Ο τουρκοαζερικός αγωγός οπισθοχωρεί - Ο ιρανικός επεκτείνεται σε Συρία, Κίνα

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ
Κίνδυνοι κατάρρευσης του ενεργειακού οικοδομήματος στην περιοχή της Κασπίας κρύβονται πίσω από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν για την αγορά φυσικού αερίου.Νομικής φύσεως εκκρεμότητες στέκονται εμπόδιο για την εξεύρεση λύσης, ενώ στα βασικά σημεία της σύμβασης (σε ό,τι αφορά τα τέλη διέλευσης και τις ποσότητες φυσικού αερίου) οι δύο πλευρές φαίνεται πως συμφωνούν.

Η Τουρκία, η οποία όπως προβλέπει η σύμβαση θα λαμβάνει 6 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, επιδιώκει να αποκτήσει αυξημένη δικαιοδοσία. Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μεταβαίνει αύριο στο Μπακού για να συναντηθεί με τον Αζέρο πρόεδρο, Ιλχάμ Αλίεφ.

* Την ίδια ώρα φαίνεται πως ανοίγει ο δρόμος των ευρωπαϊκών αγορών για το ιρανικό φυσικό αέριο, καθώς χθες υπεγράφη η σημαντικότερη συμφωνία στην «ενεργειακή» ιστορία της Μέσης Ανατολής.

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη σύμβαση πώλησης και μεταφοράς φυσικού αερίου, μέσω του λεγόμενου «ισλαμικού» αγωγού, ο οποίος θεωρείται ο «νότιος» αντίπαλος του Nabucco και του ρωσικού South Stream, που συνυπέγραψαν το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία.

Ο αγωγός, ο οποίος αναμένεται να ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια, θα ξεκινά από την ιρανική πόλη Assaluyeh και θα καταλήγει στη Δαμασκό (από εκεί μέσω του Λιβάνου με τη μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου θα διοχετεύεται στη διεθνή αγορά), ενώ θα έχει δυνατότητα μεταφοράς έως και 110 εκατ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου την ημέρα.

* Προσπάθειες για παράκαμψη του αμερικανικού εμπάργκο εις βάρος της Τεχεράνης καταβάλλει η Κίνα, η οποία οφείλει περισσότερα από 20 δισ. δολάρια στο Ιράν από εισαγωγές αργού πετρελαίου, τα οποία λόγω της απομόνωσης της χώρας δεν μπορεί να αποπληρώσει. Προκειμένου να επιλυθεί αυτή η «εκκρεμότητα», οι δύο πλευρές αποφάσισαν να συνάψουν διμερείς συμφωνίες που να προβλέπουν την ανταλλαγή προϊόντων (πετρέλαιο έναντι βιομηχανικών προϊόντων), όπως συμβαίνει μέχρι έναν βαθμό και σήμερα. http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=296406

Ο ισλαμικός αγωγός θα ρίξει το γάντι στο «Nabucco»
Το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία υπόγραψαν μνημόνιο για την κατασκευή αεριαγωγού. Η βάση φυσικών πόρων του θα είναι το κοίτασμα Νότιο Παρς στο Ιράν.Προβλέπεται να κατασκευαστεί αγωγός, που θα περνά μέσα από το Ιράκ, τη Συρία, το Λίβανο και θα καταλήγει στην Ευρώπη περνώντας κάτω από τη Μεσόγειο θάλασσα.

Στον αγωγό ήδη δόθηκε η ονομασία «Ισλαμικός αγωγός». Μάλιστα στην Τεχεράνη αμέσως πρότειναν να θεωρείται ως εναλλακτική λύση στη θέση του «Nabucco». Μετά την υπογραφή του Μνημονίου για την κατασκευή του «Ισλαμικού αγωγού» ο επικεφαλής της κρατικής ιρανικής εταιρίας NIGC Τζαβάντ Οτζί δήλωσε ότι το Νότιο Παρς διαθέτει αποθέματα 16 τρισεκ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Αυτό αποτελεί, - είπε, αξιόπιστη πηγή προμηθειών και απαραίτητο όρο για την κατασκευή του αεριαγωγού, τον οποίο δεν έχει το «Nabucco». Επίσης ανακοίνωσε ότι εταίρος του Ιράν, της Συρίας και του Ιράκ θα είναι η Τουρκία, με την οποία ήδη υπάρχουν σχετικές γραπτές συμφωνίες.

Η ΕΕ απέκλεισε το Ιράν από το «Nabucco» πέρυσι, επιβάλλοντας κυρώσεις ως αντίμετρο για την προώθηση από μέρους της Τεχεράνης του πυρηνικού της προγράμματος, γι΄αυτό η τελευταία αποφάσισε να προσχωρήσει στο νέο σχέδιο. Ο Γεν. Διευθυντής του Ιδρύματος Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας Κωνσταντίν Σίμονοφ σχολιάζει ως ακολούθως αυτό το σχέδιο:

- Όλοι αντιλαμβάνονται πολύ καλά τι πολιτικά ρίσκα συνδέονται με το Ιράν. Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει σκληρές κυρώσεις, γι΄αυτό δεν μπορεί να θεωρείται στα σοβαρά το σχέδιο κατασκευής αεριαγωγού από το Ιράν. Επιπλέον, δεν θα μπορέσει να αρχίσει, γιατί γι΄αυτό το σκοπό χρειάζονται χρήματα. Το Ιράν και η Συρία δεν έχουν χρήματα, ούτε εξωτερικές πηγές δεν θα τους δώσουν.

Το κόστος του σχεδίου υπολογίζεται στα 10 δισεκ. δολάρια. Και αν ακόμα υλοποιηθεί, η Ευρώπη θα μπορέσει να παίρνει περίπου 40 δισεκ. κβ.μ φυσικού αερίου το χρόνο, δηλαδή κατά ένα τρίτο περισσότερο, από ό,τι σχεδιάζει η ΕΕ να παίρνει μέσω του αγωγού «Nabucco». Πολλοί εμπειρογνώμονες δεν αποκλείουν ότι στον «Ισλαμικό αγωγό» στο μέλλον μπορεί να προσχωρήσει και το Κατάρ και αν αποκλειστούν οι πολιτικοί παράγοντες, αυτό το σχέδιο πραγματικά μπορεί να θεωρείται ελπιδοφόρο.

Σύμφωνα με την ιδέα, ο αγωγός θα τεθεί σε λειτουργία ως το 2016. Το τελικό συμβόλαιο, όπως υπολογίζουν στο Ιράν, πρέπει να υπογραφτεί ως τα τέλη του έτους. Επίσης σχεδιάζεται ότι στο έργο της κατασκευής του θα συμμετάσχει και ιδιωτικό κεφάλαιο.http://greek.ruvr.ru/2011/07/26/53747091.html

Διαβάστε περισσότερα...

Συνομιλίες του Λίβυου πρωθυπουργού με τον ΟΗΕ

Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στη Λιβύη, Αμπντούλ Ιλά Αλ-Χατίμπ είχε χθες συνομιλίες στην Τρίπολη με το Λίβυο πρωθυπουργό Μπαγκνταντί Αλ-Μαχμούντι σε μια νέα προσπάθεια εξεύρεσης πολιτικής λύσης στην κρίση, ανακοίνωσε ο ΟΗΕ.

Ο Αλ-Χατίμπ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ιορδανίας, κάλεσε τις πιστές στον Μουάμαρ Καντάφι λιβυκές αρχές «να ξεκινήσουν μια πολιτική διαδικασία που θα οδηγήσει την εξεύρεση μιας πολιτικής λύσης, η οποία θα ανταποκρίνεται στα νόμιμα αιτήματα και τις προσδοκίες του λιβυκού λαού», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο ΟΗΕ.

«Ο Λίβυος πρωθυπουργός επανέλαβε προηγούμενες δηλώσεις όσον αφορά τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς ενώ τάχθηκε για μια ακόμα φορά κατά της παραίτησης του Καντάφι», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση.

Η Τρίπολη ζητεί να σταματήσουν οι νατοϊκοί βομβαρδισμοί και ο Καντάφι αρνείται ως τώρα να παραιτηθεί.

Ο Αλ-Χατίμπ συναντήθηκε τη Δευτέρα με αντιπροσώπους της λιβυκής εξέγερσης στη Βεγγάζη στο πλαίσιο των προσπαθειών για την εξεύρεση πολιτικής λύσης. Σύμφωνα με τον απεσταλμένο του ΟΗΕ, το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο της Λιβύης και η Τρίπολη επιμένουν στις θέσεις τους παρά το γεγονός ότι θέλουν να συνεχιστούν οι συνομιλίες με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ. Διαβάστε περισσότερα...

Λιβύη: Δημόσια εμφάνιση του αλ Μεγκράχι μετά από δύο χρόνια

Ο Λίβυος Αμπντελμπασέτ αλ-Μεγκράχι, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ισόβια για την υπόθεση Λόκερμπι και αποφυλακίσθηκε πρόωρα από τις αρχές της Σκωτίας, εμφανίστηκε δημόσια χθες, για πρώτη φορά ύστερα από δυο χρόνια, σε συγκέντρωση της φυλής του, η οποία πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη υποστήριξης προς το Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι.

Σύμφωνα με εικόνες που προβλήθηκαν από τη λιβυκή τηλεόραση, ο 59χρονος Μεγκράχι, αρκετά αδυνατισμένος, καθόταν σε αναπηρικό καροτσάκι. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του ήταν στις 9 Σεπτεμβρίου του 2009, στη διάρκεια επίσκεψης Αφρικανών βουλευτών στο νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν, στην Τρίπολη.

Ο Αμπντελμπασέτ αλ-Μεγκράχι καταδικάσθηκε το 2001 σε ισόβια για τη συμμετοχή του στη βομβιστική επίθεση σε αεροσκάφος της Pan Am πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας στις 21 Δεκεμβρίου του 1988 κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 270 άνθρωποι.

Τον Αύγουστο του 2009 αποφυλακίσθηκε για λόγους υγείας καθώς σύμφωνα με τους γιατρούς του έπασχε από καρκίνο του προστάτη και είχε μόνον τρεις μήνες ζωή.

Το γεγονός ότι ο αλ-Μεγκράχι βρίσκεται ακόμα στη ζωή έχει προκαλέσει οργή στη Βρετανία, αλλά και στις ΗΠΑ, καθώς τα περισσότερα θύματα της επίθεσης αυτής ήσαν Αμερικανοί.

Οι λιβυκές αρχές από την πλευρά τους τηρούν σιγή σχετικά με την κατάσταση της υγείας του αλ-Μεγκράχι. Διαβάστε περισσότερα...

Πολιτικό κόμμα στη Βεγγάζη από Λίβυους αντικαθεστωτικούς

Εξόριστοι Λίβυοι αντιφρονούντες ανακοίνωσαν σήμερα ότι δημιούργησαν ένα πολιτικό κόμμα στη Βεγγάζη, προπύργιο των εξεγερμένων ενάντια στον Μουάμαρ Καντάφι, το «πρώτο», σύμφωνα με τους ίδιους.

«Το αποκαλούμε το κόμμα της Νέας Λιβύης, διότι όλα έχουν καταστραφεί», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ραμαντάν Μπεν Αμερ, 53 ετών, ένας από τους συνιδρυτές του κόμματος πριν την επίσημη ανακοίνωση της ίδρυσής του στο ξενοδοχείο Uzu στη Βεγγάζη.

Σύμφωνα με τον Αμερ, ο οποίος κατοικεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, 2.000 άνθρωποι έχουν ήδη συνταχθεί με το κόμμα, οι περισσότεροι από τη Βεγγάζη, πόλη καταγωγής του, και την Ντέρνα, απ' όπου κατάγεται ο Ράτζαντ Μαμπρούκ, 65 ετών, ο έτερος ιδρυτής της Νέας Λιβύης, ο οποίος ζει στο Ντάλας των ΗΠΑ.

«Μεταρρύθμιση και ανάπτυξη του πετρελαϊκού τομέα, αλλά και των εναλλακτικών πηγών ενέργειας», κυρίως της ηλιακής, είναι οι προτεραιότητες του κόμματος, ενώ ακολουθούν το σύστημα υγείας και η κοινωνική ασφάλεια.

«Πρόκειται για το πρώτο πολιτικό κόμμα που ανακοινώνει την ίδρυσή του», επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Αμπέιρ Ιμνέινα, πολιτικός αναλυτής από τη Βεγγάζη. Διαβάστε περισσότερα...

Δεύτερη επιστημονική αποστολή στην Ανταρκτική από την Βραζιλία

«Θα μπορέσουμε να μελετήσουμε την κλιματική ιστορία της περιοχής για τα 500 τελευταία έτη», δήλωσε ο υπεύθυνος του Εθνικού ινστιτούτου Επιστημών και Τεχνολογίας για την Ανταρκτική, Τζέφερσον Σιμόες.

Η Βραζιλία σχεδιάζει να εγκαταστήσει δεύτερη βάση της στην Ανταρκτική, όπως και ένα «Επιστημονικό Κέντρο» στο εσωτερικό της παγωμένης ηπείρου, αναφέρει σήμερα, Τρίτη, στο Σάο Πάολο ο υπεύθυνος του Εθνικού ινστιτούτου Επιστημών και Τεχνολογίας (INCT) για την Ανταρκτική, Τζέφερσον Σιμόες.

Το Επιστημονικό Κέντρο θα έχει την ονομασία «Κρυο-Σφαιρα 1», θα κατασκευαστεί από τη Σουηδία και θα κοστίσει 120 χιλιάδες δολάρια ΗΠΑ. Δεν θα στελεχωθεί από επιστήμονες, θα εγκατασταθεί περίπου 500 χλμ. από το ακριβές γεωγραφικό στίγμα του Νότιου πόλου, πιθανόν τον Δεκέμβριο φέτος, θα λαμβάνει διαρκώς πληροφορίες για τη θερμοκρασία, τους ανέμους, την ηλιακή ακτινοβολία και την υγρασία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Σιμόες στην εφημερίδα «Estado de Sao Paulo».

Χάρη σε αυτή τη συνεχή ροή πληροφοριών «θα μπορέσουμε να μελετήσουμε την κλιματική ιστορία της περιοχής για τα 500 τελευταία έτη», τόνισε ο Σιμόες, που θύμισε συγχρόνως ότι στο εσωτερικό της Ανταρκτικής λειτουργούν, τώρα, πάρα πολύ λίγα Επιστημονικά Κέντρα και «η εκεί κατάσταση μπορεί να προσομοιαστεί με αυτήν μιας ερήμου, κάτω από πολύ δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες».

Σήμερα στην Ανταρκτική, λειτουργεί η βραζιλιάνικη επιστημονική βάση «Διοικητής Φεράζ», πάνω στο νησί Βασιλιάς Γεώργιος, που είναι το μεγαλύτερο του νησιωτικού συγκροτήματος «Νότιο Σέτλαντ», στο Αρχιπέλαγος που χωρίζει τη Νότια Αμερική από την Ανταρκτική. Η Ανταρκτική εκτείνεται σε 14 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Περίπου 30 κράτη διατηρούν σήμερα επιστημονικές βάσεις στην Ανταρκτική. Διαβάστε περισσότερα...

«Παθιασμένος» με τα Βαλκάνια ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ

Ο άνθρωπος που προκάλεσε φρίκη στην διεθνή κοινή γνώμη είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κατάσταση στα Βαλκάνια.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίαζε η κατάσταση στη βαλκανική χερσόνησο για τον Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, τον 32χρονο Νορβηγό οι πράξεις του οποίου οδήγησαν σε τραγικό θάνατο δεκάδες ανθρώπους.

Όπως φαίνεται στο 1.500 σελίδων μανιφέστο του, «2083: A European Declaration of Independence» (2083: Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας), το οποίο κυκλοφόρησε στο Ίντερνετ υπό το όνομα Άντριου Μπέργουϊκ, ο Μπρέιβικ είχε ένα ιδιαίτερο πάθος με τα Βαλκάνια.

Πιο συγκεκριμένα, στο μανιφέστο του Μπρέιβικ αντικατοπτρίζονται σε μεγάλο βαθμό οι σερβικές τοποθετήσεις σχετικά με τους μουσουλμάνους, Αλβανούς και Βόσνιους, κατά τη διάρκεια του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου, των αρχών της δεκαετίας του 1990. Ο Μπρέιβικ περιγράφει τους Αλβανούς και Βόσνιους μουσουλμάνους ως βίαους, αδυσώπητους εχθρούς, με στόχο τη διεξαγωγή του ιερού πολέμου (τζιχάντ).

Επίσης, σε ένα σημείο αναφέρει πως θα επιθυμούσε να συναντήσει τον Ράντοβαν Κάρατζιτς, τον ηγέτη των Σερβοβόσνιων που δικάζεται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τα Ηνωμένα Έθνη. «Αλλά είναι ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ρατσιστής και μαζικός φονιάς; Μέχρι τώρα, η μελέτη μου δεν δείχνει τίποτα από τα δύο» αναφέρεται σχετικά στο μανιφέστο.

Στη συνέχεια, ο Μπρέιβικ ισχυρίζεται πως για δεκαετίες οι μουσουλμάνοι στη «βοσνιακή Σερβία» και οι Αλβανοί διεξήγαγαν σκοπίμως δημογραφικό πόλεμο- «έμμεση γενοκτονία» εναντίον των Σέρβων, κάτι που παραπέμπει σε έκθεση της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του 1986, που θεωρήθηκε «κλειδί» της ιδεολογίας των Σέρβων εθνικιστών εκείνης της περιόδου.

