Αλωνίζουν Ναμί και Οζερσάι, προβάλλοντας «συνιστών κράτος»

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η τουρκική πλευρά αλωνίζει και οι Ναμί και Οζερσάι γίνονται δεκτοί από κυβερνήσεις. Ως αποτέλεσμα και της λεγόμενης χιαστή διαδικασίας, δεν υπάρχουν πλέον οι όποιες αναστολές για επαφές στα διάφορα υπουργεία εξωτερικών με αξιωματούχους του κατοχικού καθεστώτος. Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως η τουρκική πλευρά με την εκστρατεία αυτή οικοδομεί σχέσεις του ψευδοκράτους με ξένες κυβερνήσεις και οργανισμούς.

Όπως σημείωναν ενημερωμένες πηγές, προβάλλοντας το «όραμα» τους για τη λύση του Κυπριακού, ουσιαστικά με την εν γένει στάση και συμπεριφορά τους λειτουργούν ως «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος». Η τουρκοκυπριακή πλευρά ζητά τεχνοκρατική και οικονομική βοήθεια για να εναρμονιστεί με την Ε.Ε.

Ο λεγόμενος υπουργός Εξωτερικών του κατοχικού καθεστώτος, Οζντίλ Ναμί, μεταβαίνει στη Γερμανία, λίγες μόλις ημέρες μετά την επιστροφή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε προηγηθεί ταξίδι του στις Βρυξέλλες (δυο φορές σε δέκα ημέρες). Γνωστοποίηση του «υπουργείου» εξωτερικών στο twitter αναφέρει ότι ο Οζντίλ Ναμί αναχωρεί για τη Γερμανία την ερχόμενη Κυριακή. Την επόμενη ημέρα θα έχει επαφές στο Βερολίνο.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται ο Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής, Οζντίλ Ναμί. Ο Οζερσάι βρέθηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ όπου συναντήθηκε με την Αμερικανίδα Υφυπουργό Εξωτερικών, Βικτόρια Νούλαντ, η οποία με τη δική της παρέμβαση είχε «κλείσει» το κοινό ανακοινωθέν για τις διαπραγματεύσεις. Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, ο κ. Οζερσάι μίλησε και στο πανεπιστήμιο Georgetown όπου ενημέρωσε για τις συνομιλίες στο Κυπριακό. Επίσης συμμετείχε σε συναντήσεις στρογγυλής τραπέζης στο Heritage Foundation και στο German Marshall Fund.

Στο μεταξύ, στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, έχουν αρχίσει οι διαβουλεύσεις για το Κυπριακό. Χθες αργά το βράδυ, αναμενόταν να πραγματοποιηθεί η συνάντηση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών με τον τέως ειδικό σύμβουλο του, Αλεξάντερ Ντάουνερ. Η συνάντηση διευθετήθηκε πριν ο Μπαν Κι Μουν αναχωρήσει για τη Μόσχα και το Κίεβο. Αξιωματούχοι του ΟΗΕ παρουσίαζαν τη συνάντηση εθιμοτυπική. Ο κ. Ντάουνερ  θα αποχαιρετήσει συνεργάτες του στη Νέα Υόρκη ενώ θα πραγματοποιήσει και επαφές με Μόνιμους Αντιπρόσωπους. Μεταξύ αυτών και αυτοί της Ελλάδος και της Τουρκίας. έχει προγραμματισμένες και αποχαιρετιστήριες συναντήσεις με διάφορους μονίμους αντιπροσώπους, μεταξύ αυτών της Ελλάδας και της Τουρκίας. Στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται ως γνωστό κι η ειδική αντιπρόσωπος στην Κύπρο, Λίζα Μπέτενχαϊμ.

«Να μην δημιουργούνται νέες αδικίες»

Ο κατοχικός ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου δήλωσε χθες με νόημα πως «για να εξαλειφθούν κάποιες αδικίες δεν πρέπει να δημιουργούνται άλλες». Σε συνάντησή του με τον «Σύνδεσμο ζωής για υγεία και αξιοπρέπεια της Μόρφου», ο Ερογλου είπε ότι όλοι πρέπει να ξέρουν πως δεν αναζητεί μια συμφωνία η οποία «θα δυσκολέψει τη ζωή μας, αλλά μια συμφωνία που θα επιτύχει το άνοιγμά μας στο κέντρο».

Επεσήμανε δε τη σημασία να φτάσουν σε μια συμφωνία που θα ξεπερνά τις ανησυχίες, θα προφυλάσσει τα δικαιώματα των Τ/κ και προς αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουν, όπως είπε. Ο Ντερβίς Έρογλου ανέφερε ότι σίγουρα θα υπάρξουν επιθυμίες της άλλης πλευράς που δεν θα επιδοκιμαστούν από τους Τ/κ, ήδη άρχισαν – όπως είπε – και αυτό θα συζητήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και είναι σημαντικό να φτάσουν σε μια συμφωνία που θα μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον «λαό».

Ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις, πρόσθεσε, θα μοιράζονται κάποια πράγματα με την κοινή γνώμη μέσω του Τύπου σημειώνοντας ότι η συμφωνία στην οποία θα φτάσουν δεν θα εφαρμοστεί με την δική του υπογραφή, αλλά με την ψήφο του «λαού». Θα λάβουν υπόψη, κατέληξε, τις ευαισθησίες του συνδέσμου ως προς τις διαπραγματεύσεις.

Διαβάστε περισσότερα...

Να τερματισθούν τα προνόμια των Τουρκοκυπρίων

 Με τον Κωστάκη Αντωνίου

Σε ποιο άλλο κράτος του πλανήτη οι αποσχισθέντες πολίτες απολαμβάνουν προνομιακής μεταχείρισης;
Ποιος πρόσφερε τα τελευταία υπερπρονόμια -επιδόματα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κ.α.- στους Τουρκοκυπρίους; Ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Την περίοδο που ακολούθησε την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, από τον κυπριακό Ελληνισμό. Βαλλόμενος μανιωδώς έξωθεν, από τους Αγγλοαμερικανούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και στην Κύπρο, από τον Δημοκρατικό Συναγερμό και ενώ οργίαζε η τουρκική προπαγάνδα, ο τότε Πρόεδρος, προσπάθησε να κατευνάσει τις πιέσεις που δεχόταν ο ίδιος και η Κυπριακή Δημοκρατία, με την παροχή υπερπρονομίων στους Τουρκοκυπρίους. Με στόχο να καταδείξει ότι το κυπριακό κράτος δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, και το "όχι" των Ελληνοκυπρίων δεν σήμαινε απόρριψη της λύσης και εγκατάλειψη των Τουρκοκυπρίων.

Η χειρονομία εκείνη του Τάσσου Παπαδόπουλου, χαιρετίστηκε και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό από τα πολιτικά μας κόμματα. Μόνο υπό τα τότε δεδομένα μπορεί να κριθεί, αν εκείνη η ενέργεια ήταν ορθή ή λανθασμένη. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι συνέχισε μια σχιζοφρενική τακτική και πολιτική, η οποία καθιστούσε τους Τουρκοκυπρίους προνομιούχους πολίτες ενός κράτους, το οποίο, η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων δεν αναγνώριζε ως νόμιμο!

Αυτή είναι η παράλογη πλευρά της όλης πολιτικής που ακολουθήθηκε. Και επανειλημμένα, όταν ετίθετο θέμα Τουρκοκυπρίων, η στήλη αυτή έθετε προς τους πολιτικούς μας το καίριο ερώτημα: Ποίο κράτος σε ολόκληρο τον πλανήτη γη, αντιμετωπίζει τους κατοίκους ενός αποσχισθέντος τμήματός του, ως ισότιμους πολίτες του, τους παρέχει όχι απλώς ίσα δικαιώματα, αλλά και υπερπρονόμια έναντι των νομίμων κατοίκων του; Και μάλιστα χωρίς να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, όπως οι υπόλοιποι πολίτες, έναντι του κράτους; Και γιατί η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων να επιθυμεί επανένωση, όταν καρπούται τα ωφελήματα από τέσσερα χρηματοκιβώτια; Εκείνα, δηλαδή, της Τουρκίας, του ψευδοκράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ουδείς απάντησε σε αυτά τα καίρια ερωτήματα.

Παρά ταύτα, και επειδή επικράτησε η άποψη ότι και οι Τουρκοκύπριοι είναι θύματα της Τουρκίας και της κατοχής της, ότι δεν πρέπει να αφεθούν στις αγκάλες της Άγκυρας, και επειδή η απομόνωσή τους δυνατόν να οδηγούσε σε ενίσχυση της διχοτομικής τάσης μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, υπερίσχυσε τελικά αυτό που ισχύει σήμερα. Οι Τουρκοκύπριοι να έχουν αναδειχθεί σε υπερπρονομιούχους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν μάλιστα δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς την Κυπριακή Δημοκρατία.
Αλλά οι καιροί αλλάζουν. Πριν από μερικά χρόνια είχαμε -ή διατηρούσαμε την ψευδαίσθηση πως είχαμε- λεφτά για πέταμα σε πλουσιόπαροχα επιδόματα τόσο προς τους Ελληνοκυπρίους, όσο και προς τους Τουρκοκυπρίους και τους αλλοδαπούς.

Σήμερα, όμως, έχουμε μόνο τη μιζέρια μας και τα άδεια ταμεία μας. Σήμερα είναι εδώ η Τρόικα. Και όταν το κράτος υποχρεώνεται να τερματίζει επιδόματα στη μάνα, στους ανάπηρους και σε όλες τις ευπαθείς τάξεις, δεν μπορεί να συνεχίζει την παροχή επιδομάτων και τη διατήρηση των υπερπρονομίων, σε Τουρκοκυπρίους.

Όλα, λοιπόν, κομμένα. Ορθά ο Δημοκρατικός Συναγερμός και το ΔΗΚΟ κατέθεσαν σχετική πρόταση νόμου στη Βουλή για τερματισμό της ευνοιοκρατικής μεταχείρισης των Τουρκοκυπρίων και των αλλοδαπών. Όσα η Τρόικα αποφάσισε για τους Ελληνοκυπρίους πολίτες, να ισχύσουν και για τους Τουρκοκυπρίους και τους αλλοδαπούς. Όσοι δικαιούνται, στη βάση των κριτηρίων που αποφασίστηκαν, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και παροχή επιδομάτων, να τα πάρουν. Εφόσον, βεβαίως, αποδειχθεί ότι εκπληρώνουν και τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Καταβάλλουν εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πληρώνουν Φόρο Εισοδήματος και γενικά ενεργούν όπως οι Ελληνοκύπριοι.

Η ταυτότητα και το διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα οποία κατέχουν, δεν τους προσφέρουν μόνο δικαιώματα. Επιβάλλουν και υποχρεώσεις...

Διαβάστε περισσότερα...

Ακύρωση της στρατιωτικής άσκησης “Ταύρος”

Την ακύρωση της φετινής άσκησης “Ταύρος” ανακοίνωσε στα κατεχόμενα ο λεγόμενος 

εκπρόσωπος της “προεδρίας“ Οσμάν Ερτούγ.Ο κ. Ερτούγ ανέφερε πως ύστερα από 

επαφές και διαβουλεύσεις με την Τουρκία, αποφασίστηκε να μην πραγματοποιηθεί η 

άσκηση. Πρόσθεσε πως η απόφαση αυτή συνάδει με την έκκληση του ΓΓ των ΗΕ για 

οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των μερών.
Υπενθυμίζεται πως τη  Δευτέρα το Υπουργείο Αμυνας είχε ανακοινώσει πως η 

Κυπριακή Δημοκρατία αποφάσισε τη μη διεξαγωγή της άσκησης «ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ-2012».
http://www.sigmalive.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Από το ζενίθ στον... Ναδίρ

Σημερινή| 27/08/2012 | ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ

Ο ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΣ Ασίλ Ιρφάν Ναδίρ γεννήθηκε στη Λεύκα την 1η Μαΐου 1941 και αποδήμησε οικογενειακώς στην Αγγλία μετά την Ανεξαρτησία.

Ο Τ/κ αρχισφετεριστής και πώς κατέληξε στη φυλακή ως κλέφτης 
Οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες είχαν ως βάση την εκμετάλλευση των ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα. Την περασμένη εβδομάδα καταδικάστηκε σε δεκαετή φυλάκιση για κλοπή χρημάτων από την «Πόλυ Πεκ»

Στις 23 Αυγούστου 2012, ο Ασίλ Ναδίρ καταδικάστηκε από το βρετανικό Κακουργιοδικείο του Λονδίνου σε δέκα χρόνια φυλάκιση. Βρέθηκε ένοχος σε δέκα κατηγορίες κλοπής 29 εκ. στερλινών από την εταιρεία «Πόλυ Πεκ», 61 εκατομμυρίων με τα σημερινά δεδομένα (αν και το ποσό αυτό είναι το ελάχιστο, καθώς η έκταση της κλοπής πλησίαζε τα £150 εκ. και όταν κατέρρευσε η «Πόλυ Πεκ» τον Οκτώβριο του 1990, άφησε χρέη £550 εκ.). 

Ο δικαστής Mr Justice Holroyde, εκδίδοντας την απόφασή του, είπε ότι ο Ναδίρ θα μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με περιορισμούς μετά τα πέντε χρόνια. Το κύριο αποτέλεσμα για μας, όμως, είναι ότι ο Ασίλ Ναδίρ καταδικάστηκε τελικά από βρετανικό δικαστήριο ως κλέφτης.

Και αυτό οφείλεται στις προσπάθειες του Serious Fraud Office της Αγγλίας, το οποίο παρόλες τις δυσκολίες και αντιξοότητες και πολιτικές προφανώς επεμβάσεις υπέρ του Ναδίρ, κατόρθωσε μετά από δύο δεκαετίες να τον παρουσιάσει ενώπιον της Δικαιοσύνης και να καταδικαστεί ως κλέφτης, όπως του αξίζει. 

