ΤΕΧΕΡΑΝΗ. Σε μια «Περσική Ανοιξη», που θα έλθει να ανατρέψει το ιρανικό καθεστώς, ελπίζει ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών, Αβιγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος, χθες, κάλεσε τα δυτικά κράτη να ενισχύσουν το «κίνημα αμφισβήτησης» του προέδρου Αχμεντινετζάντ, με οικονομική και πολιτική υποστήριξη. Την ίδια ώρα και παρά την προσδοκία του κ. Λίμπερμαν για μια κοινωνική έκρηξη, η ηρεμία είχε αποκατασταθεί στην Τεχεράνη, μία ημέρα μετά τη διαδήλωση που πυροδότησε η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος. Λίγες ώρες νωρίτερα, Ευρωπαίοι διπλωμάτες άρχισαν να εκπονούν νέο πακέτο κυρώσεων κατά του Ιράν, που προβλέπει μεταξύ άλλων την απαγόρευση των εισαγωγών φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τα δυτικά ΜΜΕ, η Τεχεράνη βυθίστηκε στο χάος την Τετάρτη, εξαιτίας της νομισματικής κρίσης, που, όπως αναγνωρίζουν οι αναλυτές, προκλήθηκε «εν μέρει» από τις δυτικές κυρώσεις. Μέσα σε λίγες ημέρες, το ιρανικό νόμισμα, το ριάλ, έχασε γύρω στο 40% της αξίας του έναντι του δολαρίου και ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για την έλλειψη συναλλάγματος. Εμποροι και χρηματιστές διαδήλωσαν έξω από την κεντρική τράπεζα ζητώντας την παραίτηση του διοικητή. Το κεντρικό παζάρι της πόλης έκλεισε, ενώ η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων για να διαλύσει τη διαδήλωση. Κατά την άποψη της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, η Τεχεράνη φέρει ακέραια την ευθύνη για την κατάρρευση του ριάλ, καθότι αντιστάθηκε στις πιέσεις της Δύσης για την αναστολή του πυρηνικού της προγράμματος... «Πιστεύω πως η ιρανική κυβέρνηση θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για ό,τι συμβαίνει στο Ιράν», δήλωσε. «Στόχος μας είναι και παραμένει να πειστεί το ιρανικό καθεστώς να διαπραγματευτεί σοβαρά και καλοπροαίρετα με τη διεθνή κοινότητα για το πυρηνικό του πρόγραμμα».
Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012
Καρζάι: Eκλογές το 2014 στο Aφγανιστάν
| |
 |
Ανάγκη μέτρων πυρηνικής ασφαλείας
| |
|
Πράσινο φως στην Αγκυρα για επέμβαση
Δημοσίευση : 05-10-12
Η απόφαση της εθνοσυνέλευσης δεν ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου
Α.P., Reuters, AFP, ΑΠΕ
ΑΓΚΥΡΑ. Παρά τις διαβεβαιώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων της κυβέρνησης Ερντογάν ότι η Αγκυρα δεν προτίθεται να κηρύξει τον πόλεμο στη Δαμασκό, η απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης να ανάψει πράσινο φως για ανά πάσα στιγμή στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων ήρθε να ενισχύσει την αίσθηση πως επίκειται επέμβαση για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία. Χθες, πάντως, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Μπεσίρ Αταλάι έσπευσε να χαρακτηρίσει «θετικό» το γεγονός ότι το καθεστώς Ασαντ ζήτησε, έστω και μέσω διαμεσολαβητών του ΟΗΕ, συγγνώμη για την οβίδα όλμου που έπληξε την κωμόπολη Ακτσακαλέ στη νότια Τουρκία, προκαλώντας τον θάνατο πέντε πολιτών. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το τουρκικό πυροβολικό συνέχισε να βάλει εναντίον στόχων κοντά στο χωριό Τελ Αμπιάντ της βόρειας Συρίας σε αντίποινα για το περιστατικό στην Ακτσακαλέ, προκαλώντας βαριές απώλειες στα στρατεύματα του καθεστώτος Ασαντ. «Το μνημόνιο για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Συρία δεν ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου», διευκρίνισε ο κ. Αταλάι, λίγα λεπτά αφότου η τουρκική εθνοσυνέλευση έδωσε το ελεύθερο στην κυβέρνηση Ερντογάν να διατάξει μια επέμβαση αν και εφόσον κάτι τέτοιο κριθεί αναγκαίο. «Τα χαρακτηριστικά του μνημονίου είναι, άλλωστε, αποτρεπτικά», πρόσθεσε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης. Ο κ. Αταλάι υποστήριξε, ακόμα, ότι ο συντονισμός οποιασδήποτε περαιτέρω αντίδρασης για το περιστατικό στην Ακτσακαλέ με τους διεθνείς θεσμούς αποτελεί προτεραιότητα για την Αγκυρα. Νωρίτερα, η τουρκική εθνοσυνέλευση είχε εξουσιοδοτήσει με ψήφους 320 υπέρ έναντι 120 κατά τον πρωθυπουργό, Ταγίπ Ερντογάν να διατάξει στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία όποτε εκείνος κρίνει. Κατά του μνημονίου ψήφισαν οι βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το οποίο έκανε λόγο περί ανεύθυνης και επικίνδυνης για τη χώρα απόφασης, καθώς και εκείνοι του φιλοκουρδικού κόμματος για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη.
Προς το παρόν, πάντως, και ενώ Τούρκοι αναλυτές εκτιμούσαν ότι η απόφαση της εθνοσυνέλευσης είναι τα «πραγματικά προειδοποιητικά πυρά», η τουρκική κυβέρνηση δεν βρίσκει συμμάχους στη Δύση για μια επέμβαση. Το περιστατικό στην Ακτσακαλέ καταδίκασαν οι ΗΠΑ διά στόματος της υπουργού Εξωτερικών τους, Χίλαρι Κλίντον, πλην όμως, οι πιθανότητες να συμφωνήσει ο Λευκός Οίκος σε μια νατοϊκή επέμβαση στην τελική ευθεία της προεκλογικής περιόδου είναι μηδαμινές. Ο δε υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Ουίλιαμ Χέιγκ, χαρακτήρισε «εύλογη» την αντίδραση των Τούρκων, συνέστησε ωστόσο αυτοσυγκράτηση προκειμένου να αποφευχθεί η διάχυση της συριακής κρίσης. Στο ίδιο μήκος κύματος, η επικεφαλής για την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Κάθριν Αστον, κάλεσε μεν τη Συρία να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτονικών της κρατών, αλλά έκανε και αυτή με τη σειρά της λόγο περί ανάγκης για αυτοσυγκράτηση. Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, από την πλευρά του, Γκίντο Βεστερβέλε, χαρακτήρισε «επιτακτική» την ανάγκη αποκλιμάκωσης της έντασης μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. «Είμαστε στο πλευρό της συμμάχου μας, απευθύνουμε όμως έκκληση για μετριοπάθεια», δήλωσε ο κ. Βεστερβέλε. Παράλληλα, η Ρωσία εξέφρασε αντιρρήσεις για το περιεχόμενο του κειμένου ψηφίσματος καταδίκης της Συρίας για το περιστατικό στην Ακτσακαλέ που «κυκλοφορούσε» χθες στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Στο εσωτερικό της Συρίας, τέλος, είκοσι ένας επίλεκτοι του συριακού στρατού φέρονται να σκοτώθηκαν χθες στην Κουντσάγια έξω από τη Δαμασκό, όταν εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη στην είσοδο κέντρου διοίκησης της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς.
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012
Στήριξη από ΗΠΑ, ΟΗΕ και ΝΑΤΟ στην Τουρκία
| Η Τουρκία βομβάρδισε στόχους εντός του συριακού εδάφους σε αντίποινα για την επίθεση με όλμους που προέρχονταν από τη Συρία - νεκροί πέντε άμαχοι. | |||
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, εξασφάλισε την πλήρη υποστήριξη της Ουάσινγκτον, των Ηνωμένων Εθνών και του ΝΑΤΟ, ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, την Τετάρτη, αμέσως μετά την φονική συριακή επίθεση σε τουρκικό έδαφος όπου σκοτώθηκαν πέντε άμαχοι. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, είχε τηλεφωνική συνομιλία με την αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον όπου η επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας εξέφρασε την πλήρη στήριξη της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα, ανέφερε σε ανακοίνωση του τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις σε απάντηση της συριακής επίθεσης έπληξαν στόχους στο εσωτερικό της Συρίας. Το ΣΑ του ΟΗΕ συζήτησε την ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στη Συρία και την Τουρκία έπειτα από επίθεση που δέχθηκε παραμεθόριος τουρκική κοινότητα από όλμους, με αποτέλεσμα πέντε νεκρούς αμάχους, δήλωσε ο μόνιμος πρεσβευτής της Βρετανίας στον Οργανισμό Μάρκ Λάιαλ Γκραντ. «Είναι πολύ ανησυχητικό και εθίγη και συζητήθηκε στο ΣΑ το απόγευμα (σ.σ: της Τετάρτης)», τόνισε ο ίδιος, προσθέτοντας πως το Συμβούλιο αναμένει πλέον επιστολή της Τουρκίας για το επεισόδιο, προτού εξετάσει τις πιθανές του κινήσεις. Το 15μελές Συμβούλιο ήδη συνεδρίαζε περί άλλων ζητημάτων όταν η Τουρκία ανακοίνωσε πως έπληξε στόχους εντός της Συρίας σε αντίποινα για τους βομβαρδισμούς με όλμους που δέχθηκε. Επρόκειτο για το πιο σοβαρό μεθοριακό συμβάν στους 18 μήνες που διαρκεί η σύρραξη στη Συρία. Η σύνοδος είχε συγκληθεί στην έδρα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, βάσει του άρθρου 4, το οποίο ενεργοποιείται σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους. Το ΝΑΤΟ είχε επιβεβαιώσει τη διεξαγωγή της έκτακτης συνόδου κατόπιν αιτήματος της Τουρκίας. Η Άγκυρα βομβάρδισε στόχους κατά μήκος της συριακής μεθορίου Η Τουρκία βομβάρδισε στόχους εντός του συριακού εδάφους σε αντίποινα για την επίθεση με όλμους που προέρχονταν από τη Συρία και προκάλεσε τον θάνατο πέντε αμάχων σε τουρκική παραμεθόριο κοινότητα, όπως ανακοίνωσε το γραφείο του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Η επίθεση αυτή αποτελεί μία άμεση απάντηση των ενόπλων δυνάμεών μας, οι οποίες βομβάρδισαν κατά μήκος της μεθορίου στόχους που είχαν εντοπισθεί από τα ραντάρ», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο Ερντογάν. Πηγή: ΑΜΠΕ |
De Standaard: Το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει την Τουρκία από την Ευρώπη
ΑΘΗΝΑ 03/10/2012
Το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει την Τουρκία από την Ευρώπη επισημαίνει άρθρο που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα De Standaard, υπό τον τίτλο «Καλύτερα το "Ο Αγών μου" παρά το "Ημερολόγιο της Α. Φρανκ"».
