισλαμιστές της Σαχάρας κατέλαβαν αλγερινές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου ως αντίποινα για τον γαλλικό πόλεμο στο Μάλι ήταν εντυπωσιακή. Ομως, η ιστορία του επικεφαλής τους, Μοκτάρ Μπελμοκτάρ, είναι πιο περίπλοκη από όσο θα άφηνε να εννοηθεί ο χαρακτηρισμός «Αλ Κάιντα». Οι σχέσεις του Μπελμοκτάρ με την Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου (ΑΚΑΧ) της οποίας οι ηγέτες είναι συμπατριώτες του Αλγερινοί, ψυχράνθηκαν από τον Οκτώβριο. Οπως ανακοίνωσε τότε ο επικεφαλής της ΑΚΑΧ, Αμπντελμαλέκ Ντρουκντέλ, η οργάνωση απομάκρυνε τον Μπελμοκτάρ από τη θέση του υπευθύνου για την τζιχάντ στο βόρειο Μάλι.

Η αιτία των προστριβών, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, δεν είχε σχέση με τον ιερό πόλεμο αλλά με διαφωνίες για το ποιος θα πάρει τη μερίδα του λέοντος από τα έσοδα της μεγάλης επιχείρησης της οργάνωσης, της επιχείρησης απαγωγών. Ο Μπελμοκτάρ, ένας από τους γνωστότερους οπλαρχηγούς της Σαχάρας, έχει το προσωνύμιο «ο άπιαστος», αλλά και «ο κύριος Μάρλμπορο», καθώς από τα χέρια του περνάει το λαθρεμπόριο τσιγάρων και διαμαντιών.

Παρατηρητές θεωρούν πως η καλοσχεδιασμένη επιχείρηση στις εγκαταστάσεις στο Ιν Αμένας αποκλείεται να προετοιμάστηκε στα ελάχιστα εικοσιτετράωρα που μεσολάβησαν από την έναρξη των γαλλικών επιχειρήσεων στο Μάλι ώς την επιδρομή, τα ξημερώματα της 16ης Ιανουαρίου.

Διαβάστε περισσότερα...

Συνεχίζεται η επιχείρηση του αλγερινού στρατού στη μονάδα εξόρυξης φυσικού αερίου

Η επιχείρηση που διεξάγει ο αλγερινός στρατός στη μονάδα εξόρυξης φυσικού αερίου, όπου εκατοντάδες άνθρωποι πιάστηκαν όμηροι χθες Τετάρτη από ισλαμιστές, συνεχίζεται, ανακοίνωσε απόψε μιλώντας σε γαλλόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο ο Αλγερινός υπουργός Επικοινωνιών Μοχάμεντ Σαΐντ. «Η επιχείρηση συνεχίζεται», δήλωσε σε απευθείας παρέμβασή του στο κανάλι αυτό, κάνοντας την πρώτη επίσημη τοποθέτηση της κυβέρνησης της Αλγερίας για τη υπόθεση αυτή τις τελευταίες 24 ώρες. Ο υπουργός πρόσθεσε ότι πολλοί όμηροι απελευθερώθηκαν, ενώ υπάρχουν «μερικοί νεκροί και τραυματίες».

Προς το παρόν ο Σαΐντ είπε ότι δεν είναι σε θέση να δώσει ακριβή απολογισμό των θυμάτων. Ο Λευκός Οίκος εξέφρασε σήμερα την ανησυχία του για την επιχείρηση που διεξάγεται στην Αλγερία για την απελευθέρωση των ομήρων, ανάμεσά τους υπάρχουν και Αμερικανοί, οι οποίοι συνελήφθησαν από εξτρεμιστές ισλαμιστές, και δήλωσε ότι θα ζητήσει «διευκρινίσεις» από τις αλγερινές αρχές. «Είμαστε προφανώς ανήσυχοι από τις πληροφορίες σχετικά με τις απώλειες ανθρώπινων ζωών» κατά τη διάρκεια αυτής της επιχείρησης, δήλωσε ο εκπρόσωπος του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, Τζέι Κάρνεϊ, προσθέτοντας, σε συνέντευξη Τύπου ότι «προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε διευκρινίσεις από την κυβέρνηση της Αλγερίας».

Στο Παρίσι, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε ότι η απαγωγή στην μονάδα εξόρυξης φυσικού αερίου στην Αλγερία «φαίνεται να επιλύεται κάτω από δραματικές συνθήκες». «Οι αλγερινές αρχές με ενημερώνουν τακτικά για την κατάσταση, αλλά δεν διαθέτω ακόμη αρκετά στοιχεία για να κάνω μια εκτίμηση», είπε στους επικεφαλής επιχειρήσεων και τους εκπροσώπους κοινωνικών ομάδων που πραγματοποίησαν σύνοδο στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Η Αλγερία «αντιστέκεται» στην «Αραβική Άνοιξη»

Μπορεί η «Αραβική Άνοιξη» να ανέτρεψε στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή μία σειρά πολιτικών καθεστώτων και όλα τα δεδομένα στην περιοχή, ωστόσο υπάρχει μία χώρα, η Αλγερία που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διατηρήσει την υπάρχουσα κατάσταση.

Η κυβέρνηση στο Αλγέρι εργάζεται σκληρά προκειμένου να αποτρέψει την επέκταση της επαναστατικής διάθεσης στα εδάφη της.