Ποιος είναι
Ο Τ/κ Ασίλ Ιρφάν Ναδίρ γεννήθηκε στη Λεύκα την 1η Μαΐου 1941 και αποδήμησε οικογενειακώς στην Αγγλία μετά την Ανεξαρτησία. Ξεκίνησε με τις επιχειρήσεις φορεμάτων και το 1964 ίδρυσε την εταιρία Wearall Plc. Το 1973 την μετέτρεψε σε δημόσια και μπήκε στο Βρετανικό Χρηματιστήριο. Το 1980 εξασφάλισε πλειοψηφία μετοχών σε μια μικρή εταιρεία ονόματι «Polly Peck», για να την xρησιμοποιήσει για συναλλαγές με τα κατεχόμενα, και ταυτόχρονα ξεκίνησε και την Uni-Pac Plc στα κατεχόμενα, που κατασκεύαζε χαρτοκιβώτια για «εξαγωγή» των κλεμμένων μας εσπεριδοειδών στην Τουρκία.

Το 1989 η «Πόλυ Πεκ» αγόρασε την εταιρεία φρέσκων φρούτων Ντε Μόντε και το 51% των μετοχών της ιαπωνικής Sansui Electric. Σε χρόνο ρεκόρ η Π.Π. έδειξε υπέρογκα κέρδη και έφθασε στην κορυφή του Βρετανικού Χρηματιστηρίου, με αποτέλεσμα και κάποιοι Ελληνοκύπριοι να τρέχουν να αγοράζουν μετοχές της. Το 1986 αγόρασε το 76% των μετοχών της αμερικανικής Santana Inc., και μεγάλο μερίδιο στην Intercity Plc και άρχισε επενδύσεις (βιομηχανία ενδυμάτων) προς τη Μέση Ανατολή...

Ο βίος και η πολιτεία του
Παράλληλα, άρχισε να χρηματοδοτεί αδρά το Συντηρητικό Κόμμα της Βρετανίας και ανέπτυξε στενές σχέσεις με υψηλά ιστάμενους στη βρετανική πολιτική ζωή. Αν και το ποσό χρηματοδότησης που αναφέρθηκε ήταν £440.000, εντούτοις γράφτηκε ότι αυτό ξεπερνούσε το εκατομμύριο... Στις 28 Σεπτεμβρίου 1991, η εφημερίδα «Guardian» δημοσίευσε πρωτοσέλιδα επιστολή της κας Μάργκαρετ Θάτσερ προς τον Ναδίρ, ημ/νίας 14 Ιουλίου 1987, με την οποίαν του εξέφρασε πόσο ευγνώμονες του ήταν για τη βοήθειά του, δίχως την οποία δεν θα εξασφάλιζαν την 3η θητεία.

Όμως, από το 1990 άρχισαν οι έρευνες για τις δραστηριότητες του Ναδίρ στα κατεχόμενα και τη διοχέτευση εκεί εκατομμυρίων λιρών από την Π.Π.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1990, το Τμήμα Σοβαρών Παραπτωμάτων (Serious Fraud Office) έκανε έφοδο στην εταιρεία του Ναδίρ, South Audley Management, η οποία ήταν η διαχειρίστρια εταιρεία των προσωπικών και οικογενειακών εταιρειών του, και του προσήχθησαν τελικά 66 κατηγορίες για κλοπή. Δεν παρουσιάστηκε στη δίκη το 1993. Δραπέτευσε τον Μάιο 1993 και βρέθηκε στα κατεχόμενα.

Η βοηθός του στην εταιρεία South Audley Management, Elizabeth Forsyth, βρισκόταν στα κατεχόμενα όταν έγινε η έφοδος και έμεινε εκεί μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1994, όταν αποφάσισε και επέστρεψε για να «ξεκαθαρίσει» το όνομά της. Κατηγορήθηκε για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος αξίας £400.000, κλεμμένα από την «Πόλυ Πέκ», καταδικάστηκε για πέντε χρόνια φυλάκιση, αλλά 10 μήνες αργότερα στην έφεσή της, αποσύρθηκαν όλες οι κατηγορίες εναντίον της και αργότερα πήρε και από πάνω κάπου £100.000 αποζημίωση.

Ο δε πιλότος που βοήθησε τον Ναδίρ να διαφύγει με μικρό ιδιωτικό αεροπλάνο, Peter Dimond, ο οποίος επίσης κατέληξε στα κατεχόμενα για λίγα χρόνια μέχρι να επιστρέψει και αυτός να «ξεκαθαρίσει το όνομά του», καταδικάστηκε τον Αύγουστο του 1998 σε δύο χρόνια φυλάκιση, αλλά αφέθη ελεύθερος από το Εφετείο τον Ιανουάριο του 1999... Στη δίκη του πιλότου παρευρέθη και ο παραιτηθείς, τότε, με το σκάνδαλο Ναδίρ-«Πόλυ Πεκ», Υπουργός Βορείου Ιρλανδίας, Michael Mates, ο οποίος, όπως λέχθηκε το 1993, είχε πληρωθεί από τον Ναδίρ για να υποβάλει ερωτήσεις στη Βουλή των Κοινοτήτων, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί σε παραίτηση. Το 2010 αποφάσισε και ο Ναδίρ να επιστρέψει να «ξεκαθαρίσει» και αυτός τ' ονομά του. 

Αρχαιοκαπηλία 
ΣΤΙΣ 28 Σεπτεμβρίου 1990, Βρετανός, με πολύχρονη υπηρεσία στις εταιρείες του Ναδίρ (όπως έγραψε), έστειλε μυστική ενημερωτική επιστολή προς τη Σκότλαντ Γιάρντ με αντίγραφο στο Αρχηγείο της Κυπριακής Αστυνομίας, καταγγέλλοντας διάφορες δραστηριότητες του Ναδίρ, οι οποίες συμπεριελάμβαναν και αρχαιοκαπηλία, δηλώνοντας ότι ήθελε να παραμείνει ανώνυμος, φοβούμενος για τη ζωή του. Έγραψε ο εν λόγω πληροφοριοδότης (σχετικό δημοσίευμα στη «Σημερινή», Σεπτέμβριος 1990):

«Την Τετάρτη, 22 Μαΐου 1985, ο Ναδίρ μέσω στενού του συνεργάτη (γνωστού μόνο με τον κ. Dee ή “D”) πώλησε ιδιωτικά στη Γενεύη βυζαντινούς θησαυρούς, παλαιές εκκλησιαστικές εικόνες και μωσαϊκά από τη βόρεια Κύπρο. Ο Ναδίρ μέσω του κ. Ντι πήρε δύο πληρωμές, μία σε μετρητά αμερικανικών δολαρίων 875.000 και μια τραπεζική επιταγή για 1.45 εκ. γερμανικά μάρκα - η τελευταία κατατέθηκε σε λογαριασμό σε τουρκική τράπεζα, δικαιούχος της οποίας ήταν μια ιθύνουσα εταιρεία του Ναδίρ - πιθανόν η South Audley Management και τα μετρητά στην Ελβετική Τράπεζα Πίστεως της Ζυρίχης (Credit Suisse Bank), σε μυστικό αριθμό, ο οποίος απλώς αναφερόταν σαν “Λογαριασμός RF”.

»Την 20ή Δεκεμβρίου 1985… ο τότε στενός οικονομικός διαχειριστής του Ναδίρ αποκάλυψε σε δύο στενούς βοηθούς του ότι ο λεγόμενος λογαριασμός “RF” ανήκε σε κάποιον Ραούφ Ντενκτάς και ότι το τρεχούμενο υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν πάνω από 11 εκ. δολάρια. Η πληροφορία διέρρευσε σε άλλους υπαλλήλους… έξαλλος ο Ναδίρ απέλυσε μερικούς υπαλλήλους…».

1983: «Από εμπόριο όπλων τα εκατομμύρια Ναδίρ»
ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ Η «ΑΣΠΙΔΑ» ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΛΕΜΟΝΙΑ 
ΚΑΠΟΙΟΙ υψηλά ιστάμενοι στο Λονδίνο γνώριζαν αρκετά καλά τι σήμαινε το «φαινόμενο Ναδίρ-Πόλυ Πέκ». Γνώριζαν πως τα υπέρογκα κέρδη που ξαφνικά παρουσίαζε η «Πόλυ Πεκ» δεν ερχόντουσαν μόνο από τα πορτοκάλια και τα λεμόνια μας από την κατεχόμενη Κύπρο, αλλά αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως ασπίδα, αφενός για την αιμοδότηση του ψευδοκράτους και, αφετέρου, για άλλα συμφέροντα.

Μήπως είναι τυχαίο που όλη αυτή η ξαφνική αυτοκρατορία προέκυψε ταυτόχρονα με τον πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ; Και, παραδόξως, με τη λήξη του πολέμου το 1989 άρχισε να έρχεται και η κρίση; Τον Μάιο του 1993 ξεκίνησε στο βρετανικό Κοινοβούλιο μια έρευνα από επιτροπή με πρόεδρο τον δικαστή Scott, και η οποία απαρτιζόταν από βουλευτές όλων των κομμάτων, για την εμπορία όπλων προς το Ιράν και το Ιράκ. Το όνομα του Ναδίρ εμφανιζόταν επανειλημμένα σ' εκείνη την έρευνα. Ο Ναδίρ παρουσιαζόταν στα έγγραφα όχι μόνον ως μεσάζων στην εμπορία όπλων, αλλά και ως αγοραστής. Έγραψε στις 4.6.1993 ο «Παροικιακός Τύπος» Λονδίνου, με τίτλο «Από εμπόριο όπλων τα εκατομμύρια Ναδίρ»:

«…Την άνοιξη του 1983, ο Ναδίρ υπέγραψε συμφωνία με την εταιρεία Racal Plc για την ανέγερση εργοστασίου ηλεκτρονικών αμυντικών συστημάτων στην Τουρκία. Τον ίδιο χρόνο, ο Ναδίρ υπέγραψε παρόμοια συμφωνία με την εταιρεία Thorn EMI - μια εταιρεία που κατασκευάζει αμυντικούς εξοπλισμούς - δήθεν για κατασκευή τηλεοράσεων. Στην έρευνα Σκοτ έχει ήδη κατατεθεί σχετική μαρτυρία ότι το πολεμικό σύστημα επικοινωνίας του Σαντάμ Χουσεΐν προμήθευσε η Thorn EMI… Τα πρώτα εκατομμύρια προήλθαν φυσικά από την εκμετάλλευση των περιουσιών, που οι Έλληνες πρόσφυγες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν...».

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια, δημοσιογράφος 

Διαβάστε περισσότερα...

Secret deals in Cyprus that gave Asil Nadir big break

By Chris SummersBBC News

Former tycoon Asil Nadir has been jailed for 10 years after being convicted by a British court of stealing millions of pounds from his Polly Peck business empire.

Nadir got his big break in business after the Turkish invasion of Cyprus.

"He is a symbol in Cyprus," says veteran Greek Cypriot politician Alexis Galanos, "for the taking of land and property that did not belong to him and was given to him by [the late Turkish Cypriot political leader, Rauf] Denktash."

In the 1980s and early 90s Asil Nadir was the darling of the City of London as the share price of his Polly Peck International (PPI) empire went up and up.

The business collapsed in October 1990, and three years later he fled to northern Cyprus.

But it has since emerged his big break may have come as a direct result of the Turkish invasion of Cyprus in 1974.

Nadir was born in northern Cyprus in 1941, the son of a modest Turkish Cypriot businessman, and grew up in the Agios Loukas district of Famagusta.

He had several Greek Cypriot friends at school and never promoted nationalist views.

People who knew him say politics always played second fiddle to money.

In 1963 he moved to London and set himself up in business as ethnic tensions were emerging in his homeland.

Nadir looked on from afar as Turkey invaded in 1974, following a coup by Greek nationalists in Nicosia.

Nadir gave his own take on the invasion to the jury at his recent trial: "There was a problem with the two communities and there were three signatories to the Cyprus [1960 independence] treaty - Greece, Turkey and Britain - to make sure they did not annihilate each other.

"[In 1974] Britain and Greece declined and Turkey, after consultation with Britain, went in there and intervened."

When the dust settled the Turks found themselves in possession of property, factories and orchards abandoned by their fleeing Greek Cypriot owners.

'Many unknowns'

Giving evidence, Nadir said: "After the war the island was split into two. There was a population exchange. All the Turks in the south went to the north and the Greeks in the north went to the south."

In the 1980s, the economy of the north, hit by a trade embargo, was in dire straits and Rauf Denktash sought out entrepreneurs within his community.

Nadir volunteered, with one eye on the profit margin.

He told the Old Bailey trial he had not done anything improper but added: "Because of the settlement there were a lot of unknowns and a lot of difficulties and a lot of opportunities with properties.

"The government in the north created property points that were given to people who were displaced from their previous areas. Property points were like title deeds and you could acquire the properties [left by the Greek Cypriots].

"There was a legal market in Cyprus which my family was involved in."

Over the next few years Nadir took over a number of hotels, factories, warehouses and citrus fruit orchards.

These included the Jasmine Court apartment complex in Kyrenia and the Constantia Hotel (since renamed the Palm Beach Hotel) in Famagusta.

The Nadir trial was shown a glossy PPI promotional video, made in 1989, which featured both the Palm Beach and the Jasmine Court.

It was also shown a 1988 contract by which the self-declared Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) leased out Jasmine Court to PPI's subsidiary, Voyager Kibris.

Yiannis Varnava, who fled the Constantia at the time of the invasion aged 15, told the BBC: "We left Famagusta several days before the Turks came but it has been a working hotel ever since."

Famagusta, which was an overwhelmingly Greek Cypriot town, is now part of the TRNC but it has a strong Greek Cypriot exile community and even a football team, Anorthosis, who play in exile in Larnaca.

Mr Galanos, elected mayor-in-exile of Famagusta in 2006, says: "What happened in Cyprus cannot be remedied easily. It makes it very difficult to unify the island. Most of the Greek Cypriot owners are still trying to get compensation."

Citrus centre

Along with large areas of fruit orchards, Nadir was also handed a fruit-and-vegetable packaging plant at Kato Zodia, near Morphou, which had belonged to a Greek Cypriot fruit growers' co-operative, Sedigep.

Panicos Champas, general secretary of the Union of Cypriot Farmers, told the BBC: "From an early age I used to help my parents with the farm we had in Kato Zodia.

