Thucydides Was Right: Defining the Future Threat
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 2 Μαΐου 2015
Μουσουλμάνοι πέταξαν στο νερό και έπνιξαν χριστιανούς μετανάστες
Δεκαπέντε
μουσουλμάνοι μετανάστες από την Αφρική συνελήφθησαν πρόσφατα αμέσως μόλις
αποβιβάστηκαν στη Σικελία καθώς κατηγορούνται από αυτόπτες μάρτυρες ότι έριξαν
στην θάλασσα 12 Χριστιανούς πρόσφυγες.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι μουσουλμάνοι είχαν συγκρουσθεί με τους Χριστιανούς πρόσφυγες για θρησκευτικούς λόγους κατά τη διάρκεια του διάπλου από τη Λιβύη στην Κάτω Ιταλία, ανακοίνωσε η αστυνομία του Παλέρμο. Οι 15 άνδρες, υπήκοοι της Ακτής Ελεφαντοστού, του Μαλί και της Σενεγάλης, αποβιβάστηκαν στο λιμάνι της Σικελίας από το πλοίο Ellensborg που τους περισυνέλεξε. Στους άνδρες αυτούς απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες για «πολλαπλές ανθρωποκτονίες υποκινούμενες από θρησκευτικό μίσος».
Η τραγωδία εκτυλίχθηκε
στα ανοιχτά της Σικελίας. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες 12 προσφύγων από τη Νιγηρία
και την Γκάνα που βρίσκονταν εν πλω, ξέσπασε μία διένεξη για θρησκευτικούς
λόγους. Οι επιζώντες εξήγησαν ότι έφυγαν την Τρίτη από τη Λιβύη αφού είχαν
επιβιβαστεί σε μία φουσκωτή βάρκα στην οποία βρίσκονταν περίπου 100 επιβάτες.
«Κατά τη διάρκεια
του διάπλου, οι Νιγηριανοί και οι Γκανέζοι, που ήταν αριθμητικά λιγότεροι,
δέχθηκαν απειλές από 15 περίπου επιβάτες που τους είπαν ότι θα τους ρίξουν στην
θάλασσα», αναφέρεται στο δελτίο Τύπου της αστυνομίας. Την οργή των δραστών
πυροδότησε, όπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση, «η ομολογία της χριστιανικής
πίστης από τα θύματα, σε αντίθεση με την μουσουλμανική πίστη των δραστών. Οι
απειλές κατόπιν υλοποιήθηκαν και 12 πρόσωπα, όλοι τους Νιγηριανοί και Γκανέζοι,
πνίγηκαν στην θάλασσα της Μεσογείου».
«Οι επιζώντες
σώθηκαν καθώς κατάφεραν να απωθήσουν με τη βία τους δράστες που προσπαθούσαν να
τους πνίξουν, σχηματίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις μία πραγματική ανθρώπινη
αλυσίδα», επισημαίνεται στο δελτίο Τύπου στο οποίο αναφέρεται πως οι αυτόπτες
μάρτυρες έκαναν γνωστές «τρομαχτικές λεπτομέρειες» και είχαν ξεσπάσει σε
λυγμούς.
Σύμφωνα με τις
δικαστικές πηγές τις οποίες επικαλούνται τα μέσα ενημέρωσης, αυτές οι
«συγκλίνουσες μαρτυρίες» συνέβαλαν στο να ανασυνθέσουν οι αρχές τα γεγονότα.
Ορισμένες φωτογραφίες λήφθηκαν επίσης εν πλω. Ενδέχεται να αναγνωριστούν και
άλλοι δράστες.
Οι συλλήψεις με
αυτές τις κατηγορίες είναι πρωτοφανείς στην Ιταλία. Διακινητές μεταναστών έχουν
συλληφθεί κατά το παρελθόν επειδή κακομεταχειρίστηκαν ή εγκατέλειψαν σε βάρκες
για να πεθάνουν επίδοξους μετανάστες, όχι όμως λόγω «θρησκευτικού μίσους».
Χρήστος Κατσάνης: KΕΦΑΛΛΟΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ (Μέρος Πρώτο)
Τρίτη, 14 Απρίλιος 2015 14:12
 |
Η Κεφαλλονιά είναι νησί που έχει αναδείξει μεγάλους ναυτικούς, καραβοκύρηδες ,ταξιδευτές αλλά και επιστήμονες, πολιτικές προσωπικότητες και επιχειρηματίες στα πέρατα της Οικουμένης.Κατά τους τελευταίους αιώνες άλλοι Κεφαλλονίτες στράφηκαν προς την Ορθόδοξη Ανατολή,στα Βαλκάνια και την Ρωσία,όπου άφησαν κυριολεκτικά εποχή με τις περιουσίες, που δημιούργησαν , τα περίφημα τεχνικά τους έργα (Μαρίνος Χαρμπούρης),τα σχολεία και Πανεπιστήμια που ίδρυσαν (αδελφοί Λειχούδη) κλπ, και άλλοι προς την Δύση.
Ο προσανατολισμός προς την Δύση ήταν φυσιολογικός αφού για αιώνες τα Επτάνησα, η Κρήτη αλλά και άλλα μέρη της Ελλάδας ήσαν κάτω από την κυριαρχία των Δυτικών και ιδιαίτερα των Ενετών.
