Του Σάββα Καλεντερίδη
Αν και το Νεβρόζ, που ταυτίζεται με την εαρινή ισημερία, είναι μια γιορτή που εορτάζεται από διάφορους λαούς σε μια ευρύτατη περιοχή από την Κεντρική Ασία μέχρι τη Μέση Ανατολή, ως η γιορτή της Άνοιξης και του Νέου Έτους, για τους Κούρδους έχει μια ιδιαίτερη σημασία και γιορτάζεται ως ημέρα ανεξαρτησίας, αγώνα και απελευθέρωσης. Γιατί;
Το έτος 612 π.Χ., όλα τα έθνη που έθνη που συνθλίβονταν κάτω από την κατοχή της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων, συνασπίστηκαν υπό την ηγεσία των Μήδων, προγόνων των Κούρδων και με τη συμμετοχή των Βαβυλωνίων και των Σκυθών άρχισαν μια ιστορική αντίσταση, η οποία εξελίχθηκε σε έναν νικηφόρο πόλεμο. Οι δυνάμεις των Μήδων, υπό την ηγεσία του μυθικού ηγέτη Ντεμιρτζί Κάβα (Demirci Kawa), κατέλαβαν την Νινεβί, πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων, θέτοντας τέλος σε αυτή την μακρόχρονη καταπίεση και δουλεία. Η ημερομηνία αυτής της νίκης, που απάλλαξε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας από την καταπίεση και τη δουλεία των Ασσυρίων, ήταν η 21η Μαρτίου, που ταυτίζεται με την εαρινή ισημερία και το Νεβρόζ και γιορτάζεται από τους Κούρδους, που παραμένουν σκλαβωμένοι και τον 21ο αιώνα, ως ημέρα ανεξαρτησίας, αγώνα και απελευθέρωσης.
Ο εορτασμός του Νεβρόζ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ήταν απαγορευμένος, αφού το τουρκικό κράτος, που ακολουθούσε πολιτική σκληρής άρνησης και καταπίεσης εναντίον του ιστορικού αυτού λαού, δεν επέτρεπε στους Κούρδους να ανάβουν τις ενοχλητικές φωτιές και να πηδούν πάνω από αυτές, αφού το όλο σκηνικό θύμιζε την επανάσταση, που ήδη είχε αρχίσει, από το 1978 σε πολιτικό και από το 1984, σε στρατιωτικό επίπεδο από το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ).
Η πρώτη φορά που οι Κούρδοι αψήφησαν την απαγόρευση του τουρκικού κράτους και γιόρτασαν μαζικά το Νεβρόζ, ήταν η 21η Μαρτίου 1992, όταν χιλιάδες εξεγερμένοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της πόλης Τζίζρε, κοντά στα σύνορα με το Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), και γιόρτασαν πανηγυρικά την απαγορευμένη γιορτή της ανεξαρτησίας, του αγώνα και της απελευθέρωσης. Τότε, το τουρκικό κράτος, που δεν μπόρεσε να χωνέψει μια τέτοια αντίδραση, επιτέθηκε εναντίον των διαδηλωτών και σκότωσε εν ψυχρώ 22 πολίτες. Οι άγριες αιματηρές επιθέσεις του κράτους, αντί να κάμψουν την αγωνιστικότητα και το ηθικό των εξεγερμένων, του χαλύβδωσε, ενώ η φωτιά της επανάστασης εξαπλώθηκε με πρωτοφανή ταχύτητα σε ολόκληρο το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία). Οι κηδείες των θυμάτων έγιναν αιτία νέων εξεγέρσεων και έκτοτε, το Νεβρόζ, εκτός από τον παραδοσιακό ιστορικό, απέκτησε νέο συμβολισμό, συσχετιζόμενο με την επανάσταση και το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Οι κυβερνήσεις Ερντογάν τα τελευταία χρόνια έδειχναν ανοχή και ο εκάστοτε υπουργός εσωτερικών έδινε εντολή στις αστυνομικές δυνάμεις και τις αρχές ασφαλείας κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Νεβρόζ να απουσιάζουν από τις περιοχές συγκέντρωσης των Κούρδων και να παρακολουθούν εκ του μακρόθεν και διακριτικά τους εορτασμούς, αφού υπήρχε η πεποίθηση ότι η βία του κράτους φέρνει βία και αναζωπυρώνει το κουρδικό κίνημα. Στους εορτασμούς αυτούς τα τελευταία χρόνια συμμετείχαν εκατομμύρια Κούρδων, ενώ το κουρδικό κίνημα έδινε μεγάλη σημασία στην εκδήλωση που πραγματοποιούνταν στο Αμέντ-Ντιγιαρμπακίρ, παραδοσιακή πρωτεύουσα του Κουρδιστάν, και στην εκδήλωση της Κωνσταντινούπολης, που κατά τον πρώην πρόεδρο της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, είναι η μεγαλύτερη κουρδική πόλη στον κόσμο, αφού οι Κούρδοι της Πόλης ξεπερνούν τα δυο εκατομμύρια.
Η τοποθέτηση στη θέση του υπουργού Εσωτερικών του Ιδρίς Ναΐμ Σαχίν (İdris Naim Şahin), στις 5 Ιουλίου 2011, μετά την πανηγυρική νίκη του ΑΚΡ στις γενικές εκλογές, ταυτίζεται με την αλλαγή της πολιτικής που ακολουθούσαν μέχρι τότε οι κυβερνήσεις του Ερντογάν απέναντι στο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Ο Σαχίν ενορχήστρωσε εκτεταμένες επιχειρήσεις, κατά τις οποίες οι τουρκικές αρχές ασφαλείας προχώρησαν σε συλλήψεις 650 στελεχών του νόμιμου Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (ΒDP) και οκτώ χιλιάδων στελεχών του ημιπαράνομου μηχανισμού KCK, που προετοίμαζε ένα παράλληλο μηχανισμό εξουσίας, με βάση τις συνομιλίες που διεξάγονταν μεταξύ του τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα.
Άρα, αυτό σήμαινε και το τέλος των συνομιλιών, προφανώς γιατί ο Ερντογάν αντιλήφθηκε ότι η πολιτική λύση που επεξεργάζονταν, θα οδηγούσε τελικά στην ίδρυση πρώτα ομόσπονδου και στη συνέχεια ανεξάρτητου κράτους και άρα στον διαμελισμό της Τουρκίας.
Έκτοτε, το τουρκικό κράτος, ακολουθεί πολιτική καταστολής του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, συνεπικουρούμενο από τις ΗΠΑ, οι οποίες από τη μια πλευρά στηρίζουν το αυτόνομο κουρδικό κράτους του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) και διατηρούν τους δικούς τους γενικούς σχεδιασμούς για το Κουρδικό και από την άλλη χρειάζονται την Τουρκία για τη Συρία και για το Ιράν.
Και να μην ξεχνάμε ότι οι εξελίξεις στη Συρία και το Ιράν θα επηρεάσουν το πότε και το πώς θα εξελιχθεί το Κουρδικό Ζήτημα και το πώς θα επηρεάσει αυτό την Τουρκία αλλά και την ευρύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου και της Ελλάδος.
Το 2012 η κυβέρνηση Ερντογάν, φοβούμενη ότι το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στους εορτασμούς του Νεβρόζ θα κάνει πρόβα της Κουρδικής Άνοιξης, στα πρότυπα της Αραβικής, την οποία σημειωτέον από ένα σημείο και μετά στήριζε η Άγκυρα, προχώρησε στην απαγόρευση των εορτασμών που είχαν σχεδιαστεί να γίνουν την Κυριακή, 18 Μαρτίου, στο Αμέντ-Ντιγιαρμπακίρ και στην Κωνσταντινούπολη. Η απαγόρευση δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα για την τουρκική κυβέρνηση, αφού περισσότεροι από 500 χιλιάδες Κούρδοι αψήφησαν τις απαγορεύσεις, ανέτρεψαν τα οδοφράγματα και γέμισαν το χώρο του εορτασμού στο Αμέντ, ενώ στην Κωνσταντινούπολη εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι συγκρούονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές.
Την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές (21 Μαρτίου), σε εβδομήντα πόλεις και κωμοπόλεις της Τουρκίας συνεχίζονταν οι συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων της τουρκικής αστυνομίας και των Κούρδων διαδηλωτών, που επιχειρούσαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να γιορτάσουν το Νεβρόζ, τη γιορτή της ανεξαρτησίας, του αγώνα και της απελευθέρωσης. Μάλιστα, σε συμπλοκή που έγινε στο Τζίζρε έχασε τη ζωή του ένας αστυνομικός, ενώ σε ενέδρα του ΡΚΚ που έπεσαν άνδρες των ειδικών δυνάμεων της τουρκικής Αστυνομίας, έχασαν τη ζωή τους τέσσερις αστυνομικοί και ένας μόνιμος στρατοχωροφύλακας των ειδικών δυνάμεων και τραυματίστηκαν άλλοι πέντε.
Την ίδια ημέρα και ενώ το περιοδικό ΤΙΜΕ και η εφημερίδα New York Times έκαναν εκτενείς και με ιδιαίτερο «νόημα» αναφορές στο Νεβρόζ και το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα -πάει τελείωσαν εκείνες αναφορές περί τρομορκατίας- η εφημερίδα Ραντικάλ δημοσίευε δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία το 49% των ερωτηθέντων Κούρδων τάσσεται υπέρ της «δημοκρατικής αυτονομίας του Κουρδιστάν», όρος που καθιέρωσε ο έγκλειστος στις τουρκικές φυλακές Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, το 19,2% υπέρ ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, το 5,4% υπέρ μιας «ομοσπονδίας» και το 7,1% υπέρ της ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Αν αναρωτιέστε για το υπολειπόμενο 3,4%, αυτοί προτιμούν τη συνέχιση του υφισταμένου καθεστώτος, που σημαίνει ότι το 96,5% των Κούρδων της Τουρκίας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στηρίζουν την κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, και όλα αυτά τη στιγμή που η Τουρκία ξεσαλώνει και ξαναστέλνει το Πίρι Ρέις στο Αιγαίο, σε ελληνικότατη υφαλοκρηπίδα, παρά τα τηλεγραφήματα λύπης και αγάπης του Έλληνα υπουργού Εθνικής Αμύνης στον Τούρκο ομόλογό του, που σημειωτέον επικεφαλής των 40 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών που είναι κληρονομιά του Αττίλα στα άγια χώματα της Κύπρου.
Αθάνατη Ελλάδα!
Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία, 25 Μαρτίου 2012
Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012
Τουρκία: Αρχίζει η δίκη του στρατηγού ε.α. Ιλκέρ Μπάσμπουγ
Κατηγορείται πως ήταν ο ηγέτης «τρομοκρατικής οργάνωσης».
Η δίκη ενός πρώην επικεφαλής των ένοπλων δυνάμεων της Τουρκίας ο οποίος κατηγορείται ότι ηγείτο μιας «τρομοκρατικής οργάνωσης», αρχίζει σήμερα, σε μια ένδειξη ότι ο στρατός -ο οποίος στο παρελθόν διέθετε τεράστια εξουσία στη χώρα- έχει αποδυναμωθεί σε σημαντικό βαθμό.
Ο στρατηγός ε.α. Ιλκέρ Μπάσμπουγ χαρακτήρισε κωμικοτραγική την δίωξη σε βάρος του όταν είχε συλληφθεί τον Ιανουάριο. Παρότι είχε δηλώσει ότι οι κατηγορίες του προκάλεσαν σύγχυση είπε ότι δεν αισθάνθηκε κατάπληξη για το γεγονός, δοθέντος του ότι εισαγγελείς έχουν διώξει και άλλους αξιωματικούς τα τελευταία τρία χρόνια.
Ο Μπάσμπουγ, αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας από το 2008 ως το 2010, κατηγορείται ότι υπήρξε εκ των ηγετών του σκιώδους δικτύου που έχει γίνει γνωστό με την ονομασία Εργκενεκόν, και φέρεται ότι βρίσκεται πίσω από μια σειρά --αναπόδεικτων ως σήμερα- συνωμοσιών εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
«Το κατηγορητήριο που θα αναγνωστεί αύριο [σ.σ. σήμερα] στην ακροαματική διαδικασία δεν είναι σε βάρος μόνο του Ιλκέρ Μπάσμπουγ, αλλά επίσης σε βάρος των τουρκικών ένοπλων δυνάμεων και ακόμα και, σε πολιτικούς όρους, του κράτους», δήλωσε ο Ιλκάι Σεζέρ, συνήγορος του στρατηγού, σε ένα σχόλιό του μέσω Twitter.
Ο Σεζέρ αναμένεται να ζητήσει η υπόθεση να αναπεμφθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο, σημειώνοντας ότι αυτό αρμόζει σε έναν κρατικό αξιωματούχο του βαθμού του. Ωστόσο παρόμοια αιτήματα έχουν απορριφθεί στο παρελθόν.
Ο 68χρονος απόστρατος είναι ο πιο υψηλόβαθμος από τους εκατοντάδες αξιωματικούς οι οποίοι διώκονται για συνωμοσία και τρομοκρατία.
Η αστυνομία λέει ότι ανακάλυψε το δίκτυο Εργκενεκόν όταν είχε ανακαλύψει μια κρύπτη όπλων το 2007-κάτι που πολλοί αμφισβητούν.
Ο Μπάσμπουγ ήταν απλώς μάρτυρας σε μια προηγούμενη υπόθεση, τη λεγόμενη Βαριοπούλα, η οποία επικεντρώνεται σε ένα σεμινάριο του 2003 το οποίο οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι συμπεριλάμβανε σχέδια πραξικοπήματος, αν και το επιτελείο λέει ότι επρόκειτο απλώς για μια άσκηση. Κάπου 365 άνθρωποι διώκονται για την υπόθεση αυτή, περιλαμβανομένου του απόστρατου πρώην διοικητή της πρώτης στρατιάς.
Οι ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού της Τουρκίας --ο οποίος θεωρεί εαυτόν θεματοφύλακα του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους που εισήγαγε ο στρατιωτικός-ιδρυτής του, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ-- απεχθάνονται τον Ερντογάν και το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), το οποίο έλκει την καταγωγή του από ισλαμιστικά κόμματα.
Ο στρατός έχει προβεί στην κατάληψη της εξουσίας με πραξικοπήματα τρεις φορές από το 1960 ως το 1981, ενώ εξανάγκασε ακόμα την κυβέρνηση του ισλαμιστή πρωθυπουργού Νετζμετίν Ερμπακάν να εγκαταλείψει την εξουσία το 1997. Τώρα όμως, είναι ο Ερντογάν που μοιάζει να έχει το πλεονέκτημα, καθώς εισέρχεται στην δεύτερη δεκαετία της διακυβέρνησής του.
Την 4η Απριλίου θα γίνει σε δικαστήριο στην Άγκυρα η πρώτη ακροαματική διαδικασία στην δίκη των στρατηγών οι οποίοι είχαν ηγηθεί του πραξικοπήματος της 12ης Σεπτεμβρίου 1980, περιλαμβανομένου του 94χρονου πρώην αρχηγού του επιτελείου και πρώην προέδρου Κενάν Εβρέν.
Η υπόθεση σε βάρος του Μπάσμπουγ αφορά την δημιουργία ιστοτόπων από το στρατό για την διασπορά «προπαγάνδας» εναντίον της κυβέρνησης ως το 2008.
Ο Μπάσμπουγ διαψεύδει τις κατηγορίες σε βάρος του, και οι δικηγόροι του υποστήριξαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι το κατηγορητήριο βρίθει ανακολουθιών και στερείται αναξιοπιστίας.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Ομπάμα: Προειδοποίηση στο Ιράν πως «ο χρόνος εξαντλείται»
Προειδοποιήσεις προς το Ιράν από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα σε ομιλία του στη Σεούλ.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε σήμερα, στην διάρκεια ομιλίας του στη Σεούλ, ότι ο χρόνος εξαντλείται σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες επίλυσης της διένεξης του Ιράν με την δύση σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Για άλλη μια φορά, υπάρχει μια πιθανότητα διπλωματικής επίλυσης η οποία προσφέρει στο Ιράν πρόσβαση στην ειρηνική πυρηνική ενέργεια ενώ καθησυχάζει τις ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας», είπε ο Ομπάμα μιλώντας σε νοτιοκορεάτικο πανεπιστήμιο στη Σεούλ.
«Σήμερα, θα συναντηθώ με τους ηγέτες της Ρωσίας και της Κίνας καθώς εργαζόμαστε για να επιτύχουμε μια λύση βάσει της οποίας το Ιράν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του».
Παράλληλα, ο Ομπάμα απηύθυνε μια αυστηρή προειδοποίηση στη Βόρεια Κορέα για το δικό της πυρηνικό πρόγραμμα, υποστηρίζοντας ότι οι «προκλήσεις» της Πιονγκγιάνγκ και η προσπάθειά της να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο υπέσκαψαν την ασφάλεια.
«Να γνωρίζετε το εξής-δεν θα υπάρξουν άλλες επιβραβεύσεις για τις προκλήσεις. Αυτές οι ημέρες τέλειωσαν. Αυτή είναι η επιλογή που βρίσκεται μπροστά σας», είπε.
Ακόμη, ο Ομπάμα εξέφρασε τη θέση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να μειώσουν περαιτέρω το πυρηνικό τους οπλοστάσιο διατηρώντας όμως το στρατηγικό τους αποτρεπτικό χαρακτήρα. Πρόσθεσε ότι πρόκειται να θέσει το θέμα στον εκλεγμένο πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν όταν συναντηθούν -για πρώτη φορά αφότου ο Πούτιν αναδείχθηκε ξανά στο θώκο- τον Μάιο.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Απειλεί με κατάρριψη του βορειοκορεατικού διαστημικού πυραύλου η Σεούλ
Η Σεούλ θα καταρρίψει τον βορειοκορεατικό πύραυλο εάν αυτός απειλήσει τα εδάφη της.
Η Νότια Κορέα θα καταρρίψει βορειοκορεατικό πύραυλο, ο οποίος έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί στα μέσα Απριλίου, αν αυτός παρεκκλίνει της πορείας του και περάσει σε νοτιοκορεατικό έδαφος, ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας της Νότιας Κορέας.
«Προετοιμάζουμε τα μέσα για την παρακολούθηση της τροχιάς του πυραύλου και θα τον καταρρίψουμε αν παρεκκλίνει της προβλεπόμενης πορείας και υπάρξει πιθανότητα να πέσει το έδαφός μας», τόνισε εκπρόσωπος του υπουργείου.
Νότια Κορέα και ΗΠΑ παρακολουθούν στενά την δραστηριότητα στην βορειοκορεατική βάση Τονγκτσάνγκ-ρι, από όπου αναμένεται να εκτοξευθεί το διάστημα 12 ως 16 Απριλίου πύραυλος, ο οποίος θα θέσει σε τροχιά δορυφόρο για ειρηνικούς σκοπούς, σύμφωνα με την Πιονγκγιάνγκ.
Η Σεούλ ανησυχεί μήπως ο πρώτος όροφος του πυραύλου που θα αποκολληθεί και θα πέσει στην Κίτρινη Θάλασσα ανάμεσα στη Νότια Κορέα και την Κίνα, καταπέσει στο έδαφός της, διευκρίνισε ο ίδιος εκπρόσωπος.
Τις ίδιες ανησυχίες εκφράζει και η Ιαπωνία. Ο πρωθυπουργός Γιοσιχίκο Νόντα αναμένεται μέσα στην εβδομάδα να διατάξει επισήμως την καταστροφή του βορειοκορεατικού πυραύλου σε περίπτωση που θα απειλήσει τα ιαπωνικά εδάφη.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Η Νότια Κορέα θα καταρρίψει βορειοκορεατικό πύραυλο, ο οποίος έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί στα μέσα Απριλίου, αν αυτός παρεκκλίνει της πορείας του και περάσει σε νοτιοκορεατικό έδαφος, ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας της Νότιας Κορέας.
«Προετοιμάζουμε τα μέσα για την παρακολούθηση της τροχιάς του πυραύλου και θα τον καταρρίψουμε αν παρεκκλίνει της προβλεπόμενης πορείας και υπάρξει πιθανότητα να πέσει το έδαφός μας», τόνισε εκπρόσωπος του υπουργείου.
Νότια Κορέα και ΗΠΑ παρακολουθούν στενά την δραστηριότητα στην βορειοκορεατική βάση Τονγκτσάνγκ-ρι, από όπου αναμένεται να εκτοξευθεί το διάστημα 12 ως 16 Απριλίου πύραυλος, ο οποίος θα θέσει σε τροχιά δορυφόρο για ειρηνικούς σκοπούς, σύμφωνα με την Πιονγκγιάνγκ.
