Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

“ISIS: Iraq, Syria, Middle East.. What is the next step..”

Εκδήλωση Ευρωβουλευτή κ. Δημήτρη Παπαδάκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 

Papadakis Iakovou at EU parliament 1a LLLθέμα: “ISIS: IRAQ, SYRIA, MIDDLE EAST.. What is the next step..”
“Η εμφάνιση του ISIS μας αιφνιδίασε. Δεν το περίμενε κανείς”, παραδέχθηκε ο κ. Victor Boștinaru, Αντιπρόεδρος της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D) για θέματα εξωτερικής πολιτικής, μιλώντας σε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δυστυχώς, παρατήρησε ο κ. Boștinaru, υπήρχε “πολύ καλό έδαφος” για τη δημιουργία της σουνίτικης τρομοκρατικής οργάνωσης, αλλά ούτε οι Η.Π.Α, ούτε η Ε.Ε κατάφεραν να δράσουν προληπτικά. Η Διεθνής Συμμαχία, ανάφερε, προσπαθεί να περιορίσει τη δράση του ISIS με αεροπορικές επιδρομές και ενίσχυση των Πεσμεργκά (Κούρδων μαχητών), αλλά αυτό “δεν είναι αρκετό”.
Ο κ.  Victor Boștinaru περιέγραψε τη νέα μεγάλη συζήτηση που ξεκίνησε τις τελευταίες μέρες στους διαδρόμους του Ε.Κ. Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι “ποιο είναι το επόμενο βήμα και πως θα αντιμετωπίσουμε τώρα την απειλή του ISIS;” Δεν έχουμε ακόμα στρατηγική, παραδέχθηκε ο κ. Boștinaru. Πρώτα, πρέπει να σταθεροποιήσουμε την περιοχή και να αντιμετωπίσουμε το σοβαρό ανθρωπιστικό πρόβλημα και ακολούθως να ετοιμαστούμε για το φαινόμενο της “τουριστικής τρομοκρατίας”, ενδεχομένως μετά τη διάλυση του ISIS. Σ΄ αυτό το περιβάλλον η Τουρκία “έχει υποχρέωση ως μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη χώρα στην Ε.Ε να βοηθήσει στην άμυνα και στην αντιμετώπιση του ISIS και εμείς να βοηθήσουμε την Τουρκία στην αντιμετώπιση της μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης” που εκτυλίσσεται στα ανατολικά σύνορα της χώρας με το Ιράκ.
Για “μεταβατική περίοδο μετά τις αραβικές εξεγέρσεις” έκανε λόγο ο Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών κ. Χρήστος Ιακώβου, μιλώντας στην ίδια εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ευρωβουλευτής κ. Δημήτρης Παπαδάκης. Η μεγάλη δημογραφική έκρηξη των τελευταίων χρόνων σε συνδυασμό με τη διεθνή οικονομική κρίση που προκάλεσε κύμα μετανάστευσης, οδήγησε στις εξεγέρσεις, σημείωσε ο κ. Ιακώβου.
“Όταν άρχισε η κρίση στη Συρία (οι δυτικές δυνάμεις) πίστεψαν σε γρήγορη ανατροπή του Άσσαντ και στην ενίσχυση των φιλοδυτικών δυνάμεων”, τόνισε ο εισηγητής. Αυτό όμως εξελίχθηκε σε “στρατηγικό λάθος της Δύσης”. Η μεγάλη διάρκεια του πολέμου “έδωσε την ευκαιρία στις δυνάμεις να οργανωθούν καλύτερα” και με “τη διάσπαση των ισλαμικών δυνάμεων” επανεμφανίστηκε η ISIS, η οποία είχε πρωτοδημιουργηθεί με την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν αλλά πολύ γρήγορα χάθηκε από το προσκήνιο.
Οι πυρήνες της πρώτης οργάνωσης αξιοποίησαν το νέο ασταθές περιβάλλον της περιοχής και προχώρησαν στη δυναμική αναγέννηση της οργάνωσης τους, στρέφοντας το πεδίο δράσης τους σε κουρδικές περιοχές του Βόρειου Ιράκ. Παρά το γεγονός ότι δημιούργησαν “εδαφική βάση ισχύος” εντούτοις, σύμφωνα με τον κ. Ιακώβου, “δεν είναι μείζων απειλή για την περιοχή” και δεν έχει απαιτήσει πρόσβαση σε περιοχές που έχουν πετρέλαιο ή – κυρίως – νερό. Το “νέο μεσανατολικό ζήτημα” που προκύπτει είναι η “διαχείριση του Κουρδικού κράτους”, το οποίο τείνει να εξελιχθεί στο παλαιστινιακό ζήτημα της σύγχρονης εποχής.
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Η Συριακή σύγκρουση, Περιφερειακές επιπτώσεις και Ελληνικές προοπτικές


(Εισήγηση που παρουσιάσθηκε κατά τις εργασίες της Ειδικής Ομάδας για τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ, στις 4/11/14, στη Βουλή των Ελλήνων.)
 
Δρ Ιωάννης Παρίσης
NATO-parl-1Στον χρόνο που μου διατίθεται θα προσπαθήσω να παρουσιάσω κάποια στοιχεία που αφορούν στη σύγκρουση στη Συρία και ειδικώς στις εξελίξεις που προκύπτουν από τη δράση των τζιχαντιστών του λεγομένου Ισλαμικού Κράτους, οι οποίες βέβαια αναπτύσσονται τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ και εγκυμονούν κινδύνους για όλη τη Μέση Ανατολή αλλά και ευρύτερα.
Η εισήγησή μου θα κινηθεί σε τρεις άξονες:
• Καταρχήν θα αναφερθώ στην προέλευση και τα χαρακτηριστικά της κρίσης,
• Στη συνέχεια θα εστιάσω στις επιπτώσεις στο εγγύς περιβάλλον της περιοχής της κρίσης, και
• Τέλος θα διατυπώσω κάποιες απόψεις σε ότι αφορά στις επιπτώσεις για την Ελλάδα και τους δυνητικούς τρόπους αντίδρασης.
Διαβάστε περισσότερα http://parisis.wordpress.com/
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

Enemies, Allies, and Kurdistan

Enemies, Allies, and Kurdistan

Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2014

Islamic State foiled in attempt to kidnap Syrian rebel leader in Turkey


Attempted kidnap of top Syrian rebel commander inside Turkey suggests the Islamic State is operating inside this Nato country with relative impunity

A top Syrian rebel commander was shot and wounded in an apparent kidnapping attempt by the Islamic State in a Turkish city, raising questions about Ankara’s readiness to stop jihadists operating on its soil.
Abu Issa, the leader of Thuwar Raqqa, a Syrian rebel group who has been fighting the Islamic State of Iraq and the Levant (Isil) in the town of Kobane, was ambushed by Isil extremists in Urfa in neighbouring Turkey.
Ankara has adopted tighter national security measures in recent months in an attempt to stem the flow of foreign fighters who have used its long border with Syria as a conduit to jihad.
But the flagrant kidnapping attempt in the southeastern town of Urfa, shows how Isil can still operate inside this Nato country with relative impunity.
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Φονικές συγκρούσεις και ταραχές στην Τουρκία AFP, REUTERS


