«Παρακράτος το ελληνικό λόμπι της Τουρκίας» για την πρόεδρο της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν

Αντιδράσεις από τους Αρμένιους της Τουρκίας προκαλούν οι δηλώσεις της προέδρου της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν (KCK) η οποία χαρακτήρισε μέρος του παρακράτους, το ελληνικό και αρμενικό λόμπι. Σε δηλώσεις της στο κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων ANF η Μπεσί Χοζάτ υιοθέτησε τον χαρακτηρισμό «παράλληλο κράτος» που χρησιμοποιεί εδώ και μέρες ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο χαρακτηρισμός έχει την έννοια του «παρακράτους» και χρησιμοποιείται στην Τουρκία εδώ και μέρες ως κατηγορία εναντίον του θρησκευτικού τάγματος του χότζα Φετχουλάχ Γκιουλέν. Κι αυτό με την έννοια ότι το τάγμα με την ισχύ που απέκτησε στην ασφάλεια και τη δικαιοσύνη οργάνωσε και σκηνοθέτησε τις υποθέσεις διαφθοράς που απασχολούν την τουρκική κοινή γνώμη εδώ και περίπου ένα μήνα, με στόχο, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση Ερντογάν, το πλήγμα εναντίον της κυβέρνησης. Ωστόσο, όπως αναφέρεται παρακάτω, το χαρακτηρισμό «παράλληλο κράτος» έχει χρησιμοποιήσει πρώτος ο ηγέτης του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Η Χοζάτ είπε ότι «εκτός από το επίσημο κράτος, υπάρχουν στην Τουρκία και παράλληλα κράτη. Για παράδειγμα το τάγμα του Γκιουλέν είναι παράλληλο κράτος. Το ισραηλινό λόμπυ και τα λόμπυ των εθνικιστών Αρμενίων και Ελλήνων είναι παράλληλα κράτη». Σύμφωνα με την Χοζάτ «σκοπός των παράλληλων αυτών κρατών είναι να εμποδιστεί ο εκδημοκρατισμός στην Τουρκίας». Η Ένωση Κοινοτήτων Κουρδιστάν (KCK) είναι ένα είδος ανώτερης οργάνωσης η οποία αποσκοπεί στη συνοχή των διαφόρων κουρδικών οργανώσεων, μεταξύ των οποίων και το ΡΚΚ. Η αρμενική εφημερίδα «Άγκος» που κυκλοφορεί στην Τουρκία πρόβαλε τις δηλώσεις της Χοζάτ σημειώνοντας ότι η τελευταία περιλαμβάνει μεταξύ των παρακρατικών μηχανισμών τους Αρμένιους και τους Έλληνες της Τουρκίας. Σημειώνεται ότι, ως προς το «ελληνικό λόμπι» η Χοζάτ χρησιμοποιεί τον όρο «ρωμαίικο λόμπι» . Αυτό χρησιμοποιείται γενικά στην Τουρκία και έχει συνήθως αόριστο περιεχόμενο, αφού με τον όρο ορισμένες φορές εννοούνται οι Ελληνοκύπριοι, ορισμένες φορές η Ελλάδα και ενίοτε Ελληνοκύπριοι και Ελλάδα μαζί. Είναι η πρώτη φορά που ο όρος χρησιμοποιείται με τρόπο που μπορεί να ερμηνευτεί ως λόμπι των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Κι αυτό επειδή γίνεται λόγος για συμμετοχή σε παρακρατικούς μηχανισμούς εντός Τουρκίας. Παρόμοια πράγματα είχε πει στο παρελθόν και ο ηγέτης του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης που είχε η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ με τον Οτζαλάν στις φυλακές Ίμραλι τον Φεβρουάριο του 2013, ο Οτζαλάν είχε πει «μετά τον εξισλαμισμό της Μικρασίας υπάρχει το μίσος των Χριστιανών που συνεχίζεται εδώ και χίλια χρόνια. Οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι έχουν αξιώσεις στη Μικρασία». Είπε επίσης ότι «οι Κούρδοι είναι αποκλεισμένοι από το κράτος εδώ και έναν αιώνα. Στην πραγματικότητα, αρχικά ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ τους είχε περιλάβει, αλλά μεσολάβησαν το εβραϊκό λόμπι, οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι και είπαν εμείς θα πετύχουμε στο βαθμό που θα παραγκωνιστούν οι Κούρδοι. Αυτό είναι παράλληλο κράτος». Σημειώνεται ότι η ΜΙΤ συνομιλούσε με το ΡΚΚ και στο Όσλο την περίοδο 2009-2011. Τα πρακτικά της συνάντησης με τον Οτζαλάν το Φεβρουάριο του 2013 είχε αποκαλύψει στις 28 Φεβρουαρίου 2013 η τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ». Πηγή: AMΠE

Διαβάστε περισσότερα...

Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού η αυτονόμηση του Κουρδιστάν της Συρίας

Δρ. Ευάγγελος Βενέτης

Τις προηγούμενες ημέρες ανακοίνωσαν για πρώτη φορά οι Κούρδοι της Συρίας την απόφασή τους να σχηματίσουν μία προσωρινή κουρδική αυτόνομη κυβέρνηση, μιμούμενοι την κίνηση των Σουνιτών. Η εν λόγω ενέργεια πλήττει καίρια την Δαμασκό, καθώς αμφισβητεί ανοιχτά την εξουσία του Ασσάντ στο κουρδικό τμήμα της Συρίας και δρομολογεί με δραματικό τρόπο την διαδικασία αυτονόμησης τους. Πρόκειται για εμφανή προσπάθεια επαναχάραξης συνόρων, την πρώτη σε τέτοιο βαθμό στον μουσουλμανικό κόσμο μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το Παλαιστινιακό. Μέχρι τώρα η Δαμασκός έχει δώσει στην πράξη κι ανεπίσημα το προνόμιο της υπεράσπισης των εδαφών των Κούρδων υπηκόων της στους ίδιους με αντάλλαγμα την ουδετερότητά τους στον συριακό εμφύλιο και την προοπτική απόκτησης προνομίων αναγνώρισης τους ως μειονότητας της χώρας και αυτοδιαχείρισης μετά το πέρας του συριακού εμφυλίου υπέρ του Ασσάντ. Ο Σύρος πρόεδρος ορθά στην δική του στρατηγική θεώρηση υπολόγισε αυτή την πολιτική προς τους Κούρδους της χώρας του, καθώς κατόρθωσε μέχρι σήμερα τόσο να απομονώσει τους ίδιους όσο και την συριακή αντιπολίτευση της οποίας την ενίσχυση απέτρεψε. Υποσχέθηκε κάτι στους Κούρδους το οποίο ίσως δεν τηρήσει ποτέ ή ίσως και να το πράξει, εάν τον ευνοήσουν οι συσχετισμοί. Όμως από ό,τι φαίνεται τα εν λόγω προνόμια και αναγνώριση αναμένεται να αποκτηθούν από τους ίδιους τους Κούρδους χωρίς να περιμένουν τον Ασσάντ και την έκβαση του πολυετούς, καθώς φαίνεται, συριακού εμφυλίου. Η εν λόγω θέση υπαγορεύεται από τις εξελίξεις στο έδαφος, δηλ. την αδυναμία των εμπλεκομένων του εμφυλίου να τον τερματίσουν γρήγορα. Αυτή η αδυναμία μεταφράζεται σε παγίωση της παρούσας αυτονομημένης κατάστασης των Κούρδων της Συρίας, δηλ. ουδέν μονιμώτερον του προσωρινού. Η διαρκής προστασία των συμφερόντων της κουρδικής μειονότητας της Συρίας από τους ίδιους τους Κούρδους αποτελεί την ηθική και πολιτική παγίωση σε πραγματιστικό επίπεδο της προοπτικής αυτονόμησης του Κουρδιστάν της Συρίας. Οι διαρκείς μάχες εναντίον του Ουαχαβιτών ισλαμιστών Αράβων τονώνουν το ηθικό των Κούρδων της Συρίας οι οποίοι αποκτούν την αναγκαία εμπειρία στο πεδίο των μαχών και παγιώνουν στην αντίληψη του άμαχου πληθυσμού την πεποίθηση ότι η τύχη τους βρίσκεται στα ίδια τους τα χέρια. Οι σχέσεις των Σύρων Κούρδων με τους αδελφούς τους του Ιράκ έχουν αυξηθεί εντείνοντας την προοπτική αυτονόμησής τους σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η εν λόγω εξέλιξη έχει ανησυχήσει την Άγκυρα η οποία ανακοίνωση την κατασκευή φράχτη κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων με την αιτιολογία της θωράκισης της τουρκικής μεθορίου από την εισροή Συρίων μεταναστών. Πέραν αυτού οι Τούρκοι επιδιώκουν την αποτροπή τετελεσμένων στο κουρδικό και κυρίως την μετάδοση της προσπάθειας αυτονόμησης στους Κούρδους της Τουρκίας. Η ανακοίνωση για την κατασκευή του τουρκικού φράχτη προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Κούρδων εκατέρωθεν του συνόρου. Είναι θέμα ολίγου χρόνου, λοιπόν, η δημιουργία τετελεσμένων. Και αν ο Ασσάντ, ο οποίος καλά το γνωρίζει, παγιδευμένος επιχειρησιακά και χρονικά στον εμφύλιο της Συρίας με τους Σουνίτες, δεν εύρει εναλλακτική λύση για τους Κούρδους, τότε πολύ σύντομα θα αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο ενός ακόμη αντιπάλου στον εμφύλιο της Συρίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Hayward Says Completed Pipeline Turning Point for Kurdistan

By Brian Swint - Oct 25, 2013

Tony Hayward, the former BP Plc chief executive officer who now heads Kurdistan’s largest oil producer, said an export pipeline to Turkey is built, marking a turning point for the self-governing region of northern Iraq.