Η Σεούλ ανησυχεί μήπως ο πρώτος όροφος του πυραύλου που θα αποκολληθεί και θα πέσει στην Κίτρινη Θάλασσα ανάμεσα στη Νότια Κορέα και την Κίνα, καταπέσει στο έδαφός της, διευκρίνισε ο ίδιος εκπρόσωπος.
Τις ίδιες ανησυχίες εκφράζει και η Ιαπωνία. Ο πρωθυπουργός Γιοσιχίκο Νόντα αναμένεται μέσα στην εβδομάδα να διατάξει επισήμως την καταστροφή του βορειοκορεατικού πυραύλου σε περίπτωση που θα απειλήσει τα ιαπωνικά εδάφη.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
Τουρκία: 15 Κούρδες αντάρτισσες σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις ασφάλειας
του Μουσταφά Οζέρ στο L’Express, AFP
ΑΓΚΥΡΑ - Δεκαπέντε Κούρδους αντάρτες, γυναίκες, σκοτώθηκαν το Σάββατο σε μάχες με τις δυνάμεις ασφαλείας στη νοτιοανατολική Τουρκία, ανακοίνωσε το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών.
Οι συγκρούσεις σημειώθηκαν στην αγροτική περιοχή της επαρχίας Μπιτλίς, ένα από τα θέατρα της ένοπλης εξέγερσης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), διευκρίνισε μια ανακοίνωση που αναφέρεται από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ανατόλια.
Ένας «φρουρός χωριού», κουρδική βοηθητική δύναμη οπλισμένη από το τουρκικό κράτος εναντίον του ΡΚΚ, σκοτώθηκε και τρεις άλλοι τραυματίστηκαν στις μάχες, σύμφωνα με το έγγραφο.
Από τοπική πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας στη νοτιοανατολική Ανατολία, μια περιοχή που κατοικείται κυρίως από Κούρδους και πεδίο δράσης του PKK, αναφέρεται ότι το κουρδικό αυτονομιστικό κίνημα διαθέτει μονάδες που αποτελούνται αποκλειστικά από γυναίκες και είναι μια τέτοια μονάδα που αποδεκατίστηκε.
Επτά αστυνομικοί και έξι αντάρτες είχαν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια μεγάλης επιχείρησης που κράτησε τρεις ημέρες και έληξε την Παρασκευή, στις παρυφές του όρους Cudi (νοτιοανατολικά), κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.
Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, οι μάχες στοίχησαν την ζωή 29 ατόμων, 21 ανταρτών και οκτώ μελών των δυνάμεων ασφαλείας, σημάδι του νέου κύματος βίας με την άφιξη της άνοιξης.
Τα μέλη του PKK, που καταφεύγουν σε κρύπτες που βρίσκονται στην Τουρκία και στο βόρειο Ιράκ, που ξυλοκοπούνται τακτικά από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, επωφελούνται από το λιώσιμο των χιονιών για να διεισδύσουν στην Τουρκία από το Ιράκ, προκειμένου να οργανώσουν επιθέσεις.
Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ότι οι δυνάμεις της Άγκυρας, ο στρατός και όλο και περισσότερες ειδικές μονάδες της αστυνομίας τον τελευταίο καιρό, έντυναν τις επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών.
Ο τουρκικός τύπος ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ότι η κυβέρνηση του κόμματος της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (AKP, από το ισλαμιστικό νεφέλωμα) είχε αποφασίσει να αλλάξει τακτική, σταματώντας κάθε άμεση επαφή με το ΡΚΚ, σε μια νέα πολιτική προσπάθεια να τελειώσει με αυτό το κίνημα.
Η επαφή διακόπηκε επίσης με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον ιστορικό ηγέτη του PKK που εκτίει από το 1999 ποινή ισόβιας κάθειρξης σε φυλακή στη βορειοδυτική Τουρκία, από όπου διεύθυνε το κίνημα του μέσω των δικηγόρων του που τον επισκέπτονταν τακτικά.
Μια φιλοκουρδική πολιτική ανοίγματος ΑΚΡ που ξεκίνησε το 2009 έχει ξεθυμάνει, και είχει επικριθεί έντονα από τους επικριτές του, καθώς απαιτούσε τις πρώτες άμεσες συνομιλίες με την ηγεσία του ΡΚΚ.
Ο Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προτίμησε να υιοθετήσει έναν πιο αποφασιστικό τόνο εναντίον του ΡΚΚ, πολλαπλασιάζοντας τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και μια δικαστική επίθεση κατά των παρακλαδιών του PKK, θα επιδείκνυε, σύμφωνα με τη φιλελεύθερη εφημερίδα Milliyet, να συμμαχήσει με τον Πρόεδρο του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, για να πετύχει ειδικά τον αφοπλισμό των περιχαρακωμένων ανταρτών στα ιρακινά βουνά.
Η σύγκρουση για το κουρδικό ζήτημα στην Τουρκία έχει στοιχίσει πάνω από 45.000 νεκρούς, σύμφωνα με τον στρατό, από την αρχή της εξέγερσης του ΡΚΚ το 1984 στη νοτιο-ανατολική Ανατολία. Το PKK θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία και πολλές χώρες.
Μέσω AFP
Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
ΑΓΚΥΡΑ - Δεκαπέντε Κούρδους αντάρτες, γυναίκες, σκοτώθηκαν το Σάββατο σε μάχες με τις δυνάμεις ασφαλείας στη νοτιοανατολική Τουρκία, ανακοίνωσε το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών.
Οι συγκρούσεις σημειώθηκαν στην αγροτική περιοχή της επαρχίας Μπιτλίς, ένα από τα θέατρα της ένοπλης εξέγερσης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), διευκρίνισε μια ανακοίνωση που αναφέρεται από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ανατόλια.
Ένας «φρουρός χωριού», κουρδική βοηθητική δύναμη οπλισμένη από το τουρκικό κράτος εναντίον του ΡΚΚ, σκοτώθηκε και τρεις άλλοι τραυματίστηκαν στις μάχες, σύμφωνα με το έγγραφο.
Από τοπική πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας στη νοτιοανατολική Ανατολία, μια περιοχή που κατοικείται κυρίως από Κούρδους και πεδίο δράσης του PKK, αναφέρεται ότι το κουρδικό αυτονομιστικό κίνημα διαθέτει μονάδες που αποτελούνται αποκλειστικά από γυναίκες και είναι μια τέτοια μονάδα που αποδεκατίστηκε.
Επτά αστυνομικοί και έξι αντάρτες είχαν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια μεγάλης επιχείρησης που κράτησε τρεις ημέρες και έληξε την Παρασκευή, στις παρυφές του όρους Cudi (νοτιοανατολικά), κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.
Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, οι μάχες στοίχησαν την ζωή 29 ατόμων, 21 ανταρτών και οκτώ μελών των δυνάμεων ασφαλείας, σημάδι του νέου κύματος βίας με την άφιξη της άνοιξης.
Τα μέλη του PKK, που καταφεύγουν σε κρύπτες που βρίσκονται στην Τουρκία και στο βόρειο Ιράκ, που ξυλοκοπούνται τακτικά από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, επωφελούνται από το λιώσιμο των χιονιών για να διεισδύσουν στην Τουρκία από το Ιράκ, προκειμένου να οργανώσουν επιθέσεις.
Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ότι οι δυνάμεις της Άγκυρας, ο στρατός και όλο και περισσότερες ειδικές μονάδες της αστυνομίας τον τελευταίο καιρό, έντυναν τις επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών.
Ο τουρκικός τύπος ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ότι η κυβέρνηση του κόμματος της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (AKP, από το ισλαμιστικό νεφέλωμα) είχε αποφασίσει να αλλάξει τακτική, σταματώντας κάθε άμεση επαφή με το ΡΚΚ, σε μια νέα πολιτική προσπάθεια να τελειώσει με αυτό το κίνημα.
Η επαφή διακόπηκε επίσης με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον ιστορικό ηγέτη του PKK που εκτίει από το 1999 ποινή ισόβιας κάθειρξης σε φυλακή στη βορειοδυτική Τουρκία, από όπου διεύθυνε το κίνημα του μέσω των δικηγόρων του που τον επισκέπτονταν τακτικά.
Μια φιλοκουρδική πολιτική ανοίγματος ΑΚΡ που ξεκίνησε το 2009 έχει ξεθυμάνει, και είχει επικριθεί έντονα από τους επικριτές του, καθώς απαιτούσε τις πρώτες άμεσες συνομιλίες με την ηγεσία του ΡΚΚ.
Ο Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προτίμησε να υιοθετήσει έναν πιο αποφασιστικό τόνο εναντίον του ΡΚΚ, πολλαπλασιάζοντας τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και μια δικαστική επίθεση κατά των παρακλαδιών του PKK, θα επιδείκνυε, σύμφωνα με τη φιλελεύθερη εφημερίδα Milliyet, να συμμαχήσει με τον Πρόεδρο του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, για να πετύχει ειδικά τον αφοπλισμό των περιχαρακωμένων ανταρτών στα ιρακινά βουνά.
Η σύγκρουση για το κουρδικό ζήτημα στην Τουρκία έχει στοιχίσει πάνω από 45.000 νεκρούς, σύμφωνα με τον στρατό, από την αρχή της εξέγερσης του ΡΚΚ το 1984 στη νοτιο-ανατολική Ανατολία. Το PKK θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία και πολλές χώρες.
Μέσω AFP
Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
U.S. struggles with Iran for influence in Iraq
The first major test of U.S. post-war influence in Iraq is now raging over efforts to stop Iran from funneling arms to Syria through Iraqi airspace, but the Iraqis are either unwilling or unable to assure the United States the shipments will cease.
Last week, the Washington Times reported that the Iraqi government was refusing to halt Iranian cargo flights to Syria that fly over Iraqi airspace, despite the fact that U.S. officials believe the flights carry massive and illegal shipments of arms to aid President Bashar al-Assad's regime, which is murdering civilians by the thousands in its struggle to keep power. Publicly, Iraqi Prime Minister Nouri al-Maliki has stated the shipments contain "humanitarian goods, not weapons." However, U.S. officials aren't buying that excuse, and have been repeatedly pressing Maliki behind the scenes to make Iran halt the arms shipments, with limited if any success.
One U.S. official told The Cable that there have been 10 to 20 flights from Iran to Syria with suspected illicit weapons stores on board. Another U.S. official said the resupplies take place via the use of Syrian Air Ilyushin 76 strategic airlifters, similar in size to the Boeing C-17, and that U.S. intelligence reports suspect that the planes are carrying mortar rounds, small arms, ammunition, rockets, and light anti-aircraft guns, which can also be used to fire on people.
Iran's interest in bolstering the Assad regime -- its most important ally in the Arab world -- is clear. CENTCOM commander Gen. James Mattis told Congress earlier this month that the downfall of the Assad regime would be "the biggest strategic setback for Iran in 25 years."
The main U.S. officials involved in the effort to press Iraq on the flights include Vice President Joseph Biden and U.S. Ambassador to Iraq Jim Jeffries, who is expected to step down in the coming weeks and be replaced by Brett McGurk, a lawyer who served on President George W. Bush's National Security Staff and as President Barack Obama's special advisor. Jeffries has met with Maliki several times over the past few weeks on the issue, with the latest meeting occurring this week, two U.S. officials confirmed to The Cable.
Biden personally raised the issue with Maliki in a March 12 phone call, two officials confirmed. Biden told Maliki to make the Iranian over flights a "high priority," and Maliki gave Biden an explicit assurance that he would raise the issue with the Iranians. Three days later, Maliki's office issued a public statement denying that Iran was using Iraqi airspace to transfer weapons to Syria.
At a March 21 meeting of the U.N. committee that monitors enforcement of sanctions against Iran, the U.S. representative condemned Iran's ongoing policy of shipping arms to Syria, although she did not mention the Iraqi role.
"We are alarmed that a majority of the violations reported to the committee involved illicit transfers of arms and related material from Iran to Syria, where the Assad regime is using them to violently repress the Syrian people," said deputy U.S. ambassador Rosemary DiCarlo.
Despite Maliki's unconstructive public statements, one U.S. official involved in the issue told The Cable that the flights seem to have stopped over the last few days.
"The Iraqis have raised this repeatedly and in all kinds of ways with the Iranians and, we believe, with the Syrians. We've seen some changes in over flight patterns," the official said. "There have been cancellations of flights."
The official acknowledged that there was no way to know how long the flights would be stopped, or if they would resume at some later date. "In the long run, we're all dead," the official said.
This U.S. official argued that the Iraqi government is acting in relatively good faith, and the United States must be sensitive to Maliki's weak position and his need to keep good relations with Iran. Maliki couldn't enforce a ban on Iranian over flights in Iraqi airspace even if he really wanted to, the official said, because Iraq doesn't have an air force and U.S. air assets have all left the country.
"The Iraqi government is trying to cooperate. They have a limited air picture and they have no way to force aircraft down," said the official.
Inside the administration, other officials see the Iraqi government's behavior as distinctly less cooperative, and they believe the Maliki government often tells its U.S. interlocutors exactly what they want to hear -- and then does something completely different.
"On the surface the Maliki government seems to be aligned with us on Syria, but in reality they view a follow-on regime as a serious threat. Maliki's interests are aligned with Iran on this issue," another official said. "This is the opportunity for the Iraqis to push back against Iranian influence and stand with the rest of the region in opposing the killing of innocent civilians, but they're just not doing it."
The Iraqi government has an added incentive to be on its best behavior, as Baghdad is set to host the Arab League summit on March 29. It will be the first such summit in Iraq since the fall of Saddam Hussein, and Maliki is hoping to use the event to symbolize Iraq's return to stability following the U.S. military withdrawal. After the summit, there is less pressure on Maliki to seem sympathetic to the Western and Arab League's position on Syria.
Some inside the administration see Iran's arming of the Syrian regime as particularly troubling, because the Obama administration has decided not to arm the Syrian rebels for now. .
"We've made the decision not to arm the opposition while our adversaries are actively and purposefully rearming the regime and in some cases enhancing the Assad government's ability to crack down on the opposition," the official said. "Would the regime be so cohesive if they weren't being resupplied by the Iranians?"
For some officials and experts, the issue highlights the steep decline of U.S. leverage in Iraq following the military withdrawal.
"This is another sign that the U.S. has lost a tremendous amount of influence inside of Iraq. We're leaning on Maliki heavily but he's just not cooperating," said Ken Pollack, senior fellow at the Brookings Institution's Saban Center. "Maliki's not looking gratuitously to piss us off, but at the end of the day Iran is wielding a lot more influence in Iraq than we are."
Pollack said that Maliki is walking a tightrope, trying to show the Arabs he will play ball on Syria. Meanwhile, the Iraqi premier knows he can't afford politically to alienate Iran, nor can he throw his lot in with the Sunni Arabs countries, who may never accept him no matter what he does.
"Maliki is not a lover of Iran. He's actually quite suspicious of them and in his way quite an Arab and Iraqi nationalist," said Pollack. "That said, it was the Iranians who ultimately brokered his reelection to the prime ministership, and Maliki understands that Iran wields a lot of influence in Iraq."
Pollak said Maliki probably will continue to make strong statements about the over flights in public and to the Americans, but privately tell Iran they can continue. As long as U.S policy on Syria remains unclear, Pollack argued, the United States can expect nervous partners like Iraq to equivocate.
"The Obama administration hasn't figured out what it wants to do about Syria," he said. "It's hard to make a judgment that we need to invest a whole lot of political capital in getting the Iraqis to turn this off if we don't know what we are doing ourselves."
"To one degree or another, the Iraqis will always support Iran. They are not Israel," one U.S. official said. "What Maliki really believes... nobody knows."
Source
Διαβάστε περισσότερα...
Last week, the Washington Times reported that the Iraqi government was refusing to halt Iranian cargo flights to Syria that fly over Iraqi airspace, despite the fact that U.S. officials believe the flights carry massive and illegal shipments of arms to aid President Bashar al-Assad's regime, which is murdering civilians by the thousands in its struggle to keep power. Publicly, Iraqi Prime Minister Nouri al-Maliki has stated the shipments contain "humanitarian goods, not weapons." However, U.S. officials aren't buying that excuse, and have been repeatedly pressing Maliki behind the scenes to make Iran halt the arms shipments, with limited if any success.
One U.S. official told The Cable that there have been 10 to 20 flights from Iran to Syria with suspected illicit weapons stores on board. Another U.S. official said the resupplies take place via the use of Syrian Air Ilyushin 76 strategic airlifters, similar in size to the Boeing C-17, and that U.S. intelligence reports suspect that the planes are carrying mortar rounds, small arms, ammunition, rockets, and light anti-aircraft guns, which can also be used to fire on people.
Iran's interest in bolstering the Assad regime -- its most important ally in the Arab world -- is clear. CENTCOM commander Gen. James Mattis told Congress earlier this month that the downfall of the Assad regime would be "the biggest strategic setback for Iran in 25 years."
The main U.S. officials involved in the effort to press Iraq on the flights include Vice President Joseph Biden and U.S. Ambassador to Iraq Jim Jeffries, who is expected to step down in the coming weeks and be replaced by Brett McGurk, a lawyer who served on President George W. Bush's National Security Staff and as President Barack Obama's special advisor. Jeffries has met with Maliki several times over the past few weeks on the issue, with the latest meeting occurring this week, two U.S. officials confirmed to The Cable.
Biden personally raised the issue with Maliki in a March 12 phone call, two officials confirmed. Biden told Maliki to make the Iranian over flights a "high priority," and Maliki gave Biden an explicit assurance that he would raise the issue with the Iranians. Three days later, Maliki's office issued a public statement denying that Iran was using Iraqi airspace to transfer weapons to Syria.
At a March 21 meeting of the U.N. committee that monitors enforcement of sanctions against Iran, the U.S. representative condemned Iran's ongoing policy of shipping arms to Syria, although she did not mention the Iraqi role.
"We are alarmed that a majority of the violations reported to the committee involved illicit transfers of arms and related material from Iran to Syria, where the Assad regime is using them to violently repress the Syrian people," said deputy U.S. ambassador Rosemary DiCarlo.
Despite Maliki's unconstructive public statements, one U.S. official involved in the issue told The Cable that the flights seem to have stopped over the last few days.
"The Iraqis have raised this repeatedly and in all kinds of ways with the Iranians and, we believe, with the Syrians. We've seen some changes in over flight patterns," the official said. "There have been cancellations of flights."
The official acknowledged that there was no way to know how long the flights would be stopped, or if they would resume at some later date. "In the long run, we're all dead," the official said.
This U.S. official argued that the Iraqi government is acting in relatively good faith, and the United States must be sensitive to Maliki's weak position and his need to keep good relations with Iran. Maliki couldn't enforce a ban on Iranian over flights in Iraqi airspace even if he really wanted to, the official said, because Iraq doesn't have an air force and U.S. air assets have all left the country.
"The Iraqi government is trying to cooperate. They have a limited air picture and they have no way to force aircraft down," said the official.
Inside the administration, other officials see the Iraqi government's behavior as distinctly less cooperative, and they believe the Maliki government often tells its U.S. interlocutors exactly what they want to hear -- and then does something completely different.
"On the surface the Maliki government seems to be aligned with us on Syria, but in reality they view a follow-on regime as a serious threat. Maliki's interests are aligned with Iran on this issue," another official said. "This is the opportunity for the Iraqis to push back against Iranian influence and stand with the rest of the region in opposing the killing of innocent civilians, but they're just not doing it."
The Iraqi government has an added incentive to be on its best behavior, as Baghdad is set to host the Arab League summit on March 29. It will be the first such summit in Iraq since the fall of Saddam Hussein, and Maliki is hoping to use the event to symbolize Iraq's return to stability following the U.S. military withdrawal. After the summit, there is less pressure on Maliki to seem sympathetic to the Western and Arab League's position on Syria.
Some inside the administration see Iran's arming of the Syrian regime as particularly troubling, because the Obama administration has decided not to arm the Syrian rebels for now. .
"We've made the decision not to arm the opposition while our adversaries are actively and purposefully rearming the regime and in some cases enhancing the Assad government's ability to crack down on the opposition," the official said. "Would the regime be so cohesive if they weren't being resupplied by the Iranians?"
For some officials and experts, the issue highlights the steep decline of U.S. leverage in Iraq following the military withdrawal.
"This is another sign that the U.S. has lost a tremendous amount of influence inside of Iraq. We're leaning on Maliki heavily but he's just not cooperating," said Ken Pollack, senior fellow at the Brookings Institution's Saban Center. "Maliki's not looking gratuitously to piss us off, but at the end of the day Iran is wielding a lot more influence in Iraq than we are."
