Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα NATO. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα NATO. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Sarajevo, 1995 and Damascus, 2013: The use of mass attack deception to decide wars


Special to WorldTribune.com
Yossef Bodansky, Senior Editor, GIS/Defense & Foreign Affairs
In August 1995, Western governments, and particularly the Bill Clinton White House, were in great quandary.
The negotiations with the Serbs were going well as President Slobodan Milosevic was demonstrating unprecedented flexibility and accepting virtually all the demands put forward by the West.
Bodies said to have been killed by nerve gas in the Ghouta area of Damascus, Aug. 21.  /Reuters
Bodies said to have been killed by nerve gas in the Ghouta area of Damascus, Aug. 21. /Reuters
Hence, it was becoming politically and legally impossible for the U.S.-led West to launch the NATO military intervention which President Clinton had promised Bosnia-Herzegovina leader Alija Izetbegovic the U.S. would launch in order to quickly win the war for the Bosnian-Muslims.
Then, on Aug. 28, 1995, at around 11:00 hrs local, a mortar shell appeared to hit the Markale market place in Sarajevo, killing 38 people and wounding another 90. Russian Col. Andrei Demurenko, then the commander of UN Forces in Sarajevo, immediately rushed with an UNPROFOR team to the supposed Bosnian-Serb mortar positions and ascertained that none of them could have been used to fire the mortar rounds.
Demurenko’s report stated that the Bosnian-Serb forces were falsely blamed for the attack on the Markale.
Nevertheless, ostensibly in response to the massacre, NATO launched the air campaign against Bosnian-Serb forces and shortly afterwards decided the war in favor of the Bosnian-Muslims.
On Aug. 31, 1995, Jean Daniel, then Editor of the magazine Le Nouvel Observateur, wrote an article titled “No more lies about Bosnia”. In the article, Daniel recounted an exchange he had just had with French Prime Minister Edouard Balladur about the NATO air campaign and the motivations for it. “They [the Muslims] have committed this carnage on their own people?” Daniel asked. “Yes,” confirmed Balladur without hesitation, “but at least they forced NATO to intervene.”
The Aug. 21, 2013, chemical attack in Ghouta, a suburb of Damascus, might become the Markale of the Syrian war.
On Aug. 19, a UN expert delegation arrived in Damascus to study reports and evidence of earlier use of chemical weapons. The next day, they were presented with detailed scientific, technical, and military data about the alleged chemical attacks, soil contamination and why the Syrian Armed Forces could not have carried out these attacks.
Russian and other foreign experts who studied the data separately found it compelling.
The Syrian military also presented the UN team with detailed intelligence evidence about chemical weapons and production labs affiliated with the opposition discovered in Syria, Turkey and Iraq.
On Aug. 21, the Syrian opposition announced a massive chemical attack in Ghouta which allegedly inflicted about 1,300 fatalities including hundreds of children. As in previous chemical attacks blamed on the Assad administration, the attackers used the ubiquitous Sarin nerve gas. Immediately, the opposition flooded Western media with pictures of the dead, but provided no conclusive evidence about the attack and the perpetrators.
Moreover, initial opposition reports claimed the attack was conducted by a barrage of rockets. Subsequently, in the context of renewed outcries for a No Fly Zone, the opposition claimed that the chemical attack was a part of a massive bombing by the Syrian Air Force. Yet, the opposition’s pictures show no casualties suffering shrapnel wounds associated with aerial bombing. Stern denials by the Syrian Government of any involvement in the attack were largely ignored by the West. At the time of writing, the UN expert delegation and foreign diplomats were denied access to the attack site by the opposition forces ostensibly because of fear for their safety.
The context of the attack is of great significance.
Starting Aug. 17 and 18, nominally Free Syrian Army (FSA) units — in reality a separate Syrian and Arab army trained and equipped by the CIA as well as Jordanian and other intelligence services — attempted to penetrate southern Syria from northern Jordan and start a march on Damascus. The U.S.-sponsored war plan was based on the Autumn 2011 march on Tripoli, Libya, by CIA-sponsored army from Tunisia which decided the Libyan war and empowered the Islamists.
Two units, one 250-strong and one 300-strong, crossed into Syria and began advancing parallel to the Golan Heights border. Their aim was to break east and reach Daraa quickly in order to prepare the ground for the declaration of Daraa as the capital of a “Free Syria”. However, the CIA’s FSA forces met fierce resistance by the unlikely coalition of the Syrian Army, local jihadist forces (mainly the locally-raised Yarmuk Brigades), and even tribal units who fear the encroachment by outside forces on their domain. By Aug. 19 and 20, the FSA units were surrounded in three villages not far from the Israeli border.
An attempt to use an Indian UNDOF patrol as human shield failed. The FSA commanders were now (ie: as of late Aug. 21) pleading for massive reinforcements and an air campaign to prevent their decimation.
Meanwhile, on Aug. 19, in Ghouta, more than 50 local opposition fighters and their commanders laid down their arms and switched sides. A few prominent local leaders widely associated with the opposition went on Syrian TV. They denounced the jihadists and their crimes against the local population, and stressed that the Assad administration was the real guardian of the people and their interests. More than a dozen ex-rebels joined the Syrian Government forces.
Hence, the last thing the Assad administration would do is commit atrocities against the Ghouta area and the local population which had just changed sides so dramatically. For the opposition, fiercely avenging such a betrayal and petrifying other would-be traitors is a must. Furthermore, in view of the failure of the march on Daraa and Damascus by the CIA’s FSA forces, there was an urgent imperative for the opposition to provoke a Western military intervention before the rebellion collapsed completely, and Assad consolidated victory.
In Obama’s Washington, there has been a growing opposition to intervention.
Chairman of the U.S. Joint Chiefs of Staff Gen. Martin E. Dempsey, who had just been to the Jordan and Israel on an inspection tour of the Syrian crisis, publicly doubted the expediency of an armed intervention, because supporting the opposition would not serve the U.S. national and security interests. Dempsey wrote to Congress that while the U.S. “can destroy the Syrian Air Force”, such a step would “escalate and potentially further commit the United States to the conflict”.
There was no compelling strategic reason for such an undertaking. “Syria today is not about choosing between two sides but rather about choosing one among many sides,” Dempsey wrote. “It is my belief that the side we choose must be ready to promote their interests and ours when the balance shifts in their favor. Today, they are not.”
However, President Obama’s own inner-most circle has made it clear that it is committed to “humanitarian interventionism” of the kind exercised in Bosnia, Kosovo, and Libya.
Absent legitimate national interests, a U.S.-led intervention must be based on humanitarian reasons such in retaliation to atrocities and chemical attacks.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Πυκνώνουν οι ασκήσεις πολεμικής ετοιμασίας


Μόνο αυτές τις μέρες, βρίσκονται σε εξέλιξη έξι τουλάχιστον στρατιωτικές ασκήσεις με ελληνική συμμετοχή
Από παλιότερη Νατοϊκή άσκηση στο Σαρωνικό Κόλπο
Eurokinissi
Μπαράζ ασκήσεων κάθε είδους, με άμεση ελληνική εμπλοκή, που παραπέμπουν σε προετοιμασία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για στρατιωτική εμπλοκή στην Αν. Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, έως τον Περσικό Κόλπο, βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες μέρες. Ειδικότερα:
1. Το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο της Θεσσαλονίκης NDC-GR (πρώην Γ' Σώμα Στρατού), το οποίο έχει αναλάβει για το 2012 τη διοίκηση της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF), διεξάγει το διάστημα 12 - 22 Νοέμβρη την άσκηση, με την επωνυμία «Gordian Knot 2012» (Γόρδιος Δεσμός), στο Στρατόπεδο «Προκοπίδη», στην Ασσηρο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για άσκηση πολεμικής προετοιμασίας, καθώς όπως αναφέρει το ΓΕΕΘΑ, «είναι τύπου Σταθμού Διοίκησης (Command Post Εxercise) σε ΝΑΤΟικές Επιχειρήσεις Υποστήριξης της Ειρήνης, με σκοπό τη διατήρηση και βελτίωση της δυνατότητας του NDC-GR να σχεδιάσει και να διεξάγει επιχειρήσεις ως Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF)».
2. Το ίδιο διάστημα (12 - 16 Νοέμβρη 2012), βρίσκεται σε εξέλιξη η Ασκηση Χειρισμού Κρίσεων (Crisis Management Exercise) του ΝΑΤΟ, με την ονομασία «CMX-12». Τα σενάρια περιλαμβάνουν και πυρηνική απειλή. Το γεγονός ότι από ελληνικής πλευράς, στην άσκηση συμμετέχει το σύνολο σχεδόν των υπουργείων και του κρατικού μηχανισμού (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΕΥΠ, ΓΓΠΠ), είναι ένα ακόμα δείγμα της πολιτικοποίησης του ΝΑΤΟ και της στρατιωτικοποίησης των διακρατικών σχέσεων, που προωθούνται με το νέο ΝΑΤΟικό στρατηγικό δόγμα.
3. Καθόλου άσχετη με την πολεμική προετοιμασία της ιμπεριαλιστικής πολεμικής μηχανής είναι και η Ασκηση Κυβερνοάμυνας του ΝΑΤΟ, με την ονομασία«CYBERCOALITION12», που διεξάγεται το διάστημα 13 - 16 Νοέμβρη 2012. Σε εθνικό επίπεδο, στην άσκηση συμμετέχει η Διεύθυνση Κυβερνοάμυνας (ΔΙΚΥΒ) του ΓΕΕΘΑ και επιτελείς των Διευθύνσεων Πληροφορικής των Γενικών Επιτελείων καθώς και λοιποί δημόσιοι (ΕΥΠ, Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος) και ακαδημαϊκοί φορείς από τις έδρες τους, μέσω συστήματος μεταφοράς εικόνας σε πραγματικό χρόνο».
4. Παράλληλα, το διάστημα 12 - 20 Νοέμβρη διεξάγεται η άσκηση μικρής κλίμακας Ειδικών Δυνάμεων «AEGEAN SEAL 12», με σκοπό την εξάσκηση στον εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών, καθώς και στις αντιναρκικές επιχειρήσεις σε ρηχά ύδατα, με τη συμμετοχή ειδικών δυνάμεων από Ελλάδα (ΔΥΚ του ΠΝ), Τουρκία, Ιορδανία και παρατηρητές από Σουηδία, Μαυροβούνιο, Ισραήλ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ασκηση, που και λόγω της σύνθεσης των συμμετασχόντων σε αυτήν παραπέμπει ξεκάθαρα σε επιχειρήσεις στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και στα στενά του Ορμούζ.
5. Ακόμα όμως και η ελληνική άσκηση «Θαλάσσιος Γρύπας 2/12» που διεξήχθη χτες στο Πεδίο Βολής Κρήτης, κατά τη διάρκεια της οποίας εκτελέστηκαν βολές εναντίον πλωτού στόχου βλημάτων αέρος - επιφανείας ΑΜ-39Μk2 EXOCET και AGM-65 MAVERICK από αεροσκάφη Μirage 2000 και F-16 καθώς και AGM114 K1 HELLFIRE από ελικόπτερο AH-64A+ (APACHE), αντικειμενικά συνδέεται με την ευρύτερη πολεμική προετοιμασία των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.
6. Επίσης χτες, τις πρωινές ώρες, με εντολή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στα πλαίσια της άσκησης «Πυρπολητής 11», ενεργοποιήθηκε τμήμα της ελληνικής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του Βορείου Τομέα, «με σκοπό την άμεση εξουδετέρωση εχθρικών ένοπλων τμημάτων ειδικών δυνάμεων, εντός κατοικημένου τόπου και την απελευθέρωση ομήρων». Η άσκηση έγινε στην περιοχή Σκύδρας Νομού Πέλλας, υπό τη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων. Τόσο το σενάριο «απελευθέρωσης ομήρων» όσο και η διεξαγωγή της σε«εντός κατοικημένου τόπου» παραπέμπει ευθέως σε αποστολές «νέου τύπου», που συνδέουν την άμυνα με την ασφάλεια, ανοίγοντας πόρτες στις Ενοπλες Δυνάμεις για εμπλοκή στα εσωτερικά πράγματα, τόσο εκτός όσο και εντός συνόρων.

