«Η δολοφονία του Μπράχμι είχε στόχο την Αραβική Άνοιξη» δήλωσε ο πρόεδρος της Τυνησίας

Ο πρόεδρος της Τυνησίας Μονσέφ Μαρζούκι εκτίμησε απόψε ότι η δολοφονία του βουλευτή της αντιπολίτευσης Μοχάμεντ Μπράχμι είχε ως στόχο να καταδείξει την αποτυχία της Αραβικής Άνοιξης. «Οι υπεύθυνοι αυτής της τραγωδίας θέλουν να δείξουν ότι η Τυνησία δεν είναι μια ειρηνική χώρα (...), ότι η Αραβική Άνοιξη έχει αποτύχει παντού», είπε ο Μαρζούκι, φανερά συγκινημένος. Ο πρόεδρος εξέφρασε επίσης τη «βαθιά οδύνη» του για «τη δεύτερη εθνική καταστροφή» μετά τη δολοφονία, στις 6 Φεβρουαρίου, του στελέχους της αντιπολίτευσης Σόκρι Μπελαΐντ που βύθισε την Τυνησία στη χειρότερη κρίση της τα τελευταία χρόνια. "Θεωρώ ότι αυτοί που διέπραξαν αυτό το ειδεχθές έγκλημα ανήμερα της γιορτής της Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια του ιερού μήνα του Ραμαζανιού, δεν είναι δικοί μας, δεν είναι αληθινοί μουσουλμάνοι σε καμία περίπτωση» τόνισε. «Αυτοί που διέπραξαν αυτό το έγκλημα ξέρουν ότι βρισκόμαστε στην τελική ευθεία της δημοκρατικής μετάβασης, ότι επρόκειτο να ανακοινωθεί η ημερομηνία των εκλογών», συνέχισε υποσχόμενος ότι «η μεταβατική περίοδος θα ολοκληρωθεί εγκαίρως». Ο πρόεδρος αναφερόταν στο έργο της συνταγματικής εθνοσυνέλευσης που ετοιμάζει το νέο Σύνταγμα της χώρας, η έγκριση του οποίου θα ανοίξει το δρόμο για τη διεξαγωγή εκλογών. Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Άλι Λάραγεντ καταδίκασε τη δολοφονία του Μπράχμι αλλά και τις διαδηλώσεις και το κάλεσμα σε «πολιτική ανυπακοή» που ακολούθησαν την είδηση του θανάτου του βουλευτή. "Η τραγωδία αυτή δεν πρέπει να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης για να προκληθούν ταραχές» είπε ο πρωθυπουργός ζητώντας να επικρατήσει ηρεμία δεδομένου ότι «λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας ορισμένες φωνές προέτρεψαν τους Τυνήσιους να αλληλοσκοτωθούν». Ο Λάραγεντ αναφερόταν στις διαδηλώσεις που οργανώθηκαν εναντίον του ισλαμιστικού κόμματος Ενάχντα, το οποίο η οικογένεια του Μπράχμι κατηγόρησε ότι ευθύνεται για τη δολοφονία του πολιτικού. Ο Λάραγεντ ανέφερε ότι διέταξε να ενισχυθεί η αστυνομική δύναμη ώστε να συλληφθούν οι δολοφόνοι και υποσχέθηκε ότι θα εφαρμοστεί ο νόμος εναντίον όσων υποδαυλίζουν τη βία.

Διαβάστε περισσότερα...

Βίαιες συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομικών στην Τυνησία

Συνομιλίες για την επίτευξη μιας νέας συμφωνίας καταμερισμού της εξουσίας.

Τα συγκυβερνώντα κόμματα της Τυνησίας δήλωσαν το Σάββατο ότι βρίσκονται σε συνομιλίες για την επίτευξη μιας νέας συμφωνίας καταμερισμού της εξουσίας, σε μια προσπάθεια να σταματήσουν οι αναταραχές, καθώς οι διαδηλώσεις εντάθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας, αναφέρει το πρακτορείο Ρόιτερς. Εκπρόσωπος της Συντακτικής Συνέλευσης δήλωσε ότι αναμένεται να ληφθεί μια απόφαση μέσα στις επόμενες ώρες. «Η τάση είναι τώρα να προχωρήσουμε προς τη διεύρυνση της βάσης των εξουσιών», δήλωσε ο Μουφντί αλ-Μασάντι σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Μία τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να βοηθήσει στην εκτόνωση των εντάσεων, ωστόσο μέχρι στιγμής συνεχίζονται οι μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν πάρει βίαιη τροπή. Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν την Πέμπτη όταν ο Μοχάμεντ Μπραχμί, μέλος της αντιπολίτευσης, δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του. Οπαδοί της αντιπολίτευσης διαδήλωσαν ζητώντας τη διάλυση της κυβέρνησης. Οι διαμαρτυρίες στην Τυνησία πυροδοτήθηκαν από τις πρόσφατες ταραχές στην Αίγυπτο, όπου εξαιτίας των μαζικών διαδηλώσεων ανατράπηκε ο εκλεγμένος δημοκρατικά πρόεδρος της χώρας. Οι αστυνομικές αρχές της Τυνησίας έκαναν χρήση δακρυγόνων, το βράδυ του Σαββάτου, προκειμένου να διαλύσουν τις βίαιες συγκρούσεις που ξέσπασαν στην πόλη Σίντι Μπούζιντ, με αφορμή τη δολοφονία του Μοχάμεντ Μπράχμι, στελέχους της αντιπολίτευσης, αναφέρει το πρακτορείο Ρόιτερς επικαλούμενο αναφορές μαρτύρων. Οι διαδηλωτές, οι οποίοι βρίσκονταν σε έξαλλη κατάσταση, ξεχύθηκαν στους δρόμους προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Μπραχμί, και εκτόξευσαν πέτρες κατά των αστυνομικών, δήλωσε στο Ρόιτερς ο Μαχντί αλ-Χορσάνι, κάτοικος της περιοχής. «Εκατοντάδες διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε ελαστικά με σκοπό να μπλοκάρουν τους δρόμους και εκτόξευσαν πέτρες κατά της αστυνομίας», δήλωσε ο αλ-Χορσάνι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το Ρόιτερς. «Υπάρχει μεγάλη οργή και απογοήτευση», δήλωσε. Νωρίτερα, χιλιάδες Τυνήσιοι βγήκαν στους δρόμους και συνόδευσαν το φέρετρο του Μπραχμί, το οποίο ήταν τυλιγμένο με τη σημαία της Τυνησίας.Ο 58χρονος Μπράχμι δολοφονήθηκε την Πέμπτη έξω από το σπίτι του, με το ίδιο όπλο που είχε χρησιμοποιηθεί για να εκτελεστεί ο Σόκρι Μπελαΐντ, ηγετικό στέλεχος του Λαϊκού Κινήματος, τον Φεβρουάριο, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών Λότφι Μπεν Τζέντου. Μερικές ώρες πριν αρχίσει η τελετή, μια βόμβα εξερράγη κοντά σε ένα σημείο ελέγχου της αστυνομίας, τραυματίζοντας ελαφρά έναν αστυνομικό και προκαλώντας ζημιές σε τζιπ της αστυνομίας. Ο ΟΗΕ έκανε έκκληση για αυτοσυγκράτηση στη χώρα, εν μέσω της αυξανόμενης έντασης. Πηγή: AMΠE

Διαβάστε περισσότερα...

Ισλαμιστές πίσω από τον φόνο του Μπράχμι

Reuters, A.P., ΑΠΕ
ΤΥΝΙΔΑ. Ο Μοχάμεντ Μπράχμι, εξέχον στέλεχος της κοσμικής αντιπολίτευσης στην Τυνησία, δολοφονήθηκε με το ίδιο όπλο που είχε χρησιμοποιηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο στον φόνο του Σόκρι Μπελαΐντ, ηγέτη του Λαϊκού Κινήματος, του κόμματος στο οποίο και οι δύο ανήκαν, δήλωσε χθες ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στην προχθεσινή ενέργεια ενέχεται η ίδια ακραιφνής σαλαφιστική ισλαμιστική οργάνωση.
Δύο άτομα σε μοτοσικλέτα, πυροβόλησαν τον Μπράχμι 14 φορές μπροστά από το σπίτι του, τη στιγμή που έμπαινε στο αυτοκίνητό του. Με παρόμοιο τρόπο είχε δολοφονηθεί και ο Μπελαΐντ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Λότφι μπεν Τζέντου δήλωσε ότι η βαλλιστική εξέταση των σφαιρών που δέχθηκε ο Μοχάμεντ Μπράχμι, αποδεικνύει ότι «το ίδιο αυτόματο όπλο (διαμετρήματος) εννέα χιλιοστών που σκότωσε τον Μπελαΐντ, σκότωσε και τον Μπράχμι». Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κύριος ύποπτος είναι ο ακραίος σαλαφιστής Μπουμπακάρ Χακίμ, ο οποίος καταζητείται για λαθρεμπόριο όπλων από τη Λιβύη. O Mπεν Τζέντου πρόσθεσε ότι οι Αρχές συνέλαβαν 14 σαλαφιστές, ύποπτους για ανάμειξη στη δολοφονία του Μπελαΐντ, και ότι οι περισσότεροι πιστεύεται ότι είναι μέλη της τοπικής ισλαμιστικής οργάνωσης Ανσάρ αλ Σαρία, της πλέον εξτρεμιστικής από αυτές που γεννήθηκαν στην Τυνησία μετά την ανατροπή του κοσμικού δικτάτορα Ζιν ελ Αμπιντίν μπεν Αλι το 2011. Ο Τυνήσιος υπουργός Εσωτερικών κατέληξε διευκρινίζοντας ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ανάμειξη οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος στον προχθεσινό φόνο.
Η δολοφονία του Μπράχμι έχει ωστόσο πυροδοτήσει πολιτική κρίση, με βίαιες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα Τύνιδα, αλλά και αλλού, κατά της κυβέρνησης του ισλαμικού κόμματος Ενάχντα, την οποία η αντιπολίτευση καλεί να διαλυθεί. Παράλληλα, το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας, το UGTT, αντιδρώντας στη δολοφονία, κάλεσε σε γενική απεργία, ενώ η αεροπορική εταιρεία Tunisair και η θυγατρική της, Tunisair Express, ακύρωσαν όλες τις προγραμματισμένες πτήσεις τους. Περιμένοντας ότι χθες θα ξεσπούσε ακόμη μεγαλύτερη βία, όλα τα καταστήματα και οι τράπεζες έκλεισαν τις πόρτες τους. Εις απάντηση των διαδηλώσεων της κοσμικής αντιπολίτευσης, οι ισλαμιστές κάλεσαν και αυτοί τους οπαδούς τους να διαδηλώσουν μετά τις προσευχές της Παρασκευής.