Pollack said that Maliki is walking a tightrope, trying to show the Arabs he will play ball on Syria. Meanwhile, the Iraqi premier knows he can't afford politically to alienate Iran, nor can he throw his lot in with the Sunni Arabs countries, who may never accept him no matter what he does.
"Maliki is not a lover of Iran. He's actually quite suspicious of them and in his way quite an Arab and Iraqi nationalist," said Pollack. "That said, it was the Iranians who ultimately brokered his reelection to the prime ministership, and Maliki understands that Iran wields a lot of influence in Iraq."
Pollak said Maliki probably will continue to make strong statements about the over flights in public and to the Americans, but privately tell Iran they can continue. As long as U.S policy on Syria remains unclear, Pollack argued, the United States can expect nervous partners like Iraq to equivocate.
"The Obama administration hasn't figured out what it wants to do about Syria," he said. "It's hard to make a judgment that we need to invest a whole lot of political capital in getting the Iraqis to turn this off if we don't know what we are doing ourselves."
"To one degree or another, the Iraqis will always support Iran. They are not Israel," one U.S. official said. "What Maliki really believes... nobody knows."
Source
Διαβάστε περισσότερα...
Η σημασία μιας εθνικής επετείου
Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Κάθε εθνική επέτειος αποτελεί σημείο αναφοράς για την έκφραση της συλλογικής ταυτότητας. Ταυτοχρόνως, αποτυπώνει το πως ένας λαός κρίνει και αφηγείται το ιστορικό του παρελθόν. Η αφήγηση, όμως, δεν είναι αυτοσκοπός γιατί ένας λαός αναζητεί την ιστορία του όχι για να αφηγηθεί το παρελθόν του αλλά για να προσδιορίσει την ταυτότητά του με την οποία θα αναμετρηθεί με το παρόν και θα συγκροτήσει το μέλλον του. Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο ένα έθνος αντικρίζει το παρελθόν του αντανακλά το όραμα για το μέλλον του, τις φιλοδοξίες του και τους στόχους για την κοινωνία του.
Η τάση των θιασωτών της «νέας ιστορίας», οι οποία βλέπει την ιστορία ως «κατασκευή», χωρίς αντικειμενική υπόσταση, γιατί την ερμηνεύει ως το προϊόν της ατομικής σχέσης του ιστορικού με το παρελθόν, καταλήγει σε πολιτική ισοπέδωση τόσο της εθνικής αυτοσυνείδησης όσο και των αξιών που συγκροτούν την εθνική ταυτότητα. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί μικρά έθνη στην υιοθέτηση μίας στάσης καχεξίας έναντι πιο ισχυρών εθνών με αποτέλεσμα να αλλοιώνουν τις αντιστάσεις, μετατρέποντας τις κοινωνίες τους σε ασπόνδυλους υποτελείς μεγάλων δυνάμεων, σε υπηρέτες οικονομικών προτεραιοτήτων, χωρίς ιστορική αυτοσυνειδησία (βλ. αφασία) και χωρίς συνείδηση δυνατοτήτων.
Κάνω αυτή τη διατύπωση γιατί κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με αφορμή κάθε εθνική επέτειο, έρχεται αυτομάτως στην επιφάνεια μία έντονη συζήτηση η οποία εξωτερικεύεται σε απλοϊκούς διαλόγους μέσω ραδιοτηλεοπτικών συζητήσεων, γύρω από τη νεότερη ιστορία του ελληνικού έθνους.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία τάση η οποία φαίνεται να στρέφεται ενάντια στην «Ιστορία» γιατί την ερμηνεύει περισσότερο ως την πολιτική αιτία παρά ως την απάντηση στα σημερινά προβλήματα που άπτονται και, κατά το πλείστον, επηρεάζουν το παρόν. Το αποτέλεσμα είναι κάθε χρόνο να επαναλαμβάνεται μία μανιχαϊστική νοοτροπία που να καταλήγει σε ελαττωματική αίσθηση της ιστορίας, καταφυγή στη ψύχωση, σε τάσεις περιφρόνησης της αλήθειας, έστω και όταν αυτή αποδεικνύεται εκ των γεγονότων, και σε μακάρια ικανοποίηση μέσα από την μυθοπλασία που να δικαιολογεί, με μία τάση ναρκισσισμού, το παρόν.
Στο τέλος, αυτού του είδους η «Ιστορία» αναγκαστικά δραπετεύει από το επιστημονικό πεδίο και μπαίνει στην καθημερινή μας ζωή ως μία φασματική εκδοχή του παρελθόντος μόνο και μόνο για να έχει πρακτική χρησιμότητα στις πολιτικές επιλογές και τους πολιτικούς προσανατολισμούς του παρόντος. Αυτή η «Ιστορία» λειτουργεί στα μάτια πολλών ως το δικαστήριο που δικαιώνει τις ψυχώσεις τους, τις ιδεολογικές τους αγκυλώσεις και μέσα από αυτές τις αυταπάτες που τους κάνουν να αισθάνονται εσαεί δικαιωμένοι.
Αυτό το θεωρώ, μέχρι ενός σημείου, δικαιολογημένο και αναπότρεπτο λόγω των ιστορικών εμπειριών που βίωσε ο νεότερος ελληνισμός. Εδώ, όμως, αναδεικνύεται η σημασία του κριτικού ρόλου του ιστορικού και της ιστοριογραφίας. Ρητορικώς, όλοι επικαλούνται την ιστορική κριτική στην πράξη όμως δύσκολα μπορεί κανείς να τη διακρίνει από την πολιτική θέση και ενίοτε από την ιδεολογική ψύχωση.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην κοινωνία μας, όπως και σε άλλες κοινωνίες, υπάρχουν αντιθέσεις για την ερμηνεία της ιστορίας που δεν μπορούν να γεφυρωθούν και αυτό είναι χαρακτηριστικό της ιστορίας του ανθρωπίνου πνεύματος. Επομένως, η διαμεσολάβηση της πολιτικής δημιουργεί προϋποθέσεις δέσμευσης της ιστορίας και της ιστορικής κριτικής σε πολιτικές σκοπιμότητες. Ο επιστήμονας ιστορικός θα πρέπει να προσεγγίζει τη σχέση και την εξέλιξη της κοινωνίας μας στον ιστορικό χρόνο έξω από τα όρια της πολιτικής πρακτικής. Αυτό σημαίνει ότι η επιστήμη της ιστορίας δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο άσκησης πολιτικής κανενός κόμματος και καμιάς ιδεολογικής ομάδας. Έτσι, ο ιστορικός πρέπει να διαχωρίζει την ιστορική κριτική από τις επιθυμίες του (επιστημονική εντιμότητα), προσπαθώντας να αναλύσει τα κλασικά ερωτήματα του τί έγινε, πώς έγινε και γιατί έγινε, δηλαδή το ιστορικό, από το τί μπορούσε ή τί ήθελε ο ιστορικός να γίνει, δηλαδή το ουτοπικό-φαντασιακό.
Η επιστημονική ιστορία δεν προσφέρεται ως ένα πλαίσιο πολιτικών αξιών ούτε μπορεί να καταλήξει σε χρησιμοθηρικά αφηγήματα που να δικαιολογούν, και ακόμη περισσότερο να νομιμοποιούν, μία ιδεολογική σχέση του παρόντος με το παρελθόν. Επιπλέον, η ιστορική μνήμη δεν μπορεί στα πλαίσια της επιστημονικής συγγραφής της ιστορίας να μετατρέπεται σε πολιτικό ναρκισσισμό ή στην αντίθετη περίπτωση σε πολιτική αντίσταση και, ακόμη χειρότερα, να εντάσσεται σε τεχνικές και μηχανισμούς ελέγχου από ομάδες που έτυχε να ασκούν εξουσία με ημερομηνία λήξης.
Κάθε εθνική επέτειος, στην ουσία, αναδεικνύει τις συλλογικές αξίες και επιδιώξεις με βάση τα οράματα της γενιάς που πρωταγωνίστησε στο ιστορικό γεγονός το οποίο αναδεικνύει η εθνικής επέτειος. Συνεπώς, όλοι αυτοί που θυσίασαν τη ζωή τους στην ελληνική επανάσταση του 1821 για το ιδεώδες της εθνικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας δεν πέθαναν ούτε για ένα πουκάμισο αδειανό αλλά ούτε και γιατί έτσι θέλουν να το βλέπουν σήμερα ιστορικοί.
www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Κάθε εθνική επέτειος αποτελεί σημείο αναφοράς για την έκφραση της συλλογικής ταυτότητας. Ταυτοχρόνως, αποτυπώνει το πως ένας λαός κρίνει και αφηγείται το ιστορικό του παρελθόν. Η αφήγηση, όμως, δεν είναι αυτοσκοπός γιατί ένας λαός αναζητεί την ιστορία του όχι για να αφηγηθεί το παρελθόν του αλλά για να προσδιορίσει την ταυτότητά του με την οποία θα αναμετρηθεί με το παρόν και θα συγκροτήσει το μέλλον του. Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο ένα έθνος αντικρίζει το παρελθόν του αντανακλά το όραμα για το μέλλον του, τις φιλοδοξίες του και τους στόχους για την κοινωνία του.
Η τάση των θιασωτών της «νέας ιστορίας», οι οποία βλέπει την ιστορία ως «κατασκευή», χωρίς αντικειμενική υπόσταση, γιατί την ερμηνεύει ως το προϊόν της ατομικής σχέσης του ιστορικού με το παρελθόν, καταλήγει σε πολιτική ισοπέδωση τόσο της εθνικής αυτοσυνείδησης όσο και των αξιών που συγκροτούν την εθνική ταυτότητα. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί μικρά έθνη στην υιοθέτηση μίας στάσης καχεξίας έναντι πιο ισχυρών εθνών με αποτέλεσμα να αλλοιώνουν τις αντιστάσεις, μετατρέποντας τις κοινωνίες τους σε ασπόνδυλους υποτελείς μεγάλων δυνάμεων, σε υπηρέτες οικονομικών προτεραιοτήτων, χωρίς ιστορική αυτοσυνειδησία (βλ. αφασία) και χωρίς συνείδηση δυνατοτήτων.
Κάνω αυτή τη διατύπωση γιατί κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με αφορμή κάθε εθνική επέτειο, έρχεται αυτομάτως στην επιφάνεια μία έντονη συζήτηση η οποία εξωτερικεύεται σε απλοϊκούς διαλόγους μέσω ραδιοτηλεοπτικών συζητήσεων, γύρω από τη νεότερη ιστορία του ελληνικού έθνους.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία τάση η οποία φαίνεται να στρέφεται ενάντια στην «Ιστορία» γιατί την ερμηνεύει περισσότερο ως την πολιτική αιτία παρά ως την απάντηση στα σημερινά προβλήματα που άπτονται και, κατά το πλείστον, επηρεάζουν το παρόν. Το αποτέλεσμα είναι κάθε χρόνο να επαναλαμβάνεται μία μανιχαϊστική νοοτροπία που να καταλήγει σε ελαττωματική αίσθηση της ιστορίας, καταφυγή στη ψύχωση, σε τάσεις περιφρόνησης της αλήθειας, έστω και όταν αυτή αποδεικνύεται εκ των γεγονότων, και σε μακάρια ικανοποίηση μέσα από την μυθοπλασία που να δικαιολογεί, με μία τάση ναρκισσισμού, το παρόν.
Στο τέλος, αυτού του είδους η «Ιστορία» αναγκαστικά δραπετεύει από το επιστημονικό πεδίο και μπαίνει στην καθημερινή μας ζωή ως μία φασματική εκδοχή του παρελθόντος μόνο και μόνο για να έχει πρακτική χρησιμότητα στις πολιτικές επιλογές και τους πολιτικούς προσανατολισμούς του παρόντος. Αυτή η «Ιστορία» λειτουργεί στα μάτια πολλών ως το δικαστήριο που δικαιώνει τις ψυχώσεις τους, τις ιδεολογικές τους αγκυλώσεις και μέσα από αυτές τις αυταπάτες που τους κάνουν να αισθάνονται εσαεί δικαιωμένοι.
Αυτό το θεωρώ, μέχρι ενός σημείου, δικαιολογημένο και αναπότρεπτο λόγω των ιστορικών εμπειριών που βίωσε ο νεότερος ελληνισμός. Εδώ, όμως, αναδεικνύεται η σημασία του κριτικού ρόλου του ιστορικού και της ιστοριογραφίας. Ρητορικώς, όλοι επικαλούνται την ιστορική κριτική στην πράξη όμως δύσκολα μπορεί κανείς να τη διακρίνει από την πολιτική θέση και ενίοτε από την ιδεολογική ψύχωση.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην κοινωνία μας, όπως και σε άλλες κοινωνίες, υπάρχουν αντιθέσεις για την ερμηνεία της ιστορίας που δεν μπορούν να γεφυρωθούν και αυτό είναι χαρακτηριστικό της ιστορίας του ανθρωπίνου πνεύματος. Επομένως, η διαμεσολάβηση της πολιτικής δημιουργεί προϋποθέσεις δέσμευσης της ιστορίας και της ιστορικής κριτικής σε πολιτικές σκοπιμότητες. Ο επιστήμονας ιστορικός θα πρέπει να προσεγγίζει τη σχέση και την εξέλιξη της κοινωνίας μας στον ιστορικό χρόνο έξω από τα όρια της πολιτικής πρακτικής. Αυτό σημαίνει ότι η επιστήμη της ιστορίας δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο άσκησης πολιτικής κανενός κόμματος και καμιάς ιδεολογικής ομάδας. Έτσι, ο ιστορικός πρέπει να διαχωρίζει την ιστορική κριτική από τις επιθυμίες του (επιστημονική εντιμότητα), προσπαθώντας να αναλύσει τα κλασικά ερωτήματα του τί έγινε, πώς έγινε και γιατί έγινε, δηλαδή το ιστορικό, από το τί μπορούσε ή τί ήθελε ο ιστορικός να γίνει, δηλαδή το ουτοπικό-φαντασιακό.
Η επιστημονική ιστορία δεν προσφέρεται ως ένα πλαίσιο πολιτικών αξιών ούτε μπορεί να καταλήξει σε χρησιμοθηρικά αφηγήματα που να δικαιολογούν, και ακόμη περισσότερο να νομιμοποιούν, μία ιδεολογική σχέση του παρόντος με το παρελθόν. Επιπλέον, η ιστορική μνήμη δεν μπορεί στα πλαίσια της επιστημονικής συγγραφής της ιστορίας να μετατρέπεται σε πολιτικό ναρκισσισμό ή στην αντίθετη περίπτωση σε πολιτική αντίσταση και, ακόμη χειρότερα, να εντάσσεται σε τεχνικές και μηχανισμούς ελέγχου από ομάδες που έτυχε να ασκούν εξουσία με ημερομηνία λήξης.
Κάθε εθνική επέτειος, στην ουσία, αναδεικνύει τις συλλογικές αξίες και επιδιώξεις με βάση τα οράματα της γενιάς που πρωταγωνίστησε στο ιστορικό γεγονός το οποίο αναδεικνύει η εθνικής επέτειος. Συνεπώς, όλοι αυτοί που θυσίασαν τη ζωή τους στην ελληνική επανάσταση του 1821 για το ιδεώδες της εθνικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας δεν πέθαναν ούτε για ένα πουκάμισο αδειανό αλλά ούτε και γιατί έτσι θέλουν να το βλέπουν σήμερα ιστορικοί.
www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Σε επιφυλακή η Ιαπωνία για τον πύραυλο της Β. Κορέας
Ο στρατός ετοιμάζεται να καταρρίψει τον πύραυλο εάν χρειαστεί.
Το υπουργείο Άμυνας της Ιαπωνίας διέταξε σήμερα την ανάπτυξη ενός αντιπυραυλικού αμυντικού συστήματος το οποίο θα καταστρέψει τον πύραυλο τον οποίο ετοιμάζεται να εκτοξεύσει η Βόρεια Κορέα, στην περίπτωση που απειληθεί το ιαπωνικό έδαφος.
«Διέταξα να προετοιμαστούν η ανάπτυξη των συστημάτων PAC-3 καθώς και πλοία εξοπλισμένα με το σύστημα Aegis», είπε ο Ναόκι Τανάκα μιλώντας σε δημοσιογράφους. Σε κάθε περίπτωση, για να προχωρήσει ο στρατός στην καταστροφή του βορειοκορεατικού πυραύλου θα πρέπει να πάρει πρώτα την επίσημη εντολή του πρωθυπουργού της χώρας, Γιοσιχίρο Νόντα.
Οι ιαπωνικές αρχές φοβούνται μήπως ο πύραυλος ή τμήματα του πέσουν στο ιαπωνικό έδαφος.
Η Βόρεια Κορέα έχει ανακοινώσει ότι ο πύραυλος θα εκτοξευτεί μεταξύ 12-16 Απριλίου από τη βάση Σοχάε της επαρχίας Τσολσάν. Το πρώτο τμήμα του θα πέσει στην Κίτρινη Θάλασσα και το δεύτερο στη Θάλασσα των Φιλιππίνων. Στην πορεία του ο πύραυλος θα περάσει πάνω από το αρχιπέλαγος της Οκινάβα που ανήκει στην Ιαπωνία.
Η απόφαση της Ιαπωνίας να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο δεν είναι πρωτοφανής. Το 2009 είχε λάβει τα ίδια μέτρα, όταν τότε η Πιονγκιάνγκ είχε εκτοξεύσει έναν πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Το υπουργείο Άμυνας της Ιαπωνίας διέταξε σήμερα την ανάπτυξη ενός αντιπυραυλικού αμυντικού συστήματος το οποίο θα καταστρέψει τον πύραυλο τον οποίο ετοιμάζεται να εκτοξεύσει η Βόρεια Κορέα, στην περίπτωση που απειληθεί το ιαπωνικό έδαφος.
«Διέταξα να προετοιμαστούν η ανάπτυξη των συστημάτων PAC-3 καθώς και πλοία εξοπλισμένα με το σύστημα Aegis», είπε ο Ναόκι Τανάκα μιλώντας σε δημοσιογράφους. Σε κάθε περίπτωση, για να προχωρήσει ο στρατός στην καταστροφή του βορειοκορεατικού πυραύλου θα πρέπει να πάρει πρώτα την επίσημη εντολή του πρωθυπουργού της χώρας, Γιοσιχίρο Νόντα.
Οι ιαπωνικές αρχές φοβούνται μήπως ο πύραυλος ή τμήματα του πέσουν στο ιαπωνικό έδαφος.
Η Βόρεια Κορέα έχει ανακοινώσει ότι ο πύραυλος θα εκτοξευτεί μεταξύ 12-16 Απριλίου από τη βάση Σοχάε της επαρχίας Τσολσάν. Το πρώτο τμήμα του θα πέσει στην Κίτρινη Θάλασσα και το δεύτερο στη Θάλασσα των Φιλιππίνων. Στην πορεία του ο πύραυλος θα περάσει πάνω από το αρχιπέλαγος της Οκινάβα που ανήκει στην Ιαπωνία.
Η απόφαση της Ιαπωνίας να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο δεν είναι πρωτοφανής. Το 2009 είχε λάβει τα ίδια μέτρα, όταν τότε η Πιονγκιάνγκ είχε εκτοξεύσει έναν πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Πραξικόπημα στο Μαλί
Οι πραξικοπηματίες έκλεισαν τα σύνορα. Η Γαλλία αναστέλλει τη συνεργασία της. Ο πρόεδρος σε ασφαλές μέρος.
Οι πραξικοπηματίες στο Μαλί έκλεισαν τα σύνορα της χώρας, μερικές ώρες μετά την ανακοίνωσή τους ότι πήραν την εξουσία, δήλωσε εκπρόσωπός τους στην κρατική τηλεόραση.
«Δηλώνουμε ότι έχουν κλείσει όλα τα σύνορα χερσαία και εναέρια με τις γειτονικές χώρες», δήλωσε ο υπολοχαγός Αμαντού Κοναρέ, ο οποίος είναι ο εκπρόσωπος της νεοσχηματισθείσας Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE) των πραξικοπηματιών.
Μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατό να επαληθευτεί ότι οι πραξικοπηματίες έχουν επαρκή υποστήριξη για να εξασφαλίσουν το κλείσιμο όλων των συνόρων της χώρας. Νωρίτερα σήμερα ανταποκριτής του Ρόιτερς δήλωσε ότι η αστυνομία έχει κλείσει το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Μπαμακό.