Στο άρθρο εκφράζεται η άποψη ότι όσο η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη, τόσο πιο σαφές γίνεται πόσο μεγάλο είναι στην πραγματικότητα το χάσμα που την χωρίζει από αυτήν.
Προκειμένου να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του, ο αρθρογράφος Ε. Μπαλκί, σε ανταπόκρισή του από την Τουρκία, παραπέμπει στην απήχηση που είχε στην τουρκική κοινή γνώμη μια διαφήμιση όπου εμμέσως πλην σαφώς εγκωμιάζεται ο Αδόλφος Χίτλερ, ενώ επικαλείται επίσης τις υψηλές πωλήσεις του έργου του «Ο Αγών μου» που έχει ήδη πραγματοποιήσει δεκατρείς συνολικά εκδόσεις.
Το συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι ότι, κατά τα φαινόμενα, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης στην Τουρκία, αν όχι συμμερίζεται, πάντως σίγουρα δεν δείχνει να έχει κανένα πρόβλημα με τα διχαστικά οράματα και τα κηρύγματα μίσους του Χίτλερ.
Στον αντίποδα, συνεχίζει ο αρθρογράφος, η τουρκική κοινή γνώμη δεν δείχνει να συγκινείται στον ίδιο βαθμό από τα ανθρωπιστικά μηνύματα και τα φιλειρηνικά ιδεώδη που διαπερνούν έργα όπως το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», τα οποία επηρέασαν καταλυτικά τις μεταπολεμικές γενεές στην Ευρώπη.
Όπως εξάλλου σημειώνεται, στο πέρασμα του χρόνου εδραιώνεται πλέον η βεβαιότητα στην τουρκική κοινή γνώμη ότι η ένταξη στην ΕΕ αποτελεί πλέον «όνειρο θερινής νυκτός». Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό -προσθέτει ο αρθρογράφος- ότι το 83% των Τούρκων εμφανίζεται πλέον σίγουρο ότι έχει μπει ταφόπλακα στα σχέδια της Τουρκίας να ενταχτεί στην ΕΕ.
Κατά τον αρθρογράφο, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και ιδίως η γειτονική Ελλάδα, έχουν βάλει σε δεύτερες σκέψεις τους Τούρκους, οι οποίοι βλέπουν ότι η χώρα τους σημειώνει αλματώδεις ρυθμούς ανάπτυξης χωρίς καν να αποτελεί μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει ότι η Τουρκία δεν είχε συμμετάσχει ενεργά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αν και είχε υποστηρίξει τις αναθεωρητικές δυνάμεις (Γερμανία) και ως εκ τούτου δεν βίωσε τα δεινά του ναζισμού ούτε πέρασε από την επώδυνη διαδικασία που οδήγησε στην ανάδυση της κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο, εκτιμά, που η μεγάλη πλειοψηφία εξακολουθεί να τρέφει αρνητικά συναισθήματα απέναντι στους Εβραίους και να είναι σε τέτοιο βαθμό επιρρεπής στις συνωμοσιολογικές θεωρίες. Επισημαίνει ειδικότερα ότι ο μέσος Τούρκος εμφορείται από ξενοφοβικά αισθήματα και είναι πεπεισμένος ότι όλοι εξυφαίνουν συνωμοσίες σε βάρος της χώρας του.
Θα ήταν βέβαια αφελές να πιστεύει κανείς ότι η ένταξη στην ΕΕ θα άλλαζε εν μια νυκτί βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες και αντιλήψεις καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί γενεές, προσθέτει ο αρθρογράφος. Ωστόσο, συμπληρώνει, η ενταξιακή πορεία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για να δημιουργηθεί ένας γόνιμος προβληματισμός που σε βάθος χρόνου θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστούν και οι Τούρκοι κοινωνοί του ευρωπαϊκού ιδεώδους.
Όπως στη συνέχεια εξηγεί ο αρθρογράφος, παρά την απογοήτευση που διακατέχει την φιλοευρωπαϊκή ιντελιγκέντσια της χώρας από την κατάρρευση του ευρωπαϊκού ονείρου, η προσπάθειά της για σύγκλιση με την Ευρώπη δεν έπεσε στο κενό. Και τούτο διότι αν μη τι άλλο, η ενταξιακή αυτή πορεία έκανε τους Τούρκους 'να κοιτάξουν το πρόσωπό τους στον καθρέφτη' και να βλέπουν το παρελθόν και την ιστορία τους χωρίς εμμονές και προκαταλήψεις.
Ζητήματα που μέχρι πρότινος αποτελούσαν ταμπού όπως η αρμενική γενοκτονία ή η καταπίεση της κουρδικής μειονότητας βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που εκφράζουν αιρετικές απόψεις χωρίς κάτι τέτοιο να επισύρει κυρώσεις.
Καταλήγοντας, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που όλα δείχνουν ότι η ενταξιακή πορεία της ΕΕ παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, είναι πολύ πιθανό να δρομολογηθεί μια άλλη διαδικασία: αυτή δηλαδή του πλήρους εξισλαμισμού της χώρας, η οποία όμως θα σηματοδοτεί μια ακόμα μεγαλύτερη ρήξη με τις ευρωπαϊκές αξίες και αρχές.
Ενδεικτικές από την άποψη αυτή θεωρεί ο αρθρογράφος ότι είναι και οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να φέρει την ισλαμική πίστη στην καρδιά των κοινωνικών διεργασιών, πραγματοποιώντας στοχευμένες παρεμβάσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Στο άρθρο εκφράζεται η άποψη ότι όσο η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη, τόσο πιο σαφές γίνεται πόσο μεγάλο είναι στην πραγματικότητα το χάσμα που την χωρίζει από αυτήν.
Προκειμένου να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του, ο αρθρογράφος Ε. Μπαλκί, σε ανταπόκρισή του από την Τουρκία, παραπέμπει στην απήχηση που είχε στην τουρκική κοινή γνώμη μια διαφήμιση όπου εμμέσως πλην σαφώς εγκωμιάζεται ο Αδόλφος Χίτλερ, ενώ επικαλείται επίσης τις υψηλές πωλήσεις του έργου του «Ο Αγών μου» που έχει ήδη πραγματοποιήσει δεκατρείς συνολικά εκδόσεις.
Το συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι ότι, κατά τα φαινόμενα, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης στην Τουρκία, αν όχι συμμερίζεται, πάντως σίγουρα δεν δείχνει να έχει κανένα πρόβλημα με τα διχαστικά οράματα και τα κηρύγματα μίσους του Χίτλερ.
Στον αντίποδα, συνεχίζει ο αρθρογράφος, η τουρκική κοινή γνώμη δεν δείχνει να συγκινείται στον ίδιο βαθμό από τα ανθρωπιστικά μηνύματα και τα φιλειρηνικά ιδεώδη που διαπερνούν έργα όπως το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», τα οποία επηρέασαν καταλυτικά τις μεταπολεμικές γενεές στην Ευρώπη.
Όπως εξάλλου σημειώνεται, στο πέρασμα του χρόνου εδραιώνεται πλέον η βεβαιότητα στην τουρκική κοινή γνώμη ότι η ένταξη στην ΕΕ αποτελεί πλέον «όνειρο θερινής νυκτός». Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό -προσθέτει ο αρθρογράφος- ότι το 83% των Τούρκων εμφανίζεται πλέον σίγουρο ότι έχει μπει ταφόπλακα στα σχέδια της Τουρκίας να ενταχτεί στην ΕΕ.
Κατά τον αρθρογράφο, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και ιδίως η γειτονική Ελλάδα, έχουν βάλει σε δεύτερες σκέψεις τους Τούρκους, οι οποίοι βλέπουν ότι η χώρα τους σημειώνει αλματώδεις ρυθμούς ανάπτυξης χωρίς καν να αποτελεί μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει ότι η Τουρκία δεν είχε συμμετάσχει ενεργά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αν και είχε υποστηρίξει τις αναθεωρητικές δυνάμεις (Γερμανία) και ως εκ τούτου δεν βίωσε τα δεινά του ναζισμού ούτε πέρασε από την επώδυνη διαδικασία που οδήγησε στην ανάδυση της κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο, εκτιμά, που η μεγάλη πλειοψηφία εξακολουθεί να τρέφει αρνητικά συναισθήματα απέναντι στους Εβραίους και να είναι σε τέτοιο βαθμό επιρρεπής στις συνωμοσιολογικές θεωρίες. Επισημαίνει ειδικότερα ότι ο μέσος Τούρκος εμφορείται από ξενοφοβικά αισθήματα και είναι πεπεισμένος ότι όλοι εξυφαίνουν συνωμοσίες σε βάρος της χώρας του.
Θα ήταν βέβαια αφελές να πιστεύει κανείς ότι η ένταξη στην ΕΕ θα άλλαζε εν μια νυκτί βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες και αντιλήψεις καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί γενεές, προσθέτει ο αρθρογράφος. Ωστόσο, συμπληρώνει, η ενταξιακή πορεία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για να δημιουργηθεί ένας γόνιμος προβληματισμός που σε βάθος χρόνου θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστούν και οι Τούρκοι κοινωνοί του ευρωπαϊκού ιδεώδους.
