Στη Ρώμη θα ενταφιαστεί τελικά ο ναζί εγκληματίας πολέμου Έριχ Πρίμπκε

Η κηδεία του Ναζί εγκληματία πολέμου Έριχ Πρίμπκε, ο οποίος πέθανε την Παρασκευή στη Ρώμη σε ηλικία 100 ετών, θα γίνει τελικά στη Ρώμη, όπως ανακοίνωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο δικηγόρος του, Πάολο Τζακίνι. «Η τελετή θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη σε μια εκκλησία της Ρώμης», δήλωσε ο Τζακίνι, χωρίς όμως να δώσει άλλες διευκρινίσεις. Ο Πρίμπκε είχε καταδικαστεί το 1998 στην Ιταλία σε ισόβια κάθειρξη για τον ρόλο του στη σφαγή 335 αμάχων, τον Μάρτιο του 1944, από Γερμανούς στρατιώτες. Λόγω της προχωρημένης ηλικίας του και επειδή αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας εξέτιε την ποινή του σε κατ' οίκον περιορισμό, στο διαμέρισμα του δικηγόρου του. Ο Τζακίνι είχε δηλώσει την Παρασκευή ότι επιθυμία του πελάτη του ήταν να ενταφιαστεί δίπλα στη γυναίκα του στο Μπαριλότσε της Αργεντινής, όπου έζησε επί σχεδόν 40 χρόνια, μετά τη φυγή του από την Ευρώπη το 1948. Ωστόσο, το υπουργείο Εξωτερικών της Αργεντινής ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέψει να ενταφιαστεί ο Πρίμπκε στο έδαφός της. Πηγή: AMΠE

Δημοσίευση : 12 Oκτωβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα...

Επανεξετάζεται ο φάκελος της δολοφονίας του Μόρο

Τhe Guardian Ηταν αναμφίβολα το πιο σκοτεινό επεισόδιο στη μεταπολεμική ιστορία της Ιταλίας: η απαγωγή του πρωθυπουργού Αλντο Μόρο το 1978 και ο εντοπισμός της σορού του 55 ημέρες αργότερα στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου Ρενό 4, στο κέντρο της Ρώμης. Παρότι έχουν γίνει τέσσερις δίκες, δεκάδες έρευνες και έχουν περάσει 35 χρόνια, η υπόθεση εξακολουθεί να εγείρει ερωτήματα μεταξύ των Ιταλών καθώς πολλοί πιστεύουν ότι η υπόθεση δεν θα διαλευκανθεί ποτέ. Εισαγγελείς στη Ρώμη έκαναν ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση να ξανανοίξει η υπόθεση, έπειτα από αιτιάσεις για ενδεχόμενη ανάμειξη ξένων δυνάμεων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δολοφονία είναι έργο της τρομοκρατικής οργάνωσης Ερυθρές Ταξιαρχίες, μέλη της οποίας καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές για το έγκλημα. Ωστόσο υπάρχουν ερωτήματα για τους χειρισμούς των αρχών κατά τη διάρκεια των 55 ημερών της ομηρίας του Αλντο Μόρο. Ορισμένοι υποψιάζονται ότι μαζί με τους τρομοκράτες έδρασαν και άλλοι ισχυρότεροι παράγοντες, για τους οποίους η εξαφάνιση του Μόρο ήταν σε εκείνες τις συνθήκες αναγκαίο κακό. Ο Αλντο Μόρο, επικεφαλής του πανίσχυρου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, βρισκόταν καθ’ οδόν για τα εγκαίνια ενός νέου κυβερνητικού κτιρίου στις 16 Μαρτίου 1978 όταν απήχθη και όταν σκοτώθηκαν οι πέντε σωματοφύλακές του. Η κυβέρνηση Μόρο επρόκειτο να προωθήσει την ιδέα του «ιστορικού συμβιβασμού» μεταξύ του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κομμουνιστικού κόμματος τότε στη Δύση. Μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, τα σχέδια του Μόρο προκαλούσαν έντονη ανησυχία στη Ρώμη, τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον. Στη διάρκεια των οκτώ εβδομάδων προτού η σορός του Μόρο βρεθεί διάτρητη από σφαίρες στις 9 Μαΐου, η ιταλική κυβέρνηση επέμενε ότι δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με τρομοκρατικές οργανώσεις. Η τεράστια επιχείρηση της ιταλικής αστυνομίας δεν κατάφερε να σώσει τον Μόρο. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η αστυνομία είτε δεν χειρίστηκε σωστά τις πληροφορίες που είχε είτε τις αγνόησε. Εισαγγελείς φέρονται ότι εξετάζουν αν υπάρχουν αρκετά στοιχεία ώστε να ξανανοίξουν την υπόθεση. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας La Repubblica, οι εισαγγελείς δρουν με βάση νέους ισχυρισμούς και πληροφορίες που είχαν τα τελευταία χρόνια. Αυτό που φέρεται ότι έχει τη μεγαλύτερη σημασία για τους εισαγγελείς, είναι ένα βιβλίο που έγραψε ένας πρώην δικαστής ο οποίος ήταν επικεφαλής των ερευνών στην υπόθεση Μόρο, ο οποίος εμπλέκει ξένες μυστικές υπηρεσίες όπως η KGB και ανώτατους αξιωματούχους του ιταλικού κράτους. Ο Φερντινάντο Ιμποζιμάτο, σήμερα επίτιμος πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιταλίας, αναφέρθηκε στους πρώην πρωθυπουργούς Τζούλιο Αντρεότι και Φραντσέσκο Κοσίγκα, μιλώντας στον ιστότοπο AffarItaliani: «Ο ρόλος της ιταλικής πολιτικής τάξης ήταν να είναι απολύτως υποταγμένη στην ηγεμονία των ξένων δυνάμεων. Στην Ιταλία εκτελέστηκαν εντολές που δόθηκαν από το εξωτερικό». Ο Αντρεότι πέθανε τον περασμένο μήνα. Ο Κοσίγκα πέθανε το 2010. Ο Αντρεότι είχε καταδικαστεί αλλά αργότερα απηλλάγη από την κατηγορία ότι διέταξε τη δολοφονία ενός δημοσιογράφου που φερόταν ότι ήξερε πολλά για την υπόθεση Μόρο. O Μιγκέλ Γκοτόρ, κεντροαριστερός πολιτικός και ιστορικός καταδίκασε την πνευματική και πολιτική οκνηρία που οδήγησε στο να εξακολουθεί να καλύπτεται από μυστήριο η υπόθεση Μόρο.

Διαβάστε περισσότερα...

Διεθνής Διάσκεψη των «Φίλων του Συριακού Λαού» στη Ρώμη

Συνάντηση υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ με τον ηγέτη της συριακής αντιπολίτευσης.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι συναντάται στη Ρώμη με τον ηγέτη της συριακής αντιπολίτευσης Αχμεντ Μοάζ αλ-Χάτιμπ πριν από την έναρξη της διεθνούς διάσκεψης των «Φίλων του Συριακού Λαού», κατά την οποία ενδέχεται να αποφασισθεί η ενίσχυση της βοήθειας προς τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών και η επίσπευση της διαδικασίας πολιτικής μετάβασης. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η συνάντηση των δύο ανδρών διεξάγεται σε μεγάλο ξενοδοχείο της ιταλικής πρωτεύουσας και θα ακολουθήσουν συναντήσεις ανάμεσα στη αντιπροσωπεία της συριακής αντιπολίτευσης και ένδεκα ακόμη χωρών -ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Τουρκία, Αίγυπτος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στη διάσκεψη θα συμμετάσχουν η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον, ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ουίλιαμ Χέιγκ και ο Γάλλος πρεσβευτής για την υπόθεση της Συρίας Ερίκ Σεβαλιέ. Η διπλωματική δραστηριότητα για την υπόθεση της Συρίας ενισχύθηκε την εβδομάδα αυτή με το πρώτο ταξίδι του νέου υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ενώ αυξήθηκαν οι πιέσεις επί τους καθεστώτος της Δαμασκού και της συριακής αντιπολίτευσης για την έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο τον τερματισμό της κρίσης. Χθες στο Παρίσι, ο Τζον Κέρι δήλωσε στο πλευρό του Γάλλου ομολόγου του Λοράν Φαμπιούς ότι «εξετάζει τα μέσα για την επιτάχυνση της διαδικασίας της πολιτικής μετάβασης» στη Συρία και επέμεινε ότι στο μεταξύ «η αντιπολίτευση έχει ανάγκη από περισσότερη βοήθεια στις απελευθερωμένες περιοχές», χωρίς να διευκρινίσει το είδος της βοήθειας που εξετάζεται. Η Ουάσινγκτον ζητεί την απομάκρυνση του Μπασάρ αλ Άσαντ. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Πρωτοβουλία πέντε κρατών για τον ευρωπαϊκό στρατό