Εδώ και μήνες οι αλγερινές αρχές προσπαθούν με κάθε τρόπο να περιορίσουν την απειλή μίας επανάστασης στη χώρα.

Η επιτυχία των λαϊκών κινημάτων στην Τυνησία και την Αίγυπτο έχουν σημάνει το συναγερμό στην κυβέρνηση ότι η Αλγερία ήταν η επόμενη στη σειρά για μία επανάσταση. Ο αντίκτυπος της «Αραβικής Άνοιξης» ήταν τόσο δυνατός, ώστε οι τοπικές κυβερνήσεις στην ανατολική Αλγερία να λάβουν μία σειρά μέτρων. Πρώτα απ' όλα χαλάρωσε τους περιορισμούς στην οδική κυκλοφορία, ενώ επέτρεψε στους αυτοκινητιστές να κυκλοφορούν χωρίς το απαραίτητο χαρτί της εφορίας για το όχημα. Την ίδια ώρα η κεντρική κυβέρνηση αύξησε κατά 34% τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Επιδότησε το αλεύρι, το γάλα, το μαγειρικό λάδι και τη ζάχαρη. Απάλειψε τους δασμούς για το εισαγόμενο μαγειρικό λάδι και τη ζάχαρη, ενώ ήρε την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Επιπλέον, δόθηκε εντολή στην αστυνομία να αγνοήσει τους παράνομους μικροπωλητές στους δρόμους και να μην συλλέγουν φόρους από καταστηματάρχες που καταγγέλλουν ότι οι επιχειρήσεις τους έχουν πληγεί από το παραεμπόριο.

Μέχρι στιγμής η πολιτική του κατευνασμού και της παραχώρησης έχει δουλέψει καλά για την αλγερινή κυβέρνηση. Πόσο θα κρατήσει όμως αυτή η κατάσταση;

Η Αλγερία είναι αντιμέτωπη με μία σοβαρή στεγαστική κρίση, που συνοδεύεται από υψηλές τιμές στα προϊόντα και χαμηλούς μισθούς. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η ανεργία φτάνει το 25% για τους νέους έως 24%, ενώ το κοινωνικό χάσμα είναι μεγάλα.

Τα τεράστια κέρδη από την εξαγωγή πετρελαίου έχουν επιτρέψει στο Αλγέρι να κατευνάσει τον θυμό των πολιτών και να κερδίσει τη σιωπή τους, έστω και για λίγο.

Ικανοποιώντας τους πολίτες

Ο πρόεδρος της χώρας, Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα έχει αναλάβει μία σειρά πρωτοβουλιών για να κερδίσει την κοινή γνώμη.

Στις αρχές Μαΐου η κυβέρνηση αναθεώρησε τον προϋπολογισμό κατευθύνοντας το 25% στους μισθούς για τον δημόσιο τομέα και τις επιδοτήσεις στα τρόφιμα. Επιπλέον, η κυβέρνηση ανακοίνωσε προγράμματα στήριξης των νέων, μεταξύ των οποίων χαμηλότοκα δάνεια για την έναρξη επιχειρήσεων και φθηνή στέγαση.

Μόλις τον Φεβρουάριο η κυβέρνηση ήρε την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε ίσχυε από το 1992. Εξάλλου, ο πρόεδρος Μπουτεφλίκα ανακοίνωσε μία ατζέντα μεταρρυθμίσεων, μεταξύ των οποίων τροποποίηση του συντάγματος, νέο εκλογικό νόμο και έναν δημοσιογραφικό κώδικα, καθώς και μέτρα καταπολέμησης της διαφθοράς και περιορισμού της γραφειοκρατίας.

Μάλιστα, προκειμένου να εξασφαλίσει τη συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων, ανέθεσε σε δύο στενούς του συμβούλους να οργανώσουν και να ηγηθούν ενός εθνικού διαλόγου για τις μεταρρυθμίσεις. οι δύο σύμβουλοι επιλέχθηκαν για τη θέση αυτή, εξαιτίας των επαφών που έχουν με τα πολιτικά κόμματα των Βερβέρων και των Ισλαμιστών.

Ωστόσο, μπορεί η κυβέρνηση της Αλγερίας να έχει αντιμετωπίσει με επιτυχία τη παρούσα κρίση, ωστόσο δεν έχει διαφύγει τον κίνδυνο. Οι κακές συνθήκες διαβίωσης των πολιτών, το ισλαμικό κίνημα, η ανεργία, η διαφθορά και η γραφειοκρατία αποτελούν τα φυτίλια για μία ενδεχόμενη εξέγερση και στην αντιμετώπισή τους έγκειται η επιβίωση του καθεστώτος.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από BBC
Διαβάστε περισσότερα...

Βομβαρδισμοί και εκτελέσεις αμάχων

Του Sadek Hadjeres*

8 Μαΐου 1945: Η ειρήνη ξημερώνει στον κόσμο. Μια σφαγή πλήττει την Αλγερία.

Η ημερομηνία είναι χαραγμένη στις μνήμες και τα πολιτικά αντανακλαστικά της Αλγερίας, ανεξάρτητα από τις πολιτικές θέσεις ή την ηλικία. Την ημέρα εκείνη, η Αλγερία αποστασιοποιήθηκε με αιματηρό τρόπο από τις διεθνείς εξελίξεις, ενώ η τραγωδία απασχόλησε ελάχιστα τον διεθνή Τύπο, μέσα στην ευφορία της αντιφασιστικής νίκης. Το γεγονός αυτό, όμως, χάρη στη σοβαρότητα και το εύρος του, επιτάχυνε μια ιστορική διαδικασία, καθοριστική για το μέλλον της Αλγερίας, που βρισκόταν μέχρι τότε αλυσοδεμένη στη μητρόπολη ως «γαλλικός νομός». Στο άρθρο αυτό, θα προσπαθήσω να φωτίσω συγκεκριμένη πολιτική πτυχή της τραγωδίας.