Κατά τον Μπρέιβικ, ο Κάρατζιτς «πρόσφερε στους μουσουλμάνους την ευκαιρία να αλλαξοπιστήσουν ή να εγκαταλείψουν τη χώρα. «Έφτασε ακόμα και στο να δώσει στους μουσουλμάνους συγκεκριμένους οικισμούς. Όταν αρνήθηκαν, θέλησε να τους απελάσει με χρήση ισχύος. Όταν το ΝΑΤΟ το κατέστησε αυτό αδύνατο, έδωσε την εντολή για πόλεμο κατά αυτών που του αρνήθηκαν αυτό που ήταν κυριαρχικό του δικαίωμα και ευθύνη ως ενός από τους ηγέτες των σερβικών δυνάμεων. Δεν ήταν ποτέ θέμα εθνικότητας, αλλά θέμα απαλλαγής της χώρας από τη γενοκτονική, μισαλλόδοξη ιδεολογία που είναι γνωστή ως Ισλάμ. Σαφώς και καταδικάζω τις κτηνωδίες που έγιναν σε βάρος των Κροατών και αντίστροφα, αλλά για τις προσπάθειές του εναντίον του Ισλάμ θα θεωρείται πάντα ως ένας έντιμος Σταυροφόρος και Ευρωπαίος ήρωας πολέμου».

Ο Μπρέιβικ είναι επίσης σκληρός απέναντι στους Αλβανούς, καθώς οι οικογένειές τους, κατά τα λεγόμενά του, «αναπαράγονται σε μεγάλο βαθμό, προσπαθώντας να κατακτήσουν περιοχές δημογραφικά αρχικά και κατόπιν μέσω αιματοχυσίας». Ακόμη, κάνει λόγο για σχέσεις μεταξύ Αλβανών μουσουλμάνων και αλ Κάιντα.

Στον επικείμενο «πόλεμο» τον οποίο προβλέπει ο Μπρέιβικ, συζητά την απέλαση όλων των μουσουλμάνων από την Ευρώπη και προτείνει την φυσική εξόντωση των Αλβανών και των Βοσνίων μουσουλμάνων που θα αντισταθούν. Καθώς έχουν ζήσει στην Ευρώπη για αιώνες, «δεν θα δεχτούν να απελαθούν και θα πολεμήσουν, οπότε πρέπει να σχεδιαστεί και εφαρμοστεί μία πιο μακροπρόθεσμη και βίαιη στρατιωτική στρατηγική».

Μετά την εκκαθάριση της Ευρώπης από τους μουσουλμάνους, η Αλβανία, κατά τον Μπρέιβικ, πρέπει να αποτελέσει μία «ζώνη μετάβασης για τα Βαλκάνια». Κατόπιν, ο χάρτης θα πρέπει να αναδιαμορφωθεί. Μετά την απομάκρυνση των μουσουλμάνων, το Κόσοβο θα επανενωθεί με τη Σερβία. Επίσης, η Βοσνία θα εξαφανιστεί επίσης από το χάρτη, και θα μοιραστεί μεταξύ Σερβίας και Κροατίας

Για την Αλβανία, ο Μπρέιβικ προτείνει διαμελισμό της: η Ελλάδα και το Μαυροβούνιο θα πάρουν από 20% και το υπόλοιπο θα δοθεί στους χριστιανούς Αλβανούς. «Όλοι οι μουσουλμάνοι Αλβανοί θα απελαθούν στην κεντρική Ανατολία...» οι υπόλοιπες, ακατοίκητες πλέον, περιοχές της Αλβανίας θα μπορούσαν να δοθούν για να κατοικήσουν «χριστιανικές μειονότητες» που θα έρθουν από τη Μέση Ανατολή.

Ο Μπρέιβικ επίσης αναφέρει πως ήταν η εμπλοκή της Νορβηγίας στον πόλεμο κατά της Σερβίας για το Κόσοβο που τον ώθησε να συνεχίσει με το σχεδιασμό και την εκτέλεση των επιθέσεων: «Ήταν απαράδεκτο το πώς οι ΗΠΑ και τα δυτικοευρωπαϊκά καθεστώτα βομβάρδισαν τους Σέρβους αδελφούς μας. Το μόνο που ήθελαν ήταν να διώξουν το Ισλάμ, απελαύνοντας τους Αλβανούς μουσουλμάνους στην Αλβανία. Όταν οι Αλβανοί αρνήθηκαν, δεν είχαν άλλη επιλογή από τη χρήση στρατιωτικής ισχύος. Αρνούμενοι στους Σέρβους το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στην ίδια τους την επικράτεια, έμμεσα έσκαψαν τον τάφο της Ευρώπης. Ένα μέλλον με πολλά μίνι Πακιστάν θα υπάρξει σε κάθε δυτικοευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Αυτό είναι απαράδεκτο, εντελώς απαράδεκτο».

Κλείνοντας, ο Μπρέιβικ συζητά τη δημιουργία ενός στρατιωτικού «Τάγματος», στο οποίο ισχυρίζεται ότι ανήκει. Οι αρχικές του επαφές έγιναν μέσω Σέρβων «συντηρητικών» (πιθανώς ακραίων εθνικιστών) τους οποίους συνάντησε στο Ίντερνετ- καθώς και άλλων, παρεμφερών πεποιθήσεων, από όλη την Ευρώπη. Όπως γράφει: «είχα την τιμή να συναντήσω έναν από τους μεγαλύτερους εν ζωή ήρωες πολέμου της Ευρώπης, έναν Σέρβο σταυροφόρο και ήρωα πολέμου που έχει σκοτώσει πολλούς μουσουλμάνους στη μάχη. Εξαιτίας της δίωξης από την Ε.Ε. για φημολογούμενα εγκλήματα σε βάρος μουσουλμάνων, κάποια στιγμή έζησε στη Λιβερία. Τον επισκέφθηκα κάποια στιγμή στη Μονρόβια, πριν την ιδρυτική συνάντηση στο Λονδίνο, το 2002».

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από Economist Διαβάστε περισσότερα...

Οι πάγοι λιώνουν, το Σουέζ της Αρκτικής εμφανίζεται

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ

Η συρρίκνωση του παγωμένου θαλάσσιου όγκου, που καλύπτει περίπου το ήμισυ της αρκτικής περιοχής, καθιστά πλέον εφικτή τη διέλευση όλο και περισσότερων αλλά και μεγαλύτερων πλοίων.

Την υποβάθμιση της «δύναμης» της Διώρυγας του Σουέζ φοβούνται οι άμεσα εμπλεκόμενοι (π.χ. Αίγυπτος) στο άκουσμα των προαναγγελιών της Ρωσίας, η οποία σχεδιάζει να «αναβιώσει» ένα πέρασμα που είχε επιχειρηθεί να διανοιχθεί στο παρελθόν, επί Σοβιετικής Ενωσης, προκειμένου η πρόσβαση προς τις αγορές της Ασίας, που «διψούν» για πετρέλαιο, φυσικό αέριο και πρώτες ύλες, να γίνει ευκολότερη.

Απόπειρες από το 1932

Παράλληλα, η Μόσχα επιδιώκει να ανοίξει, όσον το δυνατόν ταχύτερα, ο δρόμος για την έρευνα και τον εντοπισμό νέων κοιτασμάτων -που αναμένεται να είναι πολύ σημαντικά- υδρογονανθράκων στην Αρκτική.

Η πρώτη απόπειρα διάνοιξης θαλάσσιου διαδρόμου στην περιοχή έγινε το 1932. Η διαδρομή, μέσω του Βερίγγειου Πορθμού (το πέρασμα αυτό την εποχή εκείνη παρέμενε ανοικτό από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο), ήταν δύο φορές πιο σύντομη, άρα και πιο συμφέρουσα από το ταξίδι των 13.000 μιλίων από το Ρότερνταμ στη Γιοκοχάμα, μέσω της διώρυγας του Σουέζ.

Οπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση της ρωσικής εταιρείας ΟΑΟ Novatek, του μεγαλύτερου ανεξάρτητου παραγωγού φυσικού αερίου της Ρωσίας και του δεύτερου μεγαλύτερου παραγωγού φυσικού αερίου της χώρας, ακολουθώντας αυτό το δρομολόγιο, το ταξίδι θα είναι κατά 40% πιο σύντομο και κατά 20% πιο φθηνό.

Και χωρίς... πειρατεία

Επιπλέον, σήμερα, ο φόβος της σύγχρονης πειρατείας στις ακτές της ανατολικής Αφρικής αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τα «πλεονεκτήματα» που προσφέρει αυτή η επιλογή.

Ρωσικές εταιρείες, όπως η Sovcomflot (πρόκειται για τη μεγαλύτερη ρωσική ναυτιλιακή εταιρεία και έναν από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων στον κόσμο που προσφέρει υπηρεσίες μεταφοράς αργού πετρελαίου, προϊόντων διύλισης πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου), έχουν ήδη ξεκινήσει δοκιμαστικές αποστολές στην Αρκτική, καθώς ο Ρώσος πρωθυπουργός, Βλαντίμιρ Πούτιν, δεσμεύτηκε, προκειμένου το «νέο» αυτό «βόρειο πέρασμα» να είναι προσβάσιμο και ασφαλές καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου.

Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο, η Μόσχα θα πρέπει να επενδύσει συνολικά περίπου 30 δισ. ρούβλια (1,1 δισ. δολάρια) για την αναβάθμιση των λιμένων της περιοχής, για τον εκσυγχρονισμό με, νέας τεχνολογίας, παγοθραυστικά του στόλου της και την εγκατάσταση συστημάτων ασφαλείας.

Επιχειρηματικοί κύκλοι στη Ρωσία επισημαίνουν πως το ενδιαφέρον αλλά και η στρατηγική σημασία του περάσματος θα αυξάνει όλο και περισσότερο, όσο θα αυξάνει η ζήτηση για υγροποιημένο φυσικό αέριο «στα ανατολικά», δηλαδή στην Κίνα, την Ιαπωνία, τη Νότιο Κορέα και την Σιγκαπούρη.

Γάλλοι στη χερσόνησο Γιαμάλ

Σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις του Ρώσου πρωθυπουργού, προτεραιότητα της ρωσικής κυβέρνησης και του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού Gazprom, είναι έως το 2020 η περαιτέρω ανάπτυξη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη χερσόνησο Γιαμάλ.

Στόχος της ρωσικής πολιτικής είναι η προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Στο πλαίσιο αυτό επετεύχθη συμφωνία με τη γαλλική Total για την από κοινού επένδυση 38 δισ. δολαρίων για την εφαρμογή του σύνθετου προγράμματος αξιοποίησης του κοιτάσματος και παραγωγής υγραερίου (SPG) στη χερσόνησο Γιαμάλ, όπου προβλέπεται να κατασκευαστεί σύγχρονο εργοστάσιο υγροποίησης φυσικού αερίου, συγκοινωνιακή υποδομή, καθώς και το νέο αρκτικό λιμάνι Σαμπέτα.

Τα πρώτα δεξαμενόπλοια θα αρχίσουν να φορτώνουν εμπορεύματα στους τερματικούς του σταθμούς το 2018.

Πλώρη πάντως για την Αρκτική φαίνεται πως έχουν βάλει ήδη και Ελληνες εφοπλιστές. *

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=295806

Διαβάστε περισσότερα...

Το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Οι ασύμπτωτες ιδεολογικές προσεγγίσεις και στρατηγικές προτεραιότητες
ΗΠΑ και ΕΣΣΔ οδήγησαν σύντομα στον Ψυχρό πόλεμο
66 χρόνια πριν

Του Ευανθη Xατζηβασιλειου*

Οπως όλα τα κοσμογονικά γεγονότα, το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έφερνε μαζί του μεγάλες ελπίδες και εκπλήξεις. Σίγουρα, έφερνε την προσδοκία ενός καινούργιου κόσμου: κατά απαράβατο κανόνα, οι μαχητές που μετέχουν σε μια τέτοια σύγκρουση δεν πολεμούν ποτέ απλώς και μόνον για την επιστροφή σε μια προπολεμική «ομαλότητα». Μάχονται, πάνω από όλα, για ένα καλύτερο αύριο.

Πώς όμως θα ήταν οργανωμένη η ανθρώπινη κοινωνία σε αυτόν τον «καλύτερο κόσμο»; Στο επίπεδο αυτό, μεταξύ των τριών νικητριών δυνάμεων –ΗΠΑ, ΕΣΣΔ και Βρετανία– δεν υπήρχε, και δεν μπορούσε να υπάρξει, συμφωνία.

Η «Μεγάλη Συμμαχία», που είχε καταβάλει τον Αξονα, είχε διαμορφωθεί αναγκαστικά, λόγω γερμανικών και ιαπωνικών πρωτοβουλιών – κυρίως της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ενωση και της ιαπωνικής επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ. Η στράτευση των ΗΠΑ, ΕΣΣΔ και Βρετανίας στον αγώνα εναντίον του Χίτλερ τις ανάγκασε, όσο η απειλή του ναζισμού ήταν ζωντανή, να παραμερίσουν τις διαφορές τους ενώπιον των αναγκών του πολέμου. Ωστόσο, οι στόχοι και η κοσμοαντίληψή τους διέφεραν ριζικά. Η βρετανική αυτοκρατορία ήταν η πλέον «παλαιά», παραδοσιακή και έμπειρη στις διεθνείς υποθέσεις δύναμη. Ενα μέτρο ρεαλισμού –ή, εάν θέλει ο αναγνώστης, ακόμη και κυνισμού– μπορεί να ήταν χρήσιμο στη διαχείριση των μεταπολεμικών προβλημάτων. Ωστόσο, η ισχύς της Βρετανίας βρισκόταν σε φανερά καθοδική πορεία, και ήδη το 1944-45 η χώρα αυτή λογιζόταν ως η μικρότερη των Τριών Μεγάλων.

Τα διλήμματα του 1945

Οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ, οι πραγματικοί νικητές του πολέμου, ήταν νέες Μεγάλες Δυνάμεις, με προτεραιότητες εντελώς διαφορετικές. Η αμερικανική συμπολιτεία διένυε ακόμη τη φάση ενός φιλελεύθερου ιδεαλισμού –οι ρίζες του ανάγονταν στον διεθνισμό του Θεόδωρου Ρούσβελτ και του Γούντρο Ουίλσον από τις αρχές του αιώνα– που πρέσβευε ότι το ελεύθερο εμπόριο, η πολιτική των «Ανοικτών Θυρών», η δημοκρατική διακυβέρνηση και η ορθολογική οργάνωση της διεθνούς κοινωνίας μέσω του νεόκοπου Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών θα μετάλλαζαν ριζικά τον κόσμο. Εμπνευστής ενός τέτοιου σχεδιασμού, η μεγαλύτερη ίσως πολιτική μορφή του δυτικού κόσμου κατά τον 20ό αιώνα, ο πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ –ο άνθρωπος που αναμόρφωσε τον καπιταλισμό με το New Deal– ο οποίος πάντως απεβίωσε την άνοιξη του 1945, πριν κληθεί να αντιμετωπίσει τις μεταπολεμικές εντάσεις.

Ηταν αδύνατον αυτή η στοχοθεσία –τόσο έντονα εκφράζουσα τις φιλοσοφικές αξίες του δυτικού φιλελευθερισμού– να γίνει αποδεκτή από τη Σοβιετική Ενωση, για την οποία οι αμερικανικές «ιερές αγελάδες» του ελεύθερου εμπορίου και της πολυκομματικής δημοκρατίας όχι μόνον δεν ήταν αναγκαίες, αλλά αποτελούσαν και μείζονες απειλές. Για το Κρεμλίνο, απαραίτητη ήταν η προστασία του κράτους και της κομμουνιστικής ιδεολογίας: η απόκτηση ασφάλειας έναντι ενός καπιταλιστικού κόσμου που εθεωρείτο εξ ορισμού εχθρικός και διατεθειμένος να καταστρέψει το σοβιετικό εγχείρημα. Η παγίωση του ελέγχου της Ανατολικής Ευρώπης, από όπου είχε εξαπολυθεί η ναζιστική επίθεση του 1941, ήταν μείζον προαπαιτούμενο της σοβιετικής ασφάλειας. Και με τον όρο «έλεγχο» ο Στάλιν εννοούσε τον απόλυτο έλεγχο. Οπως είχε τονίσει ο Σοβιετικός ηγέτης, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος διέφερε από όλους τους προηγούμενους: εκεί που σταματούσε ο στρατός σου, εκεί θα σταματούσε και το πολιτικό και κοινωνικό σου σύστημα. Ετσι, οι διαφορές μεταξύ της φιλελεύθερης Δύσης και της κομμουνιστικής Ανατολής, που είχαν διατηρηθεί στο περιθώριο όσον καιρό ο χιτλερισμός παρέμενε η μείζων κοινή απειλή, έμελλαν τώρα να ανακύψουν κατά τον σχεδιασμό του μεταπολεμικού κόσμου.

Παράλληλα όμως, με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έμελλε να προκύψουν τα μεγάλα στρατηγικά διλήμματα που θα λειτουργούσαν σαν σκανδάλη για την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Το 1945, η ήττα της χιτλερικής Γερμανίας και της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας δημιουργούσε τεράστιας σημασίας στρατηγικά κενά, στην Ευρώπη και στην Απω Ανατολή. Πώς θα καλύπτονταν αυτά τα κενά εξουσίας; Σε τούτο το ερώτημα, οι δύο νέες υπερδυνάμεις δεν μπόρεσαν να βρουν μια συμφωνημένη απάντηση.

Ο έλεγχος της Γερμανίας

Η κατάρρευση της γερμανικής ισχύος έθετε το ερώτημα του ποιος θα ήλεγχε, στη μεταπολεμική περίοδο, την Κεντρική Ευρώπη/Γερμανία, με τη μεγάλη βιομηχανική της βάση. Στο σενάριο μιας σοβιετικής επικράτησης στην Κεντρική Ευρώπη, ανέκυπτε το ενδεχόμενο, αν όχι η βεβαιότητα, του σοβιετικού ελέγχου στο σύνολο της ευρασιατικής χερσαίας μάζας – και στην περίφημη «παγκόσμια νήσο» που θα καθόριζε την παγκόσμια ηγεμονία. Θα ήταν αδιανόητο για τους Δυτικούς να ιδούν την Ευρασία να πέφτει στην επιρροή μιας τόσο ισχυρής δύναμης όσο η Σοβιετική Ενωση.