Σύμφωνα τις πρώτες αναφορές από την πρωτεύουσα Μπαμακό, τουλάχιστον ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και 40 τραυματίστηκαν.
Ανάμεσα στους περίπου 40 τραυματίες πολλοί είναι άμαχοι οι οποίοι τραυματίστηκαν από την σφοδρή ανταλλαγή πυρών που διήρκεσαν από την Τετάρτη έως το μεσημέρι της Πέμπτης.
Αρκετών τα τραύματα είναι διαμπερή, ανέφεραν νοσοκομειακές πηγές τόσο στο δημόσιο νοσοκομείο Μπαμακό, όσο και στο γειτονικό του Κατί.
Στρατιωτικοί διοικητές δηλώνουν ότι «ανετράπη» ο πρόεδρος Αμαντού Τουμάνι Τουρέ, ένα μήνα πριν να γίνει ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών.
Αντιδράσεις από τη Γαλλία
Την ίδια ώρα ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Αλέν Ζιπέ δήλωσε ότι η χώρα του αναστέλλει τη συνεργασία της με το Μάλι μετά το πραξικόπημα, αλλά συνεχίζει τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας στον πληθυσμό.
«Η Γαλλία αναστέλλει κάθε συνεργασία με τη χώρα του Μαλί στον τομέα της ασφάλειας. Διατηρούμε τη βοήθειά μας υπέρ του πληθυσμού, ιδιαίτερα την επισιτιστική βοήθεια και θα συνεχίσουμε τη δράση μας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας», αναφέρει ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του.
«Η Γαλλία καταδικάζει με τον εντονότερο τρόπο την ανατροπή της Συνταγματικής τάξης στο Μαλί. Ζητεί την αποκατάσταση του Συντάγματος και των θεσμών με σεβασμό στην ελευθερία και τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδιαίτερα αυτών του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ», προσθέτει ο Ζιπέ.
Την ίδια ώρα εκπρόσωπος του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι η Γαλλία ζητεί «το σεβασμό της σωματικής ακεραιότητας» του προέδρου της χώρας Αμαντού Τουμάνι Τουρέ.
«Ζητούμε το σεβασμό της σωματικής ακεραιότητας του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ όπως και όλων όσοι κρατούνται, οι οποίοι θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι», δήλωσε ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του υπουργείου Ρομάν Ναντάλ.
Την ίδια ώρα μέλος του περιβάλλοντος του προέδρου και πηγή πιστή στις αρχές του Μπαμακό δήλωσαν ότι ο Τουρέ είναι καλά και βρίσκεται σε ασφαλές στρατόπεδο στο Μπαμακό, όπου περιβάλλεται από στρατιώτες της προεδρικής του φρουράς, οι οποίοι παραμένουν πιστοί σε αυτόν.
«Ο πρόεδρος είναι καλά, δεν βρίσκεται σε κάποια πρεσβεία. Βρίσκεται σε ένα στρατόπεδο απ' όπου διευθύνει τη διοίκηση», δήλωσε η στρατιωτική πηγή που είναι πιστή στις αρχές του Μπαμακό, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί. Μέλος του περιβάλλοντος του προέδρου επιβεβαίωσε τις πληροφορίες αυτές, προσθέτοντας ότι ο πρόεδρος βρίσκεται μαζί με άνδρες της προεδρικής του φρουράς. Καμία από τις δύο αυτές πηγές δεν διευκρίνισε περαιτέρω.
Ωστόσο νωρίτερα άλλος στρατιωτικός αξιωματούχος πιστός στις αρχές του Μπαμακό είχε δηλώσει στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο Τουρέ «είναι καλά» και βρίσκεται «σε ασφαλή τοποθεσία».
«Ο πρόεδρος είναι καλά, βρίσκεται σε ασφαλή τοποθεσία, το ίδιο και οι υπουργοί Ασφάλειας (Νατιέ Πλέα) και Άμυνας (ο στρατηγός Σαντιό Γκασαμά), που είναι οι υπουργοί στόχοι» των πραξικοπηματιών, οι οποίοι ανακοίνωσαν χθες την ανατροπή του Τουρέ, διαβεβαίωσε η στρατιωτική αυτή πηγή, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, κάποια μέλη της κυβέρνησης συνελήφθησαν, «όμως όχι όλα». Η στρατιωτική πηγή δεν ήταν ωστόσο σε θέση να διευκρινίσει πόσα μέλη έχουν συλληφθεί, ούτε σχετικά με την τοποθεσία στην οποία αυτά κρατούνται.
«Όμως η κατάσταση εξελίσσεται γρήγορα. Πρόκειται να δούμε ποιοι κρύβονται πίσω από όλα αυτά», πρόσθεσε, επικρίνοντας παράλληλα την αντίδραση της Γαλλίας, ο υπουργός Εξωτερικών της οποίας Αλέν Ζιπέ, δήλωσε χθες ότι θέλει να διοργανωθούν εκλογές στη χώρα «το ταχύτερο δυνατό».
«Σε περιπτώσεις όπως αυτή, δεν ζητούν τη διοργάνωση εκλογών το ταχύτερο δυνατό. Το πρώτο πράγμα που ζητούν είναι η αποκατάσταση του κράτους δικαίου, της συνταγματικής τάξης», κατέληξε, σημειώνοντας ότι το αίτημα αυτό προδίδει μια «υποστήριξη» του Παρισιού στην κίνηση αυτή.
Το Μαλί, πρώην γαλλική αποικία, επρόκειτο να πραγματοποιήσει φέτος προεδρικές εκλογές, ο πρώτος γύρος των οποίων είχε προγραμματιστεί για τις 29 Απριλίου.
Επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο
Οι στασιαστές στρατιωτικοί του Μαλί ανακοίνωσαν σήμερα το πρωί ότι έβαλαν «τέλος στο ανίκανο καθεστώς» στο Μπαμακό και ότι κατέλυσαν «όλους τους θεσμούς» και ανέστειλαν «την ισχύ του συντάγματος», σε ομιλία τους στο εθνικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο, το οποίο ελέγχουν από χθες Τετάρτη.
Οι πραξικοπηματίες κήρυξαν κατάπαυση του πυρός από σήμερα, ανακοίνωσε από την τηλεόραση ο αρχηγός τους, ο λοχαγός Αμαντού Σανόγκο, πρόεδρος της χούντας που πήρε την εξουσία εξ ονόματος μιας Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE).
Ο εκπρόσωπος των πραξικοπηματιών, ο υπολοχαγός Αμαντού Κοναρέ, δήλωσε μιλώντας επίσης από την τηλεόραση πως ανέλαβαν δράση μπροστά «στην ανικανότητα» του καθεστώτος του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ «να διαχειριστεί την κρίση στο βορρά της χώρας μας», όπου έχουν εξεγερθεί οι Τουαρέγκ και δραστηριοποιούνται ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις.
Οι στασιαστές επιτέθηκαν στη διάρκεια της νύκτας εναντίον του προεδρικού μεγάρου καθώς μια διαμαρτυρία για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση μια εξέγερση των νομάδων στο βορρά εξελίχθηκε σε απόπειρα πραξικοπήματος.
Σποραδικά πυρά βαρέων όπλων ηχούσαν στην πρωτεύουσα Μπαμακό όλη τη νύκτα ενώ τον ουρανό φώτιζαν τροχιοδεικτικά βλήματα. Οι στασιαστές, οι οποίοι λένε πως δεν έχουν τα όπλα και τους πόρους για να αντιμετωπίσουν την αυτονομιστική εξέγερση στη Σαχάρα, διέκοψαν προσωρινά τη λειτουργία της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, η οποία επανελήφθη αργότερα χωρίς να είναι σαφές σε ποιο βαθμό οι στασιαστές έχουν τον έλεγχο του κτιρίου.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν εξέδωσε δήλωση στην οποία απευθύνει έκκληση για ηρεμία και για δημοκρατική διευθέτηση των αιτημάτων.
Η οργή έχει αυξηθεί στις τάξεις του στρατού σχετικά με το χειρισμό μιας εξέγερσης με επικεφαλής τους Τουαρέγκ, κατά την οποία έχουν σκοτωθεί δεκάδες άνθρωποι, περίπου 200.000 έχουν εξαναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ενώ έχει γίνει φανερό το γεγονός ότι το Μπαμακό δεν ελέγχει το βόρειο μισό της χώρας, η οποία είναι δύο φορές μεγαλύτερη από τη Γαλλία.
Σε μια ένδειξη ότι η υποστήριξη των στασιαστών επεκτείνεται, δύο στρατιωτικές πηγές στη βόρεια πόλη Γκάο επιβεβαίωσαν τις συλλήψεις αρκετών ανώτερων αξιωματικών στην πόλη, η οποία αποτελεί περιφερειακό κέντρο επιχειρήσεων.
Αντεπίθεση ετοιμάζουν οι αντάρτες
Στο μεταξύ οι αντάρτες υπό την ηγεσία νομάδων στο βόρειο Μαλί ανακοίνωσαν σήμερα ότι θα εκμεταλλευτούν τη σύγχυση που έχει προκληθεί από το πραξικόπημα στην πρωτεύουσα Μπαμακό για να σημειώσουν νέα πρόοδο στην εκστρατεία που πραγματοποιούν για να επιτύχουν την απόσχιση της βόρειας πατρίδας τους.
«Η κατάσταση (στο Μπαμακό) θα μας επιτρέψει να επωφεληθούμε από το χάος για να κερδίσουμε περισσότερο έδαφος», δήλωσε τηλεφωνικώς ο εκπρόσωπος στο Παρίσι του ανταρτικού κινήματος MNLA Μούσα Αγκ Ασαρατουμάν.
Στην ερώτηση αν θα προελάσουν σε σημαντικές πόλεις του βορρά, όπως οι Κιντάλ, Τιμπουκτού και Γκάο, ο ίδιος απάντησε: «Δεν νομίζω να αργήσουμε. Το προετοιμάζουμε αυτό».
Ο Λευκός Οίκος καταδικάζει το πραξικόπημα
Οι στρατιωτικοί, που ανακοίνωσαν ότι ανέτρεψαν τον πρόεδρο του Μαλί Αμαντού Τουμάνι Τουρέ, κάλεσαν σήμερα τους δημόσιους υπαλλήλους να επιστρέψουν στις εργασίες τους την Τρίτη 27η Μαρτίου το πρωί.
Η χούντα καλεί τους δημόσιους υπαλλήλους στις εργασίες τους
Παράλληλα, η Εθνική Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE) καλεί τους εργαζόμενους «[σ]τη [δημόσια] διοίκηση να επιστρέψουν στις εργασίες τους την Τρίτη 27 Μαρτίου στις 07:30 το πρωί», σύμφωνα με μία διακήρυξη που αναγνώστηκε στην κρατική τηλεόραση από τον εκπρόσωπο της Επιτροπής, τον υπολοχαγό Αμαντού Κοναρέ.
«Κάθε απουσία θα θεωρηθεί εγκατάλειψη θέσης», αναφέρθηκε.
Οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων θα «διαχειρίζονται τα τρέχοντα ζητήματα μέχρι να οριστεί νέα κυβέρνηση», πρόσθεσε ο Κοναρέ.
Στο μεταξύ οι ΗΠΑ καταδικάζουν το πραξικόπημα στο Μαλί και ζητούν την άμεση επιστροφή στη συνταγματική τάξη.
«Ζητάμε την άμεση επιστροφή της συνταγματικής τάξης στο Μαλί, περιλαμβανομένου του πλήρους ελέγχου των ενόπλων δυνάμεων από τις πολιτικές αρχές», αναφέρει ο Λευκός Οίκος σε ανακοίνωσή του.
Η Αφρικανική Ένωση καταδικάζει «απερίφραστα» το πραξικόπημα
Ο πρόεδρος της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης Ζαν Πινγκ καταδίκασε σήμερα απερίφραστα το πραξικόπημα στο Μαλί και ζήτησε από τους στασιαστές να «τερματίσουν την ενέργειά τους αυτή».
«Ο πρόεδρος της Επιτροπής καταδικάζει απερίφραστα την πράξη αυτή ανταρσίας, η οποία καταφέρει σοβαρό πλήγμα στη συνταγματική νομιμότητα και συνιστά μια σοβαρή οπισθοχώρηση για το Μαλί και για τις τρέχουσες δημοκρατικές διαδικασίες στην ήπειρο», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Αφρικανικής Ένωσης.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Οι πραξικοπηματίες στο Μαλί έκλεισαν τα σύνορα της χώρας, μερικές ώρες μετά την ανακοίνωσή τους ότι πήραν την εξουσία, δήλωσε εκπρόσωπός τους στην κρατική τηλεόραση.
«Δηλώνουμε ότι έχουν κλείσει όλα τα σύνορα χερσαία και εναέρια με τις γειτονικές χώρες», δήλωσε ο υπολοχαγός Αμαντού Κοναρέ, ο οποίος είναι ο εκπρόσωπος της νεοσχηματισθείσας Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE) των πραξικοπηματιών.
Μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατό να επαληθευτεί ότι οι πραξικοπηματίες έχουν επαρκή υποστήριξη για να εξασφαλίσουν το κλείσιμο όλων των συνόρων της χώρας. Νωρίτερα σήμερα ανταποκριτής του Ρόιτερς δήλωσε ότι η αστυνομία έχει κλείσει το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Μπαμακό.
Σύμφωνα τις πρώτες αναφορές από την πρωτεύουσα Μπαμακό, τουλάχιστον ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και 40 τραυματίστηκαν.
Ανάμεσα στους περίπου 40 τραυματίες πολλοί είναι άμαχοι οι οποίοι τραυματίστηκαν από την σφοδρή ανταλλαγή πυρών που διήρκεσαν από την Τετάρτη έως το μεσημέρι της Πέμπτης.
Αρκετών τα τραύματα είναι διαμπερή, ανέφεραν νοσοκομειακές πηγές τόσο στο δημόσιο νοσοκομείο Μπαμακό, όσο και στο γειτονικό του Κατί.
Στρατιωτικοί διοικητές δηλώνουν ότι «ανετράπη» ο πρόεδρος Αμαντού Τουμάνι Τουρέ, ένα μήνα πριν να γίνει ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών.
Αντιδράσεις από τη Γαλλία
Την ίδια ώρα ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Αλέν Ζιπέ δήλωσε ότι η χώρα του αναστέλλει τη συνεργασία της με το Μάλι μετά το πραξικόπημα, αλλά συνεχίζει τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας στον πληθυσμό.
«Η Γαλλία αναστέλλει κάθε συνεργασία με τη χώρα του Μαλί στον τομέα της ασφάλειας. Διατηρούμε τη βοήθειά μας υπέρ του πληθυσμού, ιδιαίτερα την επισιτιστική βοήθεια και θα συνεχίσουμε τη δράση μας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας», αναφέρει ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του.
«Η Γαλλία καταδικάζει με τον εντονότερο τρόπο την ανατροπή της Συνταγματικής τάξης στο Μαλί. Ζητεί την αποκατάσταση του Συντάγματος και των θεσμών με σεβασμό στην ελευθερία και τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδιαίτερα αυτών του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ», προσθέτει ο Ζιπέ.
Την ίδια ώρα εκπρόσωπος του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι η Γαλλία ζητεί «το σεβασμό της σωματικής ακεραιότητας» του προέδρου της χώρας Αμαντού Τουμάνι Τουρέ.
«Ζητούμε το σεβασμό της σωματικής ακεραιότητας του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ όπως και όλων όσοι κρατούνται, οι οποίοι θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι», δήλωσε ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του υπουργείου Ρομάν Ναντάλ.
Την ίδια ώρα μέλος του περιβάλλοντος του προέδρου και πηγή πιστή στις αρχές του Μπαμακό δήλωσαν ότι ο Τουρέ είναι καλά και βρίσκεται σε ασφαλές στρατόπεδο στο Μπαμακό, όπου περιβάλλεται από στρατιώτες της προεδρικής του φρουράς, οι οποίοι παραμένουν πιστοί σε αυτόν.
«Ο πρόεδρος είναι καλά, δεν βρίσκεται σε κάποια πρεσβεία. Βρίσκεται σε ένα στρατόπεδο απ' όπου διευθύνει τη διοίκηση», δήλωσε η στρατιωτική πηγή που είναι πιστή στις αρχές του Μπαμακό, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί. Μέλος του περιβάλλοντος του προέδρου επιβεβαίωσε τις πληροφορίες αυτές, προσθέτοντας ότι ο πρόεδρος βρίσκεται μαζί με άνδρες της προεδρικής του φρουράς. Καμία από τις δύο αυτές πηγές δεν διευκρίνισε περαιτέρω.
Ωστόσο νωρίτερα άλλος στρατιωτικός αξιωματούχος πιστός στις αρχές του Μπαμακό είχε δηλώσει στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο Τουρέ «είναι καλά» και βρίσκεται «σε ασφαλή τοποθεσία».
«Ο πρόεδρος είναι καλά, βρίσκεται σε ασφαλή τοποθεσία, το ίδιο και οι υπουργοί Ασφάλειας (Νατιέ Πλέα) και Άμυνας (ο στρατηγός Σαντιό Γκασαμά), που είναι οι υπουργοί στόχοι» των πραξικοπηματιών, οι οποίοι ανακοίνωσαν χθες την ανατροπή του Τουρέ, διαβεβαίωσε η στρατιωτική αυτή πηγή, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, κάποια μέλη της κυβέρνησης συνελήφθησαν, «όμως όχι όλα». Η στρατιωτική πηγή δεν ήταν ωστόσο σε θέση να διευκρινίσει πόσα μέλη έχουν συλληφθεί, ούτε σχετικά με την τοποθεσία στην οποία αυτά κρατούνται.
«Όμως η κατάσταση εξελίσσεται γρήγορα. Πρόκειται να δούμε ποιοι κρύβονται πίσω από όλα αυτά», πρόσθεσε, επικρίνοντας παράλληλα την αντίδραση της Γαλλίας, ο υπουργός Εξωτερικών της οποίας Αλέν Ζιπέ, δήλωσε χθες ότι θέλει να διοργανωθούν εκλογές στη χώρα «το ταχύτερο δυνατό».
«Σε περιπτώσεις όπως αυτή, δεν ζητούν τη διοργάνωση εκλογών το ταχύτερο δυνατό. Το πρώτο πράγμα που ζητούν είναι η αποκατάσταση του κράτους δικαίου, της συνταγματικής τάξης», κατέληξε, σημειώνοντας ότι το αίτημα αυτό προδίδει μια «υποστήριξη» του Παρισιού στην κίνηση αυτή.
Το Μαλί, πρώην γαλλική αποικία, επρόκειτο να πραγματοποιήσει φέτος προεδρικές εκλογές, ο πρώτος γύρος των οποίων είχε προγραμματιστεί για τις 29 Απριλίου.
Επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο
Οι στασιαστές στρατιωτικοί του Μαλί ανακοίνωσαν σήμερα το πρωί ότι έβαλαν «τέλος στο ανίκανο καθεστώς» στο Μπαμακό και ότι κατέλυσαν «όλους τους θεσμούς» και ανέστειλαν «την ισχύ του συντάγματος», σε ομιλία τους στο εθνικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο, το οποίο ελέγχουν από χθες Τετάρτη.
Οι πραξικοπηματίες κήρυξαν κατάπαυση του πυρός από σήμερα, ανακοίνωσε από την τηλεόραση ο αρχηγός τους, ο λοχαγός Αμαντού Σανόγκο, πρόεδρος της χούντας που πήρε την εξουσία εξ ονόματος μιας Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE).
Ο εκπρόσωπος των πραξικοπηματιών, ο υπολοχαγός Αμαντού Κοναρέ, δήλωσε μιλώντας επίσης από την τηλεόραση πως ανέλαβαν δράση μπροστά «στην ανικανότητα» του καθεστώτος του προέδρου Αμαντού Τουμάνι Τουρέ «να διαχειριστεί την κρίση στο βορρά της χώρας μας», όπου έχουν εξεγερθεί οι Τουαρέγκ και δραστηριοποιούνται ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις.
Οι στασιαστές επιτέθηκαν στη διάρκεια της νύκτας εναντίον του προεδρικού μεγάρου καθώς μια διαμαρτυρία για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση μια εξέγερση των νομάδων στο βορρά εξελίχθηκε σε απόπειρα πραξικοπήματος.