http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7142015
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Νεκρός ένας εκ των επιφανών ηγετών της Αλ Κάιντα


BBC
ΚΑΜΠΟΥΛ. Ενας από τους πλέον επιφανείς ηγέτες της Αλ Κάιντα, ο δεύτερος στην ιεραρχία της οργάνωσης στο Αφγανιστάν, Σαχάρ αλ Ταϊφί, σκοτώθηκε στη διάρκεια αεροπορικής επιδρομής, το Σαββατοκύριακο, στον εύφλεκτο αφγανικό Νότο, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν, όπως επιβεβαίωσε, χθες, το ΝΑΤΟ. Πηγές των Ταλιμπάν, ωστόσο, διέψευσαν ότι έχει σκοτωθεί και ισχυρίστηκαν ότι έχει εγκαταλείψει την περιοχή εδώ και τρεις μήνες.
Ο σαουδαραβικής καταγωγής Σαχάρ αλ Ταϊφί, γνωστός και ως Μουστάκ και Νασίμ, ήταν υπεύθυνος για τη διοίκηση των ξένων μαχητών, ενώ συντόνιζε τις επιθέσεις κατά της συμμαχίας και των αφγανικών δυνάμεων.
Με ανακοίνωσή του, το ΝΑΤΟ τον περιέγραψε ως τη δεύτερη πιο σημαντική προσωπικότητα της Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν. Ο Σαχάρ αλ Ταϊφί φέρεται να σκοτώθηκε «σε αεροπορική επίθεση ακριβείας» στη συνοικία Βαταπούρ της επαρχίας Κουνάν, την Κυριακή τη νύχτα. Από την επίθεση σκοτώθηκε, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, και άλλο ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα.
Σύμφωνα με την εκδοχή των Ταλιμπάν, όμως, «δεν υπήρξαν μαχητές της Αλ Κάιντα στο Βαταπούρ και ουδείς ξένος σκοτώθηκε εκεί». Ο εκπρόσωπος των Ταλιμπάν Ζαμπιουλάχ Μουζαχίντ δήλωσε στο Αφγανικό Ισλαμικό Πρακτορείο ότι η επιδρομή προκάλεσε τον θάνατο δύο Αφγανών Ταλιμπάν.
Ο Αλ Ταϊφί ρύθμιζε θέματα εξοπλισμού και μεταφοράς μαχητών στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με πληροφορίες, διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με τους μαχητές των Ταλιμπάν στην περιοχή. Ταξίδευε συχνά από το Αφγανιστάν στο Πακιστάν, εκτελώντας εντολές ανώτερων στελεχών της Αλ Κάιντα, για να μεταφέρει όπλα και άλλο εξοπλισμό στους μαχητές ή τους ίδιους τους μαχητές εντός του αφγανικού εδάφους, όπως ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, ήταν ειδικευμένος στην κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών και γιλέκων αυτοκτονίας, αλλά παράλληλα χρηματοδοτούσε και εκπαίδευε τους βομβιστές αυτοκτονίας στην Κουνάρ. Ο Αλ Ταϊφί αντικατέστησε τον διοικητή της Αλ Κάιντα Αμπού Ιχλάς αλ Μάσρι, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε στην εν λόγω επαρχία.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Το ΝΑΤΟ διατηρεί πυρηνικές κεφαλές στην Τουρκία


Nικόλας Ζαννέττος
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Vatan, οι ΗΠΑ διατηρούν στη ναυτική βάση του Incirlik 70 πυρηνικές βόμβες τύπου B-61-12.Η εφημερίδα επικαλείται πληροφορίες που προκύπτουν από έκθεση του Robert S. Norris και του Hans M. Kristensen και δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα “Atomic Scientists Bulletin" και οι οποίες αποκαλύπτουν την απογραφή πυρηνικών όπλων του Αμερικανικού στρατού που βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας.


Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο αριθμός των πυρηνικών κεφαλών έχει μειωθεί κατά 20 αφού μέχρι το 2001 που έγινε η τελευταία απογραφή ήταν 90.

Δέκα με είκοσι από τις 70 πυρηνικές κεφαλές που βρίσκονται στο Incirlik σχεδιάστηκαν για να μπορούν να εφαρμοστούν και να πυροδοτηθούν από Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη σύμφωνα με την έκθεση.

Συγκεκριμένα η 142η μοίρα βομβαρδιστικών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, με το ψευδώνυμο «Gazelles”, έχει αναλάβει την μεταφορά των βομβών αυτών. Η μοίρα αποτελείται από μαχητικά τύπου F-16A/B.

Η Τουρκική κυβέρνηση έχει απορρίψει το αίτημα των Αμερικανών για κάθοδο περισσότερων αμερικανικών μαχητικών ώστε να μπορούν άμεσα να φεύγουν με τις βόμβες για να εκτελέσουν αποστολές. Έτσι τα Αμερικανικά αεροσκάφη πρέπει να έρχονται από άλλες βάσεις να εφοδιάζονται με τις βόμβες πριν από κάθε αποστολή.

Αυτή η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει σε αεροπλάνα του ΝΑΤΟ με δυνατότητα να κουβαλούν πυρηνικές βόμβες, να βρίσκονται στη συγκεκριμένη βάση, αποτελεί δύσκολη υπόθεση για τις βάσεις του ΝΑΤΟ.
http://www.sigmalive.com/news/international/443275
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Η λογική του Ταγίπ Ερντογάν >Το περίεργο φλερτ με το ΝΑΤΟ και η κακομεταχείριση των Κούρδων

ΤΟΥΒΙLLΜΑLLΙΝSΟΝ
Η Τουρκία μοιάζει να είναι η μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ (με την ελαφρώς σεμνότυφη εξαίρεση της προεκλογικής Γερμανίας) η οποία είχε τα κότσια να κριτικάρει τους πρόσφατους «συμμαχικούς» βομβαρδισμούς εναντίον του μουσουλμανικού κόσμου, παρά το όποιο περίεργο διπλωματικό της «φλερτ» με το ΝΑΤΟ και τον φόβο της να αποκαλυφθεί ότι κακομεταχειρίζεται τους Κούρδους της.


Ο Ερντογάν, μάλιστα, κατηγόρησε τη Γαλλία ότι βλέπει τη Λιβύη ως πηγή πετρελαίου, χρυσωρυχείων και υπογείων θησαυρών, και θεωρεί ότι η συμπεριφορά της υπολείπεται συνειδήσεως. Ακόμη και οι συνήθως ρωμαλέοι Ρώσοι απείχαν της ψηφοφορίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πιθανώς επειδή η Ρωσία θα επωφεληθεί από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου.

Και η Ελλάδα, με το ελεγχόμενο από την Τρόικα νέο-οθωμανικό κλεπτοκρατικό καθεστώς της, έχει φυσικά ήδη προσφέρει μία φρεγάτα, ένα ιπτάμενο ραντάρ, ένα ελικόπτερο Super Ρuma καθώς και τη χρήση διαφόρων βάσεών της για να βομβαρδιστεί καλύτερα η Λιβύη - κι όλα αυτά από μια χώρα η οποία μέχρι πριν λίγο καιρό εκπαίδευε Λίβυους πιλότους μαχητικών αεροσκαφών! Η Ελλάδα μάλιστα έχει φτάσει στο σημείο να συνθηκολογεί κιόλας με τους επιλεγόμενους αντάρτες.

Είναι κρίμα που η ελληνική Κ υβέρνηση δεν έχει συντονίσει την πολιτική της με εκείνες της Γερμανίας, της Ρωσίας, της Κίνας, της Κύπρου και της Τουρκίας (αφήνοντας κατά μέρος ενδεχόμενες επιπλοκές με την τελευταία σχετικά με τον εναέριο και θαλάσσιο χώρο), δεδομένου ότι όλες διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στον βομβαρδισμό της Λιβύης. Επίσης φαίνεται να υπολείπεται ακόμη και της κοινής λογικής την οποία επιδεικνύει ο Ερντογάν.

Αντ’ αυτής, η Ελλάδα φοβάται μήπως και εκνευρίσει τον Σαρκοζί κατά τη ματαιόδοξη αναζήτηση δόξας στην οποία έχει επιδοθεί προεκλογικώς. Η στάση Σαρκοζί δεν είναι παρά μια οπορτουνιστική επί τόπου μεταβολή, δεδομένης της εν γένει στάσεως της Γαλλίας κατά τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ, όταν ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν και ο πρόεδρος Σιράκ απέδειξαν ότι είχαν κότσια, αντιτιθέμενοι ανοικτά στον παράνομο εκείνο πόλεμο. Αυτή η πολεμοχαρής περιπέτεια είναι ενδεικτική μιας προσπάθειας εκ μέρους των ΗΠΑ-Βρετανίας-Γαλλίας να ελέγξουν τη Μεσόγειο μέσω μιας περιέργως επιλεκτικής και ύποπτης επιθέσεως εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους.

Η Ρωσία παρατηρεί προσεκτικά και θα δράσει όταν χρειαστεί, προκειμένου να εξασφαλίσει τα νόμιμα δικαιώματά της. Όσο για την Ελλάδα, η διπλωματία της θα μπορούσε να μάθει ένα-δυο πραγματάκια από τους Τούρκους, ανεξαρτήτως της όποιας λανθασμένης και παράνομης πολιτικής τής τελευταίας όσον αφορά στην Κύπρο και το Αιγαίο.

Ενώ η Αγγλία και η Γαλλία ανταγωνίζονται η μία την άλλη σε στρατιωτικούς τσαμπουκάδες -όπως έκαναν και στη Γιουγκοσλαβία- και οι ΗΠΑ πυροδοτούν τους Τόμαχόκ τους και απογειώνουν τα βρόμικα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους ισχυριζόμενες ότι δεν παίζουν κεντρικό ρόλο, το σαουδαραβικό αστυνομικό κράτος δεν επιτρέπει καν διαδηλώσεις, κι από την άλλη τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της Υεμένης και του Μπαχρέιν εκτελούν εν ψυχρώ δεκάδες διαδηλωτών στις πόλεις τους.

Από την άλλη, πάλι, η Λιβύη δεν φιλοξενεί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ -όπως κάνει το Μπαχρέιν- ούτε και πληρώνει δισεκατομμύρια για την αγορά βρετανικών και αμερικανικών οπλικών συστημάτων -όπως η Σαουδική Αραβία. Δύσκολα βομβαρδίζεις τόσο καλούς πελάτες…

Αν και η παρέμβαση στα εσωτερικά άλλων χωρών είναι επίμεμπτη, θα ήταν λιγότερο υποκριτικό αν η «Συμμαχία των Προθύμων» βομβάρδιζε τον οίκο τον Σαούντ, την Υεμένη, το Μπαχρέιν και το Ισραήλ για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες ξεπερνούν εκείνες της Λιβύης.