Ημέρα πένθους

Η προεδρία της Δημοκρατίας της Τυνησίας κήρυξε ημέρα πένθους τη χθεσινή εν όψει της ταφής του αριστερού βουλευτή Μπράχμι. Στη σχετική ανακοίνωση τονίζεται ότι οι τυνησιακές σημαίες θα κυματίζουν μεσίστιες. Σε διάγγελμά του χθες ο Τυνήσιος πρόεδρος Μονσέφ Μαρζούκι δήλωσε ότι η δολοφονία του βουλευτή Μπράχμι είχε στόχο να δυσφημίσει τις εξεγέρσεις της Αραβικής Ανοιξης. «Οι υπεύθυνοι της τραγωδίας αυτής θέλουν να δείξουν ότι η Τυνησία δεν είναι μια ειρηνική χώρα, ότι μπορεί και αυτή να αντιμετωπίζει προβλήματα, θέλουν να δείξουν ότι η Αραβική Ανοιξη απέτυχε παντού», τόνισε.
Ο 58χρονος Μπράχμι ασκούσε κριτική στον κυβερνητικό συνασπισμό υπό την ηγεσία του Ενάχντα και ήταν μέλος της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, η οποία συνέταξε το νέο Σύνταγμα.

Διαβάστε περισσότερα...

Τυνησία: Κυβέρνηση τεχνοκρατών και εκλογές υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός

Ο πρωθυπουργός της Τυνησίας Χαμάντι Τζεμπαλί υποσχέθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση τεχνοκρατών ώστε οι χώρες να οδηγηθούν σε νέες εκλογές, μετά τη δολοφονία του ηγέτη της αντιπολίτευσης Σόκρι Μπελάιντ που προκάλεσε ταραχές και επιθέσεις σε γραφεία του κυβερνώντος κόμματος. Εξαγριωμένοι διαδηλωτές την Τετάρτη έστησαν οδοφράγματα στο κέντρο της Τύνιδας, και συγκρούστηκαν με την αστυνομία, ενώ τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένου, του Λαϊκού Μετώπου του Μπελάιντ, ανακοίνωσαν ότι αποσύρονται από τη Βουλή. Ένας αστυνομικός σκοτώθηκε όταν χτυπήθηκε στο στήθος από πέτρα στην Τύνιδα, ενώ ένα ασθενοφόρο που μετέφερε τη σορό του Μπελάιντ στο κέντρο της Τύνιδας συνοδεύτηκε από πλήθη. Σε τηλεοπτικό διάγγελμά του, την επομένη του θανάτου του Μπελάιντ, ο πρωθυπουργός της Τυνησίας Χαμαντί Τζεμπαλί, δήλωσε ότι θα σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση, χωρίς πολιτικά στελέχη, ενόψει των νέων εκλογών. www.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Συγκρούσεις της αστυνομίας με σαλαφιστές στην Τυνησία

Ένας νεκρός σε συγκρούσεις της αστυνομίας με σκληροπυρηνικούς σαλαφιστές μουσουλμάνους.

Ένα άτομο έχασε τη ζωή του, όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τους σκληροπυρηνικούς σαλαφιστές μουσουλμάνους, στην πρωτεύουσα της Τυνησίας, Τύνιδα. Εκατοντάδες σαλαφιστές επιτέθηκαν σε αστυνομικό τμήμα για να διαμαρτυρηθούν για τη σύλληψη ενός ομόθρησκού τους, ο οποίος κατηγορείται για επίθεση με μαχαίρι κατά αξιωματικού της αστυνομίας. «Ένα άτομο σκοτώθηκε όταν οι δυνάμεις ασφαλείας πυροβόλησαν κατά σαλαφιστών που επιτέθηκαν σε ένα αστυνομικό τμήμα», ανέφερε πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας. Ο αυταρχικός πρόεδρος της Τυνησίας, Μπεν Αλί ανατράπηκε πέρυσι από λαϊκή εξέγερση που έφερε στην εξουσία κυβέρνηση υπό ισλαμικό μανδύα. Με την πτώση του Μπεν Αλί και τις ελεύθερες εκλογές που ακολούθησαν, το μετριοπαθές ισλαμικό κίνημα Εναχντχά της Τυνησίας, σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με δύο μη θρησκευτικά κόμματα και έχει υποσχεθεί να μην προχωρήσει στην απαγόρευση του αλκοόλ, στην επιβολής της μαντίλας και στην εφαρμογή του σκληρού ισλαμικού νόμου Σαρία. Όμως η μετριοπαθής ισλαμική ηγεσία, βρίσκεται υπό ασφυκτικό κλοιό πιέσεων από τους σκληροπυρηνικούς σαλαφιστές που ζητούν την εισαγωγή του ισλαμικού νόμου στην Τυνησία. Ο ρόλος της θρησκείας στην κυβέρνηση και στην κοινωνία έχει αναδειχτεί ως το πιο διχαστικό θέμα στη χώρα της Βόρειας Αφρικής για σειρά δεκαετιών. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Τυνησία: Ο ισλαμικός εξτρεμισμός μετακινείται προς το Μάγρεμπ

Οι «τζιχαντιστές» συνιστούν το «μεγάλο κίνδυνο» για την περιοχή του Μάγρεμπ, η οποία εξελίσσεται σε κέντρο τρομοκρατών, υποστήριξε ο πρόεδρος της Τυνησίας Μόνσεφ Μαρζούκι σε συνέντευξη που παραχώρησε σε σαουδαραβική εφημερίδα. "Θα λέγαμε ότι το κέντρο των τζιχαντιστών μετακινείται τώρα από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν προς την περιοχή του αραβικού Μάγρεμπ και ο μεγάλος κίνδυνος βρίσκεται στην πόρτα μας» είπε ο Τυνήσιος πρόεδρος μιλώντας στην εφημερίδα αλ-Χαγιάτ, η οποία εδρεύει στο Λονδίνο. Σύμφωνα με τον Μαρζούκι, το πρόβλημα «απειλεί όλη την περιοχή του αραβικού Μάγρεμπ». Στην Τυνησία «ο αριθμός των ενεργών σαλαφιστών οι οποίοι συνιστούν κίνδυνο, υπολογίζεται, σύμφωνα με την αστυνομία, στους 3.000» και είναι όλοι τους γνωστοί στις αρχές, πρόσθεσε. Στις 14 Σεπτεμβρίου, διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την αντιισλαμική ταινία «Η αθωότητα των μουσουλμάνων» επιτέθηκαν στην αμερικανική πρεσβεία στην Τύνιδα. Στην πλειονότητά τους προέρχονταν από το κίνημα των σαλαφιστών του Σέιφ Αλάχ Ιμπν Χουσέιν ή Αμπού Ιγιάντ. "Αναρωτιέμαι γιατί δεν έχει συλληφθεί μέχρι τώρα ο Αμπού Ιγιάντ», είπε ο Μαρζούκι ο οποίος προέρχεται από την κεντροαριστερά και φαίνεται ότι επικρίνει την κυβέρνηση στην οποία τον πρώτο λόγο έχει το ισλαμικό κόμμα Ενάχντα. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Νεοθωμανισμός: Η Τυνησία, μελλοντική «Μικρή Τουρκία»;

Ines Fezzani

Σύμφωνα με το 

ειδησεογραφικό πρακτορείο

 TAP (Τυνησία), ο 

Υπουργός Παιδείας 

Abdellatif Abid ανακοίνωσε

 την Κυριακή ότι οι 

Τυνήσιοι μαθητές  θα

 μπορέσουν από τον 

ερχόμενο Σεπτέμβριο 

να επωφεληθούν από

 τη διδασκαλία της 

τουρκικής γλώσσας. 

Υπογραμμίζει «τη 

σημασία της ενθάρρυνσης 

της εκμάθησης ξένων 

γλωσσών και της 

εξασφάλισης του 

ανοίγματος του εκπαιδευτικού συστήματος στο περιβάλλον του». 

Τα σχόλια σίγουρα θα γίνουν κυρίως για την καταλληλότητα της επιλογής 

αυτής από την άποψη των ευκαιριών απασχόλησης ή νέων υποδομών, 

αλλά ας μη ξεχάσουμε την ηθική επίπτωση της παρούσας απόφασης.

Θα πρέπει πρώτα να σημειωθεί ότι εάν το κίνητρο για την εκμάθηση της 

τουρκικής γλώσσας  ήταν μόνο η στρατηγική για την απασχόληση, η 

επιλογή θα είχε επικεντρωθεί στις εμπορικές γλώσσες των οποίων οι 

επιπτώσεις είναι πολύ μεγαλύτερές από την τουρκική: κινεζικά, ισπανικά ,

 γερμανικά, ρωσικά. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο την καθαρά επαγγελματική

 προοπτική, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ακόμη και την εδραίωση της

 εκμάθησης της αγγλικής, της οποίας το επίπεδο είναι τόσο λυπηρό στη 

χώρα μας. 

Παρόλο που η Τουρκία είναι μια χώρα με θετική ανάπτυξη σε έναν κόσμο

 σε ύφεση, τα τουρκικά δεν είναι «επιχειρηματική γλώσσα, business 

language», αφού οι ίδιοι οι Τούρκοι κάνουν το εμπόριο τους κυρίως 

στα Αγγλικά και Γερμανικά. 