Καπνός αναδίδεται απο το Κομπανί μετά απο αμερικανικό βομβαρδισμό της συριακής πόλης.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Η πυρκαγιά από τις φονικές συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων και ισλαμιστών στη Συρία μεταφέρεται και στη γειτονική Τουρκία, η οποία από τη νύχτα της Τρίτης βιώνει τις χειρότερες εθνοτικές ταραχές από τη δεκαετία του 1990. Τουλάχιστον 19 άνθρωποι είχαν χάσει μέχρι χθες το βράδυ τη ζωή τους, ύστερα από την εξέγερση της κουρδικής μειονότητας σε τουλάχιστον 22 πόλεις. Την ανάφλεξη προκάλεσαν η ασφυκτική πολιορκία της κουρδικής πόλης Κομπανί στη Βόρεια Συρία, σε απόσταση μόλις ενός χλμ. από τα τουρκικά σύνορα, και η άρνηση της τουρκικής κυβέρνησης να αναλάβει οποιουδήποτε είδους δράση για την αποτροπή της επαπειλούμενης σφαγής.
Αριστερά:
Οι σφοδρότερες οδομαχίες εκδηλώθηκαν στις κουρδικές περιοχές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, αν και οι ταραχές εξαπλώθηκαν και σε άλλα αστικά κέντρα, συμπεριλαμβανομένων της Κωνσταντινούπολης και της Αγκυρας. Κούρδοι διαδηλωτές επιτέθηκαν με πέτρες και εμπρηστικές βόμβες μολότοφ εναντίον αστυνομικών τμημάτων, οχημάτων και δημοσίων κτιρίων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις γκρέμιζαν αγάλματα του Κεμάλ Ατατούρκ – ενέργεια, την οποία ο ηγέτης του νόμιμου φιλοκουρδικού κόμματος HDP, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, αποδοκίμασε ως «προβοκάτσια». Ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας απάντησαν με δακρυγόνα, κανόνια νερού και σφαίρες καουτσούκ. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κηρύξει στρατιωτικό νόμο σε πέντε επαρχίες, γεγονός που δεν είχε ξανασυμβεί εδώ και 20 χρόνια.
Δέκα από τα θύματα των ταραχών έχασαν τη ζωή τους στη μεγαλύτερη κουρδική πόλη, το Ντιγιαρμπακίρ, όπου εκδηλώθηκαν αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων ακτιβιστών, οπαδών του αριστερού αυτονομιστικού κόμματος ΡΚΚ και φανατικών ισλαμιστών, συμπαθούντων του «Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ» (ISIS). Παρά την ανάπτυξη δυνάμεων του στρατού σε αρκετές πόλεις, χιλιάδες διαδηλωτές αψήφησαν τις απαγορεύσεις και κατέβηκαν εκ νέου στους δρόμους, εγείροντας φόβους για συνέχιση των αιματηρών επεισοδίων.
Στο ίδιο το Κομπανί, οι μαχητές του κουρδικού κόμματος PYD κατάφεραν να απωθήσουν χθες το πρωί τους τζιχαντιστές έξω από τις πύλες τη πόλης, δημιουργώντας ελπίδες ότι θα αποτραπεί η άλωσή της από το ISIS. Είχαν προηγηθεί βομβαρδισμοί της αμερικανικής αεροπορίας, με τη συμμετοχή και αεροσκαφών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που αποδιοργάνωσαν τους επιτιθέμενους. «Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υποχώρηση των τζιχαντιστών από τότε που μπήκαν στην πόλη και πιστεύουμε ότι πρόκειται για την αρχή της αντίστροφης μέτρησης, που θα καταλήξει στην ολοκληρωτική τους απόσυρση από την περιοχή», δήλωσε τηλεφωνικά, από την πολιορκημένη πόλη, ο Ιντρίς Νασάν, «υφυπουργός» της αυτοδιοικούμενης κουρδικής περιοχής στη Βόρεια Συρία.
Το δράμα της πόλης Κομπανί έχει προκαλέσει έντονες τριβές στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Ανώτατος Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε, υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας, στους New York Times ότι «υπάρχει αυξανόμενη ανυπομονησία (της Ουάσιγκτον) έναντι της Τουρκίας, η οποία αποφεύγει να αναλάβει δράση για να εμποδίσει μια σφαγή, λιγότερο ένα μίλι μακριά από τα σύνορά της. Δεν συμπεριφέρονται έτσι οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ».
Η πυράκτωση της ατμόσφαιρας λόγω των εξελίξεων στη Συρία απειλεί να παρασύρει την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ της κυβέρνησης Ερντογάν-Νταβούτογλου και του ΡΚΚ για την ειρηνική επίλυση του κουρδικού προβλήματος, η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη προτού ξεσπάσει η κρίση με την προέλαση του ISIS. Ο φυλακισμένος ηγέτης του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν, με μήνυμα που μετέφερε ο αδελφός του, ο οποίος τον επισκέφθηκε στη φυλακή στο νησί Ιμραλί, έθεσε στην τουρκική κυβέρνηση προθεσμία μέχρι τις 15 Οκτωβρίου για την επίτευξη συμφωνίας, απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση η εκεχειρία θα τερματισθεί και τον λόγο θα έχουν και πάλι τα όπλα.
Η αναταραχή που συγκλονίζει την Τουρκία μεταφέρθηκε και σε άλλες χώρες, με συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων και φανατικών ισλαμιστών. Κυριότερο θέατρο ταραχών υπήρξε το Αμβούργο, όπου περίπου 400 Κούρδοι ενεπλάκησαν σε οδομαχίες με πρακτικά ισάριθμους σκληροπυρηνικούς σαλαφιστές, έξω από τζαμί της πόλης, με αποτέλεσμα να τραυματισθούν 14 άνθρωποι και να συλληφθούν 22.
Αίσθηση προκάλεσαν εξάλλου οι καταγγελίες του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Με συνέντευξή του στην εφημερίδα Hurriyet, ο αρχηγός του κεμαλικού κόμματος CHP δηλώνει ότι «η κυβέρνηση εξακολουθεί να υποστηρίζει το ISIS», καταγγέλλοντας ότι περιθάλπει τραυματίες τζιχαντιστές και στη συνέχεια τους αφήνει να περάσουν και πάλι τα σύνορα με τη Συρία. Ο Τούρκος πολιτικός υποστηρίζει ότι έχει πληροφορίες περί μυστικής συμφωνίας ΗΠΑ - Ρωσίας για το μέλλον της Συρίας και αποδοκιμάζει την εμμονή του Ερντογάν για ανατροπή του Μπασάρ Ασαντ.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 26 Απριλίου 2014