"Now, 200 metres from our house is the packaging factory where, we learned, Asil Nadir illegally traded our products, utilising the factory owned by us producers."

Mr Champas said, in his opinion: "Asil Nadir is an illegal merchant who has been exploiting our properties for many years and gaining money at our expense."

Nadir referred in court to Morphou by its Turkish name, Guzelyurt, and said that 80% of citrus grown on the island grew in this area.

PPI, he said, owned thousands of citrus plantations in the Morphou area.

In 1980 he took over PPI, and its early success was built on fruit juice.

PPI's main subsidiaries were Uni-Pac Packaging and Sunzest Trading.

'For virtually nothing'

Many people in the Greek Cypriot community, both on the island and in the UK, believe the leg-up Nadir was given by Mr Denktash played a considerable part in his rise.

Costas Apostolides, an economist and journalist with the Cyprus Mail, was the first to write about Nadir's property deals in the 1980s.

He told the BBC: "He received various properties for virtually nothing. Initially it was citrus-growing areas and later hotels and a large complex of flats in Kyrenia."

Mr Apostolides said Nadir had been given large tracts of land at Alacati (Alagadi) and Voukalida (Bafra), both of which had beautiful beaches and "fantastic potential" for tourist development.

By the late 1980s, he was the doyen of entrepreneurs and was raising millions from shareholders.

But Mr Apostolides said: "This land belonged to displaced people. They have not cost [the Turks] anything and you are then giving them to somebody else to exploit."

Nadir's trial at the Old Bailey heard allegations the 71-year-old had stolen more than £100m from PPI between 1987 and 1990 and fed it back to banks in the TRNC.

Mr Denktash, his political ally, sheltered him after he jumped bail in 1993 and fled back to the island, but publicly broke with him the following year.

Mr Denktash called for his arrest on charges of tax evasion but no action was taken.

As a citizen of the TRNC, a state only recognised by Turkey, he could not be extradited to the UK.

Eleni Meleagrou, a lawyer specialising in reclaiming Greek Cypriot property in the north, said she herself had discovered that an area of orange groves which belonged to her father had ended up in Nadir's hands.

Ms Meleagrou, the former wife of writer Christopher Hitchens, said: "A plot in Kapouti, near Morphou, had been leased by the TRNC to Asil Nadir to use as a plant producing orange juice from the orange groves in the area."

She is one of a number of Greek Cypriots who have applied to the Immovable Property Commission, a body set up by the TRNC to assess claims to ownership of land in northern Cyprus.

The Turkish Cypriot authorities said recently the Immovable Property Commission had paid out £60m in compensation to Greek Cypriot land-owners.

Nadir stayed a fugitive in northern Cyprus, occasionally venturing over to Turkey, until 2010 when he decided to return to the UK to face the music.

But in 1998, eight years after PPI collapsed, four companies - the Marangos Hotel Company, Pharos Estates, Sedigep and Cyprus Ports Authority - took legal action against PPI's administrators.

The judgement in the Court of Appeal ruled the English courts had no jurisdiction to hear the claim.

Nadir's trial at the Old Bailey heard administrators had been unable to track down money in northern Cyprus.

Philip Shears QC, prosecuting, said documents about the deposits said to have been made by his mother Safiye were fake.

Accountants who went to northern Cyprus were unable to speak to Mrs Nadir and had difficulty with the tycoon's employees.

"Administrators were met with obstruction, and inaccurate and inconsistent accounts and explanations," said Mr Shears.

Nadir has so far not replied to a series of questions from the BBC about his business dealings in Cyprus.

He denied 13 sample counts of theft but was convicted of 10 after a seven-month trial and was jailed for 10 years on Thursday.

Mr Apostolides says: "This was not just considered appalling by Greek Cypriots but also it was unfair to Turkish Cypriots because this was someone coming from outside who was given the chance to exploit the whole country."

Chris.Summers-INTERNET@bbc.co.uk

Διαβάστε περισσότερα...

Σχέδιο προσάρτησης κατεχομένων >Η Άγκυρα μελετά κινήσεις, δεν θα εφαρμόσει όμως «συμβατικές διαδικασίες»

Του Κώστα Βενιζέλου costas.venizelos@phileleftheros.com 

Θέμα προσάρτησης των κατεχομένων στην Τουρκία επανέρχεται στο προσκήνιο, δεν αναμένεται όμως να γίνει τούτο με «συμβατικές διαδικασίες». Το θέμα έχει συζητηθεί σε συσκέψεις υψηλού επιπέδου στην Τουρκία και αναφορές έγιναν πρόσφατα από τον κατοχικό ηγέτη, Ντερβίς Έρογλου σε ενημέρωση τουρκικών ΜΜΕ. Η Άγκυρα δεν πρόκειται να προχωρήσει και να προσαρτήσει τα κατεχόμενα με «επίσημο» τρόπο, αλλά θα πράξει τούτο μέσα από σειρά κινήσεων, αποφάσεων και τη διαμόρφωση νέων δεδομένων επί του εδάφους. Σε πολιτικό επίπεδο, αυτό που διαφαίνεται είναι πως μέσα από την εξουδετέρωση της διαδικασίας των απευθείας διαπραγματεύσεων, η οποία ούτως ή άλλως παραπαίει, θα επιχειρήσει η τουρκική πλευρά να προχωρήσει στην εφαρμογή των σχεδιασμών της. 

Οι τουρκικές μεθοδεύσεις διαφαίνονται μέσα από διάφορες ενέργειες που γίνονται τόσο παρασκηνιακά όσο και στο προσκήνιο. Είναι προφανείς οι στόχοι και από το «οικονομικό πρωτόκολλο για την περίοδο 2013-2015», το οποίο συζητείται αυτή την περίοδο. Το πρωτόκολλο προωθεί την εκ βάθρων αναδιάρθρωση των δομών του κατοχικού καθεστώτος. 

Θα αλλάξουν, όπως προκύπτει από το προσχέδιο, το «πολιτειακό σύστημα». Είναι δε σαφές πως μέσα από την εφαρμογή του προωθείται η αναβάθμιση και η εδραίωση του τουρκικού στοιχείου στην κατεχόμενη Κύπρο (κάτι βέβαια που γίνεται βαθμηδόν από το 1974 και εντεύθεν). Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, σε ανώτατες θέσεις, σε θέσεις-κλειδιά του ψευδοκράτους θα τοποθετούνται πλέον έποικοι (ακόμη και η τυπική και ελεγχόμενη τοποθέτηση Τ/Κ σε αυτές τις θέσεις δεν θα γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις). 

Παράλληλα με επενδύσεις από την Τουρκία θα επιχειρηθεί η οικονομική αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Αυτό θα γίνει σε δυο επί πεδα. Η τουρκική «πρεσβεία» στα κατεχόμενα, μέσα από έναν σχεδιασμό περικοπών θα προωθήσει στοχευμένα κονδύλια. Σε αυτό το πεδίο εντάσσονται οι κινήσεις για μεταφορά νερού από την Τουρκία, ενδεχομένως και ηλεκτρικού ρεύματος αλλά και έργων υποδομής. Εκείνο, όμως, που φαίνεται να έχει περισσότερη σημασία είναι η προώθηση ενός σχεδίου «ιδιωτικοποιήσεων», το οποίο θα φέρει τουρκικά κεφάλαια στα κατεχόμενα. 

 

Πρώτος στόχος θα είναι το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου καθώς κι άλλες «υπηρεσίες» του κατοχικού καθεστώτος. Στην Τουρκία -το είπε άλλωστε και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δημόσια- θεωρούν τους Τουρκοκύπριους ανίκανους να βοηθήσουν στην οικονομική ανάπτυξη των κατεχομένων και τους χαρακτηρίζουν κακομαθημένους καθώς ζουν «από τα εμβάσματα της Άγκυρας». Με την εισβολή των τουρκικών κεφαλαίων θεωρούν, πάντως, ότι θα αλλάξουν τα δεδομένα στην οικονομία και θα μειωθούν και οι υποχρεώσεις της Τουρκίας που πληρώνει κάθε μήνα για τα κατεχόμενα. Στην ατζέντα της τουρκικής πλευράς είναι και το κεφάλαιο της αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Τέτοια δυνατότητα σήμερα δεν υπάρχει, ακόμη και εάν καταρρεύσει πλήρως η διαδικασία. Γι’ αυτό και ενώ δεν εγκαταλείπεται ως στόχος, είναι προφανές πως προτεραιότητα είναι σήμερα η αλλαγή σκηνικού στο ψευδοκράτος και η τουρκοποίηση των κατεχομένων σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Πληθυσμιακά υπάρχει το στοιχείο των εποίκων, που ενισχύει τις κινήσεις που γίνονται σε άλλο επίπεδο. Είναι σαφές πως η εδραίωση της Τουρκίας στην περιοχή, περνά από την Κύπρο ενώ την ίδια ώρα, άξονες αυτής της πολιτικής είναι ο έλεγχος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο των υδρογονανθράκων, των υδάτινων πόρων αλλά και του εναέριου χώρου. 

 

Διπλωματικές πηγές σημείωναν πως οι Τούρκοι αξιοποιούν και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος θεωρώντας πως η χώρα καθίσταται πιο ευάλωτη. Είναι φανερό πως το σχέδιο Β έχει εισέλθει σε τροχιά εφαρμογής και οι σχεδιασμοί, όπως πάντα άλλωστε, δεν αφορούν την Κύπρο μόνο, αλλά ευρύτερα τα στρατηγικά συμφέροντα ελέγχου της περιοχής από την Τουρκία. 

 

Οι Βρετανοί βλέπουν και ε/κ ευθύνες για τη μη λύση Κυπριακού 

ΜΟΝΟοι Βρετανοί αποδίδουν ευθύνες και στην ελληνοκυπριακή πλευρά για το σημερινό αδιέξοδο στο Κυπριακό. Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, το Λονδίνο αξιολογώντας την πορεία των διαπραγματεύσεων τηρεί στάση ίσων αποστάσεων, με προφανή στόχο να καλύψει την Τουρκία και τον Έρογλου που φέρουν την ευθύνη για το πάγωμα των συζητήσεων. Ενημερωμένη πηγή ανέφερε στον «Φ» ότι οι Βρετανοί, υποδεικνύουν πως φταίνε και οι Ελληνοκύπριοι για τη μη λύση του Κυπριακού προτάσσοντας δυο λόγους, που δεν αφορούν μεν ούτως ή αλλως τη σημερινή φάση της διαδικασίας αλλά και δεν ισχύουν. 

Πρώτο, αναφέρουν πως οι Ελληνοκύπριοι έχουν απορρίψει το σχέδιο Ανάν, το 2004, χάνοντας όπως ισχυρίζονται «την ευκαιρία». Θέση, βεβαίως, που δεν αντέχει σε καμία λογική καθώς, εκτός των άλλων, αντιστρατεύεται την αρχή της Δημοκρατίας. 

Δεύτερο, υποστηρίζουν πως δεν αξιοποιήθηκε η παρουσία του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην ηγεσία του κατοχικού καθεστώτος και αφέθηκε να διαρρεύσει ο χρόνος, μέχρι που τον διαδέχθηκε ο Έρογλου. Οι Βρετανοί ισχυρίζονται πως δήθεν οι Ελληνοκύπριοι κατά την περίοδο που συνομιλητής ήταν ο Ταλάτ κωλυσιεργούσαν, δεν αποδέχονταν να δημοσιοποιηθούν οι συγκλίσεις και γενικά δεν αποδέχονταν την πρόοδο. Είναι σαφές πως η επιχειρηματολογία αυτή της βρετανικής πλευράς δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια να μη φορτωθούν οι Τούρκοι την ευθύνη του αδιεξόδου. Γι’ αυτό και προσφεύγουν στην προσφιλή τακτική της απόδοσης ίσων ευθυνών. 

Σημειώνεται συναφώς πως με τη βρετανική προσέγγιση δεν υπάρχουν χώρες που συμφωνούν. 

Δύσκολο το εγχείρημα για μεταφορά νερού 

ΓΙΑ την Τουρκία σημαντικό έργο είναι αυτό για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού που θα μεταφέρει νερό από την Τουρκία στα κατεχόμενα. Γι’ αυτό και έχει αναδειχθεί και πολιτικά τόσο από την Άγκυρα όσο και από το κατοχικό καθεστώς. Το εγχείρημα αυτό της Τουρκίας για μεταφορά νερού στα κατεχόμενα δεν είναι θεωρείται εύκολο και κάποιοι ειδικοί αμφιβάλλουν κατά πόσο θα μπορέσει να πετύχει τον στόχο αυτό. Υπολογίζεται ότι 75 εκατ. κυβικά μέτρα νερού θα μεταφέρονται κάθε χρόνο από το φράγμα αυτό στα κατεχόμενα και στόχος είναι να υλοποιηθεί μέχρι το 2014. 
InfoGnomon

Διαβάστε περισσότερα...

Rethinking National Security

CYPRUS, RUSSIA, SYRIA, AMERICA, THE EU, TURKEY ET AL

Posted on July 23, 2012 by Alan Berlind

0

A recent development in the Eastern Mediterranean may have escaped notice in the U.S. media but is potentially important with respect to Western efforts to pressure Syrian President Assad into departing the scene and Russia’s intransigence in the United Nations Security Council (UNSC). 

It is clear to all observers that the Russian reluctance to turn against Assad is related above all to the presence of a Russian naval facility at the Syrian port of Tartus, the only such Russian facility in the Mediterranean and, therefore, of paramount importance to Moscow.  Whether because of a change of heart in the Kremlin (not likely) or growing recognition that Assad simply cannot last forever, the Russians may be searching for an alternative.  In any case, last week saw the docking at the Cypriot port of Limassol of two Russian Black Sea Fleet warships, the first such occurrence in more than a decade, setting off speculation that Moscow may be resigned to losing its base in Syria in the event of Assad’s downfall and determined to keep its naval presence in the area.

With two members of the UNSC also members of the European Union, it is more than intriguing to note that Cyprus began its first term in the rotating EU Presidency this month.  One cannot say with certainty whether Cyprus sought and secured the concurrence of its EU partners, and, perhaps, the United States, before opening its major port to the Russian ships, but one can safely assume that Nicosia did not make the move without multiple consultations.  Moreover, it would be foolish to ignore the possibility that substantial Russian financial assistance to Cyprus, as the latter struggles to remain in the EuroZone, is contingent upon Cypriot cooperation in the matter.  