*Μετάφραση στα Ελληνικά: Θοδωρής Μπουχέλος

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΩΝ
Θα άξιζε επίσης να υπογραμμίσουμε το πώς οι δήθεν «διαδηλωτές» (πολλοί εκ των οποίων είναι μη-Λίβυοι προβοκάτορες) απέκτησαν τα όπλα τους από την αρχή, και γιατί εξακολουθούν να επιτίθενται ενώ υπάρχει η υποτιθέμενη «εκεχειρία». Στο πλαίσιο αυτό, ας μην ξεχνάμε ότι η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησε τον Σαντάμ Χουσέιν και τον πόλεμο που εκείνος κήρυξε εναντίον του Ιράν με το μικροποσό των 25.734.469.885 δολαρίων και … 80 σεντ, σύμφωνα με τον υπέροχο Ρόμπερτ Φισκ.

Οι εταιρείες όπλων θα πρέπει να το γλεντάνε, πάντως, γνωρίζοντας ότι όλο το υλικό που ξοδεύεται θα αντικατασταθεί και ότι το όποιο μετα-κανταφικό κράτος-πελάτης (εάν η «συμμαχία» κατορθώσει να σκοτώσει εκείνον και τους γιους του) θα παραγγείλει αμέσως κι άλλα όπλα. Οι μεγαλομέτοχοι ορισμένων πετρελαϊκών εταιρειών ήδη ξερογλείφονται στη σκέψη των κερδών που πρόκειται να αποκομίσουν.

Μήπως όταν βρετανικά στρατεύματα πυροβόλησαν και σκότωσαν τους άοπλους διαδηλωτές στο Ντέρι της Ιρλανδίας την «Ματωμένη Κυριακή», όλη αυτή η επιλεγόμενη «διεθνής κοινότητα» σήκωσε το δαχτυλάκι της να κάνει το παραμικρό; Α, το ξέχασα: κι ο Καντάφι τους Ιρλανδούς πολεμιστές της ελευθερίας βοηθούσε… Και μήπως όλη αυτή η επιλεγόμενη «διεθνής κοινότητα» έκανε κάτι συγκεκριμένο για να σταματήσει τη γενοκτονία των Τούτσι ή τη σφαγή των Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα;
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 22/05/2011
http://infognomonpolitics.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο, η Κύπρος και οι εκβιασμοί του Νταβούτογλου

Σοβαρό φραστικό επεισόδιο έλαβε χώρα μεταξύ του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και του Τσέχου ομόλογού του κατά την πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο. Η στάση που τήρησε ο Τούρκος υπουργός στο θέμα της συμμετοχής της Κύπρου στους ευρω-ατλαντικούς μηχανισμούς, έρχεται να επιβεβαιώσει την πολιτική εκβιασμών που ακολουθεί η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ έναντι χωρών μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Την εβδομάδα που πέρασε, πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο, όπου συζητήθηκαν τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως η κατάσταση στη Λιβύη, στο Αφγανιστάν κ.λπ. Κατά τη διήμερη σύνοδο οι υπουργοί ασχολήθηκαν ακόμη με το θέμα της ένταξης μη κρατών-μελών του Συμφώνου στις ευρω-ατλαντικές δομές και μηχανισμούς ασφαλείας. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η Κύπρος, η συμμετοχή στους εν λόγω μηχανισμούς της οποίας έχει προσκρούσει στην τουρκική άρνηση και κατά το παρελθόν.

Στο Βερολίνο ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Anders F. Rasmussen έθεσε στο τραπέζι των συζητήσεων την αναγκαιότητα διεξαγωγής των συνόδων ΕΕ-ΝΑΤΟ, η πραγματοποίηση των οποίων δεν κατέστη δυνατή εξαιτίας του τουρκικού βέτο εξαιτίας της εμμονής της Άγκυρας να μην αναγνωρίσει τη Λευκωσία. Στην προσπάθειά του να βρει διέξοδο στο θέμα, ο Rasmussen έκανε μια συμβιβαστική πρόταση στους συμμάχους και συγκεκριμένα στην Άγκυρα, με την οποία φάνηκε να συμφωνεί και η Ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας Catherine Ashton. Ο Rasmussen πρότεινε συγκεκριμένα την ικανοποίηση αιτημάτων της Τουρκίας, όπως η συμμετοχή της Άγκυρας στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (ΕΟΑ/EDA), με αντάλλαγμα την άρση του τουρκικού βέτο για τη συμμετοχή της Λευκωσίας στην κοινή σύνοδο ΕΕ-ΝΑΤΟ. Η αντίδραση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης περί των προθέσεων της Άγκυρας. Τα όσα διημείφθησαν στους κόλπους του Συμβουλίου είναι αποκαλυπτικά της τουρκικής προσέγγισης στο θέμα.

Ο Νταβούτογλου ισχυρίστηκε ότι οι Ευρωπαίοι είχαν ήδη υποσχεθεί στην Τουρκία τη συμμετοχή της στις εργασίες του ΕΟΑ, υπόσχεση που, σύμφωνα με τον Νταβούτογλου, οφείλουν να τηρήσουν. Ο Τούρκος υπουργός σημείωσε ακόμη ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα πρέπει να αναμένουν καμία υποχώρηση από την Τουρκία στο εν λόγω θέμα, που σε αντίθετη περίπτωση θα συνεπάγετο έμμεση αναγνώριση της Λευκωσίας. Κατά συνέπεια, δήλωσε ο Νταβούτογλου, η Άγκυρα δεν επέτρεπε επ' ουδενί λόγω τη συμμετοχή της Κύπρου στους θεσμούς στους οποίους συμμετέχει η Τουρκία. Στην περίπτωση δε που επιχειρηθεί να εκπροσωπηθεί η Μεγαλόνησος από τη Λευκωσία, συμπλήρωσε ο Νταβούτογλου, θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια εκ μέρους της Άγκυρας να εκπροσωπηθούν και οι Τουρκοκύπριοι. Τέλος, υπογράμμισε ότι είναι αδύνατο να αποδεχτεί η Τουρκία μία τέτοια πρόταση και ότι ήταν λάθος η ένταξη της Λευκωσίας στην ΕΕ προτού επιλυθεί το Κυπριακό (!) («Ακσάμ», 17/4/2011).

Η τοποθέτηση του Τσέχου υπουργού Εξωτερικών Karel Schwarzenberg όξυνε τα πνεύματα. Ο αριστοκρατικής καταγωγής Schwarzenberg σημείωσε ότι η χώρα του υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ένταξη της Τουρκίας, εξέφρασε όμως τη δυσαρέσκειά του για την προσπάθεια μιας χώρας που δεν έχει ενταχθεί ακόμη στην ΕΕ, εννοώντας την Τουρκία, να αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της Ένωσης. Η δήλωση του Schwarzenberg προκάλεσε την αντίδραση του Τούρκου υπουργού, ο οποίος οργισμένος του απάντησε: «Όταν θέσατε υποψηφιότητα για ένταξη, μία χώρα, εννοώντας την Ελλάδα, έθεσε βέτο με την αιτιολογία ότι ήταν αδύνατο να εγκριθεί η υποψηφιότητα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης δίχως προηγουμένως να εγκριθεί η υποψηφιότητα της Κύπρου. Η ΕΕ υπέπεσε στο σφάλμα αυτό για να μπορέσει να σας εντάξει στους κόλπους της. Ήταν ένας εκβιασμός! Την ίδια περίοδο ήρθαν σ' εμάς και μας είπαν «Θέσετε βέτο στην υποψηφιότητα των εν λόγω κρατών στο ΝΑΤΟ για να ενταχθείτε κι' εσείς στην ΕΕ». Η Τουρκία, όμως, δεν προσέφυγε σ' ένα τέτοιο εκβιασμό εξαιτίας των ιστορικών δεσμών και του σεβασμού τη ς προς τις χώρες της περιοχής. Η εν λόγω στάση πηγάζει από την κρατική μας παράδοση (!) [.] Κάναμε λάθος τελικά που δεν σας εκβιάσαμε. Πρέπει να αποδεχτείτε ότι στο τραπέζι αυτό δεν θα κάτσει ποτέ η Λευκωσία (!) Γιατί προσπαθήσατε να επιλύσετε τη διαφορά μεταξύ της Κροατίας και της Σλοβενίας; Διότι μια χώρα που έχει συνοριακές διαφορές με όμορες της χώρες δεν μπορεί να ενταχθεί στην ΕΕ (!) Γιατί τότε εντάξατε την Κύπρο στην ΕΕ; Διότι υπήρξε εκβιασμός (!) Κατέχετε θέση αυτήν τη στιγμή στην τράπεζα επειδή σ' εμάς δεν υπάρχει η κουλτούρα [του εκβιασμού] (!) Εάν δίνετε [πράγματι] σημασία στη σχέση ΕΕ-ΝΑΤΟ ας λύσουμε το Κυπριακό (!) Η Λευκωσία θέτει βέτο στην ένταξή μας. Εσείς περιμένετε ότι θα την επιτρέψουμε να συμμετέχει μαζί μας εδώ ισότιμα; Ούτε καν να το διανοηθείτε. Ποτέ.» («Ακσάμ», 17/4/2011 και «Γιενί Σαφάκ», 18/4/2011).

Η παρέμβαση του Τούρκου υπουργού αρχικά φάνηκε να κλιμακώνει την ένταση στους κόλπους του Συμφώνου. Ωστόσο, είτε γιατί έτυχε της στήριξης από ορι σμένα κράτη είτε γιατί τα μέρη εκείνα που όφειλαν να στηρίξουν τον Τσέχο υπουργό δεν βρήκαν το θάρρος, ο Τούρκος υπουργός ουσιαστικά απέφυγε τις συνέπειες της αντίδρασής του. Τον Τούρκο υπουργό έσπευσε να στηρίξει αμέσως ο άγγλος ομόλογός του William Hague, ο οποίος τον δικαίωσε. Από τη μεριά τους ο γ.γ. του ΝΑΤΟ και η Ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ επέλεξαν να τηρήσουν μια μάλλον κατευναστική στάση απέναντι στον Νταβούτογλου. Η στάση των εν λόγω αξιωματούχων θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ενδεχομένως εξαιτίας είτε των εθνικών συμφερόντων που προασπίζουν, είτε λόγω της επισφαλούς θέσης που κατέχουν. Πώς όμως εξηγείτε η μάλλον ανεπαρκής τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού, ο οποίος αρκέστηκε στο να δηλώσει ότι το Κυπριακό δεν είναι θέμα του ΝΑΤΟ (!), ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ήδη κράτος-μέλος της Ένωσης, γεγονός που πρέπει να γίνει σεβαστό απ' όλους, και ότι οι αποφάσεις του ΟΗΕ «απαντούν» στους ισχυρισμούς του Τούρκου υπουργού; Ας σημειώσουμε ότι την τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού δ εν την έλαβε καν υπόψη του ο Τύπος της γείτονας χώρας!