Το μέγεθος της αγοράς που ανοίγει με την τουρκική γλώσσα είναι πολύ

 μικρό και γελοίο, δεδομένου ότι αυτή η γλώσσα ομιλείται μόνο στην 

Τουρκία, ενώ τα ισπανικά, για παράδειγμα, ανοίγουν μια τεράστια αγορά

 όπως αυτή της Λατινικής Αμερικής, ομοίως για τα ρωσικά που καλύπτουν

 ολόκληρη την περιοχή του Καυκάσου πλούσια σε πετρέλαιο.

Το πραγματικό κίνητρο βρίσκεται επομένως αλλού: να εξυψωθεί η 

«οθωμανία» της Τυνησίας. Μαθαίνουμε τα τουρκικά πριν από οτιδήποτε

 άλλο, διότι μας «μοιάζουν» περισσότερο, ενισχύει τη σχέση με το 

οθωμανικό παρελθόν της χώρας μας. Και το να θέλουμε να επιστρέψουμε

 «στις ρίζες» της οθωμανικής Τυνησίας, είναι σαν να θέλουμε να 

μετατρέψουμε τη χώρα μας σε «μικρή Τουρκία».

Το ερώτημα γίνεται τότε: θέλει η Τυνησία να γίνει μια «μικρή Τουρκία»;

Διότι μακριά από τις φαντασιώσεις που μεταφέρονται από την Al-Jazeera

 για την θριαμβευτική δημοκρατία που έφτασε στην κορυφή από τους 

ισλαμιστές, η πρώτη από τις πραγματικότητες της Τουρκίας είναι ότι είναι

 μια στρατιωτική δικτατορία που διέπεται από ένα ολοκληρωτικό κοσμικό

 σύνταγμα. Η Τουρκία φυλακίζει στις φυλακές της πάνω από 10.000 

πολιτικούς κρατούμενους (περιλαμβανομένων πολλών δημοσιογράφων),

 ήτοι μόνη της, περισσότερο από όλους τους πολιτικούς κρατουμένους

 όλων των αφρικανικών χωρών μαζί. Τα δικαιώματα των γυναικών 

εξακολουθούν να υστερούν. Οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι μεταχειρίζονται 

ως υπάνθρωποι, σε μια χώρα όπου βομβαρδίζουν ακόμα και χωριά (ο

 τελευταίος ήταν ο βομβαρδισμός της Uludere, το Δεκέμβριο 2011). 

Μακριά από την μιντιακή αποκατάσταση των γεγονότων του στολίσκου 

στη Γάζα, το γεγονός παραμένει ότι από το 1996, η Τουρκία και το Ισραήλ

 έχουν στρατιωτικές συμφωνίες συνεργασίας και ανταλλαγής υψηλής 

στρατιωτικής τεχνολογίας. Η χώρα ήταν πάντα μια πίσω βάση για τις 

αμερικανικές επιχειρήσεις στην περιοχή. 

Είναι σαφές ότι, ενώ η Τυνησία ετοιμάζεται να περιληφθεί στο Σύνταγμα

 της μια δέσμευση της προς την παλαιστινιακή υπόθεση, επιδιώκει στενότερη

 στρατηγική και οικονομική συνεργασία με την Τουρκία, τη χώρα της 

περιοχής που συνεργάζεται με το Ισραήλ, γεγονός που θα μας οδηγήσει

 αναπόφευκτα να σχηματίσουμε  ένα τριγωνικό λόμπι συμφερόντων.

Παροξυσμός σχιζοφρένειας.

Αυτή η «μικρή Τουρκία» που επιδιώκει να προωθήσει η κυβέρνηση της

 Τυνησίας έχει επίσης ως στόχο να αλλάξουν τις αντιλήψεις που έχουν οι

 ίδιο οι Τυνήσιοι για τον εαυτό τους, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι είναι 

Ανατολίτες παρά Βορειοαφρικανοί του Μαγρέμπ.  Διότι η εκμάθηση μιας 

γλώσσας είναι επίσης η ενστάλαξη ενός μηνύματος ταυτότητας. Το άμεσο

 αντίστροφο θα ήταν ότι να αρνηθείς την πρόσβαση προς μια γλώσσα, είναι

 η θέληση εξολόθρευσης οποιασδήποτε σχέσης με την ταυτότητα του 

πολιτισμού που πηγάζει από αυτή τη γλώσσα. 

Και αφού η εθνική παιδεία εξακολουθεί να αρνείται να εισαγάγει την 

βερβερική γλώσσα (Amazigh) στα σχολεία, αποδεικνύεται έμπρακτα ότι

 η προτεραιότητα των αρχών είναι να καταστρέψουν με οποιαδήποτε τιμή 

τον πολιτισμό Amazigh της Τυνησίας. Διότι πράγματι, ακόμη και στις 

Βερβερινόφωνες περιοχές της χώρας μας, η Amazigh δεν διδάσκεται στα

 σχολεία, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις από τον ίδιο τον πληθυσμό.

Μπορούμε να θυμίσουμε ότι η χώρα μας έχει αμφισβητηθεί από την Επιτροπή

 για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων των Ηνωμένων Εθνών για

 την άρνησή της να επιτρέψει στο πληθυσμό των Βερβέρων να εισαγάγουν

 τη γλώσσα τους στα σχολικά προγράμματα.

Η προτεραιότητά μας δεν θα έπρεπε να πηγαίνει στη διασφάλιση της 

διδασκαλίας της δικής μας ιθαγενούς γλώσσας, εκείνης που δημιουργήσαμε

 εμείς οι ίδιοι και που οι πρόγονοί μας (και πολλοί σύγχρονοι μας) μίλαγαν

, που χρησιμοποιείται σε όλο το Μαγκρέμπ, ή αντιθέτως σε μια ξένη γλώσσα,

 η οποία είναι σίγουρα μέρος του παρελθόντος μας, αλλά όχι δικών μας 

πράξεων, λόγω του αποικιακού επεισοδίου που έχουμε υποστεί; 

Άραγε, βρισκόμαστε σήμερα στην Τυνησία στο σημείο να φορέσουμε στην

 καρδιά μας περισσότερο όλα αυτά που μας ήρθαν από την κυριαρχία των 

προγόνων μας και να απορρίψουμε ό τι εφεύραν οι δικοί μας πατέρες, ό τι 

μας είναι ειδικό;

«Είμαστε όλοι λίγο Τούρκοι» θα μας πείτε. 

Αν είμαστε όλοι λίγο Τούρκοι, τότε είμαστε όλοι πολύ Βέρβεροι (Amazigh). 

Η πλειονότητα των Τυνήσιων είναι βερβερικής προέλευσης ( Amazigh), είναι

 γεγονός γενετικό, ανθρωπολογικό και κοινωνιολογικό. Και αν μόνο το 2%

 των Τυνήσιων εξακολουθούν να μιλούν τη γλώσσα Amazigh ως μητρική 

τους γλώσσα (και αυτό λόγω της πολιτικής του αποκλεισμού αυτής της 

γλώσσας), δεν υπάρχει καμία τυνήσια τουρκόφωνη κοινότητα. Δεν υπάρχει

 κανένα χωριό στην Τυνησία, όπου τα παιδιά γεννιούνται και ακούνε τη 

μητέρα τους να μιλά τουρκικά. Υπάρχουν βέρβεροι πολιτιστικοί σύλλογοι

 που εκπροσωπούν τους Τυνήσιους Βέρβερους  (και οι αρχές επιλέγουν 

να μη τους ακούσουν και ακόμα να μη τους συναντήσουν) αλλά δεν 

υπάρχει  κανένας τουρκοτυνήσιος  πολιτιστικός σύλλογος. 

Για να δοθούν μαθήματα τούρκικης γλώσσας στην Τυνησία, θα πρέπει 

να προληφθούν δάσκαλοί στην Τουρκία, ενώ οι Βέρβεροι (Imazighen) 

είναι εδώ, γεννήθηκαν εδώ, δεν έχουν άλλη πατρίδα και ζητούν  μόνο 

το δικαίωμα να επωφελούνται από τις εκπαιδευτικές υποδομές για να διδάξουν. 

Εν ολίγοις, είμαστε τυχεροί που έχουμε τον δικό μας πολιτισμό, τη δική 

μας κουλτούρα, αλλά αυτοί που αποφασίζουν κάνουν τα πάντα για να 

μας μηδενίσουν.

Να εισαγάγεις περισσότερες ξένες γλώσσες στο σχολείο δεν είναι κακό 

πράγμα. Αυτό που είναι επιβλαβές είναι τα σαφή ιδεολογικά κίνητρα 

πίσω από αυτήν την επιλογή. 

Ίσως πιστεύουν οι ηγέτες μας ότι θα γίνουν Ερντογάν στη θέση του 

Ερντογάν. 

Αλλά ας μη κάνουν λάθος, υπάρχει μόνο ένα κοινό πράγμα μεταξύ του

 ΑΚΡ και της τρόικας μας:  καθώς επιδιώκει να εξαλείψει τη βερβερική 

(Amazigh) ταυτότητα από τα εδάφη της Τυνησίας, η πρώτη πράττει το

 ίδιο με τη κουρδική η αρμενική ταυτότητα στα τουρκικά εδάφη.

Ines Fezzani

*Βιογραφία: Η Ines Fezzani είναι Τυνησοαιγύπτια που γεννήθηκε 

στην Ελβετία, όπου πραγματοποίησε σπουδές στη φυσική. Σήμερα 

είναι πρόεδρος της ΜΚΟ (ιστοσελίδα nastag.org) της οποίας είναι 

συν-ιδρύτρια, αφιερωμένης στην προώθηση της επιστημονικής και

 τεχνολογικής έρευνας στη Βόρεια Αφρική και υπέρ των Βοριοαφρικανών.

Πηγή

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2012/07/blog-post_7304.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29#.UBGg92Ee7ks

Διαβάστε περισσότερα...

Καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη στον πρώην πρόεδρο της Τυνησίας

Σε ισόβια δεσμά καταδικάσθηκε ερήμην ο έκπτωτος πρόεδρος Μπεν Άλι από στρατοδικείο της Τύνιδα.

