Συγγνώμη από τον στρατηγό Μακρίσταλ

Εκλήθη στον Λευκό Οίκο για να δώσει εξηγήσεις για επιτιμητικά σχόλιά του

AP

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Στον Λευκό Οίκο εκλήθη χθες εσπευσμένα ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής στο Αφγανιστάν, στρατηγός Στάνλεϊ Μακρίσταλ, ώστε να δώσει εξηγήσεις για επιτιμητικά σχόλια κατά του προέδρου Ομπάμα και συνεργατών του που χρησιμοποίησε σε συνέντευξη.

Ο στρατηγός Μακρίσταλ, ο οποίος ζήτησε χθες δημόσια συγνώμη για την «εσφαλμένη κρίση» του σε συνέντευξή του στο μουσικό περιοδικό «Rolling Stone», εκλήθη να παραστεί αυτοπροσώπως στη μηνιαία σύσκεψη για το Αφγανιστάν στον Λευκό Οίκο, αντί να την παρακολουθήσει μέσω ασφαλούς σύνδεσης βίντεο όπως γίνεται συνήθως. Ο πρόεδρος Ομπάμα έχει τη δυνατότητα να διατάξει την άμεση παύση του Μακρίσταλ από τα καθήκοντά του, όπως έκανε και με τον προκάτοχό του, στρατηγό Μακίρναν, πέρυσι τον Μάιο. Ο Μακρίσταλ πέρασε τη χθεσινή ημέρα στο τηλέφωνο, απολογούμενος σε όσους έθιξε με τη συνέντευξή του, όπως τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ σε Αφγανιστάν και Πακιστάν Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Το γραφείο του κ. Χόλμπρουκ επιβεβαίωσε τη συνομιλία σε λιτή ανακοίνωση: «Ο στρατηγός Μακρίσταλ επικοινώνησε τηλεφωνικά για να απολογηθεί για τη συνέντευξη και να αποδεχθεί την πλήρη του ευθύνη γι’ αυτή», ενώ τη «βαθιά του απογοήτευση» ανάφερε σε ανακοίνωσή του ο ΑΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ ναύαρχος Μάικ Μάλεν.


Στη συνέντευξη, ο Μακρίσταλ εμφανίζει τον εαυτό του ως «μοναχικό λύκο», που βρίσκεται σε δυσμένεια στους κύκλους της εξουσίας της Ουάσιγκτον. Ο 55χρονος ανώτατος αξιωματικός περιγράφει μάλιστα τον εαυτό του απογοητευμένο από την προεδρία Ομπάμα, αναφέροντας ότι, αν και ψήφισε τον Αφροαμερικανό υποψήφιο πρόεδρο, ουδέποτε κατάφερε να αισθανθεί ότι η φωνή του εισακούστηκε στον Λευκό Οίκο.

Την οργή του προέδρου Ομπάμα φέρεται να προκάλεσαν τα κοροϊδευτικά λόγια του Μακρίσταλ για τον αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, το όνομα του οποίου χρησιμοποιεί ως αφορμή για λογοπαίγνια, ενώ σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο στρατηγός διηγείται πώς προτιμά να σβήνει αμέσως, προτού καν τα διαβάσει, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον Χόλμπρουκ.

Συνεργάτης του Μακρίσταλ, που συμμετέχει στη συνέντευξη-ποταμό, καταφέρεται κατά του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Ομπάμα, απόστρατο στρατηγό Τζιμ Τζόουνς, τον οποίο χαρακτηρίζει «παλιάτσο, κολλημένο στο 1985». Η συνέντευξη, που έχει τίτλο «Ο ασυγκράτητος στρατηγός», περιγράφει την αντίδραση του Μακρίσταλ πριν υποχρεωθεί να παραστεί σε επίσημο δείπνο με Γάλλους διπλωμάτες στο Παρίσι: «Θα προτιμούσα να με δέρνανε αλύπητα 20 άντρες, παρά να πάω στο δείπνο αυτό», λέει ο στρατηγός.

Στήριξη από τον Καρζάι

Σε βοήθεια του Μακρίσταλ έσπευσε, όμως, χθες ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι του Αφγανιστάν, που χαρακτήρισε τον στρατηγό «καλύτερο διοικητή» του ΝΑΤΟ.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Το Μινσκ έκλεισε τις στρόφιγγες

Η Λευκορωσία παρακρατεί ρωσικό φυσικό αέριο που προορίζεται για την Ευρώπη

Reuters, A.P., AFP

ΜΙΝΣΚ. Η Λευκορωσία έκλεισε χθες τις στρόφιγγες ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, καθώς συνεχίζεται η διαμάχη της με τη Μόσχα. Σε αντίθεση με την αναστάτωση από αντίστοιχη διαμάχη Ρωσίας-Ουκρανίας την Πρωτοχρονιά του 2008, το νέο επεισόδιο στον πόλεμο του αερίου δεν αναμένεται να επηρεάσει τους Ευρωπαίους καταναλωτές, αφού μόνο το 20% των ρωσικών εξαγωγών διέρχεται από τη Λευκορωσία, ενώ η ζήτηση είναι μικρή λόγω θέρους.

Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι η Λευκορωσία τής χρωστάει 155 εκατ. δολάρια, αφού το Μινσκ συνεχίζει να καταβάλλει μειωμένο αντίτιμο για το ρωσικό αέριο (150 δολάρια ανά 1.000 κυβικά αερίου, αντί της κανονικής τιμής των 169 δολαρίων το πρώτο τρίμηνο και 184 το δεύτερο τρίμηνο του έτους). Με τους ρυθμούς αυτούς, η Μόσχα αναμένει ότι στο τέλος της χρονιάς το Μινσκ θα χρωστάει 500 εκατ. δολάρια.


Η Λευκορωσία, αντίθετα, ισχυρίζεται ότι η Μόσχα είναι εκείνη που χρωστάει χρήματα για τη διέλευση του ρωσικού αερίου από το έδαφός της και υπολογίζει τα ρωσικά χρέη στα 200 εκατ. δολάρια. Τη Δευτέρα, η Ρωσία μείωσε την παροχή αερίου στη Λευκορωσία κατά 15%, ενώ χθες έκλεισε κι άλλο τις στρόφιγγες, μειώνοντας την παροχή κατά 30%.

Η Μόσχα απειλεί να εφαρμόσει προοδευτικά μειώσεις της τάξης του 70%. Το Μινσκ αντέδρασε παρακρατώντας ρωσικό φυσικό αέριο που προορίζεται για εξαγωγή προς την Ευρώπη. Εως χθες, δεν είχε γίνει σαφής η επίδραση της απόφασης αυτής στην παροχή αερίου στις ευρωπαϊκές χώρες. Η χώρα που επρόκειτο να επηρεαστεί περισσότερο είναι η Λιθουανία, που προμηθεύεται το 100% του φυσικού αερίου της από τη Ρωσία μέσω Λευκορωσίας. Λιθουανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η χώρα είναι τεχνικά έτοιμη να προμηθεύεται, προσωρινά, ρωσικό αέριο μέσω Λεττονίας.

Το «μαξιλάρι» της Ρωσίας στη διαμάχη αυτή είναι η Ουκρανία, από την οποία διέρχεται το υπόλοιπο 80% των ρωσικών εξαγωγών προς την Ευρώπη. Η Μόσχα σκόπευε να αυξήσει τις ποσότητες αερίου που εξάγει μέσω Ουκρανίας, ενώ εκτίμησε ότι, λόγω της χαμηλής κατανάλωσης τους θερινούς μήνες, οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να αντισταθμίσουν τις απώλειες χρησιμοποιώντας και ποσότητες αερίου που έχουν αποθηκεύσει.

Η διαμάχη είναι μία ακόμη έκφραση της συνολικής διαπραγμάτευσης που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στη Λευκορωσία και τη Ρωσία. Οι στενότατες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών αναζητούν νέο σημείο ισορροπίας, καθώς ο Λευκορώσος διά βίου πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο έχει πάψει να αποτελεί αξιόπιστο σύμμαχο της Μόσχας. Τα ρωσικά σχέδια για ίδρυση τελωνειακής ένωσης Ρωσίας, Καζακστάν, Λευκορωσίας προχωρούν χωρίς τη Λευκορωσία, μετά την αποχώρηση του Λευκορώσου πρωθυπουργού από τις διαπραγματεύσεις στα τέλη Μαΐου. Η τριμερής τελωνειακή ένωση, προάγγελος, ενδεχομένως, νέου μορφώματος περιφερειακής ολοκλήρωσης στα πρότυπα της Ε.Ε., επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουλίου. Η τελωνειακή ένωση θα περιλαμβάνει τελικά μόνο τη Ρωσία και το Καζακστάν. Η Λευκορωσία είχε αποχωρήσει επικαλούμενη άλλη διαμάχη με τη Ρωσία σχετικά με τους δασμούς στο ρωσικό πετρέλαιο. Η Λευκορωσία εξάγει διυλισμένο ρωσικό πετρέλαιο και υποστηρίζει ότι, εφόσον πρόκειται να υπάρξει τελωνειακή ένωση, δεν πρέπει να πληρώνει πλήρεις εξαγωγικούς δασμούς για το πετρέλαιο αυτό.

Το κλίμα μεταξύ των δύο πρωτευουσών επιδεινώθηκε χθες, μετά την περιπαικτική απάντηση του Ρώσου προέδρου Μεντβέντεφ στο αίτημα του Μινσκ να πληρώσει τα χρέη του σε είδος. «Δεν θέλουμε ούτε πίτες ούτε βούτυρο ούτε τυρί, μόνο σκληρό νόμισμα», είπε ο Μεντβέντεφ, προξενώντας την έντονη αντίδραση του Λουκασένκο.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Εντείνεται η δράση των Κούρδων

Επίθεση με πέντε νεκρούς στην Κωνσταντινούπολη
Τα «Γεράκια για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν» ανέλαβαν την ευθύνη

AFP, Reuters, A.P.

ΑΓΚΥΡΑ. Τα «Γεράκια για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν» (ΤΑΚ) ανέλαβαν την ευθύνη για τη νέα βομβιστική ενέργεια εναντίον Τούρκων στρατιωτικών, που κόστισε χθες τη ζωή σε τέσσερις αξιωματικούς και σε μία 17χρονη κόρη στρατιωτικού. Η τουρκική κυβέρνηση είναι πεπεισμένη ότι βρίσκεται σε εξέλιξη επίθεση εναντίον της πολιτικής ανοιγμάτων που εφαρμόζει στο Kουρδικό και αναζητεί τους ηθικούς αυτουργούς των πληγμάτων.

Οι πέντε χθεσινοί θάνατοι στρατιωτικών, που έβγαιναν νωρίς το πρωί με λεωφορείο από κατοικίες αξιωματικών στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, ήρθαν να προστεθούν στις θανατηφόρες επιθέσεις που εξαπέλυσε το ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία το Σαββατοκύριακο. Συνολικά 50 Τούρκοι ένστολοι έχουν χάσει τη ζωή τους στο νέο κύμα δράσης των Κούρδων αυτονομιστών, τους τελευταίους δύο μήνες. Αγνωστος παραμένει ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ των Κούρδων από τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού σε διάφορες περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας, αλλά και -για σύντομο χρονικό διάστημα το Σάββατο- στην επαρχία Ιρμπίλ του ιρακινού Κουρδιστάν.


Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Ταράφ», ανώτατοι στρατιωτικοί, περιλαμβανομένου του στρατηγού Γκιουρμπούζ Καγιά, πληροφόρησαν τον πρωθυπουργό Ερντογάν ότι οι Κούρδοι αντάρτες είχαν εντοπιστεί δυόμισι ώρες πριν πραγματοποιήσουν την επιδρομή εναντίον τουρκικού φυλακίου στο Χακιάρι, τα ξημερώματα του Σαββάτου. Κανείς όμως δεν κινήθηκε για να αποτρέψει την αιματηρή επίθεση.

Εδώ ξεκινούν τα σενάρια. Το απλούστερο είναι ότι οι αρμόδιοι στρατιωτικοί απλώς θεώρησαν ότι επρόκειτο για λαθρεμπόρους που κινούνταν στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας και έκαναν τα στραβά μάτια. Ομως αυτό που πιστεύουν κυβερνητικοί κύκλοι είναι ότι ενδεχομένως η επίθεση αφέθηκε να εκδηλωθεί προκειμένου να έρθει σε δύσκολη θέση ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν. Ο Ερντογάν έχει πραγματοποιήσει σειρά ανοιγμάτων προς τους Κούρδους της Τουρκίας, εξοργίζοντας την όλο και πιο ανίσχυρη κεμαλική αντιπολίτευση. Το να φανεί ότι η χορήγηση πολιτιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων προς τους Κούρδους δεν καταπραΰνει, αλλά αντίθετα οξύνει τον κουρδικό εθνικισμό, είναι βούτυρο στο ψωμί του κεμαλικού κατεστημένου.

Ο Ερντογάν ετοιμάζεται να καταφέρει ένα ακόμη πλήγμα εναντίον του κατεστημένου αυτού, με τη συνταγματική μεταρρύθμιση που ψήφισε η Εθνοσυνέλευση η οποία αναμένει έγκριση ή απόρριψη από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Πρόκειται για μια κρίσιμη μάχη, που θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον ρόλο του στρατού ως πανίσχυρου πόλου εξουσίας στην Τουρκία.

Αντί, όμως, στο επίκεντρο των συζητήσεων να βρίσκεται η διαμάχη αυτή, η έξαρση της δράσης των Κούρδων αυτονομιστών οδηγεί σε εκκλήσεις για επιστροφή στην παντοκρατορία του στρατού, με την κήρυξη καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης στις κουρδικές επαρχίες.

Μετέωρα τα ανοίγματα

Εν τω μεταξύ, πολλά από τα ανοίγματα του Ερντογάν προς τους Κούρδους έχουν μείνει μετέωρα. Το πιλοτικό πρόγραμμα αμνήστευσης Κούρδων ανταρτών που επέστρεψαν στην Τουρκία από το Ιράκ απέτυχε παταγωδώς, όταν πολλοί απ' αυτούς συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Τα ελεγχόμενα από τους κεμαλιστές δικαστήρια απαγόρευσαν το κυριότερο κουρδικό κόμμα κατηγορώντας το για σχέσεις με τους αντάρτες, ενώ τις τελευταίες ημέρες οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν πραγματοποιήσει κύμα συλλήψεων επιφανών Κούρδων κατηγορούμενων για σχέσεις με το ΡΚΚ.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

H πολιτική των μηδενικών προβλημάτων

The Guardian

Η κλιμάκωση των συγκρούσεων μεταξύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και των Κούρδων αυτονομιστών κατά μήκος των νοτιοανατολικών συνόρων της Τουρκίας τονίζει πόσο δρόμο έχει ακόμη να διανύσει η τουρκική κυβέρνηση Ερντογάν για να επιλύσει το «κουρδικό ζήτημα». Η κλιμάκωση των συγκρούσεων, όμως, θέτει ένα μεγαλύτερο ερώτημα: σε ποιο βαθμό, η πολιτική «των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες», που ακολουθούν ο Ερντογάν και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, αποφέρει πραγματικούς καρπούς.

Η έντονη καταδίκη του Ερντογάν μετά τον θάνατο των 11 στρατιωτών από αντάρτες του PKK, το περασμένο Σάββατο, αντανακλά τη δυσαρέσκεια που προκαλεί το γεγονός ότι οι μη στρατιωτικές λύσεις της Αγκυρας απέδωσαν ελάχιστα από τότε που το κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚP) ανέλαβε την εξουσία στην Τουρκία.


Εκφράζεται τώρα ανησυχία μήπως περαιτέρω κλιμάκωση των συγκρούσεων οδηγήσει την Τουρκία να επαναλάβει στρατιωτική επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ, όπου έχουν τη βάση τους ορισμένοι αντάρτες του PKK, όπως έπραξε το 2008. Μια τέτοια επιχείρηση θα επιδείνωνε τις σχέσεις Αγκυρας - Βαγδάτης.