Δημοσίευση : 13 Nοεμβρίου 2012

Συμμετέχουν οι κυβερνήσεις της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Οι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών πέντε ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίοι είναι προγραμματισμένο να συναντηθούν μεθαύριο Πέμπτη στο Παρίσι, αναμένεται να εκδώσουν μια ανακοίνωση η οποία θα περιέχει «δεσμεύσεις» και θα διαβεβαιώνει ότι υπάρχει η «κοινή βούληση» να προαχθεί η «Ευρώπη της Άμυνας», δήλωσε σήμερα στη γαλλική πρωτεύουσα ο Γάλλος υπουργός Άμυνας Ζαν-Ιβ λε Ντριάν. «Θα υπάρξει μια επίσημη ανακοίνωση, η οποία θα περιέχει δεσμεύσεις και συγχρόνως θα περιέχει τη διαβεβαίωση περί κοινής βούλησης να προαχθεί μέσω δράσεων η Ευρώπη της Άμυνας. Αυτή θα είναι και η διαβεβαίωση, ότι υπάρχει η βούληση, ότι εξελίσσεται μια διαδικασία» σε ό,τι αφορά την ενοποίηση της ευρωπαϊκής άμυνας, υπογράμμισε ο Λε Ντριάν, που μίλησε σήμερα στην Αμερικανοευρωπαϊκή Λέσχη Τύπου. Πάντως δεν θέλησε να προβλέψει τα πρακτικά αποτελέσματα της υπουργικής συνόδου αυτής. Η σύνοδος, με τη συμμετοχή των κυβερνήσεων της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Η σύνοδος των υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών «θα θέσει ένα οργανωτικό πλαίσιο και ταυτόχρονα θα κάνει μια διακήρυξη για το μέλλον, θα διέπει τους δεσμούς μας στον αμυντικό τομέα», επισήμανε ο Λε Ντριάν. «Αν δεν θέλει να γίνει θύμα η Ευρώπη, εκούσα-άκουσα, ή εάν δεν θέλει να υποβιβαστεί η γεωστρατηγική της σημασία, τότε θα πρέπει να αναλάβει δράση, το γρηγορότερο μάλιστα θα είναι και το βέλτιστο», επέμεινε περαιτέρω. «Μέσω κοινών δράσεων θα οικοδομηθεί η Ευρώπη της Άμυνας», υπογράμμισε. Εστίασε στο ότι σε πανευρωπαϊκή κλίμακα παρατηρείται έλλειψη σε ό,τι αφορά παραδείγματος χάρη αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, την οποία οι επιχειρήσεις στο λιβυκό εναέριο χώρο, πέρυσι το θέρος, ανέδειξαν κατ' εξοχήν. «Ας βρούμε λοιπόν κοινή απάντηση, όσον αφορά την έλλειψη αυτήν που συναρτάται άμεσα με την αμυντική μας ικανότητα», πρόσθεσε ο Λε Ντριάν. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

«Ισχυρότερη» η Αμερική μετά τη νίκη Ομπάμα, κατά τον Ιταλό ΥΠΕΞ

«Η Αμερική είναι πιο ισχυρή» με την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα, του οποίου η κυβέρνηση εξασφαλίζει έναν επωφελή διάλογο στα μεγάλα διεθνή θέματα, όπως για την οικονομική κρίση που αφορά το ευρώ, εκτιμά στις σημερινές του δηλώσεις ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας Τζούλιο Τέρτσι, στην πρώτη αντίδραση της Ρώμης για τις αμερικανικές εκλογές. «Η Αμερική είναι πιο ισχυρή» και η επιστροφή του Ομπάμα στον Λευκό Οίκο «αντιπροσωπεύει μία επιπλέον μεγάλη ευκαιρία για την ΕΕ και την Ιταλία», υπογράμμισε ο ΥΠΕΞ μιλώντας στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο Rai Tre. «Η δυνατότητα να συνεχισθεί ο διάλογος και η συνεργασία για τη διαχείριση των χρηματοοικονομικών, την ολοκλήρωση της ΕΕ και κυρίως για την ενίσχυση του ευρώ αποτελούν τα σταθερά σημεία της αμερικανικής κυβέρνησης, ένα πλεονέκτημα για τη χώρα μας», σημείωσε ο Τέρτσι. Μία παρόμοια στήριξη θα απέμενε «να επαληθευθεί» σε περίπτωση που επικρατούσε ο Μιτ Ρόμνεϊ, παρατήρησε ο ίδιος. Ο ίδιος εξέφρασε την ευαρέσκειά του για την «ηχώ του Κένεντι» που διέκρινε στην επινίκια ομιλία του Ομπάμα, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. «Ο Κένεντι παραμένει ένα σημείο αναφοράς για την ιστορία και τη διανόηση σε όλη την Αμερική», υπογράμμισε ο Ιταλός υπουργός, εύχαρις για το «μήνυμα εθνικής ενότητας» και του «ανοίγματος προς τη μετανάστευση», που ο ίδιος επεσήμανε στην ομιλία του Ομπάμα. Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Καταδίκη στην Ιταλία για 23 Aμερικανούς

A.P.

PΩMH. Tο ανώτατο ποινικό δικαστήριο της Iταλίας επιβεβαίωσε την Tετάρτη την καταδίκη 23 Aμερικανών που είχαν βρεθεί ένοχοι για την απαγωγή από δρόμο του Mιλάνου Aιγυπτίου τον οποίον η CIA υποπτευόταν ως τρομοκράτη. Eίναι η πρώτη φορά που τελεσιδικεί, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, υπόθεση σχετιζόμενη με τις έκνομες μεταγωγές της CIA.

Oι Aμερικανοί, στους οποίους περιλαμβάνεται και ο πρώην σταθμάρχης της CIA Pόμπερτ Σέλντον Λέιντι, δικάστηκαν ερήμην. Σε περίπτωση που ταξιδέψουν σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα με τις κανονικές τους ταυτότητες, κινδυνεύουν να συλληφθούν, ενώ η ιταλική κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει την έκδοσή τους. O εισαγγελέας του Mιλάνου, Aρμάντο Σπάταρο, ο οποίος συνέβαλε στη διερεύνηση της υπόθεσης, χαιρέτισε την απόφαση. O Σπάταρο είπε ότι πρόκειται για παραδοχή εκ μέρους του δικαστηρίου ότι οι έκνομες μεταγωγές «είναι ασύμβατες με τη δημοκρατία».

«Θα δούμε αν ο υπουργός Δικαιοσύνης θα ζητήσει την έκδοση των καταδικασθέντων, εφόσον το ζήτημα αναφέρεται στην τελεσίδικη απόφαση», προσέθεσε ο εισαγγελέας.

H υπόθεση αφορά την απαγωγή του Aιγύπτιου κληρικού Oσάμα Mουσταφά Xασάν Nασρ στις 17 Φεβρουαρίου 2003. H CIA απήγαγε και μετέφερε τον Nασρ στην Aίγυπτο, όπου ο ίδιος ισχυρίζεται ότι βασανίστηκε. Oι 22 από τους 23 καταδικασθέντες είναι συνεργάτες της CIA.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ευρωπαϊκός Νότος σε δοκιμασία

Η Ευρωζώνη απειλεί να κατεβάσει ρολά, καθώς στις αμφίρροπες ελληνικές εξελίξεις έρχονται να προστεθούν η αποτυχία του τεχνοκρατικού εγχειρήματος Μόντι (όρθιος αριστερά) στην Ιταλία, η ασφυκτική θηλιά των αγορών στον λαιμό του Ισπανού πρωθυπουργού Ραχόι και η απογοήτευση του Πορτογάλου ομολόγου του, Κοέλιο, για την ειδική μεταχείριση προς τη Μαδρίτη (δεξιά).

Διαβάστε περισσότερα...

Αυξημένη επιφυλακή στην Ιταλία για τις Νέες Ταξιαρχίες

Reuters

 ΜΙΛΑΝΟ. «Τώρα είναι η στιγμή, ζήτω η επανάσταση, εμπρός για επανάσταση», δήλωσε χθες ο καταδικασθείς ως μέλος των Νέων Ταξιαρχιών, Αλφρέντο Νταβάντσο, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει την επίθεση της περασμένης Δευτέρας εναντίον του διευθυντή της εταιρείας Ansaldo Nucleare, Ρομπέρτο Αντινόλφι, από την οργάνωση FAI.