Στρατοδικείο της Τυνησίας καταδίκασε σήμερα ερήμην σε ισόβια δεσμά τον έκπτωτο πρόεδρο της χώρας Ζιν ελ Αμπεντίν Μπεν Άλι, για τον ρόλο του στην αιματηρή καταστολή των εξεγέρσεων στη Θάλα και την Κασερίν, δύο πόλεις σύμβολα της επανάστασης, μεταδίδει το πρακτορείο ΤΑΡ. Η ποινή των ισοβίων προτάθηκε κατά του φυγόδικου προέδρου, ο οποίος έχει καταφύγει στην Σαουδική Αραβία και δικάζεται μαζί με άλλους 22 αξιωματούχους του καθεστώτος του, για την ευθύνη του στη σφαγή 22 ανθρώπων, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους μεταξύ της 8ης και 12ης Ιανουαρίου 2011, κατά τη στυγνότερη κατάπνιξη της λαϊκής εξέγερσης που οδήγησε στην αποκαθήλωση του Μπεν Άλι. Η υπόθεση, μία από τις πιο επώδυνες για την κοινωνία στα πλαίσια της εξέγερσης στην Τυνησία, εκδικάσθηκε επί έξι μήνες στο στρατοδικείο του Κεφ, 170 χλμ δυτικά της Τύνιδας. Μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών του Μπεν Άλι, ο Εαφίκ Μπελχάτζ Κάσεμ, καταδικάσθηκε σε 12ετή κάθειρξη. Στα πλαίσια μίας άλλης υπόθεσης, που αφορούσε τον θάνατο τεσσάρων νέων στην Ουαρντανίν (ανατολικά), στρατοδικείο της Τύνιδας καταδίκασε σήμερα τα ξημερώματα τον Μπεν Άλι σε 20ετή κάθειρξη. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Συγκρούσεις ισλαμιστών με τις δυνάμεις ασφαλείας στην Τυνησία

Εκατοντάδες συντηρητικοί ισλαμιστές αγανακτισμένοι από μια έκθεση τέχνης που πιστεύουν ότι ταπεινώνει τους μουσουλμάνους συγκρούστηκαν με την αστυνομία στην Τύνιδα, τις πρώτες πρωινές ώρες σύμφωνα με τα όσα δήλωσαν στο Ρόιτερς αυτόπτες μάρτυρες. Οι ισλαμιστές απέκλεισαν οδικές αρτηρίες τοποθετώντας ελαστικά στα οποία έβαλαν φωτιά και πέταξαν βόμβες μολότοφ κατά των δυνάμεων ασφαλείας. Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα και με ριπές στον αέρα, όπως και πάλι ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Το «στοίχημα» της Τυνησίας

Με υψηλή ανεργία η οικονομία αποτελεί προτεραιότητα
The Guardian

Συνάντησα τον Μουσταφά και τον Καμάλ στη λεωφόρο Μπουργκίμπα της Τύνιδας, εκεί όπου πέρυσι διαδήλωναν για να ανατρέψουν τον επί 23 χρόνια δικτάτορα Μπεν Αλί. Η Τυνησία έχει αλλάξει πολύ από τότε, ενώ η διάθεση να εμπεδωθούν οι κατακτήσεις της επανάστασης είναι ζωντανή. «Πριν θα ήταν αδύνατο να μιλήσουμε έτσι» λέει ο Μουσταφά. «Το μόνο που θα μπορούσαμε να σας πούμε είναι πόσο σπουδαίος άνθρωπος είναι ο Μπεν Αλί».

Πόσο ανεξάρτητη όμως είναι η ελεύθερη Τυνησία από την πρώην αποικιακή δύναμη, τη Γαλλία και τους συμμάχους της; Οι κοσμικοί Τυνήσιοι, το ίδιο και οι Γάλλοι, ανησυχούν για τους περιθωριακούς ισλαμιστές που ζητούν την επιβολή ισλαμικού νόμου. Ομως το δημοκρατικά εκλεγμένο ισλαμικό κόμμα Ενάχντα δήλωσε ότι το νέο σύνταγμα δεν πρόκειται να βασιστεί στη σαρία. «Εχουμε την ιστορική ευθύνη να πετύχουμε, θέλουμε ένα σύνταγμα που να εμπερικλείει, να μην αποκλείει» είπε το μέλος του πολιτικού γραφείου του Ενάχντα, Σαΐντ Φερτζάνι.

Η δυτική διαδρομή από τον εξοπλισμό μιας κλεπτοκρατικής δικτατορίας στην προτροπή «να υποστηρίξουν οι Τυνήσιοι δυτικές αξίες» είναι οικεία. Ο Φραντς Φανόν έγραψε ότι «όταν ο ιθαγενής αρχίσει να δημιουργεί άγχος στον έποικο, εκείνος τον παραδίδει σε ψυχές με αγνές προθέσεις, που του διδάσκουν την ιδιαιτερότητα και τον πλούτο των δυτικών αξιών».

Στις πρώτες φάσεις της εξέγερσης, καθώς οι ελεύθεροι σκοπευτές σκότωναν κόσμο στους δρόμους της Τύνιδας, η Χίλαρι Κλίντον είπε ότι οι ΗΠΑ «δεν θέλουν να πάρουν το μέρος κανενός» και εξέφρασε «ανησυχία για την αστάθεια». Η κυβέρνηση Σαρκοζί προσφέρθηκε ακόμη και να στείλει ειδικούς αστυνομικούς συμβούλους στον Μπεν Αλί για να τον βοηθήσει να καταπνίξει την εξέγερση. Στο τέλος, πάνω από 200 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Από τη στιγμή που κέρδισε η επανάσταση, η Κλίντον και ο Σαρκοζί δεν φείδονται επαίνων για την «πρόοδο» της χώρας, ενώ ταυτόχρονα εκφράζουν ανησυχία μήπως το Ενάχντα επιβάλει στον τυνησιακό λαό δικτατορία ιρανικού τύπου.

Ομως οι φόβοι για το Ενάχντα είναι αβάσιμοι και τροφοδοτούνται από την επιθυμία της Δύσης να διατηρήσει τον έλεγχο. Το Ενάχντα συγκυβερνά με κοσμικούς σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες, ενώ ο πρόεδρος Μονσέφ Μαρζούκι είναι κοσμικός ακτιβιστής με παρελθόν αγώνων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επίσης, η τυνησιακή κοινωνία εμπλέκεται ενεργά στη διαδικασία. Μία από τις οπισθοδρομικές τάσεις που παρατηρεί κανείς στη σπαρμένη με υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ δικτατορίες Μέση Ανατολή, είναι ότι ο ισλαμισμός συχνά αποτελεί τη μόνη οδό έκφρασης της διαμαρτυρίας. Η κοσμική αριστερά στη Μέση Ανατολή συνετρίβη όταν ο παναραβισμός του Νάσερ ανησύχησε τις ΗΠΑ. Είναι σαφές ότι αυτό που φοβίζει τη Δύση περισσότερο από οποιονδήποτε ισλαμιστή είναι μία κοσμική επαναστατική αριστερά.

Οι ίδιοι οι ισλαμιστές έχουν συχνά καλωσορίσει το μοντέλο των θεσμών του Μπρέτον Γουντς (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα). Καθώς η νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων προσπαθεί να επιβληθεί στην Τυνησία, είναι σχεδόν αδύνατο για τα κυβερνώντα κόμματα να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, ακόμη και αν το θέλουν. Για την ώρα, το Ενάχντα δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο οικονομικό πρόγραμμα και μιλάει κυρίως για το πόσο πολύ επιθυμεί να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, αντί να πραγματοποιήσει το μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων έργων που έχει τόσο ανάγκη η χώρα. Ως τώρα, η Τυνησία έχει ακολουθήσει κατά γράμμα τις συμβουλές για ιδιωτικοποιήσεις, συρρίκνωση του δημοσίου και κατάργηση των επιδοτήσεων στα καύσιμα και στα τρόφιμα.

Τώρα που η δικτατορία τελείωσε, το μεγάλο ζήτημα στη χώρα είναι η οικονομία. Η ανεργία βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα και όλοι μιλούν για θέσεις εργασίας. Ως αναπτυξιακό μοντέλο, οι συνταγές των θεσμών του Μπρέτον Γουντς έχουν αποδειχθεί καταστροφικές. Για τη δική του επιβίωση, το Ενάχντα πρέπει να κοιτάξει αλλού.

Διαβάστε περισσότερα...

Προσφορά ασύλου στον Ασαντ από τον Τυνήσιο πρόεδρο

Ο πρόεδρος της Τυνησίας Μονσέφ Μαρζούκι επανέλαβε -με δηλώσεις του σήμερα στο BBC- ότι, η τυνησιακή κυβέρνησή μπορεί να δώσει πολιτικό άσυλο στον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-'Ασαντ, ώστε η αιματοχυσία στη Συρία να τερματιστεί.

"Η Τυνησία υπέχει μια ηθική ευθύνη έναντι της Συρίας αλλά και των Σύρων πολιτών», δεδομένου ότι είναι η πρώτη χώρα, όπου η «Αραβική άνοιξη» εκδηλώθηκε.

«Και οι Σύροι είναι μουσουλμάνοι, αδελφοί μας, δεν αποδεχόμεθα καθημερινά 100 αδελφοί μας να σκοτώνονται από το σημερινό συριακό καθεστώς», επισήμανε ο πρόεδρος της Τυνησίας.

«Αν το ζητούμενο είναι ο τερματισμός της αιματοχυσίας, τότε προσφέρεται η λύση της Υεμένης: ο πρόεδρος εγκαταλείπει την προεδρική εξουσία, βρίσκοντας ένα σίγουρο καταφύγιο, έναν τόπο για να τον φιλοξενήσει», εξήγησε. «Σε αντίθετη περίπτωση, ο πρόεδρος αυτός σκοτώνει και πάλι σκοτώνει. Γιαυτό λέμε, εάν το τίμημα για την ειρήνευση στη Συρία είναι να δοθεί σε αυτόν τον 'τύπο' ένα πολιτικό άσυλο, τότε γιατί όχι;"

«Προτείναμε κάτι παρόμοιο στη Ρωσία, δεν θέλησε. Μας απάντησαν: γιατί εσείς οι Τυνήσιοι δεν δέχεστε στην Τυνησία τον 'Ασαντ;», συνέχισε ο Τυνήσιος πρόεδρος.