“The Kurdistan Regional Government has completed a 36-inch pipeline,” Hayward, CEO of Genel Energy Plc, said in a telephone interview yesterday. “The line has now been tied in and commissioning is taking place. This is a major inflection point for Kurdistan.”

Kurdistan, whose economy has boomed with oil exploration since the fall of Saddam Hussein in 2003, estimates its reserves at 45 billion barrels, enough to meet U.S. needs for almost seven years. The new pipeline provides unhindered access to international markets for the first time after years of disputes with the government in Baghdad over export revenue.

While Hayward said Genel is already sending about 50,000 barrels of oil a day on trucks to Turkey, where it receives higher prices than in the domestic market, the pipeline will have capacity of about 300,000 barrels a day.

Genel shares reversed earlier losses, to gain as much as 0.8 percent. The stock traded at 973 pence as of 9:53 a.m. in London. DNO International ASA, a Norwegian producer in the region, climbed as much as 1.3 percent to 16.18 kroner in Oslo.

The Kurdistan pipeline joins Iraq’s main export pipeline to Turkey after a Baghdad-controlled metering station, Hayward said. That will give the Kurds full control, bypassing the federal government.

Track Record

The pipeline will become operational by the end of the year, Ashti Hawrami, the KRG minister of natural resources, said on Oct. 3. The KRG signed a deal in April to sell oil and gas directly to Turkey. Turkey also set up a state oil company that has taken stakes in Kurdish oilfields, Hayward said.

“There are always risks, but you have to look at the track record of delivery,” Hayward said. “That gives me confidence that the agreement between Turkey and the Kurdistan region is being followed through.”

The KRG halted crude exports through the government-run link in December amid disputes with the Oil Ministry in Baghdad over revenue from crude sales and payments owed to companies such as DNO and Genel. Hawrami said that the region will export 1 million barrels a day by 2015 and 2 million barrels a day by 2019.

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα εστία έντασης στη Μέση Ανατολή λόγω των Κούρδων

Πώς θα αλλάξει τον χάρτη της περιοχής ενδεχόμενη δημιουργία κουρδικού κράτους

Το Κουρδιστάν είναι στα πρόθυρα να γίνει το νέο σημείο ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. Οι Κούρδοι αποζητούν εδώ και καιρό την αυτονομία τους και ο συριακός εμφύλιος πόλεμος έφερε νέες ευκαιρίες, ώστε να καταφέρουν να επιτύχουν τον στόχο τους. Αφού στάθηκαν για αρκετό διάστημα στο περιθώριο της συριακής επανάστασης, οι πολιτικές ομάδες της κουρδικής μειονότητας της Συρίας έχουν κινηθεί αποφασιστικά για να καταλάβουν τις περιοχές όπου κατοικούν κυρίως Κούρδοι. Τον Ιούλιο του 2012, ακτιβιστές των αντικαθεστωτικών δυνάμεων της Συρίας ανακοίνωσαν ότι μία ομάδα με την ονομασία «Ελεύθερος Κουρδικός Στρατός» είχε καταφέρει να πάρει τον έλεγχο αρκετών πόλεων στα βορειοανατολικά της χώρας, κοντά στα τουρκικά σύνορα, όπως στις περιοχές Αμούντα και Καμπανί.

Ελάχιστοι αναλυτές έδωσαν προσοχή σε αυτή την εξέλιξη τότε, αφού οι περισσότεροι παρατηρητές είχαν επικεντρωθεί στην κατάσταση αποσύνθεσης του καθεστώτος Ασαντ. Σήμερα για πρώτη φορά στη σύγχρονη συριο-κουρδική ιστορία, οι Κούρδοι έχουν δημιουργήσει έναν αποκλειστικά ελεγχόμενο από τους ίδιους θύλακα.

Οι απελευθερωμένες από τους Κούρδους περιοχές διοικούνται από τοπικά συμβούλια και οι Κούρδοι εκπρόσωποι έχουν διαμηνύσει ότι σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μία προσωρινή κουρδική κυβέρνηση, εξαιτίας της απουσίας κεντρικής εξουσίας. Οι Κούρδοι έχουν αντιμετωπίσει αντιστάσεις, όχι μόνο από το καθεστώς του Ασαντ, αλλά και από τις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.

Οι τζιχαντιστές της Τζάμπχατ αλ-Νούσρα είναι έτοιμοι να πολεμήσουν για να διατηρήσουν τον έλεγχο των περιοχών κοντά στα συριακά σύνορα με την Τουρκία και το Ιράκ, ώστε να διασφαλίσουν τον ανεφοδιασμό τους με όπλα.

Τα σύνορα, ωστόσο, δεν είναι λιγότερο σημαντικά για τους Κούρδους. Γι’ αυτούς, ο έλεγχος των συνοριακών περιοχών σημαίνει ότι θα μπορούσε να υπάρξει εδαφική συνέχεια ανάμεσα στο συριακό, το ιρακινό, το τουρκικό και πιθανώς το ιρανικό Κουρδιστάν - απαραίτητη συνθήκη για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου και ενωμένου κουρδικού κράτους.

Τα νέα της σύγκρουσης ανάμεσα στους Κούρδους της Συρίας και τους τζιχαντιστές εξαπλώνονται στα ανατολικά του Ιράκ. Ο πρόεδρος του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί άκουσε φήμες ότι οι οπαδοί της τζιχάντ λεηλατούσαν τα κουρδικά χωριά και κρατούσαν εκατοντάδες Κούρδους αιχμαλώτους. Για πρώτη φορά μετά την έναρξη του συριακού εμφυλίου ο Μπαρζανί απείλησε με παρέμβαση εκ μέρους των Κούρδων της Συρίας.

Είπε ότι εάν οι Κούρδοι βρίσκονταν «υπό την απειλή του θανάτου και της τρομοκρατίας» τότε το ιρακινό Κουρδιστάν ήταν «έτοιμο να τους υπερασπισθεί». Ο Μπαρζανί κατηγόρησε την Αλ Κάιντα για τη σφαγή αθώων γυναικών και παιδιών και κάλεσε όλες τις κουρδικές ηγεσίες να κατευθυνθούν προς τη Συρία -«Δυτικό Κουρδιστάν», όπως τη χαρακτήρισε- ώστε να επιβεβαιώσουν τα τραγικά γεγονότα.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Μπαρζανί, οι Κούρδοι του Ιράν ανακοίνωσαν ότι ήταν έτοιμοι για μάχη. Η ιρανική πτέρυγα του κουρδικού εργατικού κόμματος, γνωστό και ως Κόμμα της Ελεύθερης Ζωής, σχολίασε ότι ήταν έτοιμη να στείλει τους άντρες της για να συνταχθούν με τα «αδέλφια» τους στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών.

Ο Ιρακινός πρόεδρος Νούρι αλ-Μαλίκι έχει εκφράσει την ανησυχία του για την κατάσταση. Ο ίδιος σχολίασε ότι μια εθνική σύγκρουση θα ήταν καταστροφική για τα συμφέροντα όλων, εννοώντας ότι το Ιράκ δεν θα συμφωνούσε με την εγκαθίδρυση μίας κουρδικής ενότητας στα σύνορά του. Μια ακόμη οργάνωση των Κούρδων της Συρίας, το Κόμμα της Δημοκρατικής Ενωσης (PYD), έχει ιδρύσει τις λεγόμενες «αμυντικές μονάδες του λαού», που πολεμούν κατά των οπαδών της τζιχάντ.

Το PYD διαθέτει μία μοναδικότητα ανάμεσα στις άλλες κουρδικές ομάδες για έναν σημαντικό λόγο: οι ιστορικοί δεσμοί του με το PKK, που θεωρείται από την Τουρκία και τις ΗΠΑ τρομοκρατική οργάνωση. Οι Τούρκοι που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με το PKK εδώ και δεκαετίες, παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία τις εξελίξεις στη Συρία.

Η τουρκική κυβέρνηση έστειλε μια κάθετη προειδοποίηση: «Δεν θα επιτρέψουμε σε τρομοκρατικές ομάδες να εγκαταστήσουν στρατόπεδα στη βόρεια Συρία και να απειλήσουν την Τουρκία». Οι Τούρκοι ανησυχούν ότι η ανάδυση ενός «Μεγάλου Κουρδιστάν» δεν αποτελεί πλέον μία μακρινή πιθανότητα.

Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί μεγάλες προκλήσεις όχι μόνο για την Τουρκία, αλλά και για τις άλλες περιοχές που φιλοξενούν μεγάλους κουρδικούς πληθυσμούς: το Ιράκ, τη Συρία και το Ιραν.