Όπως στη συνέχεια εξηγεί ο αρθρογράφος, παρά την απογοήτευση που διακατέχει την φιλοευρωπαϊκή ιντελιγκέντσια της χώρας από την κατάρρευση του ευρωπαϊκού ονείρου, η προσπάθειά της για σύγκλιση με την Ευρώπη δεν έπεσε στο κενό. Και τούτο διότι αν μη τι άλλο, η ενταξιακή αυτή πορεία έκανε τους Τούρκους 'να κοιτάξουν το πρόσωπό τους στον καθρέφτη' και να βλέπουν το παρελθόν και την ιστορία τους χωρίς εμμονές και προκαταλήψεις.
Ζητήματα που μέχρι πρότινος αποτελούσαν ταμπού όπως η αρμενική γενοκτονία ή η καταπίεση της κουρδικής μειονότητας βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που εκφράζουν αιρετικές απόψεις χωρίς κάτι τέτοιο να επισύρει κυρώσεις.
Καταλήγοντας, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που όλα δείχνουν ότι η ενταξιακή πορεία της ΕΕ παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, είναι πολύ πιθανό να δρομολογηθεί μια άλλη διαδικασία: αυτή δηλαδή του πλήρους εξισλαμισμού της χώρας, η οποία όμως θα σηματοδοτεί μια ακόμα μεγαλύτερη ρήξη με τις ευρωπαϊκές αξίες και αρχές.
Ενδεικτικές από την άποψη αυτή θεωρεί ο αρθρογράφος ότι είναι και οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να φέρει την ισλαμική πίστη στην καρδιά των κοινωνικών διεργασιών, πραγματοποιώντας στοχευμένες παρεμβάσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα.
H Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη
Η παρουσίαση του μανιφέστου του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (...) δεν έκανε τίποτε για να καθησυχάσει τη Δύση, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ για το πού οδεύει η Τουρκία
Ο κατάλογος των ξένων ομιλητών στο συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, καθώς και η ανάγνωση ενός παραδοσιακού ισλαμικού ποιήματος, δεν άφησαν καμία αμφιβολία για το που οδηγεί την Τουρκία ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν. Ο χαιρετισμός του τούρκου πρωθυπουργού απευθύνθηκε στις πρώην οθωμανικές επαρχίες και προς άλλες ισλαμικές πρωτεύουσες, ενώ έκανε σύντομη αναφορά στη Βραζιλία και την Ιαπωνία. Δεν είπε όμως τίποτε για την Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Επίσης δεν έγινε καμία αναφορά στο ΝΑΤΟ και την Ατλαντική Συμμαχία.
Η παρουσίαση του μανιφέστου του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, κατέδειξε τον προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής για τα επόμενα χρόνια, αλλά δεν έκανε τίποτε για να καθησυχάσει τη Δύση, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πού οδεύει η Τουρκία. “Το μόνο που έγινε πασιφανές είναι ο αυξανόμενος αυταρχισμός του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν”, δήλωσε στο Ρόϊτερς ο τούρκος πολιτικός αναλυτής Σολί Οζέλ.
Το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν απέκλεισε από την κάλυψη του συνεδρίου έξι εφημερίδες που τηρούν επικριτική στάση προς την κυβέρνηση. “Όταν τα μέσα ενημέρωσης δεν δείχνουν σεβασμό στο κόμμα, όταν αναμεταδίδουν ψέματα και προσβολές εναντίον μας καθημερινά, η απάντηση μας είναι να τους βάζουμε στη θέση τους”, είπε μιλώντας στο κομματικό συνέδριο ο Ταγίπ Ερντογάν.
Το μέσο εισόδημα στην Τουρκία έχει τριπλασιαστεί κατά τη δεκαετή κυβέρνηση της Τουρκίας, από το ισλαμικών ριζών κόμμα δικαιοσύνης και ανάπτυξης, ενώ η ’γκυρα αυτοπροβάλλεται ως πρότυπο πολιτικής σταθερότητας και ιδανικό μίγμα ισλαμικής κουλτούρας και δημοκρατίας, σε μια ιδιαίτερα εύφλεκτη και ασταθή περιοχή. Εκατοντάδες όπως πολιτικοί της Αντιπολίτευσης, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και στρατιωτικοί έχουν κλειστεί στις φυλακές με την κατηγορία ότι συνωμοτούν για την ανατροπή της κυβέρνησης. “Καθώς η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη οι φιλελεύθερες και δημοκρατικές δυνάμεις εντός του AKP υποχωρούν υπό το βάρος του αυξανόμενου αυταρχισμού”, γράφει σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στις Βρυξέλλες από το Centre of European Studies, o Σβάντε Κορνελί.
Ο Ταγίπ Ερντογάν άνοιξε το συνέδριο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης διαβάζοντας στίχους από ένα ποίημα του διάσημου ποιητή Σεζάι Καρακότς, που στα έργα του “συνδυάζει τον ισλαμικό συντηρητισμό με τις ευρωπαϊκές και οθωμανικές ευαισθησίες”. Πολλοί από το πλήθος των συνέδρων φώναζαν με ορμή τους στίχους από το ποίημα. Στο συνέδριο του AKP παρέστησαν ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρζι και ο ηγέτης της Χαμάς, Χαλέντ Μεσάαλ, που έκανε λόγο για τουρκο – ισλαμικό μανιφέστο. Ο σχολιαστής της εφημερίδας Μιλιέτ, Σεμίχ Ιντίζ, μιλώντας στο Ρόϊτερς είπε ότι οι πολιτικοί προσκεκλημένοι του Ταγίπ Ερντογάν στο συνέδριο δείχνουν τους στόχους και τον προσανατολισμού του τούρκου πρωθυπουργού. Το ότι δεν ανέφερε ούτε μια φορά την Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει ακόμη περισσότερα συμπληρώνει ο τούρκος δημοσιογράφος.
Πάντως, το μανιφέστο του AKP επιβεβαιώνει ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει στόχος της Τουρκίας, αν και η αναφορά γίνεται σχεδόν στην τελευταία σελίδα. Το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Τουρκίας δηλώνει ότι θα συνεχίσει να κάνει σθεναρή αντιπολίτευση εντός και εκτός Κοινοβουλίου.
Ο καθηγητής Τσενγκίζ Ακτάρ του πανεπιστημίου Μπαχτσεσεχίρ της Κωνσταντινούπολης πάντως, δήλωσε στο πρακτορείο Ρόϊτερς ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θέλει να μοιάσει στον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, που θέλει όπως λεει, να κυβερνά ως το “τέλος”, και ότι φιλοδοξεί να μετατρέψει την Τουρκία σε “παγκόσμια δύναμη”. “Ο Ταγίπ Ερντογάν πιστεύει ότι έχει κάνει αρκετά για τη χώρα και για τις πολιτικές ελευθερίες, αλλά δυσκολεύεται να καταλάβει τους πολίτες όταν ζητούν περισσότερα”, δηλώνει χαρακτηριστικά ο τούρκος καθηγητής.
Δημήτρης Θωμάς, με πληροφορίες από Reuters΄
Η παρουσίαση του μανιφέστου του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, κατέδειξε τον προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής για τα επόμενα χρόνια, αλλά δεν έκανε τίποτε για να καθησυχάσει τη Δύση, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πού οδεύει η Τουρκία. “Το μόνο που έγινε πασιφανές είναι ο αυξανόμενος αυταρχισμός του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν”, δήλωσε στο Ρόϊτερς ο τούρκος πολιτικός αναλυτής Σολί Οζέλ.
Το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν απέκλεισε από την κάλυψη του συνεδρίου έξι εφημερίδες που τηρούν επικριτική στάση προς την κυβέρνηση. “Όταν τα μέσα ενημέρωσης δεν δείχνουν σεβασμό στο κόμμα, όταν αναμεταδίδουν ψέματα και προσβολές εναντίον μας καθημερινά, η απάντηση μας είναι να τους βάζουμε στη θέση τους”, είπε μιλώντας στο κομματικό συνέδριο ο Ταγίπ Ερντογάν.
Το μέσο εισόδημα στην Τουρκία έχει τριπλασιαστεί κατά τη δεκαετή κυβέρνηση της Τουρκίας, από το ισλαμικών ριζών κόμμα δικαιοσύνης και ανάπτυξης, ενώ η ’γκυρα αυτοπροβάλλεται ως πρότυπο πολιτικής σταθερότητας και ιδανικό μίγμα ισλαμικής κουλτούρας και δημοκρατίας, σε μια ιδιαίτερα εύφλεκτη και ασταθή περιοχή. Εκατοντάδες όπως πολιτικοί της Αντιπολίτευσης, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και στρατιωτικοί έχουν κλειστεί στις φυλακές με την κατηγορία ότι συνωμοτούν για την ανατροπή της κυβέρνησης. “Καθώς η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη οι φιλελεύθερες και δημοκρατικές δυνάμεις εντός του AKP υποχωρούν υπό το βάρος του αυξανόμενου αυταρχισμού”, γράφει σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στις Βρυξέλλες από το Centre of European Studies, o Σβάντε Κορνελί.
Ο Ταγίπ Ερντογάν άνοιξε το συνέδριο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης διαβάζοντας στίχους από ένα ποίημα του διάσημου ποιητή Σεζάι Καρακότς, που στα έργα του “συνδυάζει τον ισλαμικό συντηρητισμό με τις ευρωπαϊκές και οθωμανικές ευαισθησίες”. Πολλοί από το πλήθος των συνέδρων φώναζαν με ορμή τους στίχους από το ποίημα. Στο συνέδριο του AKP παρέστησαν ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρζι και ο ηγέτης της Χαμάς, Χαλέντ Μεσάαλ, που έκανε λόγο για τουρκο – ισλαμικό μανιφέστο. Ο σχολιαστής της εφημερίδας Μιλιέτ, Σεμίχ Ιντίζ, μιλώντας στο Ρόϊτερς είπε ότι οι πολιτικοί προσκεκλημένοι του Ταγίπ Ερντογάν στο συνέδριο δείχνουν τους στόχους και τον προσανατολισμού του τούρκου πρωθυπουργού. Το ότι δεν ανέφερε ούτε μια φορά την Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει ακόμη περισσότερα συμπληρώνει ο τούρκος δημοσιογράφος.