Ο Νταβάντσο θεωρείται ο ιδεολόγος της οργάνωσης «Νέες Ταξιαρχίες του πολιτικο-στρατιωτικού κομμουνιστικού κόμματος». Η υπόθεση των Νέων Ταξιαρχιών δεν είναι καινούργια, αλλά η επανάληψη της δίκης των επτά μελών της στο εφετείο, μετά την ακύρωση της προηγούμενης διαδικασίας, έλαβε νέα δημοσιότητα λόγω του δηλητηριασμένου κλίματος που επικρατεί στην Ιταλία.

Ο φόβος ότι η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων θα εκτραπεί σε βίαιες ατραπούς οδήγησε, τη Δευτέρα, το ιταλικό υπουργείο Εσωτερικών να ανακοινώσει ότι δεν αποκλείει την αποστολή στρατιωτικών μονάδων για τη φύλαξη των εφοριών και του βιομηχανικού κολοσσού Finmechanica.

Οι διαδηλώσεις εναντίον της λιτότητας στην Ιταλία έχουν κατά βάση ειρηνικό χαρακτήρα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις τα θύματα ασκούν βία εναντίον του εαυτού τους.

Οι σχετιζόμενες με την κρίση αυτοκτονίες επιχειρηματιών, συνταξιούχων και οικογενειαρχών είναι καθημερινό φαινόμενο και λαμβάνουν εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Προ ολίγων εβδομάδων, απελπισμένος 54χρονος επιχειρηματίας εισέβαλε σε εφορία και κράτησε υπαλλήλους ομήρους, υπό την απειλή όπλου, σε ένα πολύωρο επεισόδιο, το οποίο έληξε με την παράδοσή του στην αστυνομία.

Ομως, οι εφορίες (Equitalia) έχουν γίνει και στόχοι βομβιστικών και εμπρηστικών επιθέσεων. Προ μηνών, επιστολή–βόμβα από τη FAI είχε κοστίσει ένα δάχτυλο του γενικού διευθυντή της Equitalia. «Θεωρούμε ότι η νέα απειλή εναντίον των εφοριών (που διατυπώθηκε από τη FAI στην προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για τον Αντινόλφι) είναι αξιόπιστη. Αυτό μας υποχρεώνει να αυξήσουμε τον βαθμό επιφυλακής για να αποφύγουμε την κλιμάκωση, η οποία δυστυχώς είναι κάποιο πιθανό σενάριο», δήλωσε τη Δευτέρα η Ιταλίδα υπουργός Εσωτερικών, Ανναμαρία Καντσελιέρι. Η Καντσελιέρι δήλωσε ότι η απόσπαση στρατιωτικών δυνάμεων για φύλαξη ενδεχόμενων στόχων «είναι μία πιθανή λύση».

Η Ιταλία έχει ζήσει τα «μολυβένια χρόνια» της δεκαετίας του 1970, όταν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες τρομοκρατούσαν το πολιτικό, στρατιωτικό και βιομηχανικό κατεστημένο. «Οχι, δεν βρισκόμαστε μπροστά στην επανάληψη του παρελθόντος», τόνισαν ο πρόεδρος της επαρχίας της Λιγουρίας, Κλάουντιο Μπουρλάντο, η δήμαρχος της Γένοβας, Μάρτα Βιντσέντσι, και ο ειδικός επιθεωρητής της επαρχίας, Πιέρο Φοσάτι.

Οι τρεις με κοινή συνέντευξη Τύπου κάλεσαν σε διαδήλωση στις 17 Μαΐου «για να αντιδράσουμε σε κάθε μορφή νέας τρομοκρατίας και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον Ρομπέρτο Αντινόλφι». Την ευθύνη για τον πυροβολισμό του Αντινόλφι στο γόνατο ανέλαβε η FAI, οδηγώντας τις Αρχές να μιλήσουν για «ποιοτικό άλμα» στη δράση της οργάνωσης.

Το τεταμένο κλίμα εκφράστηκε και στην αίθουσα του εφετείου του Μιλάνου, στη δίκη των μελών των Νέων Ταξιαρχιών. Οι επτά είχαν συλληφθεί στη Βόρεια Ιταλία το 2007, ως ύποπτοι για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, οπλοκατοχή και άλλα αδικήματα και είχαν καταδικαστεί πρωτοδίκως σε ποινές φυλάκισης από τρία έως δεκατέσσερα χρόνια.

Διαβάστε περισσότερα...

Οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας πρώτα με Αίγυπτο και Λιβύη και μετά με Αλβανία και Ιταλία!

Διαπραγματεύσεις με τις γειτονικές χώρες για την οριοθέτηση της AOZ επανέλαβε μέσω του Bloomberg ο υπουργός ΠEKA κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου.Επιθυμία και στόχος της Ελλάδας είναι η άμεση οριοθέτηση της ΑΟΖ της, καθώς προτίθεται να προχωρήσει στη διενέργεια διερευνητικών γεωτρήσεων και στη συνέχεια να προβεί στην εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου δήλωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
«Δεν υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της συμπεριλαμβανομένης και της οριοθέτησης της ΑΟΖ της» τόνισε ο υπουργός, προσθέτοντας πως «η ΑΟΖ είναι ένα εργαλείο που η Ελλάδα προτίθεται να χρησιμοποιήσει στο πλαίσιο της εφαρμογής της γενικότερης πολιτικής της».


Στην περίπτωση των χωρών της Μεσογείου, σημείωσε, προκύπτουν ζητήματα επικάλυψης της ΑΟΖ της κάθε χώρας με εκείνη της διπλανής της, αλλά η οριοθέτηση πρέπει να γίνει όπως ορίζει, άλλωστε, και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας». Θα προχωρήσουμε με προσοχή στις διαπραγματεύσεις μας για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με τους γείτονές μας, ενώ ταυτόχρονα θα προχωρούμε στην εφαρμογή του προγράμματός μας για τις έρευνες υδρογονανθράκων, τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου και συμπλήρωσε ότι «οι διαπραγματεύσεις θα συμπεριλάβουν όλες τις γειτονικές μας χώρες με τις οποίες υπάρχει πρόβλημα πιθανής υπερκάλυψης».


Σε πρώτη φάση, φαίνεται ότι προτεραιότητα θα δοθεί στις διαπραγματεύσεις με την Aίγυπτο και τη Λιβύη και στη συνέχεια με την Aλβανία και την Iταλία.
http://www.ypodomes.com Διαβάστε περισσότερα...

Δεν διδαχθήκαμε αρκετά από τη Μεγάλη Ύφεση

Του Paul Krugman
The New York Times

Προ ημερών το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών δημοσίευσε μια σύγκριση ανάμεσα στην τρέχουσα ύφεση και προηγούμενες υφέσεις. Προκύπτει πως με κριτήριο τις μεταβολές στο ΑΕΠ από την αρχή της ύφεσης, η κατάσταση της Βρετανίας είναι χειρότερη από εκείνη στη Μεγάλη Ύφεση. Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της Μεγάλης Ύφεσης, το βρετανικό ΑΕΠ είχε επανέλθει στα παλαιότερα υψηλά επίπεδά του. Σήμερα η Βρετανία ούτε που πλησιάζει στο να ανακτήσει το χαμένο έδαφος.

Και δεν είναι μοναδική περίπτωση. Η Ιταλία είναι επίσης σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη της δεκαετίας του 1930, ενώ η Ισπανία οδεύει σαφώς σε διπλή ύφεση. Έτσι οι τρεις από τις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση απ’ ό, τι ήταν στη Μεγάλη Ύφεση. Η κατάσταση καταδεικνύει εξόφθαλμη αποτυχία της ασκούμενης πολιτικής λιτότητας που έχει κυριαρχήσει τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι γεγονός πως η ανεργία στη Βρετανία ήταν πολύ υψηλότερη το 1930 από τώρα, εφόσον η βρετανική οικονομία ήταν σε ύφεση ακόμη και προτού την πλήξει η Μεγάλη Ύφεση.

Παράλληλα, όμως, η Βρετανία είχε μια ήπια ύφεση σε σύγκριση με τις ΗΠΑ.
Δεν διδαχθήκαμε αρκετά για την οικονομική διαχείριση τα τελευταία 80 χρόνια; Ναι, αλλά οι πολιτικές ελίτ αποφάσισαν να πετάξουν από το παράθυρο τη γνώση και να βασιστούν σε ιδεολογικά βολικές αυταπάτες.

Πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί η οικονομία όταν η ανεργία ήταν ήδη υψηλή και η πολιτική της κυβέρνησης οδηγούσε άμεσα σε περαιτέρω μείωση της απασχόλησης; Εμπιστοσύνη!