Το Κυπριακό αφορά βεβαίως και το ΝΑΤΟ τόσο λόγω των ειδικών γεωπολιτικών συγκυριών όσο και ιστορικών συμφωνιών (1959). Σε κάθε περίπτωση η ένταξη της Λευκωσίας σ' ένα ακόμη διεθνή θεσμό, όπως το ΝΑΤΟ, δεν θα μπορούσε παρά να θωρακίσει έτι περισσότερο τη διεθνή υπόστασή της και κυρίως την ασφάλειά της απέναντι σε μια Τουρκία που ολοένα και αποθρασύνεται. Γιατί είναι η αναγνώριση της διεθνούς υπόστασής της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία ενισχύθηκε μέσω της ένταξης της Λευκωσίας στην ΕΕ, που αποστρέφεται και καταπολεμά η Άγκυρα με κάθε μέσω! Από την άλλη, η αποφυγή έστω και της ρητορικής αντιπαράθεσης εκ μέρους του Έλληνα υπουργού, ο οποίος δεν ανέφερε το θέμα της απαράδεκτης για σύμμαχο χώρα στάσης της Άγκυρας ενώπιον των υπουργών της συμμαχίας, δεν προδίδει και κάποια ατολμία ή αδυναμία; Δεν θα μπορούσε για παράδειγμα να θέσει υπόψη των συμμάχων τους εκβιασμούς που δέχεται η χώρα μας από τον Νταβούτογλου στο θέμα τ ης επέκτασης των χωρικών της υδάτων για την έστω και τυπική άρση του casus belli από την Άγκυρα; Ή σ' εκείνο της χάραξης της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου ή/και Αιγύπτου; Ή, εν τέλει, στο επείγον ζήτημα της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Άγκυρα και της διευθέτησης των συνοριακών της διαφορών σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου! Πως είναι δυνατό να απαξιώνουμε τέτοιες ευκαιρίες που μας προσφέρονται σε πολυμερείς διεθνείς θεσμούς για να προασπιστούμε τα συμφέροντά μας, τη στιγμή μάλιστα που δεχόμαστε τέτοιες προσβολές από τον Τούρκο υπουργό, ο οποίος «απεμπόλησε» το προσωπείο του και επιδόθηκε στην προσφιλή τακτική της τουρκικής διπλωματίας: την παραποίηση της ιστορικής πραγματικότητας και τους εκβιασμούς;

Καλή Ανάσταση!

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος
kbocporitis.jr@gmail.com
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Ράσμουσεν: Υπέρ συνέχισης των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν δήλωσε σήμερα ότι διάκειται ευνοϊκά στην εξακολούθηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, εκτιμώντας ότι είναι μια «προϋπόθεση» για την επιτυχία του διαλόγου μεταξύ της Αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν .

«Δεν είμαι υπέρ της αναστολής των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν» για να διευκολυνθούν οι επαφές μεταξύ της αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν», δήλωσε ο Ράσμουσεν απαντώντας σε ερώτηση που του τέθηκε κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου στο Παρίσι.

«Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για μια επιτυχημένη διαδικασία συμφιλίωσης», πρόσθεσε ο γγ του ΝΑΤΟ, που αργότερα σήμερα θα έχει συνομιλίες με τον Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.

«Σημειώνουμε πρόοδο στο Αφγανιστάν. Γίνονται περισσότερες μάχες επειδή υπάρχουν περισσότερα στρατεύματα», δήλωσε προς το συνέδριο αυτό που οργανώθηκε από το Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (IFRI).

Χθες ο κ. Ράσμουσεν επιβεβαίωσε στις Βρυξέλλες ότι το ΝΑΤΟ θα διευκολύνει το διάλογο μεταξύ των Ταλιμπάν και της αφγανικής κυβέρνησης, τονίζοντας παράλληλα ότι «όσο μεγαλύτερες είναι οι στρατιωτικές πιέσεις, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες μιας διαδικασίας συμφιλίωσης».

Μετά από εννέα χρόνια πολέμου, η κυβέρνηση του προέδρου Χαμίντ Καρζάι έχει αρχίσει συνομιλίες με τους Ταλιμπάν. Το Ανώτατο Συμβούλιο για την Ειρήνη, ο αρμόδιος θεσμός του Αφγανιστάν για την ανάπτυξη επαφών με τους αντάρτες για τον τερματισμό του πολέμου, κάλεσε το ΝΑΤΟ να σταματήσει τις δραστηριότητές της σε περιοχές όπου οι Ταλιμπάν θα ήταν διατεθειμένοι να διαπραγματευτούν με την κυβέρνηση.

Ένας αξιωματούχος της Συμμαχίας δήλωσε την Τετάρτη ότι τα συμμαχικά στρατεύματα αφήνουν μερικές φορές τους αρχηγούς των Ταλιμπάν να μεταβαίνουν στην Καμπούλ για να συμμετάσχουν σε «πολύ προκαταρκτικές» συνομιλίες με την αφγανική κυβέρνηση.

Ο αξιωματούχος, που ζήτησε ανωνυμία, μίλησε για συζητήσεις σε «πολύ προκαταρκτικό στάδιο».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ (15/10/2010)

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Τις διαβουλεύσεις Ταλιμπάν - αφγανικής κυβέρνησης διευκολύνει το ΝΑΤΟ

Οι υπό ΝΑΤΟϊκή ηγεσία πολυεθνείς δυνάμεις στο Αφγανιστάν διευκολύνουν τις επαφές ανάμεσα σε ανώτατα στελέχη των Ταλιμπάν και τα ανώτατα κλιμάκια της αφγανικής κυβέρνησης, τόνισε αξιωματούχος της Συμμαχίας από τις Βρυξέλλες.

Όπως τόνισε η ίδια πηγή, που δεν θέλησε να κατονομασθεί, οι διαβουλεύσεις βρίσκονται ακόμη σε προκαταρκτικά στάδια και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να θεωρηθούν ως διαπραγματεύσεις.

Οι Ταλιμπάν διαψεύδουν τις μυστικές διαβουλεύσεις


Εν τω μεταξύ όμως, οι Ταλιμπάν διέψευσαν τις δηλώσεις του Αφγανού προέδρου Χαμίντ Καρζάι σχετικά με μυστικές διαβουλεύσεις μεταξύ τους, προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος στο Αφγανιστάν.

Σε ανακοινωθέν τους, που μεταδόθηκε μέσω Ίντερνετ και εντοπίσθηκε από το αμερικανικό κέντρο SITE, οι Ταλιμπάν εκφράζουν τη λύπη τους για τις δηλώσεις του Καρζάι ως απόρροια «μίας αβάσιμης προπαγάνδας» και του «τακτικού ψυχολογικού πολέμου».

Σε συνέντευξή του, την Κυριακή, στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN, ο Καρζάι επιβεβαίωσε πως έχουν ξεκινήσει «προ ολίγου καιρού» οι διαβουλεύσεις «ως συμπατριώτης προς συμπατριώτη» με τους Ταλιμπάν.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ (13/10/2010)
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Ταλιμπάν: Ανέλαβαν την ευθύνη επίθεσης στα βυτιοφόρα του ΝΑΤΟ



Οι Tαλιμπάν του Πακιστάν ανέλαβαν την ευθύνη για την χθεσινή επίθεση εναντίον 29 βυτιοφόρων του ΝΑΤΟ και τόνισαν πως θα συνεχίσουν αν δεν σταματήσουν οι επιθέσεις μη επανδρωμένων αμερικανών αεροπλάνων.

Ευθυνόμαστε για τις επιθέσεις εναντίον των φορτηγών του ΝΑΤΟ χθες Σάββατο στην περιοχή της Σίμπι», δήλωσε ο Αζάμ Ταρίκ εκπρόσωπος των πακιστανων ταλιμπάν.

«Θα συνεχίσουμε τις επιθέσεις εναντίον φορτηγών και βυτιοφόρων του ΝΑΤΟ μέχρι να σταματήσουν τα μη επανδρωμένα (αεροσκάφη)», επισήμανε.

Ένοπλοι πυρπόλησαν, για έκτη φορά σε διάστημα λίγο μεγαλύτερο της μιας εβδομάδας, 29 βυτιοφόρα του ΝΑΤΟ που μετέφεραν καύσιμα στην πολυεθνή δύναμη στο Αφγανιστάν.


Η επίθεση σημειώθηκε στη Μίτρι, 180 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κουέτα, πρωτεύουσας της επαρχίας του Μπαλουχιστάν, πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, στα σύνορα με το Ιράν και το Αφγανιστάν.

Συνολικά οι Tαλιμπάν ευθύνονται για τις επιθέσεις σε 149 φορτηγά και βυτιοφόρα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ (11/10/2010)

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

Οι αμυντικές δαπάνες την περίοδο των ισχνών αγελάδων



The Economist

Οπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η αεροπορική έκθεση στο Φάρνμπορο της Αγγλίας είχε εντυπωσιακά εκθέματα. Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το νέο εξελιγμένο μαχητικό των ΗΠΑ, το F22 Raptor. Πολλοί θεωρούν ότι το πιο θεαματικό στοιχείο των μαχητικών είναι το ύψος που πετάνε, η ταχύτητα και η ευκινησία τους. Ομως, το Raptor έδειξε τις αρετές του, κινούμενο σε χαμηλό ύψος, αιωρούμενο σχεδόν ακίνητο και με το ρύγχος του κατακόρυφα να δείχνει προς τον ουρανό. Σε όσες εικονικές αερομαχίες έχει συμμετάσχει, κατάφερε να καταρρίψει ένα ολόκληρο σμήνος αντιπάλων μόνο του, χάρη στο μηδαμινό ίχνος που αφήνει στα εχθρικά ραντάρ και τους εξαιρετικούς ανιχνευτές του.

Το F22 δεν «πάει καλά»

Και όμως, το F22 είναι είδος προς εξαφάνιση. Εν μέρει, είναι και θύμα της επιτυχίας του. Στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι δυτικές δυνάμεις διαπίστωσαν ότι είναι ανίκητες στον αέρα (όχι όμως στο έδαφος) και ως εκ τούτου τα ακόμη πιο εξελιγμένα μαχητικά είναι αχρείαστα. Μία ακόμη απειλή σχετίζεται με την τεχνολογία του. Κατ’ ορισμένους, οι εξελίξεις στη ρομποτική θα θέσουν σύντομα τους πιλότους στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Το αεροσκάφος που ζητάνε μετ’ επιτάσεως οι Αμερικανοί στρατηγοί για τις επιχειρήσεις τους δεν είναι το F22, αλλά το Predator, ένα μη επανδρωμένο βομβαρδιστικό, το οποίο έχει την ικανότητα να παραμένει εν πτήσει για μία ολόκληρη ημέρα. Ισως λοιπόν σύντομα να πούμε οριστικό αντίο στον Τομ Κρουζ και το «Τοπ Γκαν». Τη θέση του θα πάρει ένα κουτί χωρίς κόκπιτ, του οποίου οι χειριστές θα κάθονται μπροστά από έναν υπολογιστή στην έρημο της Νεβάδας.

Προς το παρόν, υπάρχει και ένας τρίτος κίνδυνος για το F22, που είναι πολύ πιο άμεσος. Και αυτός δεν είναι άλλος από την οικονομική κρίση, που συμπιέζει τους αμυντικούς προϋπολογισμούς της Δύσης. Ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, ανακοίνωσε ότι ο συνολικός αριθμός των F22 που θα κατασκευαστούν θα είναι τελικά 187, αντί για 750 που ήταν η αρχική πρόβλεψη. Αντίστοιχες μειώσεις αναμένονται και στις παραγγελίες του F35, του μαχητικού πολλαπλών ρόλων νέας γενιάς. Επίσης, θα μειωθούν και οι παραγγελίες για το Eurofighter Typhoon στην Ε.Ε.