Turkey Sends 300 Troops into Syria

Syrian regime forces celebrate after taking control of a village in the Qalamoun mountains, northeas

Syrian regime forces celebrate after taking control of a village in the Qalamoun mountains, northeas
Reuters

Turkish Prime Minister Erdogan confirms reports of military intervention to protect the tomb of a prominent Turkish figure.
Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan has confirmed reports that Turkey has sent 300 troops into neighboring Syria to guard the tomb of a leading Turkish figure believed to be under threat from radical Islamist rebels, according to Today'sZaman.
The Turkish military force, which also included several armored vehicles, is being sent to bolster a small existing unit at the tomb of Süleyman Shah, grandfatherof the founder of the Ottoman Empire.
The move - which essentially amounts to a limited military intervention in wore-torn Syria - should come as no surprise, after secret conversations were leaked online in which leading Turkish political and military figures can be heard discussing military intervention in Syria to protect the tomb from the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIS). ISIS, a radical breakaway faction of Al Qaeda, has taken advantage of the chaos to implement its puritanical version of Islam in some areas of northern Syria.
The leaked conversations prompted a ban on Youtube in Turkey.
Turkey's escalating intervention is not the first time a neighboring country has sent troops into Syria to protect its interests, using threats to Islamic shrines as a pretext.
Shia Islamist fighters from Lebanon's Hezbollah and a variety of other Iranian-backed Lebanese and Iraqi militias have played a prominent role in backing the regime of Bashar al-Assad, having initially justified their intervention as a way of protecting Shia Muslim shrines deemed heretical by Sunni Islamist rebels.

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 21 Απριλίου 2014

Syria allegations sink Turkish government morale

As Al-Monitor columnist Cengiz Candar pointed out on April 7, if it wasn’t for the prestigious byline, few people would have noticed the London Review of Books article by the veteran journalist Seymour Hersh. In Hersh's April 6 article, he alleges that the government of Prime Minister Recep Tayyip Erdogan aided and abetted the chemical attacks that killed more than 1,000 civilians in the Ghouta suburb of Damascus in August 2013. According to Hersh, an al-Qaeda-affiliated rebel group carried out the attacks, not the Assad regime. It was a testament to the gravity of the issue that even Turkey’s cowering media outlets talked about it.

Read more: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2014/04/syria-hersh-allegations-morale-turkey-government.html#ixzz2zVeSwv9D
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

Παιχνίδια του Ερντογάν με τα χημικά στη Συρία


Από το πρώτο περιστατικό φονικής χρήσης χημικών αερίων στο Χαν αλ Ασαλ, οι επιθεωρητές του ΟΗΕ όπως και μυστικές υπηρεσίες υποψιάζονταν ως δράστες οργανώσεις Σύρων τζιχαντιστών.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Στα 76 του χρόνια, ο Σέιμουρ Χερς παραμένει ακαταπόνητος εργάτης της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Ο άνθρωπος που προκάλεσε σοκ στην παγκόσμια κοινή γνώμη πριν από 41 χρόνια, αποκαλύπτοντας την αποτρόπαια σφαγή αμάχων Βιετναμέζων στο Μάι Λάι, ο ρεπόρτερ που έβγαλε στη φόρα τα βασανιστήρια Ιρακινών στο Αμπού Γκραΐμπ, εξαπέλυσε άλλη μία δημοσιογραφική «βόμβα». Θέμα του, η πολύκροτη υπόθεση των χημικών όπλων στη Συρία. Θύμα του, ο Ταγίπ Ερντογάν.

Το εκτενές ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε στο περιοδικό London Review of Books και καταπιάνεται με ένα αναπάντητο ερώτημα: Γιατί ένας Μπαράκ Ομπάμα, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να εξαπολύσει εκστρατεία εναντίον της Λιβύης, εμφανίστηκε δίβουλος και τελικά έκανε πίσω στην περίπτωση της Συρίας; Η απάντηση του Χερς είναι κατηγορηματική: Γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος πείστηκε ότι η φονική επίθεση με χημικά αέρια στο προάστιο της συριακής πρωτεύουσας Γούτα, στις 21 Αυγούστου, δεν ήταν έργο του καθεστώτος Ασαντ. Πραγματοποιήθηκε από φανατικούς ισλαμιστές της αντιπολίτευσης, υπό την καθοδήγηση των μυστικών υπηρεσιών του Ερντογάν, ο οποίος προσπάθησε με αυτήν την «προβοκάτσια» να παρασύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο!

Επικαλούμενος ανώτατους αξιωματούχους ασφαλείας στις ΗΠΑ και τη Βρετανία, ο Σέιμουρ Χερς αναφέρει ότι οι μυστικές υπηρεσίες των δύο χωρών υποψιάζονταν, ήδη από την άνοιξη του 2013, ότι ορισμένες οργανώσεις Σύρων τζιχαντιστών, όπως η «Αλ Νούσρα», κατασκεύαζαν χημικά όπλα. Προς αυτήν την κατεύθυνση στρέφονταν και οι υποψίες των επιθεωρητών του ΟΗΕ, οι οποίοι ερευνούσαν το πρώτο περιστατικό φονικής χρήσης χημικών αερίων στο Χαν αλ Ασαλ, κοντά στο Χαλέπι, τον Μάρτιο του 2013. Δύο μήνες αργότερα, γύρω στα 10 μέλη της Αλ Νούσρα συνελήφθησαν στη νότια Τουρκία από ντόπιους αστυνομικούς για κατοχή δύο κιλών χημικού αερίου σαρίν, αλλά η υπόθεση κουκουλώθηκε.

Στις 16 Μαΐου του 2013, ο Ταγίπ Ερντογάν επισκέφθηκε επίσημα τις ΗΠΑ. Βασικός στόχος του ήταν να πείσει τον Ομπάμα να εξαπολύσει πόλεμο, καθώς έβλεπε ότι η πλάστιγγα έγερνε προς τον κυβερνητικό στρατό του Ασαντ. Σε ένα επεισοδιακό γεύμα εργασίας, στον Λευκό Οίκο, ο Ερντογάν, ο οποίος συνοδευόταν από τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και τον αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ Χακάν Φιντάν, υποστήριξε ότι ο Ασαντ ευθυνόταν για την επίθεση στο Χαλέπι και ότι η Αμερική έπρεπε να δράσει.

Ο Αμερικανός πρόεδρος άκουγε σκεφτικός. Αναζητώντας στήριγμα, ο Ερντογάν κάλεσε τον Φιντάν να ξεφουρνίσει τα «στοιχεία» του, αλλά ο Μπαράκ Ομπάμα τον έκοψε απότομα: «Ξέρουμε, ξέρουμε...». Λίγο αργότερα, ο Ερντογάν έκανε και δεύτερη απόπειρα να φέρει στο παιχνίδι τον Φιντάν, αλλά ο Ομπάμα τον σταμάτησε και πάλι: «Ξέρουμε, ξέρουμε...». Ο Ερντογάν εξεμάνη και είχε το «θάρρος» να κουνήσει το δάχτυλο στον Αμερικανό πρόεδρο μέσα στον Λευκό Οίκο, λέγοντας: «Μα αυτοί πέρασαν την κόκκινη γραμμή που εσύ ο ίδιος έθεσες»! Τότε ο Ομπάμα, δείχνοντας τον Φιντάν, κατακεραύνωσε τους προσκαλεσμένους του: «Γνωρίζουμε τα παιχνίδια σας με τους Σύρους εξτρεμιστές»!