«Είμαι βέβαιος», δήλωνε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ έως τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ένθερμος υποστηρικτής του δόγματος της επεκτατικής λιτότητας, «πως στις παρούσες συνθήκες οι πολιτικές που εμπνέουν εμπιστοσύνη θα προωθήσουν και δεν θα βλάψουν την ανάκαμψη, επειδή η εμπιστοσύνη είναι σήμερα ο παράγοντας-κλειδί». Τέτοιου είδους επικλήσεις της νεράιδας της εμπιστοσύνης δεν ήταν ποτέ αξιέπαινες. Οι ερευνητές στο ΔΝΤ αλλά και αλλού κατέρριψαν τις υποτιθέμενες ενδείξεις δημιουργίας θέσεων εργασίας χάρη στις περικοπές δαπανών. Ωστόσο, άτομα με επιρροή στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και ιδιαιτέρως ο κ. Κάμερον επέμεναν να εγκωμιάζουν τη λιτότητα καθώς το δόγμα της επεκτατικής λιτότητας συνάδει με την ιδεολογία τους.

Οι προειδοποιήσεις των οικονομολόγων απεδείχθησαν ακριβέστατες. Και είμαστε πολύ τυχεροί που ο κ. Ομπάμα δεν μιμήθηκε τον Κάμερον. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως όλα είναι σωστά στην αμερικανική πολιτική. Η κυβέρνηση έχει αποφύγει την πλήρη λιτότητα. Αλλά το κράτος και οι τοπικές κυβερνήσεις που πρέπει να παρουσιάσουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς έχουν περικόψει δαπάνες και θέσεις εργασίας, με αποτέλεσμα να πλήττεται η συνολική οικονομία. Χωρίς αυτές τις περικοπές δαπανών θα μπορούσαμε να είχαμε ήδη επιστρέψει στον δρόμο προς μια βιώσιμη ανάπτυξη. Όπως είναι τώρα τα πράγματα, η ανάκαμψη εξακολουθεί να ακροβατεί.

Το εξοργιστικό σε όλη αυτήν την τραγωδία είναι πως είναι απολύτως περιττή. Πριν από μισό αιώνα, οποιοσδήποτε οικονομολόγος θα έλεγε πως η λιτότητα εν μέσω ύφεσης είναι πολύ κακή ιδέα. Οι πολιτικοί ταγοί, όμως, και δυστυχώς πολλοί οικονομολόγοι αποφάσισαν κυρίως για πολιτικούς λόγους να ξεχάσουν όσα γνώριζαν. Και εκατομμύρια εργαζόμενοι πληρώνουν το τίμημα της δικής τους αμνησίας.
Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία συνεργασίας Ιταλίας - Λιβύης

Η Ρώμη θα βοηθήσει στην προστασία των συνόρων και των πετρελαϊκών πηγών της αφρικανικής χώρας.

Η Ιταλία και η Λιβύη υπέγραψαν σήμερα στην Τρίπολη ένα νέο σύμφωνο για τις μελλοντικές τους σχέσεις μετά την πτώση του Μουάμαρ Καντάφι, με την ευκαιρία της πρώτης επίσκεψης του Ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Μόντι στη χώρα.

Η Ιταλία θα βοηθήσει τις αρχές της Λιβύης να προστατεύσουν τα σύνορα και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της αφρικανικής χώρας, ανακοίνωσε ο Λίβυος πρωθυπουργός Αμπντουραχίμ αλ Κέιμπ.

«Οι υπουργοί Άμυνας (της Λιβύης και της Ιταλίας) υπέγραψαν ένα σύμφωνο για τη δημιουργία ενός συστήματος ελέγχου των συνόρων από τη Λιβύη και την παροχή εκπαίδευσης, κυρίως για την προστασία των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων» ανέφερε ο Λίβυος πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Μάριο Μόντι.

«Το σύμφωνο επιβεβαιώνει τη λιβυκή κυριαρχία και ότι δε θα υπάρχουν Ιταλοί στρατιώτες» πρόσθεσε.

Σύμφωνα με το κείμενο, στόχος είναι να ανοίξουν νέοι ορίζοντες για συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ αναφέρεται «η ενίσχυση της φιλίας και της συνεργασίας στο πλαίσιο ενός νέου οράματος διμερών και πολυμερών σχέσεων προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι και οι αρχές της ένδοξης επανάστασης της 17ης Φεβρουαρίου με σεβασμό στην εθνική κυριαρχία της Ιταλίας και της Λιβύης».

Στο μεταξύ άγνωστοι έριξαν μία χειροβομβίδα στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου (CNT) στη Βεγγάζη, χωρίς να υπάρξουν θύματα.

«Άτομα διαδήλωναν μπροστά από το CNT. Μετά μία χειροβομβίδα εκτοξεύθηκε στις εγκαταστάσεις του» ανέφερε ένας αξιωματούχος, που ζήτησε να μην κατονομαστεί.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Οι 3.300 ημέρες του Μπερλουσκόνι

Το στίγμα του «Καβαλιέρε»

Του Pierre Musso*

Τα ρεκόρ δημοτικότητας που επιτυγχάνει, σύμφωνα με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, η νέα ιταλική κυβέρνηση, της οποίας ηγείται ο πρώην επίτροπος Μάριο Μόντι, αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα, δεδομένου ότι οι επιτελείς της οφείλουν να επιβάλουν στη χώρα ένα πρόγραμμα άγριας λιτότητας. Και, έστω κι αν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία, έχει σημαδέψει βαθύτατα την ιταλική κοινωνία.

Μετά από οκτώ χρόνια σχεδόν αδιάκοπης άσκησης της εξουσίας(1), ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αναγκάστηκε να παραδώσει την πρωθυπουργία. Ωστόσο, συνεχίζει την πολιτική του καριέρα ως βουλευτής και εξακολουθεί να ηγείται ενός από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, του Λαού της Ελευθερίας (Popolo della Liberta), που ιδρύθηκε πριν από δεκαοκτώ χρόνια με την ονομασία Forza Italia. «Επιστρέφω στον ρόλο του επιχειρηματία, αλλά στο τιμόνι ενός πολιτικού κόμματος. Οφείλουμε να αναδιοργανώσουμε τα πάντα» δήλωσε στις 16 Νοεμβρίου, μόλις παραιτήθηκε.

Ο Μπερλουσκόνι επιβιώνει
Εξακολουθεί δε να διαδραματίζει κομβικό ρόλο στο ιταλικό κοινοβουλευτικό σύστημα, το οποίο αποτελείται από δύο σώματα. Καθώς η πρώην σύμμαχός του Λίγκα του Βορρά πέρασε στην αντιπολίτευση, ο Μπερλουσκόνι διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία στη Βουλή και την απόλυτη πλειοψηφία στη Γερουσία, η οποία του δίνει τη δυνατότητα να μπλοκάρει πολλά από τα σχέδια των αντιπάλων του. Έτσι, όσο δεν διεξάγονται εκλογές (οι οποίες πρέπει να προκηρυχθούν το αργότερο μέχρι την άνοιξη του 2013), η παρουσία του αποτελεί δαμόκλειο σπάθη για την «κυβέρνηση τεχνοκρατών» του Μάριο Μόντι.

Ο «Καβαλιέρε» δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να επιστρέψει στην εξουσία σε περίπτωση που αποδειχθεί εξαιρετικά αντιδημοφιλής η κυβέρνηση Μόντι, η οποία έχει αναλάβει να υποβάλει τους Ιταλούς σε «θυσίες», όπως την αναθεώρηση του εργατικού δικαίου και του συνταξιοδοτικού συστήματος, την αύξηση των φόρων, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και την απορρύθμιση διάφορων επαγγελμάτων και τομέων της οικονομίας.

Είναι παράδοξο το γεγονός ότι ο Μπερλουσκόνι - δισεκατομμυριούχος και κατέχων τη δεύτερη μεγαλύτερη περιουσία στην Ιταλία-αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία όχι μετά από μια εκλογική αποτυχία αλλά κάτω από την πίεση των χρηματαγορών και των ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμών. Το άτομο που συγκέντρωσε στα χέρια του όλες τις εξουσίες της Ιταλίας (μέσα ενημέρωσης, πολιτική και οικονομική εξουσία) αποδείχθηκε ανίσχυρος μπροστά στην ισχύ των τεχνοκρατών και του χρηματοοικονομικού τομέα. Οι κερδοσκοπικές πιέσεις των αγορών εκτίναξαν σε δυσθεώρητα ύψη τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων και τα περιβόητα spreads(2), τη στιγμή που το ιταλικό δημόσιο χρέος -το 14ο παγκοσμίως- ανέρχεται σε 1,9 τρισ. ευρώ. Η δημοκρατική νομιμοποίηση -έστω κι αν αυτή ενσαρκωνόταν από ένα άτομο το οποίο ο φιλόσοφος Μικέλε Πρόσπερο περιγράφει ως «κωμικό της πολιτικής»(3)- τσαλαπατήθηκε από μια άλλη, υπερεθνική, νομιμοποίηση, μοιραία και αναπόφευκτη.