Το Κουρδιστάν αποτελεί μία πιθανή γέφυρα για τις πολλές συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής. Οποια δύναμη καταφέρει να ελέγξει τα σύνορα ανάμεσα στο Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία θα μπορεί να ελέγξει και τους δρόμους ανεφοδιασμού του Κουρδιστάν. Με όλα αυτά τα ανταγωνιζόμενα συμφέροντα, είναι εύκολο να δει κανείς γιατί η μοίρα του Κουρδιστάν θα βοηθήσει στον σχεδιασμό του μέλλοντος της Μέσης Ανατολής.

*Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Blooberg από τον Jacques Neriah, ο οποίος υπήρξε συνταγματάρχης του ισραηλινού στρατού και σύμβουλος του πρωθυπουργού Ράμπιν.

Διαβάστε περισσότερα...

Peter Galbraith: Better a Smaller Independent Kurdistan than to be Stuck in Iraq Forever

01/01/2013 10:02:00By HAWAR ABDUL-RAZAQ ALI

Former US diplomat and policy advisor to the Kurdistan Region Peter Galbraith. Photo: bbc.

Peter Galbraith is a former US diplomat who advised the Kurds during constitutional negotiations with Baghdad. In this interview with Rudaw, the author of The End of Iraq: How American Incompetence Created a War Without End, says that the United States should realize that the Kurdistan Region is Washington’s best ally in the Middle East. He also says that he believes there could be an independent Kurdistan in 10 years, and that it is better for the Kurds to compromise on northern Iraq’s disputed territories and negotiate independence from Baghdad, because ‘a smaller independent Kurdistan is better than to be stuck in Iraq forever.’ Here is his interview:

Rudaw: In your opinion what impact will Iraqi President Jalal Talabani’s absence have on Kurds in Iraq?

Peter Galbraith: Thanks for his part the Kurds are in a strong position, neither the KRG nor (Iraqi Prime Minister) Maliki can impose their will on the other, and this strength of the Kurds is the result of the contribution Talabani has made over his lifetime.

But the really important things have been since 2003 when the cooperation with (Kurdistan Region President) Massoud Barzani became very strong and unified the Kurdish government and unified Kurdistan’s position during the American invasion and during constitutional negotiations. I think Talabani’s absence will be more felt by those people who are not in a strong position like the Sunnis and the many minorities such as Christians.

Rudaw: If another Kurdish leader is chosen to become Iraq’s president, in your view who is capable of replacing Talabani?

Peter Galbraith: There are many Kurdish leaders, who would make a good president, but the position of president does not have much power and Talabani’s special achievement was that even though the position didn’t have much power, because of who he was and because of his personality he was able to play the unifier or a mediator and a peacemaker and there isn’t anybody who has the same status as him. I think one of the issues for the Kurds is whether to keep the presidency or negotiate a deal to get a new prime minister who is going to honor and respect the Constitution, especially in regard to the disputed territories and the oil issue.

“I think one of the issues for the Kurds is whether to keep the presidency or negotiate a deal to get a new prime minister who is going to honor and respect the Constitution,”

Rudaw: Do you think after Talabani there will be a problem between the two Kurdish ruling parties?

Peter Galbraith: No, I don’t think there would be any problem, because this partnership has a strong foundation and I think Talabani and Barzani’s roles were important in building the partnership and the best example for this is that Talabani’s elder son Qubad works with Kurdistan’s Prime Minister Nechirvan Barzani.

Rudaw: Do you think Maliki will appoint a Sunni politician, someone who is close to him, as Iraq’s president?

Peter Galbraith: I don’t think choosing the next Iraqi president is his decision. It is Parliament’s decision. And his bloc is only one of the blocs in Iraqi parliament and in the future Parliament might choose another prime minister.

Rudaw: Will Maliki try to take control of everything in Baghdad after Talabani, especially now that the Syrian situation is getting worse and Maliki’s government has been accused of helping the Syrian regime?

Peter Galbraith: I think Maliki is helping the Syrian regime and it’s clear that the Iraqi government hasn’t taken any serious steps to prevent those Iranian planes that use Iraqi airspace to send support to the Syrian regime.

Rudaw: Through your and other American officials’ experience with Talabani, how does Washington view him and his character?

Peter Galbraith: Both the Bush and Obama administrations respect Talabani’s efforts and struggle, and they have seen that almost every Iraqi respects him. That’s why he has been a very important character. It is also a big change from (Coalition Provisional Authority head) Paul Bremer’s time when he told Talabani that the Iraqi president cannot be a Kurd and that it should be a Sunni. I’m glad they ignored his advice.

Rudaw: Right now the Kurds aren’t happy with the US. They say the US doesn’t support them enough. For instance, they say that the US is letting Maliki send troops to the disputed territories and pressuring Turkey not to help the Kurds to export their oil and gas. What do you think of this US policy?

Peter Galbraith: I’m really disappointed in the US policies and I think the US should recognize that Kurdistan is its best ally in the Middle East and that it’s the only region in Iraq that has the same values and aims regarding democracy, versus Maliki who is the closest ally of Iran in the world.

That’s why if it was up to me, I won’t work to make the Iraqi government stronger and instead I’ll support Kurdistan more. In my opinion, one of the big mistakes the US is making is selling F-16 planes to the Iraqi government. It’s interesting that Iran is very happy with Iraq getting F-16s, even though the US is giving it to them. I hope the US changes its policies and supports Kurdistan more.

Rudaw: In Kurdistan there is this perception that US is worried about getting closer to Kurdistan.

Peter Galbraith: I think the US administration’s concern is that if they get closer to Kurdistan they will lose influence in Baghdad.

Rudaw: But people believe that the US has already lost influence in Baghdad and it’s clear that Iran is the main player in Baghdad not the US?

Peter Galbraith: It’s an American trade thing that takes your friends for granted. But I think the best thing to do is to support our friends. The US should not obstruct Kurdistan in exporting their oil through those pipelines the KRG and Turkey want to build.

“The US should not obstruct Kurdistan in exporting their oil through those pipelines the KRG and Turkey want to build.”

Rudaw: You were one of those people who advised Kurds during constitutional negotiations with Baghdad. Do you think the Iraqi Constitution will allow another dictator in Iraq?

Peter Galbraith: According to this Constitution, it’s very hard for Maliki to become a dictator. He can only become a dictator in one way, and that’s to violate the Constitution. That’s why it’s in the interest of Kurds and other Iraqis to respect and implement the Constitution.

Rudaw: Do you think, now that the US elections are over and there is a new secretary of state, John Kerry, the US will change its policies in Iraq?

Peter Galbraith: I don’t think changing of personals will have any impact on US foreign policy, because the policies are set by the US president. But I hope to see changes because now the situation is changed.

Rudaw: There is always this view that the US doesn’t have a clear policy towards the Kurds. What should the Kurds do to make Washington more interested in the Kurdish cause?

Peter Galbraith: I think the Kurds are doing the right thing by having a good relationship with Turkey. Turkey has influence on the US, but the Kurds should be more active diplomatically in the US as well. They have an active representation in Washington and that should continue.

Rudaw: At the moment there are serious tensions between Erbil and Baghdad and both sides were very close to clashes in the disputed territories. What are your predictions for Iraq in 2013 and the next few years?

Peter Galbraith: I don’t think there would be a great deal of change in Iraq, but I expect the relationship between Shia and Sunni to get worse.

Rudaw: In an interview with Time magazine, KRG Prime Minister Nechirvan Barzani said that more than any other time, the Kurds are closer to independence. Are you of the same view?

Peter Galbraith: Yes, I have the same view, and I think it will happen in my lifetime.

Rudaw: How close?

Peter Galbraith: Maybe in the next ten years. In think the best way for that to happen is to have an agreement with the Iraqi government. Why should Baghdad govern a region that doesn’t want to be part of that country? That’s what is important. Also, the issue of the disputed territories should be solved because it’s very hard to achieve independence if you don’t know which territory you are going to control. Both sides -- Baghdad and Erbil -- need to compromise.

“For a small country like Kurdistan it’s important to have good relations with everybody,”

In my opinion, a smaller independent Kurdistan is better than to be stuck in Iraq forever. It might have been important in the 19^th century to have borders, but we are in the 21^st century and borders are not important anymore. That’s why it’s important that both Baghdad and Erbil compromise on this issue.

Rudaw: Nechirvan Barzani also said ‘if we could make one of our neighboring countries accept an independent Kurdistan, we would go for it.’ Do you think that country is Turkey?

Peter Galbraith: Of course it’s Turkey, because Turkey has been positive toward the reality that does exist in the Kurdistan Region, and we see it now that Turkey is KRG’s partner in terms of trade and investments and Turkey is trying to build some pipelines that will make Kurdistan independent economically and both of them have the same goal in Syria as well.

Rudaw: If the KRG was forced to choose between Iran and Turkey in the future, which one should they choose?

Peter Galbraith: For a small country like Kurdistan it’s important to have good relations with everybody, but logically and in terms of politics as well as economy, it’s better for Kurdistan to be closer to Turkey, because Turkey is a secular country and it’s close to the Western world, and Kurdistan sees itself in the same bracket.

Rudaw: There are talks that Kurdistan is a democracy, but there are people who say Kurdistan is not a democracy and that it is ruled by two families. What do you think of Kurdistan’s democracy?

Peter Galbraith: Kurdistan has free elections and people are free to make decisions. It is a traditional society and it is no surprise that the well-known leaders get a lot of votes. This occurs in most countries. We in America, not long ago, had two presidents who were father and son.