Σποραδικά πυρά βαρέων όπλων ηχούσαν στην πρωτεύουσα Μπαμακό όλη τη νύκτα ενώ τον ουρανό φώτιζαν τροχιοδεικτικά βλήματα. Οι στασιαστές, οι οποίοι λένε πως δεν έχουν τα όπλα και τους πόρους για να αντιμετωπίσουν την αυτονομιστική εξέγερση στη Σαχάρα, διέκοψαν προσωρινά τη λειτουργία της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, η οποία επανελήφθη αργότερα χωρίς να είναι σαφές σε ποιο βαθμό οι στασιαστές έχουν τον έλεγχο του κτιρίου.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν εξέδωσε δήλωση στην οποία απευθύνει έκκληση για ηρεμία και για δημοκρατική διευθέτηση των αιτημάτων.
Η οργή έχει αυξηθεί στις τάξεις του στρατού σχετικά με το χειρισμό μιας εξέγερσης με επικεφαλής τους Τουαρέγκ, κατά την οποία έχουν σκοτωθεί δεκάδες άνθρωποι, περίπου 200.000 έχουν εξαναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ενώ έχει γίνει φανερό το γεγονός ότι το Μπαμακό δεν ελέγχει το βόρειο μισό της χώρας, η οποία είναι δύο φορές μεγαλύτερη από τη Γαλλία.
Σε μια ένδειξη ότι η υποστήριξη των στασιαστών επεκτείνεται, δύο στρατιωτικές πηγές στη βόρεια πόλη Γκάο επιβεβαίωσαν τις συλλήψεις αρκετών ανώτερων αξιωματικών στην πόλη, η οποία αποτελεί περιφερειακό κέντρο επιχειρήσεων.
Αντεπίθεση ετοιμάζουν οι αντάρτες
Στο μεταξύ οι αντάρτες υπό την ηγεσία νομάδων στο βόρειο Μαλί ανακοίνωσαν σήμερα ότι θα εκμεταλλευτούν τη σύγχυση που έχει προκληθεί από το πραξικόπημα στην πρωτεύουσα Μπαμακό για να σημειώσουν νέα πρόοδο στην εκστρατεία που πραγματοποιούν για να επιτύχουν την απόσχιση της βόρειας πατρίδας τους.
«Η κατάσταση (στο Μπαμακό) θα μας επιτρέψει να επωφεληθούμε από το χάος για να κερδίσουμε περισσότερο έδαφος», δήλωσε τηλεφωνικώς ο εκπρόσωπος στο Παρίσι του ανταρτικού κινήματος MNLA Μούσα Αγκ Ασαρατουμάν.
Στην ερώτηση αν θα προελάσουν σε σημαντικές πόλεις του βορρά, όπως οι Κιντάλ, Τιμπουκτού και Γκάο, ο ίδιος απάντησε: «Δεν νομίζω να αργήσουμε. Το προετοιμάζουμε αυτό».
Ο Λευκός Οίκος καταδικάζει το πραξικόπημα
Οι στρατιωτικοί, που ανακοίνωσαν ότι ανέτρεψαν τον πρόεδρο του Μαλί Αμαντού Τουμάνι Τουρέ, κάλεσαν σήμερα τους δημόσιους υπαλλήλους να επιστρέψουν στις εργασίες τους την Τρίτη 27η Μαρτίου το πρωί.
Η χούντα καλεί τους δημόσιους υπαλλήλους στις εργασίες τους
Παράλληλα, η Εθνική Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE) καλεί τους εργαζόμενους «[σ]τη [δημόσια] διοίκηση να επιστρέψουν στις εργασίες τους την Τρίτη 27 Μαρτίου στις 07:30 το πρωί», σύμφωνα με μία διακήρυξη που αναγνώστηκε στην κρατική τηλεόραση από τον εκπρόσωπο της Επιτροπής, τον υπολοχαγό Αμαντού Κοναρέ.
«Κάθε απουσία θα θεωρηθεί εγκατάλειψη θέσης», αναφέρθηκε.
Οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων θα «διαχειρίζονται τα τρέχοντα ζητήματα μέχρι να οριστεί νέα κυβέρνηση», πρόσθεσε ο Κοναρέ.
Στο μεταξύ οι ΗΠΑ καταδικάζουν το πραξικόπημα στο Μαλί και ζητούν την άμεση επιστροφή στη συνταγματική τάξη.
«Ζητάμε την άμεση επιστροφή της συνταγματικής τάξης στο Μαλί, περιλαμβανομένου του πλήρους ελέγχου των ενόπλων δυνάμεων από τις πολιτικές αρχές», αναφέρει ο Λευκός Οίκος σε ανακοίνωσή του.
Η Αφρικανική Ένωση καταδικάζει «απερίφραστα» το πραξικόπημα
Ο πρόεδρος της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης Ζαν Πινγκ καταδίκασε σήμερα απερίφραστα το πραξικόπημα στο Μαλί και ζήτησε από τους στασιαστές να «τερματίσουν την ενέργειά τους αυτή».
«Ο πρόεδρος της Επιτροπής καταδικάζει απερίφραστα την πράξη αυτή ανταρσίας, η οποία καταφέρει σοβαρό πλήγμα στη συνταγματική νομιμότητα και συνιστά μια σοβαρή οπισθοχώρηση για το Μαλί και για τις τρέχουσες δημοκρατικές διαδικασίες στην ήπειρο», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Αφρικανικής Ένωσης.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Τουρκία: Βουλευτής ζήτησε δημοψήφισμα για την αυτονομία των Κούρδων
Η βουλευτής του κόμματος BDP που εκλέγεται στο Ντιγιαρμπακίρ, Λεϊλά Ζάνα, ζήτησε την διενέργεια δημοψηφίσματος για το μέλλον των Κούρδων.
Στην εκδήλωση για την νέα χρονιά (Νεβρόζ) που διοργανώθηκε στο Γκαζιαντέπ από το BDP και στην οποία παραβρέθηκαν περίπου έξι χιλιάδες πολίτες που κατέκλυσαν την πλατεία σταθμού, κυριάρχησαν συνθήματα για την απελευθέρωση του Οτσαλάν, κάτω από τα εκτεταμένα μέτρα της αστυνομίας.
Η βουλευτής του BDP, Λεϊλά Ζάνα σε ομιλία της στην εκδήλωση καταδίκασε την πολιτική που ακολουθεί ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η κυβέρνησή του.
Εναντιώθηκε για την απόφαση της Τουρκίας να απαγορεύσει τις γιορτές για το νέο έτος (Νεβρόζ) και τα προβλήματα που επικαλείται για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος.
Παρομοίασε τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης με τις κυβερνήσεις του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας και προέτρεψε τον Ερντογάν να μην φοβάται τον κουρδικό λαό αλλά να τον ρωτήσει μέσω ενός δημοψηφίσματος τι επιθυμεί.
«Να ρωτήσετε τους Κούρδους κύριε πρωθυπουργέ τι θέλουν. Θέλουν αυτονομία να το δηλώσουν, θέλουν ανεξαρτησία να το δηλώσουν. Ρωτήστε τον κουρδικό λαό», είπε η Ζάνα. Διαβάστε περισσότερα...
Ρουκέτες του συριακού στρατού έπληξαν το Λίβανο
Ο συριακός στρατός εκτόξευσε ρουκέτες στα σύνορα με τον Λίβανο, πολλές από τις οποίες έπεσαν σε λιβανικό έδαφος προκαλώντας πανικό στους κατοίκους, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο τοπικός αξιωματούχος.
Σύροι ακτιβιστές ανακοίνωσαν πως ένα πρόσφυγας από τη Συρία σκοτώθηκε στη λιβανική πόλη αλ Μπακία. Περισσότεροι από 12.000 Σύροι έχουν καταφύγει στο Λίβανο από τότε που άρχισε η εξέγερση κατά του καθεστώτος Ασαντ.
Πυρά προερχόμενα από τη Συρία έπεσαν περίπου στις 21:00 κοντά στο χωριό Μκαϊμπλέχ, με αποτέλεσμα να τραπούν σε φυγή αρκετοί κάτοικοι, πρόσθεσε ο ίδιος.
"Τα συριακά στρατεύματα αρχικά εκτόξευσαν ρουκέτες και μετά άνοιξαν πυρ με αυτόματα όπλα και πέταξαν αυτοπροωθούμενες οβίδες", διευκρίνισε ο αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την αυτονομία του.
Στο μεταξύ, όπως ανακοίνωσαν ακτιβιστές της αντιπολίτευσης, κυβερνητικά στρατεύματα εισέβαλαν στην πόλη Χάμα, αφού προηγήθηκε μια νύχτα σφοδρών βομβαρδισμών.
"Στρατεύματα με περίπου 90 άρματα μάχης εισέβαλαν στην πόλη και άρχισαν να εκφοβίζουν τους κατοίκους", δήλωσε ο Σάλεχ αλ Χαμάουι.
"Οι άντρες διατάχθηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους και να συγκεντρωθούν στο κέντρο της πόλης. Αργότερα τους ανάγκασαν να μπουν σε λεωφορεία, τα οποία αναχώρησαν προς άγνωστο προορισμό", πρόσθεσε ο ίδιος.
Μέχρι τώρα δεν υπάρχουν πληροφορίες για θύματα.
Οι κυβερνητικές δυνάμεις βομβάρδισαν για τρίτη συνεχόμενη ημέρα την επαρχία Χομς, 25 χιλιόμετρα από τα λιβανικά σύνορα και εξαπέλυσαν νέα επίθεση κατά της Χαράστα, κοντά στην Δαμασκό.
Από τους βομβαρδισμούς στην επαρχία Ιντλέμπ έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον τρεις άνθρωποι, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Τέλος, στην επαρχία Ντεράα, ένας στρατιώτης σκοτώθηκε και τέσσερις τραυματίστηκαν όταν δέχτηκαν επίθεση από ομάδα λιποτακτών, διευκρίνισε η οργάνωση.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πολύνεκρη τουρκική επιχείρηση κατά του ΡΚΚ
'Εξι αστυνομικοί και έξι κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν στη διάρκεια σφοδρών συγκρούσεων που σημειώνονται από προχθές, Τρίτη, ανάμεσα στις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας και σε αντάρτες του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία, έγινε γνωστό σήμερα από πηγή τοπικής υπηρεσίας ασφαλείας.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, χιλιάδες στρατιώτες και αστυνομικοί συμμετείχαν στις υποστηριζόμενες από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα επιχειρήσεις στους πρόποδες του όρους Τσουντί, στην επαρχία Σιρνάκ, κοντά στα σύνορα με τη Συρία.
Ο υπουργός Εσωτερικών Ιντρίς Ναΐμ Σαχίν δήλωσε χθες το βράδυ ότι πέντε αστυνομικοί σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις αυτές.
Χθες, ένας έκτος αστυνομικός και έξι κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν κατά την τουρκική επιχείρηση εναντίον ομάδας ανταρτών που κρύβονταν στην ορεινή αυτή περιοχή.
Οι συγκρούσεις ανάμεσα στις τουρκικές δυνάμεις και τους αντάρτες του ΡΚΚ σημειώθηκαν μετά τις ταραχές που ξέσπασαν στην περιοχή με αφορμή το Κουρδικό Νέο 'Ετος.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, χιλιάδες στρατιώτες και αστυνομικοί συμμετείχαν στις υποστηριζόμενες από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα επιχειρήσεις στους πρόποδες του όρους Τσουντί, στην επαρχία Σιρνάκ, κοντά στα σύνορα με τη Συρία.
Ο υπουργός Εσωτερικών Ιντρίς Ναΐμ Σαχίν δήλωσε χθες το βράδυ ότι πέντε αστυνομικοί σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις αυτές.
Χθες, ένας έκτος αστυνομικός και έξι κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν κατά την τουρκική επιχείρηση εναντίον ομάδας ανταρτών που κρύβονταν στην ορεινή αυτή περιοχή.
Οι συγκρούσεις ανάμεσα στις τουρκικές δυνάμεις και τους αντάρτες του ΡΚΚ σημειώθηκαν μετά τις ταραχές που ξέσπασαν στην περιοχή με αφορμή το Κουρδικό Νέο 'Ετος.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Αύξηση των δαπανών στον αμυντικό τομέα από τη Ρωσία
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε σήμερα ότι η Ρωσία προτίθεται να κάνει σημαντικές επενδύσεις στον αμυντικό τομέα προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι ένοπλες δυνάμεις της είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τη σχεδιαζόμενη αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
«Δεν έχουμε κλείσει την πόρτα στις διαπραγματεύσεις αλλά θα είμαστε έτοιμοι», είπε ο Μεντβέντεφ σε συνάντηση που είχε με υψηλόβαθμους αξιωματικούς του στρατού, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ιντερφάξ.
Το ΝΑΤΟ έχει κατ' επανάληψη τονίσει ότι η αντιπυραυλική ασπίδα του δεν έχει ως στόχο τη Ρωσία. Η Μόσχα από την πλευρά της υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος ακυρώνει το δικό της πλαίσιο πυρηνικής αποτροπής και έχει απειλήσει να αναπτύξει δικούς της πυραύλους αναχαίτισης εάν δεν βρεθεί μια συμβιβαστική λύση στο πρόβλημα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και ο εκλεγμένος πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν θα συζητήσουν το θέμα αυτό στις συνομιλίες που θα έχουν τον Μάιο στο Καμπ Ντέιβιντ του Μέριλαντ.
Ο Μεντβέντεφ πάντως είπε ότι βασική προτεραιότητα του προγράμματος εκσυγχρονισμού του ρωσικού στρατού είναι οι ένοπλες δυνάμεις να είναι έτοιμες μέχρι το 2018 να αντιμετωπίσουν τη νατοϊκή αντιπυραυλική ασπίδα. Οι αμυντικές δαπάνες της Ρωσίας θα αυξηθούν στο 2,8% του ΑΕΠ έως το 2020, και τα επόμενα οκτώ χρόνια θα διατεθούν περίπου 785 εκατομμύρια δολάρια για νέα οπλικά συστήματα. Οι δαπάνες για σύγχρονο εξοπλισμό αναμένεται να αυξηθούν κατά 30% μέχρι το 2015.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Τι έκανε την Άγκυρα να στραφεί πάλι πρός τη Δύση;
Turkey's foreign policy pivot
WHAT MADE ANKARA DO AN ABOUT-FACE AND RE-EMBRACE THE WEST? RECOGNITION OF WHAT GIVES IT POWER IN THE MIDDLE EAST.
By Soner Cagaptay (senior fellow at the Washington Institute for Near East Policy)
March 21, 2012
Turkey's foreign policy has come full circle in the last year. Far from confronting Washington on a range of issues, Ankara is embracing its membership in NATO while working closely with Washington on Middle East issues, includingIran and coordinating Syria policy. What has changed?
First and foremost, Ankara has come to appreciate a constant in the value of its foreign policy: Turkey is east if you view it from the perspective of the West, and west if you view it from the perspective of the East.
In the 2000s, Ankara's pivot away from the West almost upset Turkey's unique identity. The nation entered a period of increasingly cold relations with the United States and turned its interest to the Middle East in hopes of becoming a regional power. This strategy, however, did not exactly make Ankara a formidable power in the Middle East. Take, for instance, the Saudis' and other Persian Gulf countries' yearning for a regional counterbalance against Iran. For them the Turkey of the 2000s, isolated from NATO and Washington, began to resemble a "wealthy Yemen," i.e., a prosperous, large Muslim nation with no real value added to regional security. Ankara's strategy even started to erode its national prestige, although it initially was popular with the people.
Ultimately, Turkey came to realize that its strategic value to the Middle East is not rooted in the fact it's a Muslim power — the region has many such states — but that it is a Muslim power with strong ties to the U.S., access to NATO technology and muscle, and the ability to sit at the table with the Europeans. This realization was the catalyst forAnkara'sforeign policy turnaround. Accordingly, in September 2011, Turkey made the strategic choice to join NATO's missile defense project.
That was a major foreign policy move by the Turkish government. If the Cold War defined NATO's identity in the 20th century, then the missile defense project defines NATO in the 21st. Just as members of the alliance agreed to defend one another against communism during the Cold War, with the missile defense project, the members of NATO have now agreed to defend one another against a new threat, namely ballistic missiles that would likely come from Iran, Russia, China or other volatile regions.
This is what makes Ankara's decision to join the missile defense system the most important Turkish foreign policy move of the last decade. It is Turkey saying Ankara's relations with the West remain key, but more important, that Turkey now appreciates the effect its Western overlay — i.e., NATO membership — will have in making it a regional power.
For the Saudis and other Arab nations in the Middle East, Turkey is no longer a "wealthy Yemen" but rather the strong Turkey that Ankara sought to be when it launched its Middle East policy a decade ago.
Of course, other factors have helped foster Ankara's foreign policy change. One is the close relationship that has emerged between President Obama and Prime Minister Recep Tayyip Erdogan. Erdogan likes to be liked, and Obama has given him attention and respect, which in turn helped remold Turkish foreign policy through Erdogan's powerful personality.
At the same time, the Arab Spring has exposed the limits of Turkey's "act alone" strategy in the Middle East. For example, the uprising in Syria demonstrated that Turkey cannot deal with massive regional instability unilaterally. Ankara reportedly has asked for NATO assistance to contain the fallout of the Syria crisis, such as dealing with a probable massive refugee flow from Syria.
Moreover, the uprising in Syria has further cast Turkey and Iran as regional adversaries: Turkey supports the Syrian opposition; Iran arms the Assad regime. During the 2000s, Turkey approached Tehran to establish good relations, but today Iran considers Turkey a rival. This is one more reason why Ankara turned to Washington and NATO.
Turkey's new foreign policy perspective even provides Israel with a unique opportunity. But the Israelis first need to move beyond the paralysis in their relationship with Ankara, which seems to boil down to the "apology" issue over the 2010 flotilla incident off the coast of Gaza. Ankara too should be interested in repairing ties with Israel because Turkey's value to the region would be increased if Erdogan could pick up the phone and call any world leader, including Israel's. This is the logic behind Turkey's pivot.
Soner Cagaptay is a senior fellow at the Washington Institute for Near East Policy.
LA TIMES
Διαβάστε περισσότερα...
WHAT MADE ANKARA DO AN ABOUT-FACE AND RE-EMBRACE THE WEST? RECOGNITION OF WHAT GIVES IT POWER IN THE MIDDLE EAST.
By Soner Cagaptay (senior fellow at the Washington Institute for Near East Policy)
March 21, 2012
Turkey's foreign policy has come full circle in the last year. Far from confronting Washington on a range of issues, Ankara is embracing its membership in NATO while working closely with Washington on Middle East issues, includingIran and coordinating Syria policy. What has changed?
First and foremost, Ankara has come to appreciate a constant in the value of its foreign policy: Turkey is east if you view it from the perspective of the West, and west if you view it from the perspective of the East.
In the 2000s, Ankara's pivot away from the West almost upset Turkey's unique identity. The nation entered a period of increasingly cold relations with the United States and turned its interest to the Middle East in hopes of becoming a regional power. This strategy, however, did not exactly make Ankara a formidable power in the Middle East. Take, for instance, the Saudis' and other Persian Gulf countries' yearning for a regional counterbalance against Iran. For them the Turkey of the 2000s, isolated from NATO and Washington, began to resemble a "wealthy Yemen," i.e., a prosperous, large Muslim nation with no real value added to regional security. Ankara's strategy even started to erode its national prestige, although it initially was popular with the people.
Ultimately, Turkey came to realize that its strategic value to the Middle East is not rooted in the fact it's a Muslim power — the region has many such states — but that it is a Muslim power with strong ties to the U.S., access to NATO technology and muscle, and the ability to sit at the table with the Europeans. This realization was the catalyst forAnkara'sforeign policy turnaround. Accordingly, in September 2011, Turkey made the strategic choice to join NATO's missile defense project.
That was a major foreign policy move by the Turkish government. If the Cold War defined NATO's identity in the 20th century, then the missile defense project defines NATO in the 21st. Just as members of the alliance agreed to defend one another against communism during the Cold War, with the missile defense project, the members of NATO have now agreed to defend one another against a new threat, namely ballistic missiles that would likely come from Iran, Russia, China or other volatile regions.
This is what makes Ankara's decision to join the missile defense system the most important Turkish foreign policy move of the last decade. It is Turkey saying Ankara's relations with the West remain key, but more important, that Turkey now appreciates the effect its Western overlay — i.e., NATO membership — will have in making it a regional power.
For the Saudis and other Arab nations in the Middle East, Turkey is no longer a "wealthy Yemen" but rather the strong Turkey that Ankara sought to be when it launched its Middle East policy a decade ago.
Of course, other factors have helped foster Ankara's foreign policy change. One is the close relationship that has emerged between President Obama and Prime Minister Recep Tayyip Erdogan. Erdogan likes to be liked, and Obama has given him attention and respect, which in turn helped remold Turkish foreign policy through Erdogan's powerful personality.