Στρατηγικό δίλημμα, όμως, σχετικό με τη Γερμανία υπήρχε και από την πλευρά της Σοβιετικής Ενωσης. Για τον Στάλιν, μια αναβιωμένη Γερμανία θα αποτελούσε προφανή υποψήφιο για την επανάληψη της ναζιστικής εισβολής του 1941, αυτή τη φορά με την αρωγή της Δύσης. Στις σοβιετικές φοβίες καταλυτικό ρόλο έπαιζε η βεβαιότητα –προφανώς λανθασμένη– πως οτιδήποτε δεν ελεγχόταν από τη Μόσχα ήταν εξ ορισμού εχθρικό. Στο Κρεμλίνο, αυτή η αντίληψη εδραζόταν σε μια έντονη καχυποψία του Αλλου· μια καχυποψία ριζωμένη τόσο στη μακραίωνη ρωσική ιστορική εμπειρία όσο και στην απέχθεια του δογματικού κομμουνισμού για οποιαδήποτε δύναμη δεν ήλεγχε... Επομένως, για τους Σοβιετικούς, ήταν επίσης αδιανόητο να αφεθεί η Γερμανία να πέσει στα χέρια των Δυτικών: κάτι τέτοιο θα αύξανε τους ήδη συντριπτικά μεγάλους πόρους των καπιταλιστών και θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναβίωση του γερμανικού μιλιταρισμού, που δύο φορές μέσα σε τρεις δεκαετίες –το 1918 και το 1941– είχε φτάσει στη Μαύρη Θάλασσα. Από τη σκοπιά του Κρεμλίνου, το να μη διεκδικηθεί ο έλεγχος της Γερμανίας θα ήταν μια επιλογή περίπου αυτοκτονική.

Στις μείζονες ιδεολογικές διαφορές έρχονταν, επομένως, να προστεθούν στρατηγικά διλήμματα ικανά να πυροδοτήσουν υπαρξιακές ανασφάλειες σε όλους τους νικητές του πολέμου.

Η κληρονομιά στην ανθρωπότητα

Από το 1945, στη δημόσια αντίληψη έχουν κυριαρχήσει διάφοροι μύθοι για τη συγκρότηση του μεταπολεμικού κόσμου. Ο γνωστότερος: ότι στις περίφημες συναντήσεις της Γιάλτας και του Πότσνταμ, το 1945, οι Μεγάλοι διαίρεσαν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής. Σήμερα, τα πρακτικά των συναντήσεων αυτών είναι διαθέσιμα –ακόμη και τα σοβιετικά πρακτικά– και από αυτά δεν προκύπτει ότι έγινε τέτοια συμφωνία. Οι δύο συναντήσεις κυριαρχήθηκαν από τη διαχείριση πρακτικών ζητημάτων σχετικά με την πρώτη μεταπολεμική περίοδο –από τα νέα σύνορα στην Ανατολική Ευρώπη (ιδίως της Πολωνίας) έως τη συγκρότηση του ΟΗΕ– αλλά δεν επέφεραν κάποια «γενική» συμφωνία διαίρεσης του κόσμου. Εξάλλου, εάν οι δύο υπερδυνάμεις είχαν συμφωνήσει να διαιρέσουν τον κόσμο, είναι προφανές ότι Ψυχρός Πόλεμος δεν θα είχε ξεσπάσει: η έναρξή του, το 1945-47, ήταν ακριβώς το αποτέλεσμα της αδυναμίας τους να συμφωνήσουν στην κάλυψη αυτών των μεγάλων στρατηγικών κενών του 1945.

Παράλληλα, κενό εξουσίας παρουσιάστηκε και στην Απω Ανατολή. Η ήττα της Ιαπωνίας οδήγησε σε αμερικανική κατοχή αυτής της χώρας, αλλά είχε αφήσει ανοιχτό το ζήτημα του μέλλοντος της Κίνας. Η αρχική αντίληψη του επιτελείου του Ρούσβελτ έβλεπε την «εθνικιστική» Κίνα ως έναν από τους μεταπολεμικούς Μεγάλους του διεθνούς συστήματος – γι’ αυτό και προβλέφθηκε για αυτήν μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ωστόσο, μια σειρά από εξελίξεις (που αφορούσαν τόσο τις τρομερές κυβερνητικές αποτυχίες των Κινέζων Εθνικιστών όσο και τις σημαντικές οργανωτικές δυνατότητες των κομμουνιστών) κατέστησε την Κίνα μια «γκρίζα ζώνη» το 1945-47 και διασφάλισε τη νίκη των κομμουνιστών αργότερα, το 1949.

Ρευστότητες τέτοιας έκτασης και παράλληλα η ιδεολογικοποίηση και η μαζική πολιτική προκαλούσαν παρενέργειες. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την υφήλιο ήταν κινητοποιημένοι σε πολιτικούς αγώνες και αισθάνονταν ότι από την κατεύθυνση που θα έπαιρνε ο κόσμος θα εξαρτάτο το μέλλον τους, το μέλλον των παιδιών τους, το μέλλον του έθνους τους. Η επιρροή της κοινής γνώμης στη διαδικασία λήψης αποφάσεων ήταν ένα φαινόμενο παλαιότερο, αλλά γιγαντώθηκε στην εποχή της μεγάλης σύγκρουσης των ιδεολογιών στον 20ό αιώνα. «Surtout pas de zele», συμβούλευε ο Ταλλεϋράνδος σε μια εποχή όχι τόσο παλαιότερη και αρκετά ιδεολογική από μόνη της. Ηταν όμως δύσκολο να γίνει σεβαστή αυτή η αρχή στο κλίμα του 1945. Υπό αυτήν την έννοια, το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν ήταν παρά ένας σταθμός. Επέφερε την ήττα του φασισμού, αλλά δεν επέλυσε το μεγάλο ερώτημα της νομιμοποίησης που κυριάρχησε στη νεωτερικότητα. Ο κόσμος θα μπορούσε να πάει προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Το μέλλον θα έδειχνε.

* O κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διαβάστε περισσότερα...

Επιχείρηση των αρχών εναντίον ισλαμιστών στο Νταγκεστάν

Άνδρες των ρωσικών υπηρεσιών ασφαλείας σκότωσαν τρεις φερόμενους ως εξτρεμιστές σε μάχη στην επαρχία Νταγκεστάν στο Βόρειο Καύκασο, ανακοίνωσαν οι αρχές χθες.Ένα από τα θύματα ήταν ο Μεχτίμπεκ Μπασίροφ, ηγέτης μιας οργάνωσης εξτρεμιστών στην πόλη Ντερμπέντ της Κασπίας, σύμφωνα με μια πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας και ρωσικά ΜΜΕ που επικαλέστηκαν την εθνική αντιτρομοκρατική υπηρεσία.


Στο Νταγκεστάν, όπου πλειοψηφούν οι μουσουλμάνοι, η ανεργία είναι υψηλή και η φτώχεια εκτεταμένη, συνεχίζεται η ισλαμιστική εξέγερση μια δεκαετία αφότου οι ένοπλες δυνάμεις εκδίωξαν τους αυτονομιστές από την Τσετσενία.

Στο σπίτι όπου κρύβονταν οι εξτρεμιστές βρίσκονταν δύο γυναίκες που οι αρχές πιστεύουν ότι εκπαιδεύονταν για βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας. Το κρησφύγετο κατέλαβε η αστυνομία και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) μετά από μια επιχείρηση στην πόλη Νταγκεστάνσκιγε Όγκνι, νότια της επαρχιακής πρωτεύουσας Μαχατσκάλα, μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA επικαλούμενο την αντιτρομοκρατική υπηρεσία.

Η μία από τις γυναίκες σκοτώθηκε και η άλλη νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.

Ο υπουργός Εσωτερικών της επαρχίας Ρασίντ Νουργκαλίεφ δήλωσε στο πρακτορείο Interfax ότι «η σημερινή (χθεσινή) επιχείρηση απέτρεψε πιθανές σοβαρές τρομοκρατικές επιθέσεις».

Οι εξτρεμιστές οι οποίοι δρουν στο Βόρειο Καύκασο έχουν απειλήσει ότι θα μεταφέρουν τη βία στην καρδιά της Ρωσίας εν όψει των προεδρικών εκλογών του Μαρτίου του 2012.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Μπρέιβικ: «Έχω άλλες δύο ομάδες συνεργατών»

«Παράφρων», χαρακτηρίζει τον πελάτη του, ο δικηγόρος του Μπρέιβικ. Την Δευτέρα, του επιβλήθηκε προσωρινή κράτηση οκτώ εβδομάδων, εκ των οποίων οι τέσσερις σε πλήρη απομόνωση, ενώ δήλωσε ότι έχει άλλες δύο ομάδες συνεργατών.


Ο Νορβηγός Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ είναι κατά πάσα πιθανότητα «παράφρων», δήλωσε ο δικηγόρος του μετά την παραδοχή χθες, Δευτέρα, του πελάτη του ότι αυτός είναι ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης στο Όσλο και της επίθεσης με όπλο στο νησί Ότογια την Παρασκευή από τις οποίες σκοτώθηκαν 76 άνθρωποι.

«Όλη αυτή η υπόθεση δείχνει ότι είναι παράφρων», δήλωσε ο Γκέιρ Λίπσταντ σε δημοσιογράφους, προσθέτοντας ότι ακόμη είναι πολύ νωρίς για να πει αν ο πελάτης του θα δηλώσει στο δικαστήριο ότι δεν είχε σώας τας φρένας.

Ο Λίπσταντ προσέθεσε ότι ο Μπρέιβικ «μισεί όλους όσοι πιστεύουν στη δημοκρατία» και δήλωσε ότι ανήκει σε ένα αντιισλαμικό δίκτυο που έχει δύο οργανώσεις στη Νορβηγία και αρκετές άλλες στο εξωτερικό.

Η νορβηγική αστυνομία και αυτοί που διερευνούν την υπόθεση έχουν εκφράσει αμφιβολίες για αυτό.



Δείτε

Photogallery: Στη Δικαιοσύνη ο δράστης του μακελειού στη Νορβηγία






«Μιλάει για δύο πυρήνες στη Νορβηγία, αλλά αρκετούς πυρήνες στο εξωτερικό», διευκρίνισε ο Λίπσταντ.

Κράτηση οκτώ εβδομάδων

Εντολή να τεθεί υπό προσωρινή κράτηση οκτώ εβδομάδων, έδωσε ο δικαστής Κιμ Χέγκερ, στον οποίο παρουσιάστηκε ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ. Η ακροαματική διαδικασία έγινε κεκλεισμένων των θυρών, ενώ ο κατηγορούμενος δήλωσε επίσης, στο δικαστήριο ότι έχει άλλες δύο ομάδες συνεργατών.

Η περίοδος αυτή κράτησης του Μπρέιβικ μπορεί να παραταθεί, προσέθεσε ο δικαστής, σημειώνοντας ότι η δίκη του μπορεί να διεξαχθεί σε ένα έτος.

Ο δικαστής Κιμ Χέγκερ προσέθεσε ότι κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της κράτησής του ο κατηγορούμενος θα τεθεί σε απομόνωση και δεν θα του επιτρέπεται να λαμβάνει γράμματα, να ενημερώνεται από τα μέσα ενημέρωσης ή να δέχεται επισκέψεις, με μόνη εξαίρεση τον δικηγόρο του.

«Ο κατηγορούμενος έκανε σήμερα δηλώσεις που χρειάζονται περαιτέρω έρευνα, συμπεριλαμβανομένης αυτής ότι υπάρχουν άλλοι δύο πυρήνες στην οργάνωσή μας», σημείωσε ο δικαστής σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

Η νορβηγική αστυνομία δεν μπορεί να «αποκλείσει εντελώς» το ενδεχόμενο ο δράστης της διπλής επίθεσης, Μπέρινγκ Μπρέιβικ, να είχε βοήθεια από τρίτους στις επιθέσεις με βόμβα και αυτόματο όπλο.

«Δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε εντελώς, και υπογραμμίζω εντελώς, το ενδεχόμενο να εμπλέκονται και άλλοι σε αυτό που συνέβη», δήλωσε ο εισαγγελέας Κρίστιαν Χάτλο σε συνέντευξη Τύπου, όταν ρωτήθηκε αν υπήρχαν άλλοι «πυρήνες».

Εξάλλου, ο Χάτλο πρόσθεσε ότι ο Μπρέιβικ, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ήταν ο δράστης της διπλής επίθεσης, δήλωσε έτοιμος να περάσει την υπόλοιπη ζωή του στη φυλακή. «Δήλωσε στη διάρκεια των ανακρίσεων ότι είναι έτοιμος να περάσει όλη του τη ζωή στη φυλακή», υπογράμμισε ο Χάτλο.

Η αστυνομία πρόσθεσε ότι ο Μπρέιβικ παρέμεινε ήρεμος καθ' όλη τη διάρκεια της ανάκρισης και έμοιαζε να μην έχει «επηρεαστεί» από τις βίαιες πράξεις του

Ο Μπρέιβικ δεν δήλωσε ένοχος και σημείωσε ότι σκοπός του ήταν να υπερασπιστεί τη χώρα του και την Ευρώπη από το Ισλάμ και τον μαρξισμό.

Αυτόπτες μάρτυρες υποστήριξαν ότι νωρίτερα, κατά την είσοδο του δράστη στο δικαστήριο, κάποιοι διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί εκεί φώναζαν «καταραμένε προδότη» και χτυπούσαν το αυτοκίνητο που μετέφερε τον κατηγορούμενο στο δικαστήριο. Το Volvo που φέρεται ότι τον μετέφερε συνέχισε την πορεία του μετά την επέμβαση της αστυνομίας.

Ένας νεαρός διαδηλωτής δήλωσε ότι ο ύποπτος για τις επιθέσεις καθόταν -όπως φαίνεται- στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου περιβαλλόμενος από αξιωματικούς της αστυνομίας.

«Όλοι εδώ τον θέλουν νεκρό», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο ένας από τους τρεις ή τέσσερις ανθρώπους που χτυπούσαν το αυτοκίνητο. Ο διαδηλωτής αυτός δεν έδωσε το όνομά του στη δημοσιότητα.

. Ο κατηγορούμενος Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ έχει δηλώσει μέσω του δικηγόρου του ότι θέλει να εξηγήσει στο δικαστήριο τα κίνητρα της πράξης του.

Τα κίνητρα του δράστη των ανθρωποκτονιών (σύμφωνα με τον τελευταίο αστυνομικό απολογισμό), παραμένουν προς το παρόν άγνωστα. Επίσης, προς το παρόν δεν ανακοινώνεται απ' την αστυνομία στο Όσλο οτιδήποτε σχετικό με τη διανοητική κατάσταση του Μπέριγκ Μπρέιβικ.

Το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι αρχές είναι αν ο Μπρέιβικ έδρασε μόνος, όπως ισχυρίζεται, ή είχε και συνεργούς, καθώς και εάν η ιδεολογία που προβάλει βρίσκει και άλλους υποστηρικτές. Μάλιστα, αναλυτές και ειδικοί επιστήμονες βρίσκουν κοινές αναφορές με κινήματα που τελευταίως κερδίζουν σημαντικό έδαφος σε ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτες τη Βρετανία και την Σκανδιναβία.

Η νορβηγική αστυνομία επιβεβαίωσε ότι ο δράστης δημοσίευσε αντιισλαμικό μανιφέστο 1.500 σελίδων λίγες ώρες πριν πραγματοποιήσει τις επιθέσεις. Στο βιβλίο αυτό στο Ίντερνετ περιγράφεται ο σχεδιασμός, η παρασκευή των εκρηκτικών και η βίαιη φιλοσοφία που οδήγησαν στη βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Όσλο και στην επίθεση με όπλο σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια.

Επιπλέον, ο Μπρέιβικ είχε επισημανθεί στις υπηρεσίες ασφαλείας της Νορβηγίας το Μάρτιο, ανακοίνωσε η Τζαν Κρίστιανσεν, διευθύντρια της υπηρεσίας ασφαλείας της αστυνομίας (PST ).

Η πληροφορία αυτή αναφερόταν σε μια μικρή αγορά από μια πολωνική εταιρεία η οποία πουλούσε χημικές ουσίες, αλλά το περιστατικό ήταν πολύ ανώδυνο για να του δώσουμε συνέχεια, πρόσθεσε η Κρίστιανσεν.

«Ήθελα να αλλάξω την κοινωνία με τις πράξεις μου»

«Όταν αποφασίσεις να χτυπήσεις, είναι καλύτερο να σκοτώσεις πολύ περισσότερους από αρκετούς, ειδάλλως διατρέχεις τον κίνδυνο να μειώσεις τον επιθυμητό ιδεολογικό αντίκτυπο του πλήγματος», σημειώνει» στο Μπρέιβικ στο μανιφέστο με τίτλο «2083-Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας».

Ο Μπρέιβικ στο μανιφέστο αυτό επιτίθεται επίσης στην «ισλαμική αποικιοκρατία και τον εξισλαμισμό της δυτικής Ευρώπης» και στην «άνοδο του πολιτιστικού Μαρξισμού/της πολυπολιτιστικότητας».

«Στυγερές, αλλά απαραίτητες» χαρακτηρίζει, σύμφωνα με το δικηγόρο του, Γκήαρ Λίπσταντ, τις πράξεις του ο Μπρέιβικ.

«Είπε ότι πιστεύει πως οι ενέργειές του είναι αποτρόπαιες, αλλά θεωρούσε ότι ταυτοχρόνως ήταν απαραίτητες» δήλωσε στο TV2, ο δικηγόρος που έχει αναλάβει την υπεράσπιση του φερόμενου ως δράστη, της «χειρότερης σφαγής που έγινε στη Νορβηγία μετά από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου», όπως έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του νορβηγικού Τύπου.

Επιπλέον, ο δικηγόρος του ανέφερε πως ο συλληφθείς δήλωσε πως ήθελε «να αλλάξει την κοινωνία» με τις πράξεις του. Ο 32χρονος, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, είπε στην αστυνομία ότι ήθελε «να πλήξει την κοινωνία, τα θεμέλιά της και τον τρόπο που κυβερνάται».