«Αν αυτό είναι το τίμημα της ειρήνευσης στη Συρία, δέχομαι», δήλωσε ο πρόεδρος Μαρζούκι στη συνέντευξη στο BBC η οποία δόθηκε στα αγγλικά.

Ο ίδιος έχει δηλώσει ήδη στο τέλος Φεβρουαρίου -στην τυνησιακή εφημερίδα La Presse- πως η κυβέρνηση στη χώρα του μπορεί να δώσει πολιτικό άσυλο στον 'Ασαντ.

Ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος της Ρωσίας, Πούτιν, τόνισε σήμερα στη σχετική δημοσιογραφική ερώτηση ότι «ούτε καν συζητά θέμα ασύλου» για τον 'Ασαντ, την ώρα που από τη σοβιετική εποχή η Μόσχα είναι ένας παραδοσιακός σύμμαχος της Δαμασκού.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Προς συμφωνία στην Τυνησία

Ασ. Πρες, Ροϊτερς

ΤΥΝΙΔΑ. Στο τελικό τους στάδιο βρίσκονταν αργά χθες το βράδυ οι διαβουλεύσεις για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης στην Τυνησία, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις οι ισλαμιστές και η Κεντροαριστερά έχουν καταλήξει σε κατ’ αρχήν συμφωνία. Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, το ισλαμικό κόμμα «Ενάχντα» θα αναλάβει, μεταξύ άλλων, τα υπουργεία Εσωτερικών και Αμυνας, ενώ το υπουργείο Οικονομικών θα περάσει στα χέρια του συνασπισμού των κομμάτων της Αριστεράς, «Ετακατόλ». Την ίδια στιγμή, πηγές προσκείμενες στα δύο κόμματα άφηναν να διαρρεύσει ότι νέος υπουργός Εσωτερικών θα ορκιστεί τις επόμενες ώρες ο ισλαμιστής, πρώην πολιτικός κρατούμενος, Αλί Λαραγιέντ. Στο υπουργείο Εξωτερικών, θα διοριστεί ο μέχρι πρότινος αναλυτής του αραβικού τηλεοπτικού δικτύου, Αλ Τζαζίρα, Ραφίκ Αμπντελσλέμ, ο οποίος έχει παντρευτεί την κόρη του ηγέτη του «Ενάχντα», Ραχίντ Γκανούκι.

Στο μεταξύ, ο Αμπντεκρίμ Ζμπιντί θα διατηρηθεί, άνευ σοβαρού απροόπτου, στο υπουργείο Αμυνας. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ο κ. Ζμπιντί, ο οποίος ανέλαβε το υπουργείο λίγες μέρες μετά την εξέγερση, χαίρει της εκτίμησης της πλειοψηφίας των Τυνήσιων. Κατά τα άλλα, στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως και στο νεοσύστατο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα ορκιστούν στελέχη του «Ενάχντα», το οποίο αναδείχτηκε πρώτη δύναμη στις πρόσφατες εκλογές. Αντιθέτως, το υπουργείο για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση θα τεθεί υπό τον έλεγχο του «Ετακατόλ». Στο εν λόγω υπουργείο θα διοριστεί, σύμφωνα πάντα με τα ΜΜΕ της Τυνησίας, ένας ακόμα πρώην πολιτικός κρατούμενος. Πρόκειται για τον δικηγόρο και αρχηγό του Κογκρέσου για τη Δημοκρατία, ενός εκ των τριών παρατάξεων που απαρτίζουν τον συνασπισμό του «Ετακατόλ», Μοχάμεντ Αμπού.
Διαβάστε περισσότερα...

Arab Spring or Islamist Surge?

Benny Morris

Rioting in Tunisia and Egypt in early 2011 unleashed a tidal wave of unrest across the Arab world that was soon designated the "Arab Spring.” Enthusiasts in the West hailed a new birth of freedom for a giant slice of humanity that has been living in despotic darkness for centuries. But historians in fifty or a hundred years may well point to the 1979 events in Teheran—the Islamist revolution that toppled the Shah—as the real trigger of this so-called "spring" (which is looking more and more like a deep, forbidding winter). And the Islamist Hamas victory in the Palestinian general elections of 2006 and that organization's armed takeover of the Gaza Strip the following year probably signified further milestones on the same path.
For, if nothing else, the past weeks' developments have driven home one message: That the main result of the "Arab Spring" will be—at least in the short and medium terms, and, I fear, in the long-term as well—an accelerated Islamization of the Arab world. In the Mashreq—the eastern Arab lands, including Saudi Arabia, Syria and Iraq—the jury may still be out (though recent events in Palestine and Jordan are not encouraging). But in the Maghreb—the western Arab lands, from Egypt to the Atlantic coast—the direction of development is crystal clear.

In Tunisia the Islamist al-Nahda (Ennahda) Party won a clear victory in the country's first free elections, winning some 90 out of 217 seats in the special assembly which in the coming months is to chart the country's political future. Speculation about whether the party is genuinely "moderate" Islamist—as its leader, Rachid Ghannouchi, insists—or fundamentally intent on imposing sharia religious law over Tunisia through a process of creeping Islamisation a la the Gaza Strip and Turkey is immaterial. The Islamists won, hands down and against all initial expectations—and in a country that was thought to be the most secular and "Western" in the Arab world. Freedom of thought and religious freedom are not exactly foundations of Islamist thinking, and whether Tunisian "democracy" will survive this election is anyone's guess.
To the east, in the tribal wreckage that is Libya, the Islamist factions appear to be the major force emerging from the demise of the Qaddafi regime. In the coming weeks and months we are likely to see movement toward elections that will hammer down another Islamist victory.
And much the same appears to be emerging from the far more significant upheaval in Libya's eastern neighbor, Egypt, with its 90 million inhabitants—the deomographic, cultural and political center of the Arab world and its weather vane. The recent crackdown, by a Muslim mob and then the ruling military, against Coptic Christian demonstrators (protesting the destruction of a church) was only, I fear, a taste of things to come. All opinion polls predict that the Islamist Muslim Brotherhood—which has long sought the imposition of strict sharia law and Israel's destruction—will emerge from next month's parliamentary elections as the country's strongest political party, perhaps even with an outright majority. An Islamist may well win the presidential elections that are scheduled to follow, if the army allows them to go forward.
And the Sinai Peninsula bordering Israel and the Gaza Strip has become, following Mubarak’s fall, a lawless, Islamist-dominated territory. Egyptian writ runs (barely) only in the northeastern (El Arish-Rafah) and southeastern (Sharm a-Sheikh) fringes. The peninsula's interior is in the grip of Islamists and bedouin gunmen and smugglers and has become a major staging post for Iranian arms smuggling into the Hamas-ruled Gaza Strip.
For months now the Egyptian natural gas pipeline to Israel (and Jordan) has been cut, the military unable to prevent continued incidents of Islamist-beduin sabotage. The severance of the gas export—in effect, a continuing Egyptian violation of an international commercial agreement—has meant that Israel has had to dole out hundreds of millions of additional dollars for liquid fuel to run its electricity grid.
And last week witnessed a further, violent aftereffect of the "Arab Spring"—three Grad rockets (advanced Katyushas), launched from the Gaza Strip, landed 20-25 miles away in open fields outside the central Israeli cities of Ashdod and Rehovot. There were no casualties and air force jets hit what Israel called "terrorist" targets in the strip in retaliation (apparently also causing no casualties).
But the direction is clear. After the Israel-Hamas prisoner exchange, the region may be heading toward increased violence. If so, such violence would be part and parcel of the unfolding Islamisation of the region—both in terms of the anti-Zionist Islamist ethos and attendant concrete developments on the ground, one of which is the giant arms smuggling operations that have followed the downfall of Gaddafi. Thus, the "Arab Spring" has brought both Islamization and chaos (and the Islamization will only benefit from this transitional chaos). Ordinary smugglers have collaborated with Islamists to plunder Qaddafi's armories, and the Middle East's clandestine arms bazaars are awash with Grads and relatively sophisticated shoulder-held anti-aircraft missiles. Israeli intelligence says that many of these weapons have recently made their way into the Gaza Strip via the Sinai Peninsula. One anti-aircraft missile was fired at an Israeli helicopter in a recent skirmish on the Sinai-Israel border.
Διαβάστε περισσότερα...

Εκλογές στην Τυνησία

Οι Ισλαμιστές αναδεικνύονται ως ισχυρή δύναμη

ΤΥΝΙΔΑ. Επί δεκαετία πολιτικός κρατούμενος, μηχανικός, με το σημάδι του ευσεβούς μουσουλμάνου στο κούτελο, ήπιος και με καλές διασυνδέσεις με την Ουάσιγκτον είναι ο πιθανότερος νέος πρωθυπουργός της Τυνησίας, Χαμαντί Τζμπελί. Τα αποτελέσματα των πρώτων ελεύθερων εκλογών στην ιστορία της Τυνησίας κατέγραψαν μια έκπληξη που δεν είχε αποτυπωθεί από τις δημοσκοπήσεις, την άνοδο του νέου κόμματος «Αρίντα Τσααμπία», που βασίστηκε σε ένα μείγμα λαϊκισμού, ισλαμισμού και τοπικισμού, καθώς και στον τηλεοπτικό σταθμό του εύπορου ιδιοκτήτη του.