Την εποχή εκείνη οι προοδευτικές δυνάμεις σε κάθε ήπειρο γιόρταζαν τη νίκη τους επί του ναζισμού. Η ρατσιστική ιδεολογία και τα θεμέλιά της συνέχισαν, όμως, να επιβιώνουν στις αναχρονιστικές πρακτικές της γαλλικής κατοχής. Η αποικιακή διοίκηση προσέφερε ένα ακόμη δείγμα μελανής και απάνθρωπης συμπεριφοράς τη στιγμή εκείνη. Πρώτα, με το εύρος των σφαγών, που έφθασαν τις δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μεταξύ των κατοίκων του πυκνοκατοικημένου Βόρειου Κονσταντινουά και δεύτερον, με τη βαρβαρότητα των μεθόδων της και την πολιτική σημασία των μεθόδων αυτών.

Η «Χάρτα του Σαν Φρανσίσκο» που μόλις είχε διακηρυχθεί με κάθε επισημότητα, διασφαλίζοντας την αυτοδιάθεση των λαών, έκανε τους Αλγερινούς να βγουν στον δρόμο. Οι ειρηνικές διαδηλώσεις αντιμετωπίσθηκαν με στυγνή βία σε πόλεις, όπως το Σετίφ και την Γκουέλμα. Οι Γάλλοι έποικοι, αλλά και αξιωματούχοι της γκωλικής κυβέρνησης στο Παρίσι, πίστεψαν ότι η χρήση «σκληρών» μεθόδων θα οδηγούσε στην ανασύσταση της αποικιακής αυτοκρατορίας.

Αξίζει να επισημάνω ότι την ίδια περίοδο οι Βρετανοί υιοθετούν πολιτική ανεξαρτητοποίησης των αποικιών τους, επιλέγοντας μέσω της Κοινοπολιτείας κοινά συμφέρουσες λύσεις. Πόσα δεινά θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, εάν μία τέτοια πολιτική είχε επιλέξει και η Γαλλία;

Αποτρόπαιες μέθοδοι

Ο σημερινός αναγνώστης μπορεί να βρει στο σχετικό λήμμα της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia (Αλγερία, 8 Μαΐου 1945) αντικειμενικά, ακριβή και αξιόπιστα στοιχεία. Οι μουσουλμάνοι, θύματα της σφαγής έφθαναν τις 40.000 σύμφωνα με ορισμένες πηγές (με χαμηλότερη εκτίμηση τους 8.000), ενώ οι Ευρωπαίοι νεκροί των ταραχών δεν ξεπέρασαν τους εκατό. Οταν μνημόνευσα τα στοιχεία αυτά σε διεθνές συνέδριο του 1950, ορισμένοι με ρώτησαν μήπως έσφαλα, προσθέτοντας ένα επιπλέον μηδενικό στο έντυπο κείμενό μου. «Γιατί τότε δεν πήρατε τα όπλα;», με ρώτησε κάποιος άλλος.

Πιο αποτρόπαιες, όμως, κι από τους αριθμούς των νεκρών είναι οι μέθοδοι. Στις πόλεις και τα χωριά, άνδρες κάθε ηλικίας μεταφέρθηκαν με φορτηγά στις χαράδρες της Χεράτα, όπου εκτελέσθηκαν. Μερόνυχτα ολόκληρα, στρατιώτες και Γάλλοι πολιτοφύλακες πυροβολούσαν αδιακρίτως εναντίον περαστικών σε δρόμους ή αγροτικές οδούς. Το πυροβολικό, η αεροπορία και τα πολεμικά πλοία της Γαλλίας βομβάρδιζαν ακόμη και τα πιο απομονωμένα χωριά. Η οσμή της σήψης γέμιζε τον αέρα.

Αν συγκρίνουμε τις μεθόδους που αξιοποίησαν οι Γάλλοι στην κατάκτηση της Αλγερίας τον 19ο αιώνα, θα διαπιστώσουμε ότι οι αγριότητες του γαλλικού στρατού και πολιτοφυλακής τον Μάιο του 1945 δεν είναι πρωτοφανείς και αποτελούν αντίθετα καλό δείγμα της αποικιακής πολιτικής στα μέσα του περασμένου αιώνα στην Αλγερία και αλλού. Τα γεγονότα του Μαΐου είχαν άλλωστε προετοιμάσει με προκλητικές δηλώσεις οι εκπρόσωποι των εύπορων εποίκων, πρώην συνεργάτες του δωσιλογικού καθεστώτος του Βισύ, που ανησυχούσαν από την ενίσχυση του αλγερινού πατριωτισμού μετά την αγγλο-αμερικανική απόβαση του Νοεμβρίου του 1942.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100025_29/05/2011_443938
Διαβάστε περισσότερα...