Μειωμένη δημοτικότητα
Βέβαια, η δημοτικότητα του Μπερλουσκόνι είχε πέσει στο 22% μετά τη διάβρωση της αυτοδυναμίας του από τη ρήξη με τον Τζιανφράνκο Φίνι, το καλοκαίρι του 2010, αλλά και από τις ήττες του στις δημοτικές εκλογές και στο δημοψήφισμα της περασμένης άνοιξης. Σε όλα αυτά προστίθενται και οι συνεχείς δικαστικές περιπέτειές του, η πολεμική του με το δικαστικό σώμα της χώρας, η εγκατάλειψή του από τους ιταλούς εργοδότες και κυρίως η δημοσιότητα που έλαβαν τα παραστρατήματά του (το διάσημο πλέον σκάνδαλο «μπούνγκα-μπούνγκα»), που προκάλεσαν την απομάκρυνση των γυναικών και των καθολικών ψηφοφόρων.

Ωστόσο, ο Μπερλουσκόνι πρόλαβε μέσα σε σαράντα χρόνια να σημαδέψει τη σκέψη και το μυαλό των Ιταλών σε τέτοιον βαθμό ώστε να μπορούμε να μιλάμε για «μπερλουσκονισμό». Μέσα στη συγκυρία των δραματικών «μολυβένιων χρόνων(4)» δημιούργησε το πρώτο μεγάλο εμπορικό τηλεοπτικό κανάλι, προωθώντας τη διασκέδαση μέσα στο φαντασιακό των Ιταλών. Στη συνέχεια ίδρυσε τη Fininvest, μια μεγάλη επιχείρηση στον τομέα των μέσων ενημέρωσης, η οποία εξελίχθηκε σε εθνικό πρωταθλητή και η οποία περιλαμβάνει τρία τηλεοπτικά κανάλια εθνικής εμβέλειας, μια κινηματογραφική εταιρεία, την ποδοσφαιρική ομάδα Milan AC, έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο και μια εκδοτική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον χώρο του τύπου. Όταν μπήκε στην πολιτική, αυτοανακηρύχθηκε «διευθύνων σύμβουλος της Ιταλίας» και «πρωθυπουργός-επιχειρηματίας». Ο μπερλουσκονισμός θριάμβευσε ως νέα ιδεολογία, μεταχριστιανοδημοκρατική και μετακομμουνιστική, η οποία και υποκατέστησε τις ιδεολογίες των δύο μεγάλων κομμάτων που αποτελούσαν τους πυλώνες της πολιτικής και πνευματικής ζωής στη μεταπολεμική Ιταλία.

Ο Μπερλουσκόνι κυβέρνησε εκμεταλλευόμενος τη συγκίνηση, ως μέγας τελετάρχης των τηλεοπτικών εκπομπών. Συγχωνεύοντας τον ιδιωτικό και το δημόσιο βίο, ταύτισε την καθημερινή ζωή του ηγέτη με την ιστορία της Ιταλίας. Το 2001, έστειλε σε κάθε ιταλικό νοικοκυριό ένα έγχρωμο φωτορομάντσο 120 σελίδων με τίτλο «Una storia italiana» (Μια ιταλική ιστορία), το οποίο διηγούνταν τη ζωή του. Οι τηλεθεατές-ψηφοφόροι, εγκλωβισμένοι σε μια θεαματική σχέση με τον Μπερλουσκόνι, στην οποία καθρεφτίζονταν πολλές από τις δικές τους προσδοκίες, εκλήθησαν να τον δουν ως ήρωα μιας telenovela ή μιας κωμικής τηλεοπτικής σειράς. Έτσι, μέσα από έναν αντιστραμμένο πανοραμικό μηχανισμό, οι πολίτες ανέλαβαν τον συνεχή έλεγχο του ηγέτη τους. Όλοι υποβάλλονταν σε ένα καθημερινό εικονικό δημοψήφισμα: «Υπέρ ή κατά του Μπερλουσκόνι;», «Ο me ο loro» (Ή εγώ, ή αυτοί). Με αυτό το τίμημα, ο «Καβαλιέρε» έσπασε κάθε ρεκόρ μακροημέρευσης στην κεφαλή της εκτελεστικής εξουσίας της μεταπολεμικής Ιταλίας, παραμένοντας στην εξουσία περισσότερες από 3.300 ημέρες.

«Νεοτηλεόραση»
Αλλά τις μεγαλύτερες και εντυπωσιακότερες νίκες του ο μπερλουσκονισμός τις κατήγαγε στο πολιτισμικό επίπεδο, ακόμα και στο ανθρωπολογικό, επιβάλλοντας τους κώδικες της «νεοτηλεόρασης»(5). Όπως συνόψισε εύστοχα ο τραγουδιστής Τζιόρτζιο Γκαμπέρ, «αν κάτι φοβάμαι, αυτό δεν είναι ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι, αλλά ο Μπερλουσκόνι που βρίσκεται μέσα μου». Πράγματι, ο μπερλουσκονισμός επέβαλε μια πολιτικοδιανοητική κατεύθυνση της κοινωνίας, μια ηγεμονία της διασκέδασης, της αισιοδοξίας και του καταναλωτικού ηδονισμού. Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι είχε διαβλέψει αυτό το «μεγάλο έργο της τυποποίησης», το οποίο επέβαλε «τα μοντέλα που επιθυμούσε η νέα βιομηχανική τάξη, η οποία δεν αρκείται πλέον σε ένα "άτομο που καταναλώνει", αλλά ισχυρίζεται και ότι είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία πέρα από την ιδεολογία της κατανάλωσης»(6).

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1990-2000, κανένας δεν ενσάρκωσε περισσότερο από τον Μπερλουσκόνι αυτήν την «κουλτούρα». Η απάντηση που δίνει στην κρίση της πολιτικής συμπυκνώνεται στη μετατροπή του εαυτού του σε θέαμα και στον εγκλωβισμό του λαϊκού φαντασιακού μέσα στον «καταναλωτικό πυρετό», στον «πυρετό της υπακοής» που περιγράφει ο Παζολίνι. Καθώς οι Ιταλοί -συμπεριλαμβανόμενων των κομμάτων της αριστεράς και των συνδικάτων- ενέδωσαν στον πειρασμό, είναι τώρα υποχρεωμένοι να αποδεχθούν την άμεση ανάληψη της εξουσίας από τους τεχνοκράτες και τους τραπεζίτες. Το σόου τελείωσε.


(1) Ο Μπερλουσκόνι διατέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός: από τον Μάιο του 1994 έως τον Ιανουάριο του 1995, από τον Ιούνιο του 2001 έως τον Μάιο του 2006 και από τον Μάιο του 2008 έως τον Νοέμβριο του 2011.
(2) Διαφορά των επιτοκίων των κρατικών ομολόγων δύο χωρών. Το spread των ιταλικών και των γερμανικών ομολόγων είχε ξεπεράσει το 5% την παραμονή της παραίτησης της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι. Αυτό σημαίνει ότι η αμοιβή που ζητούν οι επενδυτές για να δανείσουν την Ιταλία είναι κατά 5% υψηλότερη από εκείνη που ζητούν για τη Γερμανία.
(3) Τίτλος του βιβλίου του Michele Prospero, «Il comico della politica, Nichilismo e aziendalismo della communicazione di Silvio Berlusconi», Ediesse, Ρώμη, 2010.
(4) (Στμ) Έτσι ονομάστηκε στην Ιταλία η δεκαετία του 1970, όταν η χώρα συνταράχθηκε από τις απόπειρες αποσταθεροποίησης της δημοκρατίας από το ακροδεξιό παρακράτος και από το κύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων των Ερυθρών Ταξιαρχιών.
(5) Σε ένα άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο εβδομαδιαίο περιοδικό «L'Espresso», το 1983, ο Ουμπέρτο Έκο προέβη στη διάκριση ανάμεσα στην «παλαιοτηλεόραση», η οποία παραδίδει ένα μήνυμα (η δημόσια τηλεόραση της δεκαετίας του 1960 στην Ευρώπη), και στη «νεοτηλεόραση», η οποία, όπως τα κανάλια του Μπερλουσκόνι, δημιουργεί και συντηρεί μια σχέση οικειότητας με το κοινό της.
(6) Πιέρ Πάολο Παζολίνι, «Κουρσάρικα γραπτά. Αιρετικός εμπειρισμός», Εξάντας, Αθήνα, 1986.

* Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ρεν, συγγραφέας του «Sarkoberlusconisme: la crise finale?», Editions de l'Aube, Λα Τουρ ντ' Αιγ

Διαβάστε περισσότερα...