Τον προηγούμενο μήνα, ο κ. Γκέιτς ανακοίνωσε δραστικές περικοπές και στις λειτουργικές δαπάνες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Μεταξύ άλλων, θα περικοπούν 50 θέσεις στρατηγών και ναυάρχων, θα καταργηθεί η Διακλαδική Διοίκηση, ενώ θα περικοπούν και θέσεις από το προσωπικό του υπουργείου Αμυνας.

Στην Ευρώπη, τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα για τις ένοπλες δυνάμεις. Ο Γερμανός υπουργός Αμυνας Καρλ-Τέοντορ Τσου Γκούτενμπεργκ τάχθηκε υπέρ της κατάργησης της θητείας και της δημιουργίας ενός «μικρότερου, αλλά αποτελεσματικότερου στρατού», ο οποίος δεν θα ξεπερνά τις 165.000 στελέχη. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στην προσπάθεια της Γερμανίας να κόψει 8,3 δισ. ευρώ από τις αμυντικές της δαπάνες έως το 2014. Ακόμη και η Βρετανία, η οποία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στο Αφγανιστάν, θα περικόψει τις αμυντικές της δαπάνες κατά 10 με 20% τα επόμενα πέντε χρόνια. Από την πλευρά της, η Γαλλία έλαβε λιγότερο δραστικά μέτρα, με την απόφασή της απλώς να παγώσει τον αμυντικό προϋπολογισμό της.

Για τους Αμερικανούς, όλα τα παραπάνω μοιάζουν με «κούρσα αφοπλισμών». Η παραίνεση του ΝΑΤΟ προς τα κράτη-μέλη του να ξοδεύουν τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα έχει ξεχαστεί, λόγω της λαϊκής απαίτησης για μειώσεις αμυντικών δαπανών. Αποτελεί άραγε η μείωση των αγορών όπλων σημάδι της παρακμής της Δύσης; Στο γνωστό βιβλίο «Η άνοδος και η πτώση των Μεγάλων Δυνάμεων», ο Πολ Κένεντι υποστηρίζει ότι η στρατιωτική ισχύς μιας χώρας είναι συνάρτηση της οικονομικής της ισχύος. Αν ισχύει αυτό, τότε η οικονομική άνοδος της Κίνας, η οποία συνοδεύεται και από αυξήσεις στους αμυντικούς προϋπολογισμούς, θα έπρεπε να ανησυχεί τη Δύση.

Την ίδια στιγμή όμως, οι αναλυτές αμφιβάλλουν αν η Αμερική έχει φτάσει στο σημείο που βρισκόταν η Βρετανική Αυτοκρατορία στις αρχές του 20ού αιώνα. Εξάλλου, ακόμη και έτσι, η Βρετανία κατάφερε να παραμείνει στον αφρό των μεγάλων δυνάμεων για πολλές δεκαετίες μετά την άνοδο των ΗΠΑ, διότι όπως λέει ένας αναλυτής, χρησιμοποίησε έξυπνη στρατηγική – και «στρατηγική είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται όταν τελειώνουν τα λεφτά».

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

Το ΝΑΤΟ πρέπει να αποχωρήσει από το Αφγανιστάν



Του Christoph Schwennicke
DER SPIEGEL


Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους πολιτικούς να αποδεχθούν ότι έχουν διαπράξει σφάλμα. Όταν όμως πρόκειται για το Αφγανιστάν, οι επιπτώσεις από την μη παραδοχή ενδέχεται να είναι καταστροφικές. Είναι πλέον καιρός η Δύση να μειώσει τις απώλειες της και να αποχωρήσει.

Στην πολιτική, η πλέον δύσκολη επιλογή είναι η αλλαγή πορείας – η παραδοχή ότι όλα όσα ήταν σωστά χθες, είναι σήμερα λάθος. Πρόκειται για εξαιρετικά δύσκολο και ριψοκίνδυνο ελιγμό ειδικά όταν η απόφαση είναι μεταξύ πολέμου και ειρήνης.

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, όντας πεισματάρης, δεν μπορούσε να παραδεχθεί ότι το 1915 διέπραξε λάθος όταν επικεφαλής τότε του ναυτικού, ένα στρατηγικό του λάθος βοήθησε στην ήττα των στρατευμάτων της Αντάντ από την Οθωμανική αυτοκρατορία στην Καλλίπολη. Παρομοίως, χρειάστηκαν 30 ολόκληρα χρόνια για τον αμερικανό υπουργό άμυνας Ρόμπερτ Μακναμάρα να αναγνωρίσει ότι ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν λάθος.



Έχουμε αποτύχει
Η Γερμανική κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ και η Δύση δεν πρέπει να περιμένουν τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει συλλογικά να αντιληφθούν και να παραδεχθούν ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν δεν θα έχει επιτυχή κατάληξη. Έχουμε αποτύχει! Ο πόλεμος έχει χαθεί! Η χώρα που θα εγκαταλείψουμε δεν θα μετατραπεί ποτέ σε ένα ειρηνικό μέρος. Αυτό ίσως να μπορούσε να επιτευχθεί αν είχαμε έγκαιρα αντιληφθεί πως λειτουργεί. Ωστόσο σήμερα δεν είμαστε πλέον μέρος της λύσης – έχουμε σταδιακά καταστεί μέρος του προβλήματος. Είναι καλύτερο να αποχωρήσουμε τώρα, πριν χυθεί και άλλο αίμα. Τα στρατιωτικά ημερολόγιο που δόθηκαν στο Spiegel από την ιστοσελίδα Wikileaks το επιβεβαιώνουν περίτρανα.

Καθοδηγούμενοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και άλλοι δυτικοί σύμμαχοι επιχειρούν για περίπου 10 χρόνια να επιφέρουν την ειρήνη στο Αφγανιστάν, με εξαιρετικά μικρή επιτυχία. Οι στόχοι του πολέμου έχουν αλλάξει πολλάκις. Ωστόσο κανένας από αυτούς δεν έχει επιτευχθεί. Τα διαλείμματα μεταξύ των διευρυμένων διασκέψεων για το Αφγανιστάν, από το Βερολίνο στο Παρίσι και από το Λονδίνο στην Καμπούλ έχουν μικρύνει σε διάρκεια, σε αντίθεση με τα προβλήματα που εξακολουθούν να διευρύνονται.

Η χώρα παραμένει μία εν δυνάμει περιοχή για την εκκόλαψη της τρομοκρατίας όπως συνέβαινε και πριν από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και όσα έκτοτε εισήγαγε στην χώρα η Δύση δεν έχουν εδραιωθεί στην συνείδηση των κατοίκων με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τύχουν συνέχειας όταν θα αποφασιστεί η αποχώρηση. Σχολεία θηλέων, πηγάδια και ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι αποτελούν την θετική πλευρά της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Εντούτοις ως δικαιολογία, δεν είναι αρκετή.

Η εξ’αποστάσεως εικόνα

«Τίποτα δεν είναι καλό στο Αφγανιστάν», ήταν πριν από μερικούς μήνες τα λόγια της Μάργκοτ Κάσμαν, της πρώην επικεφαλής της Προτεσταντικής Γερμανικής εκκλησίας στη χώρα. Η οργίλη αντίδραση από τους Γερμανούς πολιτικούς ηγέτες υπήρξε άμεση και δριμεία, ενδεικτικό το ότι η παραδοχή είχε αγγίξει κάποιες ευαίσθητες χορδές. Τα σχόλια της έτυχαν επίκρισης με το πρόσχημα ότι δεν είχε πλήρη επίγνωση για το περιεχόμενο της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Ωστόσο μερικές φορές η εικόνα είναι πιο ξεκάθαρη όταν αντικρίζεται από απόσταση.

Το Αφγανιστάν είναι ένας εφιάλτης, ένα νεκροταφείο αυτοκρατοριών. Αρχικά ήλθαν οι Βρετανοί, μετά οι Σοβιετικοί. Σήμερα, το ΝΑΤΟ μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αρχίσει να χάνουν την αθωότητα τους στα πεδία των μαχών. Συνολικά, οι ΗΠΑ, οι σύμμαχοι τους και οι ιδιωτικές εταιρείες παροχής ασφάλειας έχουν αναπτύξει στη χώρα περίπου 200.000 στρατιώτες, όσους περίπου είχαν αναπτύξει οι Σοβιετικοί κατά την δεκαετία του ’80. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα ο αριθμός αυτός δεν είναι αρκετός. Ενδεχόμενη ωστόσο αύξηση του είναι στρατιωτικά δύσκολη και πολιτικά αδύνατη. Το φορτίο για την δύση είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να σηκώσει.

Όταν οι κυβερνήσεις αποφασίζουν την αποστολή στρατευμάτων στο εξωτερικό, στην ουσία συνάπτουν ένα είδος δανείου με τον λαό, ένα δάνειο εμπιστοσύνης. Αυτό ισχύει ειδικά στη Γερμανία. Όταν όμως οι δόσεις δεν καταβάλλονται, τότε το εκλογικό σώμα το τερματίζει. Και χωρίς την υποστήριξη του λαού, οι υπεράκτιες αποστολές καθίστανται εξαιρετικά δύσκολες. Σε αυτό το σημείο έχουν πλέον οδηγηθεί τα πράγματα τόσο στο Βερολίνο όσο και σε πρωτεύουσες κρατών-μελών του ΝΑΤΟ.

Χάνοντας με αξιοπρέπεια

Είναι δύσκολο να αγνοηθούν οι πολιτικοί παραλληλισμοί με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Η δυτική συμμαχία έχει φθάσει στο σημείο όπου οι εκκλήσεις για επίδειξη υπομονής και συνέχιση της στήριξης στην αποστολή έχουν καταστεί από υπερβολικές έως και απεγνωσμένες. Τα λόγια των πολιτικών ακούγονται ακόμη πιο κούφια. Σε πρόσφατη ανακοίνωση, η Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ πάσχουσα από την έλλειψη έμπνευσης, αναγκάστηκε να δανειστεί την διατύπωση του πρώην υπουργού άμυνας Πέτερ Στρουκ ότι «η ασφάλεια της Γερμανίας τυγχάνει υπεράσπισης στην Χίντου Κους.»

Η αποχώρηση μας από το Αφγανιστάν θα πρέπει να γίνει πριν η αποστολή μετατραπεί αποκλειστικά σε επιχείρηση διάσωσης της τιμής μας. Το 1971, ο πρώην αμερικανός υπουργός εξωτερικών Χένρι Κίσσιγκερ απαίτησε όπως η χώρα του χάσει τον πόλεμο στην Ασία με αξιοπρέπεια. Για να επιτευχθεί όμως αυτό οι ΗΠΑ παρέμειναν στο Βιετνάμ για ακόμη δύο χρόνια, διάστημα που στοίχισε την ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στο Βιετνάμ, το Λάος και την Καμποτία.

Παρόμοιες διατυπώσεις ακούγονται και σήμερα, με πιο πρόσφατη την δήλωση του υπουργού ανάπτυξης Ντερκ Νίεμπελ ότι η Γερμανία θα πρέπει να παραμείνει στο Αφγανιστάν. Το Βερολίνο, είπε, το οφείλει σε αυτούς που έχασαν την ζωή τους εκεί. Για πόσο καιρό ακόμη θα πρέπει να ακούμε τέτοιες δικαιολογίες;

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ στα Σκόπια




Επίσκεψη ΓΓ του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, στην ΠΓΔΜ.


O γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, πραγματοποιεί σήμερα επίσκεψη στα Σκόπια.

Ο κ. Ράσμουσεν θα συναντηθεί το μεσημέρι με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι και ακολούθως θα έχει συναντήσεις με τον αρχηγό του συγκυβερνώντος αλβανικού κόμματος, DUI, Αλί Αχμέτι και τον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση» (SDSM), Μπράνκο Τσερβένκοφσκι.

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ των Σκοπίων ο κ. Ράσμουσεν θα διαμηνύσει στην ηγεσία της ΠΓΔΜ ότι το ΝΑΤΟ υποστηρίζει την ευρωατλαντική προοπτική της ΠΓΔΜ και επιθυμεί, το συντομότερο δυνατό, την ένταξη της χώρας στους κόλπους του, ωστόσο για να συμβεί αυτό θα πρέπει προηγουμένως να επιλυθεί η εκκρεμότητα της ονομασίας.

«Η πρόσκληση για την ένταξη στο ΝΑΤΟ θα αποδοθεί αμέσως μόλις βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση για το ζήτημα της ονομασίας. Ενθαρρύνω την Κυβέρνηση (σ.σ. της ΠΓΔΜ) να επιδείξει ευελιξία και πραγματισμό», αναφέρει ο κ. Ράσμουσεν στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, ενόψει της επίσκεψής του στα Σκόπια.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Σκοτώθηκε υπαρχηγός των Ταλιμπάν



AFP, AP, Reuters

KΑΜΠΟΥΛ. Η πολυεθνική δύναμη του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν (ISAF) ανακοίνωσε χθες ότι εξόντωσε τον Χατζί Αμίρ, υπαρχηγό των Ταλιμπάν στην επαρχία Κανταχάρ. Σύμφωνα με τη Συμμαχία, ο Αμίρ, αλλά και πολλοί ακόμη αντάρτες, σκοτώθηκαν σε «χειρουργικό αεροπορικό βομβαρδισμό». Σημειώνεται ότι το ΝΑΤΟ προετοιμάζεται για ευρεία επιχείρηση κατάληψης της Κανταχάρ -γενέτειρα του κινήματος των Ταλιμπάν- και, ως εκ τούτου, ο θάνατος του Αμίρ θεωρείται σημαντικό πλήγμα για τους εξτρεμιστές αντάρτες. Ο Αμίρ είχε συλληφθεί και φυλακιστεί στο παρελθόν, αλλά δραπέτευσε το 2008 και έκτοτε συντόνιζε τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών και νατοϊκών στόχων.

Στο μεταξύ, η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν ετοιμάζεται να φιλοξενήσει αύριο και μεθαύριο την παραδοσιακή «ειρηνευτική συνέλευση των φυλάρχων» (τζίργκα), την οποία έχει συγκαλέσει ο πρόεδρος της χώρας, Χαμίντ Καρζάι. Στην τζίργκα αναμένεται να προσέλθουν πάνω από 1.300 φύλαρχοι, οπλαρχηγοί και «δημογέροντες», από ολόκληρη την επικράτεια, καθώς και 300 περίπου γυναίκες. Πολλοί από τους συμμετέχοντες διατηρούν δεσμούς με τους Ταλιμπάν ή διάκεινται θετικά απέναντί τους. Τα μέτρα προστασίας που έχουν ληφθεί για τις συνομιλίες είναι δρακόντεια, καθώς έχουν στηθεί τέσσερις περίμετροι ασφαλείας γύρω από την Καμπούλ, ενώ ελάχιστοι μπορούν να πλησιάσουν στη μεγάλη σκηνή που έχει στηθεί για να φιλοξενήσει το γεγονός.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

ΝΑΤΟ: «Επιπλέον εκπαιδευτές στρατού στο Αφγανιστάν το 2011»


Το ΝΑΤΟ μπορεί να χρειαστεί «αρκετές εκατοντάδες» επιπλέον εκπαιδευτές στο Αφγανιστάν στις αρχές του 2011, δηλώνει ο γενικός διοικητής της Συμμαχίας.

Το ΝΑΤΟ μπορεί να χρειαστεί «αρκετές εκατοντάδες» επιπλέον εκπαιδευτές στο Αφγανιστάν στις αρχές του 2011, εκτός από τους 450 που ήδη λείπουν για την εκπαίδευση του αφγανικού στρατού και της αστυνομίας, δήλωσε ο γενικός διοικητής των δυνάμεων Συμμαχίας ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης.

Μέχρι το 2011, η αστυνομία και ο στρατός του Αφγανιστάν πρέπει να φθάσουν τους 300.000 άνδρες έναντι των 200.000 που είναι σήμερα.

Το ΝΑΤΟ εκτιμά σε 5.200 τον αριθμό των εκπαιδευτών που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου, όμως 450 εξακολουθούν να μην έχουν τοποθετηθεί στις θέσεις τους, υπενθύμισε ο ναύαρχος σε συνάντηση με δημοσιογράφους που καλύπτουν το υπουργείο Άμυνας.

Επιπλέον, «μπορεί να χρειαστούμε μερικές εκατοντάδες επιπλέον στις αρχές του επόμενου έτους», σημείωσε καλώντας τις 28 χώρες του ΝΑΤΟ να κάνουν μια νέα προσπάθεια.

«Χρειαζόμαστε εκπαιδευτές. Είναι η απόλυτη προτεραιότητά μου», τόνισε τέλος.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ


Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

ΕΕ και ΝΑΤΟ αναζητούν κοινό μέλλον


Του Steven Erlanger
The New York Times


Μια ασυνήθιστη προσπάθεια του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυβερνήσεων και ερευνητικών εταιρειών να ζητήσουν από την κοινή γνώμη να καταθέσει, μέσω Διαδικτύου, ιδέες για το μέλλον μιας πολιτικής ασφάλειας στη Δύση, κατέληξε σε μια σειρά προτάσεων αφενός προς το ΝΑΤΟ να αναπτύξει έναν πολιτικό βραχίονα και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να δημιουργήσει τις δικές της υπηρεσίες πληροφοριών.

Η συζήτηση, με την ονομασία Online Security Jam 2010, συγκέντρωσε περίπου 3.800 ανθρώπους με ειδικότητα ή ενδιαφέρον σε διατλαντικά ζητήματα ασφαλείας από 124 χώρες, οι οποίοι συμμετείχαν για περισσότερες από πέντε ημέρες τον Φεβρουάριο σε διαβούλευση, υπό την καθοδήγηση αξιωματούχων και ειδικών στην Ευρώπη, τη Ρωσία, την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.


Οι προτάσεις τους θα παρουσιαστούν λεπτομερώς ενώπιον του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ρασμούσεν και της Κάθριν Άστον, της εντεταλμένης της Ε.Ε. για την εξωτερική πολιτική και την άμυνα. Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. προετοιμάζουν τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για το μέλλον τους: μια νέα στρατηγική ιδέα το ΝΑΤΟ κι ένα προσχέδιο για το 2020 η Ένωση.

Το ΝΑΤΟ επεξεργάζεται αυτή τη νέα στρατηγική ιδέα, ώστε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τη σύνοδο κορυφής του Νοεμβρίου, στη Λισσαβώνα. Η νέα στρατηγική φιλοδοξεί να επαναπροσδιορίσει την κεντρική αποστολή της Συμμαχίας και ειδικότερα την ιδέα της συλλογικής άμυνας. Παράλληλα, θα πρέπει να λάβει υπόψη τις νέες προκλήσεις της τρομοκρατίας, των διαδικτυακών επιθέσεων, της εξάπλωσης των πυρηνικών και την εμπειρία του ΝΑΤΟ από τους πολέμους στη Σερβία, το Κόσοβο και το Αφγανιστάν.

Η πρώην υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ είναι επικεφαλής μιας ομάδας ειδικών για την επεξεργασία ενός σχεδίου της νέας στρατηγικής ιδέας για λογαριασμό του κ. Ρασμούσεν, ο οποίος και θα μεταφέρει τις προτάσεις στα κράτη-μέλη προς διαβούλευση.

Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας Φελίπε Γκονζάλεθ επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση του 2020. Οι Ευρωπαίοι αναπτύσσουν τη δική τους διπλωματική και στρατιωτική δραστηριότητα παράλληλα με εκείνη του ΝΑΤΟ και το πώς θα συνεργαστούν είναι ένα ευαίσθητο και κρίσιμο ζήτημα. Η διαδικτυακή συζήτηση επικεντρώθηκε στους τρόπους, με τους οποίους το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. θα μπορούσαν να συνεργαστούν αποτελεσματικότερα με γνώμονα τη συλλογική ασφάλεια σ’ έναν πιο περίπλοκο, μετα-ψυχροπολεμικό κόσμο.

Μεταξύ άλλων προτείνεται, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. να αναπτύξουν αμοιβαίες συμφωνίες βοήθειας με άλλα κράτη και κυρίως τη Ρωσία, σε περίπτωση περιβαλλοντικών ή μεγάλης έκτασης τρομοκρατικών επιθέσεων. Άλλες ιδέες περιλαμβάνουν τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ακαδημίας για την εκπαίδευση του στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού της Ε.Ε., βελτίωση της διπλωματίας ώστε να μειωθεί η απόσταση που αισθάνονται πολλοί Ευρωπαίοι από τους θεσμούς της Ένωσης, τη δημιουργία ενός καταλόγου σπάνιων φυσικών πόρων στην Ευρώπη, που θα τους προστατεύει κι ένα διεθνές ταμείο αντιμετώπισης κρίσεων.

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ ζητεί πανευρωπαϊκή αντιπυραυλική «ομπρέλα»


AFP, Reuters

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν κάλεσε χθες εκ νέου τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας να διασυνδέσουν τα συστήματα αεράμυνας που διαθέτουν, ώστε να προστατευθούν από το Ιράν. Οπως σημείωσε ο κ. Ράσμουσεν, το κόστος της δημιουργίας της πανευρωπαϊκής αντιπυραυλικής «ομπρέλας» θα ανέλθει σε 200 εκατομμύρια ευρώ μέσα στην επόμενη δεκαετία και θα μπορούσε να επιμεριστεί ανάμεσα στα 28 μέλη του ΝΑΤΟ. «Πρόκειται για πολύ μικρό τίμημα, αν αναλογιστεί κανείς ότι θα έχει σαν αποτέλεσμα την πλήρη προστασία όλου του άμαχου πληθυσμού της Συμμαχίας», δήλωσε ο κ. Ράσμουσεν. Προσέθεσε επίσης ότι διαθέτει «αρκετές και αξιόπιστες πληροφορίες» ότι το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, και για τον λόγο αυτό θα καλέσει τους συμμετέχοντες στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο στη Λισσαβώνα, να εγκρίνουν το σχέδιο για τη διασύνδεση των συστημάτων αεράμυνάς τους.