Αλγερία: Η Αλ Κάιντα επωφελείται από τη λιβυκή κρίση

Η Αλ Κάιντα εκμεταλλεύεται την κρίση στη Λιβύη για να αποκτήσει όπλα, μεταξύ των οποίων και πυραύλους εδάφους-αέρος και να τα μεταφέρει σε ένα κρησφύγετό της στο βόρειο Μάλι, υποστήριξε σήμερα αξιωματούχος των υπηρεσιών ασφαλείας της Αλγερίας.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο αυτό μια αυτοκινητοπομπή αποτελούμενη από οκτώ φορτηγάκια μάρκας Toyota αναχώρησε από την ανατολική Λιβύη, πέρασε τα σύνορα με το Τσαντ, μπήκε στο Νίγηρα και από εκεί έφτασε στο βόρειο Μάλι όπου τις τελευταίας ημέρες παρέδωσε ένα φορτίο με όπλα. Στον οπλισμό αυτό περιλαμβάνονταν αντιαρματικές ρουκέτες ρωσικής κατασκευής RPG-7, πολυβόλα και όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά.


Όπως είπε ο Αλγερινός αξιωματούχος, έχει πληροφορίες ότι η Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μάγρεμπ (AQIM) έχει αποκτήσει μέσω Λιβύης αντιαεροπορικά φορητά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων εδάφους-αέρος τύπου Strela.

«Στον οπλισμό περιλαμβάνονταν RPG-7, FMPK (πολυβόλα καλάσνικοφ), όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά (...) και ξέρουμε ότι δεν είναι το πρώτο κομβόι και ότι συνεχίζεται», τόνισε. «Πολλά στρατόπεδα έχουν λεηλατηθεί στην περιοχή αυτή (σ.σ. την ανατολική Λιβύη) και τα μέλη της AQIM που ήταν εκεί δεν θα παρέλειπαν να επωφεληθούν από αυτήν την ευκαιρία. Η AQIM, που διατηρεί άριστες σχέσεις με λαθρέμπορους οι οποίοι περνούν τα σύνορα της Λιβύης από όλες τις πλευρές χωρίς την παραμικρή δυσκολία, θα τους αναθέσει κατά πάσα πιθανότητα να φέρουν τα όπλα», πρόσθεσε.

Ο αξιωματούχος υποστήριξε εξάλλου ότι η Αλ Κάιντα εκμεταλλεύεται τη σύγχυση μεταξύ των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στο Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι ενώ ταυτόχρονα έχει διεισδύσει και στο στρατόπεδο των εξεγερμένων της ανατολικής Λιβύης.

Οι εξεγερμένοι πάντως διαψεύδουν ότι διατηρούν δεσμούς με την Αλ Κάιντα. Την περασμένη εβδομάδα εξάλλου ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη, ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, είχε δηλώσει ότι τα στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι η παρουσία της Αλ Κάιντα στη Λιβύη είναι μηδαμινή και δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση.
Διαβάστε περισσότερα...

Ενεργειακή απειλή από τις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο

Hμερομηνία :  24-02-11

Με τις πλούσιες σε πετρέλαιο αραβικές χώρες να βρίσκονται σε μία παρατεταμένη περίοδο λαϊκών εξεγέρσεων, αναταραχών και πολιτικής αστάθειας, οι επενδυτές στον τομέα της ενέργειας σχεδιάζουν τώρα για το ακριβό και πλήρως αναπάντεχο.

Όπως πάντα, η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει. Από τότε που ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις, η τιμή του πετρελαίου μπρεντ στο Λονδίνο έχει αυξηθεί κατά 15%. Αντίστοιχα πιο ακριβό γίνεται και το φυσικό αέριο, του οποίου η τιμή κινείται παράλληλα με το πετρέλαιο και τις τιμές των καυσίμων, ειδικά στην Ευρώπη. Υπάρχει όμως και ο κίνδυνος ενός σοκ του συστήματος, καθώς θα μπορούσε να διαταραχθεί ή ακόμη και να διακοπή η προμήθειας πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη Β. Αφρική στην Ευρώπη. Τέλος, οι εταιρείες ενέργειες που είχαν κλείσει τα συμβόλαια με τα απερχόμενα καθεστώτα, θα πρέπει να επαναδιαπραγματευθούν ή ακόμη και να ακυρώσουν ολοκληρωτικά τις συμφωνίες καθώς θα αναλαμβάνουν οι νέες κυβερνήσεις. Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες βιώνουν μία σημαντική πτώση των τιμών των μετοχών τους καθ' όλη τη διάρκεια των εξεγέρσεων.

Τι συμβαίνει όμως κατά περίπτωση και τι διακυβεύουν επενδυτές και εταιρείες.

Λιβύη

Σύμφωνα με την BP, από την άποψη της ενεργειακής σημασίας, η Λιβύη είναι πιο σημαντική από τις χώρες που βρίσκονται σε αναταραχή, καθώς είναι η 12η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον πλανήτη και διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα σε ολόκληρη την Αφρική.

Μέχρι τα μισά της προηγούμενης δεκαετίας, οι επενδύσεις ήταν περιορισμένες εξαιτίας των διεθνών κυρώσεων, ωστόσο η ιταλική ENI, η αυστριακή OMV και η ισπανική Repsol έχουν μακρόχρονη παρουσία στη Λιβύη. Όταν ήρθησαν οι κυρώσεις η Λιβύη κάλεσε περισσότερες εταιρείες να έρθουν και να εκμεταλλευθούν τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της χώρας. Μεταξύ των εταιρειών που αποδέχθηκαν την πρόκληση ήταν η BP και η Shel που υπέγραψαν μεγάλα συμβόλαια για την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το παρόν στη Λιβύη έδωσε και ο ρωσικός γίγαντας Gazprom που ανέλαβε μέρος των εργασιών της ENI.