Η πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» της Τουρκίας σκοντάφτει επίσης στο ζήτημα του αρμενικού θυλάκου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν, όπου τέσσερις Αρμένιοι και ένας Αζέρος στρατιώτης σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις το περασμένο Σάββατο. Η Τουρκία και η Αρμενία υποτίθεται ότι υπέγραψαν ειρηνευτική συνθήκη τον περασμένο χρόνο, στην οποία όμως το Αζερμπαϊτζάν, στενός σύμμαχος της Τουρκίας, αντέδρασε με οργή, ζητώντας να επιλυθεί προηγουμένως η διαμάχη για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αντί να περιορίσει τις εντάσεις, η πρωτοβουλία του Ερντογάν τις υποδαύλισε.

Παρά τις φιλοδοξίες της να δράσει ως περιφερειακή δύναμη, η Τουρκία δεν συνόδευσε τις εξαγγελίες της με πειστικές πράξεις ούτε στην Κύπρο. Στις εκλογές στις αρχές του χρόνου, οι Τουρκοκύπριοι ψήφισαν υπέρ νέου προέδρου, που φαίνεται ότι ευνοεί τη λύση της διχοτόμησης της νήσου, παρά το γεγονός ότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση της νήσου, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, τις οποίες στηρίζουν η Ελλάδα και η Ε.Ε. Η Τουρκία βελτίωσε σίγουρα τις σχέσεις της με έναν σημαντικό γείτονα, το Ιράν. Η απόφαση Ερντογάν να ψηφίσει κατά της επιβολής νέων κυρώσεων από τον ΟΗΕ στην Τεχεράνη απογοήτευσε τις ΗΠΑ και τις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ ικανοποίησε τον Αχμεντινετζάντ. Οι πρωτοβουλίες του Ερντογάν στην εξωτερική πολιτική, η προσέγγιση με το Ιράν, η σύγκρουση με το Ισραήλ και το «φλερτ» με ύποπτες χώρες όπως η Συρία ώθησαν ξένους σχολιαστές να μιλήσουν για «στρατηγικό αναπροσανατολισμό» της τουρκικής πολιτικής, μακριά από τη Δύση και το ΝΑΤΟ και προς τον αραβικό και τον μουσουλμανικό κόσμο. Ο Νταβούτογλου ισχυρίζεται ότι οι δυτικές χώρες δεν θα πρέπει να ανησυχούν.

Ωστόσο, από τη δυτική σκοπιά τουλάχιστον, το πρόβλημα δεν είναι ότι οι Ερντογάν και Νταβούτογλου επιθυμούν σημαντικότερο ρόλο για την Τουρκία. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά, επιδιώκοντας αυτό τον ρόλο, τα θαλασσώνουν.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Σχέδιο ανάπλασης δυναμιτίζει το Μεσανατολικό

AFP, Reuters

ΡΑΜΑΛΑ. Σε δυσχερή θέση ενώπιον του Λευκού Οίκου θέτει εκ νέου τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, η αιφνιδιαστική έγκριση από τον δήμο της Ιερουσαλήμ σχεδίου για την ανάπτυξη αρχαιολογικού πάρκου στην ανατολική πλευρά της πόλης.

Ο κ. Νετανιάχου, ο οποίος σε δύο εβδομάδες αναμένεται να μεταβεί στην Ουάσιγκτον προκειμένου να συζητήσει με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα αναφορικά με την πρόοδο των έμμεσων διαπραγματεύσεων για το Μεσανατολικό, είχε ζητήσει τον περασμένο Μάρτιο από τον δήμαρχο της Ιερουσαλήμ, Νιρ Μπαρκάτ, να αναβάλει την υλοποίηση του σχεδίου, ούτως ώστε να μην προκληθεί νέα ένταση με τις ΗΠΑ. Το σχέδιο, γνωστό ως «Κήποι του Βασιλιά», προβλέπει την κατεδάφιση 22 παλαιστινιακών κατοικιών, οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν διαθέτουν πολεοδομικές άδειες, στην περιοχή Αλ Μπουστάν.


Η απόφαση του δήμου της Ιερουσαλήμ προκάλεσε ήδη την αντίδραση της Παλαιστινιακής Αρχής, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά και του υπουργού Αμυνας του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ. «Αυτό δεν θα περάσει έτσι», δήλωσε χθες, εμφανώς εξοργισμένος, ο επικεφαλής του διαπραγματευτικού επιτελείου της Παλαιστινιακής Αρχής, Σάεμπ Ερακάτ. «Επικοινώνησα με την αμερικανική κυβέρνηση εκ μέρους του προέδρου Αμπάς και ζήτησα από τον Λευκό Οίκο να παρέμβει άμεσα για να ανακληθεί η συγκεκριμένη απόφαση των Ισραηλινών», πρόσθεσε ο ίδιος. Από την πλευρά του, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε λόγο για «ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο τις έμμεσες διαπραγματεύσεις για την ειρηνική διευθέτηση του Παλαιστινιακού», ενώ ο κ. Μπάρακ υποστήριξε ότι τα μέλη της υπηρεσίας που ενέκρινε το σχέδιο για το αρχαιολογικό πάρκο στερούνται λογικής. «Ο δήμος της Ιερουσαλήμ και η επιτροπή για την ανάπτυξη της πόλης απέδειξαν για μία ακόμα φορά ότι στερούνται λογικής και αίσθησης του χρόνου», σημείωσε ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας.

Στο μεταξύ και ενώ το ειρηνευτικό κουαρτέτο χαρακτήρισε χθες τη μερική άρση του οικονομικού αποκλεισμού της Γάζας «βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», η ιρανική αντιπροσωπεία της Ερυθράς Ημισελήνου, με ένα εμπορικό πλοίο που μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια, θα αποπλεύσει με προορισμό την παλαιστινιακή περιοχή στα τέλη της εβδομάδας. «Το πλοίο μεταφέρει 1.100 κιλά ανθρωπιστικής βοήθειας, κυρίως τρόφιμα, είδη ρουχισμού και φάρμακα», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της ιρανικής Ερυθράς Ημισελήνου, Αμπντολραούφ Αντιμπχαντέχ. Σύμφωνα με τον τελευταίο, στο πλοίο, το οποίο αναμένεται στη Λωρίδα της Γάζας σε 14 μέρες, επιβαίνουν πέντε εθελοντές της Ερυθράς Ημισελήνου και πέντε δημοσιογράφοι.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Εντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης κατά του Ερντογάν

A.P., AFP

ΑΓΚΥΡΑ. Την αντίδραση του ηγέτη του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) Κεμάλ Κιλιτσάρογλου προκάλεσαν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Ερντογάν, που απέδωσε έμμεσα τις πρόσφατες επιθέσεις Κούρδων ανταρτών στην Τουρκία στην ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ.

«Να μιλήσει ανοιχτά»

«Το ΡΚΚ επιδιώκει να πλήξει την οικονομική, κοινωνική και δημοκρατική ανάπτυξη της χώρας μας. Γνωρίζουμε ποιοι είναι οι “υπεργολάβοι” του ΡΚΚ», είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός, χωρίς ωστόσο να αποσαφηνίσει ποιους ακριβώς εννοεί.


Την απορία αυτή εξέφρασε ο κ. Κιλιτσάρογλου, που ζήτησε από τον πρωθυπουργό να γίνει πιο σαφής. «Αν ο πρωθυπουργός μιας χώρας μιλά για μια τόσο σοβαρή κατάσταση, θα πρέπει να γνωρίζει κάτι συγκεκριμένο. Ποιες είναι οι δυνάμεις που στηρίζουν την τρομοκρατία; Ο πρωθυπουργός οφείλει να μιλήσει ανοιχτά για αυτές, ώστε το κοινό να μπορέσει να αντιδράσει ανάλογα», είπε ο κ. Κιλιτσάρογλου.

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Μέση Ανατολή έχουν φέρει την Τουρκία στο επίκεντρο της προσοχής. Η αυστηρή καταδίκη του Ισραήλ από τον Ταγίπ Ερντογάν, μετά την αιματηρή επιχείρηση κατά του Στολίσκου της Ελευθερίας, και η τουρκική ψήφος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά των κυρώσεων στο Ιράν κάνουν ορισμένους να υποστηρίζουν ότι το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ της χώρας προσπαθεί να μετακινήσει τον άξονα του ενδιαφέροντός του από τη Δύση προς την Ανατολή.

Αυτό εξηγεί ο αναλυτής του διεθνούς ινστιτούτου στρατηγικών μελετών STRATFOR Τζορτζ Φρίμαν, που εκτιμά ότι, παρά τα φαινόμενα, η τουρκική πολιτική δεν μεταβλήθηκε.

Αλλαξαν οι σχέσεις ισχύος

«Αυτό που άλλαξε ριζικά είναι οι σχέσεις ισχύος και οι συσχετισμοί στην υπόλοιπη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας δεν θα επανέλθουν στο επίπεδο που βρίσκονταν πριν από την υπόθεση του στολίσκου στη Γάζα, όπως φαίνεται και από τις έμμεσες κατηγορίες Ερντογάν. Αυτό, όμως, δεν οφείλεται τόσο στην ισραηλινή επιχείρηση όσο στη συνειδητή επιλογή της Αγκυρας να απομακρυνθεί από το Τελ Αβίβ, σε μια προσπάθεια να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στον μουσουλμανικό κόσμο. Η πρωτοβουλία αυτή θυμίζει τον Νάσερ στην Αίγυπτο, τηρουμένων ασφαλώς των αναλογιών», λέει ο κ. Φρίμαν.

Σε ό,τι αφορά τη συμφωνία Βραζιλίας - Τουρκίας - Ιράν, με στόχο την ανταλλαγή σχάσιμου υλικού, ο κ. Φρίμαν εκτιμά ότι η απόρριψη της πρότασης από την Ουάσιγκτον δεν πρέπει να θεωρηθεί αποτυχία της τουρκικής διπλωματίας. «Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, αλλά η Τουρκία είναι η μόνη που μπορεί να πετύχει τη γεφύρωση αυτή», λέει ο κ. Φρίμαν.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ανήκει η Τουρκία στην Ευρώπη;

Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)

Που ανήκει τελικά η Τουρκία; Στην Ευρώπη και την ευρωπαϊκή ιστορία ή ανήκει μόνο στην Aσία; Τα τελευταία χρόνια η Τουρκική διπλωματία επεστράτευσε την ακαδημαϊκή κοινότητα της χώρας προκειμένου να ενισχύσει την προσπάθειά της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τακτική ήταν συστηματική και απέβλεπε στο να ετοιμάσει στερεότυπες απαντήσεις σε ερωτήματα που, κατά τους Τούρκους, αποδεικνύουν ότι υπάρχει μια αντίφαση στην ευρωπαϊκή πολιτική.

Βασικός στόχος της Τουρκικής διπλωματίας ήταν να δημιουργήσει, σε πολιτικό επίπεδο ένα νέο πλαίσιο εντυπώσεων και στερεοτύπων για να αποδείξει ότι οι έννοιες της ευρωπαϊκής ιστορίας και γεωγραφίας που αφορούν την Τουρκία, δεν έχουν τον ρόλο που συνήθως τους αποδίδουν οι Ευρωπαίοι ιστορικοί. Έτσι για τους Τούρκους, οι ίδιες οι συζητήσεις που αφορούν τη σχέση του τουρκικού (ή του οθωμανικού) κόσμου με την Ευρώπη είναι πολύ πιο παλιές απ’ όσο νομίζεται• τόσο παλιές, που η μέχρι τώρα ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και τα αποτελέσματά της να μην έχουν τη σημασία που τους αποδίδεται.


Για την Τουρκική Διπλωματία, η έννοια της γεωγραφίας της Ευρώπης είναι μια αυθαίρετη κατασκευή των δυτικοευρωπαίων γεωγράφων, που γεννιέται στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν τίθεται ένα συμβατικό όριο για την Ευρώπη, ανατολικά των Ουραλίων. Για τους Έλληνες και τους Ρωμαίους η τομή μεταξύ Ευρώπης και Ασίας ήταν αδιανόητη• οικοδόμησαν τον πολιτισμό τους επί των δύο αυτών ηπείρων. Όσο για τις σημερινές ευρωπαϊκές χώρες, ούτε κι αυτές υπακούουν σε μια κοινή γεωγραφία ούτε ανήκουν σε μια κοινή οικογένεια, σύμφωνα πάντα με την Τουρκική διπλωματία.

H οθωμανική αυτοκρατορία, πρόγονος του τουρκικού κράτους, εμφανίζεται στο ευρωπαϊκό προσκήνιο από τον 11ο αιώνα και σταδιακά αναδεικνύεται ως ο διάδοχος της Βυζαντικής αυτοκρατορίας. Εγκαθίσταται στην Κωνσταντινούπολη, αναγνωρίζοντάς την ως το ισχυρότερό της σύμβολο• διεκδικώντας, μάλιστα, την κληρονομιά της, αφού καλεί την Βυζαντική κοινωνική ελίτ να καταλάβει υψηλές κρατικές θέσεις• αφού μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τέμενος και τόπο ταφής πολλών σουλτάνων της.

O Μωάμεθ ο B΄ συμπεριφερόταν ως πρίγκιπας της Αναγέννησης, συγκεντρώνοντας γύρω του Έλληνες και Ιταλούς διανοούμενος. O Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, τον 16ο αιώνα, ζητεί από τον Μεγάλο Βεζύρη του, Έλληνα στην καταγωγή, να τον ενημερώνει για τα ευρωπαϊκά πράγματα. Παρήγγειλε μάλιστα στη Βενετία μια τιάρα με τέσσερα στέμματα, για να υπενθυμίζει, ως άλλος αυτοκράτορας των Ρωμαίων, ότι είναι ο ευρωπαίος αντίπαλος του Καρόλου του E΄, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η προσπάθεια της Τουρκικής πολιτιστικής διπλωματίας να παρουσιάσει την οθωμανική εξωτερική πολιτική ως ένα από τους κύριους συντελεστές της ευρωπαϊκής διπλωματικής σκακιέρας. Oι διαταγές της, εκτός από τα οθωμανικά, γράφονταν στα ελληνικά, τα ιταλικά και τα σλαβικά. Tα ανοίγματα προς την Ευρώπη έγιναν πιο συγκεκριμένα μέσω των διομολογήσεων, όταν οι Γάλλοι βασιλείς χρησιμοποιούν την οθωμανική δύναμη, παρά τις έντονες εκκλησιαστικές αντιρρήσεις, ως αντίβαρο στην αυστριακή πίεση. Λίγο νωρίτερα, το 1492, η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε επιδείξει μια μοναδική ευαισθησία, από όλες τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις, για τους καταδιωκόμενους Εβραίους της Iσπανίας.

Tα ανοίγματα, ωστόσο, σταμάτησαν όταν η αυτοκρατορία κερδίζεται από τη σουνιτική αυστηρότητα, τα τέλη του 16ου αιώνα. Ακολούθησε μια αγκύλωση. H επιστημονική και η πνευματική επικοινωνία σταμάτησαν. Απαγορεύτηκε η τυπογραφία. Oι επιστημονικές ανακαλύψεις δεν πέρασαν. Ήταν, σύμφωνα με τα τουρκικά επιχειρήματα, τα χρόνια της στασιμότητας. Αργότερα, μετά το 1683, οι σουλτάνοι θα διαπιστώσουν την καθυστέρησή τους, θα στραφούν και πάλι στην Ευρώπη, τουλάχιστον για τον στρατιωτικό τους εκσυγχρονισμό, απ’ όπου θα διεισδύσει το γενικότερο, κίνημα της δυτικοποίησης μέσα στην αυτοκρατορία.

H Δύση θα θαυμάζεται αλλά και θα αντιμετωπίζεται με δυσπιστία, όταν οι ελίτ των μεταρρυθμίσεων αισθάνονται ότι λεηλατούνται από τη δυτική επιθετικότητα. Θα συντελεστούν, ωστόσο, σημαντικές μεταρρυθμίσεις εν ονόματι της δυτικοποίησης, τις οποίες και θα συνεχίσει το κεμαλικό κράτος. Mε τις ίδιες σταθερές βλέψεις προς τη Δύση, ακόμη και όταν εγκαθιστά τη νέα πρωτεύουσά του στην καρδιά. Ανατολίας.