Τί σημαίνει η έξοδος Μπερλουσκόνι για την Ιταλία;

The Guardian

Οι μάσκες έπεσαν απότομα αυτή την εβδομάδα στην Ιταλία, για να αποκαλύψουν ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα σε σήψη. Η απόπειρα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι να πείσει το κοινό ότι όλα πάνε καλά, δηλώνοντας «μα, τα εστιατόρια είναι γεμάτα», έπεσε στο κενό.

Η ανάκαμψη της Ιταλίας, που θα αργήσει πολύ, θα εμφανίσει μια εντελώς διαφορετική εικόνα της χώρας από αυτή που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, με την ανεργία και τη φτώχεια να αυξάνονται. Για πολλούς Ιταλούς, όμως, οι δυσκολίες είχαν αρχίσει εδώ και χρόνια, με τη φιλανθρωπική οργάνωση Caritas να αναφέρει ότι 8 εκατομμύρια Ιταλοί ζουν ήδη κάτω από το όριο της φτώχειας.

Το κόστος ζωής στη χώρα είναι ιδιαίτερα υψηλό, εξαιτίας εν μέρει των κλειστών επαγγελμάτων που ρυθμίζουν προς όφελός τους τις τιμές. Οι προσπάθειες ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, όπως αυτές του Ρομάνο Πρόντι, αποδείχθηκαν εκλογικά καταστροφικές και ανεστάλησαν. Η ανάδειξη κυβέρνησης τεχνοκρατών ανοίγει την προοπτική αντιμετώπισης του φαινομένου αυτού.

Αλλη μεγάλη ελπίδα των Ιταλών είναι η επιβολή αξιοκρατικού συστήματος, που θα δώσει τέλος στο «καρκίνωμα» της raccomandazione (σύστασης ή μπιλιέτου) και της σκανδαλώδους εύνοιας των «γόνων επιφανών». Η λιτότητα μπορεί να οδηγήσει και σε ακόμη μία θετική εξέλιξη: την ενίσχυση του θεσμού της οικογένειας, η συσπείρωση της οποίας μπορεί να λειτουργήσει ως δικλίδα ασφαλείας για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων.

Η πτώση του Μπερλουσκόνι θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε κατά μέτωπο επίθεση του κράτους εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, για οικονομικούς, περισσότερο από ηθικούς λόγους. Η «μαύρη οικονομία» στην Ιταλία αποτελεί άλλωστε 20% του κύκλου εργασιών της χώρας.

Η απαισιόδοξη -ή κατ’ άλλους ρεαλιστική- θεώρηση των εξελίξεων, όμως, θέλει τον Μπερλουσκόνι να εγκαταλείπει μεν την εξουσία, αλλά να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο, χάρη στην αυτοκρατορία των ΜΜΕ που διαθέτει. Τα τελευταία χρόνια, ο Καβαλιέρε απέδειξε την ικανότητά του να πράττει ακριβώς αυτό, με τα τηλεοπτικά του δίκτυα να επιτίθενται απηνώς εναντίον κάθε επικριτή του, συμπεριλαμβανομένου και του πάλαι ποτέ συμμάχου του, Τζιανφράνκο Φίνι.

Ο Μπερλουσκόνι μπορεί ακόμη να ακολουθήσει την επιτυχημένη του τακτική των ετών 2006-08, όταν ανέμεινε στην αντιπολίτευση για τη λαϊκή έκρηξη κατά των μεταρρυθμίσεων Πρόντι, προτού επανέλθει θριαμβευτικά στην εξουσία.

Ακόμη χειρότερα, η Ιταλία μπορεί να θυμηθεί το παρελθόν της, όταν οι εξτρεμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις της Δεξιάς και της Αριστεράς οδήγησαν στα λεγόμενα «μολυβένια χρόνια», από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100010_12/11/2011_462588
Διαβάστε περισσότερα...

Πειρατές κατέλαβαν ιταλικό πλοίο κοντά στις σομαλικές ακτές

Πέντε ένοπλοι πειρατές κατέλαβαν σήμερα ένα ιταλικό πλοίο με πλήρωμα 23 ατόμων στα 620 μίλια ανατολικά από τις σομαλικές ακτές, ανακοίνωσε η πλοιοκτήτρια εταιρία.

«Στις 07:44 ώρα Ελλάδος (04:44 GMT), το Montecristo ενεργοποίησε το σύστημα συναγερμού του. Το τελευταίο μήνυμα που ελήφθη από τον καπετάνιο ανέφερε ότι το πλοίο δέχθηκε επίθεση από μία ομάδα πέντε ενόπλων», ανακοίνωσε η εταιρία D' Alesio Group, που εδρεύει στην Τοσκάνη στην κεντρική Ιταλία, προσθέτοντας ότι το πλήρωμα αποτελείται από επτά άτομα, Ιταλούς, Ουκρανούς και Ινδούς.

«Μετά από δέκα ώρες αναμονής, θεωρήσαμε ότι κατελήφθη. Η εταιρία συνεργάζεται με τις ιταλικές και τις διεθνείς αρχές προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση έκτακτης ανάγκης», προσθέτει η ανακοίνωση, σημειώνοντας ότι οι συγγενείς των μελών του πληρώματος επικοινωνούν με την εταιρία.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...

Η Ιταλία αναζητεί λύση στο Πεκίνο

Εντείνονται οι πιέσεις των αγορών προς την Ιταλία, η οποία προωθεί εκτεταμένα μέτρα λιτότητας και αναζητεί λύση στην Κίνα για τη χρηματοδότηση του δημοσίου χρέους της.

Χθες, το ιταλικό Δημόσιο δανείστηκε με επιτόκιο ρεκόρ, κατά τη δημοπρασία 5ετών ομολόγων, ενώ στα ύψη εκτινάχθηκαν τα spreads, παρά τη δήλωση του πρωθυπουργού της χώρας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ότι με τα μέτρα λιτότητας που προωθούνται θα επιτευχθεί μεγαλύτερη εξοικονόμηση απ’ ό, τι είχε συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το υπουργείο Οικονομικών της Ιταλίας δανείστηκε στη χθεσινή δημοπρασία πενταετών ομολόγων με επιτόκιο το ρεκόρ του 5,6% έναντι του 4,93% της αντίστοιχης δημοπρασίας στα μέσα Ιουλίου, αντλώντας συνολικά 3,865 δισ. ευρώ. Εκτός αυτού, συγκέντρωσε 688 εκατ. ευρώ από τη δημοπρασία επταετών τίτλων με επιτόκιο 5,59% έναντι του 4,95%, καθώς και 740 εκατ. και 1,192 δισ. ευρώ από τη δημοπρασία ομολόγων λήξεως του Φεβρουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2020, αντίστοιχα. Συνολικά, αντλήθηκε το ποσό των 6,485 δισ. ευρώ, αρκετά κοντά στο ανώτερο όριο του στόχου της κυβέρνησης για τη συγκέντρωση ενός ποσού μεταξύ 5 και 7 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τους αναλυτές, η Ιταλία καλείται να αντλήσει έως τα τέλη του έτους περίπου 70 δισ. ευρώ από τις αγορές ομολόγων με σκοπό την κάλυψη του ελλείμματος αλλά και τις αποπληρωμές του χρέους της. Σημειώνεται ότι το ιταλικό χρέος ανέρχεται στα 1,9 τρισ. ευρώ, ποσό που υπερβαίνει το σύνολο των χρεών της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, γεγονός που καθιστά την Ιταλία ιδιαίτερα ευάλωτη στην παραμικρή αύξηση του κόστους δανεισμού. Ανοδικές πιέσεις ασκήθηκαν και χθες τόσο στο spread του δεκαετούς ιταλικού ομολόγου όσο και στο cds (ασφάλιστρα κινδύνου) του πενταετούς, υπερβαίνοντας μάλιστα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης τα επίπεδα των 400 και 500 μονάδων βάσης, αντίστοιχα.

Νωρίτερα, αξιωματούχος της κυβέρνησης επιβεβαίωσε ότι ο υπουργός Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι είχε μεν συνάντηση την προηγούμενη εβδομάδα με Κινέζους αξιωματούχους, ωστόσο, αρνήθηκε να επιβεβαιώσει το δημοσίευμα των Financial Times βάσει του οποίου η Ιταλία ζήτησε από το Πεκίνο να προχωρήσει σε σημαντικές αγορές ιταλικού χρέους. Σύμφωνα με διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, Κινέζος αξιωματούχος φέρεται να δήλωσε ότι η Κίνα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο αγοράς ιταλικών ομολόγων.