Η χαριστική βολή

Μετά το δεύτερο περιστατικό, στη Γούτα, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέταζε πολύ σοβαρά, σύμφωνα με τον Χερς, το ενδεχόμενο να εξαπολύσει συντριπτική επίθεση κατά του Ασαντ, παρά τις αντιρρήσεις του Πενταγώνου. Αυτό που άλλαξε δραματικά τα πράγματα ήταν μια έκθεση από το εργαστήριο του βρετανικού στρατού στο Πόρτον Ντάουν. Οι Βρετανοί είχαν παραλάβει από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες δείγματα εδάφους από τη Γούτα. Οι αναλύσεις τους έδειξαν ότι οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν δεν ταίριαζαν σε καμία από εκείνες του συριακού στρατού. Ταυτόχρονα, οι αμερικανικές και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες υπέκλεψαν επικοινωνίες μεταξύ Τούρκων αξιωματικών, οι οποίοι πανηγύριζαν για την «επιτυχία» του μακιαβελικού σχεδίου τους.

Ηταν η χαριστική βολή για τα πολεμικά σενάρια. Οι ήδη προβληματικές σχέσεις του Ερντογάν με την Ουάσιγκτον επιβαρύνθηκαν ακόμη περισσότερο. Εστω και χωρίς τους Αμερικανούς, όμως, ο Ερντογάν δεν φαίνεται να έχει παραιτηθεί από τη σκέψη για μια στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, που θα διασώσει την ένοπλη αντιπολίτευση. Αυτό υποδηλώνει και η πρόσφατη αποκάλυψη, μέσω YouTube, της μυστικής σύσκεψης στο υπουργείο Εξωτερικών, με αντικείμενο πιθανή εισβολή με πρόσχημα την προστασία του τάφου του Σουλεϊμάν Χαν. Ενα στρατήγημα που απέτυχε, αλλά μάλλον δεν θα είναι το τελευταίο.
Έντυπη
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

Davutoglu defends Syria policy


These two incidents show just how dark the situation has become along the Turkey-Syria border. Since March 16, Turkish government authorities have expressed concern that the Islamic State of Iraq and al-Sham (ISIS) threatens to lower Turkey's flag at the Tomb of Suleiman Shah in Syria — the only sovereign Turkish territory outside its borders. They say the Turkish military is fully authorized to defend the tomb. Then, Turkey shot down a Syrian fighter jet on March 23, claiming it violated Turkish airspace.


Read more: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2014/03/turkey-syria-defend-foreign-policy-davutoglu.html##ixzz2xRBicXf7
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

«Πόλεμος» σκληρών ισλαμικών οργανώσεων


BEN HUBBARD / THE NEW YORK TIMES
Ισλαμιστές μαχητές στη Συρία. Η ηγεσία της Αλ Κάιντα διέκοψε επισήμως τους δεσμούς της με την ομάδα των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας.
Η κεντρική ηγεσία της Αλ Κάιντα διέκοψε επισήμως τους δεσμούς της με την ισχυρή ομάδα των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας (ISIS), που αναδύθηκε μέσα από το χάος του εμφύλιου πολέμου στη Συρία και επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ένα ισλαμικό κράτος με τους δικούς της όρους, ερχόμενη σε σύγκρουση με τις άλλες ομάδες των αντικαθεστωτικών ανταρτών. Οι διαμάχες ανάμεσα στους αντιπάλους του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ δεν θα μπορούσαν παρά να υπονομεύουν τον αγώνα για την απομάκρυνσή του. Αν και η περιθωριοποίηση της οργάνωσης θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγαλύτερη ενότητα μεταξύ των αντικαθεστωτικών δυνάμεων, οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες χώρες δεν θα ηρεμήσουν καθώς παρατηρούν την αύξηση της ισχύος των εξτρεμιστών στη Συρία.

Το τέλος της σχέσης της Αλ Κάιντα με το ISIS, που ανακοινώθηκε την περασμένη Κυριακή σε τζιχαντιστικές ιστοσελίδες, εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές, όπως σχολίασε ο Γουίλιαμ Μακ Καντς, που μελετά το ένοπλο Ισλάμ στο ίδρυμα Brookings. Η Αλ Κάιντα απομακρύνθηκε από την οργάνωση που σπίλωνε το όνομά της, ενώ το ISIS ενίσχυσε την εικόνα του ως μια υπολογίσιμη δύναμη. «Το ISIS είναι και επίσημα πλέον η μεγαλύτερη και η πιο κακιά τζιχαντιστική οργάνωση παγκοσμίως», δήλωσε ο Μακ Καντς. «Δεν υπάρχει τίποτα πιο σκληροπυρηνικό από το να σε διώξει η Αλ Κάιντα από τους κόλπους της», πρόσθεσε ο ίδιος.
Η ταχεία άνοδος του ISIS αντανακλά σε μεγάλο βαθμό αυτό που πολλοί αναλυτές θεωρούν σημαντικό χτύπημα για την Αλ Κάιντα, αφού αναδύονται άλλες ένοπλες ομάδες που σχετίζονται με την οργάνωση και μοιράζονται κοινή ιδεολογία, αλλά διατηρούν την ανεξαρτησία τους στον τρόπο που διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους. Τα πρώτα δείγματα της ρήξης μεταξύ της Αλ Κάιντα και του ISIS παρατηρήθηκαν τον περασμένο χρόνο, όταν ο ηγέτης της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ Ζαουάχρι, διέταξε το ISIS να απομακρυνθεί από τη Συρία και να αφήσει το παρακλάδι της, το Μέτωπο αλ Νούσρα, να αναλάβει τα ηνία. Το ISIS αρνήθηκε.

Η βιασύνη της οργάνωσης να αποκτήσει πρόσβαση σε πηγές πετρελαίου και δρόμους διέλευσης στα σύνορα οδήγησε σε συγκρούσεις με τους άλλους αντάρτες, οι οποίες άφησαν πίσω τους χιλιάδες νεκρούς σε όλη τη βόρεια και ανατολική Συρία, σύμφωνα με ανθρωπιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Οι βίαιες αυτές εκδηλώσεις του ISIS έχουν οδηγήσει πολλούς επικεφαλής των αντικαθεστωτικών να επικρίνουν την οργάνωση και να τη θεωρήσουν εξίσου επικίνδυνη με τις κυβερνητικές δυνάμεις του Ασαντ.