Ο δικηγόρος του, κ. Λίπεσταντ αρνήθηκε να σχολιάσει τα κίνητρα του Μπρέιβικ, αλλά είπε ότι ο πελάτης του ενδέχεται να δώσει ο ίδιος περισσότερες πληροφορίες αύριο, Δευτέρα κατά την κατάθεσή του, που έχει ζητήσει να διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών.

Νόμιμες οι αγορές λιπάσματος του Μπρέιβικ

Ο Νορβηγός, Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, ο δράστης της διπλής επίθεσης της Παρασκευής στη Νορβηγία, αγόρασε λίπασμα από μία πολωνική εταιρεία, όμως οι αγορές του ήταν απολύτως νόμιμες, όπως ανακοίνωσε σήμερα η πολωνική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας.

Νωρίτερα, Πολωνοί εισαγγελείς είχαν δηλώσει ότι ανακρίνουν τον ιδιοκτήτη της εταιρείας λιπασμάτων για τις επαφές του με τον Μπρέιβικ.

«Σύμφωνα με τους ειδικούς μας τα υλικά που αγόρασε ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ από την Πολωνία δεν ήταν σημαντικά για την κατασκευή της βόμβας. Σε αυτό το στάδιο οι πληροφορίες και τα υλικά δεν υποδηλώνουν ότι οι σχέσεις με τον τρομοκράτη ήταν κάτι άλλο πέρα από εμπορικές», δήλωσε ο αναπληρωτής επικεφαλής της υπηρεσίας ABW Πάβελ Μπιάλεκ σε συνέντευξη Τύπου.

Επιβεβαίωσε άλλωστε ότι οι πολωνικές αρχές δεν έχουν προχωρήσει σε συλλήψεις, ούτε έχουν απαγγείλει κατηγορίες εναντίον οποιουδήποτε στην Πολωνία σχετικά με την υπόθεση.

Εξάλλου η Πολωνία που έχει αναλάβει την εναλλασσόμενη προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ευρωπαίος συντονιστής για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας Ζιλ ντε Κερβός θα συγκαλέσουν συναντήσεις εργασίας με νορβηγούς αξιωματούχους μετά το μακελειό της Παρασκευής, σύμφωνα με ανακοίνωση της πολωνικής προεδρίας που δημοσιεύθηκε σήμερα.

«Εκπρόσωποι των νορβηγικών αρχών θα κληθούν στις συναντήσεις των ομάδων COTER (Επιτροπή για την Τρομοκρατία) και TWG (Ομάδας Εργασίας για την Τρομοκρτία). Οι συναντήσεις αυτών των δύο ομάδων εργασίας θα πραγματοποιηθούν το συντομότερο δυνατό», αναφέρει η ανακοίνωση.

Το παρασκήνιο της προετοιμασίας του μακελειού

Από το φθινόπωρο του 2009 προετοίμαζε την ειδεχθή πράξη του, ο Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, σύμφωνα με τις σημειώσεις του.

Μέσα στις 1500 σελίδες, τις οποίες προμηθεύτηκε το γαλλικό πρακτορείο, ο 32χρονος Νορβηγός που έσπειρε το θάνατο και τον πανικό στη Νορβηγία, με αποτέλεσμα 76 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, «η τρομοκρατία είναι ένα μέσο να αφυπνιστούν οι μάζες» και αυτό που πίστευε ήταν ότι θα καταγράφονταν στη συνείδηση του κόσμου «ως το χειρότερο τέρας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».

ο στο Ισλάμ όσο και στο ναζισμό.

Βίντεο κατά του Ισλάμ στο YouTube

Παράλληλα, ένα βίντεο, το οποίο ανέβηκε στο YouTube και υποκινεί σε έναν «πόλεμο» κατά του Ισλάμ, δείχνει φωτογραφίες του φερόμενου ως δράστη των πολύνεκρων επιθέσεων στο Όσλο, ο οποίος φοράει ένα αδιάβροχο και κρατάει ένα αυτόματο όπλο.

Οι φωτογραφίες εμφανίζονται στο τέλος του σχεδόν 12λεπτης διάρκειας βίντεο με τον τίτλο «Ιππότες Σταυροφοριών 2083» που ανέβηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.youtube.com/watch?v=vQOfH8Dj1mw.

Οι ίδιες φωτογραφίες που εμφανίζονται στο βίντεο είχαν αναρτηθεί και στη σελίδα του φερόμενου ως δράστη, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, στο Facebook, η οποία τώρα έκλεισε.

Σε μία νορβηγική ιστοσελίδα συζήτησης (www.freak.no) υπήρχε σύνδεσμος που παρέπεμπε σε ένα βιβλίο 1.500 σελίδων υπό τον τίτλο «2083-Μία Ευρωπαϊκή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας».

Δεν είναι γνωστό ποιος ανέβασε το βίντεο στις 22 Ιουλίου από κάποιον ονόματι Άντριου Μπέργουικ.

Ο άνθρωπος αυτός υπογράφει και το βιβλίο. Ο συγγραφέας αναφέρει μέσα από τις σελίδες του ότι το όνομα Αντριου Μπέργουικ είναι η αγγλική εκδοχή του Αντερς Μπρέιβικ.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΣΚΑΪ, ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Αίμα και πετρέλαιο στο Σουδάν

Αν και αδικήθηκε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, η πρόσφατη διχοτόμηση του Σουδάν μπορεί να αποδειχθεί προπομπός σημαντικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή. Στις 14 Ιουλίου, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αναγνώρισε το αποσχισθέν Νότιο Σουδάν ως το 193ο μέλος του διεθνούς οργανισμού. Ηταν η πρώτη επίσημη διεθνής αναγνώριση μιας νέας κρατικής οντότητας μετά την περίπτωση του Μαυροβουνίου το 2005.

Το υπόστρωμα για τη διχοτόμηση δημιουργήθηκε από τη βρετανική αποικιοκρατία, η οποία κληροδότησε στο ανεξάρτητο Σουδάν το ενεργό ρήγμα ανάμεσα στον αραβικό μουσουλμανικό Βορρά και τον χριστιανικοανιμιστικό αφρικανικό Νότο. Είκοσι χρόνια εμφυλίου πολέμου άφησαν πίσω τους 20 εκατομμύρια νεκρούς, που μετέτρεψαν το ρήγμα σε άβυσσο μέχρι το τελικό διαζύγιο, στο οποίο συναίνεσε, εκών-άκων, ο πρόεδρος του (βορείου) Σουδάν και καταζητούμενος από το Διεθνές Δικαστήριο, Ομάρ Χασάν αλ Μπισάρ. Η αμερικανική Γερουσία χαιρέτισε ως ιστορική την ανεξαρτησία του Νοτίου Σουδάν, το οποίο, παρεμπιπτόντως, διαθέτει τα δύο τρίτα του σημαντικού πετρελαϊκού πλούτου της χώρας.

Η διχοτόμηση του Σουδάν ισοδυναμεί με βαριά ήττα του αραβικού κόσμου και ιδιαίτερα των δύο ρευμάτων που διεκδίκησαν την ηγεμονία στα χρόνια της ανεξαρτησίας: του αραβικού εθνικισμού και του ισλαμισμού. Το κακό ξεκίνησε το 1971, όταν ο ιστορικός ηγέτης του Σουδάν Γκααφάρ Νιμέιρι υιοθέτησε τον ισλαμικό νόμο (σαρία) για να συσπειρώσει δυνάμεις εναντίον του ισχυρού Κομμουνιστικού Κόμματος που διεκδικούσε με αξιώσεις την εξουσία. Πολλοί κομμουνιστές εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, κάτι που συνέβη και σε χώρες-προπύργια του αραβικού εθνικισμού, όπως το Ιράκ και η Συρία. Το αντίτιμο ήταν να ανοίξει μια βαθιά πληγή στις σχέσεις μεταξύ μουσουλμάνων, χριστιανών και ανιμιστών, η οποία δεν άργησε να κακοφορμίσει.

Με τη σημερινή διχοτόμηση, το μεν Νότιο Σουδάν μετατρέπεται σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ, η δε κυβέρνηση του Χαρτούμ ωθείται με μεγαλύτερη δύναμη στην αγκαλιά της Κίνας, βασικού οικονομικού και εμπορικού της εταίρου. Επιπλέον, δημιουργείται ένα προηγούμενο που θα μπορούσε να βρει μιμητές σε άλλα εύθραυστα αραβικά κράτη με έντονες φυλετικές και θρησκευτικές διαμάχες, όπως η Λιβύη, ο Λίβανος ή και η Συρία. Γεγονός παραμένει ότι το Νότιο Σουδάν είναι από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου και, παρά τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα, εξαρτάται ασφυκτικά από τον βόρειο γείτονά της, όπου βρίσκονται όλα τα λιμάνια, οι αγωγοί και τα διυλιστήρια για την αξιοποίηση του μαύρου χρυσού. Ασφαλώς, το διαζύγιο είναι προτιμότερο από τον ματωμένο γάμο, αλλά στην περίπτωση του Σουδάν φαίνεται να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι λύνει.

Ιnfo

- Alain Gresh, «L’ Egypte en revolution», Le Monde Diplomatique, Juillet 2011

- «Revolution spinning in the wind», The Economist, July 14, 2011

- Lamis Andoni, «How the Arab world lost southern Sudan», Aljazeera. net, 14/7/2011

- Ray Takey, «A post- American day dawns in the Mideast», The New York Times, June 8, 2011

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_24/07/2011_450149
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΡΝΗΘΗΚΑΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΟΗΕ Η Κύπρος παραβίασε τα ψηφίσματα του ΣΑ

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει ήδη καταλήξει στο δικό του πόρισμα για την τραγωδία στο Μαρί: Φταίνε οι τεχνοκράτες που δεν διαχειρίστηκαν σωστά την πολιτική απόφαση για φύλαξη του φορτίου. Στην ομιλία του που έκανε στη συγκέντρωση του Προεδρικού, ανάμεσα στους «κορυφαίους εθνικούς στόχους» προσδιόρισε και την «αντιμετώπιση των γραφειοκρατικών αδιεξόδων του κράτους», ενώ δεσμεύτηκε ότι οι ευθύνες «θα αποδοθούν» και όχι «θα αναληφθούν». Οι έρευνες, λοιπόν, αναζητούν τεχνοκράτες για να τους αποδοθούν ευθύνες και όχι πολιτικούς για να τις αναλάβουν.

Το ότι υπάρχουν ευθύνες στην κρατική μηχανή είναι ηλίου φαεινότερο. Τα δύο πορίσματα που έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα Πολίτης , των Ελλήνων και των Βρετανών εμπειρογνωμόνων, εκεί καταλήγουν. Ωστόσο, σύμφωνα με νέα στοιχεία που αποκαλύπτει σήμερα ο «Πολίτης», πέρα από τις ευθύνες του αναποτελεσματικού κράτους υπάρχουν και οι πολιτικές ευθύνες της ηγεσίας, η οποία παρέδωσε ένα άκρως επικίνδυνο φορτίο σ’ έναν αναποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό να το φυλάξει και αρνήθηκε με γινάτι και πείσμα κάθε προσφορά βοήθειας από πιο σοβαρά κράτη για την ασφαλή φύλαξη και καταστροφή του.

Όχι μία, αλλά δύο φορές το Συμβούλιο Ασφαλείας παρότρυνε, γραπτώς, την Κυβέρνηση της Κύπρου να συνεργαστεί με άλλες χώρες που είχαν την εμπειρία για την ασφαλή φύλαξη και καταστροφή του φορτίου, αλλά η Κυβέρνηση αρνήθηκε να συνεργαστεί. Επίσης, ενόσω τα πυρομαχικά αλλοιώνονταν και εκρήγνυντο στο εσωτερικό των εμπορευματοκιβωτίων, μια διαδικασία που σύμφωνα με τους Βρετανούς εμπειρογνώμονες βρισκόταν σε εξέλιξη για μήνες πριν την έκρηξη, ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας ζήτησε να επισκεφθεί την Κύπρο για να τα επιθεωρήσει. Η Κυβέρνηση –με πολιτική απόφαση– το αρνήθηκε διότι δεν ήθελε να δει ο ΟΗΕ τι είχαν μέσα.

Εδώ γεννάται ένα πελώριο ερώτημα: Γιατί ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν ήθελε να αφήσει ειδικούς να κάνουν αυτοψία στο φορτίο; Μήπως το φορτίο δεν ήταν το ίδιο με αυτό που είχε αρχικά δηλωθεί στον ΟΗΕ; Μήπως υπήρχε υλικό που δεν έπρεπε να το δει κανείς; Την περασμένη Κυριακή γράψαμε στον «Πολίτη» για τρία εμπορευματοκιβώτια στα οποία η ΚΔ, στην επιστολή της στον ΟΗΕ, έγραφε ότι δεν ήξερε τι είχαν μέσα. Τι έγιναν αυτά τα τρία εμπορευματοκιβώτια; Έχουν στοιβαχτεί με τα άλλα και ανατινάχθηκαν, ή φυλάχθηκαν χωριστά στην Παλόδεια, σύμφωνα με κάποιες δημοσιογραφικές πληροφορίες; Υπάρχουν αυτά τα τρία εμπορευματοκιβώτια, ή βρήκαν το δρόμο τους προς το Ιράν; Γιατί η Κύπρος παραβίασε ακόμη και υποχρεωτικά ψηφίσματα του ΣΑ, αρνούμενη κάθε συνεργασία με τον ΟΗΕ για το επικίνδυνο φορτίο, μέχρι που εξερράγη και προκάλεσε την πελώρια καταστροφή;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα, που δεν αφορούν την ανεπάρκεια των τεχνοκρατών αλλά πολιτικές αποφάσεις, είναι σε θέση οι έρευνες που διεξάγονται να δώσουν απαντήσεις;

Ας βάλουμε ξανά τα γεγονότα, σε σχέση με αυτή την πτυχή της τραγωδίας, στη σειρά:
Είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι η Κυβέρνηση δεν ήθελε να συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για την παράδοση του επικίνδυνου φορτίου σε τρίτη χώρα. Αυτό προκύπτει από τα τηλεγραφήματα του Wikileaks, ενώ επιβεβαιώνεται και από το πρακτικό της συνομιλίας που είχε ο Μάρκος Κυπριανού με τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας, τον Ιούλιο του 2009, όταν επισκέφθηκε τη Δαμασκό για να προετοιμάσει την επίσκεψη του Προέδρου Χριστόφια στη Συρία. Ο Κυπριανού, σύμφωνα με το πρακτικό που δημοσίευσε η εφημερίδα «Σημερινή», είπε στον Σύρο ομόλογό του ότι η Κύπρος «αντιστάθηκε σε πιέσεις να το αποστείλει (το φορτίο) σε τρίτη χώρα».

Όπως προκύπτει από το ίδιο πρακτικό και επιβεβαιώνεται από το Wikileaks, η ΚΔ δεν ήθελε καν να κατάσχει το φορτίο και το έκανε μόνο μετά από φορτικές πιέσεις του ΣΑ και της ΕΕ. Αφού το πλοίο αγκυροβόλησε στη Λεμεσό, η ΚΔ αποτάθηκε γραπτώς, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, στην Επιτροπή Κυρώσεων κατά του Ιράν του ΣΑ και ζήτησε καθοδήγηση.
Στην επιστολή της η ΚΔ, όπως το ομολόγησε και ο Μάρκος Κυπριανού στις επαφές του στη Συρία, «επέδειξε ελαστικότητα στη νομική ερμηνεία του φορτίου». Δηλαδή, με διάφορους νομικισμούς, η ΚΔ προσπάθησε να εξαιρέσει το φορτίο από τις κυρώσεις κατά του Ιράν, υιοθετώντας τη θέση της Συρίας και του Ιράν ότι το ψήφισμα του ΣΑ που απαγόρευε στο Ιράν να εξάγει όπλα, αναφερόταν μόνο σε πυρηνικά και όχι σε συμβατικά όπλα.


Θύμωσε η Μόσχα

Η Κύπρος εισηγήθηκε στην Επιτροπή Κυρώσεων είτε να της επιτραπεί να αφήσει το φορτίο να πάει στη Συρία, είτε να το στείλει πίσω στο Ιράν. Σύμφωνα με τα Wikileaks, η ΚΔ βρισκόταν σε επαφή με τη Μόσχα και ζητούσε τη γνώμη της για το πώς να χειριστεί το ζήτημα. Οι Αμερικανοί φοβήθηκαν ότι η Μόσχα ενδεχομένως να μπλόκαρε οποιαδήποτε απόφαση της Επιτροπής Κυρώσεων, η οποία αποτελείται από τα μέλη του ΣΑ και αποφασίζει με ομοφωνία. «Θα είναι καταστροφή αν οι Ρώσοι μπλοκάρουν την ανάληψη δράσης», ανέφερε σ’ ένα σχετικό τηλεγράφημά του ο Αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία.

Ο Ούρμπανσικ συζήτησε το θέμα με τον δεύτερο στην ιεραρχία της ρωσικής πρεσβείας στη Λευκωσία, Shcherbakov, ο οποίος του είπε πως η Μόσχα ένιπτε τας χείρας της στην υπόθεση του πλοίου Monchegorsk. Αν και το πλοίο ήταν ρωσικής ιδιοκτησίας, οι ευθύνες για τη διαχείριση του ζητήματος, είπε ο Ρώσος διπλωμάτης, ανήκαν στην Κύπρο που είχε το πλοίο γραμμένο στο νηολόγιό της. Επίσης, ο Shcherbakov χαρακτήρισε αβάσιμες τις πληροφορίες στον Τύπο ότι η Ρωσία πίεζε την Κύπρο να αφήσει το πλοίο να πάει στη Συρία.

Οι Ρώσοι ενοχλήθηκαν επειδή η Κύπρος τούς αναμείγνυε στην υπόθεση του Monchegorsk, και στις 3 Φεβρουαρίου ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Churkin, διαμαρτυρήθηκε σφόδρα για την εντύπωση που δινόταν ότι η Ρωσία ασκούσε πιέσεις πάνω στην Κύπρο και ότι της υπαγόρευσε τι να κάνει. Η θέση της Ρωσίας, όπως τη διαβίβασε ο Churkin στον μόνιμο αντιπρόσωπο της Κύπρου στα ΗΕ, Μηνά Χατζημιχαήλ, ήταν ότι τα ψηφίσματα του ΣΑ και το διεθνές δίκαιο πρέπει να εφαρμόζονται και αυτό πρέπει να γίνει και σε αυτήν την περίπτωση, με την εφαρμογή των κυρώσεων που έχει επιβάλει στο Ιράν το ΣΑ.