Την ικανοποίησή του για το «φιλόδοξο ιταλικό πακέτο λιτότητας» ύψους 52 δισ. ευρώ, που έχει στόχο τον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού έως το 2013, εξέφρασε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρομπέι, μετά τη συνάντηση που είχε χθες με τον Ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η «συλλογική πειθαρχία είναι απαραίτητη για τις χώρες που μοιράζονται το ίδιο νόμισμα», τόνισε ο κ. Ρομπέι. Από την πλευρά του ο κ. Μπερλουσκόνι εξέφρασε την πίστη του ότι το πακέτο θα λάβει την έγκριση του Κοινοβουλίου σήμερα. Επίσης, ο Ιταλός πρωθυπουργός τόνισε ότι το ευρώ θα πρέπει να διατηρηθεί και τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της διακυβέρνησης της Ευρωζώνης. «Το ευρώ είναι η σημαία μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_14/09/2011_455960
Διαβάστε περισσότερα...

Η Αλβανία ενεργειακός κόμβος των Βαλκανίων – Διασύνδεση με Ιταλία

Σε ενεργειακό κόμβο των Βαλκανίων φιλοδοξεί να αναχθεί η Αλβανία. Την προηγούμενη Τετάρτη το υπουργικό Συμβούλιο της γείτονος ενέκρινε την κατασκευή γραμμών ενεργειακής διασύνδεσης με την γειτονική Ιταλία.

Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας, κ. Σαλί Μπερίσα χαρακτήρισε τις γραμμές ενεργειακής διασύνδεσης με την Ιταλία ως στρατηγικής σημασίας, αφού σύμφωνα με τον ίδιο η ιταλική αγορά είναι μία από τις μεγαλύτερες αγορές ενέργειας της Ευρώπης.

Σημειώνεται πως η πετρελαϊκή εταιρεία, Sky Petroleum Inc, ανακοινώσε ότι στις 10 Αυγούστου παρέδωσε την τραπεζική εγγύηση ύψους 1,5 εκατ. δολαρίων στην Εθνική Υπηρεσία Φυσικών Πόρων της Αλβανίας (AKBN) για την πραγματοποίηση γεωτρήσεων, με τα “πηγάδια” στη χώρα να ξεπερνούν τα 2.500.

Βασική προτεραιότητα της χώρας είναι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από το νερό με το Σαλί Μπερίσα να εκτιμά ότι η χώρα του θα μπορούσε να γίνει 100% παραγωγός και εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας από το νερό.

Μάλιστα ο κ. Μπερίσα είχε ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Ταμείο να στηρίξει, μέσω δανείων με ευνοϊκούς όρους, τους επενδυτές για την κατασκευή υδροηλεκτρικών σταθμών.

Στις αρχές του έτους ο κ. Μπερίσα είχε θέσει ως στόχο την κατασκευή 444 υδροηλεκτρικών σταθμών σε όλη τη χώρα, με 36 να βρίσκονται υπό κατασκευή.

http://www.econews.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

Ελεύθερο ιταλικό πλοίο που είχαν καταλάβει πειρατές στ΄ανοικτά του Μπενίν

Ιταλικό πλοίο, το οποίο είχε δεχθεί επίθεση από πειρατές στ΄ανοιχτά του Μπενίν, στον Κόλπο της Γουινέας, αργά τη νύχτα του Σαββάτου, αφέθηκε ελεύθερο χθες το βράδυ και το πλήρωμά του είναι καλά, μετέδωσε αργά χθες το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, το πλοίο Rbd Anema e Core της εταιρείας Rbd Armatori Spa di Torre del Greco, με έδρα τη Νάπολη, οδηγείται σε ασφαλή ύδατα.

Το πλοίο που έχει 23μελές πλήρωμα, μεταξύ των οποίων 20 Φιλιππινέζοι, δυο Ιταλοί και ο Ρουμάνος καπετάνιος και το οποίο μεταφέρει ορυκτά καύσιμα, είχε δεχθεί επίθεση από τρεις πειρατές που κατάφεραν να επιβιβαστούν σ΄αυτό, ενώ έπλεε 30 χλμ νοτίως του Κοτόνου στο Μπενίν, σε μικρή απόσταση από τη Νιγηρία. Διαβάστε περισσότερα...

Η Ευρώπη δεν θα αντέξει μια ιταλική κρίση χρέους

Bloomberg

Τις τελευταίες ημέρες το ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε νέα μέτρα λιτότητας και οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ενέκριναν νέο γύρο πιστώσεων προς τη χώρα. Αρα η ευρωπαϊκή κρίση χρέους τελεί υπό έλεγχο, σωστά; Μάλλον όχι. Ενας προφανής λόγος είναι η διπλή προειδοποίηση από τους οίκους αξιολόγησης προς τις τράπεζες, οι οποίες συμφώνησαν στη μετακύλιση του ελληνικού χρέους σε νέα εργαλεία. Λιγότερο προφανής λόγος, χωρίς, εντούτοις, να προκαλεί μικρότερη ανησυχία, είναι η Ιταλία. Με μία επισφαλή δημοσιονομική εικόνα, ενδεχομένως να καταστεί η επόμενη χώρα υπό πίεση. Και αυτή τη φορά είναι οι αμερικανικές τράπεζες, οι οποίες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή με έκθεση σχεδόν 35 δισ. δολαρίων σε δάνεια προς την Ιταλία. Πιθανώς να έχουν και ακόμα μεγαλύτερη έκθεση διαμέσου της αγοράς παραγώγων.

Οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές θα πρέπει να ζητήσουν νέο γύρο τεστ αντοχής για τις τράπεζες, με κριτήριο την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους στην Ευρώπη και να προσεγγίσουν ρεαλιστικά τους κινδύνους για τα αντισυμβαλλόμενα μέρη σε αδιαφανείς αγορές όπως τα swaps στην αγορά συναλλάγματος. Βάσει τέτοιων τεστ οι μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ ίσως χρειάζεται να αναστείλουν την καταβολή μερίσματος και να προχωρήσουν σε αύξηση κεφαλαίου ως «μαξιλάρι» έναντι ζημιών. Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το χρέος της Ιταλίας θα φθάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2011 και μετά θα υποχωρήσει ελαφρά στο 118% στα τέλη του 2016. Η απόδοση των ιταλικών ομολόγων βαίνει αυξανόμενη και προσεχώς οι προβλέψεις για το ιταλικό χρέος θα φθάσουν τις αντίστοιχες του ελληνικού.

Πώς θα συμβεί αυτό; Οι επενδυτές μόλις τώρα αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι σύντομα θα υποστούν απώλειες από τα δάνεια στην Ελλάδα. Το ανεξόφλητο χρέος της ανέρχεται σε 360 δισ. ευρώ και οι δυνητικές ζημίες οποιασδήποτε αναδιάρθρωσής του θα κυμανθούν από 100 έως 200 δισ. ευρώ. Το ανεξόφλητο χρέος της Ιταλίας, όμως, πλησιάζει τα 2 τρισ. ευρώ. Είναι αδιανόητο η Γερμανία ή το ΔΝΤ να παράσχουν προστασία έναντι των πιστωτών, εφόσον ένα τέτοιο πακέτο θα προϋπέθετε δάνεια και εγγυήσεις τουλάχιστον 500 δισ. ευρώ, ίσως και 1 τρισ. Αυτό θα σημάνει μία αξιοσέβαστη μερίδα του ΑΕΠ της Γερμανίας των 2,5 τρισ. ευρώ. Η Ευρώπη, κατά συνέπεια, δεν διαθέτει επαρκές δημοσιονομικό οπλοστάσιο να διαχειριστεί μία ιταλική κρίση, τουλάχιστον με τέτοιον τρόπο ώστε να προστατευθούν πλήρως οι πιστωτές.