At the same time, the Arab Spring has exposed the limits of Turkey's "act alone" strategy in the Middle East. For example, the uprising in Syria demonstrated that Turkey cannot deal with massive regional instability unilaterally. Ankara reportedly has asked for NATO assistance to contain the fallout of the Syria crisis, such as dealing with a probable massive refugee flow from Syria.
Moreover, the uprising in Syria has further cast Turkey and Iran as regional adversaries: Turkey supports the Syrian opposition; Iran arms the Assad regime. During the 2000s, Turkey approached Tehran to establish good relations, but today Iran considers Turkey a rival. This is one more reason why Ankara turned to Washington and NATO.
Turkey's new foreign policy perspective even provides Israel with a unique opportunity. But the Israelis first need to move beyond the paralysis in their relationship with Ankara, which seems to boil down to the "apology" issue over the 2010 flotilla incident off the coast of Gaza. Ankara too should be interested in repairing ties with Israel because Turkey's value to the region would be increased if Erdogan could pick up the phone and call any world leader, including Israel's. This is the logic behind Turkey's pivot.
Soner Cagaptay is a senior fellow at the Washington Institute for Near East Policy.
LA TIMES
Διαβάστε περισσότερα...
Αδιευκρίνιστος ο τρόπος εφαρμογής του Σε ισχύ η αναθεώρηση για τα μειονοτικά σχολεία της Τουρκίας
Αγκυρα: Τέθηκε σε ισχύ στην Τουρκία η αναθεωρημένη μορφή του Κανονισμού Ιδιωτικών Σχολών, από τον οποίο αφαιρέθηκε η διάταξη ότι στα μειονοτικά σχολεία (ελληνικά, αρμενικά και εβραϊκά) μπορούν να σπουδάζουν μόνο μαθητές των μειονοτήτων, γεγονός που ερμηνεύεται ως παροχή δικαιώματος σε μαθητές με ξένη υπηκοότητα, να σπουδάζουν στα σχολεία αυτά.
Ο νέος Κανονισμός δημοσιεύτηκε στο φύλλο της εφημερίδας της τουρκικής κυβέρνησης τη Δευτέρα. Συγκεκριμένα, από το άρθρο 53 του προηγούμενου κανονισμού που αναφερόταν στα μειονοτικά σχολεία (άρθρο 50 στο νέο κανονισμό) αφαιρέθηκε η διάταξη «στα σχολεία αυτά μπορούν να σπουδάσουν μόνο τέκνα υπηκόων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, που ανήκουν σε μειονότητα».
Στα τέλη Ιανουαρίου, ο τουρκικός Τύπος είχε γράψει ότι επίκειται αλλαγή στον Κανονισμό. Το θέμα είναι υπό συζήτηση εδώ και περίπου δύο χρόνια, από τότε που η τέως υπουργός Παιδείας, Νιμέτ Τσουμπουκτσού, είχε δηλώσει πως το υπουργείο εργάζεται για να βρεθεί μια φόρμουλα, ώστε στα αρμενικά μειονοτικά σχολεία να μπορούν να σπουδάζουν και μαθητές με υπηκοότητα της Αρμενίας.
Ωστόσο, είναι αδιευκρίνιστο το πώς θα εφαρμοστεί ο νέος Κανονισμός. Η διάταξη που αναφέρει ότι στα μειονοτικά σχολεία μπορούν να σπουδάζουν μαθητές που ανήκουν σε μειονότητα και είναι πολίτες της Τουρκίας, παρά την αφαίρεση από τον Κανονισμό, εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στο νόμο περί ιδρυμάτων ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Πέρα από τη διαφορά αυτή που υπάρχει πλέον μεταξύ του νόμου και του κανονισμού, αδιευκρίνιστο παραμένει αν πράγματι ανοίγει ο δρόμος για να σπουδάζουν σε ένα ελληνικό μειονοτικό σχολείο στην Κωνσταντινούπολη, μαθητές που είναι πολίτες της Ελλάδας, ή κάποιος για παράδειγμα Ιταλός μαθητής με ελληνική υπηκοότητα, ή Έλληνας μαθητής με υπηκοότητα τρίτης χώρας, π.χ. Κύπρου ή Αυστραλίας.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, news.in.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Ο νέος Κανονισμός δημοσιεύτηκε στο φύλλο της εφημερίδας της τουρκικής κυβέρνησης τη Δευτέρα. Συγκεκριμένα, από το άρθρο 53 του προηγούμενου κανονισμού που αναφερόταν στα μειονοτικά σχολεία (άρθρο 50 στο νέο κανονισμό) αφαιρέθηκε η διάταξη «στα σχολεία αυτά μπορούν να σπουδάσουν μόνο τέκνα υπηκόων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, που ανήκουν σε μειονότητα».
Στα τέλη Ιανουαρίου, ο τουρκικός Τύπος είχε γράψει ότι επίκειται αλλαγή στον Κανονισμό. Το θέμα είναι υπό συζήτηση εδώ και περίπου δύο χρόνια, από τότε που η τέως υπουργός Παιδείας, Νιμέτ Τσουμπουκτσού, είχε δηλώσει πως το υπουργείο εργάζεται για να βρεθεί μια φόρμουλα, ώστε στα αρμενικά μειονοτικά σχολεία να μπορούν να σπουδάζουν και μαθητές με υπηκοότητα της Αρμενίας.
Ωστόσο, είναι αδιευκρίνιστο το πώς θα εφαρμοστεί ο νέος Κανονισμός. Η διάταξη που αναφέρει ότι στα μειονοτικά σχολεία μπορούν να σπουδάζουν μαθητές που ανήκουν σε μειονότητα και είναι πολίτες της Τουρκίας, παρά την αφαίρεση από τον Κανονισμό, εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στο νόμο περί ιδρυμάτων ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Πέρα από τη διαφορά αυτή που υπάρχει πλέον μεταξύ του νόμου και του κανονισμού, αδιευκρίνιστο παραμένει αν πράγματι ανοίγει ο δρόμος για να σπουδάζουν σε ένα ελληνικό μειονοτικό σχολείο στην Κωνσταντινούπολη, μαθητές που είναι πολίτες της Ελλάδας, ή κάποιος για παράδειγμα Ιταλός μαθητής με ελληνική υπηκοότητα, ή Έλληνας μαθητής με υπηκοότητα τρίτης χώρας, π.χ. Κύπρου ή Αυστραλίας.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, news.in.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Η Λιβύη ένα χρόνο αργότερα: κοντή μνήμη
του Manlio DiNucci
Ένα χρόνο μετά τον πόλεμο της Λιβύης, κανείς δεν θέλει να προβεί σε απολογισμό. Οι αποικιακές δυνάμεις μιλούσαν για την υποστήριξη μιας δημοκρατικής επανάστασης εναντίον ενός τυράννου. Στην πραγματικότητα, διαίρεσαν πάλι τη χώρα και αποκατάστησαν στην εξουσία την Κυρηναϊκή δυναστεία των Senussi. Η Τζαμαχιρία, υβριδικό μείγμα προυντονικής αναρχίας και απολυταρχίας, έδωσε τη θέση της σε ένα φιλελεύθερο χάος όπου τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες έγιναν ο κανόνας, ενώ οι πολυεθνικές εταιρείες χλαπακιάζουν.
Μία από τις συνέπειες των όπλων μαζικής αποπλάνησης της κοινής γνώμης είναι να σβήσει από τη μνήμη μας ακόμα και τα πρόσφατα γεγονότα, χάνοντας τα ίχνη. Αποσιωπείται το γεγονός ότι πριν από ένα χρόνο, στις 19 Μαρτίου, ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της Λιβύης, με την επίσημη δικαιολογία «για την προστασία των αμάχων».
Σε επτά μήνες, η αεροπορία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εκτέλεσε 30.000 αποστολές από τις οποίες 10.000 ήταν επιθέσεις, χρησιμοποιώντας περισσότερο από 40.000 βόμβες και πυραύλους. Εκτός διείσδυσαν στην Λιβύη ειδικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων χιλιάδες καταδρομείς από το Κατάρ.
Χρηματοδοτήθηκαν και εξοπλίστηκαν οι φυλές εχθρικές προς τη κυβέρνηση της Τρίπολης καθώς και ισλαμικές ομάδες που θεωρούνταν τρομοκρατικές μόλις λίγους μήνες νωρίτερα. Η επιχείρηση στο σύνολό της, όπως δήλωσε ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, διοικήθηκε από την Ουάσιγκτον πρώτα μέσω του Africom, στη συνέχεια, μέσω του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Κατεδάφισαν έτσι το Λιβυκό κράτος και δολοφόνησαν τον ίδιον τον αλ-Καντάφι, αποδίδοντας την επιχείρηση σε μια «εμπνευσμένη επανάσταση» -όπως την όρισε ο υπουργός Άμυνας Λέον Πανέτα- την οποία η Αμερική είναι περήφανη που την υποστήριξε, με τη δημιουργία «μιας ασυναγώνιστης συμμαχίας κατά της τυραννίας και για την ελευθερία». Τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Το ενιαίο κράτος διαλύεται. Η Κυρηναϊκή, όπου βρίσκονται τα δύο τρίτα του πετρελαίου της Λιβύης -αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητη στην πραγματικότητα και στο κεφάλι της, τοποθετήθηκε ο Al-Zubair Αχμέντ αλ-Σενούσι. Εμβληματική επιλογή: είναι ο δισέγγονος του βασιλιά Ίντρις, ο οποίος τοποθετήθηκε στο θρόνο από τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, που τους παραχώρησε, τις δεκαετίες του '50 και του '60, στρατιωτικές βάσεις και πετρελαιοπηγές.
Προνόμια που διαγράφηκαν όταν εκθρονίστηκε ο Βασιλιάς Ίντρις το 1969. Ο δισέγγονος δεν θα παραλείψει να τους τα επιστρέψει. Το Φεζάν, όπου βρίσκονται άλλα μεγάλα αποθέματα, θέλει επίσης να γίνει ανεξάρτητο. Θα παρέμειναν στη Τριπολίτιδα μόνο οι πετρελαιοπηγές που βρίσκονται μπροστά από τις ακτές της πρωτεύουσας. Με αυτόν τον τρόπο, οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, στις οποίες ο Καντάφι άφηνε μόνο στενά περιθώρια κέρδους, θα μπορούν να καταφέρουν βέλτιστες συνθήκες από τους τοπικούς ηγέτες, παίζοντας με την αντίθεση του ενός εναντίον του άλλου.
Ο ηγέτης του CNT Αμπντέλ Τζαλίλ μιλά για «συνομωσία» και απείλησε με «χρήση βίας», αλλά ο ίδιος δεν είναι και πολύ υπέρμαχος της ανεξαρτησίας της Λιβύης: ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι η περίοδος της ιταλικής αποικιοκρατίας στη Λιβύη ήταν «μια εποχή ανάπτυξης». Εν τω μεταξύ το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παράτεινε για άλλη μια χρονιά «την αποστολή υποστήριξης του στη Λιβύη», χαιρετίζοντας τις «θετικές εξελίξεις» που «ενισχύουν τις προοπτικές για ένα δημοκρατικό, ειρηνικό και ευημερούντα μέλλον».
Ωστόσο, δεν μπορεί να αποφύγει να εκφράσει «την ανησυχία του» για «τις συνεχείς παράνομες κρατήσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις χωρίς δίκη». Έργο των ενόπλων πολιτοφυλακών, που τροφοδοτούνται από την πολιτική του «διαίρε και βασίλευε» της νέας αυτοκρατορίας. Αυτές οι ένοπλες πολιτοφυλακές χρησιμοποιήθηκαν για να ανάψουν άλλες εστίες πολέμου σε άλλες χώρες, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στη Τρίπολη βρίσκεται ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης «Σύρων ανταρτών».
Στη Λιβύη τα πρώτα θύματα είναι οι μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική, που διωγμένοι, αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή. Μόνο στον Νίγηρα, επέστρεψαν 200 έως 250.000 άτομα, χάνοντας την πηγή εσόδων που συντηρούσε εκατομμύρια ανθρώπους. Πολλοί από αυτούς, απελπισμένοι, προσπαθούν να διασχίσουν τη Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Εκείνοι που χάνουν τη ζωή τους, όπως οι τελευταίοι πέντε ναυαγοί θαμμένοι στη Λαμπεντούσα, είναι επίσης θύματα του πολέμου που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο. Για τον οποίον, τώρα, χάσαμε τη μνήμη μας.
Manlio DiNucci
Μετάφραση από τα ιταλικά στα γαλλικά, Marie-Ange Patrizio.
Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Ένα χρόνο μετά τον πόλεμο της Λιβύης, κανείς δεν θέλει να προβεί σε απολογισμό. Οι αποικιακές δυνάμεις μιλούσαν για την υποστήριξη μιας δημοκρατικής επανάστασης εναντίον ενός τυράννου. Στην πραγματικότητα, διαίρεσαν πάλι τη χώρα και αποκατάστησαν στην εξουσία την Κυρηναϊκή δυναστεία των Senussi. Η Τζαμαχιρία, υβριδικό μείγμα προυντονικής αναρχίας και απολυταρχίας, έδωσε τη θέση της σε ένα φιλελεύθερο χάος όπου τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες έγιναν ο κανόνας, ενώ οι πολυεθνικές εταιρείες χλαπακιάζουν.
Μία από τις συνέπειες των όπλων μαζικής αποπλάνησης της κοινής γνώμης είναι να σβήσει από τη μνήμη μας ακόμα και τα πρόσφατα γεγονότα, χάνοντας τα ίχνη. Αποσιωπείται το γεγονός ότι πριν από ένα χρόνο, στις 19 Μαρτίου, ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της Λιβύης, με την επίσημη δικαιολογία «για την προστασία των αμάχων».
Σε επτά μήνες, η αεροπορία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εκτέλεσε 30.000 αποστολές από τις οποίες 10.000 ήταν επιθέσεις, χρησιμοποιώντας περισσότερο από 40.000 βόμβες και πυραύλους. Εκτός διείσδυσαν στην Λιβύη ειδικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων χιλιάδες καταδρομείς από το Κατάρ.
Χρηματοδοτήθηκαν και εξοπλίστηκαν οι φυλές εχθρικές προς τη κυβέρνηση της Τρίπολης καθώς και ισλαμικές ομάδες που θεωρούνταν τρομοκρατικές μόλις λίγους μήνες νωρίτερα. Η επιχείρηση στο σύνολό της, όπως δήλωσε ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, διοικήθηκε από την Ουάσιγκτον πρώτα μέσω του Africom, στη συνέχεια, μέσω του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Κατεδάφισαν έτσι το Λιβυκό κράτος και δολοφόνησαν τον ίδιον τον αλ-Καντάφι, αποδίδοντας την επιχείρηση σε μια «εμπνευσμένη επανάσταση» -όπως την όρισε ο υπουργός Άμυνας Λέον Πανέτα- την οποία η Αμερική είναι περήφανη που την υποστήριξε, με τη δημιουργία «μιας ασυναγώνιστης συμμαχίας κατά της τυραννίας και για την ελευθερία». Τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Το ενιαίο κράτος διαλύεται. Η Κυρηναϊκή, όπου βρίσκονται τα δύο τρίτα του πετρελαίου της Λιβύης -αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητη στην πραγματικότητα και στο κεφάλι της, τοποθετήθηκε ο Al-Zubair Αχμέντ αλ-Σενούσι. Εμβληματική επιλογή: είναι ο δισέγγονος του βασιλιά Ίντρις, ο οποίος τοποθετήθηκε στο θρόνο από τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, που τους παραχώρησε, τις δεκαετίες του '50 και του '60, στρατιωτικές βάσεις και πετρελαιοπηγές.
Προνόμια που διαγράφηκαν όταν εκθρονίστηκε ο Βασιλιάς Ίντρις το 1969. Ο δισέγγονος δεν θα παραλείψει να τους τα επιστρέψει. Το Φεζάν, όπου βρίσκονται άλλα μεγάλα αποθέματα, θέλει επίσης να γίνει ανεξάρτητο. Θα παρέμειναν στη Τριπολίτιδα μόνο οι πετρελαιοπηγές που βρίσκονται μπροστά από τις ακτές της πρωτεύουσας. Με αυτόν τον τρόπο, οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, στις οποίες ο Καντάφι άφηνε μόνο στενά περιθώρια κέρδους, θα μπορούν να καταφέρουν βέλτιστες συνθήκες από τους τοπικούς ηγέτες, παίζοντας με την αντίθεση του ενός εναντίον του άλλου.
Ο ηγέτης του CNT Αμπντέλ Τζαλίλ μιλά για «συνομωσία» και απείλησε με «χρήση βίας», αλλά ο ίδιος δεν είναι και πολύ υπέρμαχος της ανεξαρτησίας της Λιβύης: ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι η περίοδος της ιταλικής αποικιοκρατίας στη Λιβύη ήταν «μια εποχή ανάπτυξης». Εν τω μεταξύ το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παράτεινε για άλλη μια χρονιά «την αποστολή υποστήριξης του στη Λιβύη», χαιρετίζοντας τις «θετικές εξελίξεις» που «ενισχύουν τις προοπτικές για ένα δημοκρατικό, ειρηνικό και ευημερούντα μέλλον».
Ωστόσο, δεν μπορεί να αποφύγει να εκφράσει «την ανησυχία του» για «τις συνεχείς παράνομες κρατήσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις χωρίς δίκη». Έργο των ενόπλων πολιτοφυλακών, που τροφοδοτούνται από την πολιτική του «διαίρε και βασίλευε» της νέας αυτοκρατορίας. Αυτές οι ένοπλες πολιτοφυλακές χρησιμοποιήθηκαν για να ανάψουν άλλες εστίες πολέμου σε άλλες χώρες, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στη Τρίπολη βρίσκεται ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης «Σύρων ανταρτών».
Στη Λιβύη τα πρώτα θύματα είναι οι μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική, που διωγμένοι, αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή. Μόνο στον Νίγηρα, επέστρεψαν 200 έως 250.000 άτομα, χάνοντας την πηγή εσόδων που συντηρούσε εκατομμύρια ανθρώπους. Πολλοί από αυτούς, απελπισμένοι, προσπαθούν να διασχίσουν τη Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Εκείνοι που χάνουν τη ζωή τους, όπως οι τελευταίοι πέντε ναυαγοί θαμμένοι στη Λαμπεντούσα, είναι επίσης θύματα του πολέμου που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο. Για τον οποίον, τώρα, χάσαμε τη μνήμη μας.
Manlio DiNucci
Μετάφραση από τα ιταλικά στα γαλλικά, Marie-Ange Patrizio.
Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012
Προσομοίωση ισραηλινής επίθεσης εναντίον του Ιράν
The New York Times
Απόρρητη προσομοίωση ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν προέβλεψε ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, ο οποίος θα ενέπλεκε πιθανώς τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων Αμερικανών. Αυτό αναφέρουν Αμερικανοί αξιωματούχοι, τονίζοντας ότι η προσομοίωση δεν ήταν πρόβα αμερικανικής στρατιωτικής δράσης. Οι αξιωματούχοι επεσήμαναν επίσης ότι τα αποτελέσματα που περιγράφονται δεν είναι τα μόνα πιθανά.
Η άσκηση ενέτεινε τους φόβους των ΗΠΑ ότι σε περίπτωση κλιμάκωσης δεν θα μπορέσουν να κρατηθούν έξω από τις συγκρούσεις και ενίσχυσε όσους προειδοποιούν για τους κινδύνους που ενέχει ενδεχόμενο ισραηλινό πλήγμα για τις ΗΠΑ.
Ιδιαίτερο προβληματισμό για τα αποτελέσματα της άσκησης φέρεται να εξέφρασε ο στρατηγός Τζέιμς Μάτις, διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων σε Μέση Ανατολή, Περσικό Κόλπο και νοτιοανατολική Ασία. Η άσκηση με την επωνυμία Ιnternal Look διήρκεσε δύο εβδομάδες και «έτρεξε» το σενάριο ιρανικής πυραυλικής επίθεσης εναντίον αμερικανικού σκάφους στον Περσικό, με αποτέλεσμα τον θάνατο 200 Αμερικανών. Στην άσκηση, οι ΗΠΑ αντεπιτίθενται προχωρώντας και οι ίδιες σε βομβαρδισμούς των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με την άσκηση, το αρχικό ισραηλινό πλήγμα καθυστερεί το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα κατά ένα χρόνο περίπου, ενώ τα επακόλουθα αμερικανικά πλήγματα κατά μόλις δύο χρόνια επιπλέον. Αλλοι στο Πεντάγωνο υποστηρίζουν ότι το αμερικανικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να προξενήσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά, αν ο πρόεδρος Ομπάμα έδινε το «πράσινο φως» για πλήρη αντεπίθεση.