Μετά την αποστασιοποίηση της Ρωσίας, η Κύπρος άλλαξε στρατηγική. Ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Χριστόφια, Λεωνίδας Παντελίδης, είπε στους Αμερικανούς: «Αναζητούμε μια διέξοδο από αυτόν τον μπελά» και αναφέρθηκε στις σκέψεις που έκανε για να σταλεί το φορτίο στη Μάλτα. Γιατί η Λευκωσία πρότεινε τη Μάλτα ενώ είχε ήδη πρόταση από τη Γερμανία; Μήπως επειδή η Μάλτα δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και ο Χριστόφιας είχε συνειδησιακό πρόβλημα να παραδώσει τα εκρηκτικά του Ιράν σε ΝΑΤΟϊκή χώρα;

Η Κύπρος -μετά την αποστασιοποίηση της Μόσχας- δήλωνε έτοιμη να δώσει το φορτίο σε τρίτη χώρα αν είχε την κάλυψη του ΟΗΕ. Στις 6 Φεβρουαρίου η Επιτροπή Κυρώσεων έδωσε ενδιάμεση απάντηση στο ερώτημα της Λευκωσίας, με την οποία ο ΟΗΕ ικανοποιούσε το αίτημα της ΚΔ και της πρόσφερε διπλωματική κάλυψη, προκειμένου να δώσει το επικίνδυνο φορτίο σε τρίτη χώρα. Αναφέρει συγκεκριμένα η απάντηση:

«Η Επιτροπή παροτρύνει την Κύπρο να κρατήσει το φορτίο για περαιτέρω έλεγχο ή μέχρι να αποφασιστεί η διάθεσή του και την ενθαρρύνει να διερευνήσει εναλλακτικές λύσεις για άλλα κράτη μέλη που θα τη βοηθήσουν στην αποθήκευση, ασφαλή φύλαξη ή τη διάθεση του υλικού».

Την περασμένη Κυριακή ο «Π» δημοσίευσε το τηλεγράφημα που έστειλε ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στα ΗΕ στο υπουργείο Εξωτερικών για τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της Επιτροπής Κυρώσεων και πρόεδρο τότε του ΣΑ, πρέσβη της Ιαπωνίας στον ΟΗΕ, κατά την οποία του δόθηκε και του επεξηγήθηκε η απάντηση της Επιτροπής Κυρώσεων στα ερωτήματα που του υπέβαλε η ΚΔ, το οποίο ούτε διαψεύστηκε, ούτε αμφισβητήθηκε από κανέναν.
Επεξηγώντας του την απόφαση της Επιτροπής Κυρώσεων, ο Ιάπωνας διπλωμάτης απέρριψε όλους τους νομικισμούς και ελιγμούς της κυπριακής πλευράς. Του είπε πως:

Υπάρχει ξεκάθαρη παραβίαση του εμπάργκο.
Τα συμβατικά όπλα σαφώς συμπεριλαμβάνονται στο καθεστώς κυρώσεων.
Δεν αποτελεί επιλογή η επιστροφή του πλοίου στο Ιράν.
Αντίθετα, το φορτίο πρέπει να κατακρατηθεί.
Η Κύπρος πρέπει να αρχίσει διαβουλεύσεις για να βρει τρίτη χώρα που να είναι διατεθειμένη να παραλάβει το φορτίο και την παρότρυνε να κάνει διαβουλεύσεις με την ΕΕ.


Ο Χριστόφιας μετάνιωσε

Στις 12 Φεβρουαρίου η ΚΔ ενημέρωσε γραπτώς την Επιτροπή Κυρώσεων του ΣΑ ότι η πρόθεσή της ήταν να απαλλαγεί από το φορτίο, διότι δεν είχε τη δυνατότητα να το διαχειριστεί. Στις 20 Μαρτίου, με νέα επιστολή της, η ΚΔ ενημέρωσε ξανά την Επιτροπή Κυρώσεων ότι θα κρατούσε το φορτίο.
Η πολιτική απόφαση για διατήρηση του φορτίου λήφθηκε σε επίπεδο Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος έδωσε οδηγίες να φυλαχθεί και να μην καταστραφεί. Πώς ένας Πρόεδρος αλλάζει άποψη για ένα σημαντικό θέμα από τη μια μέρα στην άλλη; Πώς αποφασίζει να κρατήσει ένα φορτίο, το οποίο δεν μπορούσε να διαχειριστεί;
Το ερώτημα αυτό μόνο ο ίδιος ο Χριστόφιας μπορεί να το απαντήσει. Οι εκδοχές είναι δύο:

1. Η Ρωσία, επισήμως, συμπορεύτηκε με το υπόλοιπο ΣΑ διότι η παραβίαση ήταν εξόφθαλμη, όμως παρασκηνιακά συμβούλευσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να μην εφαρμόσει την απόφαση. Οι λόγοι δεν είναι περίπλοκοι. Η Συρία είναι ο πιο σημαντικός σύμμαχος της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και ήθελε να την εξυπηρετήσει. Όμως, αντί να βάλει βέτο στο ΣΑ, χρησιμοποίησε την Κύπρο.

2. Οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί του Προέδρου, ο οποίος είναι μεν ηγέτης κράτους μέλους της ΕΕ, όμως η ψυχή του είναι στον Τρίτο Κόσμο.


Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι, όπως προκύπτει από πλειάδα εγγράφων, ο Χριστόφιας, ο οποίος διαχειριζόταν προσωπικά το ζήτημα διά του διευθυντή του διπλωματικού του γραφείου Λεωνίδα Παντελίδη, έδωσε οδηγίες να φυλαχθεί το φορτίο για πολιτικούς λόγους. Οι πολιτικοί λόγοι ήταν σε ισχύ μέχρι την έκρηξη της 11ης Ιουλίου.

Συνεργάτες του Προέδρου έλεγαν ότι ο λόγος ήταν ο κίνδυνος αναβάθμισης των σχέσεων Συρίας – ψευδοκράτους και η ατμοπλοϊκή γραμμή Λατάκειας – Αμμοχώστου. Μάλλον η αιτιολογία αυτή είναι το πρόσχημα, καθώς στις συνομιλίες που είχε ο Μάρκος Κυπριανού στη Δαμασκό, οι Σύροι ήταν κυνικοί και θεωρούσαν τα δύο ζητήματα εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους.

Σύμφωνα με το πρακτικό της συνάντησης του Κυπριανού με τον Άσαντ, ο Σύρος Πρόεδρος υποστήριξε ότι «η Συρία δεν έχει νομική υποχρέωση να τερματίσει την ατμοπλοϊκή σύνδεση και το θέμα είναι πολιτικό, αφού, όπως είπε, δεν μπορούν να απαγορεύσουν τη δυνατότητα σε άτομα να επενδύσουν στα κατεχόμενα».

Το ίδιο κυνικός ήταν ο Άσαντ και στο ζήτημα του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης για τα υψώματα Γκολάν, στο οποίο η Κύπρος έσπαζε την κοινή γραμμή της ΕΕ, τηρώντας αποχή. «Εάν η Κυπριακή Δημοκρατία επιθυμεί να υποστηρίζει τη Συρία στο θέμα του ψηφίσματος της ΓΣ του ΟΗΕ ‘The Syrian Golan’, τότε θα πρέπει να το πράττει λόγω συνείδησης και δεν υφίσταται θέμα οποιασδήποτε ανταλλαγής»!

Το ΣΑ επιμένει

Όταν η ΚΔ ενημέρωσε το ΣΑ ότι θα κρατήσει τα εκρηκτικά, η Επιτροπή Κυρώσεων έγραψε ξανά στην Κύπρο και επέμεινε στην αρχική άποψή της, ότι θα έπρεπε να ζητηθεί αρωγή από τρίτο κράτος:
«Η επιτροπή ενθαρρύνει τη ΚΔ να συνεχίσει την κράτηση του φορτίου εν αναμονή περαιτέρω έρευνας». Επιπλέον, ανέφερε ότι «θα εκτιμούσε προσπάθειες της ΚΔ να διερευνήσει εναλλακτικές λύσεις με άλλα κράτη μέλη ή αρμόδιες περιφερειακές οργανώσεις για να τη βοηθήσουν στην αποθήκευση, φύλαξη ή διάθεση του φορτίου».

Η αναφορά σε περιφερειακές οργανώσεις παρέπεμπε στον ΟΑΣΕ, που θα μπορούσε να αναλάβει την καταστροφή του φορτίου.

Η Κύπρος, που αρχικά παραδέχτηκε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να διαχειριστεί το επικίνδυνο φορτίο, τελικά αποφάσισε να το κρατήσει με πολιτική απόφαση και αγνόησε, για δεύτερη φορά, τις υποδείξεις του ΣΑ να ζητήσει αρωγή από τρίτα κράτη.

Μια πολιτική απόφαση ήταν αρκετή για να εξασφαλίσει την ασφαλή φύλαξη ενός τόσο επικίνδυνου φορτίου; Ο Πρόεδρος αναφέρεται σήμερα σε «γραφειοκρατικά αδιέξοδα» του κράτους. Έπρεπε να ανατιναχθεί το Βασιλικό για να διαπιστωθεί το πρόβλημα;

Μετά την έκρηξη, η αστυνομία ζήτησε και πήρε πόρισμα από τους Βρετανούς για τα αίτια της έκρηξης και είχε τεκμηριωμένη απάντηση σε 48 ώρες. Άρα το κράτος ξέρει τα όριά του και τις αδυναμίες του. Αν αποφάσιζε το κράτος, θα αποδεχόταν την τεχνογνωσία από ξένες χώρες. Όμως οι αποφάσεις ήταν πολιτικές και λήφθηκαν με πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια.

Η ΚΔ «γράφει» το ΣΑ

Η ΚΔ όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με ΚΑΜΙΑ από τις οδηγίες του ΣΑ, αλλά σταμάτησε να συνεργάζεται με την Επιτροπή Κυρώσεων, μιμούμενη την πρακτική του Ιράν, που δεν απαντούσε καν στις επιστολές της.

Όταν ο Μάρκος Κυπριανού θα συναντούσε τη Χίλαρι Κλίντον, τον Απρίλιο του 2009, στο ενημερωτικό σημείωμα που της ετοίμασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφερόταν ότι η συνεργασία της Κύπρου με την Επιτροπή Κυρώσεων «γινόταν με μισή καρδιά».

Σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας με τα οποία επιβλήθηκαν οι κυρώσεις κατά του Ιράν και ιδρύθηκε η Επιτροπή Κυρώσεων που επέβλεπε την εφαρμογή τους, τα κράτη μέλη είχαν υποχρέωση να δώσουν λεπτομερή αναφορά στο ΣΑ για το περιεχόμενο κάθε κατασχεθέντος φορτίου.

Η ΚΔ κράτησε το φορτίο για να μην δώσει πληροφορίες! Όπως είπε ο Μάρκος Κυπριανού στις συνομιλίες που είχε στη Δαμασκό, «η Κυπριακή Δημοκρατία φρόντισε να κρατήσει το φορτίο στην κατοχή της ώστε να έχει τον μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο επ’ αυτού». Για ποιο λόγο και για ποιου τα συμφέροντα η Κύπρος ήθελε να έχει τον έλεγχο σ’ ένα επικίνδυνο φορτίο, επιβάλλοντας συσκότιση για το περιεχόμενό του, κατά παράβαση υποχρεωτικών ψηφισμάτων του ΣΑ;

Οι μόνες πληροφορίες που έδωσε η Κύπρος στον ΟΗΕ περιέχονταν στην πρώτη επιστολή που έστειλε στην Επιτροπή Κυρώσεων και ζήτησε οδηγίες, στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Οι πληροφορίες αυτές ήταν πολύ γενικές και στηρίζονταν στον δειγματοληπτικό έλεγχο που είχαν κάνει στο φορτίο μεσοπέλαγα οι Αμερικανοί.

Η απαίτηση της Επιτροπής Κυρώσεων ήταν να γίνει λεπτομερής καταγραφή. Η ΚΔ αγνόησε παντελώς αυτές τις προτροπές και μέχρι την ανατίναξη του φορτίου δεν έδωσε απολύτως καμιά πληροφορία. Όπως κατέθεσε στην επιτροπή Άμυνας της Βουλής ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Χριστόφια, Λεωνίδας Παντελίδης, η ΚΔ δεν γνώριζε καν τι περιείχαν επακριβώς τα εμπορευματοκιβώτια, αλλά τα στοίβαξε σαν σαρδέλες στον ήλιο, έξω από τον κύριο ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό της χώρας!


Η ΚΔ δεν επέτρεψε στον ΟΗΕ να επιθεωρήσει το φορτίο

Όπως έγραψε η εφημερίδα Πολίτης την περασμένη Κυριακή, το ΣΑ ίδρυσε τον Νοέμβριο του 2010 την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων (Panel of Experts), η οποία συμβούλευε την Επιτροπή Κυρώσεων για θέματα που είχαν να κάνουν με την αρμοδιότητά της. Η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων είχε αναλάβει δέσμευση έναντι του ΣΑ να καταθέσει σε έξι μήνες έκθεση για την εφαρμογή των κυρώσεων.

Όπως αναφέρεται στην απόρρητη έκθεση στην οποία ο «Πολίτης» έχει στην κατοχή του, οι εμπειρογνώμονες επισκέφθηκαν όλες τις χώρες που είχαν κατάσχει φορτία από το Ιράν. Στις 28 Ιανουαρίου 2011 η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων έστειλε επιστολή στην Κύπρο και ζήτησε να επισκεφθεί τη χώρα και να επιθεωρήσει το κατασχεθέν φορτίο. Η επιτροπή ήταν έτοιμη να συζητήσει ημερομηνίες διευθέτησης της επίσκεψής της στην Κύπρο, όμως η Κυβέρνηση δεν απάντησε καν στο αίτημα. Σύμφωνα με στοιχεία που ο «Π» κατέχει, η πολιτική απόφαση ήταν να αναβληθεί αυτό το ταξίδι όσο γίνεται. Ο γ.δ. του ΥΠΕΞ Νίκος Αιμιλίου δήλωσε στον «Π» της περασμένης Κυριακής ότι η επίσκεψη θα γινόταν μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Η δικαιολογία αυτή είναι αστεία, καθώς δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση οι βουλευτικές εκλογές με την επίσκεψη μιας ομάδας εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να επιθεωρήσουν ένα κατασχεθέν φορτίο.

Το ζήτημα υπαγόταν στο υπουργείο Εξωτερικών, όμως το διαχειριζόταν το διπλωματικό γραφείο του Προέδρου Χριστόφια. Και η πολιτική απόφαση του Χριστόφια ήταν ευθύς εξαρχής να δίνονται στον ΟΗΕ οι μίνιμουμ πληροφορίες για το περιεχόμενό του. Αυτός ήταν και ο λόγος που αναβάλλονταν όλες οι αποφάσεις και οι τεχνοκράτες δεν ήταν σε θέση να δράσουν. Εάν καταστρεφόταν το φορτίο –όπως ζητούσε η ΕΦ– θα έπρεπε να ενημερωθεί η Επιτροπή Κυρώσεων, η οποία θα ζητούσε λεπτομερή έκθεση, ίσως και φυσική παρουσία, κάτι που η Κυβέρνηση σε πολιτικό επίπεδο ήθελε να αποτρέψει.

Σύμφωνα με την έκθεση που ετοίμασαν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, έγιναν επισκέψεις σε όλες τις χώρες όπου κατασχέθηκαν φορτία που ενέπιπταν στις κυρώσεις κατά του Ιράν. Η μόνη χώρα που αρνήθηκε να τους δεχτεί ήταν η Κύπρος! (εκκρεμούν μόνο δύο επισκέψεις σε Τουρκία και Ισραήλ, αλλά αφορούν εντελώς πρόσφατα περιστατικά). Και αυτό καταγράφεται στην έκθεσή τους.

Οι εμπειρογνώμονες πήγαν στη Νιγηρία, στη Μάλτα, στο Ισραήλ, στην Κορέα και στη Σιγκαπούρη. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποίησαν φυσικό έλεγχο στα φορτία που κατασχέθηκαν, τα φωτογράφησαν και έκαναν έκθεση για την κατάστασή τους. Στις 18 με 20 Μαρτίου οι εμπειρογνώμονες ήταν στο Ισραήλ και ζήτησαν επανειλημμένα να επισκεφθούν και την Κύπρο, χωρίς ανταπόκριση.

Σύμφωνα με την έκθεση των Βρετανών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι ερεύνησαν τα αίτια της έκρηξης (Πολίτης 22/7/11), «το φούσκωμα που παρατηρήθηκε σε δύο εμπορευματοκιβώτια ήταν αποτέλεσμα των αυταναφλέξεων, οι οποίες συνέβαιναν σε περίοδο πολλών ημερών, αν όχι μηνών». Αν, δηλαδή, η Κυβέρνηση επέτρεπε στους εμπειρογνώμονες να επιθεωρήσουν το φορτίο, θα διαπιστωνόταν η κατάσταση στην οποία βρισκόταν και το κακό θα αποτρεπόταν. Όμως, το Προεδρικό έκλεισε την πόρτα στους ξένους εμπειρογνώμονες και άφησε 98 εμπορευματοκιβώτια με εκρηκτικά στο έλεος του χρόνου, στον πιο ζωτικό χώρο της κυπριακής οικονομίας.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το Προεδρικό είχε διαμορφώσει μια πολιτική, σύμφωνα με την οποία δεν έπρεπε να διαταραχθεί το στάτους κβο του επικίνδυνου φορτίου. Ούτε να ανοιχτεί, ούτε να καταστραφεί, ούτε να το δουν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, ούτε καν να μετακινηθεί σε άλλο χώρο.