|
Οπως ξέρουμε υπήρχαν ισχυροί δεσμοί μεταξύ των Ενετών και της αναδυόμενης υπερδύναμης του 16ου αιώνα δηλαδή της Ισπανίας.Χαρακτηριστικό είναι πως οι Ενετοί για να πάρουν την Κεφαλλονιά πίσω από τους Τούρκους (που την είχαν καταλάβει για λίγα χρόνια) πολιόρκησαν το Κάστρο του Αη Γιώργη χρησιμοποιώντας Ισπανικά στρατεύματα. Μάλιστα ένας από τους πολιορκητές ήταν και ο πατέρας του Φρανσίσκο Πιζάρο, του κατακτητή της Αυτοκρατορίας των Ινκα. Τελικά το πήραν στις 24 Δεκέμβρη του 1500.Η αμοιβή των Ισπανών ήταν μεγάλες ποσότητες κεφαλλονίτικης ξυλείας ιδανικής για την ναυπήγηση των πλοίων τους.΄
Διαβάστε περισσότερα http://www.odusseia.gr/
Ο Ερντογάν δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας, φόβου και ψυχολογικής βίας
| ||||||||||||||||
Το Απαρτχάιντ μετά την Αρμενική Γενοκτονία
09 Απρίλιος 2015, 06:56 Σημερινή | ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερωτήματα ως προς την άρνηση της Κύπρου να αναγνωρίσει το Απαρτχάιντ
Φαίνεται ότι συντονισμένα η Κύπρος και οι τρεις «χάριτές» της δεν υπογράφουν τη Συνθήκη αυτή, απλούστατα, επειδή όλες μαζί και η καθεμιά ξεχωριστά (ειρωνικά σαν τους τέσσερεις σωματοφύλακες!) είναι διαχρονικά ένοχες
ΣΤΙΣ 22 Ιουνίου 1990, ο Νέλσον Μαντέλα μίλησε ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής εναντίον του απαρτχάιντ στη Νέα Υόρκη
Η ποινικοποίηση της άρνησης της Αρμενικής Γενοκτονίας μου θύμισε ότι τόσο η Κύπρος όσο και οι τρεις «εγγυήτριές» της δυνάμεις δεν έχουν επικυρώσει τη Διεθνή Συνθήκη εναντίον των εγκλημάτων του Απαρτχάιντ, που υιοθέτησαν τα Ηνωμένα Έθνη στις 30 Νοεμβρίου 1973. Την 1η Ιανουαρίου 1976 τα Ηνωμένα Έθνη ίδρυσαν το Κέντρο εναντίον του απαρτχάιντ και στις 18 Ιουλίου 1976 ετέθη σε εφαρμογή πλέον η εν λόγω Διεθνής Συνθήκη. Το θέμα αυτό έφερε στην επιφάνεια σε μια πολύ εμπεριστατωμένη διάλεξή του, στην Αδελφότητα Λονδίνου στις 15 Ιανουαρίου 2015, με τίτλο «Από τη βαρβαρότητα στο Μπαρμπαρός», ο καθηγητής Νομικής και μη ασκών τη δικηγορία στο Πανεπιστήμιο του Χάρτφορσιάρ Δρ Κλέαρχος Κυριακίδης, όταν μας μίλησε για τους πρώτους δώδεκα μήνες από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τη διαχρονική σχέση του με την Ανατολική Μεσόγειο σήμερα.
Σε σχέση με την Κύπρο, ο Δρ Κυριακίδης υπέδειξε ότι η τουρκική εισβολή στην Κύπρο είχε παράνομα επιβάλει ένα διαχωρισμό βασισμένο στη θρησκεία και, έτσι, μια μορφή απαρτχάιντ («Apartness» όπως είχε αρχικά ονομαστεί). Επίσης, εξέφρασε την άποψη ότι οποιαδήποτε «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» θα βασίζεται πάνω σε παρόμοιο διαχωρισμό, ένα μόρφωμα με θεμέλιο απαρτχάιντ. (βλέπε «Σημερινή» 21.1.2015, κείμενο Φ.Α.). Μαθαίνουμε ότι ο ΔρΚυριακίδης ήδη βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ετοιμασίας ειδικής μελέτης για το θέμα αυτό.
Συντονισμένα
Διαβάζοντας δε τις πρόνοιες της Συνθήκης εναντίον του Απαρτχάιντ, φθάνει κάποιος στο αβίαστο συμπέρασμα ότι συντονισμένα η Κύπρος και οι τρεις «χάριτές» της δεν υπογράφουν τη συνθήκη αυτή, απλούστατα, επειδή όλες μαζί και η καθεμιά ξεχωριστά (ειρωνικά σαν τουςτέσσερεις σωματοφύλακες!) είναι διαχρονικά ένοχες για την προώθηση της ρατσιστικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, εφόσον η λύση αυτή παραβιάζει τις πρόνοιες της Συνθήκης.
Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ
Πρώτοι ένοχοι είναι όλοι οι Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ, τουλάχιστον από τους Πέρεζ ΝτεΚουεγιάρ, Κουρτ Βάλντχαϊμ, Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν, μέχρι τον σημερινό ΜπανΚι Μουν, για την επιμονή τους να προωθούν τη ρατσιστική ΔΔΟ, εφόσον ενσυνείδητα καταστρατηγούν και παραβιάζουν τις πρόνοιες της Συνθήκης που ο ίδιος Οργανισμός τους έθεσε σε εφαρμογή στις 18 Ιουλίου 1976.
Ευθύνες Βάλντχαϊμ, Μακαρίου και συνεργατών
Ο Κουρτ Βάλντχαϊμ ευθύνεται για την παραβίαση της Συνθήκης όταν, με τη δική του εποπτεία, γράφτηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές που προώθησαν τη δικοινοτική ομοσπονδία, μια λύση ρατσιστική, τουρκική, με καταβολές στο 1956-59, όταν Τούρκοι και Βρετανοί σχεδίασαν το ρατσιστικό δικοινοτικό Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτως ώστε να μπορέσει η Τουρκία να εξασφαλίσει σταδιακά εκείνο που δεν μπορούσαν τότε να της δώσουν.
Κατ' αρχήν ευθύνες φέρουν και όλοι όσοι δέχθηκαν τις Συμφωνίες Ζυρίχης (από Κύπρο και Ελλάδα). Στη συνέχεια ευθύνονται το 1977 Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και Ρ. Ντενκτάς για τις κατευθυντήριες και όσοι δέχθηκαν, ετοίμασαν και παρέδωσαν τον διζωνικό χάρτη στους Τούρκους τέλος Μαρτίου 1977. Και αυτό γιατί και ενόσω η εν λόγω Συνθήκη βρισκόταν ήδη σε εφαρμογή στον ΟΗΕ, αντί να την επικυρώσουν ενισχύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων, προτίμησαν να την αγνοήσουν και να δώσουν ρατσιστικό διζωνικό χάρτη.