Διαβάστε περισσότερα...

It's Time for an Independent Kurdistan

WASHINGTON -- Had the course of history taken a modest swerve, the United States and Kurdistan might have celebrated their independence on the very same day. It was July 4, 1187 -- 825 years ago -- that Saladin, Islam's greatest ruler, defeated 20,000 outmatched Crusaders at the bloody Battle of Hattin. The victory ultimately delivered Jerusalem into the hands of Saladin, the crown jewel of an Islamic caliphate stretching from the shores of Tunis through Cairo, Baghdad and Damascus.

If the Kurds' most famous son had bothered to identify himself as such, it may well have been the beginning of a Kurdish empire to rival the Ottomans or the Persians. But Saladin fought for God and not for country, leaving his hapless compatriots at the mercy of Ottoman chieftains, British cartographers and malevolent Arab strongmen.

Today, the 25 million Kurds clustered at the contiguous corners of Turkey, Iran, Iraq and Syria are the largest ethnic group on earth without a formal homeland. As the U.S. abandons Iraq to its own devices and Iran rattles uranium sabers, as Turkey cracks down on its Kurds and Saladin's Damascus descends into the unrestrained slaughter of Bashar Assad's, the millennium-long dream of an independent Kurdistan could be the answer to this unfolding Middle Eastern nightmare.

As with many conflicts in the region, the Kurdish dilemma has its roots in the fall of the Ottoman Empire. Guaranteed self-determination by the Allied powers, the Kurds signed the 1920 Treaty of Sévres, only to watch the Europeans stand passively by as the Ottoman army officer Mustafa Kemal Atatürk cobbled together a country of his own, forming what is now Turkey out of the Kurds' promised land. In the years since, the Kurds have been massacred by the Iranian Revolutionary Guards, gassed by Saddam Hussein and forgotten by the rest of the world. In Syria, their language is banned; in Turkey, a Member of Parliament with the temerity to pledge an oath "to the Turkish and Kurdish peoples" was released from a decade in jail -- only to be re-sentenced this year.

With the Assad regime now crumbling, tensions between the Kurdish minority and their many tormentors, always tragic, are becoming a major geopolitical threat. Desperate to crush the Syrian revolution in its infancy, Assad has transferred troops away from the Kurdish provinces to the north, leaving a power vacuum into which two Kurdish political parties have stepped. If Assad falls, Syria will splinter into religiously or ethnically homogenous mini-states, one of which will almost certainly be under Kurdish control. Coupled with the recent emergence of a relatively independent Kurdish region in Iraq, this would create something of a league of semi-autonomous Kurdish states between the northeast regions of Syria and Iraq.

This combustible state of affairs greatly alarms Turkey, which has waged a bloody, three-decade civil war against its 14 million Kurds, claiming 40,000 lives. Although it has supported regime change in Syria, the Turkish government has "an almost pathological fear" of a greater Kurdistan, and can be expected to strenuously resist any attempt at Kurdish unification. Turkish tanks now patrol the shared border with Syria, intent on preventing any activity from spilling over into its borders. 

Should that powder keg ignite, Turkey -- a NATO ally -- could very well drag the U.S. into a cross-border shooting war with Syria, with Russia quite possibly propping up its Syrian proxy. Meanwhile Iran, boasting an infamously brutal history with its own Kurds, remains a regional wildcard spinning nuclear centrifuges as fast as possible.

The dispossessed have become dangerously destabilizing. The overlooked can no longer be overlooked. And what was once a Middle Eastern flashpoint may yet become a safety valve for spiking regional tensions.

It will not be easy, but the uncertainty and plasticity in the region today offers an opportunity to secure a Kurdish homeland and remedy the capricious map-making of the early 20th century. Iraq is threatening to split into the pre-Iraq Sunni, Shia and Kurdish divisions of the Ottoman Empire, with the Kurds semi-independent and the Iran-allied Shiites ruling the Sunnis. Iran's economy is in free-fall. Syria will soon have no central control and no choice. And while no country is eager to surrender a fifth of its population, Turkey would do well to get ahead of this issue -- ending the vicious, ongoing war with the Kurdistan Workers' Party (PKK), saving countless lives and positioning themselves to reap the benefits of a long-term strategic alliance to counterbalance Iranian influence. Not to mention, membership in the European Union will forever be out of reach for a Turkey at war with itself.

For proof of what's possible, look no further than Iraqi Kurdistan, a pro-American, pro-Israel and semi-autonomous parliamentary democracy most Americans have never heard of. Nurtured by an American no-fly zone in the aftermath of the first Gulf War, the Kurdistan Regional Government (KRG) was established under the Iraqi Constitution in 2005, a stunning testament to the success of Muslim representative government. Of more than 4,800 American soldiers killed in the brutal battles for Iraq, not a single onehas lost their life -- and no foreigner has been kidnapped -- within the borders of Iraqi Kurdistan. Boasting two international airports, a booming oil industry and a dawning respect for the rights of women, this 15,000 square-mile territory of nearly four million Kurds is the one part of President George W. Bush's "Mission Accomplished" that was actually accomplished.

Building on this unanticipated success, the U.S. should rethink its previous opposition to an independent greater Kurdistan and recognize that the advantages of a friendly, democratic and strategically-positioned ally far outweigh the outdated assumption that the Kurds' national liberation would result in regional conflagration. At this point, inaction is far more likely to provoke continued regional conflict. Whether that means calling for U.S.-brokered talks with Turkey or a temporary UN peacekeeping force, sanctions or scaled up foreign investment, the U.S. should make every effort to incentivize the consolidation and emergence of a single, stable, secure Kurdish homeland.

After a thousand years of turning a thousand blind eyes, the world can't keep kicking the Kurdish can down the road. Somewhere along that bloodstained road to Damascus, the region needs to experience this epiphany -- and soon. The first major protests in Syria began outside the Ummayad Mosque, Islam's fourth-holiest site and the location of Saladin's tomb. Saladin's descendants, it seems, are on the march once more. These Kurds want to be heard. Will the U.S. - - and the world -- listen?

Stanley A. Weiss is Founding Chairman of Business Executives for National Security, a nonpartisan organization based in Washington. The views expressed are his own.

Διαβάστε περισσότερα...

Turkey’s Changing Relations with Iraq: Kurdistan Up, Baghdad Down

Soner Cagaptay and Tyler Evans

DOWNLOAD PDF

Turkey's ties with the Kurdistan Regional Government in northern Iraq have reached a level unimaginable a few years ago. From rapidly growing business and oil deals to numerous high-level diplomatic visits, Ankara is in the midst of an unprecedented rapprochement with the Iraqi Kurds, one that has come largely at the expense of the Maliki government in Baghdad.

In this Policy Focus, Soner Cagaptay and Tyler Evans explain how that shift came about and, more important, how much further it might go in terms of pushing Ankara away from Baghdad and toward the Kurds. At a time when the uprising in Syria continues to boil on Turkey's border, they offer a detailed timeline of the changes in the relationship thus far, as well as a practical assessment of what Washington can expect going forward.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Δυτικό Κουρδιστάν στοχεύει η ανάπτυξη Τουρκικών Στρατευμάτων στην μεθόριο με την Συρία

Μουράτ Καραγιλάν: Η Ανατομία του Πολέμου στο ΚουρδιστάνH ανάπτυξη και ενίσχυση των τουρκικών στρατευμάτων στην τούρκο-συριακήμεθόριο , οι μετακινήσεις μαχητικών αεροσκαφών φαινομενικά αποτελούν την...Κάντε κλίκ επάνω στον τίτλο για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο..

Δείτε όλο το άρθρο

Διαβάστε περισσότερα...

Δημιουργία κουρδικού κράτους: Μύθος ή Πραγματικότητα;

Η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν αποτελεί έναν αμερικανικό σχεδιασμό που για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε στην Άγκυρα το 1965. Το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Κουρδικής Δημοκρατίας συνενώνοντας τους Κούρδους του Ιράν, του Ιράκ, της Συρίας και της Τουρκίας και στη συνέχεια ενσωματώνοντάς τους με μία μορφή συνομοσπονδίας στην Τουρκία. Μετά το 1965, οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέφεραν κατ’ επανάληψη το θέμα αυτό στους Τούρκους αξιωματούχους τονίζοντας τους κάθε φορά ότι είχαν την πρόθεση να αναθέσουν στην Άγκυρα την προστασία του Κουρδιστάν και να τους βοηθήσουν να εξαλείψουν την απειλή του ΡΚΚ. Ωστόσο, η διπολική δομή εξουσίας στην Τουρκία, όχι μόνο δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα αλλά υπήρξε και η αιτία συστηματικής εξόντωσης όλων εκείνων που υποστήριζαν τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Φυσικά μεταξύ αυτών πιθανόν να περιλαμβάνεται και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Τουργκούτ Οζάλ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα και θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη ότι στις 17-9-2012 διατάχθηκε η εκταφή της σωρού του Οζάλ και η ιατροδικαστική έρευνα για να διαπιστωθεί εάν δηλητηριάσθηκε ή όχι..... Χρήστος Μηνάγιας

Διαβάστε περισσότερα...