Τα τελικά επίσημα αποτελέσματα των πρώτων ελεύθερων εκλογών στην ιστορία της Τυνησίας, που έγιναν την Κυριακή δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Το ισλαμικό κόμμα Ενάχντα (Αναγέννηση) που σύμφωνα με τις δικές του μετρήσεις έχει συγκεντρώσει 40% των ψήφων, έχει επιδοθεί σε εκστρατεία καθησυχασμού, δηλώνοντας ότι δεν ενδιαφέρεται να εγκαταστήσει «θεοκρατία». Προχθές οι υπεύθυνοι του κόμματος συναντήθηκαν με επιχειρηματίες και δήλωσαν ότι το χρηματιστήριο πρέπει να ανοίξει σε περισσότερες εταιρείες, όχι μόνο στον στενό επιχειρηματικό κύκλο της ελίτ του εκδιωχθέντος δικτάτορα Μπεν Αλί. «Στο οικονομικό πεδίο το κόμμα είναι αρκετά συντηρητικό. Είναι υπέρ της ελεύθερης οικονομίας» δήλωσε ο αναλυτής Ζαν Μπατίστ Γκαλοπέν.

Λίγο μετά την ανατροπή του Μπεν Αλί και τη νομιμοποίηση των ισλαμιστών, ο Τζμπελί, που προτείνεται τώρα ως πρωθυπουργός από το Ενάχντα, πραγματοποίησε ταξίδι στην Ουάσιγκτον, όπου φέρεται να κέρδισε τις εντυπώσεις. Όμως κάποιες γυναίκες στα δυτικοποιημένα προάστια της Τύνιδας εκφράζουν φόβους ότι η νίκη των ισλαμιστών θα οδηγήσει σε σταδιακή μεταμόρφωση της χώρας στο κοινωνικό πεδίο. «Και το Ιράν ήταν πολύ ανοικτή κοινωνία» επισημαίνουν. Όμως η επανάσταση που άλλαξε άρδην τη ζωή των γυναικών στο Ιράν το 1979 ήταν ισλαμική, ενώ η επανάσταση των αρχών του 2011 στην Τυνησία ήταν νεανική και κοσμική. Οι επικεφαλής του Ενάχντα έχουν κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι το πρότυπό τους είναι το κόμμα ΑΚΡ του Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία και όχι θεοκρατικά καθεστώτα τύπου Ιράν.

Το Ενάχντα συνεχίζει τις συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με τα κεντροαριστερά κόμματα της αντιπολίτευσης. Τόσο η συντακτική συνέλευση όσο και κυβέρνηση που θα σχηματιστεί θα έχουν χαρακτήρα προσωρινό, με εντολή την κατάρτιση νέου συντάγματος.

Η αραβική άνοιξη είχε χθες την τιμητική της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο απένειμε βραβείο Ζαχάρωφ σε ακτιβιστές από πολλές αραβικές χώρες. Μετά θάνατον τιμήθηκε ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι, ο πτυχιούχος πλανόδιος έμπορος φρούτων που τον Δεκέμβριο του 2010 αυτοπυρπολήθηκε σε φτωχή πόλη της κεντρικής Τυνησίας, διαμαρτυρόμενος για τη φτώχεια και την περιφρόνηση των αρχών. Τιμήθηκε επίσης ο Αιγύπτιος ακτιβιστής Ασμά Μαχφούζ, ο Λίβυος αντιφρονών Αχμέντ Αλ Ζουμπαΐρ αλ Σανούσι, ο Σύρος δικηγόρος Ραζάν Ζεϊτουνέχ και ο Σύρος σκιτσογράφος Αλί Φαρζάτ.

ΠΗΓΗ: Reuters
Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτο το κόμμα Ενάχντα στις εκλογές της Τυνησίας

Καταλαμβάνει 15 από τις 39 έδρες σε πέντε εκλογικές περιφέρειες.

Το κόμμα Ενάχντα έρχεται πρώτο καθώς σύμφωνα με τα πρώτα μερικά αποτελέσματα από τις εκλογές της Κυριακής στην Τυνησία καταλαμβάνει 15 από τις 39 έδρες σε πέντε εκλογικές περιφέρειες, στις οποίες περιλαμβάνονται οι πόλεις Σφαξ και Σους, ανακοίνωσε σήμερα η εκλογική επιτροπή (Isie).

«Θα δημοσιεύουμε τα αποτελέσματα στην πορεία. Οι μηχανισμοί καταμέτρησης χρειάζονται χρόνο» δήλωσε ο γενικός γραμματέας της εκλογικής επιτροπής Μπουμπακέρ Μπεθαμπέτ.

Μετά από το ισλαμιστικό κόμμα ακολουθεί το Κογκρέσο για τη Δημοκρατία με 6 έδρες και το Κίνημα για τη Δικαιοσύνη και την Ανάπτυξη με 5 έδρες.

Το αριστερό κόμμα Ετακατόλ καταλαμβάνει 4 έδρες, ενώ το Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα και η Πρωτοβουλία, το κόμμα που είναι επικεφαλής ένας πρώην υπουργός του Μπεν Άλι κερδίζουν από 2 έδρες το καθένα.

Τα αποτελέσματα αυτά αφορούν ακόμη τις πόλεις Κεμπίλι και Τζεντούμπα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Εκλογές στην Τυνησία

Ξεπέρασε το 90% η συμμετοχή στις χθεσινές εκλογές, το Ενάχντα φέρεται να προηγείται.

Ξεπέρασε το 90% η συμμετοχή στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές στην Τυνησία χθες, δήλωσε ανώτατο στέλεχος της ανεξάρτητης επιτροπής που διοργάνωσε την διαδικασία.

«Από τα 4,1 εκατ. πολίτες που ενεγράφησαν (στους εκλογικούς καταλόγους) ψήφισε πάνω από το 90%», είπε ο Μπουμπακέρ Μπεν Τάμπερ, γενικός γραμματέας της επιτροπής.

Η διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων βρίσκεται σε εξέλιξη το πρωί σήμερα, 10 μήνες από τη στιγμή που ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι αυτοπυρπολήθηκε σε μια πράξη διαμαρτυρίας που αποτέλεσε το έναυσμα της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης.

Οι περισσότεροι αναλυτές αναμένουν ότι ένα μετριοπαθές ισλαμιστικό κόμμα, το Ενάχντα, θα συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ποσοστό, κάτι που ανησυχεί τους υποστηρικτές του κοσμικού κράτους.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ανέφερε χθες ότι η λαϊκή εξέγερση του Ιανουαρίου στην Τυνησία, που άρχισε με την αυτοπυρπόληση του Μπουαζίζι και ολοκληρώθηκε όταν ο πρώην πρόεδρος Ζιν αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι τράπηκε σε φυγή καταφεύγοντας τελικά στη Σαουδική Αραβία, «άλλαξε την πορεία της

Ιστορίας» .

«Όπως τόσο πολλοί τυνήσιοι πολίτες διαδήλωσαν ειρηνικά στους δρόμους και στις πλατείες για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, σήμερα στάθηκαν στις ουρές και ψήφισαν για να καθορίσουν το μέλλον τους», ανέφερε ο Ομπάμα σε ανακοινωθέν του Λευκού Οίκου.

Το απονενοημένο διάβημα του Μπουαζίζι -που αυτοπυρπολήθηκε απελπισμένος από τη φτώχεια και την καταδίωξή του από τις αρχές-αποτέλεσε την αφορμή να ξεσπάσουν οι διαδηλώσεις που οδήγησαν στον τερματισμό της 23χρονης αυταρχικής διακυβέρνησης από τον Μπεν Άλι. Η τυνησιακή εξέγερση ενέπνευσε παρόμοιους ξεσηκωμούς στην Αίγυπτο, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν, στη Λιβύη και στη Συρία οι οποίοι μετέβαλαν δραματικά το πολιτικό τοπίο στην Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική.

Με τον αριθμό των ψηφοδελτίων να είναι απροσδόκητα μεγάλος, στελέχη της εκλογικής επιτροπής εκτίμησαν ότι δεν θα είναι σε θέση να ανακοινώσουν τα αποτελέσματα πριν από σήμερα ή και αργότερα. Το κρατικό ραδιόφωνο μετέδωσε ότι η μερική καταμέτρηση των αποτελεσμάτων στις πόλεις Σφαξ και Κεφ φέρει το Ενάχντα να προηγείται, ενώ το Κογκρέσο για την Δημοκρατία, κόμμα που χαρακτηρίζεται αριστερό και κοσμικό, βρίσκεται στην δεύτερη θέση στη Σφαξ και το Ετακατόλ, επίσης ένα αριστερό κόμμα, έρχεται δεύτερο στην Κεφ.

Η συντακτική συνέλευση την οποία θα αναδείξουν οι Τυνήσιοι, που θα έχει 217 μέλη, εντέλλεται να καταρτίσει νέο Σύνταγμα, να αναδείξει μια νέα μεταβατική κυβέρνηση και να ορίσει το χρονοδιάγραμμα για την διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών.

Δυτικοί διπλωμάτες εκτιμούν ότι το Ενάχντα δεν μοιάζει ικανό να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στο σώμα, πράγμα που θα το ωθήσει να αναζητήσει συμμαχίες με κοσμικά κόμματα.

Ο ηγέτης του, Ρασίντ Γανούσι, που έζησε 22 χρόνια στη Βρετανία πολιτικός εξόριστος, λέει ότι υπόδειγμα για το κόμμα του είναι το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ωστόσο ορισμένοι πολίτες του φώναζαν να «φύγει» και τον αποκάλεσαν «τρομοκράτη» όταν

βγήκε από το εκλογικό τμήμα όπου ψήφισε στην πρωτεύουσα.

«Είναι μια ιστορική ημέρα», είπε ο Γανούσι. «Η Τυνησία γεννήθηκε σήμερα», πρόσθεσε.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η διαφαινόμενη νίκη του Ενάχντα θα ενισχύσει το ρεύμα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο, όπου είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν εκλογές το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Στις 23 Οκτωβρίου οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Τυνησία

Ξεκίνησε η προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων.

Οι πόλεις της Τυνησίας γέμισαν με τις αφίσες εκατοντάδων υποψηφίων από δεκάδες νέα κόμματα χθες Σάββατο, ημέρα που άρχισε η προεκλογική εκστρατεία για αυτές που χαρακτηρίζονται οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Ιστορία της χώρας.

Εννέα μήνες μετά τη λαϊκή εξέγερση που ανέτρεψε τον πρώην πρόεδρο Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι και αποτέλεσε το έναυσμα της Αραβικής Άνοιξης, οι Τυνήσιοι καλούνται την 23η Οκτωβρίου στις κάλπες για να αναδείξουν τη Συντακτική Συνέλευση, που θα καταρτίσει το νέο Σύνταγμα της χώρας.