Πάντως, χώρες όπως η Γαλλία δεν κρύβουν τους ενδοιασμούς τους. Παράγοντες του Παρισιού υπογράμμιζαν ότι η οικονομική κρίση έχει πιέσει τόσο πολύ τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, ώστε σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη να παρουσιάζονται ελλείψεις ακόμη και σε βασικό εξοπλισμό, όπως τα ελικόπτερα. Υπό αυτήν την έννοια, η πανευρωπαϊκή αντιπυραυλική ασπίδα θα συνιστούσε περιττή πολυτέλεια τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μάλιστα, αμυντικοί αναλυτές αμφιβάλλουν αν το κόστος της θα περιοριστεί στα 200 εκατομμύρια δολάρια. Πέραν αυτού, όμως, ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη εκφράζουν και πολιτικές ενστάσεις για το εγχείρημα, υποστηρίζοντας ότι η ασπίδα θα αυξήσει σημαντικά τον έλεγχο που ασκούν οι ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή άμυνα. Τέλος, προβληματισμό δημιουργεί και η αντίδραση της Ρωσίας, με δεδομένο ότι η προηγούμενη απόπειρα της Αμερικής να εγκαταστήσει αντιπυραυλική ασπίδα στην Ανατολική Ευρώπη προκάλεσε σοβαρή κρίση στις σχέσεις της με το Κρεμλίνο. Οι επιτελείς του ΝΑΤΟ, πάντως, αντιτείνουν ότι αυτή τη φορά δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα, αφού η Συμμαχία έχει ζητήσει ρητά τη συνεργασία και της Μόσχας στη δημιουργία της ασπίδας, η οποία άλλωστε αποκλειστικό σκοπό θα έχει να προστατεύσει την Ευρώπη από το Ιράν.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Nεαροί Αφγανοί σκοτώθηκαν από νατοϊκά πυρά



ΚΑΜΠΟΥΛ. Τέσσερις άμαχοι έφηβοι Αφγανοί σκοτώθηκαν στο νοτιοανατολικό Αφγανιστάν όταν άνδρες του ΝΑΤΟ άνοιξαν πυρ εναντίον του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι νεαροί. Ο Ραματουλάχ Μανσούρ, πατέρας δύο εκ των θυμάτων, δήλωσε ότι οι νεαροί επέστρεφαν από αγώνα βόλεϊ τον οποίο είχαν πάει να παρακολουθήσουν. Στο πολιτικό μέτωπο, οι υποψήφιοι για τις βουλευτικές εκλογές στο Αφγανιστάν, οι οποίες αναμένεται να διεξαχθούν στις 18 Σεπτεμβρίου, άρχισαν να υποβάλλουν τις υποψηφιότητές τους, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι η γενικευμένη διαφθορά θα εξακολουθήσει να αποτελεί μείζον εμπόδιο στην πορεία της δοκιμαζόμενης χώρας προς τη Δημοκρατία.


Αρχικώς το ΝΑΤΟ είχε υποστηρίξει ότι οι νεκροί στο περιστατικό στην περιοχή Γκουρμπούζ, στην επαρχία Χοστ, ήταν «γνωστοί αντάρτες», όμως αργότερα παραδέχθηκε ότι επρόκειτο για αμάχους. Ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι καταδίκασε το γεγονός με ανακοίνωση στην οποία επεσήμανε ότι επρόκειτο για τέσσερις αμάχους και προσέθεσε ότι η συγκεκριμένη πράξη αντιβαίνει προς τη δέσμευση των ξένων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, περί προστασίας του αμάχου πληθυσμού στη χώρα. Στην ανακοίνωσή του το ΝΑΤΟ υποστηρίζει ότι η πομπή των οχημάτων του επέστρεφε στη βάση της όταν τους προσέγγισε άγνωστο όχημα με σβηστά φώτα, το οποίο ανέπτυσσε ταχύτητα. Οι άνδρες του ΝΑΤΟ άνοιξαν πυρ στην προσπάθειά τους να ακινητοποιήσουν το ξένο όχημα το οποίο εξακολουθούσε να αναπτύσσει ταχύτητα. Εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι οι νεκροί είχαν θεωρηθεί αντάρτες επειδή τα βιομετρικά τους στοιχεία είχαν καταχωριστεί στη βάση δεδομένων της Συμμαχίας, η οποία περιλαμβάνει ανάλογα στοιχεία για χιλιάδες αμάχους αλλά και για υπόπτους για τρομοκρατία στο Αφγανιστάν.

Η υποβολή των υποψηφιοτήτων για τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου αποτελεί θετική εξέλιξη αναφορικά με τη συνέχιση της δύσκολης πορείας εκδημοκρατισμού του Αφγανιστάν. Την περασμένη εβδομάδα, ο Αφγανός πρόεδρος Καρζάι διόρισε νέο επικεφαλής της εκλογικής επιτροπής του Αφγανιστάν, υπό το βάρος διεθνών και εσωτερικών πιέσεων μετά τις προεδρικές εκλογές του περασμένου έτους, οι οποίες είχαν αμαυρωθεί από εκτεταμένη νοθεία. Δυτικοί υποστηρικτές της κυβέρνησης Καρζάι δηλώνουν πάντως ότι δεν περιμένουν ότι στις εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου δεν θα σημειωθεί νοθεία.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Διεκόπησαν οι συνομιλίες Ταλιμπάν - ΟΗΕ



BBC, AP, AFP

ΛΟΝΔΙΝΟ. Οι πρόσφατες συλλήψεις υψηλόβαθμων στελεχών των Ταλιμπάν από τις αρχές του Πακιστάν, είχαν ως αποτέλεσμα να διακοπούν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη μεταξύ του ΟΗΕ και των φανατικών ισλαμιστών. Όπως επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στο BBC ο μέχρι πρότινος ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν, Κάι Εϊντε, είχε ξεκινήσει συνομιλίες για την επίτευξη εκεχειρίας με τους Ταλιμπάν από την περασμένη άνοιξη. Αν και οι σχετικές συζητήσεις βρίσκονταν ακόμη σε αρχικό στάδιο, η συχνότητα των επαφών είχε πυκνώσει το τελευταίο διάστημα. Μάλιστα, ορισμένοι οπλαρχηγοί των Ταλιμπάν επρόκειτο να παρευρεθούν στη παραδοσιακή «συνέλευση των πρεσβυτέρων» (τζίργκα), την οποία θα διοργανώσει ο πρόεδρος του Αφγανιστάν, Χαμίντ Καρζάι, τον επόμενο μήνα. Στόχος της συνέλευσης, αλλά και των επαφών του ΟΗΕ, είναι να βρεθεί πολιτική διέξοδος από τον εμφύλιο μεταξύ κυβέρνησης, ΝΑΤΟ και εξτρεμιστών, ο οποίος ταλανίζει τη χώρα εδώ και οκτώ χρόνια.


Kλίμα καχυποψίας

Ωστόσο, η σύλληψη του Μουλά Αμπντούλ Γκανί Μπαραντάρ, δεύτερου στην ιεραρχία των Ταλιμπάν μετά τον Μουλά Ομάρ και άλλων μελών της ηγετικής ομάδας του κινήματος, εκτροχίασε τη διαδικασία επαναπροσέγγισης και επανέφερε το κλίμα καχυποψίας. Σύμφωνα με τον κ. Εϊντε, θα χρειαστούν μήνες για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο πλευρών. Ο έμπειρος Νορβηγός διπλωμάτης άφησε μάλιστα αιχμές για τη χρονική συγκυρία των γεγονότων και τη λογική που εξυπηρετούσαν. Δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζονται υπόνοιες για τις προθέσεις της πακιστανικής κυβέρνησης. Λίγες ημέρες μετά τις συλλήψεις, ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας New York Times ανέφερε ότι στόχος του Ισλαμαμπάντ ήταν να εξουδετερώσει όσα στελέχη των Ταλιμπάν εμφανίζονταν διατεθειμένα να συνδιαλεχθούν με την κυβέρνηση της Καμπούλ, ώστε να ελέγξει αυτό την πορεία των ειρηνευτικών συνομιλιών και να έχει λόγο «στην επόμενη μέρα» του Αφγανιστάν. Με τη συνέντευξη του κ. Εϊντε στο BBC, το σενάριο αυτό επιβεβαιώνεται για πρώτη φορά και από επίσημα χείλη.

Οπως ήταν αναμενόμενο, το Πακιστάν αρνείται ότι συνέλαβε τους οπλαρχηγούς των Ταλιμπάν, προκειμένου να ενισχύσει τη δική του θέση στις διαπραγματεύσεις και να ελέγξει εμμέσως το κίνημα των εξτρεμιστών, με το οποίο άλλωστε οι μυστικές του υπηρεσίες διατηρούν διαύλους επικοινωνίας. Η Ουάσιγκτον από την πλευρά της, χαιρέτισε επισήμως τις συλλήψεις, αφού ο Μπαραντάρ ήταν καταζητούμενος για τρομοκρατικές πράξεις. Παραμένει όμως αμφίβολο αν η χρονική συγκυρία της εξουδετέρωσής του εξυπηρετεί τις ΗΠΑ.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

Στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Κανταχάρ




Στόχος των ΝΑΤΟϊκών, η πάταξη των Ταλιμπάν στην περιοχή του οπίου

AFP


ΚΑΝΤΑΧΑΡ. Τις επιχειρήσεις με στόχο την εκδίωξη των Ταλιμπάν από το λίκνο τους, την Κανταχάρ, τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Αφγανιστάν, εγκαινίασαν οι στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, που θα εντείνουν τις προσπάθειές τους μέσα στους ερχόμενους μήνες.

«Οι προετοιμασίες και ο σχεδιασμός για την επιχείρηση Ομαΐντ συνεχίζονται», είπε χθες ο διοικητής των αφγανικών κυβερνητικών δυνάμεων στην επαρχία Κανταχάρ, Μοχάμεντ Ζαζάι.

Στήριξη πληθυσμού

Η Κανταχάρ αποτελεί τον επόμενο στόχο της ευρείας επιχείρησης με στόχο την πάταξη των ανταρτών Ταλιμπάν σε περιοχές τις οποίες ήλεγχαν πλήρως μέχρι πρόσφατα, σε πολλές περιπτώσεις σε αγαστή συνεργασία με καρτέλ καλλιέργειας και εξαγωγής οπίου. Ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν στρατηγός Στάνλεϊ Μακρίσταλ δήλωσε χθες ότι η προέλαση των στρατιωτικών δυνάμεων συνοδεύεται από πρωτοβουλίες στήριξης του τοπικού πληθυσμού. Μιλώντας μέσω βίντεο με δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον, ο στρατηγός Μακρίσταλ είπε: «Η επιχείρηση έχει ήδη ξεκινήσει και θα ενταθεί μέσα στις ερχόμενες εβδομάδες και μήνες. Περιμένω ότι η διάρκειά της θα είναι μεγάλη».


Η επιχείρηση Ομαΐντ ακολουθεί την επιχείρηση Μουσταράκ, που συνεχίζεται στη γειτονική επαρχία Χελμάντ. Η επιχείρηση αυτή έχει προκαλέσει την αισιοδοξία των ΝΑΤΟϊκών επιτελών, που βλέπουν τους Ταλιμπάν να αναδιπλώνονται από την επαρχία, επιτρέποντας την εγκαθίδρυση κρατικών υπηρεσιών στην περιοχή. Η επιχείρηση Μουσταράκ («Μαζί» στα παστούν, κυριότερη γλώσσα του Αφγανιστάν) είναι η πρώτη από σειρά επιχειρήσεων για τις οποίες ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα απέστειλε στη χώρα ενισχύσεις 30.000 ανδρών του στρατού των ΗΠΑ και 10.000 από άλλα κράτη του ΝΑΤΟ. Η στρατηγική της Συμμαχίας περιλαμβάνει στρατιωτικό, πολιτικό και ανθρωπιστικό σκέλος σε τέσσερα στάδια, τα οποία ο αμερικανικός στρατός έχει κωδικοποιήσει ως «διαμόρφωση, κατάληψη, διατήρηση και οικοδόμηση». Η στρατηγική αυτή υποτίθεται ότι θα διασφαλίσει την απάλειψη της απειλής του αντάρτικου στις ανακαταληφθείσες περιοχές.