Η πολιτική αυτή εφαρμοζόταν με ιερή ευλάβεια. Σύμφωνα με έγγραφο που δημοσίευσε η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (21/7/11), μόλις πρόσφατα είχαν κατακυρωθεί προσφορές για την ανακαίνιση της Ναυτικής Βάσης. Αρχικά, μέρος της ανακαίνισης ήταν και ο στίβος μάχης, όπου είχαν τοποθετηθεί τα εμπορευματοκιβώτια. Όμως, με πολιτική απόφαση του Προεδρικού αποφασίστηκε να μην γίνει κανένα έργο στο στίβο μάχης για να μην μετακινηθούν τα εμπορευματοκιβώτια.

Υπενθυμίζεται ότι, λίγες μέρες πριν την έκρηξη κι ενώ τα εμπορευματοκιβώτια είχαν φουσκώσει, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας ζητούσε μελέτες για την επικινδυνότητά τους για να πείσει τον Χριστόφια να πάρει την πολιτική απόφαση να αγγιχτεί το επικίνδυνο φορτίο. Συνεπώς, δεν ήταν τα «γραφειοκρατικά αδιέξοδα» που προκάλεσαν την τραγωδία, αλλά η εμμονή του Προέδρου Χριστόφια να μην μάθει η Δύση τι είχε μέσα το επικίνδυνο φορτίο, φέρνοντας την Κύπρο σε ρήξη με το ΣΑ και την ΕΕ, προς όφελος του Ιράν, της Συρίας και ίσως της Ρωσίας που τον χρησιμοποιούσε.

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» Διαβάστε περισσότερα...

Υπεγράφη η Συμφωνία για τον «Ισλαμικό Αγωγό» Φυσικού Αερίου

Μία πολύ σημαντική συμφωνία υπέγραψαν σήμερα, Δευτέρα, το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία με αντικείμενο την κατασκευή του λεγόμενου «Ισλαμικού Αγωγού Φυσικού Αερίου», που στόχο έχει να εξαγάγει ποσότητες αερίου από ισλαμικές χώρες προς τη Δύση. Η συμφωνία υπεγράφη στην ιρανική πόλη Assaloyeh, στην επαρχία Μπουσίρ, ενώ ο σχεδιαζόμενος αγωγός θεωρείται ανταγωνιστικός στα πρότζεκτ τόσο του Nabucco όσο και του South Stream.


Το κόστος κατασκευής υπολογίζεται στα 10 δις δολ., ενώ η συμφωνία αφορά την εξαγωγή ιρανικού φυσικού αερίου από το πεδίο South Pars προς την Ευρώπη μέσω Ιράν, Συρίας και Λιβάνου, διά του μήκους 1.500 χλμ αγωγού που θα συνδέει το Assaloyeh με τη πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό. Η δυναμικότητα του αγωγού θα είναι 110 εκατ. κυβικά μέτρα αερίου την ημέρα ή περίπου 40 bcm κατ’ έτος.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το Ιράν προχωράει στη σύναψη της συμφωνίας, παρά το διεθνές εμπάργκο εναντίον του, ενώ ακόμη πιο σημαντικό θεωρείται το γεγονός ότι στη συμφωνία συμμετέχει το Ιράκ, το οποίο έχει ομαλές σχέσεις με την Δύση, και, επιπλέον, τελεί υπό αμερικανική κηδεμονία.

Ως σήμερα, έχουν κατασκευαστεί 661 χλμ του αγωγού εντός του Ιράν, αλλά οι τρεις συνεργαζόμενες χώρες αποφάσισαν την συμμετοχή τους στην κατασκευή του συνολικού αγωγού μήκους 1.500 χλμ για την μεταφορά των παραπάνω ποσοτήτων στο μέλλον.

Η πρώτη αυτή επίσημη συμφωνία για εξαγωγή και μεταφορά φυσικού αερίου μεταξύ Ιράν, Ιράκ και Συρίας υπεγράφη από τον Ιρακινό Υπουργό Πετρελαίου Abdul Karim al-Luaibi, τον Σύριο Υπουργό Πετρελαίου και Μεταλλευμάτων Sofian Allaw και τον προσωρινό Ιρανό Υπουργό Πετρελαίου Mohammad Aliabadi. Η εξαγωγή φυσικού αερίου αναμένεται να πραγματοποιείται μέσω του Λιβάνου και της Μεσογείου προς την Ευρώπη με την μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου από εγκαταστάσεις υγροποίησης που θα κατασκευαστούν επί συριακού εδάφους.

Η χρηματοδότηση αναμένεται να προέλθει από κοινοπραξία των τριών χωρών και ξένες εταιρείες, ενώ διεθνής σύμβουλος θα αναλάβει την εκπόνηση της σχετικής μελέτης.

Ας σημειωθεί ότι το Ιράν έχει αυξήσει την παραγωγική του ικανότητα στο φυσικό αέριο στα 600 εκατ. κυβ. μέτρα, ενώ υπολογίζεται να φτάσει τα 1,2 δισεκ. κυβ. μέτρα μετά και την ενεργοποίηση των νέων φάσεων του South Pars το 2012.

Ιρανικές κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι πέντε διεθνείς επενδυτές έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για άμεση συμμετοχή στην κατασκευή του «Ισλαμικού αγωγού».

Η παραπάνω εξέλιξη δεν αποτελεί την μόνη ένδειξη ότι οι συνθήκες είναι ίσως ευνοϊκές, σε σχέση με το παρελθόν, για άρση της διεθνούς οικονομικής απομόνωσης του Ιράν. Συγκεκριμένα, σοβαρές προσπάθειες για παράκαμψη του αμερικανικού εμπάργκο πετρελαίου σε βάρος του Ιράν καταβάλλει η Κίνα. Την τελευταία διετία η Κίνα οφείλει πάνω από 20 δις δολ. στο Ιράν από εισαγωγές αργού, και αυτή τη στιγμή οι δύο πλευρές εξετάζουν λύσεις για το πρόβλημα. Οι κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν έχουν αυξηθεί, μάλιστα, τον τελευταίο χρόνο, κατά 49%, σύμφωνα με το Reuters.

Μία από αυτές είναι και οι συμφωνίες ανταλλαγής προϊόντων, ενώ ήδη αυτό το μήνα έχουν συνάψει σειρά συμφωνιών στους τομείς του εμπορίου και των υποδομών. Συγκεκριμένα, κινεζικές εταιρείες έχουν αναλάβει μεγάλα κατασκευαστικά έργα στο Ιράν, ενώ το τελευταίο θα εξάγει στην Κίνα ποσότητες χρωμίου.

Οι συμφωνίες ανταλλαγής ίσως να είναι πλέον η κατάλληλη λύση αυτή τη στιγμή για την παράκαμψη του προβλήματος ρευστότητας που δημιουργεί στις σινο-ιρανικές σχέσεις το αμερικανικό εμπάργκο. Κι αυτό γιατί η Κίνα έχει εισδύσει σε μεγάλο βαθμό στην ιρανική οικονομία, την ίδια στιγμή που δυτικές εταιρείες όπως η Shell και η Total έχουν δει ανάλογες προσπάθειές τους να ναυαγούν εξαιτίας των κυρώσεων.

http://energia.gr/article.asp?art_id=48655

Διαβάστε περισσότερα...

Τέσσερις Τούρκοι στρατιωτικοί νεκροί στο τουρκικό κουρδιστάν

Τέσσερις Τούρκοι στρατιωτικοί έχασαν τη ζωή τους χθες και σήμερα στο τουρκικό Κουρδιστάν, από σφαίρες που αποδίδονται σε αντάρτες του ΡΚΚ.
Συγκεκριμένα, δυο μόνιμοι υπαξιωματικοί (αρχιλοχίες) και ένας επαγγελματίας λοχίας, που υπηρετούσαν στο φυλάκιο του χωριού Ικίπιναρ (İkipınar), της επαρχίας Ομερλί, του νομού Μαρντίν, χθες το βράδυ στις 23:40, επιστρέφοντας στο φυλάκιο από επίσκεψη σε κατοικία του χωριού που είχαν προσκληθεί, έπεσαν σε θανάσιμη ενέδρα που έστησαν άγνωστοι ένοπλοι.

Και οι τρεις έχασαν τη ζωή τους επιτόπου από την επίθεση που δέχτηκαν από τους ενόπλους. Από τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει μέχρι τώρα, είναι πιθανόν η επίθεση να είναι έργο των Μονάδων Αυτοάμυνας (Öz Savunma Birlikleri, ÖSB), που οργανώθηκαν από το Κουρδικό Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα, ως υλοποίηση της Νόμιμης Αυτοάμυνας της Κουρδικής Κοινωνίας, που εντάσσεται στο σχέδιο της Δημοκρατικής Αυτονομίας των Κούρδων. Επίσης, ίσως η επίθεση αυτή να είναι πράξη αντεκδίκησης και να έχει σχέση με το θάνατο δυο Κούρδων προχθές στο Σεμντίνλι. Σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές ασφαλείας οι δυο Κούρδοι σκοτώθηκαν από το στρατό ενώ προσπαθούσαν να τοποθετήσουν νάρκη, ενώ σύμφωνα με τους Κούρδους, οι συμπατριώτες τους εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τον τουρκικό στρατό και δεν είχαν καμία σχέση με τους αντάρτες. Είναι πιθανόν λοιπόν οι Μονάδες Αυτοάμυνας να έδρασαν και να σκότωσαν τους τρεις μόνιμους στρατιωτικούς για να αποδείξουν στο τουρκικό κράτος ότι από τούδε και στο εξής δεν θα αφήνεται αναπάντητη οποιαδήποτε ενέργεια στρέφεται εναντίον του κουρδικού λαού.
Ο τέταρτος νεκρός είναι ένας ανθυπολοχαγός, ο οποίος έχασε τη μάχη με το θάνατο στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Άγκυρας (GATA) όπου νοσηλευόταν μετά από τραυματισμό στη συμπλοκή στο χωριό Γεσίλοζ (Yeşilöz) του Σεμντίνλι, όπου είχαν χάσει τη ζωή τους οι δυο Κούρδοι, στους οποίους αποδίδεται απόπειρα τοποθέτησης νάρκης, κάτι που αρνείται η κουρδική πλευρά.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία: Εγκρίθηκε νόμος περί λειτουργίας πολιτικών κομμάτων πέραν του Μπάαθ

Η κυβέρνηση ενέκρινε νόμο, ο οποίος επιτρέπει τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων πέραν του κυβερνώντος Μπάαθ, με την προϋπόθεση ότι τηρούν τις «δημοκρατικές αρχές» .

Η κυβέρνηση της Συρίας ενέκρινε νόμο, ο οποίος επιτρέπει τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων πέραν του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ, με την προϋπόθεση ότι τηρούν τις «δημοκρατικές αρχές», μετέδωσε σήμερα το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων.

Το κόμμα Μπάαθ, το οποίο έχει απαγορεύσει τη λειτουργία κομμάτων της αντιπολίτευσης μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1963, δέχεται πιέσεις να πάψει να μονοπωλεί την εξουσία εν μέσω των συνεχιζόμενων λαϊκών εξεγέρσεων που τους τελευταίους τέσσερις μήνες επιδιώκουν την απομάκρυνση από την εξουσία του προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ.

«Η δημιουργία κάθε κόμματος πρέπει να βασίζεται σε...μία δέσμευση στο σύνταγμα, στις δημοκρατικές αξίες, στην κυριαρχία του νόμου και στο σεβασμό της ελευθερίας και των βασικών δικαιωμάτων» μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων SANA αναφερόμενο στις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούν τα κόμματα, τα οποία επιθυμούν να υποβάλουν αίτηση για να εξασφαλίσουν άδεια για τη νόμιμη λειτουργία τους. Διαβάστε περισσότερα...

Την πρώην πρωθυπουργό Μπρούντλαντ σκόπευε να σκοτώσει ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ

Σήμερα με σημερινό δημοσίευμα.

Ο 32χρονος που κατηγορείται για τη διπλή επίθεση στη Νορβηγία, κατά την οποία σκοτώθηκαν 76 άνθρωποι, είπε στην αστυνομία ότι σκόπευε να σκοτώσει την πρώην πρωθυπουργό Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ, αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Aftenposten.

Ο Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ κατηγορείται για τη δολοφονία τουλάχιστον 86 ανθρώπων στο νησί Ουτόγια την Παρασκευή, όπου κατασκήνωνε η νεολαία του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος. Λίγο νωρίτερα είχε σκοτώσει επτά ανθρώπους με βομβιστική επίθεση εναντίον κυβερνητικών κτιρίων στο Οσλο.

Ο συλληφθείς είπε κατά την ανάκρισή του ότι σκόπευε να σκοτώσει την Μπρούντλαντ κατά την επίσκεψή της στο νησί νωρίτερα την Παρασκευή, αλλά ότι καθυστέρησε, δήλωσαν πηγές της αστυνομίας στην εφημερίδα.

Η Μπρούντλαντ διετέλεσε πρωθυπουργός στην κυβέρνηση των Εργατικών για τρεις θητείες, μεταξύ του 1981 και του 1986.

Γιατρός στο επάγγελμα με σπουδές στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, η Μπρούντλαντ θεωρείται από πολλούς Νορβηγούς «μητέρα του έθνους». Από το 1998 ως το 2003 διετέλεσε πρόεδρος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Την Παρασκευή η Μπρούντλαντ είχε εκφωνήσει ομιλία στο νησί Ουτόγια πριν φθάσει εκεί ο Μπρέιβικ.

Σε ανάρτηση σε ιστοσελίδα που φέρεται ότι συνδέεται με τον συλληφθέντα, η πρώην πρωθυπουργός χαρακτηρίζεται «δολοφόνος της χώρας».

Ο Μπρέιβικ πρόκειται να εμφανιστεί σήμερα ενώπιον του δικαστηρίου, όπου, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, θα εξηγήσει το κίνητρο των πράξεών του.

Στο μεταξύ, η νορβηγική αστυνομία θα ζητήσει να παραταθεί κατά έναν μήνα- από έναν που προβλέπεται σε δύο- η προσωρινή κράτηση του Μπρέιβικ. Διαβάστε περισσότερα...

Αίγυπτος: Στους 231 οι τραυματίες από τα επεισόδια του Σαββάτου

Τους 231 έφθασαν οι τραυματίες από τα επεισόδια του Σαββάτου ανάμεσα σε διαδηλωτές και υποστηρικτές του στρατού.

Ο αριθμός των ανθρώπων οι οποίοι τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές και υποστηρικτές του ανώτατου στρατιωτικού συμβουλίου που κυβερνά την Αίγυπτο το Σάββατο αυξήθηκε στους 231, μετέδωσε χθες το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο MENA.

Το υπουργείο Υγείας της Αιγύπτου ανέφερε ότι οι περισσότεροι τραυματίες δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες επί τόπου αλλά οι 39 χρειάστηκε να εισαχθούν σε νοσοκομεία.

Σύμφωνα με ιατρικές πηγές οι συγκρούσεις ξέσπασαν στη συνοικία Αμπασίγια στο κέντρο του Καΐρου όταν διαδηλωτές επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν πορεία προς το κτίριο του κοντινού υπουργείου Άμυνας.

Στις συγκρούσεις ανάμεσα στους διαδηλωτές και στους υποστηρικτές του στρατού χρησιμοποιήθηκαν βόμβες μολότοφ, πέτρες, ξύλα, μαχαίρια, ακόμα και τσεκούρια, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. Διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε λάστιχα και η κυκλοφορία παρέλυσε σε πολλούς δρόμους.

Στρατιώτες πυροβόλησαν στον αέρα για να διαλύσουν περίπου 10.000 διαδηλωτές που είπαν ότι θέλουν να πιέσουν το στρατιωτικό συμβούλιο προκειμένου να οριστεί η ημερομηνία για την παράδοση της εξουσίας σε μια πολιτική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ο στρατός έστησε οδοφράγματα και αγκαθωτά συρματοπλέγματα και έκανε χρήση δακρυγόνων για να εμποδίσει τους διαδηλωτές να φθάσουν στο υπουργείο. Οι συγκεντρωμένοι φώναζαν συνθήματα όπως «κάτω η εξουσία του στρατού» και «ο λαός θέλει να πέσει ο στρατάρχης»- μια αναφορά στο Χουσέιν Ταντάουι, που ηγείται του στρατιωτικού συμβουλίου.

Το συμβούλιο κυβερνά την Αίγυπτο από την 11η Φεβρουαρίου, όταν ο πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά τη λαϊκή εξέγερση εναντίον του.

Το Σάββατο, ο Ταντάουι σε ομιλία του στην 59η επέτειο του πραξικοπήματος που σήμανε το τέλος της αιγυπτιακής μοναρχίας, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά, δήλωσε ότι «θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος στο οποίο η δημοκρατία θα είναι στέρεα εδραιωμένη», προσθέτοντας ότι «οι ένοπλες δυνάμεις προστάτευσαν και υποστήριξαν την επανάσταση του Ιανουαρίου» .

Η χώρα διανύει μια «αποφασιστική περίοδο» η οποία «απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες από όλους τους αιγυπτίους για να αντιμετωπίσουμε τις επείγουσες προκλήσεις οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με δισταγμούς ή με ημίμετρα», πρόσθεσε. Διαβάστε περισσότερα...

Σε κίνδυνο η οικονομία της Κύπρου

Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ-ΕΘΝΟΣ
Εντυπωσιακή, αλλά υπέρμετρα εντυπωσιοθηρική ήταν η επιστολή που απηύθυνε ο διοικητής της τράπεζας Κύπρου Αθανάσιος Ορφανίδης προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων του νησιού, ζητώντας από την κυβέρνηση αυστηρότερα μέτρα λιτότητας από όσα αποφασίστηκαν μόλις προ δύο εβδομάδων.