Τα κόμματα που συμμετέχουν στην διαδικασία έχουν συμφωνήσει ότι η εθνοσυνέλευση αυτή θα έχει θητεία ενός έτους.

Η ανεξάρτητη επιτροπή που συστήθηκε από την μεταβατική κυβέρνηση της Τυνησίας για να επιβλέψει την διαδικασία ανέφερε ότι σχεδόν 11.000 υποψήφιοι λαμβάνουν μέρος στην διαδικασία για την ανάδειξη των 218 μελών της Συντακτικής Συνέλευσης.

Περίπου 110 κόμματα παίρνουν μέρος στις εκλογές και αρκετοί Τυνήσιοι λένε ότι θα δυσκολευτούν να επιλέξουν.

Αναλυτές εκτιμούν ότι το ισλαμιστικό κόμμα Ενάχντα θα καταλάβει τις περισσότερες έδρες. Το Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα και το Κογκρέσο για την Δημοκρατία εκτιμάται επίσης ότι θα έχουν ισχυρή παρουσία.

«Δέκα χιλιάδες επιπλέον αστυνομικοί θα αναπτυχθούν για να συμβάλλουν στην επιτυχία των εκλογών», δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών.

Ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν εκφράσει έντονους φόβους ότι η μεταβατική κυβέρνηση ίσως επιχειρούσε να υπαναχωρήσει από την υπόσχεσή της να ολοκληρώσει την πολιτική μετάβαση και ξέσπασαν βίαια επεισόδια για τις καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στην διαδικασία προετοιμασίας των εκλογών. Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ερντογάν στην Τύνιδα προωθεί το μοντέλο του

Μήνυμά του η συνύπαρξη του Ισλάμ με τη δημοκρατία

Κομιστής μηνύματος περί αρμονικής συνύπαρξης του Ισλάμ με τη Δημοκρατία με πρότυπο το δικό του σύστημα διακυβέρνησης, ο Ταγίπ Ερντογάν έφτασε χθες στην Τύνιδα, δεύτερο σταθμό μετά το Κάιρο της περιοδείας του σε τρεις χώρες της Αραβικής Ανοιξης. Με σουλτανική και πάλι εμφάνιση, αφού κατέθεσε τις δικές του απόψεις περί εκκοσμίκευσης, δημοκρατίας και κοσμικού κράτους, που μπορεί κάλλιστα να κυβερνάται από ένα μουσουλμάνο, ο Τούρκος πρωθυπουργός εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά του Ισραήλ και επανήλθε στο θέμα της αποστολής τουρκικών πολεμικών πλοίων στην ανατολική Μεσόγειο.

«Το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει ό, τι θέλει στη θαλάσσια αυτή περιοχή. Θα δουν ποιες είναι οι αποφάσεις μας επί του θέματος αυτού. Τα πλοία του πολεμικού μας ναυτικού είναι σε θέση να βρίσκονται στην ανατολική Μεσόγειο ανά πάσα στιγμή», είπε σε συνέντευξη Τύπου. Ερωτηθείς εάν η Τουρκία είναι διατεθειμένη να προστατεύσει στο μέλλον στολίσκους βοηθείας απάντησε ότι «θα παρέχεται προστασία στα πλοία μας που πλέουν στα διεθνή ύδατα και τα οποία μπορούν να πάνε και αλλού, όχι μόνο στη Γάζα».

«Θεωρούμε τις σχέσεις μας με την Τουρκία σημαντικές μέχρις εδώ. Κατόπιν αυτού δεν σχολιάζουμε τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού», ήταν η απάντηση της εκπροσώπου του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών, Ιλάνα Στάιν. Ωστόσο, η κλιμάκωση των φραστικών επιθέσεων του κ. Ερντογάν εναντίον του Ισραήλ λίγες ημέρες μετά την πυρπόληση της ισραηλινής πρεσβείας στο Κάιρο, σε συνδυασμό με την αυτοκρατορική εμφάνιση του Τούρκου πρωθυπουργού στις χώρες που έδωσαν το έναυσμα για τις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο και όπου οι ισορροπίες είναι ακόμη πολύ εύθραυστες, δημιουργούν ανησυχίες στην Ουάσιγκτον και άλλες δυτικές πρωτεύουσες.

Χαρακτηριστικό των τουρκικών προθέσεων είναι δημοσίευμα της «Χουριέτ» περί ερευνών και γεωτρήσεων στη Μεσόγειο από την Τουρκία και την Αίγυπτο, ύστερα από δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ, που συνοδεύει τον κ. Ερντογάν στην περιοδεία του. Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό, οι συνομιλίες στο Κάιρο σχετικά με τη συνεργασία στον ενεργειακό τομέα υπήρξαν ιδιαίτερα καρποφόρες, στο πλαίσιο και του φιλόδοξου τουρκικού σχεδίου για τη δημιουργία συστήματος παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε χώρες της νότιας και ανατολικής Μεσογείου - Συρία, Λίβανος, Ιορδανία, Παλαιστίνη, Αίγυπτος, Λιβύη, Μαρόκο και Αλγερία.

Βεβαίως, για να μετουσιωθεί το σχέδιο σε πράξη χρειάζεται να ηρεμήσουν τα πνεύματα στις εξεγερμένες χώρες και να υπάρξει πολιτική σταθερότητα. Ενδιαμέσως η Τουρκία προσπαθεί να εδραιώσει ένα είδος ηγεμονικής παρουσίας, εξάγοντας, όπως τονίζουν οι αναλυτές, το τουρκικό πρότυπο διακυβέρνησης.

Τελευταίος σταθμός του κ. Ερντογάν είναι η Τρίπολη. Εκεί βρέθηκαν, χθες, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον. «Ο Σαρκοζί θέλει να κλέψει την παράσταση στον Ερντογάν, που θα ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης στη Λιβύη μετά τον πόλεμο», γράφει η «Ζαμάν».
Διαβάστε περισσότερα...

Αποχώρηση των ισλαμιστών από την επιτροπή για την πολιτική μεταρρύθμιση στην Τυνησία

Το ισλαμιστικό κίνημα Ενάχντα αποχωρεί από την Εθνική Επιτροπή για την πολιτική μεταρρύθμιση.

Ο πρόεδρος του ισλαμιστικού κινήματος της Τυνησίας Ενάχντα, Ρασίντ Γανούσι, ανακοίνωσε σήμερα την αποχώρηση του κόμματός του από την Εθνική Επιτροπή για την πολιτική μεταρρύθμιση που έχει επιφορτισθεί να συντάξει το σχέδιο του νέου Συντάγματος στην μετά -Μπεν Άλι εποχή.

«Το κίνημα Ενάχντα είναι υποχρεωμένο να αποχωρήσει οριστικά από την επιτροπή», την οποία ορισμένοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν για να «προωθήσουν τους δικούς τους στόχους», δήλωσε ο κ. Γανούσι κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου, σημειώνοντας ότι η επιτροπή πιστεύεται ότι έχει μία λαϊκή νομιμοποίηση, ενώ δεν την έχει.

«Ποιοι είστε εσείς που θέλετε να ορίσετε τους βασικούς νόμους για το λαό;» πρόσθεσε ο ηγέτης του Ενάχντα.

Το ισλαμιστικό κίνημα της Τυνησίας είχε ανακοινώσει και τον προηγούμενο μήνα την αποχώρησή του από την επιτροπή λόγω του μη καθορισμού οριστικής ημερομηνίας για την τέλεση των γενικών εκλογών αλλά μετά από την συμφωνία για την ημερομηνία των εκλογών επέστρεψε. Διαβάστε περισσότερα...

«Οι ΗΠΑ θέλουν καταστολή ή αφομοίωση των Αράβων»

Στον ΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Οι εξελίξεις στον αραβικό κόσμο έχουν εισέλθει σε έναν νέο κύκλο, καθώς είναι πλέον σαφές ότι η νεοϊμπεριαλιστική λογική και στρατηγική των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών δυνάμεων έχει επιστρέψει με δριμύτητα στην περιοχή.

Αυτό ισχυρίζεται ο διακεκριμένος παλαιστίνιος καθηγητής Αραβικής Πολιτικής και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια Τζόζεφ Μασάντ, ο οποίος είναι μια από τις εξέχουσες ακαδημαϊκές φυσιογνωμίες στον χώρο της αραβικής πολιτικής και έχει δημοσιεύσει πληθώρα σημαντικών έργων, με τον αείμνηστο Edward Said να χαρακτηρίζει ένα από τα έργα του, το «Colonial Effects», ως «μια εργασία αυθεντικής πνευματικής λαμπρότητας».

Τα δικτατορικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής που δεν έχουν ακόμα ανατραπεί στηρίζονται όλο και περισσότερο στην ωμή βία, ενώ, στις χώρες όπου ανατράπηκαν δικτάτορες, οι θρησκευτικές συγκρούσεις (Αίγυπτος) και οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές (Τυνησία) έχουν ξαναέρθει στην επιφάνεια. Είναι το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο στον αραβικό κόσμο;

Η κατάσταση στις αραβικές χώρες χαρακτηρίζεται σήμερα τόσο από την αντεπανάσταση, που πατρονάρεται από το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και από τις εξεγέρσεις των αραβικών λαών ενάντια στις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ δικτατορίες. Ενώ ο αμερικανο-σαουδαραβικός άξονας πιάστηκε απροετοίμαστος από τις τυνησιακές και αιγυπτιακές εξεγέρσεις, γρήγορα διαμόρφωσε σχέδια έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπιστούν οι εξεγέρσεις αλλού, ειδικά στο Μπαχρέιν και το Ομάν, αλλά επίσης στην Ιορδανία και την Υεμένη, καθώς επίσης και για να τεθούν υπό έλεγχο οι εξεγέρσεις στη Λιβύη και αργότερα στη Συρία.