Η Κανταχάρ, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη της χώρας μετά την Καμπούλ και τη Χεράτ, ενώ αποτελεί το ιδεολογικό λίκνο του κινήματος των Ταλιμπάν. Αντάρτες του ισλαμιστικού κινήματος πραγματοποίησαν το Σάββατο παράτολμη επίθεση αυτοκτονίας στην πόλη, προκαλώντας τον θάνατο 35 ανθρώπων. Σε ανακοίνωσή τους οι Ταλιμπάν χαρακτήρισαν την επίθεση «δολιοφθορά κατά της ΝΑΤΟϊκής επιχείρησης στην επαρχία». Ο στρατηγός Μακρίσταλ δήλωσε χθες ότι η διασφάλιση της απρόσκοπτης κυκλοφορίας στις οδικές αρτηρίες της Κανταχάρ είναι κρίσιμη και ότι ο αμερικανικός στρατός ανέπτυξε επιπλέον μη επανδρωμένα κατασκοπευτικά αεροσκάφη και άλλα μέσα για την αντιμετώπιση των απειλών, όπως των αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών, ένα από τα σημαντικότερα όπλα στο οπλοστάσιο των Ταλιμπάν.

Θα φθάσουν τους 150.000

Ο αριθμός των δυνάμεων υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν αναμένεται να αυξηθεί στους 150.000 άνδρες μέχρι τον Αύγουστο, με τους περισσότερους από αυτούς να στελεχώνουν μονάδες στον Νότο της χώρας, ενώ οι 15.000 άνδρες που συμμετέχουν στην επιχείρηση Μουσταράκ, στις περιφέρειες Μαρτζάχ και Ναντ Αλι της επαρχίας Χελμάντ, θα παραμείνουν εκεί σε μια προσπάθεια να προληφθεί νέα διείσδυση των Ταλιμπάν.

Δυσχέρειες αναμένεται, όμως, να αντιμετωπίσει το ΝΑΤΟ στην προσπάθειά του να προσελκύσει τον πληθυσμό της Κανταχάρ. Οι κάτοικοι της περιοχής θεωρούν τους πολιτικούς στην Καμπούλ βαθιά διεφθαρμένους, εξαιτίας κυρίως των ύποπτων δραστηριοτήτων του αδελφού του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, Αχμέτ Ουαλίντ Καρζάι, εκλεγμένου επάρχου της Κανταχάρ, που κατηγορείται για στενές σχέσεις με τα δίκτυα καλλιέργειας οπίου, που εξασφαλίζουν ετήσιο τζίρο 3 δισ. δολαρίων.


Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Επιλογές και διλήμματα του Ομπάμα για το Αφγανιστάν



Της Elisabeth Bumiller
International Herald Tribune

Εάν ο Μπαράκ Ομπάμα ικανοποιήσει το αίτημα του διοικητή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, στρατηγού Στάνλεϊ Μακρίσταλ, για την αποστολή ενισχύσεων 40.000 ανδρών, τότε ο αμερικανικός στρατός θα έχει την ευελιξία και τη δυνατότητα να διαθέσει επιπλέον 15.000 στρατιώτες στις νότιες περιοχές της χώρας, όπου βρίσκεται και το προπύργιο των Ταλιμπάν, 5.000 ακόμη στην κρίσιμη περιοχή των συνόρων με το Πακιστάν, καθώς και 10.000 εκπαιδευτές για τα αφγανικά Σώματα Ασφαλείας. Οι υπόλοιποι θα μπορούσαν να διαμοιραστούν σε μονάδες σε ολόκληρη την αφγανική επικράτεια, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Καμπούλ, αλλά και να επιφορτιστούν με την εκτέλεση μυστικών επιχειρήσεων.
Τα υπέρ και κατά
Εάν όμως ο κ. Ομπάμα επιλέξει να στείλει μόλις 10.000 έως 15.000 στρατιώτες, τότε ο στρατηγός Μακρίσταλ αναγκαστικά θα τους χρησιμοποιήσει κυρίως ως εκπαιδευτές, ενώ θα στείλει και περιορισμένες ενισχύσεις στην επαρχία Κανταχάρ, πνευματικό και επιχειρησιακό κέντρο των Ταλιμπάν. Στη γειτονική επαρχία Χελμάντ, όπου παράγονται μεγάλες ποσότητες οπίου, δεν θα αναπτυχθούν νέες δυνάμεις και το ίδιο ισχύει και για τη μεθόριο με το Πακιστάν. Τα υπέρ και τα κατά της κάθε ενδεχόμενης κίνησης μελετήθηκαν ενδελεχώς από τον κ. Ομπάμα και το επιτελείο του και οι σχετικές αποφάσεις θα ανακοινωθούν αυτήν την εβδομάδα. Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι ενώ τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων αναμένεται να μονοπωλήσει ο αριθμός των στρατιωτών που θα σταλούν, αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι ενισχύσεις.
Στις επόμενες αράδες του κειμένου, παρατίθεται μια αρχική εκτίμηση της κατανομής δυνάμεων, ανάλογα με τον αριθμό των ενισχύσεων. Η εκτίμηση αυτή βασίζεται σε συζητήσεις και αναλύσεις ανώτερων αξιωματούχων του Πενταγώνου και της Αμερικανικής κυβέρνησης.



Επιλογές
Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου, ο στρατηγός Μακρίσταλ παρουσίασε στο Πεντάγωνο τρεις επιλογές για την ενίσχυση των 68.000 Αμερικανών που ήδη έχουν αναπτυχθεί στο Αφγανιστάν: το πρώτο σενάριο προέβλεπε 80.000 επιπλέον στρατιώτες, το δεύτερο 40.000 επιπλέον και το τρίτο 10.000 με 15.000. Ο Λευκός Οίκος αμέσως απέρριψε την επιλογή των 80.000 και διασαφήνισε ότι ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός που μελετάται είναι οι 40.000.

Αν προκριθεί λοιπόν αυτή η επιλογή, τότε η βασική προτεραιότητα του Μακρίσταλ θα είναι να διαθέσει γύρω στους 10.000 άνδρες στην επαρχία Κανταχάρ, η οποία συνορεύει με το Πακιστάν. Η πόλη της Κανταχάρ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στο Αφγανιστάν μετά την πρωτεύουσα Καμπούλ. Στην περιοχή βρίσκονται αυτή τη στιγμή 3.200 Αμερικανοί στρατιώτες και 1.600 Καναδοί. Οι Ταλιμπάν ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας και ενίοτε πολιορκούν και την πρωτεύουσα. «Είναι γεγονός ότι δεν διαθέτουμε αυτή τη στιγμή αρκετούς στρατιώτες για τον έλεγχο της Κανταχάρ», σημειώνει ο Κίμπερλι Κίγκαν, πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολεμικών Μελετών (Institute for the Study of War), ο οποίος εργάστηκε και ως σύμβουλος του Μακρίσταλ το περασμένο καλοκαίρι. Αν, με τη βοήθεια των επιπλέον στρατιωτών, οι Αμερικανοί θέσουν υπό τον έλεγχό τους την Κανταχάρ, η οποία είναι και το προπύργιο των Ταλιμπάν στη χώρα, θα πρόκειται αναμφίβολα για μεγάλη στρατηγική επιτυχία και σοβαρό πλήγμα στο ηθικό του εχθρού.

Περίπου 5.000 επιπλέον άνδρες από τις ενισχύσεις των 40.000 θα σταλούν στην επαρχία Χελμάντ, όπου παράγονται και οι μεγαλύτερες ποσότητες οπίου στο Αφγανιστάν. Η εμπορία οπίου αποτελεί βασική πηγή εσόδων για τους εξτρεμιστές, ενώ η εμπέδωση κλίματος ασφάλειας στη Χελμάντ θεωρείται μείζονος σημασίας για τον άμαχο πληθυσμό, αφού στην εύφορη κοιλάδα της καλλιεργούνται τα περισσότερα τρόφιμα που καταναλώνονται στη χώρα. Στη Χελμάντ βρίσκονται ήδη 4.000 πεζοναύτες, οι οποίοι όμως δεν έχουν καταφέρει να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τα προπύργια των ανταρτών στα νότια και τα κεντρικά της επαρχίας.

Επίσης, 5.000 στρατιώτες θα αναπτυχθούν, εφόσον φυσικά είναι διαθέσιμοι, στις επαρχίες Πακτικά, Πάκτια και Κοστ, οι οποίες συνορεύουν με τις ημιαυτόνομες ορεινές επαρχίες του Πακιστάν (το Βόρειο και το Νότιο Βαζιριστάν). Οι συγκεκριμένες πακιστανικές επαρχίες έχουν μετατραπεί σε καταφύγιο για την ηγεσία της Αλ Κάιντα. «Όσες δυνάμεις και να στείλει ο Λευκός Οίκος, το σίγουρο είναι ότι ο κύριος όγκος τους θα πάει στο νότιο και το ανατολικό Αφγανιστάν. Στις κεντρικές και βόρειες περιοχές της χώρας, όπου τα πράγματα είναι πιο ήσυχα, θα γίνει οικονομία δυνάμεων», δήλωσε ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του. Τέλος, γύρω στις 10.000 Αμερικανοί στρατιώτες θα αναλάβουν την εκπαίδευση Αφγανών συναδέλφων τους.

Σχέδιο δράσης
Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το σχέδιο δράσης που έχουν κατά νουν ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Ρόμπερτ Γκέιτς, η υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ναύαρχος Μάικλ Μιούλεν. Σε περίπτωση που ο κ. Ομπάμα αποφασίσει να στείλει μεταξύ 30.000 και 40.000 ανδρών, τότε αντί για 10.000 εκπαιδευτές, θα διατεθούν 5.000, ενώ λιγότεροι θα είναι και εκείνοι που θα αναπτυχθούν στις υπόλοιπες επαρχίες της χώρας, πέραν της Χελμάντ και της Κανταχάρ. Με άλλα λόγια, οι προσπάθειες εναντίον των Ταλιμπάν θα επικεντρωθούν στον Νότο, όπου βρίσκεται και ο κύριος όγκος των μαχητών τους.

Σύμφωνα με ανώτερους αξιωματικούς του στρατού, ανεξαρτήτως του αριθμού των Αμερικανών στρατιωτών που θα διατεθούν στο Αφγανιστάν, οι περισσότεροι εξ αυτών θα επιχειρούν μαζί με τις αφγανικές ένοπλες δυνάμεις. Θα διαμένουν στις ίδιες στρατιωτικές βάσεις, θα ζουν μαζί, θα εργάζονται μαζί και θα πολεμούν μαζί. Μόνο οι θάλαμοι που θα κοιμούνται και τα εστιατόριά τους θα είναι ξεχωριστά.
Διαβάστε περισσότερα...