Στόχος της άσκησης ήταν να ελέγξει τις στρατιωτικές επικοινωνίες και τον συντονισμό ανάμεσα στα επιτελεία που εδρεύουν στη Φλόριντα και σε αυτά που εδρεύουν στον Περσικό, σε περίπτωση ισραηλινού πλήγματος.
Το αποτέλεσμα ήταν να εμπεδωθεί στο στράτευμα ο απρόβλεπτος και ανεξέλεγκτος χαρακτήρας ενός ισραηλινού πλήγματος και μιας ιρανικής αντεπίθεσης.
Με τους Ισραηλινούς να λένε δημοσίως ότι τα περιθώρια για να αποφευχθεί η κατασκευή ιρανικής βόμβας στενεύουν, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν πιθανή την ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν στη διάρκεια του επόμενου χρόνου. Κατ’ ιδίαν δηλώνουν ότι περιμένουν το πλήγμα να γίνει με ελάχιστη ή και καθόλου προειδοποίηση.
Σύμφωνα με την άσκηση, το Ιράν θεωρεί ότι οι ΗΠΑ συμμετέχουν στην επίθεση και απαντά στοχεύοντας αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στον Περσικό.
Πάντως πολλοί ειδικοί έχουν προβλέψει ότι το Ιράν θα διαχειριστεί με προσοχή την κλιμάκωση έπειτα από ένα ισραηλινό πλήγμα, ώστε να αποφύγει να προσφέρει στις ΗΠΑ αφορμή να χρησιμοποιήσουν το δικό τους, πολύ ισχυρότερο οπλοστάσιο. Η Τεχεράνη θα μπορούσε να δώσει εντολή σε συμμάχους της να ανατινάξουν παγιδευμένα αυτοκίνητα σε πρωτεύουσες χωρών ή να προμηθεύσει ισχυρά εκρηκτικά στους αντάρτες του Αφγανιστάν, ώστε να τα χρησιμοποιήσουν σε επιθέσεις κατά Αμερικανών. Ενώ στο τέλος η ανάμειξη του Ιράν στις επιθέσεις αυτές μπορεί να είναι εμφανής, δημοσίως η κυβέρνηση της Τεχεράνης θα είναι σε θέση να αποποιείται κάθε ευθύνη. Κάποιοι αναλυτές στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ θεωρούν ότι το τελευταίο που θέλει το Ιράν είναι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος στο έδαφός του, άρα δεν θα πλήξει αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους. Ομως η ανάλυσή τους επισημαίνει ότι είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τις προθέσεις της ιρανικής ηγεσίας και τονίζει ότι ακόμη και οι πιο λεπτομερείς στρατιωτικές ασκήσεις δεν μπορούν να προβλέψουν την αντίδραση κρατών και ηγεσιών στη δίνη του πολέμου.
Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...
Απόρρητη προσομοίωση ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν προέβλεψε ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, ο οποίος θα ενέπλεκε πιθανώς τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων Αμερικανών. Αυτό αναφέρουν Αμερικανοί αξιωματούχοι, τονίζοντας ότι η προσομοίωση δεν ήταν πρόβα αμερικανικής στρατιωτικής δράσης. Οι αξιωματούχοι επεσήμαναν επίσης ότι τα αποτελέσματα που περιγράφονται δεν είναι τα μόνα πιθανά.
Η άσκηση ενέτεινε τους φόβους των ΗΠΑ ότι σε περίπτωση κλιμάκωσης δεν θα μπορέσουν να κρατηθούν έξω από τις συγκρούσεις και ενίσχυσε όσους προειδοποιούν για τους κινδύνους που ενέχει ενδεχόμενο ισραηλινό πλήγμα για τις ΗΠΑ.
Ιδιαίτερο προβληματισμό για τα αποτελέσματα της άσκησης φέρεται να εξέφρασε ο στρατηγός Τζέιμς Μάτις, διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων σε Μέση Ανατολή, Περσικό Κόλπο και νοτιοανατολική Ασία. Η άσκηση με την επωνυμία Ιnternal Look διήρκεσε δύο εβδομάδες και «έτρεξε» το σενάριο ιρανικής πυραυλικής επίθεσης εναντίον αμερικανικού σκάφους στον Περσικό, με αποτέλεσμα τον θάνατο 200 Αμερικανών. Στην άσκηση, οι ΗΠΑ αντεπιτίθενται προχωρώντας και οι ίδιες σε βομβαρδισμούς των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με την άσκηση, το αρχικό ισραηλινό πλήγμα καθυστερεί το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα κατά ένα χρόνο περίπου, ενώ τα επακόλουθα αμερικανικά πλήγματα κατά μόλις δύο χρόνια επιπλέον. Αλλοι στο Πεντάγωνο υποστηρίζουν ότι το αμερικανικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να προξενήσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά, αν ο πρόεδρος Ομπάμα έδινε το «πράσινο φως» για πλήρη αντεπίθεση.
Στόχος της άσκησης ήταν να ελέγξει τις στρατιωτικές επικοινωνίες και τον συντονισμό ανάμεσα στα επιτελεία που εδρεύουν στη Φλόριντα και σε αυτά που εδρεύουν στον Περσικό, σε περίπτωση ισραηλινού πλήγματος.
Το αποτέλεσμα ήταν να εμπεδωθεί στο στράτευμα ο απρόβλεπτος και ανεξέλεγκτος χαρακτήρας ενός ισραηλινού πλήγματος και μιας ιρανικής αντεπίθεσης.
Με τους Ισραηλινούς να λένε δημοσίως ότι τα περιθώρια για να αποφευχθεί η κατασκευή ιρανικής βόμβας στενεύουν, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν πιθανή την ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν στη διάρκεια του επόμενου χρόνου. Κατ’ ιδίαν δηλώνουν ότι περιμένουν το πλήγμα να γίνει με ελάχιστη ή και καθόλου προειδοποίηση.
Σύμφωνα με την άσκηση, το Ιράν θεωρεί ότι οι ΗΠΑ συμμετέχουν στην επίθεση και απαντά στοχεύοντας αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στον Περσικό.
Πάντως πολλοί ειδικοί έχουν προβλέψει ότι το Ιράν θα διαχειριστεί με προσοχή την κλιμάκωση έπειτα από ένα ισραηλινό πλήγμα, ώστε να αποφύγει να προσφέρει στις ΗΠΑ αφορμή να χρησιμοποιήσουν το δικό τους, πολύ ισχυρότερο οπλοστάσιο. Η Τεχεράνη θα μπορούσε να δώσει εντολή σε συμμάχους της να ανατινάξουν παγιδευμένα αυτοκίνητα σε πρωτεύουσες χωρών ή να προμηθεύσει ισχυρά εκρηκτικά στους αντάρτες του Αφγανιστάν, ώστε να τα χρησιμοποιήσουν σε επιθέσεις κατά Αμερικανών. Ενώ στο τέλος η ανάμειξη του Ιράν στις επιθέσεις αυτές μπορεί να είναι εμφανής, δημοσίως η κυβέρνηση της Τεχεράνης θα είναι σε θέση να αποποιείται κάθε ευθύνη. Κάποιοι αναλυτές στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ θεωρούν ότι το τελευταίο που θέλει το Ιράν είναι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος στο έδαφός του, άρα δεν θα πλήξει αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους. Ομως η ανάλυσή τους επισημαίνει ότι είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τις προθέσεις της ιρανικής ηγεσίας και τονίζει ότι ακόμη και οι πιο λεπτομερείς στρατιωτικές ασκήσεις δεν μπορούν να προβλέψουν την αντίδραση κρατών και ηγεσιών στη δίνη του πολέμου.
Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...
Οργή Ισραήλ για τις δηλώσεις της Κάθριν Αστον
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Διέψευσε η Κάθριν Αστον, υπεύθυνη για την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ότι με δήλωσή της, συνέκρινε τη σφαγή παιδιών στο εβραϊκό σχολείο της Τουλούζης στη Γαλλία, την περασμένη Δευτέρα, με την κατάσταση των παιδιών στη Λωρίδα της Γάζας. Παρά τη διάψευσή της ωστόσο, η αντίδραση του Ισραήλ, ήταν ιδιαιτέρως έντονη. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου τόνισε ότι «τον εξοργίζει η σύγκριση ανάμεσα στη σφαγή των παιδιών στην Τουλούζη και στις “χειρουργικές”, αμυντικές επιχειρήσεις των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων στη Γάζα, που έχουν στόχο να πλήξουν τρομοκράτες που χρησιμοποιούν παιδιά ως ανθρώπινη ασπίδα». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός Αμυνας του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ, που υπογράμμισε ότι η σύγκριση μεταξύ των δύο, είναι εξοργιστική και πόρρω απέχει από την πραγματικότητα.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Αστον, Μάικλ Μαν, οι δηλώσεις της, που έγιναν στο πλαίσιο ομιλίας σε εκδήλωση του οργανισμού του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNWRA), στις Βρυξέλλες, παρερμηνεύθηκαν. Η κ. Αστον θέλησε να επιστήσει την προσοχή στη δυστυχία των παιδιών ανά τον κόσμο, σε όλα τα παιδιά που χάνουν τη ζωή τους. Οποιοσδήποτε υπαινιγμός ότι επεχείρησε να συγκρίνει ή να παραλληλίσει διαφορετικές μεταξύ τους καταστάσεις, είναι αναληθής, τόνισε ο Μαν. Η υπεύθυνη για την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. καταδίκασε τη σφαγή στο εβραϊκό σχολείο Οζάρ Χατόρα και εξέφρασε τα συλλυπητήριά της στις οικογένειες των θυμάτων.
Στην ομιλία της στις Βρυξέλλες, λίγο μετά το περιστατικό στην Τουλούζη, η Αστον έκανε λόγο για παιδιά που σκοτώνονται σε φριχτές συνθήκες και αναφέρθηκε στο πρόσφατο αυτοκινητικό δυστύχημα στην Ελβετία όπου σκοτώθηκαν δεκάδες παιδιά, στη σφαγή παιδιών και εφήβων σε κατασκήνωση του Εργατικού Κόμματος πέρυσι το καλοκαίρι στη Νορβηγία, στους θανάτους παιδιών στη συνεχιζόμενη εξέγερση στη Συρία, αλλά και στους θανάτους παιδιών «εξαιτίας των όσων συμβαίνουν στη Γάζα και σε άλλα μέρη του κόσμου». Διαβάστε περισσότερα...
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Αστον, Μάικλ Μαν, οι δηλώσεις της, που έγιναν στο πλαίσιο ομιλίας σε εκδήλωση του οργανισμού του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNWRA), στις Βρυξέλλες, παρερμηνεύθηκαν. Η κ. Αστον θέλησε να επιστήσει την προσοχή στη δυστυχία των παιδιών ανά τον κόσμο, σε όλα τα παιδιά που χάνουν τη ζωή τους. Οποιοσδήποτε υπαινιγμός ότι επεχείρησε να συγκρίνει ή να παραλληλίσει διαφορετικές μεταξύ τους καταστάσεις, είναι αναληθής, τόνισε ο Μαν. Η υπεύθυνη για την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. καταδίκασε τη σφαγή στο εβραϊκό σχολείο Οζάρ Χατόρα και εξέφρασε τα συλλυπητήριά της στις οικογένειες των θυμάτων.
Στην ομιλία της στις Βρυξέλλες, λίγο μετά το περιστατικό στην Τουλούζη, η Αστον έκανε λόγο για παιδιά που σκοτώνονται σε φριχτές συνθήκες και αναφέρθηκε στο πρόσφατο αυτοκινητικό δυστύχημα στην Ελβετία όπου σκοτώθηκαν δεκάδες παιδιά, στη σφαγή παιδιών και εφήβων σε κατασκήνωση του Εργατικού Κόμματος πέρυσι το καλοκαίρι στη Νορβηγία, στους θανάτους παιδιών στη συνεχιζόμενη εξέγερση στη Συρία, αλλά και στους θανάτους παιδιών «εξαιτίας των όσων συμβαίνουν στη Γάζα και σε άλλα μέρη του κόσμου». Διαβάστε περισσότερα...
Κύμα πληγμάτων σάρωσε το Ιράκ
Πενήντα, τουλάχιστον, νεκροί και πάνω από διακόσιοι τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός
Α. P., AFP
ΒΑΓΔΑΤΗ. Πενήντα, τουλάχιστον, νεκροί και περισσότεροι από διακόσιοι τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός του άνευ προηγουμένου κύματος τρομοκρατικών επιθέσεων που σάρωσε χθες την ιρακινή επικράτεια. Οι επιθέσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα σε δώδεκα πόλεις του Ιράκ ανήμερα την επέτειο της αμερικανικής εισβολής, δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά την ικανότητα της χώρας να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή της προγραμματισμένης για τα μέσα της επόμενης εβδομάδας συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου στη Βαγδάτη. Είναι, μάλιστα, αξιοσημείωτο ότι οι επιθέσεις, οι οποίες φέρουν τη σφραγίδα του βραχίονα της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, σημειώθηκαν στα όρια της Πράσινης Ζώνης στη Βαγδάτη παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που έχει διατάξει η κυβέρνηση Αλ Μαλικί ενόψει της συνόδου. Σημειώνεται ότι η σύνοδος του Αραβικού Συνδέσμου την ερχόμενη εβδομάδα θα είναι η πρώτη που διεξάγεται στο Ιράκ έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια και η πρώτη σε κράτος-μέλος του οργανισμού όπου στην εξουσία βρίσκονται οι σιίτες.
Εκτός από τη Βαγδάτη, τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν στην Κερμπάλα του νοτίου Ιράκ, στο Κιρκούκ, στο Μπαϊτζί, στη Σαμάρα, στην Τουζ Χουμάρτο, στην Ντακούκ, στην Ντιλουίγια, στο Ραμαντί, στη Χίλα, στη Λατίφια και στη Μαχμουντίγια. Η ιερή για τους σιίτες πόλη της Κερμπάλα ήταν αυτή που κατέβαλε τον μεγαλύτερο φόρο αίματος, καθώς δεκατέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από πενήντα τραυματίστηκαν σε διπλή βομβιστική επίθεση σε εμπορικό δρόμο. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα εξερράγη στις 7 το πρωί τοπική ώρα στην είσοδο εστιατορίου, προκαλώντας τον πανικό. Λίγα, μόλις, λεπτά αργότερα εξερράγη ένα ακόμα παγιδευμένο όχημα αυτή τη φορά έξω από εμπορικό κατάστημα. Στα θύματα της διπλής βομβιστικής επίθεσης συγκαταλέγονται πέντε, τουλάχιστον, Ιρανοί προσκυνητές. Η Κερμπάλα αποτελεί σημαντικό προορισμό για τους σιίτες μουσουλμάνους λόγω του τεμένους του Ιμάμ Χουσεΐν, αλλά και εκείνου του Ιμάμ Αμπάς.
Την ίδια σχεδόν στιγμή, ένα ακόμα παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα ανατινασσόταν σε απόσταση λίγων μέτρων από το υπουργείο Εξωτερικών στην καρδιά της Βαγδάτης, προκαλώντας τον θάνατο τριών περαστικών. Λίγο νωρίτερα, άγνωστοι είχαν ανοίξει πυρ στο εσωτερικό εκκλησίας στα προάστια της ιρακινής πρωτεύουσας, σκοτώνοντας τρεις πολίτες. Στο δε Κιρκούκ του βορείου Ιράκ, βομβιστής αυτοκτονίας ανατινάχθηκε έξω από αστυνομικό τμήμα, συμπαρασύροντας στον θάνατο δεκατρία άτομα. «Ολοι οι συνάδελφοί μου σκοτώθηκαν», δήλωσε ο τραυματισμένος αστυνομικός Μοχάμεντ Σομπχέ. «Οσο ζω δεν θα ξεχάσω τις κραυγές τους», πρόσθεσε. Οι ιρακινές αρχές, πάντως, κατόρθωσαν να εξουδετερώσουν δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς στις πόλεις Μπακούμπα και Φαλούτζα.
Την ευθύνη της βομβιστικής επίθεσης στη Βαγδάτη ανέλαβε με χθεσινή της ανακοίνωση στο Διαδίκτυο η Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Σύμφωνα, μάλιστα, με την εξτρεμιστική σουνιτική οργάνωση, στόχος της επίθεσης στα όρια της Πράσινης Ζώνης ήταν η υπηρεσία που έχει αναλάβει την ευθύνη της ασφάλειας της συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου. «Ο θάνατος σας προσεγγίζει όταν δεν τον περιμένετε», καταλήγει το απειλητικό μήνυμα της Αλ Κάιντα ενόψει της συνόδου.
Πηγή Διαβάστε περισσότερα...
Α. P., AFP
ΒΑΓΔΑΤΗ. Πενήντα, τουλάχιστον, νεκροί και περισσότεροι από διακόσιοι τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός του άνευ προηγουμένου κύματος τρομοκρατικών επιθέσεων που σάρωσε χθες την ιρακινή επικράτεια. Οι επιθέσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα σε δώδεκα πόλεις του Ιράκ ανήμερα την επέτειο της αμερικανικής εισβολής, δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά την ικανότητα της χώρας να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή της προγραμματισμένης για τα μέσα της επόμενης εβδομάδας συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου στη Βαγδάτη. Είναι, μάλιστα, αξιοσημείωτο ότι οι επιθέσεις, οι οποίες φέρουν τη σφραγίδα του βραχίονα της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, σημειώθηκαν στα όρια της Πράσινης Ζώνης στη Βαγδάτη παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που έχει διατάξει η κυβέρνηση Αλ Μαλικί ενόψει της συνόδου. Σημειώνεται ότι η σύνοδος του Αραβικού Συνδέσμου την ερχόμενη εβδομάδα θα είναι η πρώτη που διεξάγεται στο Ιράκ έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια και η πρώτη σε κράτος-μέλος του οργανισμού όπου στην εξουσία βρίσκονται οι σιίτες.
Εκτός από τη Βαγδάτη, τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν στην Κερμπάλα του νοτίου Ιράκ, στο Κιρκούκ, στο Μπαϊτζί, στη Σαμάρα, στην Τουζ Χουμάρτο, στην Ντακούκ, στην Ντιλουίγια, στο Ραμαντί, στη Χίλα, στη Λατίφια και στη Μαχμουντίγια. Η ιερή για τους σιίτες πόλη της Κερμπάλα ήταν αυτή που κατέβαλε τον μεγαλύτερο φόρο αίματος, καθώς δεκατέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από πενήντα τραυματίστηκαν σε διπλή βομβιστική επίθεση σε εμπορικό δρόμο. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα εξερράγη στις 7 το πρωί τοπική ώρα στην είσοδο εστιατορίου, προκαλώντας τον πανικό. Λίγα, μόλις, λεπτά αργότερα εξερράγη ένα ακόμα παγιδευμένο όχημα αυτή τη φορά έξω από εμπορικό κατάστημα. Στα θύματα της διπλής βομβιστικής επίθεσης συγκαταλέγονται πέντε, τουλάχιστον, Ιρανοί προσκυνητές. Η Κερμπάλα αποτελεί σημαντικό προορισμό για τους σιίτες μουσουλμάνους λόγω του τεμένους του Ιμάμ Χουσεΐν, αλλά και εκείνου του Ιμάμ Αμπάς.
Την ίδια σχεδόν στιγμή, ένα ακόμα παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα ανατινασσόταν σε απόσταση λίγων μέτρων από το υπουργείο Εξωτερικών στην καρδιά της Βαγδάτης, προκαλώντας τον θάνατο τριών περαστικών. Λίγο νωρίτερα, άγνωστοι είχαν ανοίξει πυρ στο εσωτερικό εκκλησίας στα προάστια της ιρακινής πρωτεύουσας, σκοτώνοντας τρεις πολίτες. Στο δε Κιρκούκ του βορείου Ιράκ, βομβιστής αυτοκτονίας ανατινάχθηκε έξω από αστυνομικό τμήμα, συμπαρασύροντας στον θάνατο δεκατρία άτομα. «Ολοι οι συνάδελφοί μου σκοτώθηκαν», δήλωσε ο τραυματισμένος αστυνομικός Μοχάμεντ Σομπχέ. «Οσο ζω δεν θα ξεχάσω τις κραυγές τους», πρόσθεσε. Οι ιρακινές αρχές, πάντως, κατόρθωσαν να εξουδετερώσουν δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς στις πόλεις Μπακούμπα και Φαλούτζα.