Πάντως, το μανιφέστο του AKP επιβεβαιώνει ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει στόχος της Τουρκίας, αν και η αναφορά γίνεται σχεδόν στην τελευταία σελίδα. Το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Τουρκίας δηλώνει ότι θα συνεχίσει να κάνει σθεναρή αντιπολίτευση εντός και εκτός Κοινοβουλίου.
Ο καθηγητής Τσενγκίζ Ακτάρ του πανεπιστημίου Μπαχτσεσεχίρ της Κωνσταντινούπολης πάντως, δήλωσε στο πρακτορείο Ρόϊτερς ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θέλει να μοιάσει στον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, που θέλει όπως λεει, να κυβερνά ως το “τέλος”, και ότι φιλοδοξεί να μετατρέψει την Τουρκία σε “παγκόσμια δύναμη”. “Ο Ταγίπ Ερντογάν πιστεύει ότι έχει κάνει αρκετά για τη χώρα και για τις πολιτικές ελευθερίες, αλλά δυσκολεύεται να καταλάβει τους πολίτες όταν ζητούν περισσότερα”, δηλώνει χαρακτηριστικά ο τούρκος καθηγητής.
Δημήτρης Θωμάς, με πληροφορίες από Reuters΄
Πρόσκληση
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Δεξαμενή Σκέψης Αγίου Νικολάου και το Κυπριακό
Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ) σας προσκαλούν στην διάλεξη του Διευθυντή του Κυπριακού
Κέντρου Μελετών Χρήστου Ιακώβου
με θέμα:
Η απαξίωση του πολιτικού λόγου, το σύνδρομο του φανατικού οπαδού και το ζήτημα
του εκσυγχρονισμού της πολιτικής ζωής στην Κύπρο
Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012, 7: 15
μ.μ.
Αίθουσα Εκδηλώσεων
Παρά το προαύλιο του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου
Λεμεσός
Πληροφορίες: 99662992
Πρόσκληση
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Ιερά Μητρόπολη Πάφου,
το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Διευθυντών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου
σας προσκαλούν στην επιστημονική ημερίδα με θέμα
«Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ως μέρος της
Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής»
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012
7: 15 μ.μ.
Αίθουσα Εκδηλώσεων Α’ Λυκείου
(Λύκειο Εθνάρχου Μακαρίου)
Πάφος
Πληροφορίες: 26821005 (κον Λάμπρο Κακαρούντα)
Πρόγραμμα
Χαιρετισμοί
Μητροπολίτης Πάφου κ.κ. Γεώργιος
Μάριος Κύρου, ΚΥΚΕΜ
Ομιλίες
Το Ποντιακό Ζήτημα ως τμήμα του ευρύτερου Ελληνικού Ζητήματος
της Ανατολής
Βλάσης Αγτζίδης
Ερευνητής, Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας
Η γενοκτονία ως μέσο ομογενοποίησης του τουρκικού έθνους-κράτους:
Η περίπτωση της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού
Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Συντονισμός - Εισαγωγικά Σχόλια
Κυριάκος Μπαρρής
Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Διευθυντών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου
Πρόκληση
Το
Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ) σας προσκαλεί στην συζήτηση με θέμα:
Πτυχές
της ελληνοκυπριακής διαπραγμάτευσης στο Κυπριακό μέσα από τις βρετανικές και
τουρκικές πηγές: Από τη Διζωνική Ομοσπονδία στο Σχέδιο Ανάν
Εισγηγήσεις
Τα
«ξεχασμένα βρετανικά έγγραφα», βρετανικές βάσεις και ένα διζωνικό
παρασκήνιο του 1975
Φανούλλα
Αργυρού, Ερευνήτρια
Ο
στρατηγικός εγκλωβισμός της ελληνοκυπριακής πλευράς στο Σχέδιο Ανάν την περίοδο
2002- 2004 μέσα από το απόρρητο ημερολόγιο του πρώην αρχηγού του τουρκικού
πολεμικού ναυτικού Οζντέν Ορνέκ
Χρήστος
Ιακώβου
Διευθυντής
του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Συντονισμός:
Λάκης Φιλιππίδης (ΚΥΚΕΜ)
Παρασκευή
5 Οκτωβρίου, 7.30 μ.μ.
ΤΕΠΑΚ-
Αίθουσα Διαλέξεων Κτιρίου Υπηρεσίας Σπουδών (πρώην Λαϊκή Τράπεζα)
Γωνία
Αθηνών και Ξιούτα
Λεμεσός
Βιβλιοκριτική : Βυζαντινή υψηλή στρατηγική
Του Χρηστου Γιανναρα
Το βιβλίο του Χαράλαμπου ΠαπασωτηρίουΒυζαντινή υψηλή στρατηγική (6ος - 11ος αιώνας) είναι κατά τη γνώμη μου από τις μελέτες - κλειδιά στη διεθνή βιβλιογραφία, τόσο για τις σπουδές στρατηγικής όσο και για τις βυζαντινές σπουδές. Εχει τις προδιαγραφές να λειτουργήσει ως βασικό βιβλίο αναφοράς και στους δύο αυτούς γνωστικούς χώρους σε διεθνές επίπεδο. Για τον Ελληνα αναγνώστη και για τη συγκρότηση ελληνικής στρατηγικής και διπλωματίας στις συγκεκριμένες σήμερα συνθήκες του διεθνούς συστήματος, θα έλεγα ότι το βιβλίο αποτελεί κεφαλαιώδες αλφαβητάρι.
Πρόκειται για επανεπεξεργασία της διδακτορικής διατριβής του συγγραφέα στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του πανεπιστήμιου του Στάνφορντ στην Καλιφρόνια - διατριβή που ακολούθησε τις βασικές του σπουδές στην Οξφόρδη. Δηλαδή για μελέτη σφυρηλατημένη σε περιβάλλοντα εξαιρετικά υψηλών ακαδημαϊκών απαιτήσεων, γι' αυτό και ελπίζω ιδιαίτερα ανθεκτική ακόμα και στην ελληνική «προοδευτική» δυσπιστία για ό,τι απειλεί την αγκύλωση στις προπαγανδιστικές περί Βυζαντίου αφέλειες.
Διαβάζει (ή ξαναδιαβάζει) κανείς την ιστορία έξι αιώνων της εξελληνισμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως από πρίσμα συναρπαστικό σύγχρονης επιστημονικής οπτικής: αυτό της σπουδής των διεθνών σχέσεων και της στρατηγικής ανάλυσης. Η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης αποτέλεσε το μακροβιότερο κέντρο διεθνούς ισχύος και επιρροής στην ανθρώπινη ιστορία - με μοναδικό αντίστοιχο φαινόμενο στην Απω Ανατολή, την Κίνα. Επί χίλια περίπου χρόνια η οικουμενική αυτή αυτοκρατορία αποτελούσε για τη διεθνή κοινωνία τον μόνο παράγοντα πολιτικής νομιμοποίησης - κάθε ανεξάρτητος ηγεμόνας, σε Ανατολή και Δύση, επεδίωκε την επιβεβαίωση του διεθνούς του status από την Κωνσταντινούπολη, όπως σήμερα την επιδιώκει από τον ΟΗΕ.
Το βιβλίο τεκμηριώνει την άποψη ότι η Κωνσταντινούπολη κράτησε τη σκυτάλη της πρωτιάς στη διεθνή πολιτική επί δέκα αιώνες, γιατί συνέδεε την πολιτειακή της υπόσταση και την πολιτική της πρακτική με τον στόχο όχι απλώς μιας «εθνικής» επιβίωσης, πολεμικής υπεροχής ή οικονομικής ηγεμονίας, αλλά με τη διεθνή ισχύ και επιρροή του πολιτισμού που ενσάρκωνε. Ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους εδαφικής συρρίκνωσης, πληθώρας εξωτερικών απειλών και οικονομικής εξάντλησης, η κοινωνία και τα στελέχη της διατηρούσαν τη νοοτροπία διαχείρισης ενός πολιτισμού πανανθρώπινης εμβέλειας. Αυτή η νοοτροπία αποτέλεσε τον κεντρικό άξονα της υψηλής στρατηγικής, της διπλωματίας και της εκπληκτικής προσαρμοστικότητας των κρατικών δεσμών, με αποτέλεσμα την αμείωτη υπεροχή των διεθνών ερεισμάτων και της πολιτικής ισχύος της αυτοκρατορίας.
Πολιτικό δίδαγμα άκρως ρεαλιστικό για το σημερινό ελλαδικό κράτος που απωθεί μετά βδελυγμίας οποιαδήποτε σχέση πολιτικής και πολιτισμού, πολιτισμού και ελληνικότητας. Αξίζει να συγκρίνει κανείς, μέσα από τις σελίδες της μελέτης του Παπασωτηρίου, την πολιτική νοοτροπία και τακτική της Κωνσταντινούπολης (σε περιόδους έσχατης κρατικής αδυναμίας) απέναντι στις τότε μεγάλες δυνάμεις των Περσών ή των Αράβων, με τη νοοτροπία της υποτέλειας και του μεταπρατισμού του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Χιλιοειπωμένα πράγματα: Σήμερα δεν μπορούμε να αναχαιτίσουμε ούτε την πλύση εγκεφάλου που μας επιβάλλει η κυρίαρχη στον δημόσιο λόγο αγραμματοσύνη, διαστρέφοντας πεισματικά ακόμα και τους κοινούς τόπους της έντιμης ιστορικής έρευνας. Δεν υπάρχει περιθώριο να αντλήσουμε από το «Βυζάντιο» αρχές και υποδείγματα πολιτιστικής διπλωματίας και πολιτικής στρατηγικής, το «Βυζάντιο» είναι για εμάς τους Νεοέλληνες ντροπή: αιώνες σκοταδισμού θρησκοληψίας και κληρικοκρατίας, μανίας για αφανισμό του ελληνικού πολιτισμού, καταστροφής αρχαιοελληνικών ναών, αγαλμάτων, χειρογράφων (που μεταβάλλονται σε παλίμψηστα για την καταγραφή της ανθελληνικής υστερίας). Ο δημόσιος στην Ελλάδα λόγος έχει υιοθετήσει απόλυτα το προπαγανδιστικό μοτίβο των θεωρητικών του αμερικανικού Πενταγώνου ότι το αρχαίο ελληνικό πνεύμα επέζησε μόνο στη Δυτική Ευρώπη (του μεσαιωνικού φραγκοτευτονικού πρωτογονισμού) και όχι στο «Βυζάντιο».