Πρόσφατα, ακόμη, το 1963, η Τουρκία, μαζί με την Ελλάδα τότε, ήταν υποψήφια, μετά από αίτησή της, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Δεν ετέθη, όμως ποτέ, το θέμα αν ανήκει στην Ευρώπη. Oι αντιρρήσεις που ακούστηκαν αφορούσαν την οικονομική της κατάσταση και τη μεταναστευτική της απειλή. H εσωτερική της κατάσταση, όμως, αποτελούσε ένα σταθερό εμπόδιο στην ευρωπαϊκή της ένταξη. Mε άλλα λόγια, η τουρκική διπλωματία προσπάθησε να παρουσιάσει ότι η υποψηφιότητα δεν είναι, ακριβώς, θέμα κοινής ιστορίας ή γεωγραφίας. Αλλά, παραπέμπει σ’ ένα ενδο-ευρωπαϊκό πρόβλημα που με τη σειρά του προκαλεί το δίλημμα της ένταξης ή όχι της Τουρκίας.

Όσον αφορά την ίδια την Τουρκία, η τουρκική διπλωματία υπήρξε εξαιρετικά κατηγορηματική, ότι δηλαδή η χώρα είναι έτοιμη να αφομοιώσει τις επιβαλλόμενες μεταρρυθμίσεις, περισσότερο από όσο το έκανε με τις ατελείς προσπάθειες του 19ου και του 20ού αιώνα. Δεν πρόκειται απλώς για μια στροφή των ελίτ που δύσκολα θα την ακολουθήσουν οι μάζες. Επομένως, η Τουρκική διπλωματία καταλήγει συμπερασματικά στο επιχείρημα ότι σε κάθε περίπτωση, το τουρκικό ζήτημα στην ΕΕ δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ένα νέο πρόβλημα, αλλά ως ένα παλιό το οποίο χαρακτηρίζουν μόνο παλινωδίες.

www.geopolitics-gr.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Δύσκολες στιγμές για τη Μέρκελ

Του Nicholas Kulish
The New York Times

Μόνιμες εκκλήσεις της αντιπολίτευσης για άμεση προκήρυξη εκλογών αντιμετωπίζει πλέον η καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ. Ταυτόχρονα, εντονότατες αντιπαραθέσεις μεταξύ των εταίρων του κυβερνητικού συνασπισμού γεννούν στα γερμανικά ΜΜΕ υπόνοιες για επικείμενη κατάρρευση της κυβέρνησης.
Η κυρία Μέρκελ, μετά την παραίτηση δύο υψηλόβαθμων αξιωματούχων του κόμματός της και την πρόσφατη εκλογική ήττα στη Ρηνανία - Βεστφαλία, βρίσκεται στο επίκεντρο της χειρότερης πολιτικής κρίσης από την ημέρα που ορκίστηκε καγκελάριος το 2005.

Η απόφασή της να βοηθήσει στην οικονομική διάσωση της Ελλάδας και να δεσμεύσει ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο γερμανικών πόρων για τη στήριξη του ευρώ θα της κοστίσουν ακριβά, καθώς οι Γερμανοί ψηφοφόροι δεν είναι ευτυχείς που αναγκάστηκαν να παίξουν τον ρόλο του από μηχανής θεού για τους σπάταλους εταίρους τους.


Πριν από λίγες μέρες, η γερμανική κυβέρνηση πρότεινε μέτρα λιτότητας που θα βοηθήσουν στην εξοικονόμηση 80 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2014 και στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Ταυτόχρονα, όμως, το «σφίξιμο της ζώνης» οδήγησε χιλιάδες αγανακτισμένους Γερμανούς στους δρόμους.

Το περιοδικό Der Spiegel χαρακτήρισε την, υπό την ηγεσία της κυρίας Μέρκελ, συμμαχία των συντηρητικών Χριστιανοδημοκρατών και των υπερμάχων της οικονομίας της αγοράς Ελευθέρων Δημοκρατών «μια κυβέρνηση υπό κατάρρευση», προσθέτοντας ότι «κανείς δεν θα στοιχημάτιζε στη μακροημέρευσή της ούτε καν οι πιο πιστοί οπαδοί της Μέρκελ».

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, η Γερμανίδα καγκελάριος ρωτήθηκε από δημοσιογράφο κατά πόσον ο κυβερνητικός συνασπισμός πνέει τα λοίσθια. Η κυρία Μέρκελ χαμογέλασε μελαγχολικά και κουνώντας το κεφάλι, απάντησε απλώς ότι «η κυβέρνηση έχει επίγνωση των καθηκόντων της».
Η ψηφοφορία για την εκλογή Γερμανού προέδρου, μετά την παραίτηση του Χερστ Κέλερ, εξελίσσεται σε πραγματική δοκιμασία για τη Μέρκελ. Μπορεί ο πρόεδρος να μη διαδραματίζει πολιτικό ρόλο, αλλά η ψηφοφορία για την εκλογή του αποτελεί δοκιμή της κομματικής συνοχής στο στρατόπεδο της Μέρκελ.

Αν η καγκελάριος δεν εξασφαλίσει την πλειοψηφία που απαιτείται για την εκλογή του Κρίστιαν Βουλφ, του πρωθυπουργού του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας, η προεδρική εκλογή θα ισοδυναμεί με ψήφο άρσης της εμπιστοσύνης στη σημερινή κυβέρνηση.

Ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Σίγκμαρ Γκάμπριελ δήλωσε στην εφημερίδα Stuttgarter Zeitung ότι το κόμμα του είναι πανέτοιμο να αναλάβει την κυβέρνηση. Ωστόσο, όπως προσέθεσε, δεν πιστεύει ότι η κυβέρνηση θα καταρρεύσει από λεπτό σε λεπτό, καθώς οι κομματικοί αξιωματούχοι θα συμμορφωθούν όταν εξαναγκαστούν να λάβουν μία απόφαση.

Όμως, εκτός από τον κύριο Κέλερ, ο πρωθυπουργός της Έσσης Ρόναλντ Κοχ ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει την παραίτησή του και τα γερμανικά ΜΜΕ πιθανολογούν ότι θα παραιτηθεί και ο υπουργός Άμυνας Καρλ Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ, μετά τη δριμύτατη κριτική που δέχθηκε όταν πρότεινε την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας.

Οι κομματικοί παράγοντες του κυβερνητικού συνασπισμού συνιστούν «ηρεμία και τήρηση των τύπων», καθώς οι αντιπαραθέσεις τον τελευταίο καιρό έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο και οι ηγέτες των κομμάτων εκτοξεύουν μεταξύ τους ύβρεις. Ο Χέρμαν Γκρόχε, γενικός γραμματέας των Χριστιανοδημοκρατών, παραδέχθηκε μιλώντας σε δημοσιογράφους ότι η κατάσταση δεν είναι δυνατόν να εξακολουθήσει ως έχει.
Ωστόσο, ο Αμερικανός αναλυτής Τζάκσον Τζέινς του Αμερικανικού Ινστιτούτου Σύγχρονων Γερμανικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο «Τζον Χόπκινς», πιστεύει ότι ο κ. Βουλφ, ο προεδρικός υποψήφιος της Μέρκελ, θα κερδίσει την προεδρική εκλογή και η κυβέρνηση θα παραμείνει στην εξουσία. «Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και οι Γερμανοί δεν αρέσκονται στα πολιτικά διαζύγια», κατέληξε ο Αμερικανός ειδικός.

Διαβάστε περισσότερα...

Τι συμβαίνει με την Τουρκία

Thomas Friedman
The New York Times

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής μου στην Κωνσταντινούπολη δέχθηκα τέσσερις σημαντικές ερωτήσεις, από ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες και οι οποίες είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στην Τουρκία: Πρώτον, «παρακμάζει η Δύση και αναδύονται στη θέση της νέες παγκόσμιες δυνάμεις από την Ανατολή»; Δεύτερον, «χάρηκα που τα είπαμε, αλλά γίνεται, σε παρακαλώ, να μην αναφέρεις το όνομά μου σε κάποιο άρθρο σου; Αν το κάνεις, φοβάμαι ότι η επιχείρηση, η εφημερίδα μου ή εγώ θα υποστούμε αντίποινα από την κυβέρνηση». Τρίτον, «έχει δίκιο ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν όταν λέει ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του ΡΚΚ στην Τουρκία;» Και, τέταρτον, «πιστεύεις ότι η κυβέρνηση Ομπάμα θα τιμωρήσει την Τουρκία επειδή ψήφισε εναντίον της επιβολής κυρώσεων στο Ιράν; Εξάλλου, η Αμερική χρειάζεται την Τουρκία περισσότερο απ’ ό,τι η Τουρκία την Αμερική».


Η πρώτη ερώτηση για την παρακμή της Δύσης είναι στην ουσία μια έμμεση αναφορά στην ακμή της Τουρκίας. Οι Τούρκοι ήθελαν να μπουν στην Ε.Ε., αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε. Σήμερα, η επιχειρηματική τάξη της χώρας δεν ασχολείται καν με το θέμα. Η Ευρώπη μοιάζει νεκρή μπροστά στην Τουρκία, η οικονομία της οποίας αναπτύχθηκε πέρυσι με τους ταχύτερους ρυθμούς στον κόσμο, μετά εκείνες της Κίνας και της Ινδίας. Οι Αμερικανοί έχουν συνηθίσει να βλέπουν την Τουρκία είτε ως γέφυρα είτε ως βάση – γέφυρα μεταξύ μουσουλμανικού κόσμου και Δύσης και βάση για τις επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. «Η Τουρκία όμως δεν είναι γέφυρα, είναι κέντρο», υποστηρίζει ο Μουζαφέρ Σενέλ, διεθνολόγος στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.

Από την πτώση της ΕΣΣΔ και έπειτα, η Τουρκία μετατράπηκε σε κέντρο του δικού της οικονομικού χώρου, ο οποίος εκτείνεται από τη Ρωσία μέχρι τα Βαλκάνια και από τον Καύκασο έως τη Μέση Ανατολή. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος για να το διαπιστώσει είναι να κοιτάξει τον πίνακα αναχωρήσεων στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, απ’ όπου αναχωρούν πτήσεις για τις μισές πρωτεύουσες του κόσμου. Το 1980, οι συνολικές εξαγωγές της Τουρκίας ανέρχονταν σε τρία δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2008, είχαν φτάσει τα 132 δισεκατομμύρια. Είναι φυσικό, επομένως, η Τουρκία να βλέπει τον εαυτό της ως ανεξάρτητη δύναμη με δικαίωμα να χαράσσει τη δική της πολιτική στο διεθνές στερέωμα.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν υιοθετεί εσχάτως συμπεριφορές τύπου Ούγκο Τσάβες και Βλαντιμίρ Πούτιν. Εξ ου και η δεύτερη ερώτηση που δεχόμουν συχνά. Σε καμία άλλη δημοκρατία δεν είδα ανθρώπους να φοβούνται τόσο πολύ για κυβερνητικά αντίποινα. Επιπλέον, ο Ερντογάν δεν καταδικάζει πλέον μόνο τις επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς, στη Γάζα, αλλά ενισχύει και θεωρίες συνωμοσίας, όπως η τρελή ιδέα ότι το Ισραήλ συνεργάζεται με το ΡΚΚ.

Τι μπορεί να κάνει η Αμερική; Η συμβουλή μου είναι ότι θα πρέπει να αποφύγει μία δημόσια σύγκρουση με τον Ερντογάν, ώστε να μην του δώσει την ευκαιρία να συσπειρώσει την κοινή γνώμη γύρω του. Ας χαράξει τις κόκκινες γραμμές της και ας αφήσει τις δημοκρατικές δυνάμεις της Τουρκίας να του αντιπαρατεθούν.

Διαβάστε περισσότερα...

Αλβανία: αντιδράσεις στο “δόγμα Νταβούτογλου”

Αναδημοσίευση από http://parisis.wordpress.com από στο 22/06/2010

«Νεο-Οθωμανισμός και Αλβανία»

Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, το αλβανικό πολιτικό περιοδικό MAΡΟ δημοσίευσε άρθρο με τον τίτλο «Νεο-Οθωμανισμός και Αλβανία», γραμμένο από τον γνωστό συγγραφέα και αναλυτή Πίρο Μίσα, με θέμα την ομιλία που εκφώνησε στα τέλη του 2009 στο Σεράγεβο ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου. Σημειώνεται ότι την ομιλία του Τούρκου ΥΠΕΞ δημοσίευσε στο ΜΑΡΟ πριν από ένα μήνα ο δημοσιογράφος του περιοδικού Λορέντς Βαγγέλη, μαζί με σχόλιο ότι το περιοδικό δεν συμφωνεί με τις απόψεις Νταβούτογλου. Επίσης, η εφημερίδα Σέκουλι, είχε φιλοξενήσει σχόλιο του πρώην προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανών των Σκοπίων, Αρμπέρ Τζαφέρι, ο οποίος στρεφόταν εναντίον των απόψεων του Νταβόυτογλου.

Το άρθρο του Μίσα στο περιοδικό ΜΑΡΟ αναδημοσίευσαν οι κυριακάτικες εφημερίδες Πανοράμα, Κοριέρι, Αλμπάνια κ.ά. Αφού υπογραμμίζει ότι στο Σεράγεβο για πρώτη φορά ο Τούρκος ΥΠΕΞ επιβεβαίωσε τις υπόνοιες που από καιρό κυκλοφορούσαν ότι οι φιλοδοξίες της Τουρκίας να γίνει παγκόσμια δύναμη υπονοούν τη δημιουργία ζώνης τουρκικής επιρροής (είτε ηγεμονίας), η οποία θα ξεκινά από το μακρινό Αφγανιστάν και θα καταλήγει στις ακτές της Αδριατικής, δηλαδή στις περιοχές όπου κάποτε κυριαρχούσαν οι Οθωμανοί, ο Μίσα αναφέρει, μεταξύ άλλων:


Στην πράξη ο Νταβούτογλου κατέστησε σαφές στο Σεράγεβο ότι η νομιμότητα των γεωπολιτικών διεκδικήσεων της Τουρκίας επί μερικών περιοχών της Βαλκανικής και ευρύτερα, στηρίζεται και στο γεγονός ότι σήμερα στην Τουρκία ζουν, λέει, περισσότεροι Αλβανοί, Βόσνιοι, Τσετσένοι και Αμπχάζιοι, απ’ ότι ζουν στις αντίστοιχες χώρες τους. Είναι πλέον κατανοητό ότι η αναφορά, όποτε υπάρχει ευκαιρία, στους αποκαλούμενους Αλβανούς της Τουρκίας δεν είναι τυχαία. Όταν ακούγονται τέτοιες δηλώσεις, αυθόρμητα προκύπτουν μερικά ερωτηματικά: Από ποιες πηγές προέρχονται οι πληροφορίες ότι στην Τουρκία ζουν 5 εκατ. Αλβανοί, τη στιγμή που στη χώρα αυτή ποτέ δεν έγινε μια απογραφή όπου οι πολίτες να δηλώσουν την εθνική καταγωγή τους; Εφόσον οι Τούρκοι δέχονται ότι στη χώρα τους υπάρχουν τόσοι πολλοί Αλβανοί, έχουν άραγε αυτοί οι Αλβανοί τη δυνατότητα να ασκήσουν τα δικαιώματα που παγκοσμίως είναι αναγνωρισμένα για τις μειονότητες;

Το Δεκέμβριο ο Πρόεδρος της Τουρκίας Γκιούλ επισκεπτόμενος την Αλβανία, σε ομιλία που εκφώνησε στο τουρκικό σχολείο «Τουργκούτ Οζάλ» στα Τίρανα, δήλωσε εκτός των άλλων: «Επιτρέψτε μου να πω ότι όλοι εμείς μαζί είμαστε συστατικό ενός μεγάλου έθνους». Ποιανού έθνους; Διότι βάσει της διεθνώς αποδεκτής έννοιας «έθνος», Αλβανοί και Τούρκοι δεν μπορεί να είναι συστατικό του ίδιου έθνους. Αυτό θα ίσχυε εάν τη σύγχρονη έννοια του όρου «έθνος» την αντικαθιστούσαμε με την έννοια του όρου «μιλέτ» της εποχής των Οθωμανών, όπου οι κάτοικοι της Αυτοκρατορίας διαχωρίζονταν όχι βάσει της εθνικότητας, αλλά της θρησκευτικής ταυτότητας, θεωρώντας τους Αλβανούς μουσουλμάνους συστατικό του ίδιου μιλέτ με τους Τούρκους, τους Τσετσένους, τους Άραβες κ.ά., ενώ τους Αλβανούς χριστιανούς Ορθόδοξους τους θεωρούσαν συστατικό του μιλέτ των Ρωμιών μαζί με τους Έλληνες, τους Σέρβους, τους Βούλγαρους κ.ά. Πάνε μερικά χρόνια τώρα που ορισμένοι τουρκικοί κύκλοι εργάζονται στη βάση της ίδιας λογικής με εκείνην του Νταβούτογλου.