Τη Δευτέρα, ένας βομβιστής αυτοκτονίας του ISIS πυροδότησε εκρηκτικό μηχανισμό σε μία βάση των ανταρτών στη βόρεια Συρία, σκοτώνοντας δεκαέξι μαχητές και τραυματίζοντας ακόμη είκοσι. Σε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο, ένας κληρικός, ο Αμπντουλάχ αλ Μουχεϊσενί, κατήγγειλε ότι σε μία από τις βομβιστικές επιθέσεις το ISIS σκότωσε ένα δωδεκάχρονο αγόρι, ενώ σε άλλη κατέστρεψε εγκαταστάσεις ύδρευσης και παρέσυρε στον θάνατο αμάχους.

Σε γραπτή ανακοίνωσή της στο Διαδίκτυο, η Αλ Κάιντα κατηγόρησε το ISIS επειδή δεν συνεργάζεται με τις άλλες ομάδες αντικαθεστωτικών και ορίζει τους δικούς του αρχηγούς. Οπως τονίζουν, ωστόσο, οι Αμερικανοί αναλυτές της υπηρεσίας μυστικών πληροφοριών και αντιτρομοκρατίας, το ISIS έχει αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία και μπορεί να δράσει χωρίς να διατηρεί δεσμούς με τους ηγέτες της Αλ Κάιντα στο Πακιστάν. Την ίδια στιγμή, το Μέτωπο αλ Νούσρα πιθανώς θα προσπαθήσει να επωφεληθεί από το γεγονός ότι είναι η μοναδική ομάδα με πιστοποιημένους δεσμούς με την Αλ Κάιντα. Στη Συρία, όμως, το πιο σημαντικό είναι οι καλές σχέσεις που προσπαθεί το Μέτωπο αλ Νούσρα να διατηρήσει με τις άλλες ομάδες των αντικαθεστωτικών. «Δεν έχουμε πρόβλημα με το Νούσρα και συχνά μαχόμαστε μαζί», δήλωσε ένας αντικαθεστωτικός μαχητής, ο Ναντέρ Ραμαντάν. Αν και διαφωνεί με την ιδεολογία του Μετώπου, δεν θεωρεί πως η οργάνωση αυτή αποτελεί απειλή και ελπίζει ότι θα συμβάλει στην απομάκρυνση του ISIS.

Οι διεθνείς προσπάθειες για την επίλυση της συριακής κρίσης και το τέλος του πολέμου έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει, ενώ ο πρώτος κύκλος των συνομιλιών στη συνδιάσκεψη της Γενεύης έκλεισε δίχως να υπάρξει κάποια ξεκάθαρη πρόοδος. Σε μία κίνηση υποχώρησης μπροστά στη συριακή κυβέρνηση, τα Ηνωμένα Εθνη ανακοίνωσαν τη Δευτέρα ότι ο αναπληρωτής του Λακντάρ Μπραχίμι, του ειδικού απεσταλμένου του Αραβικού Συνδέσμου και του ΟΗΕ για τη Συρία, Νάσερ αλ Κίντουα, ο οποίος είναι ανιψιός του Γιασέρ Αραφάτ, παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του. Η οικογένεια Ασαντ έτρεφε αισθήματα περιφρόνησης για τον Αραφάτ και οι Σύροι αξιωματούχοι διαφωνούσαν εξαρχής με τη συμμετοχή του Αλ Κίντουα στις συνομιλίες.
Διαβάστε περισσότερα...

Κατάπαυση πυρός για 4 ημέρες στη Χομς

ΑΠΕ, AFP
Ξεκίνησε την Παρασκευή η απομάκρυνση πολιτών που παρέμεναν επί ενάμιση και πλέον χρόνο εγκλωβισμένοι στις πολιορκημένες συνοικίες της πόλης Χομς, στην κεντρική Συρία.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:Συρία
Ξεκίνησε την Παρασκευή η απομάκρυνση πολιτών που παρέμεναν επί ενάμιση και πλέον χρόνο εγκλωβισμένοι στις πολιορκημένες συνοικίες της πόλης Χομς, στην κεντρική Συρία. Προχθές το πρωί, ένα πρώτο λεωφορείο μετέφερε κατοίκους, σύμφωνα με τη μαρτυρία δημοσιογράφου του Γαλλικού Πρακτορείου. Ο ίδιος ανέφερε ότι είδε πάνω από δέκα πολίτες να επιβαίνουν σε ένα λεωφορείο, συνοδευόμενοι από Σύρους στρατιωτικούς. Σύμφωνα με μια συριακή ΜΚΟ, περίπου «είκοσι πολίτες, κυρίως ηλικιωμένοι, εγκατέλειψαν την παλιά πόλη με ένα λεωφορείο». Ακολούθησαν και άλλα λεωφορεία και ασθενοφόρα της Συριακής Αραβικής Ερυθράς Ημισελήνου.

Η Συριακή Αραβική Ερυθρά Ημισέληνος ανακοίνωσε ότι άρχισε τη μεταφορά τραυματιών από την παλαιά πόλη σε νοσηλευτήρια και τόνισε ότι υπολογίζει να απομακρύνει περίπου 200 από εκεί, σύμφωνα με μια ανακοίνωση της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (ΔΕΕΣ). Η Συριακή Αραβική Ερυθρά Ημισέληνος «σταθμεύει ασθενοφόρα στα σημεία άφιξης των προσώπων τα οποία απομακρύνονται για να προσφέρει ιατρικές φροντίδες σε αυτούς που τις χρειάζονται. Ενας ασθενής ο οποίος χρειαζόταν κατεπειγόντως νοσηλεία μεταφέρθηκε ήδη σε μια κλινική», είπε στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς ο Γιούαν Ουάτσον, εκπρόσωπος της ΔΕΕΣ.

Σύμφωνα με ακτιβιστές της αντιπολίτευσης στη Χομς, εστία της εξέγερσης εναντίον του προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ, τέθηκε σε ισχύ μια κατάπαυση του πυρός που θα διαρκέσει τέσσερις ημέρες για την απομάκρυνση των αμάχων από την πολιορκημένη πόλη και τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας. Δεν υπήρξαν ανταλλαγές πυρών μετά τα μεσάνυχτα στην πόλη αυτή.