Ψήφισμα 649/90
Ο Πέρεζ Ντε Κουεγιάρ ευθύνεται για την παραβίαση της Συνθήκης, όταν στις 12 Μαρτίου το Συμβούλιο Ασφαλείας του οργανισμού του πέρασε το ρατσιστικό ψήφισμα 649/90, το πρώτο επίσημο έγγραφο που κατέγραψε τη ρατσιστική ΔΔΟ ως λύση του Κυπριακού. Ένοχος για την ίδια παραβίαση και ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γ. Βασιλείου, εφόσον, δίχως τη δική του συγκατάθεση, δεν θα υιοθετείτο το εν λόγω ρατσιστικό ψήφισμα. Και αυτό τρεις μήνες μετά που η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ομόφωνα κάλεσε στις 14 Δεκεμβρίου 1989 τη Νότιο Αφρική να τερματίσει το καθεστώς Απαρτχάιντ, αναγνώρισε τις καταστροφικές συνέπειές του και κάλεσε σε διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία μιας μη ρατσιστικής δημοκρατίας, και έξι χρόνια μετά που το ίδιο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με το ψήφισμά του 554 της 17ης Αυγούστου 1984, αποκήρυξε ως άκυρο το νέο ρατσιστικό σύνταγμα της Νοτίου Αφρικής! Στις 22 Ιουνίου 1990 ο Νέλσον Μαντέλα μίλησε ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής εναντίον του απαρτχάιντ στη Νέα Υόρκη, στην πρώτη του εμφάνιση ενώπιον του ΟΗΕ.
Οι υπόλοιποι
Εξίσου ένοχοι για την ίδια παραβίαση της Συνθήκης είναι και οι Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, ΚόφιΑνάν και Μπαν Κι Μουν, για την προώθηση των ρατσιστικών Ιδεών Γκάλι το 1992, βασισμένες πάνω στον διαχωρισμό που προνοεί μια ΔΔΟ, της μετεξέλιξής τους σε Σχέδιο Ανάν το 2004, και της Συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Όπως και ο νυν Πρόεδρος ΝίκοςΑναστασιάδης, ο οποίος συνεχίζει την ίδια ένοχη τακτική των προκατόχων του να μην ενδιαφέρεται καν να υπογράψει και να επικυρώσει η Κύπρος τη Συνθήκη εναντίον του Απαρτχάιντ, ακριβώς όπως αποφεύγουν να την επικυρώσουν και Βρετανία, Τουρκία και Ελλάδα. Με τις ίδιες ευθύνες βαρύνονται ιστορικά, βέβαια, όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1976 και μετά. (Σχετικό και το άρθρο του Άριστου Μιχαηλίδη στον Φιλελεύθερο 4.4.2015 «Λογικές απαρτχάιντ»).
Ο ρόλος των ΜΚΟ
Εδώ και χρόνια προβληματίζουν σοβαρά οι ανεξέλεγκτες και επίμονες δραστηριότητες εντός και εκτός Κύπρου των ΜΚΟ - Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (και πρόσφατα ανοικτά και τουΦόρεϊν Όφις - Συνέδριο στο Λονδίνο 2.3.2015). Λοιπόν, εξίσου ένοχες είναι και όλες αυτές οι ξενοκίνητες και ντόπιες, ξενο-πληρωμένες οι περισσότερες, και τα περιβόητα δικοινοτικά τους προγράμματα, με στόχο να κάνουν αποδεχτή τη ρατσιστική τουρκο-βρετανική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Γιατί παραβιάζουν σφόδρα τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων προσφύγων, που επιμένουν να επιστρέψουν στις κλεμμένες από τους Τούρκους περιουσίες τους.
Τέτοιοι στόχοι και δικοινοτικά προγράμματα παραβιάζουν άρδην τις πρόνοιες της Διεθνούς Συνθήκης εναντίον του Απαρτχάιντ, γιατί ακριβώς προωθούν τον διαχωρισμό (segregation), που η Συνθήκη θεωρεί έγκλημα βάσει του διεθνούς νόμου. Γιατί λοιπόν η Κυπριακή Δημοκρατίαδεν επικυρώνει τη Συνθήκη αυτή του ΟΗΕ, «International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid. Adopted by the General Assembly of the United Nations» που, παρεμπιπτόντως, είναι και η ΜΟΝΗ Συνθήκη που η Κύπρος δεν επικύρωσε;Παρόλο που η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο, εκτός της Τουρκίας, έχουν επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (1998). Στο άρθρο 7 του οποίου το έγκλημα απαρτχάιντ αναγνωρίζεται ως έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.
ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας - Λονδίνο
ΚΥΚΕΜ και Πανεπιστήμιο Νεάπολης παρουσίασαν την έρευνα «Η Μάχη του Κτήματος το 1964»
Στις 3 Απριλίου
πραγματοποιήθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία στην Πάφο, σε συνεργασία μεταξύ του
Κυπριακού Κέντρου Μελετών και Πανεπιστήμιου Νεάπολης, η παρουσίαση της μελέτης:
«Η Μάχη του Κτήματος το 1964». Την παρουσίαση έκαναν οι Χρήστος Ιακώβου,
Κυριάκος Ιωνάς και Άννα Τσέλεπου.
Η έρευνα στηρίχθηκε
αποκλειστικά σε πρωτογενείς πηγές, κυρίως τουρκικών και βρετανικών, πολλές από
τις οποίες για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν σε κυπριακό κοινό. Μέσα από την
παρουσίαση της μελέτης καταδείχθηκε ότι τα γεγονότα στην Πάφο το 1964
εντάσσονται στο πλαίσιο του ευρύτερου σχεδιασμού της Τουρκίας στο Κυπριακό, τα
οποία απέβλεπαν στο γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων μέσω της δημιουργίας
των θυλάκων. Η Τουρκία επεδίωξε την πολιτική της έντασης προκειμένου να
προωθήσει την πολιτική της διχοτόμησης, παρά τις αντιδράσεις πολλών
Τουρκοκυρίων, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να διά της βίας να εγκατασταθούν σε
θύλακες.
Η παρουσίαση της έρευνας
προσήλκυσε μεγάλο αριθμό ακροατών, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να υποβάλουν
ερωτήσεις και να κάνουν παρεμβάσεις σε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που
ακολούθησε το πέρας των βασικών ομιλιών.
Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επικυρώνει την Συνθήκη εναντίον του Απαρτχάιντ;
Η ποινικοποίηση της άρνησης της Αρμενικής Γενοκτονίας μου θύμισε ότι τόσο η Κύπρος όσο και οι τρεις της «εγγυήτριες» δυνάμεις δεν έχουν επικυρώσει την Διεθνή Συνθήκη εναντίον των εγκλημάτων του Απαρτχάιντ που υιοθέτησαν τα Ηνωμένα ΄Εθνη στις 30 Νοεμβρίου 1973. Την 1 Ιανουαρίου 1976 τα Ηνωμένα Έθνη ίδρυσαν το Κέντρο εναντίον του απαρτχάιντ και στις 18 Ιουλίου 1976 ετέθη σε εφαρμογή πλέον η εν λόγω Διεθνής Συνθήκη.