Σε ποιο βαθμό οι θρησκευτικές διενέξεις καθορίζουν τις εξελίξεις;

Μέρος της αμερικανο-σαουδαραβικής στρατηγικής ήταν να ενισχυθεί ο θρησκευτικός σεκταρισμός, ειδικά η εχθρότητα απέναντι στον σιισμό, με την ελπίδα να σταματήσει την παλίρροια των εξεγέρσεων. Αυτός ο σεκταρισμός έχει στόχο όχι μόνο το Ιράν αλλά επίσης τους άραβες σιίτες στο Μπαχρέιν, στο Ιράκ, στον Λίβανο, στη Σαουδική Αραβία, ακόμη και στο Ομάν και στη Συρία, ενώ ενθαρρύνει ταυτόχρονα τον αντιχριστιανικό φανατισμό στην Αίγυπτο. Τα καθεστώτα του Σαντάτ και του Μουμπάρακ ενθάρρυναν για δεκαετίες τους αντιχριστιανούς φανατικούς. Μέρος της σημερινής αντεπαναστατικής στρατηγικής είναι να αναζωογονηθούν αυτές οι σεκταριακές δυνάμεις για τη διάσπαση της αιγυπτιακής ενότητας και την επαναφορά του χάους.

Με την αμερικανο-σαουδαραβική καθοδηγούμενη καταστολή του λαού στο Μπαχρέιν, η ελπίδα είναι ότι αυτό το σεκταριστικό μίσος και η ενθάρρυνση του σουνιτικού σωβινισμού, που πατρονάρεται από τις ΗΠΑ, θα μετέτρεπαν μονομιάς το Ιράν (και όχι τους άραβες δικτάτορες, τον ισραηλινό σύμμαχό τους, ή τον αμερικανό χορηγό τους) σε εχθρό των Αράβων και θα απονομιμοποιούσαν τις εξεγέρσεις στις χώρες με σημαντικό ποσοστό αράβων σιιτών.

Οι ΗΠΑ προώθησαν αυτή τη στρατηγική αρκετά χρόνια πριν, με περιορισμένη επιτυχία. Αρθρώθηκε καλύτερα από τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντουλάχ ΙΙ, ο οποίος το 2004 προειδοποίησε για τη λεγόμενη «Σιιτική Ημισέληνο» που απειλεί την περιοχή. Οι ΗΠΑ και οι Σαουδάραβες ελπίζουν ότι αυτή η στρατηγική θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία σήμερα, ειδικά καθώς ο τηλεοπτικός σταθμός Al-Jazeera, που ανήκει στην κρατική εταιρεία Κατάρ Media, άλλαξε στρατόπεδο τρεις μήνες πριν και άρχισε να υποστηρίζει τις πολιτικές των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας.

Ποιος ο ρόλος των Ευρωπαίων;

Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί συνεχίζουν να διαδραματίζουν σημαντικούς νεοαποικιακούς ρόλους στην περιοχή, τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά. Εχουν ενισχύσει τη θέση τους αυξάνοντας τη «βοήθεια» στον χώρο ασφάλειας που προσφέρουν προς τους άραβες δικτάτορες. Η αμερικανο-υποστηριζόμενη καταστολή στο Μπαχρέιν, στη Σαουδική Αραβία, στο Ομάν, στην Υεμένη, στην Ιορδανία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα συμβαδίζει με την ευρω-αμερικανο-καταρική επέμβαση στη Λιβύη για να προστατευθούν οι πετρελαιοπηγές για τις δυτικές επιχειρήσεις μόλις ενεργοποιηθεί μια νέα κυβέρνηση. Η απαγωγή της λιβυκής εξέγερσης και η αποστασία της ελίτ από την κυβέρνηση Καντάφι προς την πλευρά των «επαναστατών» όχι μόνο προκαλεί σοβαρές καχυποψίες απέναντι σε εκείνους που υποστηρίζουν ότι καθοδηγούν τη λιβυκή εξέγερση, αλλά και προς τις δυτικές δυνάμεις που μέχρι πριν από λίγον καιρό ήταν σημαντικοί σύμμαχοι του Καντάφι.

Η κατάσταση στον αραβικό κόσμο σήμερα είναι μια κατάσταση διαμάχης μεταξύ του αμερικανο-σαουδαραβικού άξονα, ο οποίος αποτελεί την κύρια αντιδημοκρατική δύναμη στην περιοχή, και των λαϊκών εξεγέρσεων υπέρ της δημοκρατίας. Η αμερικανο-σαουδαραβική στρατηγική είναι διπλή: ογκώδης καταστολή εκείνων των αραβικών εξεγέρσεων που μπορούν να ηττηθούν και αφομοίωση εκείνων που δεν μπορούν να νικηθούν. Πόσο επιτυχές θα είναι το δεύτερο σκέλος της στρατηγικής αυτής εξαρτάται από το πόσο αφομοιώσιμες θα αποδειχθούν οι δημοκρατικές δυνάμεις.

Πώς βλέπετε να εξελίσσεται η κατάσταση στη Λιβύη;

Η κατάσταση στη Λιβύη παραμένει ρευστή, με τον δυτικο-σαουδαραβικό-καταρικό άξονα αποφασισμένο να απομακρύνει τον Καντάφι από την εξουσία και να θέλει να αποφύγει ταυτόχρονα εξελίξεις όπως αυτές που διαμορφώθηκαν στο Ιράκ μετά την εισβολή.

Οσον αφορά τη Συρία, φαίνεται πως η τριγωνική συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκία δεν είναι θερμή στο ενδεχόμενο της απομάκρυνσης του Ασαντ από την εξουσία. Τι θα μπορούσε να προκύψει με την απομάκρυνση του Ασαντ, που, από την αμερικανοϊσραηλινή άποψη, θα αποτελούσε κάτι πολύ χειρότερο;

Για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τα αραβικά κράτη στην πρώτη γραμμή πρέπει να είναι υπέρ του Ισραήλ και πρόθυμα να συντρίψουν τους πληθυσμούς τους εάν αυτοί ενδέχεται να απειλήσουν το Ισραήλ. Η απώλεια του Μουμπάρακ, του κύριου περιφερειακού συμμάχου του Ισραήλ, είναι μια καταστροφική ήττα. Από την άλλη μεριά, ενώ το συριακό καθεστώς δεν ήταν ποτέ σύμμαχος του Ισραήλ, έχει παραταύτα δημιουργήσει ένα modus vivendi που ταιριάζει στις ανάγκες ασφάλειας και των δύο χωρών. Οι Σύριοι, εντούτοις, έπρεπε να συνάψουν συμμαχίες με το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα ήταν περισσότερο ικανοποιημένοι με το συριακό καθεστώς, εάν διέλυε αυτές τις συμμαχίες και τις αντικαθιστούσε με την Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ.

Το χάος που μπορεί να προκύψει στη Συρία με την απομάκρυνση του Ασαντ από την εξουσία απειλεί την ασφάλεια του Ισραήλ, καθώς ιρανικές-υποστηριζόμενες δυνάμεις, μεταξύ άλλων, μπορούν να βρεθούν στα σύνορα του Ισραήλ. Από τη στιγμή που ο αμερικανο-σαουδαραβικός άξονας δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον Ασαντ με μια κυβέρνηση φιλικά προσκείμενη προς τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, υπάρχει μόνο μία επιλογή: πίεση προς τον Ασαντ να αλλάξει τις συμμαχίες του και να γίνει μέρος του σαουδαραβικού άξονα, με αντάλλαγμα την παύση της σαουδαραβικής στήριξης προς μερικές εκ των δυνάμεων που οργανώνουν την εξέγερση στη Συρία.

Οι θανάσιμες συγκρούσεις της περασμένης Κυριακής στα σύνορα του Ισραήλ έχουν ερμηνευθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση ως ενορχηστρωμένη προσπάθεια εκ μέρους του Ασαντ να εκτρέψει την προσοχή από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθεστώς του. Ενδεχομένως να είναι όχι μόνο υπερβολική αλλά και παραπλανητική αυτή η ερμηνεία, αλλά ποια είναι η δική σας εξήγηση για το ότι οι διαδηλωτές έφτασαν στα σύνορα στον Λίβανο και τη Συρία;

Οι προετοιμασίες για μια πορεία από τους παλαιστίνιους πρόσφυγες προηγούνται χρονικά της συριακής εξέγερσης. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι ούτε η Χεζμπολάχ δεν ήταν ενεργώς υπέρ αυτής της πορείας. Οι αξιώσεις του Ισραήλ στοχεύουν στην άρνηση του μεγάλου μίσους που τρέφουν οι απλοί πολίτες στον αραβικό κόσμο για το Ισραήλ, ειδικά ανάμεσα στους παλαιστίνιους πρόσφυγες που το Ισραήλ απελαύνει δίχως σταματημό από τον Νοέμβριο του 1947. Την περασμένη εβδομάδα, η ισραηλινή εφημερίδα «Ha' Aretz» έκανε αναφορά σε ένα επίσημο κυβερνητικό έγγραφο που επιβεβαίωνε τους παλαιστινιακούς ισχυρισμούς ότι, μεταξύ 1967 και 1993, το Ισραήλ έδιωξε πάνω από 140.000 Παλαιστίνιους. Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια πρόσφυγες που έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια τους -και έχουν το διεθνές δίκαιο με το μέρος τους. Οι εξεγέρσεις έχουν φέρει την ελπίδα στους ανθρώπους ότι ευάλωτες είναι όχι μόνο οι περιχαρακωμένες αραβικές δικτατορίες αλλά τρωτό είναι και το ίδιο το Ισραήλ.

Θα μπορούσαν οι αραβικές εξεγέρσεις να αποτελέσουν το εύνασμα για μια τρίτη ιντιφάντα;

Ολα είναι δυνατά. Σαφώς κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει τις τυνησιακές και αιγυπτιακές εξεγέρσεις. Το μόνο όμως που μπορούμε να πούμε είναι ότι οι ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ είναι τώρα καλύτερα προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν τις λαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις και δεν θα πιαστούν ξανά στον ύπνο.

http://www.enet.gr/

Διαβάστε περισσότερα...