Αυτές οι θέσεις παιδαγωγούν πολιτιστικά και πολιτικά τον Νεοέλληνα σήμερα, ωσάν να είναι ανύπαρκτες οι μελέτες και τα συμπεράσματα κορυφαίων στον διεθνή επιστημονικό χώρο μελετητών που κονιορτοποιούν, κυριολεκτικά, τέτοια προπαγανδιστικά στερεότυπα. Νιώθει αμηχανία κανείς να υποδείξει σε σεβαστά ονόματα της νεοελληνικής διανόησης ότι καλό θα ήταν, προτού εκτεθούν με απορριπτικούς του «Βυζαντίου» αφορισμούς, να είχαν έστω και μόνο ξεφυλλίσει κάποιο από τα κλασικά βιβλία του Runciman ή του Toynbee ή του Jones ή του Obolensky ή του Beck ή της Hussey ή του Ostrogorsky.
To πρόσφατο βιβλίο του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου είναι ένας καλός οδηγός ανυποταξίας στη συμπλεγματική κατασυκοφάντηση του «βυζαντινού» παρελθόντος των Ελλήνων από τους σύγχρονους ταγούς του λαού μας. Στις σελίδες του θα βρει ο αναγνώστης αφορμές (ή και απαντήσεις) καίριων ερωτημάτων: Πώς και γιατί κυριάρχησε διεθνώς η χονδροειδέστερη στα ιστορικά χρονικά πλαστογράφηση: να ονομαστεί, στον 18ο αιώνα, «Βυζάντιο» η εξελληνισμένη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης. Πώς και σε ποια στάδια συντελέστηκε ο πολιτιστικός και γλωσσικός εξελληνισμός της αυτοκρατορίας. Πώς και με ποιους αργόσυρτους ρυθμούς άρχισαν να τετραποδίζουν στον πολιτισμό μιμούμενοι το «Βυζάντιο» οι λαοί που σε κατάσταση ορδής και πρωτογονισμού κατέλυσαν τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και εγκαταστάθηκαν στα εδάφη της, βυθίζοντας το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης σε ανατριχιαστική για αιώνες βαρβαρότητα.
Θα βρει ακόμα ο αναγνώστης πληροφορίες για τον «σοσιαλιστικό» (ο όρος είναι του Runciman) χαρακτήρα της «βυζαντινής» κοινωνίας, τον συνεχή αγώνα της κεντρικής εξουσίας ενάντια στη μεγάλη ιδιοκτησία, το «αλληλέγγυον» της συλλογικής φορολόγησης, την εκπληκτική κοινωνική κινητικότητα και αταξική αξιοκρατία. Για την πολεμική στρατηγική και τεχνολογία των «Βυζαντινών», με μοναδική ευελιξία προσαρμογής στην ιδιαιτερότητα του κάθε αντιπάλου. Για τις συνεχείς εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις των κοινωνικών θεσμών και της κρατικής διοίκησης.
Αν η σύγχρονη Ελλάδα δεν είχε τόσο ριζικά και ανίατα αφελληνιστεί, οι βυζαντινές σπουδές θα αποτελούσαν κεφαλάρι της ελληνικής πολιτικής επιστήμης.
Το βιβλίο του Χαράλαμπου ΠαπασωτηρίουΒυζαντινή υψηλή στρατηγική (6ος - 11ος αιώνας) είναι κατά τη γνώμη μου από τις μελέτες - κλειδιά στη διεθνή βιβλιογραφία, τόσο για τις σπουδές στρατηγικής όσο και για τις βυζαντινές σπουδές. Εχει τις προδιαγραφές να λειτουργήσει ως βασικό βιβλίο αναφοράς και στους δύο αυτούς γνωστικούς χώρους σε διεθνές επίπεδο. Για τον Ελληνα αναγνώστη και για τη συγκρότηση ελληνικής στρατηγικής και διπλωματίας στις συγκεκριμένες σήμερα συνθήκες του διεθνούς συστήματος, θα έλεγα ότι το βιβλίο αποτελεί κεφαλαιώδες αλφαβητάρι.
Πρόκειται για επανεπεξεργασία της διδακτορικής διατριβής του συγγραφέα στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του πανεπιστήμιου του Στάνφορντ στην Καλιφρόνια - διατριβή που ακολούθησε τις βασικές του σπουδές στην Οξφόρδη. Δηλαδή για μελέτη σφυρηλατημένη σε περιβάλλοντα εξαιρετικά υψηλών ακαδημαϊκών απαιτήσεων, γι' αυτό και ελπίζω ιδιαίτερα ανθεκτική ακόμα και στην ελληνική «προοδευτική» δυσπιστία για ό,τι απειλεί την αγκύλωση στις προπαγανδιστικές περί Βυζαντίου αφέλειες.
Διαβάζει (ή ξαναδιαβάζει) κανείς την ιστορία έξι αιώνων της εξελληνισμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως από πρίσμα συναρπαστικό σύγχρονης επιστημονικής οπτικής: αυτό της σπουδής των διεθνών σχέσεων και της στρατηγικής ανάλυσης. Η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης αποτέλεσε το μακροβιότερο κέντρο διεθνούς ισχύος και επιρροής στην ανθρώπινη ιστορία - με μοναδικό αντίστοιχο φαινόμενο στην Απω Ανατολή, την Κίνα. Επί χίλια περίπου χρόνια η οικουμενική αυτή αυτοκρατορία αποτελούσε για τη διεθνή κοινωνία τον μόνο παράγοντα πολιτικής νομιμοποίησης - κάθε ανεξάρτητος ηγεμόνας, σε Ανατολή και Δύση, επεδίωκε την επιβεβαίωση του διεθνούς του status από την Κωνσταντινούπολη, όπως σήμερα την επιδιώκει από τον ΟΗΕ.
Το βιβλίο τεκμηριώνει την άποψη ότι η Κωνσταντινούπολη κράτησε τη σκυτάλη της πρωτιάς στη διεθνή πολιτική επί δέκα αιώνες, γιατί συνέδεε την πολιτειακή της υπόσταση και την πολιτική της πρακτική με τον στόχο όχι απλώς μιας «εθνικής» επιβίωσης, πολεμικής υπεροχής ή οικονομικής ηγεμονίας, αλλά με τη διεθνή ισχύ και επιρροή του πολιτισμού που ενσάρκωνε. Ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους εδαφικής συρρίκνωσης, πληθώρας εξωτερικών απειλών και οικονομικής εξάντλησης, η κοινωνία και τα στελέχη της διατηρούσαν τη νοοτροπία διαχείρισης ενός πολιτισμού πανανθρώπινης εμβέλειας. Αυτή η νοοτροπία αποτέλεσε τον κεντρικό άξονα της υψηλής στρατηγικής, της διπλωματίας και της εκπληκτικής προσαρμοστικότητας των κρατικών δεσμών, με αποτέλεσμα την αμείωτη υπεροχή των διεθνών ερεισμάτων και της πολιτικής ισχύος της αυτοκρατορίας.
Πολιτικό δίδαγμα άκρως ρεαλιστικό για το σημερινό ελλαδικό κράτος που απωθεί μετά βδελυγμίας οποιαδήποτε σχέση πολιτικής και πολιτισμού, πολιτισμού και ελληνικότητας. Αξίζει να συγκρίνει κανείς, μέσα από τις σελίδες της μελέτης του Παπασωτηρίου, την πολιτική νοοτροπία και τακτική της Κωνσταντινούπολης (σε περιόδους έσχατης κρατικής αδυναμίας) απέναντι στις τότε μεγάλες δυνάμεις των Περσών ή των Αράβων, με τη νοοτροπία της υποτέλειας και του μεταπρατισμού του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Χιλιοειπωμένα πράγματα: Σήμερα δεν μπορούμε να αναχαιτίσουμε ούτε την πλύση εγκεφάλου που μας επιβάλλει η κυρίαρχη στον δημόσιο λόγο αγραμματοσύνη, διαστρέφοντας πεισματικά ακόμα και τους κοινούς τόπους της έντιμης ιστορικής έρευνας. Δεν υπάρχει περιθώριο να αντλήσουμε από το «Βυζάντιο» αρχές και υποδείγματα πολιτιστικής διπλωματίας και πολιτικής στρατηγικής, το «Βυζάντιο» είναι για εμάς τους Νεοέλληνες ντροπή: αιώνες σκοταδισμού θρησκοληψίας και κληρικοκρατίας, μανίας για αφανισμό του ελληνικού πολιτισμού, καταστροφής αρχαιοελληνικών ναών, αγαλμάτων, χειρογράφων (που μεταβάλλονται σε παλίμψηστα για την καταγραφή της ανθελληνικής υστερίας). Ο δημόσιος στην Ελλάδα λόγος έχει υιοθετήσει απόλυτα το προπαγανδιστικό μοτίβο των θεωρητικών του αμερικανικού Πενταγώνου ότι το αρχαίο ελληνικό πνεύμα επέζησε μόνο στη Δυτική Ευρώπη (του μεσαιωνικού φραγκοτευτονικού πρωτογονισμού) και όχι στο «Βυζάντιο».
Αυτές οι θέσεις παιδαγωγούν πολιτιστικά και πολιτικά τον Νεοέλληνα σήμερα, ωσάν να είναι ανύπαρκτες οι μελέτες και τα συμπεράσματα κορυφαίων στον διεθνή επιστημονικό χώρο μελετητών που κονιορτοποιούν, κυριολεκτικά, τέτοια προπαγανδιστικά στερεότυπα. Νιώθει αμηχανία κανείς να υποδείξει σε σεβαστά ονόματα της νεοελληνικής διανόησης ότι καλό θα ήταν, προτού εκτεθούν με απορριπτικούς του «Βυζαντίου» αφορισμούς, να είχαν έστω και μόνο ξεφυλλίσει κάποιο από τα κλασικά βιβλία του Runciman ή του Toynbee ή του Jones ή του Obolensky ή του Beck ή της Hussey ή του Ostrogorsky.