It must be added that Russian support for the UNSC action it has been opposing would still leave China’s objections to be dealt with but from a position of greater strength.  Finally, one can only speculate on the reaction of Turkey, firmly opposed to Assad and the refuge of choice for Syrian freedom fighters and military defectors alike.  Russian use of Limassol, in addition to the issues discussed above, underscores the Kremlin’s continuing refusal, along with the entire international community, to recognize the Turkish-created so-called “Turkish Republic of Northern Cyprus” and, therefore, to use its port of  Famagusta.

Διαβάστε περισσότερα...

Κορκμάζχαν: Ο Ερντογάν προσπαθεί να επιβάλει σουνιτικό πολιτικό Ισλάμ

Στις προσπάθειες του κόμματος του Τούρκου Πρωθυπουργού Ερντογάν να επιβάλει το σουνιτικό πολιτικό Ισλάμ στα κατεχόμενα αναφέρθηκε ο Αμπτουλάχ Κορκμάζχαν, γραμματέας οργανωτικού του Κόμματος Ενωμένη Κύπρος, ο οποίος εκπροσώπησε το κόμμα στη σύνοδο της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, στην Αθήνα.

 Οπως γράφει ο τ/κ Τύπος, ο κ. Κορκμάζχαν είπε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι ένα ελληνικό κράτος, ότι οι Τ/κ έχουν ίσα δικαιώματα και ότι η Προεδρία της ΕΕ μπορεί να είναι το μέσον για μια ομοσπονδιακή λύση.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Κύπρος είναι πρόβλημα εθνικής ασφαλείας

Άρθρο του Αχμέτ Κερίμ στη Βατάν

 «Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Κυβέρνηση και η Ελλάδα επαναλαμβάνουν ότι θα πρέπει να αποχωρήσει ο τουρκικός Στρατός και οι έποικοι από το νησί και να καταργηθούν οι εγγυήσεις. Με άλλα λόγια Ελληνοκύπριοι και Ελλάδα επιδιώκουν τον τερματισμό των εγγυήσεων και των δεσμών της Τουρκίας με το νησί. Γιατί; Η απάντηση είναι εύκολη και μπορεί να εξηγηθεί με τα γεγονότα του παρελθόντος.

Η ε/κ ηγεσία και η Ελλάδα είναι αυτές που σχεδίασαν και εφάρμοσαν τη γενοκτονία κατά των Τ/κ. Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που μαρτυρούν ότι στις 25 Δεκεμβρίου 1963 οι Ε/κ είχαν σχεδιάσει ένοπλη επίθεση κατά των Τ/κ για να τους εξοντώσουν.Το σχέδιο “Ακρίτας” έχει δημοσιευτεί στον ε/κ Τύπο και άτομα που έλαβαν μέρος στη σχεδιαζόμενη γενοκτονία αποκάλυψαν τα της εκπαίδευσής τους. Όλα αυτά δημοσιεύτηκαν στον ε/κ Τύπο. Θύματα της γενοκτονίας ήταν μωρά 4 μόλις μηνών μέχρι γέροι 90 ετών. Απόδειξη οι ομαδικοί τάφοι σε πολλές περιοχές.

Κανείς δεν δικαιούται να καταδικάσει τους Τ/κ να ξαναζήσουν το ίδιο μαρτύριο. Δεν πρόκειται οι Τ/κ να θέσουν σε κίνδυνο της ασφάλειά τους πιστεύοντας σε υποσχέσεις και ωραία λόγια. Δεν πρόκειται να ρισκάρουν και να θυσιάσουν το μέλλον τους και την εθνική τους ασφάλεια στο βωμό των λέξεων “ειρήνη, λύση, συμφωνία”.

Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η ε/κ πλευρά δεν θα επιχειρήσει να επαναλάβει όλα όσα διέπραξε στο παρελθόν. Πολλές φορές έχει καταπατήσει τις συμφωνίες που υπέγραψε και έχει ξεχάσει τις υποσχέσεις που εδωσε. Άρα δεν μπορούμε να βασιστούμε στις υποσχέσεις και τις υπογραφές των Ε/κ και ως εκ τούτου δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε την ασφάλεια που απολαμβάνουμε σήμερα.

Οι Ε/κ, εκτός του ότι προσπαθούν να εξοντώσουν τους Τ/κ, απειλούν και την ασφάλεια της Τουρκίας. Προσπαθούν να θέσουν υπό την κυριαρχία τους το σύνολο της Κύπρου και να περιορίσουν την ασφάλεια της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Είναι απαράδεκτοι οι στόχοι αυτοί των Ε/κ. Οι προσπάθειες να θέσουν σε ρίσκο την ασφάλεια της Τουρκίας και του τ/κ λαού εν ονόματι μιας δήθεν δίκαιης και βιώσιμης λύσης δεν μπορούν να αποδοθούν ως ενέργειες καλής θέλησης. Το Κυπριακό είναι πρόβλημα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία και τον τ/κ λαό και για το λόγο αυτό κάθε προσέγγιση για επίλυσή του θα πρέπει να επικεντρώνεται στο θέμα ασφάλεια».

Διαβάστε περισσότερα...

Άρχισαν τα έργα υποδομής για τις έρευνες φυσικού αερίου στα Κατεχόμενα

Άρχισαν στο χωριό Σύγκραση στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου τα έργα υποδομής, όπου θα γίνει η γεώτρηση για φυσικό αέριο από την Τουρκική Ανώνυμη Εταιρία Πετρέλαιου (ΤΡΑΟ).

Σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό τύπο, το έργο προβλέπει περίφραξη του χώρου, έργα οδοποιίας και άνοιγμα τεσσάρων πηγαδιών, εκ των οποίων το ένα θα φθάσει σε βάθος 3000 μέτρων.

Η έναρξη των εργασιών των γεωτρήσεων θα γίνει στις 28 Φεβρουαρίου με εκδήλωση, στην οποία θα παρίσταται ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ, ενώ σύμφωνα με το δημοσίευμα δεν αποκλείεται και η παρουσία του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ντενκτάς και η κυπριακή ιστορία

Χρήστος Ιακώβου

Ο πρόσφατος θάνατος του Ραούφ Ντενκτάς μας δίδει την ευκαιρία να επανεκτιμήσουμε το ρόλο του στην νεώτερη κυπριακή ιστορία, δεδομένου ότι ο παράγοντας «προσωπικότητα» έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του κυπριακού ζητήματος. Για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, οι ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές τόσο της Τουρκοκυπριακής ελίτ όσο και τις ίδιας της Τουρκοκυπριακής κοινότητας είχαν επισκιαστεί, πολλές φορές διά πυρός και σιδήρου, από τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς και την πολιτική δράση του Ντενκτάς. Παρά τις κατά καιρούς διαφωνίες μίας μερίδας Τουρκοκυπρίων, ο Ντενκτάς κατάφερε να εδραιωθεί στην ηγεσία της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, έχοντας πάντοτε την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας, αφού λειτούργησε συστηματικά ως εργαλείο υλοποίησης των τουρκικών στρατηγικών στόχων στο Κυπριακό ήδη από την δεκαετία του 1950.

Η άμεση και δραστήρια ανάμειξη του Ραούφ Ντενκτάς με την πολιτική αρχίζει το 1958 όταν παραιτείται από τη θέση του δικηγόρου του στέμματος για να εκλεγεί πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τουρκοκυπριακών Συνδέσμων και ταυτόχρονα να κινήσει παρασκηνιακά τα νήματα μέσω της νεοϊδρυθείσας από την Τουρκία ΤΜΤ. Ο Ντενκτάς επιλέγει την περίοδο αυτή να αναμειχθεί στην πολιτική αφού δρομολογήθηκε η λύση της ανεξαρτησίας για το Κυπριακό και έπρεπε να αναζητήσει ένα άλλο ρόλο στο υπό διαμόρφωση νέο πολιτικό περιβάλλον. Η κίνηση αυτή του Ντενκτάς διευκολύνθη και από το αποικιοκρατικό καθεστώς το οποίο ευνοούσε την δημιουργία συνθηκών πολιτικοποίησης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας μέσα στα πλαίσια της πολιτικής «διαίρει και βασίλευε».

Μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης–Λονδίνου, ο Ντενκτάς εξέφρασε συστηματικά την τάση εκείνη που υποστήριξε ότι η λύση δεν ήταν βιώσιμη και ότι θα έπρεπε η Τουρκοκυπριακή κοινότητα να επιμείνει στην διχοτόμηση. Αν και στην μεταβατική περίοδο 1959-60 έλαβε μέρος ως επικεφαλής της Τουρκοκυπριακής αντιπροσωπείας στην τετραμερή επιτροπή για τη σύνταξη του Συντάγματος δεν επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την σημαντική αυτή πράξη αφού ως πρόεδρος της Τουρκοκυπριακής αντιπροσωπείας Άλλωστε, σπανίως εμφανιζόταν στις συνεδρίες της επιτροπής. Το γεγονός αυτό, καθώς επίσης και η άρνηση του να αναλάβει υπουργικό αξίωμα, αποδεικνύει την δυσπιστία με την οποία αντιμετώπιζε την νέα τάξη πραγμάτων στην Κύπρο. Η εκλογή του ως προέδρου της Τουρκικής Κοινοτικής Συνέλευσης το 1960 θα του δώσει μία νέα δυνατότητα αποδοτικής ανάμειξης στα πολιτικά δρώμενα των Τουρκοκυπρίων. Από το 1960 μέχρι την κρίση του 1963, ο Ντενκτάς θα επιχειρήσει συστηματικά να εδραιωθεί ως ο αρχηγός της τουρκοκυπριακής σκληροπυρηνικής μειοψηφίας προσπαθώντας να υποσκάψει τον αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας, Φαζίλ Κιουτσιούκ. Οι ενέργειές του κατά την περίοδο αυτή εστρέφοντο ουσιαστικά στην διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην υποταγή της Τουρκοκυπριακής κοινότητας στους δικούς του ιδεολογικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς. Αυτό είχε ως συνέπεια να τον οδηγήσει στις ανατρεπτικές ενέργειες του 1963-64 γεγονός που οδήγησε της αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας να του απαγορεύσουν την είσοδο στην Κύπρο μέχρι το 1967 που επέστρεψε παράνομα στο νησί και συνελήφθη.

Η κυριαρχία του Ντενκτάς στην Τουρκοκυπριακή Κοινότητα συντελείται το1970 όταν στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της «Συνέλευσης της Προσωρινής Αυτόνομης Διοίκησης» αντικαθιστά τον Κιουτσιούκ. Η πρώτη του πράξη να αφαιρέσει τη λέξη «Προσωρινή» φανέρωνε τις προθέσεις του να προσαρμόσει πλήρως την πολιτική του στις στρατηγικές ανάγκες της Άγκυρας στην Κύπρο.

Η οριστική κυριαρχία του Ντενκτάς από το 1970 μέχρι και το 2004 σηματοδοτεί την υποταγή της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ηγεσίας στο στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας και την υιοθέτηση μιας πιο σκληρής και αδιάλλακτης γραμμής στο Κυπριακό. Ουσιαστικά, η άνοδος του Ντενκτάς υπήρξε το αποτέλεσμα της έκρυθμης κατάστασης που δημιουργήθηκε μετά τα Χριστούγεννα του 1963. Ο περιορισμός της Τουρκοκυπριακής κοινότητας σε θυλάκους οδήγησε στην εξάρτηση από την Άγκυρα μέσω της ΤΜΤ που ελέγχετο από τα πιο εξτρεμιστικά στοιχεία. Αυτό σταδιακά οδήγησε στην απώλεια των όποιων δυνατοτήτων πολιτικής βούλησης της κοινότητας και μοιραία εκείνη η μετριοπαθής ομάδα που είχε διαφορετική από τον Ντενκτάς προσέγγιση σχετικά το πρόβλημα, σταδιακά εξασθένισε.

Η εδραίωση του Ντενκτάς έλαβε νέες διαστάσεις μετά την εισβολή του 1974 όταν πλέον επέρχεται και ο πλήρης γεωγραφικός διαχωρισμός των Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκυπρίους υπό τον πλήρη έλεγχο του ισχυρού στρατού κατοχής και την ενίσχυση από τον ολοένα διογκούμενο αριθμό Τούρκων εποίκων.
Η όλη δράση του Ντεντκτάς στο κυπριακό ήταν η απόλυτη επιδίωξη και υλοποίηση των στόχων που έθεσε επισήμως το τουρκικό κράτος στο Κυπριακό το 1956 με τις στρατηγικής σημασίας εκθέσεις του συνταγματολόγου Νιχάτ Ερίμ και οι οποίες συνοψίζοντο σε πέντε σημεία. Πρώτον, οι διεκδικήσεις της Κύπρου από την Τουρκία θα πρέπει να στηρίζονται σε πολιτικούς λόγους. Επομένως η Τουρκία θα πρέπει να επιδιώξει τη λύση διχοτόμησης. Δεύτερο, στο νησί υπάρχουν δυο διαφορετικές κοινότητες, η κάθε μια από τις οποίες έχει το δικαίωμα της ξεχωριστής αυτοδιάθεσης. Τρίτο, η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει εφαρμοσθεί με την μετακίνηση των Ελλήνων (Ρωμιών). Τέταρτο, η Τουρκία θα πρέπει να καθορίσει την προσφορότερη γι’ αυτήν μορφή διχοτόμησης. Πέμπτο, πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο, ούτως ώστε το σύνολο του Τουρκικού πληθυσμού να μπορέσει να αυξηθεί στο ποσοστό που ανήρχετο επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

www.geopolitics-gr.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Κηδεύτηκε ο Ραούφ Ντενκτάς παρουσία σύσωμης της τουρκικής ηγεσίας-Διαδρομή χαραγμένη από την Τουρκία

Λευκωσία: Με την οικογένειά του να θρηνεί και στην παρουσία της τουρκικής ηγεσίας, αλλά και εκπροσώπων από διάφορες χώρες έγινε σήμερα στα κατεχόμενα η κηδεία και η ταφή του πρώην ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ραούφ Ντενκτάς.