Την ανησυχία του για το φαινόμενο αυτό εξέφρασε πρώτος ο Άρμπερ Τζαφέρι από το Σεπτέμβριο του 2007, όταν σε άρθρο του έγραψε ότι ορισμένοι κύκλοι της τουρκικής κοινωνίας και του τουρκικού κράτους κάτω από το μανδύα της θρησκευτικής δραστηριότητας χρηματοδοτούσαν εκδηλώσεις ο πραγματικός στόχος των οποίων ήταν να αποδείξουν ότι οι αλβανοί είναι αναπόσπαστο συστατικό του οθωμανικού πολιτισμού. Ο Τζαφέρι αναφέρθηκε και σε μαζική τελετή που έγινε στο Λιμπράζντ όπου 200 αγόρια υποβλήθηκαν σε μαζική περιτομή σύμφωνα με την τουρκική παράδοση και κρατούσαν στα χέρια τους αλβανικές και τουρκικές σημαίες. Τέτοιες δραστηριότητες δεν είναι τυχαίες. Τέτοια σχέδια που κινούνται με το κάλυμμα της θρησκευτικής δραστηριότητας δημιουργούν προβλήματα στους κόλπους της κοινότητας των αλβανών, αλλά και στις κρατικές και εθνικές σχέσεις των αλβανών σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Τι θα γινόταν εάν Έλληνες και Σέρβοι θα έκαναν το ίδιο; Δηλαδή να βάφτιζαν παιδιά Αλβανών ορθοδόξων και να τους έδιναν να κρατούν ελληνικές ή σερβικές σημαίες;

Πέρυσι ο Δήμος Κωνσταντινούπολης με την ευκαιρία της θρησκευτικής εορτής του ιφτάρ γέμισε την κεντρική πλατεία Σκεντέρμπεη στα Τίρανα με τουρκικές σημαίες. Φέτος το ίδιο έγινε και στη Σκόδρα και παραδόξως κανένας δεν θυμήθηκε να πει ότι η τουρκική σημαία είναι σύμβολο του τουρκικού κράτους και δεν υπάρχει λόγος να υψώνεται σε θρησκευτικές εκδηλώσεις στην Αλβανία.

Όλα αυτά μέχρι χθες πιστεύαμε ότι ήταν πρωτοβουλίες μερικών κύκλων, η ομιλία του τούρκου ΥΠΕΞ, όμως, τους αποδίδει άλλο χαρακτήρα. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι όλο το γεωπολιτικό οικοδόμημα Νταβούτογλου στηρίζεται κυρίως σε δύο πολιτικο-πολιτιστικά στοιχεία: στην ισλαμική θρησκεία και την ιστορία, ή πιο συγκεκριμένα, στην αποκαλούμενη οθωμανική κληρονομιά. Τα δύο αυτά στοιχεία χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία του στενού κυκλώματος Οθωμανική κληρονομιά – ισλαμική θρησκεία – Τουρκία, το οποίο θα καθιστούσε εφικτή την επιτυχία της νέας τουρκικής στρατηγικής. Είναι τα ίδια στοιχεία στα οποία εστιάζεται η δραστηριότητα των κύκλων που αναφέρει ο Άρμπερ Τζαφέρι. Δεν είναι δύσκολο επίσης να αντιληφθεί κανείς ότι πίσω από πολύωρες συζητήσεις των τελευταίων ετών για την ιστορία είτε την ταυτότητα των αλβανών, το διακύβευμα δεν είναι το παρελθόν, αλλά το μέλλον μας. Επιμένοντας για ριζική αναθεώρηση της θέσης που καταλαμβάνει η κληρονομιά της οθωμανικής περιόδου και συνεπώς η ισλαμική θρησκεία στον συλλογικό αυτοπροσδιορισμό, στην κουλτούρα και γενικά στην αλβανική οντότητα, επιδιώκουν τον εκ νέου ιστορικό αυτοπροσδιορισμό των αλβανών και συνεπώς της θέσης τους ως προς το σύγχρονο κόσμο.

Φυσικά, διάφοροι κύκλοι δεν μπορούν να αντιταχθούν ανοικτά στη λαϊκή προσδοκία για ένταξη στην Ευρώπη, αλλά οι κατά καιρούς ιδέες που διατυπώνουν, σύμφωνα με τις οποίες η Αλβανία δεν ανήκει ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή και ότι λόγω της ιστορίας και της υποτιθέμενης μουσουλμανικής πίστης της πλειοψηφίας των αλβανών, η πιο φυσιολογική γεωπολιτική θέση της Αλβανίας θα ήταν εκείνη της γέφυρας, του μόνιμου μεσολαβητή μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, του παρελθόντος και του μέλλοντος, οι ιδέες αυτές, λοιπόν, δεν είναι και μακριά από τα οράματα του Νταβούτογλου. Θα πρέπει να προσθέσουμε ότι οι απόψεις αυτές καλύπτονται συνήθως με ένα εθνικιστικό πέπλο, όπου σημαντική θέση κατέχει η μεγιστοποίηση στερεοτύπων και υπονοιών που υπάρχουν σε βάρος των χριστιανών γειτόνων μας, ως ιστορικών μας εχθρών, από τις απειλές των οποίων μας υπεράσπισε ιστορικά δήθεν ακριβώς η Τουρκία και η μουσουλμανική μας πίστη.

Αφού αναφέραμε όλα αυτά, δικαιολογημένα προκύπτει το ερώτημα: Υπάρχει λόγος να ανησυχούμε; Υπάρχει άραγε κάτι το αληθινό στα όσα έγραφε ο Άρμπερ Τζαφέρι σε άρθρο στην εφημερίδα Σέκουλι με τίτλο: «Οθωμανική πρόκληση», το οποίο ασχολούνταν με την ομιλία του Νταβούτογλου στο Σεράγεβο, τονίζοντας: «Για μία ακόμα φορά η Τουρκία προσπαθεί να μας απομακρύνει από την Ευρώπη. Αυτή τη φορά επιδιώκει να υπονομεύσει την όλη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Αλβανίας, να μας γυρίσει πίσω στην “οθωμανική στρούγκα” και να μας κάνει συστατικό των σχεδίων της ίσως για μία ακόμα μάχη με την Ευρώπη για τα Βαλκάνια. Οι αλβανοί ανέτρεψαν τον κομμουνισμό για μια ευρωπαϊκή και όχι οθωμανική Αλβανία».

Υπάρχει πράγματι τέτοιος κίνδυνος; Εκ πρώτης όψεως όχι, εάν λάβουμε υπόψη ότι η πλειοψηφία των αλβανών θέλουν την Ευρώπη, γι΄ αυτό και κάθε πρόταση παρεκτροπής από την πορεία μας προς την Ευρώπη θα ήταν απαράδεκτη. Φυσικά οι Αλβανοί πολιτικοί θα πρέπει να καταστήσουν σαφές και χωρίς αμφιταλαντεύσεις στους Τούρκους επισήμους ότι η Αλβανία εκτιμά αρκετά θετικά την ανάπτυξη των σχέσεων με μια φίλη χώρα όπως η Τουρκία, αλλά η φιλία αυτή δεν μπορεί να στηρίζεται σε θέσεις όπως εκείνες του Νταβούτογλου, δηλαδή ούτε στην οθωμανική νοσταλγία, ούτε και στη θρησκευτική αλληλεγγύη! Επίσης θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι την εμπεδωμένη πλέον αυτή φιλία δεν εξυπηρετούν ενέργειες ορισμένων κύκλων, πόσο μάλλον όταν είναι γνωστό ότι οι αλβανοί είναι πολύ ευαίσθητοι όταν έχουν υπόνοιες πως κάποιος προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τη θρησκεία για άλλους σκοπούς που έχουν συνέπειες διάσπασης. Ελπίζω οι πολιτικοί μας, εάν δεν το έχουν κάνει, να το κάνουν με την πρώτη ευκαιρία. Δυσάρεστη γεύση άφησε κάποιος αλβανός πολιτικός που έγραψε άρθρο με ψευδώνυμο, στο οποίο, κατενθουσιασμένος, περιγράφει τη νέα τουρκική γεωπολιτική στρατηγική ως ιδιοφυία και τον Νταβούτογλου τον θεωρεί προσωπικότητα στο ανάστημα του Κίσινγκερ! Ένας άλλος αλβανός πολιτικός, με αξίωμα ανώτερο από τον προηγούμενο, βγήκε στην τηλεόραση και μιλώντας για την αλβανο-τουρκική παραδοσιακή φιλία, αναφέρθηκε και στον αποκαλούμενο προνομιακό ρόλο που είχαν οι αλβανοί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία? Ο κάθε πολίτης μπορεί να εκφράσει την άποψή του ελεύθερα, αλλάζουν όμως τα πράγματα όταν μιλούν οι πολιτικοί, διότι τίθεται το ερώτημα: Ταυτίζονται οι δηλώσεις αυτές με την επίσημη πολιτική του κράτους;

Φυσικά η Τουρκία ως μεγάλη χώρα μπορεί να προσδοκά να γίνει παγκόσμια δύναμη, οι Αλβανοί από την άλλη, έχουν κάθε λόγο να βλέπουν με συμπάθεια την άνοδο της τουρκικής πολιτικής και οικονομικής παρουσίας στην περιοχή και στη χώρα τους. Στην Αλβανία υπάρχει ολόκληρο δίκτυο τουρκικών σχολείων από την προσχολική ηλικία μέχρι το πανεπιστήμιο, σήμερα τα σχολεία αυτά παρακολουθούν 3.860 άτομα, ενώ άλλα 3.260 άτομα έχουν αποφοιτήσει. Και εδώ όμως υπάρχει ένα αλλά? το οποίο έχει σχέση με τη διαφάνεια. Θα ήταν καλό η αλβανική κοινή γνώμη να γνώριζε περισσότερα για το «Κίνημα Γκουλέν», ιδιοκτησία του οποίου είναι τα τουρκικά σχολεία στην Αλβανία, τι εκπροσωπεί αυτό, μάλιστα να γνώριζε και για την πολεμική που γίνεται κατά καιρούς στην Τουρκία για το Κίνημα και τον ιδρυτή του Φετουλάχ Γκουλέν. Υπάρχουν άτομα που βλέπουν το Κίνημα αυτό με καχυποψία, το θεωρούν ως πολιτικό κίνημα που έχει ως στόχο να δημιουργήσει μια ελίτ που θα δώσει ισλαμικό χαρακτήρα στο τουρκικό κράτος και την τουρκική κοινωνία. Ποια είναι η αλήθεια; Στα Βαλκάνια όμως, περισσότερη διαφάνεια δεν κάνει κακό.

Ο Αλβανός αρθρογράφος καταλήγει ως εξής: «Συμπέρασμα: Θέσεις όπως εκείνες του Νταβούτογλου αποτελούν προκλήσεις, προκλήσεις οι οποίες μπορεί να αντιμετωπιστούν χωρίς να βλάψουν καθόλου τις αρκετά καλές σχέσεις με την Τουρκία και για όσο διάστημα η πολιτική ηγεσία της χώρας θα γνωρίζει ποιο είναι το εθνικό μας συμφέρον και θα είναι εκφραστής της πλειοψηφίας των αλβανών, οι οποίοι σκέπτονται, όπως έγραφε ο Ισμαήλ Κανταρέ, ότι: «Η Δύση αυτή, έτσι όπως είναι, προβληματική, υπεροπτική, πιο πολύ απωθητική παρά φιλόξενη, αυτή η Δύση η οποία, όπως και η δημοκρατία, όπως και η ελευθερία, δεν είναι τόσο όμορφη, ούτε και τέλεια, όπως την ονειρευόμασταν την εποχή της δυστυχίας μας (του κομμουνισμού), αυτή η Δύση λοιπόν παραμένει η μοναδική μας λύση».

Διαβάστε περισσότερα...

Μια ταινία διχάζει την Ιαπωνία

Στο επίκεντρο του «Ορμου» μια κοινότητα που ασχολείται με την αλιεία δελφινιών

Α.Ρ.

ΤΟΚΙΟ. Η προβολή του βραβευμένου με Οσκαρ ντοκιμαντέρ «Ο Ορμός» («Τhe Cove») πρόκειται να ξεκινήσει τις ερχόμενες ημέρες σε πολλές κινηματογραφικές αίθουσες στην Ιαπωνία, παρά τις συνεχιζόμενες πιέσεις που δέχονται οι ιδιοκτήτες τους από εθνικιστικές ομάδες. Οι Ιάπωνες εθνικιστές υποστηρίζουν ότι το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ είναι αντεθνικό και βλάπτει τα ιαπωνικά συμφέροντα.

Στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται μια ιαπωνική κοινότητα που ασχολείται με την αλιεία δελφινιών. Οι σκηνές θανάτωσης των όμορφων θαλάσσιων θηλαστικών «σοκάρουν τους θεατές». Ηδη, ο διανομέας της ταινίας για τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, η εταιρεία Unplugged, ανακοίνωσε ότι την ταινία θα προβάλλουν αρχικά έξι κινηματογράφοι σε ολόκληρη τη χώρα από τις 3 Ιουλίου. Αργότερα, όπως τουλάχιστον έχει προγραμματιστεί, την ταινία θα προβάλλουν 16 αίθουσες.


Οι προβολές, ωστόσο, που είχαν προγραμματιστεί από τρεις άλλους κινηματογράφους, τελικώς ματαιώθηκαν εξαιτίας των διαδηλώσεων και διαμαρτυριών των εθνικιστικών οργανώσεων. Μάλιστα, οι υπεύθυνοι των συγκεκριμένων κινηματογράφων πρόσφατα ανακοίνωσαν ότι δεν πρόκειται να επιχειρήσουν νέα προβολή της ταινίας.

Ωστόσο, αυτές οι αρχικές ματαιώσεις της προβολής του «Ορμου» αποτέλεσαν αφορμή για τη σύνταξη επιστολής την οποία υπογράφουν δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και σκηνοθέτες, και προτρέπουν τους αιθουσάρχες να μην οπισθοχωρήσουν μπροστά στις πιέσεις των εθνικιστών. Ταυτόχρονα οι Ιάπωνες διανοούμενοι καταδεικνύουν τους περιορισμούς της ελευθερίας του λόγου που αντιμετωπίζει ακόμα και σήμερα η χώρα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εθνικιστές δρουν κατά αυτόν τον τρόπο. Πριν από δύο χρόνια, απειλητικά τηλεφωνήματα και ο φόβος των διαδηλώσεων προκάλεσαν τη ματαίωση της προβολής της ταινίας «Γιασουκούνι», που πραγματεύεται το ζήτημα ενός ιαπωνικού μνημείου που τιμά τους πεσόντες στρατιώτες, ακόμα και τη στρατιωτική ηγεσία που καταδικάστηκε και εκτελέστηκε για εγκλήματα πολέμου.

Στο ντοκιμαντέρ «Ο Oρμος» πρωταγωνιστεί ο Ρικ Ο’ Μπάρι, εκπαιδευτής του θρυλικού κινηματογραφικού δελφινιού σταρ, του Φλίπερ.

Στο Ταϊτζί, ένα μικρό ψαροχώρι, οι κάτοικοι του οποίου συστηματικά ασχολούνται με το κυνήγι και τη θανάτωση των δελφινιών, οι δημοτικές αρχές και ο συνεταιρισμός των ψαράδων υπερασπίζονται τις παραδοσιακές πρακτικές της αλιείας του πανέξυπνου θαλάσσιου θηλαστικού υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα τοπικό έθιμο οι ρίζες του οποίου χάνονται στην Ιστορία. Τα δελφίνια που θανατώνονται δεν απειλούνται με αφανισμό ενώ ανάλογες πρακτικές ακολουθούνται και σε άλλες τοποθεσίες της Ιαπωνίας. Παρ’ όλα αυτά το κρέας δελφινιού δεν αποτελεί συνηθισμένο έδεσμα.