Στο μεταξύ, τα στρατεύματα του καθεστώτος ανακατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής φυλακής στο Χαλέπι, σύμφωνα με μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση η οποία έκανε λόγο για 46 νεκρούς στις μάχες. «Οι μάχες ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και στους πολεμιστές της Αχραρ αλ Σαμ και του Μετώπου αλ Νούσρα επαναλήφθηκαν σε ένα τμήμα της φυλακής στο Χαλέπι και στην περίμετρό της», ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014

Keep on truckin': Turkey and Al Qaeda in Syria

In view of Turkey’s possible meddling in the “civil” war in neighboring Syria, news about a Turkish truck headed for the Syrian border appears rather uncomfortable for the ruling government in Ankara, already in the throes of a corruption scandal.
In the first days of the new year, Turkish media reported that a truck carrying aid for Syria that had been collected by the by-now notorious Humanitarian Aid Foundation, or IHH, had been stopped by the local gendarmerie of the Turkish province of Hatay bordering Syria.
IHH garnered a lot of public attention in 2010, as a result of Israel’s violent attack on the Turkish ship Mavi Marmara delivering humanitarian aid to Gaza. Now, with war raging in Syria, it seemed that IHH again appeared willing to aid fellow-Muslims under threat, supplying humanitarian aid to those in need. But some days later, the journalist Fevzi Kızılkoyun revealed in the popular daily Hürriyet that the truck had allegedly been carrying weapons and ammunition, bulletproof jackets and electronic devices, in addition to a number of survival goods.
Read more http://rt.com/op-edge/turkey-al-qaeda-syria-486/

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

A Southern Strategy in the Eastern Mediterranean



The U.S., Israel, Greece, and Cyprus can enhance cooperation. The U.S. should leverage its growing and warming military ties with both Israel and Greece to repel Russia’s growing influence in the littoral states.
From George Papadopoulos

Non-Muslim countries in the region, Cyprus, Israel, Syria, and Egypt, are seeking out greater ties with Russia to safeguard their national interests.
The Old Testament tells mankind that at the beginning of times all was “tohu wabohu,” chaos and tumult. When examining the present day shifting geopolitics in the eastern Mediterranean, the Old Testament’s holy words seem to presage the continuous turmoil and conflict that would beset the eastern Mediterranean for the next three thousand years.
The region has witnessed relative calm only once in its long and violent history. Under wise statecraft, the U.S. designed the Truman Doctrine at the onset of the Cold War to orient both Greece and Turkey within the U.S.’s sphere of influence for the duration of hostilities with the Soviet Union. Through economic incentives, and arms sales, to Greece and Turkey, the U.S. contained the Soviet Fleet. Consequently, these strategic moves paid great dividends by diminishing Moscow’s projected naval capacity into either the east or western Mediterranean Sea at maximum output, thus expediting its eventual demise.
The collapse of the Soviet Union ushered in a new era for the eastern Mediterranean. One not of the utopia of the ‘end of history’ some analysts predicted, but an epoch where the bi polar framework ceases to exist, robust energy findings have been found, old and new powers seek to carve out their own sphere of influence, and the rise of non state actors such as warring jihadist groups vying to establish their version of sharia law in fragile states along sectarian fault lines, has dominated the political landscape in the eastern Mediterranean.
Under these circumstances, politics and alliances are shifting to reflect these changes. The military relationship between the U.S., Israel, and Greece has now become the most important lever the U.S. possesses in its arsenal in the complex game of power politics in the eastern Mediterranean.
Old stalwart allies of the Cold War that helped to maintain a semblance of stability in the eastern Mediterranean such as Turkey have turned their back on the west. Turkey’s policies have also enflamed the situation on the ground in the region and have invited an insidious reality to enter. The United States’ longstanding policy of accommodating Turkey’s rise was based on the principle that Turkey would emerge as a “moderate Islamist” state that would successfully entwine both Islam and democracy under the banner of moderate governance, become a model to other predominantly Muslim states, while maintaining strategic relations with Israel.
The rise of the AKP, and its diverging ambitions and profound ideological cleavages, fractured this foundation upon which U.S. policy rested in the eastern Mediterranean since the collapse of the Soviet Union.  The AKP’s foreign policies have deviated from the U.S.’s since its inception, and have negatively affected stalwart allies and U.S. interests in the region by inviting radical groups to operate freely and create a vacuum large enough for the return of Russia as a great power unseen since the end of the Cold War.
As the U.S. was designing ground war plans for the Iraq War, the U.S. made a request to Turkey to allow American forces to traverse Turkish territory to invade Iraq from a northern route. Consequently, the American 4th Infantry Division was denied access to Turkish territory, which resulted in the abandonment of a land attack from the north and increased casualties and wear on U.S. hardware. Turkey’s logic behind the decision was that the $26 billion offered by the U.S. to allow a northern attack was not enough. Turkey would only accept $32 billion to allow the U.S. to access its territory[1].
Since the fray in relations between the U.S. and AKP, Turkey has shown a proclivity to support rogue leaders, and jihadist forces, while lambasting Israel, a key pillar of stability that U.S. policy depended on. While condemning Israel, and removing the Turkish ambassador from Tel Aviv, for Israel’s defense against the hostile attempt by Turkish Islamists to break the blockade on Hamas-led Gaza in 2010, Erdogan initially opposed the NATO intervention in Libya, by describing the idea as “absurd.” It was only after France and Britain’s initial attacks on Libyan air defenses that Turkey belatedly backed NATO’s plans to create a no-fly zone[2].
The “Arab Spring” has presented the United States with a new paradox; it had drifted closer with Turkey in order to promote democracy and security in the region, but Turkey acted against those very interests. The ill-advised imprimatur of the U.S. to Turkey to stabilize the eastern Mediterranean as the U.S. sought to “pivot” to Asia has enflamed tensions on the ground, and has invited Moscow to reemerge as a regional power for the first time since the collapse of the Soviet Union.
Turkey did not believe that the anti-Semitic, radical Islamist, and master violator of religious rights, the Muslim Brotherhood, had to alter its values to remain in power in the Arab world’s most populated and influential state. For Turkey shared the Muslim Brotherhood’s values and interests in the emergence of a political arch of unity from Ankara to Cairo under the banner of Sunni-Islamism, where religious minorities were perceived as threats, and Islamism would become an ideology that united the predominantly Sunni countries against the western ideals of reason, liberalism, and democracy.
On September 13, 2011, in Cairo, among an enthralled crowd waving both Turkish and Egyptian flags, Erdogan noted that a “Turkish-Egyptian alliance would form a force of 150 million people strong. We are substantially surrounding the Mediterranean.” The incipient blossoming relationship began to bear fruit when members of the Muslim Brotherhood called for the peace agreement between Egypt and Israel, and exclusive economic zone agreement between Egypt and Cyprus, to be abrogated. If ratified, these changes in Egyptian policy would have in effect placed a halt on Cyprus’ newly found oil and natural gas production, and destabilized Israel’s immediate frontiers.
This ideal was short lived. In the summer of 2013, after millions poured into the streets of Egypt calling for the Muslim Brotherhood to be removed, Egypt’s military crushed the party, and has rightfully labeled it a terrorist organization for inciting violence. If Turkey was able to alter the tactics of the Muslim Brotherhood, and truly channel the idea that Islamism and democracy can be intimately entwined, the intervention by the Egyptian military to overthrow the entrenched Muslim Brothers may have never occurred. This event has massive policy implications for Russia’s growing influence in the region.
The Egyptian military’s intervention has resulted in a collapse in U.S.-Egyptian military relations. Russia now has leverage in Egypt unseen since the Soviet Union financed the Aswan Dam in the 1950s once the U.S. reneged on its promise to.  Egypt has now sought out more reliable partners such as Russia for both financing and military hardware, including a recent $2 billion military deal between Cairo and Moscow. 
With the Turkish public becoming increasingly hostile to the West, the AKP’s domestic corruption scandals, and foreign policy blunders in Syria, Turkey will no longer be the reliable partner it once was. A plurality of Turks consider Turkey’s neighbors in the Middle East as more important to the country’s economic interests (43%) and security interests (42%) than countries of the EU (33%). Turkey is the NATO member with the lowest support for NATO, with only (37%) saying that NATO is essential.[3] The hostile public opinion, and Turkey’s ill-fated attempt to support jihadist groups to overthrow Russia’s ally, Syria, may also be the reason for Turkey seeking to improve relations with Iran as a way to accommodate Russia’s resurgence.
Turkish officials still plan on improving trade deals with Iran.  Turkey aims to boost trade with Iran from approximately $15 billion to $30 billion a year by 2015, and plan a high-level prime minister exchange in January 2014. Turkey’s miscalculation of its own influence within Syria, and unwarranted belief that supporting radical Sunni jihadist groups would result in the overthrowing of the Assad  regime quickly, has now resulted in over 600,000 Syrian refugees on Turkish territory, myriad jihadist groups operating on Turkish soil, and the non-Islamist, and non-Muslim countries in the region, Cyprus, Israel, Syria, and Egypt, seeking out greater ties with Russia to safeguard their national interests.