Με γοερό κλάμα και αγκαλιάζοντας το φέρετρο αποχαιρέτισε τον Ραούφ Ντενκτάς, η σύζυγός του Αϊντίν, έξω από το Σελιμίγιε τζαμί, τον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας, στην κατεχόμενη Λευκωσία.


Πριν από αυτή, ο Σερντάρ Ντενκτάς αγκάλιασε επίσης για αρκετή ώρα το φέρετρο του πατέρα του. Οι δίδυμες κόρες Ντεγέρ και Εντέρ ήταν δίπλα στη μητέρα τους αποχαιρετώντας και αυτές τον πρώην Τ/κ ηγέτη. Παρόντα και τα 11 εγγόνια του εκλιπόντος.

Η ταφή της σορού του Ραούφ Ντενκτάς έγινε νωρίς το απόγευμα στο ''πάρκο δημοκρατίας'', απέναντι από το ''κρατικό'' νοσοκομείο της κατεχόμενης Λευκωσίας, κοντά στο μνημείο της ΤΜΤ. Στον ίδιο χώρο αργότερα θα στηθεί μαυσωλείο στη μνήμη του πρώην Τ/κ ηγέτη.

Όπως έγινε γνωστό, για την ταφή του χρησιμοποιήθηκε χώμα από την Τουρκία, τον τεκέ Χαλά Σουλτάν στη Λάρνακα και τον τάφο του γιου του Ραΐφ Ντενκτάς, όπου ο ίδιος είχε εκδηλώσει παλαιότερα επιθυμία να ταφεί.

Σύσσωμη η τουρκική ηγεσία με ειδικές πτήσεις μετέβη στα κατεχόμενα για να παραστεί στην κηδεία του Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος απεβίωσε την προηγούμενη Παρασκευή σε ηλικία 88 ετών μετά από πολύμηνη μάχη και νοσηλεία σε νοσοκομεία στα κατεχόμενα και την Τουρκία, λόγω προβλημάτων υγείας.

Ο Τούρκος Πρόεδρος, Αμπντουλάχ Γκιουλ έφθασε τελευταίος στο λεγόμενο προεδρικό, όπου το φέρετρο του Ραούφ Ντενκτάς βρίσκονταν σε δημόσιο προσκύνημα από χθες. Νωρίτερα είχαν φθάσει ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Τζεμίλ Τσιτσέκ, ο Αντιπρόεδρος, αρμόδιος για κυπριακές υποθέσεις, Μεσίρ Αταλάι, ο ΥΠΕΞ, Αχμέτ Νταβούτογλου, ο Υπουργός για ευρωπαϊκά θέματα, Εγκεμέν Μπαγίς, ο Υπουργός Αμυνας, Ισμέτ Γιλμάζ, ο Υπουργός Οικονομικών, Μεχμέτ Σιμσέκ, η Υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικής πολιτικής, Φατμά Σιαχίν, ο Αντιπρόεδρος Μπεκίρ Μποζντάγ.

Στην κηδεία, που έγινε ''δημοσία δαπάνη'', παρέστησαν επίσης ο Πρόεδρος της ΚΣΣΕ, Μεβλούτ Τσαβούσλογου, ο ΓΓ του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης, Εκμελεντίν Ιχσάνογλου. Μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου, ο πρώην Πρόεδρος του ίδιου κόμματος, Ντενίζ Μπαϊκάλ, ο Πρόεδρος του κόμματος Εθνικιστικής Δράσης, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος, Ναμίκ Κεμάλ Ζεϊμπέκ, ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού κόμματος, Μπασούμ Τουρκέρ, ο Αντιπρόεδρος του ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ και Πρόεδροι μικρότερων τουρκικών κομμάτων.

Επίσης, ο Αρχηγός του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Νεζντέτ Οζέλ και ο αρχηγός ξηράς, στρατηγός Χαϊρί Κιβρίκογλου. Αίσθηση έκανε και η παρουσία της χήρας του πρώην Πρωθυπουργού της Τουρκίας επί εισβολής, Μπουλέντ Ετζεβίτ, Ραχσιάν.

Στην κηδεία παρέστησαν επίσης εκπρόσωποι από το Κόσοβο, το Αφγανιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Κατάρ, τα Σκόπια, το Πακιστάν και τη Βουλγαρία.

Πλήθος κόσμου, πολλοί από αυτούς έποικοι, χειροκρότησαν όταν το φέρετρο, που κρατούσαν στρατιώτες, έφθασε από το λεγόμενο προεδρικό στην πλατεία Ινονού, όπου τοποθετήθηκε σε ανοικτό στρατιωτικό όχημα. Ο κόσμος κρατούσε σημαίες του ψευδοκράτους, αφίσες με τον Ραούφ Ντενκτάς και πανό που έγραφαν ''Θα ζεις για πάντα μαζί μας'', ''Δεν θα σε ξεχάσουμε'', ''Θα είσαι πάντα στις καρδιές μας''.

Το όχημα με το φέρετρο συνόδευε στρατιωτική πομπή. Επίσημοι και μη ακολούθησαν πεζοί μέχρι το Σελιμίγιε τζαμί, στο οποίο έχει μετατραπεί ο καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας στην κατεχόμενη Λευκωσία, μέσω της πλατείας Σεραγιού, όπου οι συγκεντρωμένοι ήταν λιγότεροι.

Τα καταστήματα ήταν κλειστά στην κατεχόμενη εντός των τειχών Λευκωσία με απόφαση του λεγόμενου υπουργικού συμβουλίου, ενώ κλειστά στα κατεχόμενα ήταν σήμερα τα σχολεία, η ''δημόσια υπηρεσία'', οι τράπεζες και πολλά ιδιωτικά γραφεία. Μετά και την ταφή ο ''δήμος'' κατεχόμενης Λευκωσίας και άλλες οργανώσεις κερνούσαν στον τσεσμέ (πηγή νερού) δίπλα από την πύλη Κερύνειας, σούπα σε όλον τον κόσμο, κάτι που για πρώτη φορά γίνεται στα κατεχόμενα.

Της νεκρώσιμης τελετής στο τζαμί προέστη ο ''υπεύθυνος θρησκευτικών υποθέσεων'', Μπεσίρ Αταλάι, ο οποίος σε σύντομη ομιλία του είπε ότι ο Ραούφ Ντενκτάς αφιέρωσε τη ζωή του στον τ/κ ''λαό'' και αφιερώθηκε στο να προάγει τις αξίες των Τ/κ. Ο Ραούφ Ντενκτάς, ανέφερε, ήταν πιστός και κάλεσε τον κόσμο να προσευχηθεί γι' αυτόν.

Όπως έγινε γνωστό, κάλεσμα σε προσευχή για την κηδεία του Ραούφ Ντενκτάς διαβάστηκε σήμερα σε όλα τα τζαμιά στην Τουρκία.

Έξω από το τζαμί Σελιμίγιε υπήρχαν 18 στεφάνια της οικογένειας, της τ/κ και τουρκικής ηγεσίας, αλλά και άλλα από τ/κ οργανώσεις, συνδέσμους και ιδιώτες. Μεταξύ αυτών υπήρχαν στεφάνια από τον Αντώνη Χατζηρούσο, Βουλευτή - όπως έγραφε - των Μαρωνιτών, και τους Παντελή Χατζηφεσά και Μιχάλη Χατζιωσήφ, χωρίς να αναγράφεται οποιαδήποτε ιδιότητά τους. Εξάλλου, εντός της αυλής της εκκλησίας - τζαμιού, τα ευαγή ιδρύματα στα οποία έγινε εισφορά έναντι λουλουδιών, όπως είχε ζητήσει η οικογένεια Ντενκτάς, είχαν αναρτήσει κατάλογο με ονόματα όσων είχαν προβεί σε εισφορά. Στον κατάλογο του ''τ/κ ιδρύματος εκπαίδευσης'' αναγραφόταν το όνομα του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη.

Τα μέτρα ασφαλείας ήταν αυστηρά τόσο γύρω από το ''προεδρικό'' και το τζαμί όπου τελέστηκε η κηδεία, όσο και στους δρόμους απ' όπου πέρασε το όχημα με το φέρετρο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο Πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν και ο Αρχηγός του τουρκικού ΓΕΕΘΑ αναχώρησαν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τελετής στο τζαμί και δεν παρέστησαν στην ταφή.
http://www.philenews.com

Κώστας Βενιζέλος: Διαδρομή χαραγμένη από την Τουρκία
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ του Ραούφ Ντενκτάς δεν σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής που έχει ασκήσει στο Κυπριακό.

Ο Ντενκτάς εξέφραζε με ακραίο, βίαιο και αιμοβόρο τρόπο το όραμα της διχοτόμησης. Ήταν ο άνθρωπος του βαθέος κράτους της Τουρκίας και εξυπηρέτησε μέχρι τέλους τους σχεδιασμούς του. Η πολιτική αυτή είναι ζωντανή, ισχύει και εφαρμόζεται, ενδεχομένως, όμως, να έχει διαφοροποιηθεί η τακτική. Η Άγκυρα επιστρατεύει μια πιο επικοινωνιακή πολιτική σήμερα.

Στην πολιτικήτου διαδρομή, ο Ντενκτάς στάθηκε αμείλικτος. Καταδίωξε και σκότωσε αντιδρούντες Τουρκοκύπριους, κυρίως της Αριστεράς, παραδέχθηκε χωρίς περιστροφές ότι εκτελέστηκαν Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι. Εάν δεν ήταν προστατευόμενος της Άγκυρας (επειδή θα άγγιζε και την Τουρκία η όποια δίωξή του), θα τον τραβολογούσαν οι πάλαι ποτέ υπερευαίσθητοι του Διεθνούς Δικαστηρίου στο εδώλιο.

Ήταν εγκληματίας πολέμου, αλλά πάντα ορθωνόταν ένας τοίχος προστασίας γύρω του. Ο Ντενκτάςμισούσε τους Έλληνες, γιατί ήταν κατά την άποψή του εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας για έλεγχο του νησιού. Αυτή η στάση του κράτησε μέχρι τέλους. Δεν ήταν τυχαίο που λίγο πριν ξεψυχήσει ψέλλισε κάτι στα ελληνικά, τα οποία γνώριζε πολύ καλά.

Ο Ραούφ Ντενκτάςχρησιμοποιήθηκε από τα κέντρα εξουσίας στην Τουρκία και φορτώθηκε πολλές φορές το κόστος από διάφορες ενέργειες, για να απαλλάξει την Άγκυρα. Το σίγουρο είναι πως αυτός δεν καθόριζε πολιτική.

Ήταν, όμως, βαθιά και ανυποχώρητα ταυτισμένος με την πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της. Κι όταν ο Ερντογάν θέλησε να αλλάξει προσωπείο -όχι πολιτική- και χρειαζόταν μια άλλη εικόνα, για να τον βοηθήσει στους σχεδιασμούς του στη διεθνή σκακιέρα, τον τελείωσε μέσα σε μερικές ημέρες. Τον Φεβρουάριο του 2004 είχε πάει ο Ντενκτάς στη Νέα Υόρκη για να δρομολογηθεί η διαδικασία για το Μπούργκενστοκ και το δημοψήφισμα. Ο Ερντογάν του είχε διαμηνύσει βρισκόμενος ακόμη στην αίθουσα των συζητήσεων: Είτε θα δεχόταν είτε θα τον αντικαταστούσε. Και αποδέχθηκε τη φόρμουλα, την οποία γνώριζε εκ των προτέρων η Άγκυρα.

Τότε, όπως θυμούνται οι παρόντες, έπεσε παγωμάρα στην αίθουσα και η ελληνοκυπριακή πλευρά ζήτησε διάλειμμα για να συνεννοηθεί. Υπενθυμίζεται πως θεωρούσαν πως ο Ντενκτάς θα τα τίναζε μια ακόμη φορά στον αέρα. Τους διέψευσε, γιατί έκανε αυτό που έπραττε πάντα. Υπάκουσε στην Άγκυρα, η οποία τον αντικατέστησε λίγους μήνες αργότερα. Του είχε στήσει και ένα ολόκληρο σκηνικό αμφισβήτησης με μαζικές διαδηλώσεις, που ουσιαστικά στρέφονταν εναντίον του.

Ο Ντενκτάς ήταν έξυπνος, πεισματάρης, προσηλωμένος στον στόχο του. Είδε την πολιτική του να εφαρμόζεται με την εισβολή και οχυρώθηκε πίσω από το ψευδοκράτος του για δεκαετίες. Η πολιτική του διαδρομή ήταν χαραγμένη από την Τουρκία. Τους Τ/κ, όπως και η Τουρκία, δεν τους υπολόγιζε. «Τούρκος φεύγει (Τ/κ), Τούρκος (έποικος) έρχεται», όπως έλεγε…
http://www.philenews.com Διαβάστε περισσότερα...

Πέθανε το βράδυ της Παρασκευής ο Ραούφ Ντενκτάς, ηγέτης της κατοχής στην Κύπρο

Τέλος εποχής

Λευκωσία: Έφυγε από τη ζωή ο πρώην ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς. Η υγεία του 87χρονου Ραουφ Ντενκτάς αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα σοβαρά προβλήματα. Στις 9 Ιανουαρίου εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε μοσοκομείο της κατεχόμενης Λευκωσίας με ανεπάρκεια σε ζωτικά όργανα, όπως τα νεφρά και το συκώτι.

Ποιός ήταν
Ο Ραούφ Ντενκτάς γεννήθηκε στην Πάφο το 1924. Ο πατέρας του, Ραΐφ Εφέντης, καταγόταν από το αμιγώς τουρκοκυπριακό χωριό Άγιος Επιφάνιος.