Το θέμα αυτό μας έφερε στην επιφάνεια σε μια πολύ εμπεριστατωμένη διάλεξή του στην Αδελφότητα Λονδίνου στις 15 Ιανουαρίου 2015 με τίτλο « Από την βαρβαρότητα στο Μπαρπαρός» ο καθηγητής Νομικής και μη ασκών την δικηγορία στο Πανεπιστήμιο του Χάρτφορσιάρ, Δρ. Κλέαρχος Κυριακίδης, όταν μας μίλησε για τους πρώτους δώδεκα μήνες από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τη διαχρονική σχέση του με την Ανατολική Μεσόγειο σήμερα. Σε σχέση με την Κύπρο ο Δρ. Κυριακίδης υπέδειξε ότι η τουρκική εισβολή στη Κύπρου είχε παράνομα επιβάλει ένα διαχωρισμό βασισμένο στη θρησκεία και, έτσι μια μορφή απαρτχάιντ ("Apartness" όπως είχε αρχικά ονομαστεί). Επίσης εξέφρασε την άποψη ότι οποιαδήποτε «διζωνική δι-κοινοτική ομοσπονδία» θα βασίζεται πάνω σε παρόμοιο διαχωρισμό, ένα μόρφωμα με θεμέλιο απαρτχάιντ. (βλέπε Σημερινή 21.1.2015 κείμενο Φ.Α.). Μαθαίνουμε ότι ο Δρ. Κυριακίδης ήδη βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ετοιμασίας ειδικής μελέτης για το θέμα αυτό.
Διαβάζοντας δε τις πρόνοιες της Συνθήκης εναντίον του Απαρτχάιντ ένας φθάνει στο αβίαστο συμπέρασμα ότι συντονισμένα η Κύπρος και οι τρεις «χάριτες» της, δεν υπογράφουν την συνθήκη αυτή απλούστατα επειδή όλες μαζί και η κάθε μια ξεχωριστά (ειρωνικά σαν τους «τέσσερις σωματοφύλακες»!) είναι διαχρονικά ένοχες για την προώθηση της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας εφόσον η λύση αυτή παραβιάζει τις πρόνοιες της Συνθήκης.
Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ
Πρώτοι ένοχοι είναι όλοι οι Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ τουλάχιστον από τους Πέρεζ Ντε Κουεγιάρ, Κούλτ Βάλτχάιμ, Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν μέχρι τον σημερινό Μπαν Γκι Μούν για την επιμονή τους να προωθούν την ρατσιστική ΔΔΟ εφόσον ενσυνείδητα καταστρατηγούν και παραβιάζουν τις πρόνοιες της Συνθήκης που ο ίδιος Οργανισμός τους έθεσε σε εφαρμογή στις 18 Ιουλίου 1976.
Κατευθυντήριες Γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς 12.2.1977
Ευθύνες Βάλτχαιμ, Μακαρίου και συνεργατών για χάρτη
Ο Κούλτ Βάλτχάιμ ευθύνεται για την παραβίαση της Συνθήκης όταν με την δική του εποπτεία γράφτηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές που προώθησαν την δικοινοτική ομοσπονδία, μια λύση ρατσιστική, τουρκική, με καταβολές στο 1956-59 όταν Τούρκοι και Βρετανοί σχεδίασαν το ρατσιστικό δικοινοτικό Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ούτως ώστε να μπορέσει η Τουρκία να εξασφαλίσει σταδιακά εκείνο που δεν μπορούσαν τότε να της δώσουν. Καταρχήν ευθύνες φέρουν και όλοι όσοι δέχθηκαν τις Συμφωνίες Ζυρίχης (από Κύπρο και Ελλάδα). Στη συνέχεια ευθύνονται το 1977 Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και Ρ. Ντενκτάς για τις κατευθυντήριες και όσοι δέχθηκαν, ετοίμασαν και παρέδωσαν το διζωνικό χάρτη στους Τούρκους τέλος Μαρτίου 1977. Και αυτό γιατί και ενόσω η εν λόγω Συνθήκη βρισκόταν ήδη σε εφαρμογή στον ΟΗΕ αντί να την επικυρώσουν ενισχύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων προτίμησαν να την αγνοήσουν και να δώσουν ρατσιστικό διζωνικό χάρτη.
Ψήφισμα 649/90
Ο Πέρεζ Ντε Κουεγιάρ ευθύνεται για την παραβίαση της Συνθήκης, όταν στις 12 Μαρτίου το Συμβούλιο Ασφαλείας του οργανισμού του, πέρασε το ρατσιστικό ψήφισμα 649/90, το πρώτο επίσημο έγγραφο που κατέγραψε την ρατσιστική ΔΔΟ ως λύση του Κυπριακού. Ένοχος για την ίδια παραβίαση και ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γ. Βασιλείου εφόσον δίχως την δική του συγκατάθεση δεν θα υιοθετείτο το εν λόγω ρατσιστικό ψήφισμα.
Και αυτό τρεις μήνες μετά που η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ομόφωνα κάλεσε στις 14 Δεκεμβρίου 1989 την Νότιο Αφρική να τερματίσει το καθεστώς Άπαρχαιτ, αναγνώρισε τις καταστροφικές συνέπειές του και κάλεσε σε διαπραγματεύσεις για την δημιουργία μιας μη ρατσιστικής δημοκρατίας και έξι χρόνια ΜΕΤΑ που το ίδιο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με το ψήφισμά του 554 της 17ης Αυγούστου 1984 αποκήρυξε ως άκυρο το νέο ρατσιστικό σύνταγμα της Νοτίου Αφρικής!
Στις 22 Ιουνίου 1990 ο Νέλσον Μαντέλα μίλησε ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής εναντίον του απαρτχάιντ στη Νέα Υόρκη, Η πρώτη του εμφάνιση ενώπιον του ΟΗΕ.
Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν, Μπαν Γκι Μουν
Εξίσου ένοχοι για την ίδια παραβίαση της Συνθήκης και οι Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν και Μπαν Γκι Μούν, για την προώθηση των ρατσιστικών Ιδεών Γκάλι το 1992 βασισμένες πάνω στο διαχωρισμό που προνοεί μια ΔΔΟ, της μετεξέλιξής τους σε Σχέδιο Ανάν το 2004, και της Συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Όπως και ο νυν Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος συνεχίζει την ίδια ένοχη τακτική των προκατόχων του να μην ενδιαφέρεται καν να υπογράψει και να επικυρώσει η Κύπρος την Συνθήκη εναντίον του Απαρτχάιντ ακριβώς όπως αποφεύγουν να την επικυρώσουν και Βρετανία, Τουρκία και Ελλάδα. Με τις ίδιες ευθύνες επιβαρύνονται ιστορικά, βέβαια, όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1976 και μετά. (Σχετικό και το άρθρο του Άριστου Μιχαηλίδη στο Φιλελεύθερο 4.4.2015 «Λογικές απαρτχάιντ»).
Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις
Εδώ και χρόνια προβληματίζουν σοβαρά οι ανεξέλεγκτες και επίμονες δραστηριότητες εντός και εκτός Κύπρου των ΜΚΟ (και πρόσφατα ανοικτά και του Φόρειν ΄Οφις (Συνέδριο στο Λονδίνο 2.3.2015). Λοιπόν, εξίσου ένοχες είναι και όλες αυτές οι ξενοκίνητες και ντόπιες, ξενο-πληρωμένες οι περισσότερες και τα περιβόητα δικοινοτικά τους προγράμματα με στόχο να κάνουν αποδεχτή τη ρατσιστική τουρκο-βρετανική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Γιατί παραβιάζουν σφόδρα τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων προσφύγων που επιμένουν να επιστρέψουν στις κλεμμένες από τους Τούρκους περιουσίες τους. Τέτοιοι στόχοι και δικοινοτικά προγράμματα παραβιάζουν άρδην τις πρόνοιες της Διεθνούς Συνθήκη εναντίον του Απαρτχάιντ γιατί ακριβώς προωθούν τον διαχωρισμό (segregation) που η Συνθήκη θεωρεί έγκλημα βάση του διεθνούς νόμου. Γράφει η Συνθήκη μεταξύ άλλων:
«. The General Assembly stated that the process of liberation is irresistible and irreversible and that, in the interests of human dignity, progress and justice, an end must be put to colonialism and all practices of segregation and discrimination associated therewith. particularly condemn racial segregation and apartheid and undertake to prevent, prohibit and eradicate all practices of this nature. certain acts which may also be qualified as acts of apartheid constitute a crime under international law."
Γιατί λοιπόν η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επικυρώνει την Συνθήκη αυτή του ΟΗΕ, « International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid. Adopted by the General Assembly of the United Nations" που, παρεμπιπτόντως είναι και η ΜΟΝΗ Συνθήκη - που η Κύπρος- δεν επικύρωσε;
Παρόλο που η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο, εκτός της Τουρκίας, έχουν επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (1998). Στο άρθρο 7 του οποίου το έγκλημα απαρτχάιντ αναγνωρίζεται ως έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.
Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/συγγραφέας - Λονδίνο. 5.4.2015
Κυριακή 12 Απριλίου 2015
Kurds accuse Turkey's Erdogan of 'constitutional dictatorship'
Subject: Kurds accuse Turkey's Erdogan of 'constitutional dictatorship' - Yahoo News
Subject: The rise of the Turkish Reich
The Death of American Universities
30 March 15
As universities move towards a corporate business model, precarity is being imposed by force.
hat’s part of the business model. It’s the same as hiring temps in industry or what they call “associates” at Walmart, employees that aren’t owed benefits. It’s a part of a corporate business model designed to reduce labor costs and to increase labor servility. When universities become corporatized, as has been happening quite systematically over the last generation as part of the general neoliberal assault on the population, their business model means that what matters is the bottom line.
The effective owners are the trustees (or the legislature, in the case of state universities), and they want to keep costs down and make sure that labor is docile and obedient. The way to do that is, essentially, temps. Just as the hiring of temps has gone way up in the neoliberal period, you’re getting the same phenomenon in the universities.
The idea is to divide society into two groups. One group is sometimes called the “plutonomy” (a term used by Citibank when they were advising their investors on where to invest their funds), the top sector of wealth, globally but concentrated mostly in places like the United States. The other group, the rest of the population, is a “precariat,” living a precarious existence.
This idea is sometimes made quite overt. So when Alan Greenspan was testifying before Congress in 1997 on the marvels of the economy he was running, he said straight out that one of the bases for its economic success was imposing what he called “greater worker insecurity.” If workers are more insecure, that’s very “healthy” for the society, because if workers are insecure they won’t ask for wages, they won’t go on strike, they won’t call for benefits; they’ll serve the masters gladly and passively. And that’s optimal for corporations’ economic health.
Ινφογνώμων Πολιτικά: Ι. Μιχαλέτος - Η ισλαμική πληθυσμιακή επέκταση. Η ...
Ινφογνώμων Πολιτικά: Ι. Μιχαλέτος - Η ισλαμική πληθυσμιακή επέκταση. Η ...: Διάλεξη του Αναλυτή – Συντονιστή του Southeast European office of the World Security Network Foundation κ. Ιωάννη Μιχαλέτου με θέμα «Η ...
Διαβάστε περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα...
INTELLIGENCE COLLECTION, ANALYSIS AND REPORTING OF TERRORIST GROUPS: A STUDY ON EFFECTIVENESS
Georgios Tsichritzis
(Postgraduate Student, Intelligence and Security Studies,Brunel University, UK)
(Postgraduate Student, Intelligence and Security Studies,Brunel University, UK)
Copyright: Research Institute for European and American Studies (www.rieas.gr) Publication Date: 23 March 2015
This article examines in what degree, the conduct of intelligence by paramilitary groups resemble or differ from national intelligence. Paramilitary is a militarised force whose function, is similar to a professional military but is not considered part of a state's formal armed forces. Specifically, this essay will focus on terrorist intelligence. It will trace different terrorist groups, examining the basic rational and doctrine that precedes its operational actions. The article will prove that the level of sophistication and meticulously planning of operations of a lot of sub-state groups can be compared with this of their state counterparts. While some "hostile reconnaissance" is amateurish, and easily detected, a significant amount is professional and very difficult to detect. It seems that a lot of sub state actors have learned that in order for an operation to be successful, good intelligence plays a vital role. The article will analyse and explore the doctrine, intentions and organization of well-known terrorist and paramilitary groups: Al-Qaeda, Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), (Irish Republican Army) IRA, and Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC)...Read more
Γιώργος Παπανδρέου: Εγώ πρότεινα στον Ερτο γάν την εκμετάλλευση της Ενέργειας!