Από την έναρξη της εξέγερσης στη χώρα και της βίας, όλες σχεδόν οι εταιρείες ανακοίνωσαν ότι θα επαναπατρίσουν μέρος του εργατικού δυναμικού τους. Την ίδια στιγμή υπάρχουν αναφορές ότι το πετρελαϊκό πεδίο της Nafoora δέχθηκε αεροπορική επίθεση, ενώ το διυλιστήριο Ρους Λανούφ έκλεισε λόγω των διαδηλώσεων.

Οι εξαγωγές πετρελαίου έχουν αρχίσει να μειώνονται εξαιτίας της βίας και των μαχών. Η Repsol ανέστειλε όλη την παραγωγή πετρελαίου στη Λιβύη, ενώ φαίνεται πως τα τερματικά των πετρελαιαγωγών δεν λειτουργούν πλέον.

Πρόκειται για μεγάλο πλήγμα για την Ευρώπη, όπου κατευθύνεται κυρίως το λιβυκό πετρέλαιο, με την Ιταλία να είναι ο μεγαλύτερος πελάτης. Μάλιστα, η ιταλική χερσόνησος είναι και η μεγαλύτερη αγορά φυσικού αερίου για τη Λιβύη, καθώς υπάρχει αγωγός που συνδέει τις δύο χώρες.

Εάν διακοπούν πλήρως οι εξαγωγές πετρελαίου, θα είναι πολύ δύσκολο να αντικατασταθεί το λιβυκό πετρέλαιο μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, ενώ οι τιμές του πετρελαίου θα εκτιναχθούν. Επιπλέον, αβέβαιο είναι το μέλλον των συμφωνιών και των ξένων επενδύσεων, καθώς είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ποιος θα επικρατήσει και θα κυβερνήσει στη συνέχεια τη χώρα.

Αλγερία

Η Αλγερία είναι η μεγαλύτερη παραγωγός φυσικού αερίου της Αφρική, εξάγοντας μέσω αγωγών στην Ισπανία και την Ιταλία και μέσω υγροποιημένου φυσικού αερίου σε όλο τον κόσμο. Η BP είναι ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στη βορειοαφρικανική χώρα, ενώ εγκαταστάσεις διαθέτουν ακόμη η νορβηγική Statoil και η BG Group. Μάλιστα, οι BP και Statoil πειραματίζονται με τη λήψη και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα, μια ιδέα που ελπίζουν να εξάγουν και στη Δύση.

Ωστόσο, οι πληροφορίες για τα τεκταινόμενα στη χώρα είναι περιορισμένες και κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την εξέγερση για τις εξαγωγές φυσικού αερίου. Είναι σαφές όμως πως μια ενδεχόμενη διακοπή της ροής του φυσικού αερίου θα έχει οδυνηρές επιπτώσεις στις τιμές ενέργειας στην Ευρώπη.

Αίγυπτος

Η χώρα των Φαραώ κατέχει μία θέση κλειδί στην ενεργειακή αγορά καθώς ελέγχει τη Διώρυγα του Σουέζ και τον αντίστοιχο αγωγό. Υπολογίζεται ότι το 4%-5% του πετρελαίου παγκοσμίως μεταφέρεται δια μέσου αυτής της οδού. Επίσης, η Αίγυπτος είναι πετρελαιαγωγός χώρα, προμηθεύοντας το 1% της παγκόσμιας παραγωγής, ωστόσο λόγο του μεγάλου πληθυσμού της, καταναλώνει σχεδόν όλη την ποσότητα. Η Αίγυπτος ανακάλυψε πρόσφατα μεγάλα κοιτάσματα φυσικά αερίου και πετρελαίου στα παράλια της χώρας.

Μόλις σταθεροποιηθεί η κατάσταση η παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά. Όπως και στην Αλγερία, η BP είναι ο μεγαλύτερος ξένος ενεργειακός επενδυτής στη χώρα, η BG παράγει το 35% του φυσικού αερίου, ενώ σημαντικές επενδύσεις έχει και η Shell. Παρότι δεν υπάρχει πλέον ανησυχία για τη Διώρυγα του Σουέζ, οι ενεργειακές εταιρείες θα περιμένουν να δουν εάν η νέα κυβέρνηση σεβαστεί τις συμφωνίες.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από BBC

Διαβάστε περισσότερα...

Λαϊκή οργή και βία στη Μέση Ανατολή

Του Jack Healy
The New York Times

Χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές οι οποίοι, ακολουθώντας το πρότυπο γειτονικών χωρών και αψηφώντας τις απειλές κατέκλυσαν τους δρόμους αρκετών πόλεων της Λιβύης σε μια «Μέρα Οργής», μια από τις μεγαλύτερες πράξεις αμφισβήτησης της 40χρονης διακυβέρνησης του συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι.

Παρά τα ασφυκτικά μέτρα καταστολής που εφαρμόζονται στη Λιβύη ενάντια σε κάθε μορφή κριτικής στην κυβέρνηση, διαδηλώσεις καταγράφηκαν στην πρωτεύουσα Τρίπολη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη Βεγγάζη και μία ακόμη, τουλάχιστον, πόλη.