"Συνυπολογίζοντας όλα τα δεδομένα, το δυσμενές διεθνές περιβάλλον, τις δυσκολίες προσφυγής σε εξωτερικό δανεισμό, τις επιπρόσθετες οικονομικές επιπτώσεις από τα πρόσφατα γεγονότα στο Βασιλικό (σ.σ. εννοεί την καταστροφή της μεγαλύτερης μονάδας ηλεκτροπαραγωγής της Κύπρου από την έκρηξη των πυρομαχικών), πιστεύω ότι η οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης συγκρινόμενη με αυτή του 1974 (!)", αναφέρει μεταξύ άλλων στην επιστολή του.

Πρόκειται περί υπερβολής, που αγγίζει τα όρια της έλλειψης σοβαρότητας και στερείται κάθε μέτρου. Από πού και ως πού η απώλεια λόγω της εισβολής του "Αττίλα" του 40% του κυπριακού εδάφους με το 80% σχεδόν των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Κύπρου, συνοδευόμενη από την πρόκληση 200.000 προσφύγων, μπορεί έστω και κατ' ελάχιστο να συγκριθεί με οποιαδήποτε δημοσιονομικά προβλήματα της σημερινής Κυπριακής Δημοκρατίας;

"Προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα, όπως μεταξύ άλλων η ένταξη της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης με ό,τι συνεπάγεται για την οικονομία αλλά και για το εθνικό θέμα, απαιτούνται αμέσως περισσότερα και δραστικότερα μέτρα από εκείνα που συζητήθηκαν στη συνάντηση της 8ης Ιουλίου, καθώς και η ταχύτερη υλοποίησή τους" ισχυρίζεται στην επιστολή του ο Αθ. Ορφανίδης.

Ο Κύπριος τραπεζίτης έχει διατελέσει στο παρελθόν σύμβουλος της FED, της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ, και φυσικά μιλάει εκφράζοντας τα συμφέροντα του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Σίγουρα η κυπριακή οικονομία δεν βρίσκεται στα καλύτερά της, αλλά δεν είναι και χάλια. Το δημόσιο χρέος της Κύπρου το 2010 ήταν 60,8% του ΑΕΠ - πράγμα που σημαίνει ότι οι 10 από τις 17 χώρες της ευρωζώνης είχαν υψηλότερο δημόσιο χρέος. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού ανήλθε πέρυσι στο 5,3% - δηλαδή 8 χώρες της ευρωζώνης είχαν μεγαλύτερο έλλειμμα. Αριστα δεν παίρνει η κυπριακή οικονομία, αλλά είναι στον μέσο όρο και κάπως καλύτερα των χωρών της ευρωζώνης.

Προφανώς και δεν είναι το πρόβλημα της Κύπρου οι μισθοί του δημοσίου, οι συντάξεις ή οι κοινωνικές παροχές. Αλλού βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα της κυπριακής οικονομίας και οι ισχυρισμοί του κεντρικού τραπεζίτη του νησιού επιχειρούν έναν οικονομικοπολιτικό αντιπερισπασμό.Στις συνθήκες της διευρυνόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης, είναι ακριβώς ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου, αυτός δηλαδή που συνετέλεσε τα μέγιστα κατά την τελευταία εικοσαετία στην ευημερία των Κυπρίων, το εξαιρετικά αδύνατο σημείο της κυπριακής οικονομίας. Για να το πούμε χωρίς περιστροφές: ο κυπριακός τραπεζικός τομέας είναι τόσο μεγάλος σε σύγκριση με την οικονομία του νησιού, ώστε αν πέσει σε κρίση, το κυπριακό κράτος δεν έχει τη δύναμη να τον σώσει!

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Σύμφωνα με υπολογισμούς του οίκου αξιολόγησης Moody's, το σύνολο του κύκλου εργασιών των κυπριακών τραπεζών ανέρχεται στο... 650% του ΑΕΠ της Κύπρου!!! Είναι δηλαδή προφανές ότι εδώ έχουμε ένα φαινόμενο αντίστοιχο με εκείνο των τραπεζών της Ιρλανδίας και της Ισλανδίας. Δεν γνωρίζουμε, αλλά ευχόμαστε οι κυπριακές τράπεζες να μην έχουν αναπτύξει ακραία κερδοσκοπικές δραστηριότητες σαν τις ιρλανδικές και τις ισλανδικές, οι οποίες καταβαράθρωσαν τις αντίστοιχες χώρες.

Οι κυπριακές τράπεζες φέρουν επίσης βαρύ ελληνικό φορτίο. Κατά τη Standard & Poor's οι κυπριακές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ελληνικά κρατικά και τραπεζικά ομόλογα ύψους 6,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν όντως ισχύει αυτό το ποσό, αντιστοιχεί στο 37% του ΑΕΠ της Κύπρου. Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι, αν επέλθει "κούρεμα" των ελληνικών κρατικών ομολόγων, οι ζημιές των κυπριακών τραπεζών θα είναι πολύ σημαντικές, ίσως δυσβάστακτες.

Αλλο όμως αυτό και εντελώς άλλο πράγμα να ζητάει ο κεντρικός τραπεζίτης της Κύπρου να κοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις του κοσμάκη!

Στόχευση
Απειλή ένταξης σε Μνημόνιο!
ΑΠΕΡΙΣΚΕΠΤΗ κίνηση υπήρξε η αναφορά ένταξης της Κύπρου υπό καθεστώς Μνημονίου από τον κεντρικό τραπεζίτη του νησιού. Πολλοί είναι αυτοί που θα ήθελαν κάτι τέτοιο, όχι μόνο για προφανείς πολιτικούς λόγους επίλυσης του Κυπριακού με όρους απεμπόλησης των δικαίων των Κυπρίων, αλλά και για οικονομικούς. Ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες εποφθαλμιούν τον κυπριακό τραπεζικό τομέα και θα ήθελαν να αρπάξουν την πελατεία του. "Εκρηξη κάνει την Κύπρο τέταρτη χώρα υποψήφια βοήθειας" έγραφε π.χ. την περασμένη εβδομάδα η γερμανική οικονομική εφημερίδα "Χάντελσμπλατ", εννοώντας ότι και η Λευκωσία πρέπει να τεθεί υπό καθεστώς Μνημονίου, όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία.

Διαβάστε περισσότερα...

Επενδύοντας στη Φυγή

Λόης Λαμπριανίδης
Επενδύοντας στη Φυγή
Εκδόσεις Κριτική, 2011

Αντικείμενο του βιβλίου είναι το φαινόμενο της διαρροής επιστημόνων στο εξωτερικό εξαιτίας της αδυναμίας της Ελλάδος να αξιοποιήσει το επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει, περιορίζοντας, έτσι, τις προοπτικές ανάπτυξής της.

Σύμφωνα με το συγγραφέα, η περίοδος κρίσης που διανύουμε αποτελεί ίσως ευκαιρία να ξανασκεφτούμε τις κύριες συντεταγμένες για την αναπτυξιακή πορεία της Ελλάδας. Είναι απολύτως αναγκαία η στροφή της οικονομίας της χώρας στην παραγωγή πιο σύνθετων προϊόντων και υπηρεσιών, προκειμένου να βελτιώσει τη θέση της στον διεθνή ανταγωνισμό και να αξιοποιήσει παραγωγικά το ανθρώπινο δυναμικό της.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπρέιβικ: «Έχω άλλες δύο ομάδες συνεργατών»

Προσωρινή κράτηση οκτώ εβδομάδων, εκ των οποίων οι τέσσερις σε πλήρη απομόνωση, επιβλήθηκε στον Μπέρινγκ Μπρέιβικ, ο οποίος δήλωσε ότι έχει άλλες δύο ομάδες συνεργατών.


Εντολή να τεθεί υπό προσωρινή κράτηση οκτώ εβδομάδων, έδωσε ο δικαστής Κιμ Χέγκερ, στον οποίο παρουσιάστηκε ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ. Η ακροαματική διαδικασία έγινε κεκλεισμένων των θυρών, ενώ ο κατηγορούμενος δήλωσε επίσης, στο δικαστήριο ότι έχει άλλες δύο ομάδες συνεργατών.

Η περίοδος αυτή κράτησης του Μπρέιβικ μπορεί να παραταθεί, προσέθεσε ο δικαστής, σημειώνοντας ότι η δίκη του μπορεί να διεξαχθεί σε ένα έτος.

Ο δικαστής Κιμ Χέγκερ προσέθεσε ότι κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της κράτησής του ο κατηγορούμενος θα τεθεί σε απομόνωση και δεν θα του επιτρέπεται να λαμβάνει γράμματα, να ενημερώνεται από τα μέσα ενημέρωσης ή να δέχεται επισκέψεις, με μόνη εξαίρεση τον δικηγόρο του.

«Ο κατηγορούμενος έκανε σήμερα δηλώσεις που χρειάζονται περαιτέρω έρευνα, συμπεριλαμβανομένης αυτής ότι υπάρχουν άλλοι δύο πυρήνες στην οργάνωσή μας», σημείωσε ο δικαστής σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

Η νορβηγική αστυνομία δεν μπορεί να «αποκλείσει εντελώς» το ενδεχόμενο ο δράστης της διπλής επίθεσης, Μπέρινγκ Μπρέιβικ, να είχε βοήθεια από τρίτους στις επιθέσεις με βόμβα και αυτόματο όπλο.

«Δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε εντελώς, και υπογραμμίζω εντελώς, το ενδεχόμενο να εμπλέκονται και άλλοι σε αυτό που συνέβη», δήλωσε ο εισαγγελέας Κρίστιαν Χάτλο σε συνέντευξη Τύπου, όταν ρωτήθηκε αν υπήρχαν άλλοι «πυρήνες».

Εξάλλου, ο Χάτλο πρόσθεσε ότι ο Μπρέιβικ, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ήταν ο δράστης της διπλής επίθεσης, δήλωσε έτοιμος να περάσει την υπόλοιπη ζωή του στη φυλακή. «Δήλωσε στη διάρκεια των ανακρίσεων ότι είναι έτοιμος να περάσει όλη του τη ζωή στη φυλακή», υπογράμμισε ο Χάτλο.

Η αστυνομία πρόσθεσε ότι ο Μπρέιβικ παρέμεινε ήρεμος καθ' όλη τη διάρκεια της ανάκρισης και έμοιαζε να μην έχει «επηρεαστεί» από τις βίαιες πράξεις του

Ο Μπρέιβικ δεν δήλωσε ένοχος και σημείωσε ότι σκοπός του ήταν να υπερασπιστεί τη χώρα του και την Ευρώπη από το Ισλάμ και τον μαρξισμό.

Αυτόπτες μάρτυρες υποστήριξαν ότι νωρίτερα, κατά την είσοδο του δράστη στο δικαστήριο, κάποιοι διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί εκεί φώναζαν «καταραμένε προδότη» και χτυπούσαν το αυτοκίνητο που μετέφερε τον κατηγορούμενο στο δικαστήριο. Το Volvo που φέρεται ότι τον μετέφερε συνέχισε την πορεία του μετά την επέμβαση της αστυνομίας.

Ένας νεαρός διαδηλωτής δήλωσε ότι ο ύποπτος για τις επιθέσεις καθόταν -όπως φαίνεται- στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου περιβαλλόμενος από αξιωματικούς της αστυνομίας.

«Όλοι εδώ τον θέλουν νεκρό», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο ένας από τους τρεις ή τέσσερις ανθρώπους που χτυπούσαν το αυτοκίνητο. Ο διαδηλωτής αυτός δεν έδωσε το όνομά του στη δημοσιότητα.

. Ο κατηγορούμενος Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ έχει δηλώσει μέσω του δικηγόρου του ότι θέλει να εξηγήσει στο δικαστήριο τα κίνητρα της πράξης του.

Τα κίνητρα του δράστη των ανθρωποκτονιών (σύμφωνα με τον τελευταίο αστυνομικό απολογισμό), παραμένουν προς το παρόν άγνωστα. Επίσης, προς το παρόν δεν ανακοινώνεται απ' την αστυνομία στο Όσλο οτιδήποτε σχετικό με τη διανοητική κατάσταση του Μπέριγκ Μπρέιβικ.

Το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι αρχές είναι αν ο Μπρέιβικ έδρασε μόνος, όπως ισχυρίζεται, ή είχε και συνεργούς, καθώς και εάν η ιδεολογία που προβάλει βρίσκει και άλλους υποστηρικτές. Μάλιστα, αναλυτές και ειδικοί επιστήμονες βρίσκουν κοινές αναφορές με κινήματα που τελευταίως κερδίζουν σημαντικό έδαφος σε ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτες τη Βρετανία και την Σκανδιναβία.

Η νορβηγική αστυνομία επιβεβαίωσε ότι ο δράστης δημοσίευσε αντιισλαμικό μανιφέστο 1.500 σελίδων λίγες ώρες πριν πραγματοποιήσει τις επιθέσεις. Στο βιβλίο αυτό στο Ίντερνετ περιγράφεται ο σχεδιασμός, η παρασκευή των εκρηκτικών και η βίαιη φιλοσοφία που οδήγησαν στη βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Όσλο και στην επίθεση με όπλο σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια.

Επιπλέον, ο Μπρέιβικ είχε επισημανθεί στις υπηρεσίες ασφαλείας της Νορβηγίας το Μάρτιο, ανακοίνωσε η Τζαν Κρίστιανσεν, διευθύντρια της υπηρεσίας ασφαλείας της αστυνομίας (PST ).

Η πληροφορία αυτή αναφερόταν σε μια μικρή αγορά από μια πολωνική εταιρεία η οποία πουλούσε χημικές ουσίες, αλλά το περιστατικό ήταν πολύ ανώδυνο για να του δώσουμε συνέχεια, πρόσθεσε η Κρίστιανσεν.

«Ήθελα να αλλάξω την κοινωνία με τις πράξεις μου»

«Όταν αποφασίσεις να χτυπήσεις, είναι καλύτερο να σκοτώσεις πολύ περισσότερους από αρκετούς, ειδάλλως διατρέχεις τον κίνδυνο να μειώσεις τον επιθυμητό ιδεολογικό αντίκτυπο του πλήγματος», σημειώνει» στο Μπρέιβικ στο μανιφέστο με τίτλο «2083-Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας».

Ο Μπρέιβικ στο μανιφέστο αυτό επιτίθεται επίσης στην «ισλαμική αποικιοκρατία και τον εξισλαμισμό της δυτικής Ευρώπης» και στην «άνοδο του πολιτιστικού Μαρξισμού/της πολυπολιτιστικότητας».

«Στυγερές, αλλά απαραίτητες» χαρακτηρίζει, σύμφωνα με το δικηγόρο του, Γκήαρ Λίπσταντ, τις πράξεις του ο Μπρέιβικ.

«Είπε ότι πιστεύει πως οι ενέργειές του είναι αποτρόπαιες, αλλά θεωρούσε ότι ταυτοχρόνως ήταν απαραίτητες» δήλωσε στο TV2, ο δικηγόρος που έχει αναλάβει την υπεράσπιση του φερόμενου ως δράστη, της «χειρότερης σφαγής που έγινε στη Νορβηγία μετά από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου», όπως έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του νορβηγικού Τύπου.

Επιπλέον, ο δικηγόρος του ανέφερε πως ο συλληφθείς δήλωσε πως ήθελε «να αλλάξει την κοινωνία» με τις πράξεις του. Ο 32χρονος, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, είπε στην αστυνομία ότι ήθελε «να πλήξει την κοινωνία, τα θεμέλιά της και τον τρόπο που κυβερνάται».

Ο δικηγόρος του, κ. Λίπεσταντ αρνήθηκε να σχολιάσει τα κίνητρα του Μπρέιβικ, αλλά είπε ότι ο πελάτης του ενδέχεται να δώσει ο ίδιος περισσότερες πληροφορίες αύριο, Δευτέρα κατά την κατάθεσή του, που έχει ζητήσει να διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών.

Νόμιμες οι αγορές λιπάσματος του Μπρέιβικ

Ο Νορβηγός, Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, ο δράστης της διπλής επίθεσης της Παρασκευής στη Νορβηγία, αγόρασε λίπασμα από μία πολωνική εταιρεία, όμως οι αγορές του ήταν απολύτως νόμιμες, όπως ανακοίνωσε σήμερα η πολωνική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας.

Νωρίτερα, Πολωνοί εισαγγελείς είχαν δηλώσει ότι ανακρίνουν τον ιδιοκτήτη της εταιρείας λιπασμάτων για τις επαφές του με τον Μπρέιβικ.

«Σύμφωνα με τους ειδικούς μας τα υλικά που αγόρασε ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ από την Πολωνία δεν ήταν σημαντικά για την κατασκευή της βόμβας. Σε αυτό το στάδιο οι πληροφορίες και τα υλικά δεν υποδηλώνουν ότι οι σχέσεις με τον τρομοκράτη ήταν κάτι άλλο πέρα από εμπορικές», δήλωσε ο αναπληρωτής επικεφαλής της υπηρεσίας ABW Πάβελ Μπιάλεκ σε συνέντευξη Τύπου.

Επιβεβαίωσε άλλωστε ότι οι πολωνικές αρχές δεν έχουν προχωρήσει σε συλλήψεις, ούτε έχουν απαγγείλει κατηγορίες εναντίον οποιουδήποτε στην Πολωνία σχετικά με την υπόθεση.

Εξάλλου η Πολωνία που έχει αναλάβει την εναλλασσόμενη προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ευρωπαίος συντονιστής για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας Ζιλ ντε Κερβός θα συγκαλέσουν συναντήσεις εργασίας με νορβηγούς αξιωματούχους μετά το μακελειό της Παρασκευής, σύμφωνα με ανακοίνωση της πολωνικής προεδρίας που δημοσιεύθηκε σήμερα.

«Εκπρόσωποι των νορβηγικών αρχών θα κληθούν στις συναντήσεις των ομάδων COTER (Επιτροπή για την Τρομοκρατία) και TWG (Ομάδας Εργασίας για την Τρομοκρτία). Οι συναντήσεις αυτών των δύο ομάδων εργασίας θα πραγματοποιηθούν το συντομότερο δυνατό», αναφέρει η ανακοίνωση.

Το παρασκήνιο της προετοιμασίας του μακελειού

Από το φθινόπωρο του 2009 προετοίμαζε την ειδεχθή πράξη του, ο Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, σύμφωνα με τις σημειώσεις του.