Ο Ντενκτάς αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Κατά τη διάρκεια των ετών 1941-1943 εργάστηκε ως μεταφραστής, δημοδιδάσκαλος, καθώς και ως δικαστικός υπάλληλος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Το 1944, μετέβη στο Λονδίνο, όπου σπούδασε Νομικά στο Lincoln’s Inn με υποτροφία του British Council.
Αποφοίτησε το 1947 και επέστρεψε στην Κύπρο όπου άρχισε να εργάζεται στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της αποικιακής κυβέρνησης. Ως δικηγόρος του στέμματος, ασχολήθηκε με πάρα πολλές ποινικές υποθέσεις σε πολλά μέρη της Κύπρου ενώ κατά την διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα 1955-1959 ο Ραούφ Ντενκτάς ανέλαβε ως εισαγγελέας την προώθηση πολλών υποθέσεων εναντίον αγωνιστών της ΕΟΚΑ που οδηγούντο στα δικαστήρια και πέτυχε την καταδίκη πολλών. Μεταξύ εκείνων των υποθέσεων ήταν και η καταδίκη του ήρωα Μιχαλάκη Καραολή που καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε.

Η σύνδεσή του με το τουρκικό βαθύ κράτος έγινε το 1957 όταν ήταν βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Παραιτήθηκε από το αξίωμα για να αναμιχθεί με την πολιτική. Ανέλαβε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τ/κ Συνδέσμων, η οποία θεωρείτο ισχυρό πολιτικό σώμα των Τ/κ, αφού ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Φαϊζ Καϊμάκ αναγκάστηκε από την Τουρκία να παραιτηθεί. Το τέλος του 1957, μαζί με τον φίλο του, γιατρό Μπουρχάν Ναλμπάντογλου και τον Τούρκο πρόξενο στην Κύπρο Κεμάλ Τανρισεβντί, ίδρυσαν την τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ. Η οργάνωση ΤΜΤ χρησιμοποιήθηκε για να πληγεί ο ενωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ και διέπραξε δολοφονίες, επιθέσεις και ταυτόχρονα έπληξε προοδευτικούς Τουρκοκύπριους που εργάζονταν υπέρ της συνεργασίας και της ειρηνικής συμβίωσης με τους Ε/κ κατά την περίοδο μετά την ανεξαρτησία.
Ο Ντενκτάς εκπροσώπησε τους Τ/κ στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1958.
Συμβούλευσε την Τουρκία για τα δικαιώματα των Τ/κ κατά την προετοιμασία των συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου οι οποίες υπογράφηκαν τον Ιανουάριο του 1959. Την τ/κ πλευρά εκπροσώπησε ο Φαζίλ Κιουτσιούκ. Μέχρι την μεταβατική περίοδο της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Κύπρου, η ΤΜΤ ενισχύθηκε σημαντικά σε οπλισμό ενώ ο Ραούφ Ντενκτάς ετάχθη με το μέρος των Τούρκων που επέμεναν στη διχοτόμηση της Κύπρου. Ωστόσο δεν εκδήλωνε τις απόψεις του. Χαρακτηριστικό είναι ότι αν και πρόεδρος της τ/κ αντιπροσωπείας για το Σύνταγμα, σπανίως εμφανιζόταν στις συνεδρίες και αρνήθηκε να αναλάβει υπουργικό αξίωμα και προτίμησε να εκλεγεί πρόεδρος της τουρκικής Κοινοτικής Συνέλευσης..
Κατά τη διάρκεια της ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας (16 Αυγούστου 1960) μέχρι και τις ένοπλες συγκρούσεις τον Δεκέμβριο 1963, εργάστηκε συνειδητά προς την κατεύθυνση της υπονομεύσεως του κυπριακού κράτους, ακόμη και σε περιόδους που η επίσημη Τουρκία υποστήριζε την διατήρηση του καθεστώτος που είχε καθιερωθεί από τη Συμφωνία της Ζυρίχης. Προπαγάνδιζε υπέρ της μη συνεργασίας των Τουρκοκυπρίων με τους Έλληνες της Κύπρου, αποθάρρυνε τους ομοθρήσκους του να έχουν εμπορικές σχέσεις με τους Ελληνοκυπρίους και προσπάθησε να εμποδίσει την επιστροφή των Τουρκοκυπρίων που είχαν καταφύγει σε αμιγώς τουρκοκυπριακά χωριά κατά την διάρκεια του αγώνος της ΕΟΚΑ, στα χωριά τους.
Κατά τη διάρκεια των αιματηρών γεγονότων της τουρκοκυπριακής ανταρσίας, που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 1963 εξ αφορμής της προτάσεως του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για τροποποίηση δεκατριών σημείων του Συντάγματος, ο Ντενκτάς είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τον Ιανουάριο του 1964 έλαβε μέρος στην πενταμερή διάσκεψη του Λονδίνου για το Κυπριακό ζήτημα ενώ τον επόμενο μήνα εμφανίσθηκε ως εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων στα Ηνωμένα Έθνη, όπου υπεραμύνθηκε των τουρκοκυπριακών θέσεων, διαστρεβλώνοντας παράλληλα τα γεγονότα της ένοπλης τουρκοκυπριακής ανταρσίας και εκστομίζοντας ψευδείς κατηγορίες κατά της Κυπριακής Κυβερνήσεως. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση της Δημοκρατίας να τον κηρύξει ανεπιθύμητο πρόσωπο και του απαγόρευσε την επάνοδο στην Κύπρο. Κατέφυγε στην Αγκυρα αλλά συνέχισε να διατηρεί επαφή με τους Τ/κ και να κατευθύνει την ανταρσία τους στο νησί.
Τον Αύγουστο του 1964, κατά την διάρκεια των μαχών που έγιναν στην περιοχή της Τηλλυρίας, ο Ντενκτάς αποβιβάσθηκε στην περιοχή της των Κοκκίνων μαζί με αξιωματικούς από την Τουρκία και φοιτητές. Ωστόσο λόγω της σφοδρής αντεπίθεσης των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή, ο Ντενκτάς και οι σύντροφοί του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν με τουρκικό πολεμικό πλοίο για να αποφύγουν την σύλληψη.
Τον Οκτώβριο του 1967, ο Ντενκτάς επεχείρησε για δεύτερη φορά να εισέλθει παράνομα στην Κύπρο. Λόγω όμως των άσχημων καιρικών συνθηκών το ψαροκάικο που τον μετέφερε αναγκάστηκε να τον αποβιβάσει σε ακτή της Καρπασίας, αντί στη Λάρνακα, όπως προβλέπετο. Συνελήφθη από αγροφύλακα και παραδόθηκε στην Εθνική Φρουρά. Η κυπριακή κυβέρνηση αποφάσισε να τον αφήσει ελεύθερο και η πράξη αυτή «καλής θέλησης» των Ε/κ ήταν μια από διάφορες ενέργειες στο πλαίσιο της επαναπροσέγγισης που οδήγησαν στην έναρξη των συνομιλιών με την τουρκοκυπριακή πλευρά τον Απρίλιο του 1968. Ο Ντενκτάς, επέστρεψε, τότε, νομίμως στην Κύπρο και ορίστηκε εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων ενώ συνομιλητής των Ε/κ ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης. Οι συνομιλίες, διευρύνθηκαν αργότερα με την συμμετοχή του Έλληνα συνταγματολόγου Μιχ. Δεκλερή και του Τούρκου Ορχάν Αλντικαστί. Διακόπηκαν με την τουρκική εισβολή.
Το 1973 ίδρυσε το Κόμμα Εθνικής Ενότητας ενώ το 1975 έγινε «πρόεδρος» του ‘ομόσπονδου τουρκοκυπριακού κράτους’ ενώ προχώρησε στις 15 Νοεμβρίου 1983 στην παράνομη και μονομερή ανακήρυξη της λεγόμενης ‘τουρκικής δημοκρατίας βόρειας Κύπρου’. «Εκλέγεται» πρόεδρος του ψευδοκράτους το 1985 και επανεκλέγεται το 1990, 1995 και 2000. Το 2005 ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε επανεκλογή του στην προεδρία του ψευδοκράτους.
Μετά την εισβολή, ο Ντενκτάς έχει συνομιλήσει με όλους τους Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή με τους Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, Σπύρο Κυπριανού, Γιώργο Βασιλείου, Γλαύκο Κληρίδη και Τάσσο Παπαδόπουλο. Στις συνομιλίες διατηρούσε αδιάλλακτη θέση, ανοικτά υπέρ της δημιουργίας δυο κρατών στην Κύπρο, η οποία δεν επέτρεπε να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για εξεύρεση λύσης του Κυπριακού.
Ηταν νυμφευμένος με την Αϊντίν και είχε πέντε παιδιά. Εχασε ένα κοριτσάκι σε ηλικία επτά χρονών όταν χειρουργήθηκε από τον συνιδρυτή της ΤΜΤ γιατρό Ναλμπάντογλου ενώ ο γιός του Ραϊφ σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1985. Ο γιός του Σερντάρ είναι αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος στα κατεχόμενα ενώ έχει ακόμη δύο κόρες που ζουν στη Λευκωσία.
Εχει εκδώσει αριθμό βιβλίων και συγγραμμάτων.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Ψευδοκράτος και εμπορικές σχέσεις (κύριο άρθρο Ελευθερίας Λονδίνου 1.12.2011)

Ψευδοκράτος και εμπορικές σχέσεις

ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ των Τούρκων ήταν και είναι να δοθεί στο ψευδοκράτος η δυνατότητα να αναπτύσσει εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Δηλαδή, με άλλα κράτη και ιδίως με την Ε.Ε. Γνωρίζουν οι Τούρκοι και οι εκάστοτε κατοχικοί ηγέτες ότι δεν είναι δυνατόν να ζητούν πολιτική και νομική αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος στη βόρεια Κύπρο. Ψηφίσματα του ΟΗΕ (541, 550 κ.ά.) αποφάσεις άλλων διεθνών Οργανισμών ( ΕΔΑΔ, Κοινοπολιτεία κ.λπ.) απαγορεύουν την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Γι΄αυτό, εκείνο που επιδιώκουν είναι οι εμπορικές σχέσεις, που έμμεσα δίνουν διεθνή υπόσταση στο ψευδοκράτος και αποτελούν προστάδιο της πλήρους αναγνώρισης. Διότι, όταν ένα αεροπλάνο προσγειώνεται στο παράνομο αεροδρόμιο Τύμπου, αυτό σημαίνει ότι κάποιες «Αρχές» έχουν έλεγχο του εναέριου χώρου και δίνουν άδεια σύμφωνα με τους κανόνες διεθνούς αεροπλοίας. Μόνον κράτη έχουν τέτοια αρμοδιότητα, άρα με αυτόν τον τρόπο το ψευδοκράτος αναγνωρίζεται διά της πλαγίας οδού.

Είναι γι΄αυτό που ο Τούρκος υπουργός Ευρώπη, Ε. Μπαγίς, εκλιπαρεί να επιτραπεί έστω και σε ένα αεροπλάνο της Γαλλίας, Βρετανίας ή Γερμανίας, να προσγειωθεί «νόμιμα» στην Τύμπου και τότε, υπόσχεται, θʼ ανοίξουν λιμάνια και αεροδρόμια της Τουρκίας για την Κύπρο! Προσπαθεί, δηλαδή, να παρακάμψει τις ευρωπαικές υποχρεώσεις της Τουρκίας, με αντάλλαγμα κάτι που πλήττει καίρια την Κυπριακή Δημοκρατία και αναβαθμίζει το ψευδοκράτος. Επικαλείται, μάλιστα, την Ταιβάν, για να ενισχύσει το επιχείρημά του ότι πρόκειται, τάχα, μόνο για εμπορικές σχέσεις. Η Ταιβάν είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Δεν έχει, πρώτα-πρώτα, στρατό κατοχής.

Η πολιτική αυτή των Τούρκων για ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με το εξωτερικό υλοποιείται με τη δημιουργία «Γραφείων» σε διάφορες χώρες, τα οποία θεωρούνται «εμπορικά». Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για πολιτικο-διπλωματικά γραφεία προώθησης του ψευδοκράτους, διότι ανοίγονται και διατηρούνται εν ονόματι του κατοχικού καθεστώτος. Επομένως, οποιοδήποτε αναγνώριση σ΄αυτά τα «γραφεία», εμμέσως οδηγεί και σε αναγνώριση ή γνωστοποίηση της ύπαρξης του ψευδοκράτους.

Είναι γι΄αυτούς τους λόγους που εκφράσαμε έντονες επιφυλάξεις και προβληματισμούς για την αγωγή που κατέθεσε στις ΗΠΑ, εδώ και δύο χρόνια, εναντίον του ψευδοκράτους ως «εμπορικής επιχείρησης», ο Ελληνοαμερικανός δικηγόρος ΄Αθαν Τσιμπίδης, εκ μέρους 1037 Ε/κ προσφύγων. Οι Τούρκοι επιδιώκουν ακριβώς να αναγνωριστούν ότι έχουν εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό. Και μια αγωγή ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων τούς καθιστά νόμιμους διάδικους, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης.

Οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Εκτός από την έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους, το αμερικανικό δικαστήριο πιθανόν να βγάλει απόφαση που να παραπέμπει για τις αποζημιώσεις που ζητούν οι 1037 Ε/κ ιδιοκτήτες γης στη λεγόμενη «Επιτροπή Αποζημιώσεων» (αφού είναι... δημιούργημα του ΕΔΑΔ) και έτσι να ενισχύσει την υπόστασή της, τη στιγμή κατά την οποία η κυπριακή κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να την εξουδετερώσουν.

Ορισμένα πράγματα είναι οφθαλμοφανέστατα και αυτονόητα. Οι εμπορικές σχέσεις του ψευδοκράτους που επιδιώκει ο Μπαγίς, δεν πρέπει να επιβεβαιωθούν και στο αμερικανικό δικαστήριο, ανεξάρτητα του αν οι προθέσεις του κ. Τσιμπίδη και των 1037 Ε/κ πελατών του είναι να χτυπήσουν την τουρκική κατοχή και να απαξιώσουν το ψευδοκράτος.
Πετυχαίνουν, άθελά τους, ακριβώς το αντίθετο.

Διαβάστε περισσότερα...

Κοινή άσκηση Τουρκίας - ψευδοκράτους

Κοινή άσκηση για πρόληψη της ρύπανσης της θάλασσας από πετρέλαιο πραγματοποιούν Τουρκία και ψευδοκράτος.