Δύο σεμινάρια σε ‘Αγκυρα και Φόρειν ΄Οφις και η διπλωματία των βόθρων!
Πρόσφατα έλαβαν χώρα δύο σεμινάρια για μας δίχως εμάς. Ένα στην Άγκυρα στις 28 Φεβρουαρίου 2015 και το άλλο στο Φόρειν ΄Οφις στο Λονδίνο στις 2 Μαρτίου 2015. Αμφότερα στόχευαν στην εξυπηρέτηση τουρκικών στόχων και αυτό ένας μπορεί εύκολα να συμπεράνει αν λάβει υπόψη τα όσα λέχθηκαν στο προηγηθέν σεμινάριο στις 28 Φεβρουαρίου 2015 στην Άγκυρα με έντονη την βρετανική συμβολή. Α) Κλείσιμο του Κυπριακού για να βοηθηθεί η προβληματική ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και να καμφθούν οι αντιρρήσεις της Κυπριακής Κυβέρνησης για άνοιγμα κεφαλαίων και β) να βάλει χέρι και πόδι η Τουρκία ως συνέταιρος στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Κύπρου μέσω των κατεχομένων με λύση που προσδοκά η Τουρκία. Και που όλοι όσοι έλαβαν μέρος ευελπιστούν στην αναγνώριση του παράνομου μορφώματος μέσω της ρατσιστικής ΔΔΟ με πολιτική ισότητα (δύο κράτη).
Σεμινάριο στο Φόρειν ΄Οφις 2.3.2015
Στις 6 Μαρτίου 2015 με ανταπόκρισή μου στο Ράδιο Πρώτο στη Λευκωσία, αναφέρθηκα στο σεμινάριο που διοργανώθηκε στις 2 Μαρτίου 2015 στο Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας στο Λονδίνο, δηλαδή την ίδια μέρα το βράδυ της οποίας μίλησε ο Ε/κ διαπραγματευτής κ. Ανδρέας Μαυρογιάννης στο LSE. Τέτοιο σεμινάριο πρώτη φορά έγινε, με οικοδεσπότη το Βρετανό Υφυπουργό Ευρώπης κ. Ντέιβιντ Λίττινγτον, και με φιλοξενούμενους το Κυπριακό Επιμελητήριο και το παράνομο τουρκοκυπριακό αντίστοιχο.
Στο σεμινάριο, που οργανώθηκε αθόρυβα και δίχως προκαταρτική ανακοίνωση και που αποφασίστηκε κατά την τελευταία επίσκεψη του κ. Λίττινγτον στην Κύπρο, παρευρέθηκαν και μίλησαν ο κ. Φειδίας Πηλείδης, πρόεδρος του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου και ο κ. Φικρί Τόρος, πρόεδρος του ούτω καλούμενου Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου, με θέμα τα οφέλη από την επίλυση του Κυπριακού και τον ρόλο των Επιμελητηρίων. Ο κ. Πηλείδης μίλησε για οφέλη για τις δύο κοινότητες από μια βιώσιμη λύση στην Κύπρο, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή που εμπερικλείει την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή… (Υπενθυμίζεται ότι στο πρόσφατο παρελθόν είχε ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων στην Κύπρο με ένα φιλμάκι που πρόβαλε το Κυπριακό Επιμελητήριο με ξένες χρηματοδοτήσεις με την προσυπογραφή και του νομπελίστα κ. Χρ. Πισσαρίδη, με στόχο να πεισθούμε οι Έλληνες της Κύπρου «πόσο πλούσιοι θα γίνουμε και τι καλά που θα είναι όταν συνεργαστούμε επιχειρηματικά με την Τουρκία μετά από μια λύση ΔΔΟ…»).
The Armenian Genocide And The Creation Of Israel
By: Gregory J. Wallance
Διαβάστε περισσότερα...
Sarah Aaronsohn
Next month is the 100th anniversary of the start of the Armenian genocide during which the Ottoman-Turkish government murdered one and a half million of its Armenian citizens. Obscured by the horror of the 20th century’s first genocide is the role that the Armenian holocaust played in the events leading to the creation of Israel or that it was the backdrop to an extraordinary love story.
* * * * *
It began on April 24, 1915. The pretext was that the Armenians were supporting Ottoman-Turkey’s enemy, Russia, but one purpose was to fulfill pan-Islamic dreams of a huge Islamic state from the Mediterranean to the Ural Mountains. Orders had gone out to “without mercy and without pity, kill all from the one month old to the ninety-year old.” Armenian political leaders, educators, writers, clergy, and dignitaries were rounded up and tortured and then hanged or shot.
With the leadership gone, the Turks followed up by arresting Armenian men en masse, marching them out of their towns, and, with the aid of mobs and bandits, hacking them to death with axes, pitchforks, hoes, iron rods, and hatchets. Then it was the turn of the Armenian women, children, and the elderly, who were pulled from their homes and forced on death marches into the scorching Syrian desert.
Soon the Turkish countryside became so littered with decomposing bodies that the government told provincial leaders to “issue the strictest instructions so that the corpses in your village are buried.” In general, these instructions were ignored.
In November 1915, Sarah Aaronsohn, a homesick young 25-year-old Palestinian Jew unhappily married to a Bulgarian Jewish businessman, fled her husband’s home in Constantinople while he was away on a business trip. She set out by train for her home in Palestine. But first she had to cross Turkey.
Τρίτη 17 Μαρτίου 2015
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
21 χρόνια
μετά την άνανδρη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη αποφασίσαμε, αναλαμβάνοντας
τις δικές μας ευθύνες, να σημάνουμε την έναρξη μιας σειρά δράσεων που θα φέρουν
τον τίτλο «Πρωτοβουλία μνήμης Θεόφιλου Γεωργιάδη» και τον σκοπό, όχι μόνο της
επιβίωσης της ίδιας της μνήμης, αλλά και της αναζωπύρωσης του αγώνα για την
απελευθέρωση του τόπου, στον οποίο πρωτοστάτησε ο ήρωας Θεόφιλος Γεωργιάδης.