Αυστηροί περιορισμοί
Οι λεπτομέρειες αποσιωπήθηκαν λόγω των αυστηρών περιορισμών που επιβάλλονται στην ειδησεογραφική κάλυψη στη Λιβύη αλλά, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζουν πως τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές από τη μία και υποστηρικτές της κυβέρνησης και τις δυνάμεις ασφαλείας από την άλλη. Άλλες, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών στους 20 και των τραυματιών σε δεκάδες.

Ο Μοχάμεντ Αλι Αμπντέλα, δεύτερος τη τάξει στην ηγεσία του εξόριστου Εθνικού Μετώπου για την Λύτρωση της Λιβύης, δήλωσε από το Λονδίνο όπου ζει πως οι δρόμοι που οδηγούν στην Πράσινη Πλατεία της Τρίπολης έχουν αποκλειστεί και πως οι κάτοικοι του κέντρου της πόλης έχουν λάβει προειδοποιητικά μηνύματα SMS από τις Αρχές να μην μετάσχουν με οιοδήποτε τρόπο στις κινητοποιήσεις.

Μια αχλή καπνού, δακρυγόνων και ανησυχίας καλύπτει πολλές πόλεις σ’ ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, με τους διαδηλωτές να μάχονται ενάντια στις δυνάμεις ασφαλείας και τις τελευταίες να προσπαθούν να αμβλύνουν το μομέντουμ και ανακτήσουν τον έλεγχο των δρόμων. Αρκετές χώρες επέβαλαν κατ’ οίκον περιορισμό και διέταξαν τους πολίτες να μείνουν στα σπίτια τους.

Όσοι αψηφούν την απαγόρευση της κυκλοφορίας κινδυνεύουν είτε να πυροβοληθούν, είτε να ξυλοκοπηθούν από τις δυνάμεις ασφαλείας, ιδιωτικές υπηρεσίες ασφαλείας ή και φιλοκυβερνητικούς διαδηλωτές.

Αλλά από άκρη σ’ άκρη στη Μέση Ανατολή, εκεί όπου βάρβαρες κοινωνικές συνθήκες άφησαν εκατομμύρια ανθρώπους αμόρφωτους, πάμφτωχους και αποξενωμένους, οι γραμμές των μαχών ανάμεσα στους λαούς και τις κυβερνήσεις τους δείχνουν να σκληραίνουν, προδιαγράφοντας όξυνση της σύγκρουσης στις μέρες που ακολουθούν.

Στο Μπαχρέιν, τουλάχιστον πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν στην άγρια καταστολή των διαδηλώσεων.

Η Υεμένη, σείεται εδώ και μέρα από αδιάκοπες διαδηλώσεις με αίτημα την παραίτηση του Προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ. Οι διαδηλωτές φωνάζουν συνθήματα όπως «Δεν υπάρχει κράτος!» και επιδίδονται σε πετροπόλεμο με φιλοκυβερνητικούς διαδηλωτές.

Στο Ιράν, μια ηγετική μορφή της αντιπολίτευσης, ο Μιρ Χουσεΐν Μουσαβί εξαφανίστηκε και διάχυτος είναι πλέον ο φόβος ότι έχει συλληφθεί σε σχέση με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις της περασμένης βδομάδας. Οι διαδηλώσεις, οι μεγαλύτερες από τις αμφισβητούμενες Εκλογές του 2009, κατεστάλησαν από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας και παραστρατιωτικές ομάδες. Η κυβέρνηση κάλεσε τους οπαδούς της σε διαδηλώσεις υποστήριξης την περασμένη Παρασκευή. Η αντιπολίτευση έπραξε το ίδιο για σήμερα, Κυριακή.

Στην Αλγερία, όπου μια μαζική διαδήλωση προγραμματίζεται για σήμερα, η κρατική τηλεόραση κατήγγειλε αυτό που αποκάλεσε «ξένη ανάμιξη». Την ίδια ώρα που μια εκ των εξεχουσών πολιτικών προσωπικοτήτων της χώρας, ο Αμπντελχαμίντ Μέχρι κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι «δεν ανταποκρίνεται στην πείνα του λαού, για ακεραιότητα, ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη».

Ακόμη και στην Τυνησία, εκεί όπου οι διαδηλωτές ανέτρεψαν τον Πρόεδρο Μπεν Αλί τον περασμένο μήνα, μικρές ομάδες συνεχίζουν να συγκεντρώνονται έξω από διάφορα υπουργεία στην πρωτεύουσα Τύνιδα, απαιτώντας την παραίτηση της μεταβατικής κυβέρνησης και την απελευθέρωση των οικείων τους από τις φυλακές.

Στην Αίγυπτο, όπου ο Πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ παραιτήθηκε την περασμένη βδομάδα, οι εργάτες στη Διώρυγα του Σουέζ, σε τρεις μεγάλες πόλεις, κατήλθαν σε απεργία αυξάνοντας το οικονομικό βάρος που η εργατική αναταραχή έχει προκαλέσει στη χώρα.

Και στο Ιράκ, οι ηγέτες των διαδηλωτών ανακοίνωσαν ότι θα προχωρούσαν κανονικά με τα σχέδια τους για μεγάλη πορεία στη Βαγδάτη, παρά τη συνεχιζόμενη βία η οποία αμαύρωσε παρόμοιες διαδηλώσεις σε άλλα σημεία της χώρας.

Γενικό κύμα
«Αν περιμένουμε βία;», δήλωσε ο Καμά Τζαμπάρ, ένας εκ των ηγετών των κινητοποιήσεων στο Ιράκ. Για να απαντήσει: «Ναι. Περιμένουμε. Θα βγούμε στους δρόμους; Ναι! Θα βγούμε!».