As the Obama administration dithered between attacking Syria for its inhumane chemical attack, Russia’s last minute negotiated deal to remove chemical stockpiles from Syria without an attack going forward, has now allowed Russia to achieve its desired objective of becoming essential to all seemingly intractable conflicts in the eastern Mediterranean from Tehran to Cairo. As Russia’s leverage has increased in both Egypt and Syria, Russia has politically outmaneuvered the U.S. once again by sealing an interim agreement for Iran’s nuclear program, paralyzing Israel from even considering an attack on Iran, fearing a fall out from Russia, and its newly formed alliances in Syria and Egypt.  
 As the U.S.’s willful retraction of influence in the region continues, and the Obama administration lacks a coherent strategy, the architects of U.S. foreign policy will now have to rely even more on the U.S. military relationship with Israel and Greece to project the force necessary to shape events in the region moving forward. The U.S. should leverage its growing and warming military ties with both Israel and Greece to repel Russia’s growing influence in the littoral states. There is increasing cooperation in both defense and security, including intelligence between Washington, Athens and Jerusalem since 2010.
The discovery of massive natural gas and oil deposits within Israel’s and Cyprus’ exclusive economic zones, as well as Greece’s hopes for confirming its own deposits south of its island, Crete, creates a natural nexus for an integrated energy zone between Jerusalem, Nicosia, and Athens that the U.S., under wise statecraft can develop as a foundation for a military pact.
The U.S. should not only encourage the strengthening relationship between Israel, Greece, and Cyprus, but become the principle actor driving the relationship forward. Given that the U.S. already has strong and strategic relations with the three countries, it would behoove U.S. statesmen to seek a greater U.S. principal role that advances and upgrades the tripartite foundation that Greece, Israel, and Cyprus have established.
A start would be to upgrade in both scope and capabilities the annual “Noble Dina” naval exercise the U.S. Sixth Fleet holds with both the Greek and Israeli navies, and join the Israeli and Greek forces in special ops training, and long-distance aerial drills spanning Souda Bay, Crete to Haifa. Discussions with the Cypriot military establishment to host U.S. jets for trilateral air exercises with Greek and Israeli pilots would also show a mantle of force and deterrence.
Politically, a quadrilateral strategic dialogue ministerial which focuses on working groups in security, energy, counter-terrorism, economics, and finance will underscore the sustained quadrilateral relationship in the sectors of importance. The Strategic Dialogue will report on progress achieved over the past year between the countries, and identify opportunities for increased partnership.
Both U.S. allies and foes have shaped their behavior around the expectations that will emerge if the U.S. does not return as a stabilizing presence.  Unfortunately for the U.S., for littoral countries such as Syria, and Egypt, it is recognized that the Russian bear is the lesser of the evils between it and the uncontrollable jihadist forces in the region that Turkey unleashed when it comes to safeguarding their own national interests.
Israel and Greece’s robust military relations have redrawn the political map of the region. The U.S. would be wise to shift its policies, and resources, towards improving relations at all levels with its stalwart allies in the region, Israel, Greece, and Cyprus, to contain the newly emergent Russian fleet, and malignant jihadist forces operating around Israel’s borders.
Restoring its preeminent position of military power with its allies would once again send the right message to the world that peace comes through strength, not appeasement.




Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Συρία: Σχεδόν 700 νεκροί από τις μάχες μεταξύ τζιχαντιστών και ανταρτών

Σε σχεδόν 700 ανήλθαν οι νεκροί, ενώ οι αγνοούμενοι ανέρχονται σε εκατοντάδες από τις μάχες που μαίνονται για εννέα ημέρες ανάμεσα στους τζιχαντιστές και στους αντάρτες στη Συρία, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Μεταξύ της 3ης και της 11ης Ιανουαρίου, οι μάχες προκάλεσαν, σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία, τον θάνατο 697 ανθρώπων και την αιχμαλωσία εκατοντάδων άλλων, των οποίων αγνοείται η τύχη, και στα δύο στρατόπεδα», επισήμανε το Παρατηρητήριο.
Μεταξύ των νεκρών βρίσκονται 351 αντάρτες, 246 τζιχαντιστές και 100 άμαχοι, εκ των οποίων 21 είχαν εκτελεστεί», διευκρίνισε η μη κυβερνητική αυτή οργάνωση, η οποία σημείωσε ωστόσο ότι ο απολογισμός αυτός μπορεί να είναι πολύ πιο υψηλός καθώς δεκάδες νεκροί δεν έχουν αναγνωριστεί.
Μόνον το τελευταίο 48ωρο έχουν σκοτωθεί περίπου 200 άνθρωποι, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, το οποίο επισημαίνει ότι αυτό καταδεικνύει την δριμύτητα των μαχών που διεξάγονται.
Το Παρατηρητήριο υπογράμμισε εξάλλου ότι οι τζιχαντιστές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν μια γενικευμένη επίθεση των ισλαμιστών αντιπάλων τους στη Συρία, έχουν διαπράξει 16 επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον των δεύτερων σε μία εβδομάδα, προκαλώντας τον θάνατο δεκάδων μαχητών και πολιτών.
Το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε (ΙΚΙΛ) ειδικεύεται σε αυτού του είδους τις επιθέσεις, μετά τις εκατοντάδες που έχει διαπράξει τα δέκα τελευταία χρόνια στο Ιράκ κατά των Αμερικανών στρατιωτών, των Ιρακινών αστυνομικών και στρατιωτικών, όπως και κατά των σιιτών, τους οποίους αποστρέφεται.
Ένας διοικητής του ΙΚΙΛ προειδοποίησε εξάλλου τους πρώην συμμάχους του στην συριακή εξέγερση, ότι αν αυτοί του επιτεθούν θα προσφύγει σε αυτού του είδους τις επιθέσεις.
«Δεκαέξι καμικάζι ανατίναξαν το παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα στο οποίο επέβαιναν και σε ορισμένες περιπτώσεις ανατίναξαν τα εκρηκτικά με τα οποία ήταν ζωσμένοι», διευκρίνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου.
«Από αυτές (τις επιθέσεις) έχασαν την ζωή τους δεκάδες άνθρωποι στις επαρχίες του Χαλεπιού, της Ιντλίμπ, της Χομς και της Ράκα», που βρίσκονται στη βόρεια και την κεντρική Συρία, διευκρίνισε ο ίδιος.
Μόνον χθες 39 αντάρτες σκοτώθηκαν από τέτοιου είδους επιθέσεις στις επαρχίες του Χαλεπιού, της Ιντλίμπ και της Ράκα, κατέληξε το Παρατηρητήριο.
Πηγή: AMΠE
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Τζιχαντιστές ηττήθηκαν στο Χαλέπι