Η ταινία που θα προβληθεί στους ιαπωνικούς κινηματογράφους φέρει ειδική σήμανση, στην οποία αναφέρεται ρητά ότι όσοι εμφανίζονται στην ταινία ούτε διαμαρτύρονται εναντίον του κυνηγιού δελφινιού ούτε τάσσονται υπέρ τέτοιων πρακτικών. Επίσης, τα πρόσωπα των Ιαπώνων που δίνουν συνέντευξη στους δημιουργούς της ταινίας είναι επεξεργασμένα κατά τρόπο ώστε να μην αναγνωρίζονται, κάτι που δεν συνέβη όταν προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ στις ΗΠΑ.

Οι εθνικιστικές οργανώσεις αναφέρουν ότι οι δημιουργοί της ταινίας έχουν διασυνδέσεις με την ομάδα κατά της φαλαινοθηρίας «Θαλάσσιος Ποιμένας», που η ιαπωνική κυβέρνηση χαρακτηρίζει τρομοκρατική λόγω της δράσης της κατά των φαλαινοθηρικών.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Αφγανιστάν: Ορυκτός πλούτος ενός τρισεκατομμυρίου

Του Donald G. McNeil Jr.
The New York Times

Ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα ορυκτών με αξία που υπερβαίνει το 1 τρισ. δολ. (3 τρισ. δολ. σύμφωνα με Αφγανούς ειδικούς), ικανά να μεταβάλουν ριζικά την οικονομία της φτωχής χώρας, εντόπισαν οι ΗΠΑ. Τα μέχρι σήμερα άγνωστα κοιτάσματα, που περιλαμβάνουν τεράστιες φλέβες σιδήρου, χαλκού, κοβαλτίου, χρυσού και κρίσιμων βιομηχανικών μετάλλων όπως του λιθίου, είναι εντυπωσιακά μεγάλα και περιλαμβάνουν τέτοια ποικιλία ορυκτών που μπορούν να καταστήσουν το Αφγανιστάν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα εξόρυξης στον κόσμο.

Απόρρητο μνημόνιο
Αυτά αποκαλύπτει εσωτερικό μνημόνιο του Πενταγώνου, που αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το «Αφγανιστάν μπορεί να γίνει η Σαουδική Αραβία του λιθίου», απαραίτητο υλικό για την κατασκευή μπαταριών. Τον αμύθητο ορυκτό πλούτο του Αφγανιστάν ανακάλυψε μικρή ομάδα αξιωματούχων του Πενταγώνου και Αμερικανών γεωλόγων, ενώ η κυβέρνηση του προέδρου Καρζάι ενημερώθηκε μόλις πρόσφατα για την ανακάλυψη. Παρότι η ανάπτυξη μεταλλευτικής και εξορυκτικής βιομηχανίας στο Αφγανιστάν θα απαιτούσε δεκαετίες, οι δυνατότητες είναι τέτοιες που αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης εκτιμούν ότι τα κοιτάσματα θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον μεγάλων επενδυτών πολύ πριν αυτά αποδειχθούν κερδοφόρα. «Οι δυνατότητες είναι εντυπωσιακές, παρά την ύπαρξη πολλών ερωτημάτων», είπε ο στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους.


Η χρονική συγκυρία της ανακοίνωσης για τον ορυκτό πλούτο του Αφγανιστάν δεν είναι τυχαία, καθώς ο πρόεδρος Ομπάμα θέλει διακαώς να εμφανίσει αισιόδοξες εξελίξεις στο Αφγανιστάν, σε μία προσπάθεια να υποβαθμίσει τις πρόσφατες δυσκολίες που συναντά το ΝΑΤΟ στις μεγάλες επιχειρήσεις του.

Επικριτές της αμερικανικής πολιτικής στην Κεντρική Ασία επισημαίνουν ότι ο ορυκτός πλούτος του Αφγανιστάν μπορεί να πείσει τους Ταλιμπάν να συνεχίσουν τον αγώνα τους με ανανεωμένο σθένος. Την ίδια στιγμή, η ενδημική διαφθορά που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση Καρζάι δεν αφήνει ελπίδες για χρηστή διαχείριση των εσόδων από τον ορυκτό πλούτο, ενώ το νομικό κενό γύρω από τη δραστηριοποίηση ξένων ομίλων απειλεί την αξιόπιστη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.

Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν ανησυχίες για την προοπτική μεγάλης κινεζικής επένδυσης στον ορυκτό πλούτο του Αφγανιστάν, που θα ακολουθήσει την ήδη υπογεγραμμένη συμφωνία εκμετάλλευσης του ορυχείου χαλκού Αϊνάκ στην επαρχία Λογκάρ από κινεζική εταιρεία.

Σοβιετικά στοιχεία
Τα εντυπωσιακά κοιτάσματα ανακάλυψε ομάδα Αμερικανών γεωλόγων, που βρήκαν στην κατεστραμμένη βιβλιοθήκη της Γεωλογικής Υπηρεσίας στην Καμπούλ σειρά χαρτών από την εποχή της σοβιετικής κατοχής της χώρας τη δεκαετία του 1980. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν η χώρα στέναζε κάτω από τον ζυγό των Ταλιμπάν, Αφγανοί γεωλόγοι διέσωσαν τους χάρτες, τους οποίους επέστρεψαν στη Γεωλογική Υπηρεσία μετά την ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος το 2001.
Εκμεταλλευόμενοι τα στοιχεία των σοβιετικών χαρτών, Αμερικανοί γεωλόγοι προχώρησαν σε αεροφωτογραφίσεις των περιοχών, με τη βοήθεια προηγμένων συστημάτων μαγνητικών μετρήσεων. Τα δεδομένα που προέκυψαν ήταν τόσο ενθαρρυντικά που οι γεωλόγοι ζήτησαν την πραγματοποίηση λεπτομερέστερων μελετών.

Τα μεγαλύτερα κοιτάσματα που εντοπίσθηκαν από επίγειες έρευνες είναι φλέβες χαλκού και σιδήρου, αλλά και νιοβίου (μαλακό μέταλλο που χρησιμοποιείται στην κατασκευή υπεραγώγιμου ατσαλιού), χρυσού και λιθίου. Τα αποθέματα λιθίου του Αφγανιστάν είναι, σύμφωνα με την ομάδα των γεωλόγων, ανάλογα με εκείνα της Βολιβίας, που διαθέτει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα του μετάλλου.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Φράνκο έδωσε στους ναζί τους Εβραίους της Ισπανίας

The Guardian

Είναι ο κατάλογος εξαιτίας του οποίου χιλιάδες ακόμη Εβραίοι πέθαναν από τους ναζί στο Αουσβιτς, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν Ισπανοί. Ο Φράνκο, δικτάτορας της Ισπανίας, του οποίου οι απολογητές ισχυρίζονται ότι προστάτευσε τους Εβραίους, διέταξε τους αξιωματούχους του να καταρτίσουν κατάλογο με τα ονόματα 6.000 Εβραίων της Ισπανίας και να τον συμπεριλάβουν στο μυστικό Εβραϊκό Αρχείο που δημιούργησαν.


Σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα El Pais, ο κατάλογος εδόθη στον αρχιτέκτονα της «Τελικής Λύσης», τον αρχηγό των Eς Ες, Χάινριχ Χίμλερ, ενώ η Μαδρίτη διαπραγματευόταν με το Βερολίνο την ενδεχόμενη είσοδο της Ισπανίας στον Αξονα. Η ισπανική εφημερίδα δημοσιεύει την αυθεντική διαταγή του Φράνκο που εντοπίστηκε πρόσφατα στα αρχεία της Ισπανίας, σύμφωνα με την οποία ο Ισπανός δικτάτορας ζητεί από τους κυβερνήτες των επαρχιών να καταρτίσουν καταλόγους «με τα ονόματα όλων των Ισπανών και ξένων Εβραίων που ζουν στην επαρχία… και οι οποίοι θα αναφέρουν τις προσωπικές και πολιτικές τους συμπάθειες, τις πηγές των εισοδημάτων τους, τις εμπορικές τους δραστηριότητες». Οι κυβερνήτες έλαβαν διαταγή να εντοπίσουν τους Σεφαραδίτες Εβραίους, απογόνους των Εβραίων που εξεδιώχθησαν από την Ισπανία το 1492, διότι «η ενσωμάτωσή τους στο περιβάλλον μας και η ομοιότητα της ιδιοσυγκρασίας τους με τη δική μας τούς δίνει τη δυνατότητα να κρύψουν ευκολότερα την καταγωγή τους».

Στη διαταγή του Φράνκο, με την οποία συστάθηκε και το μυστικό Εβραϊκό Αρχείο, ο ιουδαϊσμός αντιμετωπίζεται ως φυλή και όχι ως θρησκεία. Μετά την ήττα των ναζί στον πόλεμο, το καθεστώς του Φράνκο προσπάθησε να κρύψει τα ίχνη της συνεργασίας του με τον Χίτλερ και να ξαναγράψει την Ιστορία αναφορικά με τη στάση του έναντι των Εβραίων. Το μεγαλύτερο τμήμα του Εβραϊκού Αρχείου καταστράφηκε. Αντίγραφα του αρχείου όμως διασώθηκαν στη Σαραγόσα.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Βρετανία: τραγικός απολογισμός

AFP, Reuters

ΚΑΜΠΟΥΛ. Στους τριακόσιους νεκρούς ανήλθε ο απολογισμός των βρετανικών απωλειών στο Αφγανιστάν από την έναρξη της διεθνούς στρατιωτικής επιχείρησης στη χώρα αυτή το 2001, μετά τον θάνατο στρατιώτη που είχε τραυματιστεί σοβαρά από έκρηξη στις αρχές του μήνα στην επαρχία Χελμάντ. Η είδηση αναμένεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το ρεύμα κατά του πολέμου στη βρετανική κοινή γνώμη και να αυξήσει τις πιέσεις προς τον κυβερνητικό συνασπισμό του Κάμερον για άμεση απόσυρση των στρατευμάτων της χώρας. Χθες, ωστόσο, ο Βρετανός πρωθυπουργός αρκέστηκε να δεσμευτεί ότι οι στρατιώτες θα επαναπατριστούν όταν οι αφγανικές δυνάμεις είναι σε θέση να εγγυηθούν οι ίδιες την ασφάλεια της χώρας τους.


«Μία ακόμα οικογένεια θρηνεί την απώλεια ενός στρατιώτη που θυσιάστηκε για την πατρίδα», δήλωσε χθες ο κ. Κάμερον. «Φυσικά, το γεγονός ότι ήταν ο τριακοσιοστός στρατιώτης που χάνεται στο Αφγανιστάν δεν καθιστά τον θάνατό του περισσότερο ή λιγότερο τραγικό απ’ ό,τι τον προηγούμενο», διευκρίνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα θερμά του συλλυπητήρια στη Βρετανία εξέφρασε χθες και ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Αντερς Φογκ Ρασμούσεν. «Η σκέψη μου βρίσκεται στις οικογένειες των τριακοσίων Βρετανών στρατιωτών που έπεσαν στο Αφγανιστάν», δήλωσε ο κ. Ρασμούσεν. Σε μια προσπάθεια να αμβλύνει τις πιέσεις για απόσυρση της βρετανικής δύναμης από το Αφγανιστάν, τόνισε ότι «οι στρατιώτες που σκοτώθηκαν συνέβαλαν τα μέγιστα προκείμενου να εξασφαλίσουν ότι η χώρα θα πάψει να αποτελεί κρησφύγετο των τρομοκρατών που απειλούν τους δρόμους και τα αεροδρόμιά μας». Κατά τον κ. Ρασμούσεν, «ένα πιο ασφαλές Αφγανιστάν συνεπάγεται έναν ασφαλέστερο κόσμο και συνεπώς οι θυσίες των στρατιωτών δεν πάνε χαμένες».

Τέλος, έξι στρατιώτες του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων τρεις Αυστραλοί και ένας Αμερικανός, σκοτώθηκαν όταν το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν συνετρίβη στην Κανταχάρ. Δύο ακόμα στρατιώτες έπεσαν νεκροί από εκρήξεις βομβών σε άλλες περιοχές του νότιου Αφγανιστάν.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Το PΚΚ κλιμακώνει τον πόλεμο

Επίθεση Κούρδων ανταρτών σε φυλάκιο
Τουρκικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στη μεθόριο

AFP, A.P., Reuters

ΑΓΚΥΡΑ. Ο μεσαίας έντασης πόλεμος ανάμεσα στο κουρδικό ΡΚΚ και τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιστρέφει στο προσκήνιο μετά τη νυχτερινή επίθεση Κούρδων ανταρτών σε τουρκικό φυλάκιο, που κόστισε τη ζωή εννέα Τούρκων στρατιωτών, τα ξημερώματα του Σαββάτου, και τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού κατά μήκος των συνόρων με το Ιράκ. Ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε για πρώτη φορά ότι έκανε χρήση των νέων μη επανδρωμένων κατασκοπευτικών συστημάτων ισραηλινής κατασκευής heron, προξενώντας ειρωνικά σχόλια από την πλευρά των Κούρδων.

«Η Τουρκία πάντα έλεγε ότι το ΡΚΚ στηρίζεται από το Ισραήλ, για να κερδίσει τη συμπάθεια των ισλαμικών χωρών» δήλωσε ο εκπρόσωπος Tύπου του κουρδικού ΡΚΚ Αχμέντ Ντενίς. «Σήμερα παραδέχονται ότι εκείνοι είναι που υποστηρίζονται από το Ισραήλ. Αυτή η παραδοχή δείχνει τη χρεοκοπία της τουρκικής πολιτικής», πρόσθεσε ο Ντενίς, εκτιμώντας ότι «αν το Ισραήλ και η αμερικανική κυβέρνηση δεν υποστήριζαν την τουρκική κυβέρνηση, η Αγκυρα δεν θα μπορούσε να πολεμήσει το ΡΚΚ ούτε λεπτό».


Στο εσωτερικό της Τουρκίας πληθαίνουν οι απορίες σχετικά με τη χρονική στιγμή την οποία έχει επιλέξει το ΡΚΚ για να κλιμακώσει τη δράση του. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν προειδοποίησε ότι οι αντάρτες «θα πνιγούν στο αίμα τους» και απευθύνθηκε στους μετριοπαθείς Κούρδους υποστηρίζοντας ότι το ΡΚΚ δεν επιθυμεί να επιτύχουν οι φιλοκουρδικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης. Η «δημοκρατική πρωτοβουλία», όπως ονομάζονται τα ανοίγματα του Ερντογάν προς την κουρδική κοινότητα της Τουρκίας, έχει δεχθεί τα πυρά του κεμαλικού κατεστημένου, ενώ το ελεγχόμενο από τους κεμαλιστές συνταγματικό δικαστήριο απαγόρευσε το μεγαλύτερο κουρδικό κόμμα κατηγορώντας το για δεσμούς με το ΡΚΚ.

Σύμφωνα με ανακοινώσεις του τουρκικού στρατού, 37 στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους τις τελευταίες εβδομάδες. Αγνωστες είναι οι απώλειες μεταξύ των ανταρτών, εντός και εκτός τουρκικού εδάφους.

Δεν έγιναν αντιληπτοί

Μεγάλος αριθμός ανταρτών, από 60 ώς και 120, έλαβαν μέρος στην επίθεση του Σαββάτου στο τουρκικό φυλάκιο στην περιοχή Σεμντινλί, στα σύνορα Τουρκίας, Ιράκ και Ιράν. Το γεγονός ότι τόσο μεγάλος αριθμός μπόρεσε να φθάσει στην περιοχή χωρίς να γίνει αντιληπτός οδήγησε ορισμένους να υποθέσουν ότι μπορεί οι ΗΠΑ να μην προσέφεραν κρίσιμες πληροφορίες στην Τουρκία. Ο Τούρκος αντιστράτηγος δήλωσε ότι η επιτυχημένη συνεργασία Τουρκίας - ΗΠΑ στον τομέα των πληροφοριών συνεχίζεται κανονικά. Επειτα από μάχη, οι αντάρτες έφυγαν με κατεύθυνση το Ιράκ, ενώ ακολούθησαν τουρκικές επιχειρήσεις στις συνοριακές περιοχές.

O Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτης του ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος, μίλησε για χρεοκοπία της πολιτικής του Ερντογάν, ζήτησε πρόωρες εκλογές και κήρυξη καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης στην κατοικούμενη κυρίως από Κούρδους νοτιοανατολική Τουρκία.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Απαγόρευσε το Ιράν την είσοδο σε επιθεωρητές

A.P., Reuters, AFP

Το Ιράν απαγόρευσε χθες την είσοδο σε δύο επιθεωρητές της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, δηλώνοντας, ωστόσο, ότι εξακολουθεί κανονικά τη συνεργασία του με τον διεθνή οργανισμό. Η ΙΑΕΑ απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Τεχεράνης ότι οι δύο προχώρησαν σε συκοφαντικούς ισχυρισμούς.

«Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας εμπιστεύεται πλήρως τις ικανότητες και την αμεροληψία των εν λόγω επιθεωρητών», ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος της ΙΑΕΑ Γκρεγκ Γουέμπ. Η Τεχεράνη δήλωσε ότι οι δύο «δεν έχουν πλέον δικαίωμα εισόδου στο Ιράν. Αυτά που ανέφεραν ήταν ψευδή και τα αποκάλυψαν πριν αξιολογηθούν επισήμως».




Η πυροεπεξεργασία

Το ζήτημα αφορά πειράματα πυροεπεξεργασίας, τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στο Ιράν για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Οταν επισκέφθηκε τις ιρανικές εγκαταστάσεις τον Μάιο κλιμάκιο της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, τα μηχανήματα δεν βρίσκονταν πλέον στη θέση τους, οδηγώντας τους επιθεωρητές να εκφράσουν ανησυχίες. Το Ιράν ζητά να αντικατασταθούν οι δύο επιθεωρητές με άλλους, ενώ η ΙΑΕΑ δεν έχει απαντήσει στο σχετικό αίτημα.

Δεδομένων των αμφιβολιών της ΙΑΕΑ για το ιρανικό πρόγραμμα και κατόπιν έντονων δυτικών πιέσεων, στις αρχές του μήνα το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ψήφισε τέταρτη δέσμη κυρώσεων σε βάρος του Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ως μέλος της ΙΑΕΑ, η Τεχεράνη συνεχίζει να δέχεται τους επιθεωρητές της, υποστηρίζοντας ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα προορίζεται μόνο για ειρηνικούς σκοπούς.

Το Ισραήλ είναι πεπεισμένο για το αντίθετο, με αποτέλεσμα να ακούγονται διαρκώς παραινέσεις για επίθεση εναντίον του Ιράν. Ο πρώην αρχηγός της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ, Σαμπτάι Σαβίτ, δήλωσε ότι «το σωστό είναι να πλήξουμε προληπτικά και όχι ως αντίποινα». Ο δε υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, δήλωσε ότι μετά τις κυρώσεις «υπάρχει επιτέλους μια πιθανότητα να πείσουμε την Τεχεράνη ότι η ασφάλειά της περισσότερο κινδυνεύει παρά ενισχύεται» με το πυρηνικό πρόγραμμα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ερντογάν στις επιχειρήσεις κατά Κούρδων ανταρτών

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επισκέφθηκε χθες τη νοτιοανατολική Τουρκία μαζί με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, στρατηγό Ιλκέρ Μπασμπούγ, εν μέσω κλιμάκωσης των συγκρούσεων του τουρκικού στρατού και του κουρδικού ΡΚΚ. Τουλάχιστον 37 Τούρκοι στρατιώτες και άγνωστος αριθμός ανταρτών έχουν χάσει τη ζωή τους τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς Κούρδοι αντάρτες επιτίθενται σε Τούρκους στρατιώτες και εν συνεχεία διαφεύγουν στο Ιράκ. Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι οι αντάρτες προσπαθούν να σαμποτάρουν την πολιτική ανοιγμάτων προς τους Κούρδους που εφαρμόζει η κυβέρνησή του.


http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Υποτιθέμενοι ακτιβιστές της ειρήνης

Washington Times

Αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί μια διαδικασία επιβίβασης και επιθεώρησης ρουτίνας για την ισραηλινή ακτοπλοϊα, μετατρέπεται σε μια νίκη προπαγάνδας για την ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς. Το κύριο δίδαγμα που αντλείται από το συμβάν στο τουρκικό πλοίο Mαβί Μαρμαρά είναι: Μην φέρνετε ένα όπλο paintball σε μια μάχη με μαχαίρια.

Η αρχική φρενίτιδα των καταγγελιών της επιχείρησης στην οποία εννέα άτομα έχασαν τη ζωή τους – με τη χρήση λέξεων όπως πειρατεία, σφαγή, γενοκτονία και ούτω καθεξής - εξασθενίζει κάτω από το ψυχρό φως των γεγονότων. Η Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Navi Pillay, υποστήριξε ότι η ισραηλινή επιχείρηση δεν είχε καμία νόμιμη δικαιολογία, πράγμα το οποίο απλά προδίδει την άγνοια της περί ναυτικού δικαίου. Το Ναυτικό συνήθως σταματά, επιβιβάζεται και ερευνά ύποπτα πλοία, και το Ισραήλ αναχαιτίζει αυτούς που κατευθύνονται στην αποκλεισμένη Γάζα εδώ και χρόνια. Η διαφορά αυτή τη φορά είναι ότι οι «ακτιβιστές για την ειρήνη" που βρίσκονταν στο πλοίο ήταν οπλισμένοι και πήγαιναν γυρεύοντας μάχη.


Οι Ισραηλινοί επιβιβάστηκαν με όπλα paintball, όπλα ηλεκτροσόκ, δακρυγόνα και άλλα μη θανατηφόρα όπλα. Ανέμεναν τη συνήθη χορογραφία, κατά την οποία επιβιβάζονται στο πλοίο και το καταλαμβάνουν, ενώ οι ακτιβιστές ενώνουν τα χέρια, τραγουδούν το Παλαιστινιακό τρομοκρατικό ισοδύναμο του “We shall overcome”(θα το ξεπεράσουμε), τραβάνε φωτογραφίες και εκδίδουν ανακοινώσεις στον τύπο για την πρόσφατη "σιωνιστική θηριωδία". Αυτό είναι το σύνηθες θέατρο παθητικής αντίστασης των Μαχάτμα Γκάντι / Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ.

Όμως οι εξτρεμιστές έχουν μάθει ένα βασικό μάθημα της εποχής μας – η βίαιη αντίσταση είναι καλύτερη από την παθητική υποταγή, όταν ξέρουν ότι δεν θα θεωρηθούν υπεύθυνοι. Στην περίπτωση αυτή, οι υπέρ της Χαμάς ακτιβιστές επεδίωκαν αντιπαράθεση. Τα ισραηλινά στρατεύματα, πηδώντας με τη χρήση σχοινιών επάνω στη γέφυρα του τουρκικού Μαβί Μαρμαρά δέχτηκαν αμέσως επίθεση με ρόπαλα, μαχαίρια και άλλα όπλα. Ειδήμονες που αυτόματα κατήγγειλαν το Ισραήλ για «δυσανάλογη βία» κατηγορούσαν την λάθος πλευρά. Εάν οι συμπαθούντες των τρομοκρατών που βρίσκονταν στο πλοίο δεν είχαν υποκινήσει τη βία, κανείς δεν θα είχε σκοτωθεί. Δεν υπήρξαν απώλειες σε άλλα πλοία στο στολίσκο όπου οι άνθρωποι δεν αντιστάθηκαν.

Υποστηρικτές του παράνομου αποκλεισμού παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως ανθρωπιστές, αλλά ο ισχυρισμός αυτός είναι αμφίβολος. Είχαν απορρίψει την προσφορά του Ισραήλ να αποστείλουν τις προμήθειες που μετέφεραν στη Γάζα μέσω χερσαίων οδών, μαζί με τους τόνους προμηθειών που ρέουν προς τη Γάζα καθημερινά, αλλά αυτό δεν θα εκπλήρωνε τον στόχο των διοργανωτών της να παρουσιάσουν φανταχτερή, ειδικά φτιαγμένη για τα μέσα ενημέρωσης, εκδήλωση. Έτσι προχώρησαν με το ταξίδι τους, υποκίνησαν το περιστατικό, και οι διεθνείς οργανισμοί, κυβερνήσεις και ο Τύπος το έχαψαν, όπως αναμενόταν.

Αυτή είναι η αρχή μιας ιντιφάντα ανοικτής θάλασσας που στοχεύει την καρδιά και το μυαλό της διεθνούς κοινότητας, μια προσπάθεια να απομονωθεί το Ισραήλ και να μετατρέψει σε ήρωες τη Χαμάς. Στο μεταξύ, εξτρεμιστές στη Γάζα συνεχίζουν να επιτίθενται σε άμαχους στο Ισραήλ με όλμους και πυραύλους, και σε πρόσφατο περιστατικό επιχείρησαν τρομοκρατική επίθεση με κάρρο-βόμβα που έσερνε γάιδαρος.

Διαβάστε περισσότερα...

Νταβούτογλου και αποστρατικοποίηση

Στα πλαίσια των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού η πλευρά μας υποστηρίζει την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους. Να μην έχει ένοπλες δυνάμεις, παραμόνο αστυνομία.

Η θέση αυτή δεν είναι ορθή και πρέπει να αποσυρθεί για λόγους τους οποίους αναλύσαμε πολλές φορές σε αρθογραφία στον Τύπο. Τα επιχειρήματα σχετίζονται με την ικανότητα του κράτους να ασκεί κυριαρχία στην επικράτειά του, να προστατεύει τα εθνικά του συμφέροντα και τους πολίτες του, να έχει δυνατότητα αυτοάμυνας και να συμμετέχει πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ. Όλες αυτές οι απαιτήσεις, υπό το πρίσμα της θέσης της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας, του νέου περιβάλλοντος ασφάλειας όπως διαμορφώθηκε μετά τον ψυχρό πόλεμο και της στοχοθεσίας της Τουρκίας και Βρετανίας για την Κύπρο.


Πρόσφατα κυκλοφόρησε σε ελληνική μετάφραση το βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, με τίτλο «Το Στρατηγικό Βάθος». Από την ανάλυση του βιβλίου εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα που σχετίζονται με την κατανόηση των επιδιώξεων της Τουρκίας σε σχέση με την Κύπρο και Ελλάδα και των κινδύνων που διατρέχει ο Ελληνισμός από την αλαζονεία και τον ηγεμονικό ρόλο, που θέλει να διαδραματίσει η εν λόγω χώρα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Οι θέσεις του ΥΠΕΞ της Τουρκίας ενισχύουν ακόμα περισσότερο την άποψη ότι θα πρέπει άμεσα να αποσύρουμε τη θέση μας για αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους. Πειστικά επιχειρήματα υπάρχουν, όχι μόνο στο ειδικό κεφάλαιο του βιβλίου για το Αιγαίο και την Κύπρο (κεφάλαιο 6), αλλά σε ολόκληρο το βιβλίο. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το κεφάλαιο 9 (σελ. 465), που αφορά στη Βοσνία και τη συμφωνία του Ντέιτον.

«... Το σημαντικότερο στοιχείο το οποίο θα διασφαλίσει την ύπαρξη της Βοσνίας, πέρα από κάθε διεθνή προσπάθεια και ειρηνευτικές συνομιλίες είναι η βούληση των Βοσνίων για πολιτική ανεξαρτησία και η έμπρακτη επιβεβαίωση τής εν λόγω βούλησης διά της στρατιωτικής ισχύος. Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας ιστορίας κανένα έθνος δεν κατόρθωσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του με τη συγκατάβαση και την κηδεμονία άλλου έθνους...».
Η Τουρκία, στην περίπτωση της Βοσνίας (μουσουλμάνοι), αποφαίνεται κατηγορηματικά ότι η πολιτική ανεξαρτησία της δεν θα εξασφαλισθεί από κηδεμόνες, αλλά από τη βούληση και στρατιωτική ισχύ της ίδιας της Boσνίας. Αντίθετα, στην περίπτωση της Κύπρου, υποστηρίζει τον αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους και τη διατήρηση του ρόλου της Τουρκίας ως κηδεμόνα, με τη συνέχιση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας.
Αυτή η θέση της Τουρκίας συνάδει με τη μακροπρόθεσμη στρατηγική της, από τη δεκαετία του 1950, να έχει το γεωστρατηγικό έλεγχο του νησιού και να μην αποκτήσει την πολιτική ανεξαρτησία του.

Η θέση της πλευράς μας για ένα αφοπλισμένο Κυπριακό Κράτος μετά τη λύση, το οποίο θα στερείται το δικαίωμα να έχει ένοπλες δυνάμεις (θα είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο που θα στερηθεί αυτό το δικαίωμα, με εξαίρεση τα προτεκτοράτα), εξυπηρετεί τις επιδιώξεις και τη στοχοθεσία της Τουρκίας. Kαταδεικνύει ανεπάρκεια στην κατανόηση των σοβαρών κινδύνων που διατρέχει ένα άοπλο κράτος για την ασφάλειά του, λανθασμένη εκτίμηση των γεωπολιτικών παραγόντων που σχετίζονται με τη στρατηγικής σημασίας θέση της Κύπρου, και υποτίμηση της τουρκικής στοχοθεσίας για την Κύπρο.
Υπάρχει αδήριτη ανάγκη να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θέση για αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους στα πλαίσια μιας λύσης. Το βιβλίο του ΥΠΕΞ της Τουρκίας εμπεριέχει τα πλέον πειστικά επιχειρήματα γι' αυτή την αναθεώρηση. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο, οι θέσεις της Τουρκίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, να συμπίπτουν στον αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους. Είναι κατανοητή η θέση της Τουρκίας. Πώς, όμως, είναι δυνατόν να κατανοηθεί η δική μας θέση;

ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΟΚΚΑΡΗΣ
Αντιστράτηγος ε.α.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Τεχεράνη απαγόρευσε σε επιθεωρητές της ΙΑΕΑ την είσοδο στο Ιράν

Η Τεχεράνη αποφάσισε ν’ απαγορεύσει σε δυο παρατηρητές της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενεργείας (ΙΑΕΑ) την είσοδο στο Ιράν γιατί έδωσαν «ψευδείς πληροφορίες» σχετικά με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, δήλωσε ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας για τα πυρηνικά Αλί, όπως μετέδωσε σήμερα το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Isna.

«Δώσαμε την περασμένη εβδομάδα στην ΙΑΕΑ τα ονόματα δυο επιθεωρητών που δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να έλθουν στο Ιράν γιατί κοινοποίησαν το περιεχόμενο της έκθεσης (της ΙΑΕΑ) πριν αυτό ανακοινωθεί επισήμως και έδωσαν ψευδείς πληροφορίες», τόνισε ο Σαλεχί.

Ο Ιρανός διαπραγματευτής δεν αποκάλυψε τα ονόματα ή την εθνικότητα των δυο επιθεωρητών.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώην πράκτορας της Μοσάντ προτείνει επίθεση στο Ιράν

Το Ισραήλ θα πρέπει να ξεκινήσει ένα προειδοποιητικό κτύπημα κατά του Ιράν για να το εμποδίσει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και να γίνει μια ισχυρή πυρηνική δύναμη, συνέστησε σήμερα ένας πρώην πράκτορας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών της Μοσάντ, ο Σαμπτάι Σάβιτ.

«Εχω τη γνώμη ότι δεδομένου του πολέμου που υπάρχει με το Ιράν, της μόνιμης απειλής και της πρόθεσης του ιρανού εχθρού, να μας καταστρέψει, η καλύτερη περίπτωση θα ήταν αυτή της πρώτης επίθεσης και όχι αυτή των αντιποίνων», ισχυρίστηκε ο κ. Σάβιτ, σε συνέντευξη που έδωσε στο Πανεπιστήμιο Μπαρ Ιλάν, κοντά στο Τελ Αβίβ.


«Το να προσφύγουμε σε αντίποινα ως πρώτη μας στρατηγική σημαίνει ότι θα περιμένουμε παθητικά, πότε θα έρθουν να μας επιτεθούν. Αλλά εμείς αντιμετωπίζουμε έναν εχθρό που σχεδιάζει μονίμως επιθέσεις και απλώς περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία, για να επιτεθεί» συνέχισε ο πρώην πράκτορας της Μοσάντ (1989-1996).

«Επίσης, ποιό είναι το ενδιαφέρον -ακόμα και από ηθικής άποψης- να αναμένουμε και να ενεργήσουμε, μόνο αφού θα μας έχουν επιτεθεί;» αναρωτήθηκε ο κ. Σάβιτ.