Το κύμα έχει φτάσει ακόμη και στην σχετικά σταθερή περιοχή του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, όπου φρουροί ασφαλείας στη Σουλεϊμανίγια άνοιξαν πυρ ενάντια σε ομάδα διαδηλωτών οι οποίοι πέταξαν πέτρες και προσπάθησαν να καταλάβουν τα γραφεία ενός πολιτικού ηγέτη στην περιοχή. Τουλάχιστον ένα άτομο σκοτώθηκε.

Ο εκπρόσωπος της τοπικής κυβέρνησης ανακοίνωσε πως ο Πρωθυπουργός του Ιράκ Νούρι Αλ Μάλακι ζήτησε από τον κυβερνήτη όπως υποβάλει την παραίτησή του άμεσα.

Μιλώντας σε διάσκεψη Τύπου, ο ίδιος ο κ. Μάλακι ακολούθησε μια πολύ ηπιότερη γραμμή έναντι των διαδηλωτών από ό,τι συνάδελφοί του σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, λέγοντας πως ήταν ευτυχής που οι Ιρακινοί έκαναν χρήση του δικαιώματός τους να διαδηλώνουν.

«Αλλά αυτό δεν σημαίνει», πρόσθεσε, «πως οι διαδηλωτές έχουν δικαίωμα να καίνε κτίρια. Θα πρέπει να ασκούμε τα δικαιώματά μας με τρόπο πολιτισμένο».

Διαβάστε περισσότερα...

Εστίες ανάφλεξης στον αραβικό κόσμο

Με τη βοήθεια του Ιντερνετ και της τηλεόρασης, ο «ιός» της εξέγερσης μεταδίδεται από χώρα σε χώρα στη Μέση Ανατολή και τη Β. Αφρική

Αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και αδίστακτη καταστολή στην Υεμένη, στην Αλγερία και στο Μπαχρέιν, παραχωρήσεις αμέσως μόλις ανακοινώθηκαν οι πρώτες κινητοποιήσεις στο Κουβέιτ, συνεχιζόμενη λαϊκή πίεση προς τους μετεπαναστατικούς διαχειριστές της εξουσίας στην Τυνησία και στην Αίγυπτο...

Τα εύφλεκτα συστατικά των εξεγέρσεων ποτίζουν τις πρωτεύουσες των αραβικών χωρών, περνώντας τα σύνορα με τη βοήθεια παναραβικών τηλεοπτικών δικτύων όπως το Αλ Τζαζίρα, καθώς και του αραβόφωνου Iντερνετ. Πολλές χώρες συναγωνίζονται ως προς το ποια θα γίνει η επόμενη Αίγυπτος.

Μια υποψήφια είναι η Αλγερία, όπου η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα ικανοποιήσει «σύντομα» το αίτημα των επίμονων διαδηλωτών για άρση του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης. Αλλη υποψήφια θεωρείται η Υεμένη, όπου οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις συνεχίζονται εδώ και εβδομάδες, παρά τη δέσμευση του επί τριάντα χρόνια προέδρου Σαλέχ ότι δεν θα είναι υποψήφιοι ούτε αυτός ούτε ο γιος του και παρά τις αυξήσεις προς τους δημοσίους υπαλλήλους.

Η ανακοίνωση επιδόματος 2.650 δολαρίων προς κάθε οικογένεια δεν απέτρεψε τις διαδηλώσεις ούτε στο μικρό Μπαχρέιν, έδρα του αμερικανικού 5ου στόλου. Εκεί, όπως και στη Συρία, οι αντιδράσεις εναντίον του καθεστώτος έχουν και φυλετικό υπόβαθρο - στο Μπαχρέιν διαδηλώνουν σιίτες κατά του σουνίτη βασιλιά, στη Συρία αντιδρούν σουνίτες εναντίον του αλεβίτη προέδρου.

Στο Κουβέιτ παραιτήθηκε χθες ο υπουργός Εσωτερικών, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τον βασανισμό μέχρι θανάτου ενός κρατουμένου, ενώ ο εμίρης ανακοίνωσε επίδομα 3.500 δολαρίων σε κάθε Κουβεϊτιανό, καθώς και διανομή τροφίμων με δελτίο.

Στην Παλαιστίνη, που συγκλονίζεται και από τον απόηχο της διαρροής μυστικών εγγράφων, παραιτήθηκε σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο και η παλαιστινιακή διαπραγματευτική ομάδα, ενώ στο Ιράν η ηττημένη αντιπολίτευση ξαναπήρε τους δρόμους με αναπτερωμένο ηθικό.

Οσο για τον Λίβυο Καντάφι, ζήτησε νέες εξεγέρσεις - όχι, φυσικά, στη χώρα του, αλλά στην Παλαιστίνη. Διαβάστε περισσότερα...

Αιματηρή αλλαγή σελίδας στην Τυνησία

Ο πρόεδρος Μπεν Αλί εγκατέλειψε τη χώρα υπό το βάρος της λαϊκής εξέγερσης

AP

Αιματηρές συμπλοκές με δεκάδες νεκρούς, λεηλασίες, πυρπολήσεις συνέθεταν το σκηνικό στην Τυνησία, που περνάει μία από τις πιο δραματικές ημέρες της ιστορίας της. Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις, πολιτικές ελευθερίες και πάνω από όλα άμεση βελτίωση του βιοτικού επιπέδου τους. Εκατοντάδες στρατιώτες είχαν αναπτυχθεί στο κέντρο της πρωτεύουσας Τύνιδας, μία μόλις ημέρα από τη φυγή του προέδρου Μπεν Αλί στη Σαουδική Αραβία, ο οποίος κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία το 1987 και έκτοτε κυβέρνησε αδιαλείπτως τη χώρα κερδίζοντας τις εκλογές με... 89%.