Ο Θεόφιλος
Γεωργιάδης, που στις 10 το βράδυ της 20ης Μαρτίου 1994, δολοφονήθηκε από
πράκτορα των των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του στην οδό
Θουκυδίδη στην Αγλαντζιά της Λευκωσίας. Ο ήρωας Θεόφιλος Γεωργιάδης, που έκανε
τρόπο ζωής την Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, που βρέθηκε νεκρός, αγκαλιά
με το περιοδικό «Φωνή του Κουρδιστάν» που εξέδιδε η Επιτροπή. Ο Θεόφιλος
Γεωργιάδης, που δεν σταμάτησε να φωνάζει για τα δίκαια του κυπριακού
Ελληνισμού, για τον τερματισμό της κατοχής, για την εξακρίβωση της τύχης των
αγνοουμένων. Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης που –αλύγιστος και αιώνιος- κατανόησε πως η
συναδέλφωση με επίσης σκλαβωμένους λαούς είναι αναπόφευκτη.
Είμαστε
σήμερα υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε εκ νέου μια Πρωτοβουλία, με αφορμή τη
συμπλήρωση 21 χρόνων από το βράδυ της δολοφονίας του Θεόφιλου Γεωργιάδη.
Είμαστε υποχρεωμένοι να φωνάξουμε εκ νέου για τη λειτουργία του φασιστικού
τουρκικού κράτους, όχι μόνο όσον αφορά το Κουρδιστάν αλλά και όσον αφορά την
Κύπρο. Έχουμε τεράστια ευθύνη, ως κοινωνία, να ζωντανέψουμε ξανά το πνεύμα όσων
έδωσαν ζωή και ψυχή στον αγώνα του Κουρδικού λαού και προσέφεραν τα μέγιστα
στον αγώνα του Κυπριακού λαού.
21 χρόνια
μετά, επιλέγουμε να ιδρύσουμε την «Πρωτοβουλία μνήμης Θεόφιλου Γεωργιάδη» γιατί
τα αιτήματα είναι ζωντανά και επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε. Ο κουρδικός λαός
συνεχίζει να αγωνίζεται για την απελευθέρωση των εδαφών που του ανήκουν, ενώ ο
κυπριακός ελληνισμός επιμένει στην απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών του. Το
τουρκικό φασιστικό κράτος πρέπει να πληρώσει. Είναι καιρός να επιλέξουμε
ανάμεσα στο δίλημμα λήθη ή μνήμη. Η μνήμη θα μας οδηγήσει σε νέους αγώνες, σε
νέες πάλες, σε νέα οράματα και για την Κύπρο και κατ’ επέκταση για κάθε λαό που
στενάζει κάτω από την μπότα του δικού του Αττίλα, όπως είναι ο κουρδικός. Ο
Θεόφιλος Γεωργιάδης ζει στους αγώνες του σήμερα.
Εμείς, ως
«Πρωτοβουλία Μνήμης Θεόφιλου Γεωργιάδη», καλούμε τον κόσμο που τιμά τη μνήμη
του ήρωα του κυπριακού ελληνισμού να λάβει μέρος στην εκδήλωση που θα
πραγματοποιήσουμε την Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:
Προσυγκέντρωση
στον κυκλικό κόμβο «ΟΧΙ» στις 18:30.
Έναρξη
πορείας μνήμης στις 19:00 με προορισμό το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας.
Εκδήλωση στο
οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας στις 20:00.
- Χαιρετισμός εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Μνήμης Θεόφιλου Γεωργιάδη
από τον νομικό, Ευστάθιο Ευσταθίου.
από τον νομικό, Ευστάθιο Ευσταθίου.
- Χαιρετισμός από φίλο και συναγωνιστή του ήρωα.
- Ομιλία από τον Χρήστο Ιακώβου, διευθυντή ΚΥΚΕΜ.
Στον χώρο θα
προβληθεί υλικό από τη ζωή και τη δράση του Θεόφιλου Γεωργιάδη.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
Turkey's Secret Proxy War in Libya?
Subject: Turkey's Secret Proxy War in Libya? | The National Interest
Subject: Pakistan warns Turkey: Don't make our mistakes - Al-Monitor: the Pulse of the Middle East
Subject: New FM Could Break Ground with Turkey - Middle East - News - Arutz Sheva#.VQfWrWccSos
20 χρόνια από τη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη
Χρήστου Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών
Στις 20 Μαρτίου συμπληρώνονται 20 χρόνια από τη
δολοφονία του πρώην υπαλλήλου του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών και δραστήριου
υποστηρικτή του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, Θεόφιλου Γεωργιάδη. Η
δολοφονία εκείνη υπήρξε η πρώτη που σημειώθηκε από τις τουρκικές μυστικές
υπηρεσίες με θύμα Ελληνοκύπριο μετά το 1974 και μάλιστα μέσα στις ελεύθερες
περιοχές.
Σήμερα, αναλύοντας προσεκτικά το πλαίσιο της
δολοφονίας του Θεόφιλου Γεωργιάδη μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι η
δολοφονία αποτελούσε μέρος της στρατηγικής ψυχολογικού πολέμου που εξαπέλυσε
τότε η Τουρκία σε δύο μέτωπα: πρώτον στο Κυπριακό και δεύτερο στο Κουρδικό. Ο
ψυχολογικός πόλεμος (ή ψυχολογικές επιχειρήσεις) διενεργείται μέσω της
εκτέλεσης ενεργειών με σκοπό τη μετάδοση συγκεκριμένων ενδείξεων και μηνυμάτων
στον αντίπαλο. Οι συγκεκριμένες ενέργειες είναι σχεδιασμένες με τέτοιο τρόπο
που αποβλέπουν στο να μεταβάλουν τη συμπεριφορά του αντιπάλου αφού επηρεάσουν
πρώτα τον ορθολογισμό και το ψυχισμό του. Ο τύπος αυτός του πολέμου εκφράζει
την πλέον υπόγεια και ύπουλη μορφή πολέμου, διότι χρησιμοποιεί όλα εκείνα τα
μέσα προκειμένου να πλήξει άτομα και σύνολα και να τους επηρεάσει τη σκέψη και
τα συναισθήματα με απώτερο στόχο την ηθική τους συντριβή.
Η δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη κατατάσσεται
στον τακτικό ψυχολογικό πόλεμο, σε αντίθεση με τη σύλληψη Οτσαλάν το 1999 που
εντάσσεται στο στρατηγικό ψυχολογικό πόλεμο. Η διαφορά έγκειται στο ότι με τη
σύλληψη Οτσαλάν, η Τουρκία επεδίωξε και πέτυχε σε μεγάλο βαθμό να υπονομεύσει
καθοριστικά την αποφασιστικότητα και τη θέληση του ΡΚΚ να συνεχίσει τον
ασύμμετρο πόλεμο εναντίον της.