Το Ισραήλ, που θεωρείται η μόνη πυρηνική δύναμη στη Μέση Ανατολή, έχει επανειλημμένα εκφράσει φόβο ότι το Ιράν θέλει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ενώ το ιρανικό καθεστώς παρουσιάζεται στο Ισραήλ ως εχθρός του εβραϊκού κράτους και με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζεται στον εβραϊκό λαό ότι ο ιρανός πρόεδρος έχει δηλώσει ότι «το Ισραήλ πρέπει να σβηστεί από το χάρτη».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία για τη δημιουργία διπλωματικής υπηρεσίας της Ε.Ε.

Η «Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης» αναμένεται να αρχίσει τις εργασίες της μέχρι το τέλος του έτους.

Η πρώτη διπλωματική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα βοηθήσει να «ακουστεί» καλύτερα η φωνή της Ευρώπης στον κόσμο, θα συσταθεί αμέσως μετά από την συμφωνία, που επιτεύχθηκε σήμερα μετά από εβδομάδες δύσκολων διαπραγματεύσεων, ανακοίνωσε σήμερα η ισπανική προεδρία της ΕΕ.

«Μία πολιτική συμφωνία επιτεύχθηκε ανάμεσα στους εκπροσώπους των διαφόρων ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, που διαφώνησαν σχετικά με το ακριβές πλαίσιο και τον τρόπο λειτουργίας αυτού του οργανισμού» δήλωσε η εκπρόσωπος της ισπανικής προεδρίας από τις Βρυξέλλες, κυρία Κριστίνα Γκάλαχ.

Η «Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης» αναμένεται να αρχίσει τις εργασίες της μέχρι το τέλος του έτους, υπό την εποπτεία της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας κυρία Κάθριν Άστον.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

ΗΠΑ και Ρωσία μαζί απέναντι στην κρίση

Tου David Ignatius - Aρθρογράφου της Washington Post

Παρακολουθώντας την παραπαίουσα κατάσταση στο Κιργιζιστάν, τα αντανακλαστικά που αναπτύξαμε την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου μάς οδηγούν αυτομάτως στο συμπέρασμα ότι η νέα κρίση στην κεντρική Ασία θα αποτελέσει το νέο σημείο τριβής μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας. Στην πραγματικότητα, όμως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η απόμερη και αδύναμη αυτή χώρα παρέχει στην Ουάσιγκτον και στη Μόσχα μια νέα ευκαιρία να συνεργαστούν. «Δεν αντιμετωπίζουμε την περίπτωση του Κιργιζιστάν ως ένα παιχνίδι όπου κάποιος θα κερδίσει και κάποιος θα χάσει», εξηγεί ανώτατος Αμερικανός αξιωματούχος. «Αντιθέτως, συντονίζουμε την όποια μας δράση με τους Ρώσους», προσθέτει ο ίδιος.

Ο αριθμός των νεκρών από τις ταραχές αυξήθηκε σε εκατοντάδες αυτή την εβδομάδα, αλλά υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως τα φαινόμενα βίας άρχισαν να υποχωρούν από την Τρίτη και ο υπουργός Αμυνας του Κιργιζιστάν δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα αποσύρει το αίτημα για την εγκατάσταση διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης. Παρ’ όλα αυτά, Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι ουδείς μπορεί να προβλέψει πότε ακριβώς θα σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Η κυβέρνηση του Κιργιζιστάν είχε αρχικά ζητήσει την παρέμβαση της Ρωσίας, πλην όμως, το Κρεμλίνο δεν ήταν διατεθειμένο να αποστείλει στρατεύματα μόνο του.


Η έκπληξη βρίσκεται σ’ αυτό, ακριβώς, το σημείο: Οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι, αν τα φαινόμενα βίας συνεχιστούν, τότε η δέουσα ειρηνευτική δύναμη θα πρέπει να απαρτίζεται από τη Ρωσία και άλλους περιφερειακούς της εταίρους. Τα στρατεύματα θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να προέρχονται από την Οργάνωση των Πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών για την Ασφάλεια. Θα μπορούσε δε να πρόκειται για μια «συμμαχία προθύμων» με τη συμμετοχή της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Καζαχστάν και άλλων γειτονικών κρατών.

Ρωσία και ΗΠΑ βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας. Τα δύο κράτη συνεργάστηκαν το βράδυ της Δευτέρας όταν από κοινού προετοίμασαν την παρουσίαση σχεδίου για την ανάληψη συλλογικής δράσης, εφόσον βέβαια κάτι τέτοιο κριθεί αναγκαίο, σε αξιωματούχους του ΟΗΕ. Μολονότι οι ΗΠΑ δεν έχουν δεχτεί κάποιο αίτημα για στρατιωτική βοήθεια, ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται διατεθειμένος να παράσχει μέσα εναέριας παρακολούθησης και μεταγωγικά αεροσκάφη για τη μεταφορά στρατευμάτων ή προμηθειών.

Το ενθαρρυντικό σε αυτή την από κοινού προσέγγιση Ουάσιγκτον και Μόσχας στον τομέα της ασφάλειας είναι ότι οι δύο δυνάμεις απομακρύνονται από τη εσφαλμένη λογική του ανταγωνισμού για επιρροή στην κεντρική Ασία. Την έννοια του αναπόφευκτου ανταγωνισμού, που ανήκει στον 19ο αιώνα, είχαν ασπαστεί ουκ ολίγοι Αμερικανοί αναλυτές τη δεκαετία του ’90 και αυτή ακριβώς οδήγησε σε στρατηγικές αντιπαράθεσης με τους Ρώσους προς όφελος της αύξησης της επιρροής των ΗΠΑ.

Η πιο λογική άποψη, όμως, θέλει την Αμερική και τη Ρωσία να είναι φυσικοί εταίροι στην κεντρική Ασία. Είναι σίγουρο ότι έχουν τους ίδιους εχθρούς – τις οργανώσεις των φανατικών ισλαμιστών και τις συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος που απειλούν τη σταθερότητα στην περιοχή. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, εφαρμόζει αυτή ακριβώς τη γραμμή από την ώρα που μετακόμισε στον Λευκό Οίκο και οι συνεργάτες του αποκαλύπτουν ότι έχει συζητήσει αναφορικά με το Κιργιζιστάν και την ανάγκη να αποφευχθεί μια αντιπαράθεση εκεί σε κάθε του συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Η έκρηξη βίας στο Κιργιζιστάν οφείλεται σ’ ένα τοξικό μείγμα οικονομικής ανισότητας, περιφερειακού πολιτικού ανταγωνισμού και εθνοτικού μίσους, που αποτελούν συχνά φαινόμενα στις αναπτυσσόμενες δημοκρατίες. Με τη διακριτική στήριξη της Μόσχας, μια νέα μεταβατική κυβέρνηση ανέλαβε με πραξικοπηματικό τρόπο τα ηνία της χώρας τον Απρίλιο, φέρνοντας ουσιαστικά στην εξουσία την πλειονότητα των Κιργίζιων που κυριαρχούν στις βόρειες επαρχίες. Προς έκπληξη της Μόσχας, αλλά και της Ουάσιγκτον, η νέα κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να περιορίσει τις αιματηρές επιδρομές ανεξέλεγκτων Κιργίζιων εναντίον της μειονότητας των Ουζμπέκων στις νότιες επαρχίες, τις οποίες οι βόρειοι απεχθάνονται, καθώς εκεί έχει συγκεντρωθεί η οικονομική εξουσία. Τη στιγμή που η «εθνοκάθαρση» εξαπλωνόταν στο Ος και το Τζαλάλ - Αμπάντ, περισσότεροι από 80.000 τρομοκρατημένοι Ουζμπέκοι διέσχιζαν τα σύνορα προς το Ουζμπεκιστάν.

Το Κιργιζιστάν είναι μια χώρα μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι εκεί βρίσκεται η αεροπορική βάση του Μανάς, απ’ όπου εφοδιάζονται τα αμερικανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν. Κάποτε οι Ρώσοι θεωρούσαν τη βάση του Μανάς «αγκάθι» στο πλευρό τους. Στη νέα, όμως, «βασισμένη στον πραγματισμό» σχέση, όπως τη χαρακτήρισε ο στρατηγός Πετρέους, η Ρωσία έχει αντιληφθεί πως έχει μερίδιο σε πιθανή επιτυχία των Αμερικανών στο Αφγανιστάν. Είναι δε βέβαιο ότι οι Ρώσοι δεν επιθυμούν την εξάπλωση της ισλαμικής εξέγερσης στον Βορρά.

Η αντικατάσταση των «παιχνιδιών επιρροής» με την ουσιαστική συνεργασία αποτελεί μια ευχάριστη αλλαγή. Αν τώρα αυτό το μοντέλο αμερικανορωσικής συνεργασίας επεκταθεί και στην αντιμετώπιση του Ιράν, τότε θα γίνουμε μάρτυρες της γέννησης ενός συστήματος που θα αξίζει να αποκαλείται συλλογική ασφάλεια.

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Αναπάντητα ερωτήματα

Taraf
(21/6/2010)

Την ενημέρωση, την οποία παρείχε ο υποστράτηγος Καγιά, Διοικητής του Τάγματος Τεκελί, το οποίο δέχθηκε την επίθεση, προς τον Π/Θ Ερντογάν που μετέβη στην περιοχή της επίθεσης, έφερε επί τάπητος και τις υπάρχουσες αδυναμίες. Αναπάντητα έμειναν τα εξής ερωτήματα:

• Αν και το Γενικό Επιτελείο είχε προβεί σε ανακοίνωση ότι θα υπάρξουν επιθέσεις, εν τούτοις η ομάδα του ΡΚΚ, η οποία επισημάνθηκε στις 23:30, πώς θεωρήθηκε ότι αποτελεί «ομάδα φυγάδων»;
• Πώς δεν έγινε αντιληπτό προς τα πού προχωρεί η ομάδα αυτή;
• Από τη στιγμή, κατά την οποία διαπιστώθηκε η ομάδα του ΡΚΚ, μέχρι τη στιγμή της επίθεσης γίνεται αντιληπτό ότι πέρασε ένα διάστημα δυόμισι ωρών. Εντός αυτού του διαστήματος τι είδους μέτρα πρόληψης ελήφθησαν για το ενδεχόμενο μιας επίθεσης;
• Εάν είχαν ληφθεί μέτρα εγκαίρως, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτή η επίθεση;
• Το Γενικό Επιτελείο ανακοίνωσε ότι η ομάδα του ΡΚΚ απαρτιζόταν από 57 άτομα και ότι την επίθεση τη διενήργησαν 23 άτομα. Τώρα αυτά τα 23 άτομα πώς κατάφεραν αφενός να θέσουν υπό τα πυρά τους τόσο το Τάγμα και αφετέρου να επιτεθούν στην άλλη μονάδα;
• Ένα Τάγμα 500 ατόμων πώς δεν μπόρεσε να απωθήσει μια επίθεση 23 τρομοκρατών του ΡΚΚ και να προστρέξει προς βοήθεια των στρατιωτών που δέχθηκαν την επίθεση;
• Γιατί οι στρατιώτες, ενώ ανέμεναν την ενέδρα, δεν μπόρεσαν να σώσουν τους στρατιώτες που έπεσαν σε ενέδρα και μάλιστα από μια σύγκρουση, η οποία διήρκεσε επί ώρες.
• Η ομάδα των 57 μελών του ΡΚΚ πώς κατάφερε να περάσει από τα σύνορα δίχως να γίνει αντιληπτή;
• Οι ΤΕΔ δεν έλαβαν κανένα μέτρο πρόληψης στα σύνορα για το ενδεχόμενο μιας διείσδυσης;
• Άραγε, οι ΤΕΔ αφού δεν μπόρεσαν να παρεμποδίσουν τη διείσδυση αυτή, δεν θα μπορέσει να παρεμποδίσουν ούτε και αυτές που θα ακολουθήσουν;
• Οι στρατιώτες, οι οποίοι σκοτώθηκαν, ήταν έμπειροι; Μετά από ποια εκπαίδευση αφέθησαν μόνοι στην πλέον επικίνδυνη περιοχή;
• Το Γενικό Επιτελείο πότε ενημερώθηκε για τις συγκρούσεις; Τι διαταγές έδωσε;

Διαβάστε περισσότερα...

Για τη Γαλλια, την Τουρκια και την Ελληνο-Αμερικη.

( Ενα κειμενο για την υποσταση της Ελληνο-Αμερικανικης Διασπορας )

( Το κειμενο ειναι καθαρο και ασφαλες απο "περιεργες λεξεις" και αρχιζει απο ενα διεθνες περιστατικο που αφορα τη Γαλλια και την Τουρκια, ενα περιστατικο με φοντο τον ΟΗΕ και τα Αμερικανικα μηντια, που λιγοι γνωριζουν λεπτομερως. )



Α ) Οταν το Φεβρουαριο του 2003, οι Ηνωμενες Πολιτειες εκαναν επισημη παρουσιαση στο Συμβουλιο Ασφαλειας των Ηνωμενων Εθνων παρουσιαζοντας τους λογους για τους οποιους ηθελαν να επιτεθουν στη Μεσοποταμια, η Γαλλια, η Ρωσια και η Κινα δηλωναν στον Αμερικανο υπουργο εξωτερικων, Κολιν Παουελ, οτι θα προτιμουσαν να δωθει περισσοτερος χρονος στους ελεγκτες του ΟΗΕ για να δουνε αν τελικα ο αρχηγος της Μεσοποταμιας εκρυβε επικινδυνα οπλα στη χωρα του. Η διαμαχη μεταξυ των ΗΠΑ και της Γαλλιας ειχε αρχισει πριν αρκετους μηνες ( απο τον Σεπτ 2002 ) παροτι οι υπουργοι εξωτερικων των δυο χωρων διατηρουσαν πολυ καλη προσωπικη σχεση.

Απο την πλευρα της Γαλλιας, o υπουργος εξωτερικων της, Ντομινικ Ντεβελπιν, ενας ιδιαιτερα καλλιεργημενος ανθρωπος, λατρης της ποιησης και της μουσικης, ειχε αντιτεθει καθετως σε οποια μορφη βιας εναντιον της Μεσοποταμιας για πανω απο μισο χρονο και τελικα χρησιμοποιησε τη δυναμη βετο που ειχε η χωρα του στον ΟΗΕ, στις 5 Μαρτιου 2003, διχως ομως να μπορεσει να σταματησει την παραβιαση του απο την Αμερικη, την Βρετανια και την Ισπανια, με αποτελεσμα ο πολεμος να αρχισει στις 19 του ιδιου μηνα.


Γι αυτη της τη σταση η Γαλλια πληρωσε με ενα εξαμηνο εμπορικο εμπαργκο απο τις Ηνωμενες Πολιτειες καθως και εναν ανελεητο επικοινωνιακο πολεμο απο τα Αμερικανικα μηντια, με πολλα προγραμματα που την κοροιδευανε συνεχεια, βιβλια με λιστες Γαλλικων προιοντων για μπουκοταζ, αναγκαζοντας τον Πρεσβη της στην Ουασινγκτον, Ζαν-Νταβιντ Λεβετ, να διαμαρτυρηθει - με μια πρωτοφανη απο διπλωματικης αποψης και για μια χωρα οπως η Γαλλια, κινηση - καταγγελοντας στο CNN, στις 19 Μαιου 2003, οτι η χωρα του "εχει πεσει θυμα εκστρατειας δυσφημησης απο τα Αμερικανικα μηντια. "
Τρια χρονια αργοτερα, στις 26 Απριλιου 2006, δημοσιευεται στο SF Examiner μια μελετη δυο οικονομολογων του Πανεπιστημιου του Στανφορντ εδω στην Καλιφορνια, στην οποια αναφεροταν οτι η Γαλλια κατα την περιοδο του εμπαργκο, μονο απο τη βιομηχανια κρασιου της, ειχε χασει πανω απο 100 εκατομμυρια δολλαρια !
Σε κυβερνητικο επιπεδο ο Αμερικανος υπουργος αμυνης, Ντοναλντ Ραμσφελντ δεν εχανε ευκαιρια να την καλει " Παλια Ευρωπη... " εναν επιθετικο προσδιορισμο που ο δημοφιλης Αγγλος δημοσιογραφος Ρομπερτ Φισκ εγραφε στο βιβλιο του το 2007, οτι "υπονοουσε τη δυσφημιστικη κατηγορια του αντισεμιτισμου κατα της Γαλλιας, της Γαλλιας της "συνεργασιας" κατα τον δευτερο παγκοσμιο πολεμο" ( Φισκ/2007/ σελ 932 ).
Επι μηνες, το μεγαλυτερο ανεκδοτο στην Ουασινγκτον ηταν οτι η καφετερια του Κονγκρεσου ειχε μετονομασει τις τηγανιτες πατατες απο "φρενς φρα'ι'ς" σε "φριντομ φρα'ι'ς" και πολλοι πολιτικοι ζητουσαν απο τους πολιτες να κανουν το ιδιο.
Κι ολα αυτα παροτι αποδειχτηκε στο τελος αυτο που ολος ο κοσμος ηξερε απ την αρχη : οι Γαλλοι ειχαν δικιο...η Μεσοποταμια δεν εκρυβε επικινδυνα οπλα.
Μαλιστα πολλοι απλοι Αμερικανοι πολιτες συμφωνουσαν με τους Γαλλους ( στα αντιπολεμικα συλλαλητηρια εδω στο Σαν Φρανσισκο πολλοι Αμερικανοι κυματιζαν Γαλλικες σημαιες και πανο με συνθηματα οπως "Μερσι Φρανς" αλλα καμια εφημεριδα στην Αμερικη δε δημοσιευε την αλλη πλευρα, τους Αμερικανους της "Γαλλικης θεσης" ).