Καθήκοντα αναπληρωτή προέδρου ήλπιζε να ασκήσει ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ Γκανουτσί, όπως ο ίδιος ανήγγειλε από τηλεοράσεως απευθύνοντας δραματική έκκληση για αυτοσυγκράτηση. Ωστόσο, το Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας διόρισε μεταβατικό πρόεδρο του κράτους τον Φουέντ Μεμπαζαά. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις πρώτες κιόλας ώρες ανάληψης καθηκόντων από τον Γκανουτσί σε πολλές πόλεις είχαν γίνει διαδηλώσεις με αίτημα την απομάκρυνσή του. Πάντως, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του BBC παρέμενε ασαφές τελικά ποιός αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας.

Παρά τις σαρωτικές αλλαγές των τελευταίων ωρών η κατάσταση στη χώρα δεν φαινόταν να ηρεμεί. Φωτιά σε φυλακή προκάλεσε τον θάνατο 42 κρατουμένων, διαδηλωτές πυρπόλησαν τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Τύνιδας, ενώ έσπασαν και λεηλάτησαν όποιο κατάστημα έβρισκαν μπροστά τους. Φωτογράφος του Associated Press ανέφερε ότι είδε στρατιώτες να προσπαθούν να σταματήσουν άτομα που λεηλατούσαν σούπερ μάρκετ λίγα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Πολλοί Τυνήσιοι, εξάλλου, κατήγγειλαν στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι TV7 ότι δέχθηκαν επιθέσεις και μέσα στα σπίτια τους από αγνώστους που κρατούσαν μαχαίρια.

Ομως, το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας, που είχε κλείσει την Παράσκευή, άρχισε να λειτουργεί και πάλι. Εκατοντάδες αλλοδαποί τουρίστες προσπαθούσαν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, ενώ όλα τα κυβερνητικά κτίρια φυλάσσονταν και χθες από στρατιώτες και τεθωρακισμένα.

Ταραχές για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους έχουν αρχίσει και στην Αλγερία.

Η Ιορδανία, μετά την Τυνησία και την Αλγερία, κλυδωνίζεται από διαδηλώσεις. Οπως αναφέρουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, χιλιάδες Ιορδανοί κατέλαβαν τους δρόμους της πρωτεύουσας Αμμάν σε μια δυναμική διαμαρτυρία κατά της ακρίβειας, της αύξησης των τιμών σε καύσιμα και τρόφιμα. Φοιτητές, συνδικαλιστές και απλοί πολίτες συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στο Αμμάν και σε τέσσερις ακόμα επαρχιακές πόλεις, κρατώντας ιορδανικές σημαίες και φωνάζοντας ρυθμικά συνθήματα κατά του πρωθυπουργού Σαμίρ Ραφάι.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, επεισόδια ή συλλήψεις. Αυτόπτες μάρτυρες, ωστόσο, ανέφεραν ότι ένστολοι αστυνομικοί και άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας ντυμένοι με πολιτικά δημιούργησαν αλυσίδες γύρω από τους διαδηλωτές, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτόν να παρεμποδίσουν την αύξησή τους.


Δηλώσεις Oμπάμα, Μέρκελ

Με το βλέμμα στραμμένο στην Τυνησία και τις εξελίξεις των τελευταίων ωρών, ηγέτες και διεθνείς οργανισμοί προσπαθούν να εκτιμήσουν τι επιφυλάσσει η επόμενη ημέρα για τη χώρα, την παγκόσμια πολιτική σκηνή και κυρίως τον αραβικό κόσμο.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί βρισκόταν σε ολονύκτια σύσκεψη με τον πρωθυπουργό Φιγιόν με θέμα την Τυνησία, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα αφού εξήρε το θάρρος και την αξιοπρέπεια του τυνησιακού λαού απηύθυνε έκκληση για την διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών.

«Οι ΗΠΑ και ολόκληρη η διεθνής κοινότητα παρακολουθούν τον γενναίο αγώνα του λαού της Τυνησίας. Καλώ όλες τις πλευρές να επιδείξουν ηρεμία και σύνεση και την κυβέρνηση της Τυνησίας να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και να δρομολογήσει ελεύθερες εκλογές», κατέληξε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ εξέφρασε έντονη ανησυχία για τις εξελίξεις, τονίζοντας ότι «η Γερμανία θα χρησιμοποιήσει την επιρροή της ώστε οι εξελίξεις να είναι ειρηνικές και να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα».

Εκ μέρους της Ε.Ε. η υπεύθυνη για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Κάθριν Αστον κάλεσε όλα τα εμπλεκομενα μέρη να επιδείξουν σύνεση ώστε να μην υπάρξουν θύματα.

Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Αραβικός Σύνδεσμος, που κάλεσε τις πολιτικές δυνάμεις στην Τυνησια να διατηρήσουν την ειρήνη έτσι ώστε η χώρα να βγει από την κρίση με τρόπο που θα σέβεται τη λαϊκή βούληση. Διαβάστε περισσότερα...