Μέσα στις 1500 σελίδες, τις οποίες προμηθεύτηκε το γαλλικό πρακτορείο, ο 32χρονος Νορβηγός που έσπειρε το θάνατο και τον πανικό στη Νορβηγία, με αποτέλεσμα 76 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, «η τρομοκρατία είναι ένα μέσο να αφυπνιστούν οι μάζες» και αυτό που πίστευε ήταν ότι θα καταγράφονταν στη συνείδηση του κόσμου «ως το χειρότερο τέρας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».

ο στο Ισλάμ όσο και στο ναζισμό.

Βίντεο κατά του Ισλάμ στο YouTube

Παράλληλα, ένα βίντεο, το οποίο ανέβηκε στο YouTube και υποκινεί σε έναν «πόλεμο» κατά του Ισλάμ, δείχνει φωτογραφίες του φερόμενου ως δράστη των πολύνεκρων επιθέσεων στο Όσλο, ο οποίος φοράει ένα αδιάβροχο και κρατάει ένα αυτόματο όπλο.

Οι φωτογραφίες εμφανίζονται στο τέλος του σχεδόν 12λεπτης διάρκειας βίντεο με τον τίτλο «Ιππότες Σταυροφοριών 2083» που ανέβηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.youtube.com/watch?v=vQOfH8Dj1mw.

Οι ίδιες φωτογραφίες που εμφανίζονται στο βίντεο είχαν αναρτηθεί και στη σελίδα του φερόμενου ως δράστη, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, στο Facebook, η οποία τώρα έκλεισε.

Σε μία νορβηγική ιστοσελίδα συζήτησης (www.freak.no) υπήρχε σύνδεσμος που παρέπεμπε σε ένα βιβλίο 1.500 σελίδων υπό τον τίτλο «2083-Μία Ευρωπαϊκή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας».

Δεν είναι γνωστό ποιος ανέβασε το βίντεο στις 22 Ιουλίου από κάποιον ονόματι Άντριου Μπέργουικ.

Ο άνθρωπος αυτός υπογράφει και το βιβλίο. Ο συγγραφέας αναφέρει μέσα από τις σελίδες του ότι το όνομα Αντριου Μπέργουικ είναι η αγγλική εκδοχή του Αντερς Μπρέιβικ.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΣΚΑΪ, ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Στα κατεχόμενα πυρηνικός σταθμός; Τουρκικά σχέδια για Άκουγιου και κατεχόμενα

Με δύο σχέδια, αυτό της κατασκευής πυρηνικού σταθμού στα κατεχόμενα της Κύπρου και αυτό της κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού από την Τουρκία προς τα κατεχόμενα, η Άγκυρα σχεδιάζει τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο, έγραψε η αγγλόφωνη τουρκική εφημερίδα “Hurriyet Daily News” επικαλούμενη στέλεχος του Επιμελητηρίου Μηχανολογικών Μηχανικών Τουρκίας, αλλά και αξιωματούχους στα κατεχόμενα.

Η εφημερίδα δημοσίευσε δηλώσεις του Χαλούκ Ντιρεσκένελι, αναφέροντάς τον ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Επιμελητηρίου Μηχανολόγων Μηχανικών Τουρκίας και επικεφαλής της επιτροπής ενέργειας του επιμελητηρίου.

Ο κ. Ντιρεσκένελι αναφέρει ότι “θα μπορούσε να κατασκευαστεί στα κατεχόμενα πυρηνικός σταθμός ρωσικού τύπου”, πράγμα που “θα μπορούσε να παράγει ηλεκτρική ενέργεια όχι μόνο για την τουρκική πλευρά, αλλά και για την ελληνική”.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιδέα περί κατασκευής πυρηνικού σταθμού στα κατεχόμενα της Κύπρου είχε συζητηθεί για πρώτη φορά σε ένα σεμινάριο που είχε οργανωθεί στις 16 Ιανουαρίου 2007 στο “British Council” στην Άγκυρα με τη συμμετοχή κυρίως ακαδημαϊκών.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι το σχέδιο περί πυρηνικού σταθμού επιβεβαιώθηκε “και από τις τουρκοκυπριακές αρχές”.

Ο υπουργός ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ πριν από λίγες μέρες είχε κάνει λόγο για “σχέδιο” επί του οποίου εργάζεται η Άγκυρα “εδώ και 2-3 χρόνια” για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε ολόκληρη την Κύπρο”.

Αρχικός στόχος της Τουρκίας είναι να λειτουργήσει το 2019 ο πυρηνικός σταθμός που θα κατασκευάσουν οι Ρώσοι στο Άκουγιου. Ωστόσο οι συνομιλίες με τους Ιάπωνες σχετικά με την κατασκευή σταθμού στη Σινώπη, προς το παρόν δεν έχουν καταλήξει σε κάποιο αποτέλεσμα.
http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/21467 Διαβάστε περισσότερα...

Το αποπροσανατολιστικό «Τίς πταίει;»

Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.)

Το γνωστό άρθρο του Χαριλάου Τρικούπη «Τις Πταίει;» αποτελεί ένα σημαδιακό κείμενο για την ιστορία του νεοελληνισμού. Έκτοτε η επανάληψή αυτού του ερωτήματος μετατρέπει την ιστορία ως φάρσα. Για τη δε Κυπριακή πραγματικότητα αντανακλά ένα νοσηρό σύνδρομο που ρυθμίζει τις σχέσεις της κυπριακής κοινωνίας με την κυπριακή κρατική ιδιαιτερότητα. Θα πρόσθετα ότι αυτό αποτελεί και τυπικό ψυχολογικό σύνδρομο μιας κοινωνίας που διέρχεται κρίση θεσμών και αξιών και συνεπώς βρίσκεται σε παρακμή.
Γράφω αυτές τις σκέψεις με αφορμή την εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή της αλγεινής Δευτέρας, οπότε σημειώθηκε η έκρηξη στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης». Ενδοκυβερνητική σύγχυση, επίδειξη αδυναμίας διαχείρισης της κρίσης, καθυστέρηση στην ενεργοποίηση των μηχανισμών διερεύνησης του τραγικού γεγονότος και μια προκλητική διάθεση διεύρυνσης του πεδίου των ευθυνών με την ταυτόχρονη άρνηση δημόσιας απολογίας για τα εξόφθαλμα γεγονότα αλλά και την τρέχουσα πολυεπίπεδη καθημερινή δυσχέρεια.


Το τραγικό συμβάν της 11ης Ιουλίου δεν είναι ούτε ένα περιστασιακό γεγονός ούτε μπορεί να διαχωριστεί από το γενικότερο πολιτικό γίγνεσθαι της σημερινής κυβερνητικής δράσης. Εγγράφεται στη λογική τόσο των διλημμάτων όσο και των αδιεξόδων της εξωτερικής της πολιτικής όσο και της κουλτούρας διαχείρισης των εσωτερικών πραγμάτων. Το κρυφτό πίσω από μία καθυστερημένη νομική διαδικασία με τις ταυτόχρονες ανερυθρίαστες δηλώσεις του τύπου «οι άλλοι έκαναν χειρότερα» και «δεν φταίμε μόνο εμείς αλλά και άλλοι πέραν της κυβέρνησης» δεν προκαλούν μόνο το λαϊκό αίσθημα, σε μία περίοδο τεταμένης ευαισθησίας για την εθνική τραγωδία, αλλά συνιστούν πολιτική παθογένεια της κυβέρνησης.

Αναμφίβολα, η ιστορική πορεία της νεωτερικής μας κρατικής εμπειρίας είναι μία αφόρητα τραγική αποτυχία και δεν είναι κάτι που αφορά αποκλειστικά την σημερινή κυβέρνηση. Η σημερινή, όμως, εικόνα γεννά απόγνωση: Το ευρωπαϊκό όνειρο εξατμίζεται ενόψει και της περαιτέρω δυσχέρειας της οικονομίας, η Κυπριακή Δημοκρατία, συρρικνωμένη στο περιθωριακό της κρατίδιο, τελευταίο καταφύγιο της αξιοπρέπειάς της και με ανίατα τα συμπτώματα ενός επαρχιώτικου αρχοντοχωριατισμού, βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην ανυποληψία.

Εκλιπαρούμε αξιοπρέπεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ψευδοκράτος, με την Τουρκία να μας υπενθυμίζει τους αυτονόητους στρατηγικούς της στόχους στην Κύπρο.

Τις πταίει; Ψάχνουν κάποιοι ρητορεύοντας να εντοπίσουν τους ενόχους στις λεπτομέρειες, στο 1974, στον επαναπροσδιορισμό της λογικής, με γενικόλογους καταλογισμούς που μοιάζουν να διαχέουν σε όλους μας τις ευθύνες, ενώ στην ουσία τους δίνουν το άλλοθι μιας απατηλής ψευδαίσθησης. Όποιος υπομιμνήσκει τα αυτονόητα ή αμφισβητεί τα θεωρούμενα ως δεδομένα από την κυβέρνηση λογαριάζεται εθνικιστής ή εχθρός της δημοκρατίας και τα παρόμοια.
Η λογική του περιχαρακωμένου φρουρίου, η καθημερινή κροταλίζουσα αντίδραση και συνάμα αυταρέσκεια της κυβερνητικής ρητορικής, τα παιδαριώδη επιχειρήματα, οι ενδοκυβερνητικές φαγωμάρες, οι θριαμβολογίες για πολιτικές υποθηκεύσεις (βλ. ρεύμα από το ψευδοκράτος) αποτελούν συμπτώματα πολυεπίπεδης κρίσης και εκπεσμού. Προσβάλλουν την νοημοσύνη, την κριτική σκέψη και ασελγούν στην προσωπική αξιοπρέπεια του ελευθέρως και στοιχειωδώς σκεπτόμενου πολίτη και των παιδιών του.

Γι’ αυτό μόνο μία αγανακτισμένη κοινωνία που υπόκειται στον εξευτελισμό μπορεί να προκαλέσει εκπλήξεις ανάκαμψης και διεξόδου από το αδιέξοδο. Μια κοινωνία αδιάφορη ή συμφιλιωμένη με τον εκπεσμό της, ποτέ.


www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκικά ΜΜΕ

SABAH

Σκληρές δηλώσεις Ερντογάν για Κυπριακό

«Θεωρώ ταπείνωση τη συζήτηση σε οποιοδήποτε άλλο τραπέζι με τους Ε/Κ πέραν του ΟΗΕ. Σε περίπτωση που οι Ε/Κ αναλάβουν την προεδρία στην ΕΕ το 2012 και δεν έχει ακόμη επιλυθεί το Κυπριακό, εμείς απλώς θα καθόμαστε και θα ρεμβάζουμε. Θα παγώσουν όλες οι σχέσεις. Λέω ξεκάθαρα ότι στο βιβλίο μου δεν υπάρχει πλέον η λέξη ‘Μόρφου’. Αυτή ανήκει στη Β. Κύπρο. Επίσης, στην Καρπασία δεν μπορεί πια να επέλθει η παραμικρή αλλαγή. Συζητούν μεταξύ τους (οι Ε/Κ) για το τι θα μπορούσαν να πάρουν και πέραν του σχεδίου Ανάν. Αυτά έχουν πλέον περάσει. Λυπούμεθα, αλλά δεν γίνεται. Επ’ ουδενί θα συζητήσουμε υπό την προεδρία της Ν. Κύπρου στην ΕΕ. Οι σχέσεις με την ΕΕ θα παγώσουν. Εάν τελειώσει η υπόθεση μέχρι το 2012, έχει καλώς. Διαφορετικά, θα πράξουμε κι εμείς ό,τι νομίζουμε. Για το θέμα τον Βαρωσίων, να μην περιμένει κανείς καλή πρόθεση εκ μέρους μας, εάν από την άλλη πλευρά υπάρχει κακή πρόθεση. Θα περιμένουν πολύ για το άνοιγμα των Βαρωσίων. Το θέμα των λιμένων θα αντιμετωπιστεί ταυτόχρονα κι όχι πρώτα ο Βορράς και μετά ο Νότος. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος.

Κατά τη Φινλανδική Προεδρία είχαμε υποβάλει τις προτάσεις μας, όμως η ΕΕ δεν μπόρεσε να τις κάνει αποδεκτές. Στη σύνοδο κορυφής στη Γενεύη, ο Έρογλου έδειξε την καλή του θέληση. Να δούμε τώρα τι θα γίνει κατά την 4η σύνοδο στη Νέα Υόρκη και εν συνεχεία θα κάνουμε την αξιολόγησή μας. Αν έχετε προσέξει, εμείς τους κυνηγάμε κι αυτοί φεύγουν. Συνεχίζουμε την πολιτική του ενός βήματος μπροστά. Εγώ το είπα στον Παπανδρέου: ‘Έλα να καθίσουμε να συζητήσουμε ως εγγυήτριες χώρες. Να είναι και ο Έρογλου κι ο Χριστόφιας, να λάβουν μέρος και ο Γ.Γ. των ΗΕ κι ακόμη και οι Βρετανοί’. Όμως δεν το αποτολμούν. Αιτία είναι το θέμα της ισότητας των δυο κρατών».


ZAMAN

Κοινό ενεργειακό κέντρο στην Κύπρο

Ο «υπουργός ενεργείας της ΤΔΒΚ» Sunat Atun, κατά την επίσκεψή του στην Άγκυρα, και μετά τη συνάντησή του με τον Τούρκο υπουργό ενεργείας Taner Yildir, δήλωσε: «Θα πρέπει να συσταθεί κοινό ενεργειακό κέντρο για τις ανάγκες των δυο πλευρών στην Κύπρο. Ενώ η Κύπρος είναι ένα νησί, οι δυο τομείς παράγουν χωριστά ρεύμα. Όμως, το γεγονός ότι δεν υπάρχει γειτνίαση με άλλο έδαφος καθιστά τα πάντα εύθραυστα και υπάρχει μεγάλο ρίσκο. Τώρα γίνονται εργασίες για τη μεταφορά νερού μέσω υποθαλάσσιων αγωγών από την Τουρκία. Οι υδάτινες ποσότητες που θα αρχίσουν να διοχετεύονται από 2014, θα προωθήσουν ακόμη περισσότερο την οικονομική ζωή της ΤΔΒΚ». Ο Τούρκος υπουργός, με τη σειρά του, δήλωσε: «Ετοιμάζουμε δομές που από το 2023 να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ενεργειακές ανάγκες ολόκληρης της Κύπρου. Εάν είχε συσταθεί ένα κέντρο επικοινωνίας, στο πλαίσιο ενός master plan, η Ε/Κ πλευρά δεν θα είχε τώρα βιώσει αυτό το πρόβλημα με το ρεύμα».

Cumhuriyet

Η επίσκεψη της Χίλαρυ Κλίντον

Τονίζεται ιδιαίτερα το μήνυμα του Προέδρου Ομπάμα, που η αμερικανίδα ΥΠΕΞ μετέφερε στην Άγκυρα, σχετικά με τις σχέσεις με το Ισραήλ, υπογραμμίζοντας τη σπουδαιότητα που οι ΗΠΑ προσδίδουν στην επανόρθωση των σχέσεων των δύο χωρών. Ο Πρόεδρος Γκιούλ, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, δήλωσε ότι η Τουρκία δεν θα απέρριπτε μια πρωτοβουλία του Ισραήλ. Ακόμα, το δημοσίευμα αναφέρεται στην κοινή στάση κατά της τρομοκρατίας και στην καταδίκη από την Κλίντον της τρομοκρατικής ενέργειας του ΡΚΚ στο Ντιαρμπακίρ. Η Αμερικανίδα υπουργός εξωτερικών εξέφρασε την υποστήριξη της στην πολιτική ειρηνικής και δημοκρατικής διευθέτησης του Κουρδικού, που ακολουθεί η Άγκυρα.


Yeni safak

Ανακρίσεις για το Κουρδικό

Διεξάγεται ανάκριση για πρώτη φορά από πολιτικό και όχι στρατιωτικό προσωπικό, γύρω από την τρομοκρατική επίθεση του ΡΚΚ, την περασμένη εβδομάδα, στο Ντιαρμπακίρ, που κόστισε τη ζωή σε 13 Τούρκους στρατιώτες. Όπως αναφέρει η Sabah, οι ανακριτές θα προσπαθήσουν να βρουν εάν υπήρξαν λάθη από πλευράς του στρατού στο σχεδιασμό της επιχείρησης, τους λόγους για την καθυστέρηση αποστολής ενισχύσεων όταν εκδηλώθηκε η επίθεση και για τις αιτίες που προκάλεσαν την πυρκαγιά μετά την επίθεση. Το άλλο μεγάλο σχετικό θέμα αφορά τις διεργασίες και διαφωνίες που εντοπίζονται στο κουρδικό στρατόπεδο. Πιο συγκεκριμένα, η Yeni safak γράφει ότι το BDP είναι διχασμένο μετά την μονομερή διακήρυξη της δημοκρατικής αυτονομίας που έγινε την ίδια μέρα της τρομοκρατικής επίθεσης στο Ντιαρμπακίρ. Δύο τουλάχιστον εκλεγμένοι με το BDP βουλευτές, αναφέρει το ρεπορτάζ, διαφώνησαν τόσο με το χρόνο όσο και με τον τόνο της διακήρυξης. Διαφωνίες όμως φαίνεται να υπάρχουν και σε επίπεδο ηγεσίας του ΡΚΚ.

Hurriyet

Αντι-τρομοκρατική νομοθεσία

Μετά την προειδοποίηση του Αμερικανού πρέσβη, Φράνσις Ριτσιαρντόνε, το κυβερνών κόμμα, ΑΚΡ, έχει εντείνει τις διαδικασίες για την κατάρτιση σχεδίου νόμου για την πρόληψη χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Στο νομοσχέδιο προβλέπονται αυστηρές ποινές για εκείνους που εμπλέκονται σε ύποπτες χρηματικές συνδιαλλαγές, επισημαίνεται. Τα νομοσχέδιο θα έρθει για ψήφιση με το άνοιγμα του κοινοβουλίου τον προσεχή Οκτώβριο.

Διαβάστε περισσότερα...