Σύμφωνα με τον τ/κ Τύπο, η άσκηση διοργανώνεται πρώτη φορά φέτος και διεξάγεται σήμερα και αύριο στον κόλπο της κατεχόμενης Αμμοχώστου.Από τ/κ πλευράς συμμετέχουν τα ''υπουργεία'' συγκοινωνιών και έργων, τουρισμού, οι ''δυνάμεις ασφαλείας'', η ''πολιτική άμυνα'' και ο ιδιωτικός τομέας.Από τουρκικής πλευράς συμμετέχουν το Υπουργείο Συγκοινωνιών, Ναυτιλίας και Επικοινωνιών, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας, η Γενική Διεύθυνση Ακτοφυλακής και ο ιδιωτικός τομέας.

Αντικείμενο της άσκησης είναι η έρευνα και διάσωση σε θαλάσσιο χώρο, επέμβαση σε πυρκαγιά στη θάλασσα και πρόληψη της ρύπανσης του θαλάσσιου χώρου.
http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/30087 Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκικές έρευνες για φυσικό αέριο στα Κατεχόμενα

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλτίζ, ανακοίνωσε την απόφαση σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια.

Έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο θα αρχίσει η Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου στην κατεχόμενη Αμμόχωστο σε δυο με τρεις μήνες.

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλτίζ, ανακοίνωσε, σύμφωνα με το ΡΙΚ, την απόφαση σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια, στην κατεχόμενη Κερύνεια.

Η γεώτρηση, είπε, θα γίνει στη στεριά, χωρίς να αποκλείεται αργότερα να γίνει και στην θάλασσα, ανοικτά της Κύπρου.

Όλα τα έξοδα θα καλύψει η τουρκική εταιρεία πετρελαίου και αν βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, θα πάρει το 55% η Τουρκία και το 45% στην λεγόμενη «ΤΔΒΚ».

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου δήλωσε ότι, αν τελικά βρεθεί πετρέλαιο στην Αμμόχωστο, θα ενισχυθεί η θέση της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγμετεύσεων για το Κυπριακό.

Στο μεταξύ, ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, επιστρέφοντας από το Λονδίνο δήλωσε στους δημοσιογράφους εν πτήσει ότι προειδοποίησε τους Βρετανούς ότι, αν δεν πιέσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά για λύση μέχρι τον Ιούνιο του 2012, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουν την «ΤΔΒΚ».

Θα γίνει, είπε, αυτό που είχε πει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Τζακ Στρο, για «δυο κράτη».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Από την ΤΜΤ στην ίδρυση του ψευδοκράτους

>Συμβολική ημερομηνία η 15η Νοεμβρίου για τους εθνικιστές Τουρκοκυπρίους

Για τους Τ/κ εθνικιστές η 15η Νοεμβρίου είναι σημαντική ημερομηνία καθότι γιορτάζουν τις επετείους δύο σημαντικών, για αυτούς, γεγονότων: Την ίδρυση της τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ (1957) και 26 χρόνια μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους (1983). Την χαρά και πανηγύρια των εθνικιστών δεν συμμερίζονται οι εχέφρονες, φιλειρηνιστές και προοδευτικοί Τουρκοκύπριοι αφού γνωρίζουν ότι όλα τα προβλήματα που για δεκαετίες αντιμετωπίζει η τ/κ κοινότητα, πηγάζουν από τις ενέργειες κάποιων ηγετών τους, είτε με την ίδρυση της ΤΜΤ είτε με την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Επί παντοδυναμίας Ραούφ Ντενκτάς λίγοι ήταν οι Τ/κ πολιτικοί που είχαν το θάρρος να εκφράσουν τις απόψεις τους και να κρίνουν τις πράξεις και παραλείψεις της ηγεσίας τους. Είναι γνωστή η δήλωση του Τ/κ πολιτικού Αλπάι Ντουρντουράν σε ξένη δημοσιογράφο: «Πείτε, παρακαλώ, στον κόσμο ότι θέλουμε να λυτρωθούμε από αυτούς που μας λύτρωσαν».

Ο Ταλάτ ως αντιπολίτευση δήλωνε:
«Τουρκία, δεν σε θέλουμε πλέον στο νησί μας. Επέστρεψέ μας τα εδάφη που κατέχεις. Δεν σε έχουμε ανάγκη. Μας αρκεί που μας λύτρωσες μια φορά. Δεν θέλουμε άλλη λύτρωση». Στο ίδιο πνεύμα ήταν και δηλώσεις των Ιζέτ Ιστζιάν, Οζγκέρ Οζγκιούρ. Στο μεγάλο συλλαλητήριο της 31-10-11 τα πανό έγραφαν: «Άγκυρα, κάτω τα χέρια από πάνω μας».

Αρκεί να θυμηθούμε και τη δήλωση του τέως ηγέτη των Τ/κ Μεχμέτ Αλί Ταλάτ για τα αισθήματά του για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους όπως τα εξομολογήθηκε σε έναν εκ Τουρκίας φίλο του δημοσιογράφο: «Αντέδρασα στην ανακήρυξη της ‘‘ΤΔΒΚ’’, αγωνίστηκα για το θέμα αυτό. Την ημέρα που έγινε η ανακήρυξη έκλαψα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Και σήμερα έχω τις ίδιες απόψεις». Η ΤΜΤ είναι μια παραστρατιωτική τρομοκρατική οργάνωση με ιδρυτές τον υπάλληλο στο τουρκικό προξενείο της Λευκωσίας Μουσταφά Κεμάλ Τανρίσεβτι (ανέλαβε καθήκοντα στο προξενείο στις 30-10-1956), τον τότε αντιεισαγγελέα και μετέπειτα Τ/κ ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς και τον γιατρό Μπουρχάν Ναλμπάντογλου. Ίσως προκαλεί έκπληξη η απουσία του Τ/κ ηγέτη Φαζίλ Κουτσιούκ.

Όντως ο Κουτσιούκ δεν ήταν μεταξύ των ιδρυτών της ΤΜΤ και αυτό οφείλεται στην επιμονή του Τανρίσεβτι, ο οποίος, ως διπλωμάτης, γνώριζε ότι η ανάμιξη ενός πολιτικού σε παρακρατική οργάνωση ίσως δημιουργούσε προβλήματα στην κοινότητα αλλά και τον ίδιο. Ο αποκλεισμός του τον δυσαρέστησε και τη δυσαρέσκειά του ουδέποτε την απέκρυψε θεωρώντας υπαίτιο τον Ραούφ Ντενκτάς.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, εμπνευστής της ίδρυσης της οργάνωσης ήταν ο Τανρίσεβτι, ο οποίος θεωρούσε ως ερασιτεχνικές και ανίκανες να ανταποδώσουν τα πλήγματα της ΕΟΚΑ κάποιες τοπικές οργανώσεις όπως η «Βολκάν», «9η Σεπτεμβρίου», και «Τρία βέλη».
Η ιδέα για ίδρυση μιας οργάνωσης πάνω σε πιο γερές βάσεις έγινε στις 27-7-1957 κατά τη συνάντηση ΝτενκτάςΤανρίσεβτι. Τότε δόθηκε και το όνομά της με «νονό» τον Τανρίσεβτί. Όπως δήλωσε μετέπειτα, στόχος του ήταν η υιοθέτηση μιας παθητικής αντίστασης, η όλη δράση της όμως απέδειξε το ακριβώς αντίθετο.

Ως ημερομηνία ίδρυσης της ΤΜΤ θεωρείται η 15η Νοεμβρίου 1957 (ημέρα Παρασκευή) όταν η παραπάνω τριανδρία συναντήθηκε στο σπίτι του Τανρίσεβτι στην Αγλαντζιά και μπήκαν οι βάσεις. Στις 23 Νοεμβρίου 1957 παρατέθηκε δείπνο στο κέντρο Τσαγλαγιάν της Λευκωσίας στο οποίο παρέστη και ο πρόξενος της Τουρκίας Μπουρχάν Ισίν. Μετά την αποχώρηση των προσκεκλημένων οι τρεις άνδρες συνέταξαν την πρώτη προκήρυξη της ΤΜΤ, ο δε Ναλμπάντογλου ανέλαβε να την πολυγραφήσει και να την διανείμει. Η προκήρυξη φέρει ημερομηνία 27-11-1957, η οποία αναφέρει: «Διαλύθηκαν οι οργανώσεις όπως η Βολκάν, Μέτωπο 9ης Σεπτεμβρίου κ.λπ. Τις οργανώσεις αυτές διαδέχτηκε μια νέα οργάνωση, που θα συμβάλει στην άμυνα των Τ/κυπρίων απέναντι στην αποικιακή κυβέρνηση και στο κοπάδι των Ε/κ, που προσπαθεί να πετύχει την Ένωση με την Ελλάδα. Δεν πρόκειται για μια οργάνωση που έχει ως στόχο την επίθεση αλλά την άμυνα. Καλούμε το σύνολο των Τ/κ να στηρίξει την οργάνωση και να ενταχθεί στους κόλπους της».

Η αποικιοκρατική κυβέρνηση, στις 29 Νοεμβρίου 1957, με απόρρητη έκθεση (RGC1015/45) ενημέρωσε το Υπουργείο Αποικιών για την ίδρυση μια νέας αντιστασιακής οργάνωσης με την ονομασία ΤΜΤ. Στις 4-1-1958 η Χαλκίν Σεσί έγραφε: «Από προκήρυξη που κυκλοφόρησε πληροφορηθήκαμε ότι δεν υπάρχει πλέον η οργάνωση Βολκάν. Τη διαδέχτηκε άλλη οργάνωση με το όνομα ΤΜΤ».

Μόρφωμα ετών 28... μη αναγνωρισμένο
ΟΛΑείναι έτοιμα για τα πανηγύρια της Τρίτης (15/11), ημέρα κατά την οποία γιορτάζεται η 28η επέτειος από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Κάθε προσπάθεια της Τουρκίας και των κατοχικών αρχών για αναγνώριση του ψευδοκράτους έπεσε στο κενό με μόνη χώρα που το αναγνωρίζει να παραμένει η Τουρκία. Ακόμη και τα ομόθρησκα κράτη της Ισλαμικής τούς γύρισαν την πλάτη και το μόνο που πέτυχαν ήταν να συμμετέχουν ως παρατηρητές με το όνομα «τ/κ κράτος». Ως μη αναγνωρισμένο κράτος προσφέρεται για κάθε είδους παρανομίες και είναι γνωστό ότι σε αυτό καταφεύγουν επώνυμοι καταζητούμενοι από την Ιντερπόλ, οργιάζει η αρχαιοκαπηλία, από εδώ διακινούνται ναρκωτικά και κάθε είδους παράνομα εμπορεύματα…

Η εισβολή του 1974 και η ανακήρυξη της λεγόμενης ΤΔΒΚ του 1983 ήταν ό,τι χειρότερο για τους Τ/κ όταν η τότε ηγεσία τους άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του ψευδοκράτους στους εκ Τουρκίας, τους οποίους πολιτογράφησε και προσέλαβε στη «δημόσια υπηρεσία» σε βάρος των Τ/κ. Όπως δήλωσε ο «δήμαρχος» του Γερόλακκου (4/9/11) Χουλουσί Μανίσοϊ, το 1975 μετέφεραν από το χωριό Τσαραλάν των Αδάνων 250 οικογένειες Τούρκων για να ασχοληθούν στη γεωργία και κτηνοτροφία, στη συνέχεια όμως το καθεστώς τους προσέλαβε στη «δημόσια υπηρεσία». Εκτός από την κατά προτεραιότητα πρόσληψη των εποίκων, η εγκληματικότητα των εκ Τουρκίας,ο φανταμενταλισμός, η διαφορά πνευματικού και κοινωνικού επιπέδου μεταξύ Τούρκων εκ Τουρκίας και Τ/κ ανάγκασε μεγάλο αριθμό Τ/κ να μεταναστεύσει στο εξωτερικό και σήμερα οι Τ/κ να είναι η μειοψηφία στον πληθυσμό των κατεχομένων.

Τα κυριότερα σημεία της διακήρυξης, που διάβασε ο Ραούφ Ντενκτάς από το βήμα της ψευδοβουλής το πρωί της 15ης Νοεμβρίου, ήταν:
«Σε αυτή την ιστορική μέρα τείνουμε, για μια ακόμη φορά, χείρα ειρήνης και φιλίας στους Ελληνοκυπρίους. Η Νέα Δημοκρατία δεν θα ενωθεί με άλλο κράτος. Το κράτος θα συνεχίσει να συμμορφούται με τις συνθήκες εγκαθίδρυσης εγγυήσεων και συμμαχίας. Για ζητήματα που μπορούν να διευθετηθούν βραχυπρόθεσμα, θα πρέπει να ληφθούν αμέσως μέτρα καλής θέλησης. Το νέο κράτος θα είναι αδέσμευτο, δεν θα ενταχθεί σε οποιοδήποτε στρατιωτικό συνασπισμό, δεν θα επιτρέψει τη χρησιμοποίηση των εδαφών του για εχθροπραξίες εναντίον οποιασδήποτε χώρας. Το νέο κράτος θα αποδίδει μεγάλη σημασία στη διατήρηση της ειρήνης, σταθερότητας και του ισοζυγίου δυνάμεων στην περιοχή».

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗΣ ?Στις 14/5/1983, μετά το ψήφισμα του ΣΑ για το Κυπριακό (37/253-13/5/1983), ο Ντενκτάς δηλώνει ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή των Τ/κ και ότι θα αποδείξουν την οντότητα των δύο λαών στο νησί. ?Στις 16/5/83, κατευθυνόμενες από την τ/κ ηγεσία οργανώσεις διαμαρτύρονται για το περιεχόμενο του ψηφίσματος και καλούν την τ/κ ηγεσία να προχωρήσει στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Την επόμενη ο Ραούφ δηλώνει ότι θα διενεργήσει δημοψήφισμα για την ανακήρυξη, ενώ ο Τούρκος ΥΠΕΞ Τουρκμέν θεωρεί μια τέτοια ενέργεια φυσιολογική.