To πρόσφατο βιβλίο του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου είναι ένας καλός οδηγός ανυποταξίας στη συμπλεγματική κατασυκοφάντηση του «βυζαντινού» παρελθόντος των Ελλήνων από τους σύγχρονους ταγούς του λαού μας. Στις σελίδες του θα βρει ο αναγνώστης αφορμές (ή και απαντήσεις) καίριων ερωτημάτων: Πώς και γιατί κυριάρχησε διεθνώς η χονδροειδέστερη στα ιστορικά χρονικά πλαστογράφηση: να ονομαστεί, στον 18ο αιώνα, «Βυζάντιο» η εξελληνισμένη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης. Πώς και σε ποια στάδια συντελέστηκε ο πολιτιστικός και γλωσσικός εξελληνισμός της αυτοκρατορίας. Πώς και με ποιους αργόσυρτους ρυθμούς άρχισαν να τετραποδίζουν στον πολιτισμό μιμούμενοι το «Βυζάντιο» οι λαοί που σε κατάσταση ορδής και πρωτογονισμού κατέλυσαν τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και εγκαταστάθηκαν στα εδάφη της, βυθίζοντας το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης σε ανατριχιαστική για αιώνες βαρβαρότητα.
Θα βρει ακόμα ο αναγνώστης πληροφορίες για τον «σοσιαλιστικό» (ο όρος είναι του Runciman) χαρακτήρα της «βυζαντινής» κοινωνίας, τον συνεχή αγώνα της κεντρικής εξουσίας ενάντια στη μεγάλη ιδιοκτησία, το «αλληλέγγυον» της συλλογικής φορολόγησης, την εκπληκτική κοινωνική κινητικότητα και αταξική αξιοκρατία. Για την πολεμική στρατηγική και τεχνολογία των «Βυζαντινών», με μοναδική ευελιξία προσαρμογής στην ιδιαιτερότητα του κάθε αντιπάλου. Για τις συνεχείς εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις των κοινωνικών θεσμών και της κρατικής διοίκησης.
Αν η σύγχρονη Ελλάδα δεν είχε τόσο ριζικά και ανίατα αφελληνιστεί, οι βυζαντινές σπουδές θα αποτελούσαν κεφαλάρι της ελληνικής πολιτικής επιστήμης.
Κινεζικά πλοία στα χωρικά ύδατα των νησιών Σενκάκου/Ντιαογιού
| ||||||||||
Πρόσκληση
IED CONFERENCE
“ENERGY DEVELOPMENTS, SECURITY AND GEOSTRATEGIC
IMPLICATIONS IN THE EASTERN MEDITERRANEAN”
NICOSIA, 20 OCTOBER 2012
HILTON CYPRUS
A
G E N D A
09:45-10:00 WELCOMING ADDRESSES
- Welcome
address by the President of the European Party of Cyprus Mr. Demetris
Syllouris
- Welcome
address by Mr. François Lafond on behalf of the Institute of European
Democrats.
- Conference
opening remarks by the honorable Minister for Foreign Affairs Mrs. Erato
Kozakou Marcoullis.
10:00-10:45
SESSION A’
ENERGY DEVELOPMENT PROSPECTS IN THE EASTERN
MEDITERRANEAN
Speakers:
- Solon
Kassinis, Director of Energy, Ministry of Commerce, Industry and Tourism
(Cyprus)
- John
Tomich, Cyprus, Country Manager, Noble Energy (USA)
- Kassim
M. Adbulwahad Al Ali, Petroleum Upstream Consultant, (Iraq)
Moderator: Francois Lafond
10:45-11:00 Discussion
11:00-11:30 Coffee Break
11:30-12:15 SESSION B’
SECURITY AND GEOSTRATEGIC IMPLICATIONS IN THE EASTER
MEDITERRANEAN
Speakers:
- Marios
Evriviades, Professor of International Relations, Panteion University
(Greece)
- Christos
Iacovou, Director of Cyprus Research Center (Cyprus)
- Zaki
Shalom, The Ben Gurion Research Institute, Ben Gurion University (Israel)
Moderator: Michalis
Louca
12:15-13:00 Discussion
13:00-13:30
CLOSING REMARKS
L’attaque de l’armée turque contre les kurdes syriens
Les soldats turcs ont tiré dans la nuit de lundi à mardi sur une patrouille des forces de sécurité kurdes syriens dans la ville de Dirbassiyé, au Kurdistan syrien, tuant un kurde et blessant deux autres. « Nous sommes déterminés à obtenir nos droits » a réagit le principal parti kurde PYD.
L’attaque turque a eu lieu vers 2h30 alors que des membres des Unités de défense du peuple (YPG) menaient une patrouille dans le village de Melek, sur la frontière avec la Turquie, a-t-on appris de sources kurdes. La ville de Dirbassiyé est sous contrôle des forces kurdes.
Cette attaque intervient après un attentat meurtrier à la voiture piégée qui a frappé le 30 septembre la ville plus grande ville kurde du Kurdistan syrien, Qamishli. Cinq kurdes dont un civil ont été tués et 81 personnes ont été blessées dans cet attentat.
Le 28 septembre, un membre des commîtés de sécurité civile (Assayish) a été tué à Alep, lors d’un affrontement entre les soldats syriens et l’armée libre syrienne (ASL), soutenue par l’Occident et le trio Qatar-Turquie-Arabie Saoudite.
L’Assayish et les Unités de défense du peuple n’ont pas laissé entrer les forces de Bachar al-Assad et les militants de l’ASL dans le quartier kurde Sheikh Maqsoud pour protéger la population civile. C’est alors que les soldats syriens ont tiré sur les membres d’Assayish, avant de fuir face à la résistance kurde après l’arrivée sur place des forces des YPG qui ont sécurisé le quartier.
La population kurde syrienne est estimée à environ 3,5 millions, soit 15 % de la population du pays, dont un demi-million à Damas et 600.000 dans les deux quartiers d’Alep, Ashrafia et Sheikh Maqsoud. La sécurité de ces deux quartiers sont assurés par les forces kurdes, tout comme le Kurdistan syrien.
Un groupe lié à la Turquie lance des attaques
Le 27 septembre, un groupe armé lié à la Turquie a attaqué une maison appartenant à un membre des YPG dans le village d’Iska, dans la région de Afrin, sous contrôle des kurdes. Le membre des YPG et deux assaillants ont été tués lors de cette attaque du bataillon Salaheddine Al-Ayoubi, dont le chef Saleh Abdoulkadir réside en Turquie.
Les médias kurdes ont révélé en juin 2012 un document secret du ministère des affaires étrangères de la Turquie adressé au consulat turc d’Erbil, capitale du Kurdistan irakien, visant la déstabilisation de la région kurde. Le document parlait de rencontres entre les services des renseignements turcs et Saleh Abdoulkadir pour forcer les forces armées kurdes de rejoindre l’opposition arabe.
Le PYD : Nous sommes en mesure de protéger le peuple
Dans un communiqué, les YPG ont appelé ce groupe à déposer les armes, avant d’avertir : « Nous ne tolérerons la présence d’aucune force soutenue par des étrangers. Si ce groupe ne se rend pas, nous lancerons une opération légitime d’élimination. »
Pour le principal parti kurde PYD il s’agit d’un groupe de jeunes kurdes financé par le gouvernement turc. Des groupes payés par la Turquie n’ont aucune chance face à la volonté du peuple kurde, a affirmé le chef du PYD Saleh Moslim depuis Stockholm, le 1e octobre, lors d’une réunion avec la communauté kurde.
Affirmant que les kurdes sont à la fois dans la ligne de mire du régime Assad et des opposants syriens, le chef du PYD a déclaré que les forces kurdes sont en mesure de protéger le peuple face à des attaques.
« Nous sommes déterminés à obtenir nos droits » a-t-il dit, ajoutant que son parti œuvre pour un projet d’autonomie démocratique depuis 2007.
Les kurdes syriens ont pris le contrôle de leur région à partir du 19 juillet pour construire l’avenir, soit une autonomie démocratique. Des conseils du peuple avaient déjà été créés dans toutes les villes kurdes, mais aussi à Alep, après la révolte lancée mi-mars 2011. Le processus de l’autonomie est accéléré: les nomes des villes arabisées depuis 40 ans ont été changés, des écoles kurdes ont été multipliées, les enseignants travaillent déjà sur un système éducatif kurde, les Unités de défense populaires, des forces armées composées de femmes et hommes, ont été créés et les partis kurdes ont unis leurs forces sous la bannière du Conseil suprême kurde. Le principal parti kurde syrien PYD propose une confédération démocratique syrienne reconnaissant les droits du peuple kurde en tant que nation dans la future constitution et l’autonomie de la région kurde.
L’attaque turque a eu lieu vers 2h30 alors que des membres des Unités de défense du peuple (YPG) menaient une patrouille dans le village de Melek, sur la frontière avec la Turquie, a-t-on appris de sources kurdes. La ville de Dirbassiyé est sous contrôle des forces kurdes.
Cette attaque intervient après un attentat meurtrier à la voiture piégée qui a frappé le 30 septembre la ville plus grande ville kurde du Kurdistan syrien, Qamishli. Cinq kurdes dont un civil ont été tués et 81 personnes ont été blessées dans cet attentat.
Le 28 septembre, un membre des commîtés de sécurité civile (Assayish) a été tué à Alep, lors d’un affrontement entre les soldats syriens et l’armée libre syrienne (ASL), soutenue par l’Occident et le trio Qatar-Turquie-Arabie Saoudite.
L’Assayish et les Unités de défense du peuple n’ont pas laissé entrer les forces de Bachar al-Assad et les militants de l’ASL dans le quartier kurde Sheikh Maqsoud pour protéger la population civile. C’est alors que les soldats syriens ont tiré sur les membres d’Assayish, avant de fuir face à la résistance kurde après l’arrivée sur place des forces des YPG qui ont sécurisé le quartier.
La population kurde syrienne est estimée à environ 3,5 millions, soit 15 % de la population du pays, dont un demi-million à Damas et 600.000 dans les deux quartiers d’Alep, Ashrafia et Sheikh Maqsoud. La sécurité de ces deux quartiers sont assurés par les forces kurdes, tout comme le Kurdistan syrien.