Πως και η Shell πάει για τα πετρέλαια του Κουρδιστάν;

Μια εξέλιξη με μεγάλη σημασία κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες σε εξειδικευμένους στον ενεργειακό τομέα ιστοχώρους. Σύμφωνα με την αποκάλυψη, η εταιρία Shell (Βρετανία – Ολλανδία), εξετάζει και αυτή το ενδεχόμενο ανάμιξής της στο ιρακινό Κουρδιστάν… Η περιοχή φιλοξενεί περί τα 45 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο που αντιστοιχούν περίπου στο 30% των αποθεμάτων του Ιράκ που υπολογίζονται σε 143 δισεκατομμύρια βαρέλια, ενώ η χώρα διαθέτει το 8,7% των παγκοσμίων αποθεμάτων.

Η Shell βλέποντας ότι πέραν από τις «φωνές» της κεντρικής κυβέρνησης της Βαγδάτης οι συνέπειες στις ανταγωνίστριές της ExxonMobil (ΗΠΑ) και Total (γαλλική), αλλά και της ρωσικής Gazprom, οι συνέπειες είναι αμελητέες, σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να επενδύσει στην περιοχή και φέρεται να έχει ήδη ξεκινήσει συνομιλίες με την περιφερειακή κουρδική κυβέρνηση.

Το ζητούμενο είναι να μην επηρεαστούν οι δραστηριότητες της εταιρίας στην εκμετάλλευση του γιγαντιαίου κοιτάσματος «Majnoon» στο νότιο Ιράκ, καθώς επίσης και στο κοίτασμα «West Qurna-1», όπου είναι σε κοινοπραξία υπό την αμερικανική Exxon. Η εταιρία επίσης εμπλέκεται σε κοινοπραξία αξιοποίησης αποθεμάτων ύψους 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Ιράκ!

Υπάρχει βέβαια και μια πιθανή εναλλακτική – αν θέλετε συμπληρωματική – ερμηνεία. Η Shell είναι βασικός εταίρος της Τουρκίας η οποία έχει διαρρήξει τις σχέσεις της με το Ιράκ, ενώ προσπαθεί να βελτιώσει θεαματικά τις σχέσεις της με το κουρδικό βόρειο τμήμα της χώρας για να μπορέσει να περισώσει ότι είναι δυνατόν από τον εφιάλτη που ζει λόγω της δραστηριότητας του PKK και της προοπτικής συνοριακών ανακατατάξεων στην ευρύτερη περιοχή… Οπότε, η δραστηριοποίηση της Shell ευθυγραμμίζεται σε μεγάλο βαθμό και με τις τουρκικές προτεραιότητες…

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκία:Παράταση της Εντολής για Χερσαίες Επιχειρήσεις στο Νότιο Κουρδιστάν;ύ Κουρδιστάν

Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία κατά τις επιδρομές της κατά Κουρδικών χωριών του Νότιου Κουρδιστάν χρησιμοποιεί βόμβες διασποράς  και βόμβες φωσφόρου.Η χρήση των βομβών αυτών έχει ενταθεί απο το 2008 και ένθεν Το  Τουρκο-ισλαμοφασιστικό καθεστώς συνεχίζει να επικαλείται τη χρήση πυροµαχικών διασποράς πρός εξυπηρέτηση της γενοκτονικής πολιτικής κατά του Κουρδικού Λαού μη υπογράφοντας την Σύμβαση για τα Όπλα Διασποράς – η οποία απαγορεύει την παραγωγή, αποθήκευση, χρήση και εξαγωγή βομβών διασποράςΤο Υπουργικό Συμβούλιο της Τουρκίας θα ζητήσει την έγκριση από το Τουρκικό κοινοβούλιο την παράταση για ένα ακόμη χρόνο της εντολής που επιτρέπει στις Τουρκικές Ένοπλες δυνάμεις να διεξάγουν χερσαίες επιχειρήσεις κατά Κούρδων Μαχητών του PKK στο έδαφος του Νοτίου Κουρδιστάν και οποία λήγει στις 17 Οκτωβρίου ανέφερε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς .Η Πρώτη συνεδρίαση του Τουρκικού Κοινοβουλίου αναμένεται να διεξαχθεί την 1 Οκτωβρίου και αυτή η πράξη θα αποτελέσει βασική προτεραιότητα της

Η πρώτη απόφαση για διασυνοριακές επιχειρήσεις ελήφθηκε στις 17 του Οκτώβρη του 2007 . Στις 21 Φλεβάρη, 2008 διεξήχθη η πρώτη στρατιωτική επιχείρηση στις 29 Φλεβάρη του ιδίου μήνα αποσύρθηκαν κατόπιν εντονότατης Αμερικανικής παρέμβασης και παρά τους τουρκικούς ισχυρισμούς, όπως αποκάλυψαν τα wikileaks ο μηχανισμός της Τουρκικής προπαγάνδας είχε δώσει πολύ ευρεία διάσταση στα αποτελέσματα της Επιχείρησης τα οποία κατά αμερικανικές πηγές ήταν πενιχρά.

Διαβάστε περισσότερα...

The Future of Kirdistan: Between Turkey, the Iraq War, and the Syrian Revolt

http://jcpa.org/article/the-future-of-kirdistan-between-turkey-the-iraq-war-and-the-syrian-revolt/

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλο Κουρδιστάν, η Μεγάλη Ιδέα των Κούρδων

Σχετική Ανάρτηση:Μουράτ Καραγιλάν: Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν
Οι Κούρδοι δεν έχουν φίλους, αλλά τα βουνά.Mέσα από 

αυτό το ρητό γλαφυρά περιγράφεται η δυσπιστία των

 Κούρδων ως Έθνος για την πολιτική που ακολούθησαν

 η Συρία, η Τουρκία, το Ιράκ και  το Ιράν διαχρονικά.

Αυτό όμως που είναι πραγματικά άξιο επισήμανσης

 είναι η σχέση καταπίεσης και εθνικού φρονήματος

 των Κούρδων, όσο αύξανε ή αυξάνει η καταπίεση

 τόσο το εθνικιστικό του φρόνημα ενδυναμώνεται.Το 

Μεγάλο Κουρδιστάν αποτέλεσα διακαής πόθος του

 απανταχού Κουρδικού Έθνους  παρά το γεγονός 

ότι ανέπτυξε διαφορετικές στρατηγικές στις τέσσερις

 χώρες όπου  τεχνητά είχε διαχωριστεί.Το γεγονός 

οτι το ενδεχόμενο πραγμάτωσης του ονείρου αυτού 

είναι σήμερα πιο κοντά απο ποτέ άλλοτε -με οποία

 μορφή κιαν επιτευχθεί (Ανεξάρτητο Κουρδικό Κράτος

 στο Νότιο Ιράκ και αναγνωρισμένες διεθνώς αυτόνομες

 Περιφέρειες Τουρκίας, Ιράν, Συρίας είναι το

 επικρατέστερο σενάριο)- οφείλεται στο οτι  καθώς διαφαίνεται  έχουν επιτύχει να χαίρουν

 της διεθνής στήριξης- και δη μιας υπερδύναμης των ΗΠΑ αλλά και ισχυρών χωρών όπως

 το Ισραήλ-.
Σε αυτό συνέτειναν πολλοί λόγοι.Σημαντικότεροι απο τους οποίους  είναι το γεγον΄ςο ότι 

πλέον το Νότιο Κουρδιστάν έχει αποκτήσει χάρις τόσο στο πλούσιο υπέδαφος του αλλά 

και στην ενεργοποίηση στην επικράτεια του πανίσχυρων ενεργειακών Κολοσσών και δεν 

είναι μακρινή η πιθανότητα ένταξης του στον ΟΠΕΚ καθώς η σταθερότητα της Κουρδικής 

Περιοχής σε συνδυασμό με την ανασφάλεια του Ιράκ δημιουργεί το κατάλληλο επενδυτικό

 κλίμα

Απο την άλλη πλευρά τα όσα συμβαίνουν στην Συρία αποτέλεσαν μιας πρώτης τάξεως

 ευκαιρία την οποία οι Κούρδοι δεν άφησαν αναξιοποίητη.Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν

 αναλυτές το τζίνι του Κουρδικού Εθνικισμού βγήκε απο το μπουκάλι και είναι αδύνατον να

 ξαναμπεί

Η χώρα στην οποία οι εξελίξεις έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο είναι η Τουρκία.Μια

 Τουρκία η οποία αδυνατώντας να δώσει πολιτική λύση στο Κουρδικό ζήτημα -το οποίο 

αποτελεί απόρροια του Τουρκικού προβλήματος-  προσπάθησε εφαρμόζοντας διαχρονικά

 μια γενοκτονική πολιτική απέναντι στον Κουρδικό λαό που κατοικεί στα εδάφη της και 

ανέρχεται περί τα 20 εκατομμύρια  με την χρήση του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού

 που διαθέτει- με στρατιωτικά μέσα κυρίως να νικήσει το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK).

Το γεγονός ότι το PKK διέθετε ισχυρή στρατιωτική παρουσία στο Νότιο Κουρδιστάν, 

στο Ανατολικό και Δυτικό Κουρδιστάν αποτέλεσε μια παραμέτρος την οποία το 

καθεστώς της Αγκυρας τυφλωμένο απο τον μεγαλοϊδεατισμό του δεν φαίνεται να έλαβε

 σοβαρά υπόψιν, όπως δεν έλαβε υπόψην της οτι με την στρατηγική του το PKK 

επέτυχε να καταστεί θεματοφύλακας του Κουρδικού Λαού με αναγνωρισιμότητα σε όλο

 το Κουρδικό Εθνος.