Την ευθύνη της βομβιστικής επίθεσης στη Βαγδάτη ανέλαβε με χθεσινή της ανακοίνωση στο Διαδίκτυο η Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Σύμφωνα, μάλιστα, με την εξτρεμιστική σουνιτική οργάνωση, στόχος της επίθεσης στα όρια της Πράσινης Ζώνης ήταν η υπηρεσία που έχει αναλάβει την ευθύνη της ασφάλειας της συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου. «Ο θάνατος σας προσεγγίζει όταν δεν τον περιμένετε», καταλήγει το απειλητικό μήνυμα της Αλ Κάιντα ενόψει της συνόδου.
Πηγή Διαβάστε περισσότερα...
Φιλοϊσλαμικές οργανώσεις χρηματοδοτούν στην Θράκη την μαντίλα
Σε καιρό κρίσης τα 500 ευρώ για όσους τηρούν αυστηρά τα ισλαμικά καθήκοντα και βάζουν στα ανήλικα παιδιά την μαντίλα, είναι ένα σημαντικό ποσό που λειτουργεί ως κίνητρο
Έτσι και μετά τα κοράν κορουσού, τα κατηχητικά σχολεία που ζωντανεύουν στα τζαμιά σε μια προσπάθεια ελέγχου των μικρών παιδιών μέσα από την θρησκεία, και
σε συνδυασμό με την παρουσία φιλοϊσλαμικών οργανώσεων που ρίχνουν πακτωλό χρημάτων προκειμένου να υπάρξει στροφή σε ένα συντηρητικότερο πρότυπο ζωής τόσο για τα νέα κορίτσια όσο και για τις παραδόσεις στα αγόρια της μειονότητας, είναι εμφανής μαζί μ΄ ένα περιρρέοντα συντηρητισμό που έχει να κάνει και με την εφαρμογή της σαρίας.
Η αύξηση της μαντίλας στα νέα κορίτσια στην ελληνική Θράκη δεν είναι τυχαία, αλλά εντάσσεται σε ένα μεγάλο ποσοστό και στην προσέγγιση που με εύστοχο τρόπο επιχειρούν τελευταία πολλές ισλαμικές οργανώσεις από την Σαουδική Αραβία κυρίως που καταβάλλοντας το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως ή και άλλα βοηθήματα στις οικογένειες εξαναγκάζουν την στροφή στα ισλαμικά στερεότυπα της νέας γενιάς.
Μεγαλόπνοοι σχεδιασμοί της ΠΕΚΕΜ
Για ίδρυση ιδιωτικών σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
σε μειονοτικές περιοχές
Η έλλειψη αμιγώς μειονοτικών σχολείων μετά την λειτουργία των ιδιότυπων νηπιαγωγείων που χρηματοδοτούνται κι ελέγχονται από το τουρκικό προξενείο και είναι διάσπαρτα στην Θράκη, πλέον αποτελεί ένα άλλο σχέδιο εξυφαίνεται αφού δεν υπάρχει αντίδραση του ελληνικού κράτους που τα δέχεται όλα παθητικά κι αδιαμαρτύρητα και αφορά την ανάπτυξη σχολικών ιδιωτικών συγκροτημάτων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευση σε μειονοτικούς δήμου με κυρίαρχη την διδασκαλία των τουρκικών. Επισήμως αυτή η πρόταση δεν έχει κατατεθεί, βρίσκεται όπως γνωρίζουμε στο στάδιο της επεξεργασίας όπου πρέπει να αντιμετωπιστούν κι αντικειμενικές δυσκολίες όπως η εξήγηση των κονδυλίων που θα χρησιμοποιηθούν για αγορά οικοπέδων, κτισμάτων κλπ που θα πρέπει να προκύπτουν από επίσημες πηγές χρηματοδοτήσεων κι όχι ως "μαύρο χρήμα" εξωθεν, ή έσωθεν. Αυτό είναι ένα ζήτημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η σχετική πρόταση πριν την αδειοδότησή της.
http://www.xronos.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Στη Λιβύη θα εκδοθεί ο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του Καντάφι
Συμφωνία Λιβύης με τη Μαυριτανία.
Ο πρόεδρος της Μαυριτανίας Μοχάμεντ Ουλντ Άμπντελ Αζίζ συμφώνησε να εκδοθεί στη Λιβύη ο Αμπντάλα αλ Σενούσι, πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι, γράφει στον λογαριασμό του στο Twitter ο αντιπρόεδρος της λιβυκής κυβέρνησης.
Ο αντιπρόεδρος Μουστάφα Αμπού Σαγκούρ γράφει στο Τwitter ότι «συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Μαυριτανίας και εκείνος συμφώνησε για την έκδοση του Σενούσι στη Λιβύη». Κυβερνητικός αξιωματούχος στη Λιβύη επιβεβαίωσε ότι η ανακοίνωση στο Twitter είναι επίσημη.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Ο πρόεδρος της Μαυριτανίας Μοχάμεντ Ουλντ Άμπντελ Αζίζ συμφώνησε να εκδοθεί στη Λιβύη ο Αμπντάλα αλ Σενούσι, πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι, γράφει στον λογαριασμό του στο Twitter ο αντιπρόεδρος της λιβυκής κυβέρνησης.
Ο αντιπρόεδρος Μουστάφα Αμπού Σαγκούρ γράφει στο Τwitter ότι «συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Μαυριτανίας και εκείνος συμφώνησε για την έκδοση του Σενούσι στη Λιβύη». Κυβερνητικός αξιωματούχος στη Λιβύη επιβεβαίωσε ότι η ανακοίνωση στο Twitter είναι επίσημη.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...
Σφοδρές μάχες χθες στη Δαμασκό
Δύο ημέρες μετά τη διπλή βομβιστική επίθεση
στη συριακή πρωτεύουσα, με τους 27 νεκρούς
Reuters, AFP, BBC
ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Σφοδρές μάχες ξέσπασαν χθες στην πόλη της Δαμασκού, οι χειρότερες από την έναρξη της συριακής εξέγερσης πριν από έναν χρόνο. Οι μάχες κοντά στο κέντρο της εξουσίας του Ασαντ φαίνεται ότι ήταν μια προσπάθεια των εξεγερμένων, που εκδιώχθηκαν από τη Χομς και την Ιντλίμπ και δέχθηκαν επίθεση στην ανατολική πόλη Ντέιρ αλ Ζορ, να δείξουν ότι εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή απειλή για το καθεστώς.
Ο ήχος βαρέων πολυβόλων και αυτοπροωθούμενων οπλοβομβίδων τάραξε τη νυχτερινή ηρεμία στο προάστιο Αλ Μέζε, όπου βρίσκονται τα γραφεία των μυστικών υπηρεσιών και οι ξένες πρεσβείες, επίθεση που είχε ως συνέπεια τον θάνατο δύο «τρομοκρατών» κι ενός μέλους των δυνάμεων ασφαλείας, όπως μετέδωσε χθες το επίσημο συριακό πρακτορείο SANA.
Παράλληλα, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που εστάλη από τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου, Κόφι Ανάν, έφθασε χθες στη Συρία για να συζητήσει με το καθεστώς την επίτευξη εκεχειρίας και την ανάπτυξη ομάδας παρατηρητών. Η Μόσχα κάλεσε χθες τη Δαμασκό να συμφωνήσει σε μια καθημερινή κατάπαυση του πυρός, προκειμένου να διευκολυνθεί η διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας στους αμάχους. Σχετικό αίτημα είχε υποβάλει νωρίτερα ο επικεφαλής του Ερυθρού Σταυρού προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ.
Στο μεταξύ, δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian, η οποία επικαλείται το δίκτυο Al Jazeera, αναφέρει ότι σύμφωνα με επίσημα έγγραφα, τα οποία διοχέτευσε φυγάς του καθεστώτος, ο Μπασάρ αλ Ασαντ υπογράφει προσωπικά τα σχέδια καταστολής των εξεγερμένων. Εκατοντάδες σελίδες εμπιστευτικών εγγράφων αποκαλύπτουν ότι γίνονται καθημερινές συσκέψεις όλων των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και των δυνάμεων ασφαλείας και καταστρώνονται σχέδια καταστολής, την εφαρμογή των οποίων εγκρίνει ο ίδιος ο Σύρος ηγέτης.
Η χθεσινή ένοπλη αντιπαράθεση ακολούθησε δύο ημέρες μετά τη διπλή βομβιστική επίθεση στη Δαμασκό, με 27 νεκρούς στην καρδιά της πόλης, εγείροντας φόβους ότι η πρωτεύουσα μπορεί να οδηγηθεί σε μακελειό.
«Αυτές οι συγκρούσεις ήταν οι πιο βίαιες και πιο κοντινές στην έδρα των δυνάμεων ασφαλείας στη Δαμασκό από την έκρηξη της συριακής επανάστασης», είπε χθες ο Ραμί Αμπντουλραχμάν, επικεφαλής του Συριακού Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με έδρα τη Βρετανία.
Κάτοικοι της Δαμασκού είπαν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερς ότι οι μάχες στο Αλ Μέζε περιελάμβαναν μια επίθεση εξεγερμένων στην περιοχή Western Villas, κοντά στο σπίτι του Ασεφ Σαουκάτ, γαμπρού του Ασαντ και υποδιοικητή του συριακού στρατού. Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι οι δυνάμεις του Ασαντ εισέβαλαν στη σουνιτική πόλη Ντέιρ αλ Ζορ χθες και κατέλαβαν περιοχές που ήλεγχε ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός - μια ελαφρά οπλισμένη αντιστασιακή ομάδα, από στρατιωτικούς που έχουν αποσκιρτήσει από τα συριακά στρατεύματα.
Η Τουρκία έθεσε θέμα επιβολής «ουδέτερης ζώνης» στη Συρία, προκειμένου να προστατεύσει όσους προσπαθούν να διαφύγουν από τη χώρα. Αρμόδια κυβερνητική υπηρεσία ανακοίνωσε χθες ότι 279 Σύροι διέσχισαν τα σύνορα μεταξύ 18 και 19 Μαρτίου, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των προσφύγων από τη Συρία σε 16.446 ανθρώπους. Διαβάστε περισσότερα...
στη συριακή πρωτεύουσα, με τους 27 νεκρούς
Reuters, AFP, BBC
ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Σφοδρές μάχες ξέσπασαν χθες στην πόλη της Δαμασκού, οι χειρότερες από την έναρξη της συριακής εξέγερσης πριν από έναν χρόνο. Οι μάχες κοντά στο κέντρο της εξουσίας του Ασαντ φαίνεται ότι ήταν μια προσπάθεια των εξεγερμένων, που εκδιώχθηκαν από τη Χομς και την Ιντλίμπ και δέχθηκαν επίθεση στην ανατολική πόλη Ντέιρ αλ Ζορ, να δείξουν ότι εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή απειλή για το καθεστώς.
Ο ήχος βαρέων πολυβόλων και αυτοπροωθούμενων οπλοβομβίδων τάραξε τη νυχτερινή ηρεμία στο προάστιο Αλ Μέζε, όπου βρίσκονται τα γραφεία των μυστικών υπηρεσιών και οι ξένες πρεσβείες, επίθεση που είχε ως συνέπεια τον θάνατο δύο «τρομοκρατών» κι ενός μέλους των δυνάμεων ασφαλείας, όπως μετέδωσε χθες το επίσημο συριακό πρακτορείο SANA.
Παράλληλα, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που εστάλη από τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου, Κόφι Ανάν, έφθασε χθες στη Συρία για να συζητήσει με το καθεστώς την επίτευξη εκεχειρίας και την ανάπτυξη ομάδας παρατηρητών. Η Μόσχα κάλεσε χθες τη Δαμασκό να συμφωνήσει σε μια καθημερινή κατάπαυση του πυρός, προκειμένου να διευκολυνθεί η διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας στους αμάχους. Σχετικό αίτημα είχε υποβάλει νωρίτερα ο επικεφαλής του Ερυθρού Σταυρού προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ.
Στο μεταξύ, δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian, η οποία επικαλείται το δίκτυο Al Jazeera, αναφέρει ότι σύμφωνα με επίσημα έγγραφα, τα οποία διοχέτευσε φυγάς του καθεστώτος, ο Μπασάρ αλ Ασαντ υπογράφει προσωπικά τα σχέδια καταστολής των εξεγερμένων. Εκατοντάδες σελίδες εμπιστευτικών εγγράφων αποκαλύπτουν ότι γίνονται καθημερινές συσκέψεις όλων των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και των δυνάμεων ασφαλείας και καταστρώνονται σχέδια καταστολής, την εφαρμογή των οποίων εγκρίνει ο ίδιος ο Σύρος ηγέτης.
Η χθεσινή ένοπλη αντιπαράθεση ακολούθησε δύο ημέρες μετά τη διπλή βομβιστική επίθεση στη Δαμασκό, με 27 νεκρούς στην καρδιά της πόλης, εγείροντας φόβους ότι η πρωτεύουσα μπορεί να οδηγηθεί σε μακελειό.
«Αυτές οι συγκρούσεις ήταν οι πιο βίαιες και πιο κοντινές στην έδρα των δυνάμεων ασφαλείας στη Δαμασκό από την έκρηξη της συριακής επανάστασης», είπε χθες ο Ραμί Αμπντουλραχμάν, επικεφαλής του Συριακού Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με έδρα τη Βρετανία.
Κάτοικοι της Δαμασκού είπαν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερς ότι οι μάχες στο Αλ Μέζε περιελάμβαναν μια επίθεση εξεγερμένων στην περιοχή Western Villas, κοντά στο σπίτι του Ασεφ Σαουκάτ, γαμπρού του Ασαντ και υποδιοικητή του συριακού στρατού. Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι οι δυνάμεις του Ασαντ εισέβαλαν στη σουνιτική πόλη Ντέιρ αλ Ζορ χθες και κατέλαβαν περιοχές που ήλεγχε ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός - μια ελαφρά οπλισμένη αντιστασιακή ομάδα, από στρατιωτικούς που έχουν αποσκιρτήσει από τα συριακά στρατεύματα.
Η Τουρκία έθεσε θέμα επιβολής «ουδέτερης ζώνης» στη Συρία, προκειμένου να προστατεύσει όσους προσπαθούν να διαφύγουν από τη χώρα. Αρμόδια κυβερνητική υπηρεσία ανακοίνωσε χθες ότι 279 Σύροι διέσχισαν τα σύνορα μεταξύ 18 και 19 Μαρτίου, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των προσφύγων από τη Συρία σε 16.446 ανθρώπους. Διαβάστε περισσότερα...
Πρόβα για «Κουρδική Άνοιξη» στην Τουρκία Συγκρούσεις και οδομαχίες με αφορμή τους εορτασμούς για το κουρδικό νέο έτος
Στην Τουρκία η χθεσινή ημέρα περνά στην ιστορία ως «γενική πρόβα για την Κουρδική Άνοιξη». Αυτό συμπεραίνουν σήμερα οι προσεκτικοί Τούρκοι και Κούρδοι αναλυτές. Χθες, σε διάφορες τουρκικές πόλεις, χιλιάδες Κούρδοι διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά με τις δυνάμεις ασφαλείας. Αφορμή για τις νέες αναταραχές υπήρξε η κουρδική εορτή Newroz, την οποία εορτάζουν οι Κούρδοι της Μεσοποταμίας κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου.
Απαντώντας στο νέο κύμα πολιτικών συλλήψεων, οι εκπρόσωποι του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος της Τουρκίας, αποφάσισαν να ξεκινήσουν τους φετινούς εορτασμούς για το Newroz, το κουρδικό νέο έτος, χθες. Έτσι, σε μεγάλες πόλεις της Τουρκίας, όπως την Κωνσταντινούπολη και το Ντιγιάρμπακιρ, χιλιάδες Κούρδοι συγκεντρώθηκαν στις πλατείες. Την Παρασκευή, οι εκπρόσωποι της τουρκικής κυβέρνησης ανακοίνωσαν ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν την έναρξη των εορτασμών στις 18 Μαρτίου. Έτσι, χθες, οι δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν στους διαδηλωτές και η δυναμική επέμβαση τους είχε ως αποτέλεσμα το ξέσπασμα συγκρούσεων και οδομαχιών στην Κωνσταντινούπολη και στο Ντιγιάρμπακιρ.
Στην Κωνσταντινούπολη, οι οδομαχίες συνεχίστηκαν για τουλάχιστον τέσσερις ώρες. Στις συγκρούσεις σκοτώθηκε ένας Κούρδος διαδηλωτής και τραυματίστηκαν δεκάδες άλλοι. Τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν την πληροφορία ότι στα παράλια του Βοσπόρου δολοφονήθηκε ένα μέλος της τοπικής οργάνωσης του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP).
Στο Ντιγιάρμπακιρ, για πρώτη φορά στην ιστορία της Τουρκίας, η τουρκική αστυνομία έριξε χημικά στους διαδηλωτές από ένα ελικόπτερο της αστυνομίας.
Οι συγκρούσεις των διαδηλωτών με την τουρκική αστυνομία συνεχίστηκαν τις απογευματινές ώρες της Κυριακής λίγα μέτρα πιο πέρα από τα ιστορικά, βυζαντινά τείχη της Κωνσταντινούπολης. Σε μια περίπτωση, διαδηλωτής, ο οποίος επιχείρησε να αποφύγει τις δυνάμεις ασφαλείας, πήδηξε στη θάλασσα του Μαρμαρά και απομακρύνθηκε από την ακτή κολυμπώντας.
Σήμερα, η πλειοψηφία των προσεκτικών κουρδικών και τουρκικών αναλύσεων τονίζει χαρακτηριστικά ότι «η χθεσινή μέρα ήταν μια γενική πρόβα για την εξέγερση των Κούρδων και την Κουρδική Άνοιξη στην Τουρκία».
* Ο Νίκος Στέλγιας είναι ανταποκριτής της «Κ» στην Κωνσταντινούπολη
www.kathimerini.com.cy Διαβάστε περισσότερα...
Ανακοίνωση του Σωματείου Αδούλωτη Κερύνεια για την παρουσίαση του βιβλίου του Μάνου Ηλιάδη στη Λευκωσία
Στα πλαίσια της προσπάθειας του Σωματείου Αδούλωτη Κερύνεια να ενημερώνεται ο Κυπριακός Λαός για κάθε πτυχή που αφορά το Κυπριακό και μέσα από την ενημέρωση να μπορεί να αμυνθεί έναντι του εχθρού που ευρίσκεται εντός των πυλών, διοργάνωσε σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο Μελετών ( ΚΥΚΕΜ ) την παρουσίαση του Β΄ Τόμου του βιβλίου του Μάνου Ηλιάδη, «Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη ΜΙΤ».
Το βιβλίο παρουσίασαν οι Χρίστος Ιακώβου, Διευθυντής του ΚΥΚΕΜ και ο Ελλαδίτης Σάββας Καλεντερίδης, Εκδότης και στρατιωτικός αναλυτής. Τρομερές οι αποκαλύψεις μέσα από την έρευνα του συγγραφέα, οι οποίες πρέπει να ανησυχούν τον καθένα και θέτουν το Κράτος έναντι σοβαρών ευθυνών. Από την άλλη, ουσιαστικό είναι το συμπέρασμα που εξάγεται μέσα απο το περιεχόμενο του βιβλίου ότι οι αρμόδιες Κρατικές υπηρεσίες πράγματι επαγρυπνούν και έχουν επιτυχίες, οι οποίες όμως εξανεμίζονται και ο τόπος παραμένει ανοχύρωτος ως αποτέλεσμα της πολιτικής και διπλωματικής διαχείρισης των επιτυχιών των Υπηρεσιών που γίνεται από τους πολιτικούς. Είναι καιρός το Κράτος να λειτουργήσει σωστά και να δώσει την αναγκαία θωράκιση ενάντια στον εχθρό. Μια συναφής πτυχή είναι και η ανάγκη για επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση και η υιοθέτηση πραγματικά αντικατοχικής πολιτικής η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των εχθρικών ενεργειών των Τουρκικών Υπηρεσιών.
Απο το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια
ΣΩΜΑΤΕΙΟ
«ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΕΡΥΝΕΙΑ »
Αγίου Ιωάννη 7, Στρόβολος
Τ.Θ. 23940, 1687
Λευκωσία – Κύπρος
Τηλ. 22-668464 , Φαξ 22-668882
e-mail: adouloti.kerinia@cytanet.com.cy
website:http://adoulotikerinia.com
Διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)