Un groupe lié à la Turquie lance des attaques
Le 27 septembre, un groupe armé lié à la Turquie a attaqué une maison appartenant à un membre des YPG dans le village d’Iska, dans la région de Afrin, sous contrôle des kurdes. Le membre des YPG et deux assaillants ont été tués lors de cette attaque du bataillon Salaheddine Al-Ayoubi, dont le chef Saleh Abdoulkadir réside en Turquie.
Les médias kurdes ont révélé en juin 2012 un document secret du ministère des affaires étrangères de la Turquie adressé au consulat turc d’Erbil, capitale du Kurdistan irakien, visant la déstabilisation de la région kurde. Le document parlait de rencontres entre les services des renseignements turcs et Saleh Abdoulkadir pour forcer les forces armées kurdes de rejoindre l’opposition arabe.
Le PYD : Nous sommes en mesure de protéger le peuple
Dans un communiqué, les YPG ont appelé ce groupe à déposer les armes, avant d’avertir : « Nous ne tolérerons la présence d’aucune force soutenue par des étrangers. Si ce groupe ne se rend pas, nous lancerons une opération légitime d’élimination. »
Pour le principal parti kurde PYD il s’agit d’un groupe de jeunes kurdes financé par le gouvernement turc. Des groupes payés par la Turquie n’ont aucune chance face à la volonté du peuple kurde, a affirmé le chef du PYD Saleh Moslim depuis Stockholm, le 1e octobre, lors d’une réunion avec la communauté kurde.
Affirmant que les kurdes sont à la fois dans la ligne de mire du régime Assad et des opposants syriens, le chef du PYD a déclaré que les forces kurdes sont en mesure de protéger le peuple face à des attaques.
« Nous sommes déterminés à obtenir nos droits » a-t-il dit, ajoutant que son parti œuvre pour un projet d’autonomie démocratique depuis 2007.
Les kurdes syriens ont pris le contrôle de leur région à partir du 19 juillet pour construire l’avenir, soit une autonomie démocratique. Des conseils du peuple avaient déjà été créés dans toutes les villes kurdes, mais aussi à Alep, après la révolte lancée mi-mars 2011. Le processus de l’autonomie est accéléré: les nomes des villes arabisées depuis 40 ans ont été changés, des écoles kurdes ont été multipliées, les enseignants travaillent déjà sur un système éducatif kurde, les Unités de défense populaires, des forces armées composées de femmes et hommes, ont été créés et les partis kurdes ont unis leurs forces sous la bannière du Conseil suprême kurde. Le principal parti kurde syrien PYD propose une confédération démocratique syrienne reconnaissant les droits du peuple kurde en tant que nation dans la future constitution et l’autonomie de la région kurde.
Turkey's regional ambition distances it from Europe
By Jonathon Burch
ANKARA, Oct 2 (Reuters) - From a poem steeped in Islamic tradition to his choice of guests from across the Middle East, Turkey's authoritarian prime minister left little doubt at his ruling party congress as to which way his country was facing.
Former Ottoman territories and world Muslim capitals were the focus of Tayyip Erdogan's drawn-out greeting, and while allies from Brazil to Japan got a brief mention, the European Union, Turkey's largest trading partner, was noticeably absent.
"The narrative of his speech was very religiously oriented with a lot more emphasis on the Islamic world. There was no mention of Europe, no mention of the Atlantic alliance," Soli Ozel, a prominent Turkish academic and commentator, said of Erdogan's two-and-a-half hour oration.
Billed as the biggest overhaul of his Justice and Development (AK) Party since it swept to power a decade ago, Sunday's event was supposed to lay out the party's manifesto - and Turkey's likely political direction - for the next decade.
It did little to dispel fears about Erdogan's growing authoritarianism.
Six newspapers deemed as critical of the government were barred from covering the conference.
"When that media is disrespectful to us, when it hurls lies and insults at us every day, our answer is to put them in their place," Erdogan told members of the AK Party at a parliamentary meeting on Tuesday, defending the decision.
Erdogan's ten years in power has seen per capita income nearly triple and re-established Turkeyas a regional power, with Western nations viewing its mix of political stability and Islamic culture as a potential model in a volatile region.
But opposition politicians, academics and journalists are among hundreds of people in jail pending conviction for plots to overthrow the government. More than 300 army officers were handed long jail terms last month on accusations they schemed to topple Erdogan almost a decade ago.
"As Turkey has become more alienated from Europe, the liberal and democratic forces and instincts within the AKP ... have gradually given way to increasingly authoritarian tendencies," Svante Cornell said in an article published by the Brussels-based Centre for European Studies, a think-tank created by the European People's Party grouping of centre-right parties.
"NARROW-MINDED" EUROPE
Turkey's ambitions to join the European Union were a dominant theme at previous party summits. Turkey began talks on joining the EU in 2005 but has only completed one of 35 policy "chapters" every accession candidate must conclude.
This year was a marked contrast.
Erdogan opened by reciting the last verse of a poem by Sezai Karakoc, a famous Turkish poet, whose work blends Islamic conservatism with European and Ottoman sensibilities. Some people in the crowd wept as the words were read aloud.
One newspaper, Taraf, dubbed his speech - given to an audience which included Egyptian President Mohamed Mursi and Hamas leader Khaled Meshaal, who received the loudest applause as well as a standing ovation - a "Turkish-Islamic Manifesto".
"The guest profile more or less indicated which kind of international audience Erdogan is aiming at and is playing for," Semih Idiz, a commentator with Milliyet newspaper, told Reuters.
"Here is a prime minister supposedly drawing his party's vision for the next 11 years and it seemed he didn't even mention the EU once."
Turkey's talks to join the EU have all but ground to a halt in recent years, blocked by an intractable dispute over the divided island of Cyprus and opposition from core EU members.
All but 13 policy chapters are blocked and the European Commission, the EU's executive arm, says Turkey does not yet meet required standards on human rights and freedom of speech.
Turkey's EU Affairs Minister Egemen Bagis said Erdogan had deliberately chosen not to refer specifically to Europe.
"The prime minister chose not to use the words European Union too much and that should be a message to the narrow-minded politicians of Europe," Bagis told Reuters.
"I hope this congress and the Turkish nation's determination will signal to the leadership of Europe that Europe needs Turkey at least as much as Turkey needs Europe, if not more."
Buried near the back of a 70-page manifesto, the AKP did reaffirm its goal for full EU membership but called on European leaders to "speed up" negotiations.
FRACTURES EMERGE
Sunday's congress was meant to mark the renewal of a party which has won three consecutive landslide victories since 2002 under Erdogan, re-elected as party leader for the final time.
Numan Kurtulmus, head of the former Islamist-rooted HAS Party, and Suleyman Soylu, one-time leader of the conservative Democratic Party, were given positions in the party's administrative body, a further signal that it is seeking to glean support from rival right-of-centre parties.
The rise of the AK Party ended a history of fragile coalition governments punctuated by military coups; but there is uncertainty about who will succeed Erdogan at the head of the party and fractures are starting to emerge.
It is an open secret that Erdogan wants to bid for a newly constituted executive presidency at elections in 2014, although a poll published last week showed Turks would prefer to see incumbent Abdullah Gul as their next president.
Gul criticised Erdogan on Monday over members of parliament being held on remand in alleged conspiracy trials, telling the opening of parliament that deputies in such cases should be allowed to work until final verdicts were reached.
Erdogan quickly rebuffed the comments.
"I don't want to enter into a polemic with our president. It is obvious we don't share the same view," he told reporters.
"These are not people who earned their deputy status by working in the field. They were inside (prison) at the time," Erdogan said, referring to a handful of opposition deputies accused of involvement in conspiracy plots.
The main opposition Republic People's Party (CHP) has struggled to mount any effective opposition to AK, in parliament or on the streets. Some observers contend that the only real threat to the party might come when Erdogan relinquishes power.
"Erdogan wants to become a president like Putin, he wants to lead the country until the end and he wants the country to obey his vision of Turkey as a world power," said Cengiz Aktar, professor at Istanbul's Bahcesehir University.
"He thinks he has done enough for the country and the country has enough in terms of public freedoms. He has difficulty understanding why people continue to ask for more."
Σοκ στην Άγκυρα. Κλείνει το Ιράκ τις τουρκικές βάσεις στο Β. Ιράκ!!!
H τουρκική στρατιωτική βάση στο εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο του Μπαμέρνι
Κυριολεκτικά ισχυρό σοκ προκάλεσε στην Άγκυρα η απόφαση της κεντρικής κυβέρνησης της Βαγδάτης να σταματήσει τη λειτουργία και να κλείσει τις στρατιωτικές βάσεις που διατηρεί η Τουρκία στο έδαφός της και συγκεκριμένα στο Βόρειο Ιράκ, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Πρακτορείου Ειδήσεων ΦΙΡΑΤ, ο εκπρόσωπος της ιρακινής κυβέρνησης Ali Debbag δήλωσε ότι "Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να κλείσει όλες τις ξένες στρατιωτικές βάσεις που λειτουργούν στο ιρακινό έδαφος και να εκδιώξει τα ξένα στρατεύματα που εδρεύουν στη χώρα, απαγορεύοντας ταυτοχρόνως και την είσοδο ξένων στρατευμάτων στο έδαφος της επικράτειας του Ιράκ.Ο Debbag συμπληρώνοντας είπε επίσης ότι "το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από το Κοινοβούλιο να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες με βάση τις οποίες είχε αποφασιστεί η λειτουργία βάσεων ξένων χωρών στο έδαφος του Ιράκ".
Να σημειωθεί ότι αρμόδιοι στη Βαγδάτη ανέφεραν ότι η εν λόγω ρύθμιση αφορά τις τουρκικές στρατιωτικές βάσεις στη Batufa, το (εγκαταλελειμμένο) αεροδρόμιο Bamerni, τη Begova και το Kanimasi, περιοχές που βρίσκονται στην Επαρχία Ντούχοκ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Οι σχέσεις Τουρκίας - Ιράκ βρίσκονται στο χειρότερο σημείο των τελευταίων πενήντα χρόνων, κυρίως λόγω της εμπλοκής και της ανάμειξης της Τουρκίας στα εσωτερικά του Ιράκ.