Απο την άλλη πλευρά η Κουρδική περιφερειακή διοίκηση του Νοτίου Κουρδιστάν 

αποτελούσε και αποτελεί για την Τουρκία ισχυρό αποστεθαροποιητικό παράγοντα στην 

περιοχή και πάρα το γεγονός πώς  είτε με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή

 Καντίλ, είτε με την πίεση να εκδιώξει με την βία τους Κούρδους Μαχητές του PKK απο 

την περιοχή Καντίλ είτε με την σύναψη στενών οικονομικών σχέσεων είτε με την

 χρησιμοποιήσει της μειονότητας των τουρκμένων προσπάθησε να αυξήσει την 

δυσαρέσκεια για το καθεστώς Μπαρζανί και να επιτύχει την αποδυνάμωση του.Το μόνο

 που επέτυχε όμως είναι να αυξήσει την δυσαρέσκεια του Ιράκ εξαιτίας της προσέγγισης 

του με το Νότιο Κουρδιστάν και κατ'επεκτασην με το Ιράν.Δημοσιεύματα φέρουν τον 

Μασούντ Μπαρζανί να επιθυμεί διακαώς να συνδέσει το όνομα του με ένα διεθνώς 

 αναγνωρισμένο και ισχυρό Μεγαλο Κουρδιστάν την ίδια ώρα που η διεθνή κοινότητα 

φαινομενικά ανησυχεί περισσότερο για την ενότητα των Κούρδων παρά για την διαίρεση 

της Συρίας

Οπως τονίσαμε και ανωτέρω η ισχυρή στρατιωτική παρουσία του PKK σε όλο το Κουρδιστάν 

φέρει σε μειονεκτική θέση τον Πρόεδρο της Περιφερειακής Διοίκησης του Ιρακινού Κουρδιστάν

 Μασουντ Μπαρζανί κάτι που περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια ελιγμών του, αν δε ληφθεί 

υπόψην οτι έχει να αντιμετωπίσει και την  εσωτερική αντιπολίτευση απο τα άλλα κουρδικά

 κόμματα για το διεφθαρμένο καθεστώς του.Αποτελεί δε αστείο ισχυρισμό ότι λόγω του 

πλούτου το Νότιο Κουρδιστάν θα αποτελέσει πόλο έλξης και σημείο τριβής για τους 

υπόλοιπους Κούρδους των φτωχότερων περιοχών και τούτο γιατί οι Κούρδοι διαχρονικά

 έχουν δείξει το πόσο δεμένοι είναι ιστορικά με τον τόπο τους

Οπως και παλιότερα γράψαμε ο τουρκικός μεγαλοιδεατισμός συνετρίβη στο Κουρδιστάν

 απο τους Κούρδους η οποίοι ματαίωσαν εν την γενέσει την τουρκική προσπάθεια να

 καταστεί περιφερειακή δύναμη.Η Τουρκία ως απόγονος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας

 για δεύτερη φορά διέπραξε το ίδιο σοβαρό λάθος  με το να μην προσφέρει την πολιτιστική

 και εθνική διαφοροποίηση που επιθυμούσαν οι Κούρδοι , τώρα οι Κούρδοι δεν συμβιβάζονται

 με τίποτα λιγότερο απο διεθνή αναγνώριση.

Απο την άλλη πλευρά δεν φαίνεται να έμαθε τίποτα απο το πάθημα του Σαντάμ Χουσεΐν 

ο οποίος προσπάθησε να τους εξολοθρεύσει με κάθε τρόπο βασιζόμενος ΚΑΙ  στις

 θρησκευτικές ή κοινωνικές διαμάχες με τις άλλες εθνότητες.Το γεγονός ότι το PKK

 δεν έχει απειλήσει ποτέ τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή -διατηρώντας 

στο ακέραιο το Εθνικό τους Οραμα- παρά το ότι είναι αριστερής ιδεολογίας Κόμμα,

 την ώρα που οι Κούρδοι ποτέ δεν έδωσαν δείγμα εχθρικής διάθεσης απέναντι σε 

άλλες εθνότητες παρά τα όσα υπέφεραν από αυτές αποτέλεσε ένα ακόμη 

στρατηγικό λάθος του τουρκικού καθεστώτος


Οι Κούρδοι στην Συρία έχουν επιτυχεί de facto αυτονομία. καθώς οι περιοχές που

 κατέχουν είναι αμιγώς Κουρδικές και έχουν αποσυνδέσει τα τεκταινόμενα στον 

Κουρδικό θύλακα με τα όσα εξελίσσονται στην Συρία, ακόμα και η Συριακή

 αντιπολίτευση να επικρατήσει τίποτα δεν αλλάξει για αυτούς 

 *Μια αντιστροφή των ανωτέρω και αναγωγή τους στην Ελληνική πραγματικότητα έχει 

να μας προσφέρει πολλά ως  πηγή γνώσης.Η επιμονή μας στην ανάλυση των 

τεκταινόμενων στο Κουρδιστάν έχει ως στόχο και σκοπό σαν Λαός και σαν Εθνος 

να αντιληφθούμε τα ιστορικά λάθη που διαπραξαμε  και διαπράττουμε . Η  

αυτογνωσία θεωρείται ότι αποτελεί το πρώτο βήμα μιας εξελικτικής πορείας

*βασισμένο σε άρθα του ekurd.net 

http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Το Ιράν επεκτείνει την στρατιωτική του παρουσία στο Ανατολικό Κουρδιστάν

Οι Φρουροί της Ιρανικής Επανάστασης (Iranian Revolutionary Guard Corps – IRGC)  επεκτείνουν την στρατιωτική τους παρουσία σε Κουρδικές περιοχές του Ιράν υπό τον φόβο ότι σε περίπτωση δυτικής εισβολής θα βρεθεί το Ιράν ενώπιον της ίδιας κατάστασης με την οποία βρέθηκε αντιμέτωπο το καθεστώς Σαντάμ Χουσείν το 1991 με το Νότιο Κουρδιστάν (νύν Κουρδική περιφερειακή Διοίκηση) με την στρατιωτική επέμβαση  των ΗΠΑ στο Ιράκ 

Η επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας γίνεται πιο έντονη σε περιοχές όπως Kirmashan, Pawe, Xane, Meriwan, Qesri Shirin και Shino τον τελευταίο μήνα. Στους Φρουρούς της Επανάστασης έχει ανατεθεί 

η ασφάλεια στο Ανατολικό Κουρδιστάν καθώς και την υπηρεσία πληροφοριών οι οποίες και έχουν δημιουργήσει νέα σημεία ελέγχου, ανακαίνιση στρατιωτικών εγκαταστάσεων που προϋπήρχαν και εξοπλισμός τους με βαρέα όπλα, μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών αλλά και εξέδρες εκτόξευσης  πυραύλων  μεγάλου βεληνεκούς.
InfoGnomon

Διαβάστε περισσότερα...

Μουράτ Καραγιλάν: Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ 

Ένα μοναδικό εργαλείο για να μελετήσει κανείς το ιστορικό του 30ετούς πολέμου 

των Κούρδων εναντίον του τουρκικού κράτους και να αντιλαμβάνεται τις 

πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων γύρω από το Κουρδικό Ζήτημα

Πρόλογος του εκδότη

Οι Κούρδοι είναι ένας ιστορικός λαός της Άνω Μεσοποταμίας, ο οποίος έχει την τύχη και την 

ατυχία να κατοικεί σε μια ευρύτατη περιοχή που ελέγχει τις πηγές και μεγάλο μέρος του 

ρου του Τίγρη και του Ευφράτη, ενώ ταυτόχρονα στο υπέδαφος αυτής της πραγματικά 

αχανούς έκτασης κρύβονται τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Δηλαδή, σε περίπτωση που οι Κούρδοι καταφέρουν να αποκτήσουν την ελευθερία τους

 και να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, που είναι κατακερματισμένη και κατέχεται 

από το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία, τότε ως ενιαίο Κουρδιστάν θα έχουν υπό

 τον έλεγχό τους τα μεγαλύτερα αποθέματα υδάτων και πετρελαίου στην περιοχή.

Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του κουρδικού έθνους στην Ιστορία έπαιξε η μουσουλμανική

 θρησκεία. Οι Κούρδοι, λαός με τεράστια πολεμική παράδοση, με την εμφάνιση του Ισλάμ

 δεν κατόρθωσαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη νέα θρησκεία. Αυτό είχε ως 

αποτέλεσμα να τεθούν υπό την επιρροή του αραβικού, του ιρανικού και του τουρκικού 

παράγοντα, ο καθένας από τους οποίους, με πολιορκητικό κριό το Ισλάμ, προσπάθησε

 να επιβάλλει τα δικά του θρησκευτικά, εθνικά και πολιτισμικά πρότυπα στους Κούρδους,

 πετυχαίνοντας με τον τρόπο αυτόν τον κατακερματισμό αλλά και τον εκφυλισμό του 

κουρδικού έθνους. Το γεγονός αυτό ήταν μια από τις κύριες αιτίες που δεν επέτρεψαν 

τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για το σχηματισμό μιας κοινής κουρδικής εθνικής 

ταυτότητας, που ενδεχομένως θα οδηγούσε τους Κούρδους στη διεκδίκηση μιας κοινής 

πατρίδας, ιδιαίτερα με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, όταν Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία χώρισαν την περιοχή σε

 ζώνες επιρροής, με τη Συνθήκη Sykes-Picot, οι Κούρδοι αγνοήθηκαν και το Κουρδικό 

Ζήτημα αποτέλεσε ένα θλιβερό κατάλοιπο του Πρώτου και του Δευτέρου Παγκοσμίου

 Πολέμου. Κατάλληλες συνθήκες για τη διευθέτηση του Κουρδικού δημιουργήθηκαν με 

το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, την κατάρρευση του διπολισμού και του υπαρκτού 

σοσιαλισμού. Όμως ένας από τους παράγοντες που επηρέασε και θα επηρεάσει 

καθοριστικά την πορεία και την τελική λύση του Κουρδικού, είχε ξεκινήσει έναν άνισο 

και επικό αγώνα αρκετά χρόνια πιο πριν, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Έναν 

αγώνα που, ανεξαρτήτως τακτικών συμμαχιών, δόθηκε κυρίως εναντίον της Τουρκίας, 

αλλά και εναντίον όλων εκείνων των δυνάμεων που είτε κατέχουν είτε εκμεταλλεύονται 

με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τη γεωγραφία του 

Κουρδιστάν.

Ο παράγοντας αυτός είναι το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) και ο Ηγέτης του 

Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, που πληρώνει βαρύ τίμημα για τον αγώνα παλιγγενεσίας του 

λαού του, ευρισκόμενος δεσμώτης στη φυλακή του νησιού Καλόλημνος (Ιμραλί) της 

Θάλασσας του Μαρμαρά, με ευθύνες και Ελλήνων πολιτικών. Εκείνων των δειλών και 

ανεύθυνων πολιτικών που τον έφεραν στην Ελλάδα, υποσχόμενοι ότι θα κατεβάσουν ένα 

εκατομμύριο κόσμο στο Σύνταγμα για να τον υποστηρίξουν και στη συνέχεια δεν είχαν το

 θάρρος να τον υπερασπιστούν, και εκείνων των πολιτικών που κυβερνούσαν τη χώρα

 και λύγισαν στις πιέσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας, στέλνοντάς τον στο στόμα του 

«γκρίζου λύκου», που στην περίπτωσή μας ήταν το Ναϊρόμπι της Κένυας.

Όλον αυτόν τον άνισο και τιτάνιο αγώνα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, που 

αρχίζουν τα πρώτα επαναστατικά βήματα του Ηγέτη Άπο, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας

 του 2010, το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα επιχείρησε να τον συνοψίσει σε ένα 

βιβλίο, επικεντρώνοντας στο στοιχείο του ένοπλου αγώνα και του πολέμου, αφού αυτός

 ήταν η μοναδική επιλογή για την ομάδα των οπαδών του Άπο, που ζητούσε ελευθερία 

στο Κουρδιστάν. Όλους τους άλλους δρόμους τους κρατούσαν ερμητικά κλειστούς οι 

μηχανισμοί καταπίεσης της Άγκυρας και όλες οι άλλες μεγάλες και μικρότερες δυνάμεις

 που έχουν τους δικούς τους σχεδιασμούς στην περιοχή.

Το βιβλίο αυτό, στη συγγραφή του οποίου συνέβαλαν Κούρδοι αγωνιστές, οι πλειοψηφία

 των οποίων εν τω μεταξύ έχασαν τη ζωή τους στα πεδία των μαχών, έγραψε και 

υπογράφει ο Μουράτ Καραγιλάν, ένας εκ της ηγετικής ομάδας που διοικεί το ΡΚΚ από 

τότε που ο φυσικός του Ηγέτης βρίσκεται έγκλειστος στη φυλακή.

Επειδή το Κουρδικό, που αποτελεί από μόνο του ένα τεράστιο ζήτημα, το οποίο 

επηρεάζει ούτως ή άλλως τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, αφορά ευθέως την 

Κύπρο και την Ελλάδα, αποφασίσαμε να ζητήσουμε τα δικαιώματα της έκδοσης στα

 ελληνικά. Κι αυτό για να έχουν τη δυνατότητα οι Έλληνες που ενδιαφέρονται για την 

πορεία αυτού του ζητήματος να διαβάσουν και την κουρδική άποψη για τον απελευθερωτικό

 τους αγώνα, αφού μέχρι τώρα τα κείμενα και οι απόψεις που δημοσιεύονται στα ελληνικά

 για το θέμα είναι είτε αποσπασματικές είτε επηρεασμένες από την άποψη των κρατών 

που κατέχουν ή εκμεταλλεύονται το Κουρδιστάν.

Όσον αφορά το εκδοτικό εγχείρημα αυτό καθ’ αυτό, προσπαθήσαμε να σεβαστούμε την

 ορολογία και τους αξιακούς κώδικες του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος και του 

συγγραφέα, ενώ καταβάλαμε υπεράνθρωπες προσπάθειες για τη σωστή και περιεκτική

 μετάφραση, όπως και για τη δημιουργία ευρετηρίου και τη συγγραφή επεξηγηματικών

 σημειώσεων. Όλα αυτά θα βοηθήσουν τον αναγνώστη και τον ερευνητή όχι μόνο να 

κατανοήσει το θέμα, αλλά και να επεκτείνει την έρευνά του, ιδιαίτερα με την καταγραφή 

στο ευρετήριο όλων των ονομάτων και των τοπωνυμίων στα τουρκικά.

Η έκδοση του παρόντος βιβλίου είναι για μας ένα στοίχημα, αφού γίνεται σε μια περίοδο

 τεράστιας κρίσης που αντιμετωπίζει όχι μόνο ο εκδοτικός κλάδος και η κοινωνία, αλλά 

η πατρίδα γενικότερα. Μια βαθιά και πολύμορφη κρίση που επιδεινώνει τη δυνατότητα 

να διαχειριστούμε με ασφάλεια την ιστορία αλλά και την παρουσία του Ελληνισμού 

στον ελληνικό χώρο, που μας απέμεινε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, και ιδιαίτερα 

στο τόξο Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη, που δέχεται τις πιέσεις του τουρκικού και νεοοθωμανικού

 επεκτατισμού. Ελπίζουμε οι αναγνώστες μας να βρουν στις σελίδες αυτού του βιβλίου 

πολύτιμα διδάγματα για το πώς ένας λαός που δεν έχει τίποτα στα χέρια του, αγωνίζεται

 εναντίον γιγάντων και τελικά κερδίζει. Κερδίζει επειδή συσπειρώνεται γύρω από 

πρόσωπα, ιδέες και αξίες και αγωνίζεται για όλα αυτά. Έτσι απλά.

Αθήνα 10 Ιουνίου 2012

Σάββας Καλεντερίδης

Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ

Βιογραφικό Μουράτ Καραγιλάν

Ο Μουράτ Καραγιλάν (Murat Karayılan) 

γεννήθηκε το 1954 στο Μπιρετζίκ του νομού 

Ούρφα (Έδεσσα). Είναι μηχανολόγος, 

απόφοιτος ανώτερης τεχνικής σχολής. Στο

 ΡΚΚ συμμετέχει από το 1979 και στην 

οργάνωση είναι γνωστός με την κωδική 

ονομασία Τζεμάλ (Cemal). Υπηρέτησε με 

συνέπεια από διάφορες θέσεις το κουρδικό 

απελευθερωτικό κίνημα, ενώ τραυματίστηκε 

αλλεπάλληλες φορές σε διάφορες μάχες

 μεταξύ των ανταρτών του ΡΚΚ και του τουρκικού

 στρατού.
Ανήκει στην ηγετική ομάδα του ΡΚΚ που

 διοικεί το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα

 μετά τη σύλληψη του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν

 και τον εγκλεισμό του στη φυλακή του Ιμραλί.
Ως συντοπίτης του Άπο, θεωρείται από τα 

πιο έμπιστα πρόσωπα του έγκλειστου Κούρδου ηγέτη και διακρίνεται για την

 αγωνιστικότητα, τη στρατιωτική εμπειρία, τις επιτελικές ικανότητες, την ακλόνητη 

πίστη στον απελευθερωτικό αγώνα και τη βαθειά ιστορική και πολιτική γνώση που

 διαθέτει γύρω από το Κουρδικό Ζήτημα.
Το τελευταίο διάστημα εκτελεί χρέη Προέδρου του Εκτελεστικού Συμβουλίου της 

Ένωσης Κοινοτήτων του Ελεύθερου Κουρδιστάν (KCK).