Αφ’ ής στιγμής αυτό αγγίξει τους ιδιώτες επενδυτές, είναι πιθανόν να ζητήσουν υψηλότερες αποδόσεις για τα ιταλικά ομόλογα και να συμβεί ό,τι συνέβη τους τελευταίους 18 μήνες με τα ομόλογα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Βέβαια, η Ιταλία έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα συγκριτικά με τις προαναφερθείσες χώρες, το ότι μεγάλο μέρος του χρέους της κατέχουν ιταλικά ιδρύματα. Εάν οι ξένοι επενδυτές εφορμήσουν, οι ιταλικές αρχές θα πιέσουν τις εγχώριες τράπεζες να στηρίξουν τις νέες δημοπρασίες ομολόγων. Εάν παραστεί ανάγκη, για την επιβίωσή τους αυτές θα προστρέξουν στην ΕΚΤ. Πάντως, είναι απίθανο να μπορεί η ΕΚΤ να κάνει κάτι περισσότερο από το να μεταθέσει προβλήματα δημοσίου χρέους της κλίμακας της Ιταλίας. Ποια θα είναι τα αποτελέσματα για τις αμερικανικές τράπεζες; Σκεφθείτε την αναστάτωση των αγορών το παρελθόν έτος μετά την κρίση στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία και πολλαπλασιάστε την. Θα ήταν σώφρον τώρα οι αμερικανικές τράπεζες να αυξήσουν επαρκώς τα κεφάλαιά τους, ώστε να αντέξουν την όποια θύελλα από την απέναντι όχθη του Ατλαντικού.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_07/07/2011_448304
Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπή των εχθροπραξιών για τη διέλευση ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη ζητά η Ιταλία

Στη διακοπή των εχθροπραξιών για τη δημιουργία διαδρόμων διέλευσης ανθρωπιστικής βοήθειας ζήτησε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Φράνκο Φρατίνι.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Φράνκο Φρατίνι ζήτησε σήμερα την «άμεση διακοπή» των εχθροπραξιών στη Λιβύη για να δοθεί δυνατότητα για τη δημιουργία διαδρόμων διέλευσης ανθρωπιστικής βοήθειας προς τον πληθυσμό, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο ιταλικό κοινοβούλιο.

Αναφερόμενος στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών ζήτησε επίσης «λεπτομερείς πληροφορίες» όπως και τη διατύπωση «σαφών και επακριβών κατευθύνσεων», έπειτα από τα «δραματικά» σφάλματα που οδήγησαν σε επιθέσεις εναντίον αθώων πολιτών.

«Είναι σαφές ότι δεν είναι αυτή η αποστολή του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο ιταλός υπουργός Εξωτερικών ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ευρωπαϊκής Πολιτικής της ιταλικής Βουλής.

Η Ατλαντική Συμμαχία παραδέχθηκε ότι πολίτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αεροπορικής επιδρομής στην Τρίπολη τη νύκτα της περασμένης Κυριακής. Νατοϊκές δυνάμεις επετέθησαν επίσης κατά λάθος εναντίον φάλαγγας των δυνάμεων των εξεγερμένων στην περιοχή της Μπρέγκα στις 16 Ιουνίου.

Τη Δευτέρα, ο Φράνκο Φρατίνι είχε δηλώσει στο Λουξεμβούργο κατά τη διάρκεια της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι «διακυβεύεται η αξιοπιστία του ΝΑΤΟ».

«Δεν μπορούμε να διακινδυνεύουμε απώλειες αμάχων, είναι απολύτως απαράδεκτο», δήλωσε στο περιθώριο της συνόδου του Λουξεμβούργου. Διαβάστε περισσότερα...

Η απογραφή των Ιταλών, απάντηση στην Αγκυρα

Πολύμηνη έρευνα της «Κ» στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στη Ρόδο για τα Δωδεκάνησα

Της Σοφιας Παπαιωαννου

Ιστορικά στα Δωδεκάνησα, τόσο επί τουρκοκρατίας όσο και επί ιταλοκρατίας, η απογραφή ανθρώπων, περιουσιών και ζώων ήταν πάντα συνδεδεμένη με κακό. Σήμαινε συνήθως την αναγκαστική κατάταξη των Δωδεκανησίων στον στρατό του κατακτητή. Οι άνδρες κρύβονταν στα ξερονήσια για να μην απογραφούν και οι ντόπιοι έκρυβαν στοιχεία της περιουσίας τους. Οι απογραφές που πραγματοποίησαν όμως οι Ιταλοί στα Δωδεκάνησα την περίοδο της κατοχής των νησιών από το 1912 ώς το 1943 αποδεικνύεται σήμερα ανεκτίμητος θησαυρός για το Αιγαίο, τα νησιά και τις βραχονησίδες του και τις κατά καιρούς «αμφισβητήσεις» βραχονησίδων από τους Τούρκους.

Οι ίδιοι οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν τα στοιχεία από τις απογραφές για να διευκολύνουν τα σχέδιά τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια ολοκληρωμένη απογραφή στα νησιά που πραγματοποίησε ο επίσημος επιτετραμμένος της ιταλικής κυβέρνησης δρ Ερμάνο Αρμάο, το 1922, εξαφανίστηκε αργότερα από τους ίδιους τους Ιταλούς όταν είδαν ότι δεν εξυπηρετούσε πια τα σχέδιά τους. Οταν την εξουσία στην Ιταλία ανέλαβε ο Μουσολίνι που είχε καταστήσει σαφές ότι δεν θα επιστρέψει τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Τα Δωδεκάνησα είχαν ονομαστεί Ιταλικά Νησιά του Αιγαίου και προκειμένου να εξιταλιστούν έπρεπε να αποκρύψουν το πόσοι Ελληνες υπήρχαν και τους ανέφεραν μόνο ως ορθόδοξους. Μάλιστα απαγόρευσαν και στον ίδιο τον δρα Αρμάο, που πραγματοποίησε την απογραφή, να κατέχει αντίγραφο του βιβλίου του. Η απογραφή όμως αυτή, καθώς και πλήθος άλλων εγγράφων, βρίσκονται σήμερα φυλαγμένα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στη Ρόδο όπου φυλάσσονται τα Αρχεία των Ιταλών της ιταλοκρατίας.

Κορυφαίος υπουργός είχε ζητήσει στο παρελθόν να ανασύρουν από τα ΓΑΚ Δωδεκανήσου την ιταλική απογραφή του 1922, καθώς και έγγραφα για συγκεκριμένες βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου για να συμπεριληφθούν στα αρχεία της νομικής υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών. Η έρευνα διήρκησε τρεις μήνες και τα έγγραφα που βρέθηκαν παρουσιάζει σήμερα η «Κ».

Παρ' ότι το καθεστώς των Δωδεκανήσων και των βραχονησίδων τους δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, διότι βασίζεται σε διεθνείς συνθήκες και τίτλους, οι Τούρκοι κατά καιρούς ισχυρίζονται ότι νησίδες και βραχονησίδες που περιγράφονται στις διεθνείς συνθήκες ως «εξαρτώμενες» ή «παρακείμενες» των μεγάλων νησιών, ανάλογα ποια συνθήκη διαβάζει κανείς, και από την στιγμή που οι βραχονησίδες δεν κατονομάζονται είναι για τους Τούρκους αμφισβητούμενες. Αυτό εξάλλου το επιχείρημα αναδείχθηκε και στην κρίση των Ιμίων, παρ' όλο που οι βραχονησίδες ήταν και κατά όνομα καταγεγραμμένες ως παραχωρημένες στην Ελλάδα, όπως φανερώθηκε.

Το 2004 είχε κυκλοφορήσει στην Τουρκία ένα βιβλίο της Τουρκικής Ακαδημίας Ιστορίας γραμμένο από δύο Τούρκους ιστορικούς με τίτλο «Ζώνες του Λυκόφωτος στο Αιγαίο - τα μη λησμονημένα τουρκικά νησιά». Στο βιβλίο καταγράφονται σαφώς τα επιχειρήματα της Τουρκίας για τα «αμφισβητούμενα νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου» και παρουσιάζεται και ο σχετικός χάρτης με τις νησίδες και θαλάσσιες περιοχές «που δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα».

Oι Τούρκοι δεν αμφισβητούν μόνο βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στα τουρκικά παράλια, αλλά πολύ σημαντικές βραχονησίδες στη μέση του Αιγαίου. Αυτές ακριβώς οι βραχονησίδες, που βρίσκονται πολύ μακριά από την ξηρά, οριοθετούν και μία πολύ μεγάλη θαλάσσια περιοχή γύρω τους. Σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας μία βραχονησίδα που μπορεί να στηρίξει αυθύπαρκτη οικονομική ζωή κατέχει και υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη).

Το σύμπλεγμα των τριών νησίδων της Σύρνας στο κέντρο του νοτίου Αιγαίου κάτω από την Αστυπάλαια είναι μία από τις περιοχές, που σύμφωνα με τον τουρκικό χάρτη είναι «αμφισβητούμενη». Τα νησάκια αυτά ακριβώς επειδή είναι απομακρυσμένα από τις ακτές έχουν μία πολύ μεγάλη ΑΟΖ γύρω τους. Στα ιταλικά αρχεία έχουν βρεθεί ένα πλήθος από έγγραφα που αφορούν τη Σύρνα, καθώς και τα στοιχεία απογραφής του πληθυσμού. Στο έγγραφο της απογραφής του 1922 διαβάζουμε χαρακτηριστικά ότι όλοι οι κάτοικοι της Σύρνας είναι ορθόδοξοι (δηλαδή Ελληνες) και στο νησί δεν υπάρχει κανένας μουσουλμάνος.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100025_12/06/2011_445630
Διαβάστε περισσότερα...