Διαξιφισμοί με αφορμή την ομιλία Νταβούτογλου στον ΟΗΕ
| Απάντηση του Μονίμου Αντιπροσώπου της Κύπρου στον ΟΗΕ για την ομιλία Νταβούτογλου, περί «παγωμένης σύγκρουσης». |
| Αν θέλει ο κ. Νταβούτογλου και η χώρα του να «ξεπαγώσουν» την «παγωμένη σύγκρουση», όπως αποκάλεσε το Κυπριακό από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, μπορούν να το πράξουν με την απόσυρση των 43,000 τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από το νησί. Αυτή είναι η απάντηση του μονίμου αντιπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΟΗΕ, πρέσβη Νίκου Αιμιλίου, στις θέσεις που εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, μιλώντας στον διεθνή οργανισμό στις 25 Σεπτεμβρίου. Ο κ. Αιμιλίου απαντά με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, Βουκ Γέρεμιτς, ζητώντας να κυκλοφορήσει ως επίσημο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών. Όπως αναφέρει ο Κύπριος διπλωμάτης, ο κ. Νταβούτογλου μίλησε για «απάνθρωπο και παράνομο εμπάργκο» κατά των Τουρκοκυπρίων, αλλά η τουρκική κυβέρνηση είναι αυτή που θα πρέπει να τερματίσει την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου, σημειώνει ο κ. Αιμιλίου, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τους Τουρκοκυπρίους να μετάσχουν μαζί με την υπόλοιπη χώρα σε όλες τις δραστηριότητες της διεθνούς κοινότητας. Στη συνέχεια, υπογραμμίζει ότι μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό πρόβλημα είναι η συνεχής επιδίωξη της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι η Τουρκία θα συμμεριστεί αυτή τη φιλοδοξία και θα λάβει πρακτικά μέτρα προς αυτή τη κατεύθυνση. «Υπάρχει προοπτική για πρόοδο», επισημαίνει στην επιστολή του, εφόσον η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή ηγεσία επιδείξουν την απαιτούμενη πολιτική βούληση και συμμετάσχουν εποικοδομητικά και με καλή πίστη στην παρούσα προσπάθεια, αντί να επαναλαμβάνουν αναχρονιστικές θέσεις που πηγάζουν από διαδικασίες του παρελθόντος, όπως επισημαίνει ο κ. Αιμιλίου, προσθέτοντας ότι το Κυπριακό πρόβλημα ήταν και συνεχίζει να είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής από την Τουρκία και ως εκ τούτου εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την Τουρκία, εάν μπορεί να επιτευχθεί οποιαδήποτε λύση. Τέλος, όσον αφορά τους κινδύνους για τη σταθερότητα στην περιοχή, στους οποίους αναφέρθηκε ο κ. Νταβούτογλου, ισχυριζόμενος ότι οι κυριαρχικές ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι αυτές που τις προκαλούν, ο κ. πρέσβης υποστηρίζει ότι ευλόγως ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραλείπει να αναφέρει ότι είναι η χώρα του που επιδεικνύει στρατιωτική ισχύ γύρω από το νησί και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ποιος θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα στην περιοχή. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Υψηλόβαθμο στέλεχος της Χεζμπολάχ σκοτώθηκε στη Συρία
| Σκοτώθηκε στη Συρία ένας από τους στρατιωτικούς διοικητές της Χεζμπολάχ. |
| Στην κοιλάδα Μπεκάα στον ανατολικό Λίβανο, έγινε η ταφή ενός από τους στρατιωτικούς διοικητές της Χεζμπολάχ, που σύμφωνα με τους Σύρους αντικαθεστωτικούς, σκοτώθηκε στη Συρία, ανακοίνωσε την Τρίτη η λιβανική σιιτική οργάνωση. «Η Χεζμπολάχ και ο πληθυσμός του χωριού Μπουντάι, οργάνωσε την κηδεία του μάρτυρα Αλί Χουσείν Νασίφ, γνωστού ως Αμπού Αμπάς» ανέφερε η προσκείμενη στη Χεζμπολάχ ιστοσελίδα, moqawama.org. «Πέθανε κάνοντας το καθήκον του για τζιχάντ», γράφει η ιστοσελίδα, χωρίς να διευκρινίζει πώς, πού και πότε σκοτώθηκε ο στρατιωτικός διοικητής της Χεζμπολάχ. Ένας από τους ηγέτες των ανταρτών στην επαρχία της Χομς, ο Αμπού Μοαγέντ, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο μέσω τηλεφώνου ότι «ο διοικητής Αμπού Αμπάς και δύο από τους άνδρες του σκοτώθηκαν όταν εξερράγη μια βόμβα κοντά στην Κουσαίρ», μια πόλη της επαρχίας αυτής στο κέντρο της Συρίας. Η σιιτική οργάνωση, σύμμαχος του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ-Άσαντ, είναι εκ των κορυφαίων πολιτικών σχηματισμών του Λιβάνου και η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στην χώρα. Τους τελευταίους μήνες έχει ανακοινώσει πολλές παρόμοιες ταφές, χωρίς όμως να εξηγεί τις συνθήκες του θανάτου των μελών της. Η αντιπολίτευση του Λιβάνου, που εκπροσωπείται από την συμμαχία, γνωστή ως «Μάρτιος 14» και οι αντάρτες της Συρίας κατηγορούν τη Χεζμπολάχ ότι τακτικά και στρατιωτικά ενισχύει το καθεστώς Άσαντ. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Συρία: Απόρριψη πρότασης ειρηνικής επίλυσης της κρίσης από τον Άσαντ
| Ο Άσαντ απέρριψε πρόταση για ειρηνική επίλυση της κρίσης τον περασμένο Ιούλιο δηλώνει ο πρώην πρωθυπουργός του. |
| Ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Αλ-Άσαντ απέρριψε τον περασμένο Ιούλιο την πρόταση ανώτερων στελεχών του καθεστώτος, να επιδιώξουν την ειρηνική επίλυση της κρίσης στη Συρία, όταν δυο από τους κορυφαίους συμβούλους του σε θέματα ασφάλειας σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια επίθεσης, ανέφερε την Τρίτη ο πρώην πρωθυπουργός του. Ο Ριάντ Χιντζάμπ, ο οποίος αυτομόλησε στις αρχές Αυγούστου, ανέφερε στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Αραμπίγια, ότι ο θάνατος του υπουργού Άμυνας Νταούντ και του αναπληρωτή του, που ήταν συγγενικό πρόσωπο του Άσαντ, από βομβιστική επίθεση στη Δαμασκό, τον είχε πείσει ότι δεν υπήρχε καμία στρατιωτική λύση στην κρίση. Όπως είπε συναντήθηκε με άλλους κορυφαίους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων του αντιπροέδρου Φαρούκ αλ-Σάρα, του επικεφαλής του κοινοβουλίου και του αναπληρωτή γενικού γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ, και συμφώνησαν να ζητήσουν από τον Άσαντ να αρχίσει συνομιλίες με την αντιπολίτευση. «Ο Μπασάρ Αλ-Άσαντ απέρριψε οποιαδήποτε μορφή διαλόγου με την αντιπολίτευση, είτε εντός είτε εκτός, και είπε «δεν διαπραγματεύομαι με μια διαιρεμένη αντιπολίτευση. Δεν είναι μια πατριωτική αντιπολίτευση και είναι οπλισμένοι» ανέφερε ο Χιντζάμπ. «Αυτό ήταν ένα σοκ για όλους μας και φύγαμε από το παλάτι. Είχα χάσει κάθε ελπίδα, ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες, όταν ο Ελεύθερος Στρατός της Συρίας ήλεγχε περίπου το 70% του Χαλεπίου» πρόσθεσε. Ο Χιντζάμπ προέρχεται από τη Σουνιτική μουσουλμανική πλειοψηφία, και δεν ήταν μέρος του εσωτερικού κύκλου του Άσαντ. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Τυνησία: Ο ισλαμικός εξτρεμισμός μετακινείται προς το Μάγρεμπ
| Οι «τζιχαντιστές» συνιστούν το «μεγάλο κίνδυνο» για την περιοχή του Μάγρεμπ, η οποία εξελίσσεται σε κέντρο τρομοκρατών, υποστήριξε ο πρόεδρος της Τυνησίας Μόνσεφ Μαρζούκι σε συνέντευξη που παραχώρησε σε σαουδαραβική εφημερίδα. "Θα λέγαμε ότι το κέντρο των τζιχαντιστών μετακινείται τώρα από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν προς την περιοχή του αραβικού Μάγρεμπ και ο μεγάλος κίνδυνος βρίσκεται στην πόρτα μας» είπε ο Τυνήσιος πρόεδρος μιλώντας στην εφημερίδα αλ-Χαγιάτ, η οποία εδρεύει στο Λονδίνο. Σύμφωνα με τον Μαρζούκι, το πρόβλημα «απειλεί όλη την περιοχή του αραβικού Μάγρεμπ». Στην Τυνησία «ο αριθμός των ενεργών σαλαφιστών οι οποίοι συνιστούν κίνδυνο, υπολογίζεται, σύμφωνα με την αστυνομία, στους 3.000» και είναι όλοι τους γνωστοί στις αρχές, πρόσθεσε. Στις 14 Σεπτεμβρίου, διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την αντιισλαμική ταινία «Η αθωότητα των μουσουλμάνων» επιτέθηκαν στην αμερικανική πρεσβεία στην Τύνιδα. Στην πλειονότητά τους προέρχονταν από το κίνημα των σαλαφιστών του Σέιφ Αλάχ Ιμπν Χουσέιν ή Αμπού Ιγιάντ. "Αναρωτιέμαι γιατί δεν έχει συλληφθεί μέχρι τώρα ο Αμπού Ιγιάντ», είπε ο Μαρζούκι ο οποίος προέρχεται από την κεντροαριστερά και φαίνεται ότι επικρίνει την κυβέρνηση στην οποία τον πρώτο λόγο έχει το ισλαμικό κόμμα Ενάχντα. Πηγή: ΑΜΠΕ |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)