Πρόλογος του εκδότη

Πρόλογος του συγγραφέα

Εισαγωγικό Σημείωμα Μάριου Λ. Ευρυβιάδη

Εισαγωγή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ : Η κοινωνική διαμόρφωση των Κούρδων και η 

πραγματικότητα του πολέμου

Η γέννηση του πολιτισμού και η πρώτη καταφυγή στη βία 

Η σχέση των Μήδων με τον πόλεμο

Οι Κούρδοι κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Η είσοδος του Ισλάμ στο Κουρδιστάν

Η εξελικτική πορεία των συμμαχιών Κούρδων-Τούρκων 

Η Γαλλική Επανάσταση και η στροφή των Οθωμανών προς Ανατολάς 

Αναφορά στις κουρδικές επαναστάσεις του δεκάτου ενάτου αιώνα 

Η επιρροή της ισλαμικής αδελφότητας των Νακσιμπεντί στο Κουρδιστάν 

Οργάνωση και πολεμικές τακτικές των επαναστάσεων του δεκάτου ενάτου αιώνα 

Συντάγματα Χαμιδιέ: Το οθωμανικό κράτος οργανώνει τους Κούρδους εναντίον άλλων φυλών 

Οι Κούρδοι την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου 

Ο ρόλος των Κούρδων στην ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας 

Ο χαρακτήρας των κουρδικών επαναστάσεων τον εικοστό αιώνα

Η σιωπή του θανάτου μετά τις επαναστάσεις 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ : Οι τακτικές και οι αγώνες των λαών στη Μέση Ανατολή

 τη δεκαετία του 1960

Η Μέση Ανατολή αιμορραγεί 

Η τέχνη του πολέμου και η στρατηγική του λαϊκού πολέμου 

Ο ανταρτοπόλεμος στη Μέση Ανατολή 

Το κίνημα της νεολαίας του 1968 και το όνειρο του ανταρτοπολέμου στην

Τουρκία, που τελείωσε πριν καν αρχίσει 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ : Ο αγώνας του ΡΚΚ

Η πολιτική αφομοίωσης στο Κουρδιστάν 

Ο Ηγέτης Άπο: Μια ιστορική επαναστατική μορφή 

Η περίοδος της ομαδικής ιδεολογικής δράσης και η επιστροφή στο Κουρδιστάν 

Η απόφαση για ίδρυση κόμματος και η έναρξη του αγώνα 

Η έξοδος του Ηγέτη Άπο στη Μέση Ανατολή 

Η Μεγάλη Αντίσταση των φυλακισμένων εναντίον της χούντας της 12ης Σεπτεμβρίου 

Η δημιουργία των αντάρτικων ομάδων στην περιοχή Παλαιστίνης-Λιβάνου 

Επιστροφή στην Πατρίδα 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ : Η πρώτη ένοπλη επίθεση της 15ης Αυγούστου 1985 και

 η έναρξη του ένοπλου αγώνα

Η ένοπλη επίθεση της 15ης Αυγούστου: μια ιστορική πράξη εθνικής διεκδίκησης 

Η χρεοκοπία της άμυνας εκ του ασφαλούς 

Διοικητής Αγκίτ: το παράδειγμα της αποφασιστικότητας και της επιμονής του αντάρτη 

Η περίοδος του Τρίτου Συνεδρίου και ο εξοπλισμός των πολιτών 

Οι καταστροφές που προκάλεσε η “Συμμορία των Τεσσάρων” 

Η αναβίωση του επιθετικού πνεύματος 

Η επίμονη γραμμή αγώνα του Ηγέτη Άπο εναντίον της συμμοριακής δράσης των ανταρτών 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ : Η περίοδος της επαναστατικής δράσης και η ανάληψη

 της πρωτοβουλίας από τους αντάρτες

Η αντίσταση του λαού στις πόλεις του Κουρδιστάν 

Συνέδριο για αντιμετώπιση της καταστροφικής δράσης των συμμοριών στο εσωτερικό

 της οργάνωσης 

Τακτικές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν την περίοδο του Πολέμου του Κόλπου 

Ο ηρωισμός και η εξάπλωση της δράσης των ανταρτών 

Η ανάπτυξη του επιχειρησιακού συστήματος επικοινωνιών των ανταρτών 

Ακαδημία Πολέμου «Μαχσούμ Κορκμάζ» 

Προβλήματα τακτικής στον πόλεμο του 1992 στο Νότιο Κουρδιστάν 

Η πρώτη απόπειρα πολιτικής λύσης του Κουρδικού και η ακύρωσή της μετά από 

παρέμβαση των συμμοριών 

Η απόπειρα καταστροφής των ανταρτών στο Ζέλε 

Η συμβολή των γυναικών στον απελευθερωτικό αγώνα 

Το πολεμικό δόγμα που εφαρμόστηκε από τους αντάρτες το 1993 

Η περίοδος του χειμώνα 1993-94

Άνοιξη 1994: Οι συνδιασκέψεις και ο ετήσιος προγραμματισμός

Δόγμα πολέμου σε όλα τα μέτωπα

Η επέκταση του αγώνα και οι διαλυτικές τάσεις 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ : Η εξέλιξη της περιόδου τακτικών αδιεξόδων

Ο τουρκικός στρατός μπροστά στον ηρωισμό των ανταρτών 

Η προσέγγιση στις έννοιες Διοίκηση και Τακτική

Η πραγματικότητα του Πέμπτου Συνεδρίου 

Τα αίτια της επιμονής στην παλαιά τακτική 

Ο Δεύτερος Πόλεμος του Νότου 

Το Πρώτο Συνέδριο της Ένωσης Ελευθέρων Γυναικών του Κουρδιστάν (YAJK) 

Τακτικό δόγμα της νέας περιόδου 

Επίθεση αυτοκτονίας της Ζιλάν: Μια επέμβαση στο τακτικό αδιέξοδο 

Η απελευθέρωση των αιχμαλώτων Τούρκων στρατιωτών και η συμφωνία 

 στρατιωτικής συνεργασίας Τουρκίας – Ισραήλ 

Η διαστρέβλωση της νέας τακτικής το 1996 και η απόπειρα αδρανοποίησης 

Στροφή στις φυσικές πηγές έναντι του εμπάργκο 

Οι τακτικές προετοιμασίες του έτους 1997 

Η αυξημένη προσέλευση στις τάξεις των ανταρτών από την περιοχή Σοράν 

Η φοβική προσέγγιση της διοίκησης στην τακτική 

Η τακτική των αεροκίνητων επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού 

Ο ρόλος της προδοσίας στο νέο δόγμα του τουρκικού κράτους 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ : Η διεθνής συνωμοσία για τη σύλληψη του Ηγέτη Άπο 

και η περίοδος οπισθοχώρησης

«Δεν μπορείτε να σκεπάσετε τον Ήλιο μας»

Η οπισθοχώρηση και τα προβλήματα που ακολούθησαν 

Το Έβδομο Συνέδριο 

Πολιορκία του όρους Κανδήλι: Ένας μη αναμενόμενος πόλεμος 

«Ψεύτικοι φίλοι, ανεπαρκείς σύντροφοι και συναγωνιστές» 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ : Οι αιτίες που εμποδίζουν την πορεία για την απελευθέρωση 

και τη μεγάλη νίκη

Τα προβλήματα διοικητικής δομής του ΡΚΚ και η προσέγγιση στην τέχνη του

πολέμου 

Οι επιδράσεις της μη κομματικοποίησης στη διοικητική δομή 

Οι λόγοι για τους οποίους δεν αποκτήσαμε αποτελεσματική τακτική διοίκηση 

Τα προβλήματα δημιουργίας στρατού των ανταρτών και οι επιρροές της

κλασικής πολεμικής παράδοσης των Κούρδων 

Η σχέση και η αντίφαση ήρωα-διοικητή 

Η αντικρουόμενη σχέση του ανταρτοπόλεμου και της κλασικής πολεμικής παράδοσης

 των Κούρδων 

Τα προβλήματα στην εξέλιξη του αντάρτη που θα μας οδηγήσει στη νίκη

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ : Ιστορικές αλήθειες και πραγματικότητες εναντίον του 

ψεύδους και της διαστρέβλωσης

Ο σεβασμός και η ορθή συγγραφή της Ιστορίας είναι η βασική αρχή της ηθικής 

Η ανήθικη πρακτική των Τούρκων στρατηγών  

Η αλήθεια θα λάμψει οπωσδήποτε 

Το ιστορικό της φράσης: «Δεν θα βάλω τους στρατιώτες μου να μεταφέρουν ψοφίμια», 

που είπε ο Παμούκογλου, είναι ομολογία της αποτυχίας των Τούρκων στρατηγών. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ : Η στρατηγική της νόμιμης άμυνας

Οι φυσικές και δικαϊκές βάσεις του δικαιώματος της άμυνας 

Άμυνα κατά των κυρίαρχων στρατών 

Η αλλαγή του προτύπου και η στρατηγική της νόμιμης άμυνας 

Σύστημα ανεξαρτησίας και κοινωνικής άμυνας χωρίς την ύπαρξη του κράτους 

Ο αντάρτης της νόμιμης άμυνας είναι ο αντάρτης της νίκης 

Η περίοδος υλοποίησης της στρατηγικής της νόμιμης άμυνας 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 

ΧΑΡΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ  

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (Με αλφαβητική σειρά)

Ήφαιστος Παναγιώτης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών στο 

Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς

Ιακώβου Χρήστος, Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ) 

Καραγιάννης Ν. Ελευθέριος, Πρέσβυς ε.τ.

Μάζης Ιωάννης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας στο Τμήμα Τουρκικών και 

Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Σαββίδης Παντελής, Δημοσιογράφος 

Στρατάκος Ευστάθιος, Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Διοικητής Γ΄ Σώματος Στρατού 

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ 

Εκδόσεις-Βιβλιοπωλείο ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ: Φιλελλήνων 14, Τ.Κ. 10557,

Σύνταγμα, Αθήνα,  210 3316036, info@infognomon.gr

Διαβάστε περισσότερα...