AFP, Reuters
ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Οι τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙSIL) εκδιώχθηκαν χθες από τα αρχηγεία τους στο κατεστραμμένο από τον εμφύλιο πόλεμο Χαλέπι της Συρίας. Οι νικητές της τριήμερης μάχης, που κόστισε πάνω από τριακόσιες ζωές, είναι ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός και η Εθνική Συμμαχία.
«Στο Χαλέπι δεν υπάρχει πλέον σχεδόν κανένα μέλος του ΙSIL», ανακοίνωσε χθες το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε αποτελείται από σκληροπυρηνικούς ισλαμιστές, είναι όμως διαφορετικό από το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, που λέγεται Μέτωπο Αλ Νούσρα. Τα δύο παρακλάδια του φονταμενταλιστικού Ισλάμ διαφώνησαν ως προς το πού πρέπει να στρέψουν τα πυρά τους. «Οσοι μετέχουν (στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και στην Εθνική Συμμαχία) είναι θεμιτοί στόχοι για μας όπου κι αν βρίσκονται, εκτός και αν δηλώσουν δημοσίως ότι δεν θα μάχονται εναντίον των μουτζαχεντίν (των οπαδών του ιερού πολέμου)», ανέφερε ο εκπρόσωπος του ISIL προτού η οργάνωση ηττηθεί στη μάχη. «Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη μάχη κατά του καθεστώτος», είπε αντιθέτως ο επικεφαλής του Αλ Νούσρα.
Στη Δαμασκό, πηγή των δυνάμεων ασφαλείας του προέδρου Ασαντ εξέφρασε ικανοποίηση για τις έριδες μεταξύ των ανταρτών. Η πηγή χαρακτήρισε τη μάχη των τελευταίων ημερών «ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε διαφορετικές ξένες χώρες που στηρίζουν τις διαφορετικές αντικαθεστωτικές ομάδες».
Στο τέλος του μήνα θα διεξαχθεί στη Γενεύη η δεύτερη διεθνής διάσκεψη με θέμα τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου στη Συρία. Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ τάχθηκε χθες υπέρ του να προσκληθεί και το Ιράν στη διάσκεψη αυτή. Το Ιράν ώς τώρα αρνείται κάθε διαπραγμάτευση που θα έχει τελικό στόχο την απομάκρυνση του συμμάχου του Μπασάρ αλ Ασαντ από την εξουσία στη Συρία.
Διαβάστε περισσότερα...

Πρόκληση η Συρία για τη Σ. Αραβία


The New York Times
Κρίσιμη πρόκληση αντιμετωπίζει το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας: πώς να πολεμήσουν σε έναν αιματηρό και χαώδη «πόλεμο δι’ αντιπροσώπου» στη Συρία, χρησιμοποιώντας ζηλωτές-μαχητές, τους οποίους δεν ελέγχουν στο παραμικρό. Οι Σαουδάραβες φοβούνται την ενίσχυση της Αλ Κάιντα στη Συρία και για τον λόγο αυτό απαγορεύουν στους υπηκόους τους να μεταβαίνουν στην εμπόλεμη χώρα. Η αποτυχία εφαρμογής της διαταγής αυτής σημαίνει ότι πάνω από χίλιοι Σαουδάραβες, ορισμένοι από προβεβλημένες οικογένειες, έχουν ήδη καταταγεί στο αντάρτικο. Η βασιλική οικογένεια του Ριάντ έχει ορκιστεί, όμως, να ανατρέψει τον Μπασάρ αλ Ασαντ, απομακρύνοντας από την περιοχή τον πάτρονά του, το Ιράν. O μοναδικός τρόπος να τους πολεμήσουν είναι μέσω της στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης στους Σύρους αντάρτες. Και οι πλέον αποτελεσματικότεροι από αυτούς τους μαχητές είναι ισλαμιστές, των οποίων οι πεποιθήσεις αποτελούν ένα πουριτανικό σκέλος του Ισλάμ που ασκείται στη Σαουδική Αραβία και συχνά είναι δυσδιάκριτο από αυτό της Αλ Κάιντα. Οι σαουδαραβικές αρχές προσπαθούν να καλέσουν τους πολίτες τους να μη μεταβαίνουν στη Συρία, αλλά δεν μπορούν να παρακολουθήσουν κάθε Σαουδάραβα που θέλει να πάει να πολεμήσει εκεί. «Προσπαθούμε να το αποτρέψουμε, αλλά υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε», εξηγεί εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών στο Ριάντ. «Δεν μπορείς να εμποδίσεις νέους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το βασίλειο. Πολλοί ταξιδεύουν πρώτα στο Λονδίνο ή άλλες πόλεις και στη συνέχεια μεταβαίνουν στην Τουρκία ή τη Συρία», συμπληρώνει.
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Energy deal tightens Russia ties to Assad

By: Borzou Daragahi and Henry Foy

An energy deal between Moscow and Damascus could influence strategic calculations for both the civil war in Syria and the drive by regional powers to exploit offshore oil and gas deposits off the east Mediterranean coast.
The state-controlled Russian group Soyuzneftegaz and the Syrian regime this week signed a deal that allows for the exploration and drilling, development and production of oil and gas in a 2,190 square kilometer area off Syria's coast, the first-such deal for the country.
It might be years before the deal is implemented, analysts said. But the concession, which is to span 25 years, further solidifies Moscow's ties to Damascus ahead of a highly anticipated January conference in Switzerland in which the future of Syria may be negotiated.
"It's a way for the Russians to capitalize on their political support for the regime," said Jihad Yazigi, editor-in-chief of the Syria Report, an online economics publication.
Διαβάστε περισσότερα...