Στη περίπτωση της δολοφονίας του Θεόφιλου Γεωργιάδη
επεδίωξε πιο βραχυπρόθεσμους στόχους με σκοπό να ασκήσει ψυχολογική πίεση και
να υπονομεύσει το ηθικό. Συγκεκριμένα, μέσω της δολοφονίας καταδείχθηκαν,
σημειολογικά, δύο στοιχεία που καθορίζουν και τη βάση της ανάλυσης του τακτικού
ψυχολογικού πολέμου που εξαπέλυσαν τότε οι Τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.
Πρώτον, η δολοφονία πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής στην Κύπρο
του τότε υπουργού εθνικής άμυνας,
Γεράσιμου Αρσένη, οποίος επισκεπτόταν επίσημα το νησί με σκοπό την
προώθηση του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Δεύτερον, η δολοφονία
πραγματοποιήθηκε την παραμονή της πιο σημαντικής κουρδικής εορτής, της
πρωτοχρονιάς (Νεβρόζ), η οποία πήρε τεράστιες εθνικές διαστάσεις αφού
ταυτίστηκε, στις δεκαετίες του 1980 και ’90, με την Κουρδική εξέγερση κατά του
Τουρκικού κράτους.
Η Τουρκία, με τη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη,
επεδίωξε μέσω της άσκησης ψυχολογικής πίεσης να στείλει δύο σαφή μηνύματα προς
την Ελληνική πλευρά. Πρώτον, ότι θα αντιδράσει δυναμικά στο ζήτημα της
ενίσχυσης της άμυνας της Κύπρου μέσω του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου
και, δεύτερον, ότι θα κτυπήσει όποιον παρείχε σημαντική βοήθεια προς το
Κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα.
Με την εισαγωγή της μεθόδου της δολοφονίας ως μέσου
άσκησης πολιτικής στην Κύπρο, πρακτική που παραδοσιακώς, η Τουρκία χρησιμοποιεί
στο εσωτερικό, ενίσχυσε την ψυχολογική βία που ασκεί σε βάρος της ελληνοκυπριακής
πλευράς μετά την εισβολή του 1974. Μακροπρόθεσμα, η δολοφονία του Θεόφιλου
Γεωργιάδη, απετέλεσε την πρώτη τακτική νίκη της Τουρκίας στον ψυχολογικό πόλεμο
που εξαπέλυσε τότε, σε μία αλυσίδα γεγονότων (1996 Ίμια, 1998 ακύρωση της
έλευσης των πυραύλων S-300, και 1999 σύλληψη
Οτσαλάν), τα οποία οδήγησαν στην υλοποίηση δύο στρατηγικών στόχων: την αμυντική
αποδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της ακύρωσης του Δόγματος του
Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και την ελληνική αποσύνδεση από το Κουρδικό ζήτημα.
Ινφογνώμων Πολιτικά: Η θρησκευτική διπλωματία της Τουρκίας
Ινφογνώμων Πολιτικά: Η θρησκευτική διπλωματία της Τουρκίας: Του Κώστα Ράπτη Η τουρκική εκδοχή του κοσμικού κράτους υπήρξε εξαρχής άκρως ιδιόρρυθμη – καθώς παρά τις κινήσεις θρησκευτικού αποχρωμα...
Διαβάστε περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα...
Ετοιμος ο Πούτιν να θέσει τα πυρηνικά όπλα της Ρωσίας σε ετοιμότητα
Ετοιμος να θέσει το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας σε επιχειρησιακή ετοιμότητα ήταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατά την περίοδο εντάσεων στην Ουκρανία και την Κριμαία, όπως δηλώνει ο ίδιος ο Ρώσος πρόεδρος σε ντοκιμαντέρ που μετέδωσε την Κυριακή η ρωσική κρατική τηλεόραση.
Σε απόσπασμα του ντοκιμαντέρ που είχε προβληθεί προ ημερών ο Ρώσος πρόεδρος δήλωνε πως είχε διατάξει την προσάρτηση της ουκρανικής χερσονήσου της Κριμαίας εβδομάδες πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
Στο ντοκιμαντέρ με τίτλο «στο δρόμο προς την πατρίδα», ο Πούτιν υποστηρίζει πως η ζωή του Ουκρανού πρώην προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς διέτρεχε κίνδυνο, όπως και των Ρώσων της Κριμαίας προ της εισβολής και της ακόλουθης προσάρτησης της χερσονήσου στις 18 Μαρτίου εν μέσω διεθνούς κατακραυγής. «Ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί να αποκόψουμε την Κριμαία από την Ουκρανία έως τη στιγμή που ξεκίνησαν αυτά τα γεγονότα, η ανατροπή της κυβέρνησης»δήλωσε ο Πούτιν.
Σχετικά με την τοποθέτησή του πως το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας είχε τεθεί σε κατάσταση ετοιμότητας, ο κ Πούτιν δήλωσε: «Ημασταν έτοιμοι να το κάνουμε αυτό».
«Η Κριμαία είναι ιστορικό μας έδαφος. Εκεί ζουν Ρώσοι. Βρίσκονταν σε κίνδυνο. Δεν μπορούμε να τους εγκαταλείψουμε», πρόσθεσε ο Ρώσος πρόεδρος.
Ισχυρίζεται επίσης, χωρίς να προχωρά σε λεπτομέρειες, ότι διεξήγαγε μία «κλειστή» δημοσκόπηση μεταξύ των κατοίκων της Κριμαίας, η οποία κατέδειξε ότι το 75% του γενικού πληθυσμού ήθελε να ενωθεί με τη Ρωσία.
Η Ρωσία είχε αρχικά αρνηθεί ότι ήταν Ρώσοι οι στρατιώτες που εμφανίστηκαν στην Κριμαία με στολές χωρίς διακριτικά -«οι πράσινοι μικροί άνθρωποι», όπως έγιναν γνωστοί. Ωστόσο μεταγενέστερα ο Πούτιν παραδέχτηκε ότι ανέπτυξε στρατεύματα στη χερσόνησο «για να σταθούν δίπλα στις δυνάμεις αυτοάμυνας της Κριμαίας».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)