?Στις 20/5/1983, ο Ραούφ, επιστρέφοντας από το Λονδίνο, δήλωσε ότι ήλθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου για την ανεξαρτησία. Για δέκα περίπου μέρες πραγματοποιούνται αλλεπάλληλες συναντήσεις και επαφές με τον λεγόμενο πρέσβη Μπατού, τα οργανωμένα σύνολα, οικονομικούς παράγοντες ενώ την 1η Ιουνίου σε ομιλία του στην Αμμόχωστο αποκαλεί τα κατεχόμενα «Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου». ?Στις 17 Ιουνίου η λεγόμενη «Βουλή» εγκρίνει ψήφισμα για αυτοδιάθεση, με την Άγκυρα να διαμηνύει στους Τ/κ (2/8/83): «Μπορείτε να ασκήσετε το δικαίωμα για αυτοδιάθεση στον κατά την κρίση σας κατάλληλο χρόνο».
?Στις 9/10/83 ο ΥΠΕΞ Τουρκμέν διαμηνύει στο ΓΓ του ΟΗΕ Κουεγιάρ και στις ΗΠΑ ότι δεν είναι πλέον δυνατό να παρεμβάλει εμπόδια στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας των Τ/κ. ?Στις 13/10/83 ογκώδες συλλαλητήριο στην κατεχόμενη Λευκωσία υπέρ της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας με ομιλητή τον Ντενκτάς. ?Στις 14/11/1983 ο Ντενκτάς καλεί σε δείπνο τους «υπουργούς» και «βουλευτές» και τους ανακοινώνει την απόφασή του για την ανεξαρτησία.
Προηγήθηκε απαγόρευση εισόδου-εξόδου από και προς τα κατεχόμενα ενώ σίγησαν οι τηλεπικοινωνίες. Στο δείπνο ζήτησε από τους συνδαιτυμόνες να υπογράψουν το διάγγελμα που θα απηύθυνε την επόμενη το πρωί. Στην αντίδραση της αντιπολίτευσης, ο Ντενκτάς απείλησε: «Είναι αδύνατο να παραμείνουν στη Βουλή όσοι δεν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας. Μπορούν να περάσουν στην πέραν του οδοφράγματος περιοχή». Η απειλή του έπιασε τόπο και το ψήφισμα εγκρίθηκε ομόφωνα. ?Στις 15/11/1983 ανακηρύσσεται παράνομα το ψευδοκράτος. Η μόνη χώρα που το αναγνώρισε ήταν η Τουρκία, με τον ΥΠΕΞ Τουρκμέν να καλεί τη διεθνή κοινότητα να δει θετικά την ενέργεια των Τ/κ, αφού αυτό επιτάσσει η ειρήνη.

«Η ίδρυση της ΤΜΤ»
Άρθρο του Ναζίμ Μπερατλί στη «Χαμπερντάρ».
«ΟΤΑΝκάποτε συζητούσα με τον Ραούφ Ντενκτάς, του ζήτησα να μου εξηγήσει τα της ίδρυσης της ΤΜΤ. Μου διηγήθηκε κάποιες λεπτομέρειες, τις οποίες στη συνέχεια περιέλαβε στα απομνημονεύματά του και τις αποκάλυψε σε συνεντεύξεις τους στα ΜΜΕ. Το 1957 ο Ντενκτάς πίστευε ότι δεν είναι δυνατόν να ακουστεί η φωνή των Τ/κ στην Τουρκία και στη διεθνή κοινότητα, αν δεν ιδρύσουν μια παρόμοια με αυτήν της ΕΟΚΑ οργάνωση πάνω σε επαγγελματική βάση. Πίστευε ότι θα ήταν αδύνατο να οργανώσουν καταλλήλως τις οργανώσεις Βολκάν, Καρά Τσετέ, 9ης Σεπτεμβρίου.

Όπως μου εξήγησε, υπήρχαν τότε δύο τοποθετήσεις σχετικά με την ίδρυση μιας μυστικής ένοπλης οργάνωσης. Η μια υποστήριζε ότι η οργάνωση θα έπρεπε να ιδρυθεί μυστικά, ακόμη και από την Τουρκία, με χρήματα που θα συγκεντρώνονταν από τον λαό και η οποία θα εξοπλιζόταν παράνομα.
Η δεύτερη, την οποία υποστήριζε και ο Ραούφ Ντενκτάς, υποστήριζε ότι επιβαλλόταν η ενημέρωση της Τουρκίας καθότι χωρίς επαγγελματική δομή και ειδικούς αξιωματικούς η προσπάθεια δεν θα επιτύγχανε αλλά θα δημιουργούσεπροστριβές στη διεκδίκηση της ηγεσίας και θα επιβαλλόταν χαράτσι στον κόσμο.

Η νέα οργάνωση ιδρύθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1957 στο σπίτι του διπλωμάτη Τανρίσεβτι στην Αγλαντζιά από τους Ραούφ και Ναλμπάντογλου. Το όνομά της ΤΜΤ. Όπως διηγήθηκε ο Ντενκτάς, ο Τανρίσεβτί, λόγω της θέσεώς του στο προξενείο, γνώριζε όλους τους κοινοτάρχες των τ/κ χωριών. Ο Ναλμπάντογλου ήταν γνωστό άτομο και είχε εκτόπισμα μεταξύ των αγωνιστικών δυνάμεων που δρούσαν τότε. Η νέα οργάνωση συμπεριέλαβε στους κόλπους της τις μέχρι τότε οργανώσεις. Τα γεγονότα της 27ης και της 28ης Ιανουαρίου 1958 αλλά και τα επεισόδια που άρχισαν τον Ιούνιο του 1958 και συνεχίστηκαν μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ήταν έργο της ΤΜΤ. Μέχρι τότε, όμως, δεν είχε υλοποιηθεί η πρόταση του Ντενκτάς για ανάμιξη και της Τουρκίας. Η ΤΜΤ συνέχιζε τη δράση της ως μια ερασιτεχνική οργάνωση. Πρόσθεσε και τα εξής ο Ντενκτάς: «Κατά τα επεισόδια του Ιουνίου του 1958, πιάσαμε στον ύπνο τους Ε/κ, οι οποίοι δεν φαντάζονταν ότι έχουμε τόσο συγκροτημένη οργάνωση. Νικητές ήμασταν εμείς αλλά αποκαλύφθηκε και η δύναμή μας. Με τον αιφνιδιασμό τους νικήσαμε αλλά δεν είχαμε τη δύναμη να αντικρούσουμε αντίποινα. Έτσι, αποδείχτηκε ότι απαιτούνταν η επείγουσα ανάγκη για μια οργάνωση ειδικών».

Τελικά ο Ραούφ κατάφερε να πείσει την Τουρκία για την αναγκαιότητα μιας τέτοιας οργάνωσης. Στο νησί συνεχίζονταν οι συγκρούσεις ενώ στο Γραφείο Ειδικού Πολέμου στην Άγκυρα οι εργασίες ίδρυσης της Οργάνωσης. Τελικά, έφθασε στο νησί, υπό κάλυψη, μια ομάδα υπό τον συνταγματάρχη Ριζά Βουρουσκάν. Ο Ραούφ δηλώνει ότι με τον Βουρουσκάν συναντήθηκε για πρώτη φορά σε εγκαίνια παρθεναγωγείου. Η ΤΜΤ, στο σύνολό της, εντάχθηκε στις διαταγές του Βουρουσκάν και ως ημερομηνία ίδρυσης της ΤΜΤ γιορτάζουμε την 1η Αυγούστου.

«‘‘ΤΔΒΚ’’ και οφέλη»
Άρθρο του Χασάν Οζερντέμ στη «Βολκάν».
«ΟΙ Τ/Κίδρυσαν την ‘‘ΤΔΒΚ’’ μετά από ένα μακρύ και σκληρό αγώνα. Σήμερα πλέον έχουν το κράτος τους και ζουν υπό την προστασία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και με τη φρούρηση των συνόρων τους από τις δυνάμεις ασφαλείας.

?Του λοιπού οι Τ/κ έχουν απαλλαγεί από τον φόβο νέων γενοκτονιών από τους Ε/κ.
?Οι Τ/κ κοιμούνται ήσυχοι αφού είναι σίγουροι για την ασφάλειά τους.

?Γνωρίζουν πλέον ότι δεν θα ξημερώσει κάποια μέρα που οι τρομοκράτες Ε/κ θα τους επιτεθούν και θα αρπάξουν την περιουσία τους.

?Έχουν πλέον την ελευθερία να ταξιδεύουν. ?Η ε/κ τυραννία τούς απομάκρυνε από την παραγωγή. Σήμερα δραστηριοποιούνται εκ νέου.

?Διεμήνυσαν στην τυφλή και κωφή διεθνή κοινότητα ότι ασκούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα που πηγάζουν από διεθνείς συμφωνίες, χωριστά από αυτά των Ε/κ, με τους οποίους έχουν διαφορετική γλώσσα, θρησκεία, ταυτότητα.

?Απαλλάχτηκαν την οικονομική ηγεμονία των Ε/κ. ?Για δεκαετίες ζούσαν σαν σκλάβοι των Ε/κ. Σήμερα ζουν ελεύθεροι και απολαμβάνουν την ελευθερία τους.

?Με την ίδρυση της ‘‘ΤΔΒΚ’’ στάθηκαν στα πόδια τους και οι επιχειρηματίες. Τερματίστηκε η κλειστή οικονομία και σήμερα το κράτος συναλλάσσεται με 70 περίπου χώρες. ?Είναι πλέον γεγονός ότι στο νησί υπάρχουν δύο κυρίαρχοι λαοί.

?Έχουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα. ?Ασκεί εξουσία ο κρατικός μηχανισμός. ?Βελτιώθηκε το δημοκρατικό καθεστώς. ?Με το Σύνταγμά του απέδειξε ότι σέβεται την ανωτερότητα του Δικαίου και ότι πρόκειται για κοινωνικό και κοσμικό κράτος ?Οι Τ/κ είναι αναπόσπαστο μέρος του τουρκικού έθνους. Το ότι η ‘‘ΤΔΒΚ’’ δεν αναγνωρίζεται από κανένα άλλο κράτος δεν έχει και τόση σημασία καθότι η μη αναγνώριση είναι πολιτική, αφού έχει εμπορικές συναλλαγές με τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόφαση για εμπάργκο στις εισαγωγές τ/κ προϊόντων από την Ε.Ε. είναι αντιδημοκρατική και παραβιάζει τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η ‘‘ΤΔΒΚ’’, εκτός του ότι έχει εμπορικές συναλλαγές με πάρα πολλές χώρες, έχει και αντιπροσωπείες σε πολλές από αυτές. Με πολιτικές αποφάσεις δεν αναγνωρίζεται ένα τέτοιο κράτος. Σε πείσμα όλων η ‘‘ΤΔΒΚ’’ θα συνεχίσει την πορεία της».

ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΕΓΓΥΣ
Από την Άγκυρα η εντολή
ΑΠΟτα πλέον επίσημα τουρκικά χείλη ακούσαμε για την παραδοχή ότι η έχουσα στρατιωτική οργάνωση ΤΜΤ (1-8-1958) σχεδιάστηκε, οργανώθηκε, εξοπλίστηκε και ενεργούσε με διαταγές αξιωματικών του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας με πρωταγωνιστές τον Πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές και τον ΥΠΕΞ Φατίν Ρουστού Ζορλού. Στην ΤΜΤ που ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1957 πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ένας Τούρκος διπλωμάτης, ο οποίος και παρότρυνε τους ΝτενκτάςΝαλμπάντογλου για την ίδρυση μιας οργανωμένης τρομοκρατικής οργάνωσης. Η πρώτη ΤΜΤ (15-11-57) δεν πρόλαβε να δραστηριοποιηθεί. Από τις προκηρύξεις της διαπιστώνουμε ότι θα ακολουθούσε την ίδια σκληρή στάση απέναντι στους Ελληνοκυπρίους όπως συνέβη και με τη διάδοχό της ΤΜΤ της 1-8-58. Αμφότερες είχαν κατά νουν καταχθόνια σχέδια σε βάρος της Κύπρου προκειμένου η Τουρκία να επανακτήσει το νησί. Ο στόχος δεν επιτεύχθηκε αλλά οι δραστηριότητες των ΤΜΤ οδήγησαν το νησί στη σημερινή κατάσταση με τα παρακλάδια και υπολείμματά τους να παρεμβάλουν εμπόδια για την επίτευξη συμφωνίας προς όφελος του συνόλου των κατοίκων της νήσου.

Όσο για την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, η πλειοψηφία των Τ/κ πιστεύει ότι ήταν η χειρότερη κληρονομιά του Ραούφ Ντενκτάς προς την κοινότητα. Μετά την ανακήρυξη δεκάδες χιλιάδες Τουρκοκύπριοι μετανάστευσαν ενώ αυξήθηκε και το κύμα εποίκων. Ο ίδιος ο Ντενκτάς εκφράζει τη λύπη του επειδή η ενέργειά του δεν βρήκε την ανταπόκριση που περίμενε από διάφορα φίλα προς την Τουρκία κράτη όπως Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Μαλαισία, Ιορδανία. Σε μια προσπάθεια για να δικαιολογήσει την αποτυχία του, ισχυρίζεται ότι ο αριθμός των κρατών, που θα αναγνώριζαν το μόρφωμα, θα ήταν μερικές δεκάδες «αν δεν απειλούνταν από τις μεγάλες δυνάμεις και κυρίως τις ΗΠΑ». Προσπαθεί να ξεχάσει ότι ακόμη και πολλά μέλη της τουρκικής κυβέρνησης δεν συμφωνούσαν με τις αποφάσεις του, κάτι που και ο ίδιος παραδέχτηκε σε συνέντευξη, που παραχώρησε στη «Γενή Ντουζέν» στις 14-11-1998 όταν δήλωσε ότι το πράσινο φως για την ανακήρυξη το πήρε από κάποια κέντρα αποφάσεων της Τουρκίας, όπως το ΥΠΕΞ και ο στρατός και όχι από όλα τα μέλη της τουρκικής κυβέρνησης.
http://www.philenews.com/digital/

Διαβάστε περισσότερα...