Υπηρχε και μια αλλη χωρα που δυσκολευε τα σχεδια της Αμερικης εκεινη την εποχη. Κι αυτη ηταν ο τριτος μεγαλυτερος συμμαχος της περαν της Βρετανιας και της Ιουδαιας. Η Τουρκια.

Οι Τουρκοι δεν εναντιωθηκαν στην Αμερικη για πολλους μηνες και με πολιτισμενο τροπο οπως καναν οι Γαλλοι.

Κινηθηκαν αιφνιδιαστικα, την τελευταια στιγμη και αγενεστατα.

Με μια ψηφοφορια την 1 Μαρτιου του 2003, εικοσι μερες πριν τον πολεμο, η Τουρκικη Βουλη αποφασιζει να μη δωσει επιχειρησιακη βοηθεια στους Αμερικανους, να μη τους αφησει να επιτεθουν στη βορεια Μεσοποταμια μεσω Τουρκικου εδαφους.
Μια τετοια απαγορευση και στρατιωτικα και λογιστικα κοστιζε στην Αμερικη εκατονταδες εκατομμυρια, στρατηγικα ηταν τεραστιο ρισκο, παρ ολα αυτα οι Τουρκοι μη-λυγιζοντας απο τις αλλεπαληλες διαπραγματευσεις που ειχαν με δυτικους διπλωματες αναγκασαν την Αμερικη να μετακινησει - ουτε λιγο ουτε πολυ - σαραντα πλοια με πολεμοφοδια απο την ανατολικη Μεσογειο που ειχαν αγκυροβολησει, προς τα νοτια και το Κουβε'ί'τ, ανοιγοντας τον πολεμο απο το νοτιοανατολικο μετωπο της Μεσανατολης, οπως ειχαν κανει το Φεβρουαριο του 91.

Αλλα αυτο δεν ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανε η Τουρκια το 2003 στη στενη συμμαχο της την Αμερικη.
Δυο μολις μερες μετα την εναρξη του πολεμου, στις 21 Μαρτιου 2003, η Τουρκια παραβιαζει τα συνορα της με τη Μεσοποταμια για να ελεγξει - οπως δηλωναν στρατιωτικοι της - τις κινησεις αυτων που ηθελαν να διαφυγουν προς τη χωρα της, μια γελοια δικαιολογια αφου η περιοχη ειναι αραιοκατηκημενη, ο πολεμος αρχιζε απο τα νοτια και θα παιρνε παρα πολυ καιρο να φτασει στην περιοχη της ( αν ποτε εφτανε ). Φυσικα το κανανε για να ελεγχουν την Κ μειονοτητα η οποια θα δυναμωνε σε περιπτωση που η Δυση κανονιζε τον μουστακια...
Επισης μια μερα νωριτερα ζητησε απο την Αμερικη να μαθει ποια τα πλανα πτησεων των πιλοτων της στην περιοχη κατι που ειχε σαν αποτελεσμα το μεγαλο εκνευρισμο των Αμερικανων, που εστειλαν τον Ρομπερτ Πιρσον, πρεσβευτη τους στην Αγκυρα να ζητησει εξηγησεις απο την Τουρκικη κυβερνηση σε μια συναντηση που συμφωνα με Αμερικανικες διπλωματικες πηγες, ηταν δραματικη, κρατησε απο τις τελευταιες ωρες της Πεμπτης 20 Μαρτιου 2003 μεχρι τις 4 το πρωι την επομενη.
Επισης εκεινη την περιοδο, ο Τουρκικος αντι-Αμερικανισμος ειχε χτυπησει οροφη, συμφωνα με αρ8ρα του Αμερικανικου τυπου. Η Τουρκια, οπως ανεφεραν δυτικες ερευνες, ηταν η πιο αντι-Αμερικανικη χωρα της υφηλιου...

Β ) Ποια ηταν η αντιδραση της Αμερικης και των μηντια απεναντι στην Τουρκια εκεινη την εποχη ;

Ενα σκανδαλο ! Ανυπαρκτη ! Ενα τιποτα !

Ουτε εμπαργκα οπως καναν στη Γαλλια, ουτε επικοινωνιακες επιθεσεις σε τηλεοπτικα προγραμματα, ουτε ανακοινωσεις απο το Κονγκρεσο, ουτε χυδαια εντιτοριαλς τυπου Χιτσενς στη Wall Street Journal για τα "Γαλλικα ποντικια που βροντηξαν", μονο δυο βελουδινα χαστουκια,το ενα απο τον συγγραφεα προεδρικων λογων του Ριτσαρντ Νιξον, τον διαλεχτο Γουιλιαμ Σαφα'ι'ερ στο New York Times και ενα ενος Κοεν στις Washington Post και New York Post, το οποιο δημοσιευτηκε και στους Τα'ι'μς του Λος Αντζελες λιγες μερες αργοτερα.
Το ιδιο συνεβει και με τις εφημεριδες του Μερντοχ.

Γ ) Ποια ηταν η αντιδραση της Ελληνο-Αμερικανικης κοινοτητας, των "αντι-Τουρκικων" οργανισμων τυπου ΑΧΕΠΑ, ΑΧΙ, ΧΕΚ, ΚΑΝΑ, των καθηγητων μας και των διαφορων "ηρωικων" μας ακτιβιστων εδω στην Αμερικη για αυτο το πασιφανες περιστατικο δυο μετρων-δυο σταθμων, ενος σκανδαλου εναντιον ΟΛΩΝ των Αμερικανων πολιτων, μερικοι απο τους οποιους ειναι μελη των πιο πανω οργανισμων και ορισμενοι κοκορευομενοι-εκπροσωποι τους, τυπου "σουπριμ πρεζιντεντ" ;

Εαν σας πω οτι οχι μονο δε κανανε τιποτα αλλα η πλειοψηφια τους ουτε καν γνωριζει τα πιο πανω ακομη και σημερα, θα με πιστεψετε ;
Εαν σας πω οτι οι περισσοτεροι ακομη κι αν διαβασουν τα πιο πανω δε θα τους ενδιεφερε να κανουν κατι γιατι δε το θεωρουν σημαντικο, θα με πιστευατε ;
Εαν σας πω οτι οι περισσοτεροι οργανισμοι πηδηξαν στο "Αρμενικο βαγονι" μετα το προσφατο επεισοδιο στο "Νταβος" και χυδαια κοκορευονταν για προσωπικη τους νικη αλλα δε κανανε τιποτα για το ιδιο θεμα οταν αυθεντικα - και οχι υποκριτικα οπως κανει σημερα η χωρα των Διαλεχτων- η Γαλλια επι Σιρακ ειχε πολεμησει για το ζητημα διχως καμια προκληση, και το ειχε πληρωσει με ενα αλλο εμπορικο εμπαργκο απο τους Τουρκους, θα με πιστεψετε ;
Ε, λοιπον ετσι ειναι ! Και δεν ειναι η μονη φορα που συμβαινει αυτο. Φωτιες Πελοποννησου, Ολυμπιακοι Αθηνας-Κινας-Καναδα ( διοργανωσε ο Καναδας τους Ολυμπιακους πριν λιγο καιρο, τους δωσαμε τη φλογα στην Ολυμπια, κανεις ΕλληνοΑμερικανικος οργανισμος ομως δε σκεφτηκε να στειλει ενα απλο e-mail στην Καναδικη ΟΕ να τους ευχηθει Καλους Αγωνες να κανει λιγο δημοσιες σχεσεις για το σουπερ-ταλαιπωρημενο ιδανικο του Ελληνισμου, των Ελληνων ολων, δημοσιες σχεσεις που τοσο πολυ τις χρειαζομαστε την σημερον εποχη ). Οσο για την οικονομικη κριση που μαστιζει καθημερινα την Ελλαδα μισο χρονο τωρα, δεν εχετε παρα να πατε στην ιστοσελιδα του ΑΧΕΠΑ να δειτε ποσο δραστηριος ειναι ενας απο τους βασικοτερους ΕλληνοΑμερικανικους οργανισμους ( για να μη μιλησω για τους αλλους τους...μικροτερους ) : www.ahepa.org

Αυτο κατα τη γνωμη μου ηταν ανεκαθεν το προβλημα μας, το προβλημα που εχουμε εδω στην Αμερικη και ο λογος που η προσφορα μας στην Ελλαδα ειναι μηδεν.

Δε ξερουμε να εμπλεκομαστε επικοινωνιακα και σε μια ευρυτερη κλιμακα με την Αμερικανικη κοινωνια και τον υπολοιπο κοσμο. Και επειδη η Αμερικανικη κοινωνια ειναι μια κοινωνια βασισμενη στα μηντια, δεν εχουμε καμια επαφη με το μεσο Αμερικανο. Δε ξερουμε να λειτουργουμε στην "περιφερεια των πραγματων" για το συμεφερον της Ελλαδας.
Μονο να αντιδρουμε με κλισε απαντησεις σε πολυπλοκα τις περισσοτερες φορες ζητηματα που μας καθιστα γελοιους.
Οτι κινησεις κανουμε ειναι 1 ) καθαρα πολιτικου χαρακτηρα ( οταν κανεις δεν ασχολειται με την πολιτικη αυτη καθαυτη σημερα αφου ολα περνανε απο τον ιματζ πλεον κι αυτοι που ασχολουνται ειναι αυτοδιοριζομενοι πολιτικοι επιστημονες και μη εκλεγμενοι πολιτες ), μικρης ( και παρτικιουλαριστικης ) εμβελειας, αγκυστρωμενες πανω στην Ελληνο-Τουρκικη ( Ε-Τ ) διπολικοτητα ( ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΑΛΛΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ ), οχι στα παγκοσμια γενομενα και στη γενικοτερη επικοινωνιακη υποσταση της Ελλαδος που, αναβαθμισμενη, θα επηρεαζε σε φανταστικο βαθμο υπερ μας την διπολικοτητα μας με τους γειτονες και τα αλλα προβληματα μας οπως το Σκοπιανο. Γι αυτο κανεις δεν αντεδρασε στο πιο πανω κραυγαλεο περιστατικο που αν ειχε γινει σε οργανωμενο επιπεδο και με σωστο τροπο θα μας ειχε αναβαθμισει επικοινωνιακα σε τεραστιο βαθμο στην Αμερικη.

Αλλα γιατι συμβαινει αυτο το πραγμα ; Γιατι τα επικοινωνιακα μας αντανακλαστικα περαν της Ε-Τ διπολικοτητας ειναι τοσο αδρανη εδω στην Αμερικη ;

Η απαντηση ειναι πολυ απλη ως προς το ονομα της, δυσκολη σε οτι αφορα την αναλυση της :

Δ ) Δε διαβαζουμε βιβλια γενικου ενδιαφεροντος, δεν επικοινωνουμε σε μη-διαπροσωπικο επιπεδο επομενως αδυνατουμε να συγχρονιστουμε διανοητικα, να γινουμε επικοινωνιακα και πολιτικα πιο δραστηριοι, πιο ουσιωδεις, πιο δημιουργικοι, πιο αποτελεσματικοι. Μας λειπουν οι κωδικες επικοινωνιας.
Αν διαβαζαμε βιβλια, αν ειχαμε πχ εγκαθυδρισει στοιχειωδως μια κουλτουρα του βιβλιου, θα τα χρειαζομασταν τα μηντια, γιατι θα μας ενδιεφερε να μαθουμε πια ειναι η "κατευθυνση της πληροφορησης", ο ρολος της, οι φρουροι της, αλλα εφοσον δε διαβαζουμε, αδυνατουμε να ορισουμε κοινους παρονομαστες βασισμενους στην κοινη πληροφορηση, αδυνατουμε να συγχρονισουμε τη δραση μας πανω σε ενα μη-διαπροσωπικο επιπεδο επικοινωνιας ( ετσι ωστε να αποφευγονται συγκρουσεις και διαφωνιες συναισθηματικου τυπου αφου δεν εμπλεκονται προσωπικες αξιοπρεπειες, οσο αξιοπρεπειες τριτων ) για να επηρεασουμε τη διανοητικη σφαιρα μεσα στην οποια απαιτουμε πολιτικες λυσεις και δικαιωματα. Ετσι δε συμμετεχουμε. Απεχουμε. Το μονο που μας μενει ειναι η ποζα. Και ποζαρουμε.
Και γιατι δε διαβαζουμε βιβλια ;

Δ1 ) Πρωτον, γιατι ακολουθουμε το αρχιεπισκοπικο μοντελο κοινωνικοποιησης στις ενοριες μας, παροτι ζουμε σε μια σεκιουλαριστικη κοινωνια με αποτελεσμα να φτιαχνουμε εκκλησιες και κρυφα σχολεια τα οποια βασιζονται σε μια συναισθηματικη κατανοηση των πραγματων και μιας ουτοπικης και μη-ρεαλιστικης ηθικης ενω θα πρεπε να φτιαχνουμε βιβλιοθηκες και πολιτιστικα κεντρα, χωρους συνεστιασης και κοινοτικης εκφρασης, ιδρυματα ευθυγραμισμενα με την κοινωνια που ζουμε, αλλα και με ιδεωδη που μας χαρακτηριζουν περαν τοπικιστικης καταγωγης και θρησκειας, θρησκειας που δεν μπορει να ειναι σημα-κατατεθεν του Ελληνα παρα μονο του φολκλορ του, αφου χριστιανικοι ειναι πολλοι λαοι περαν του δικου μας ( οπως ουτε και των Τουρκων ειναι το μισοφεγγαρο- ειναι κατι που πολλοι ληγουρηδες - σαν τους πιο πανω Ελληνες με τα Αρμενικα του "Νταβος" και την στροφη προς το φεγγαρι της γειτονικης μας χωρας - αγνοουν φυσικα ). Ειναι Ελληνες που εχουν αποψη για το μισοφεγγαρο αλλα δεν εχουν διαβασει το ιερο του βιβλιο...

Οι Αμερικανοι μας γνωριζουν απο
1 ) τα τριτοκοσμικα φεστιβαλ της Εκκλησιας,
2 ) τις κιτς παρελασεις μας και
3 ) τα ανθελληνικα αρθρα στα μηντια τα περισσοτερα απ τα οποια μενουν αναπαντητα απο τους οργανισμους μας οπως εγινε προσφατα με την πυρκαγια θρησκευτικου ιδρυματος στην Κρητη.
( Για το συγκεκριμενο περιστατικο ρωτησα εναν απο τους "σουπριμ" γιατι δεν εκανε εστω ενα ποστ στην ιστοσελιδα της Γουολ Στριτ Τζουρναλ για το απαισιο ανθελληνικο αρ8ρο. Η απαντηση του ηταν στολιδι πραγματικο. Μου ειπε : " Ελειπα στην ταδε πολη και δε το ειδα και δεν ηξερα οτι μπορεις να κανεις ποστ διχως να εισαι συνδρομητης. Μπορεις ;; " )
Πως να κανουμε μισο βημα μπροστα βρε παιδια ;
Την ιδια στιγμη περαν της αλυσιδας βιβλιοθηκων τυπου Αθεναεουμ, και των λιγοστων κεντρων Μοντερνων Ελληνικων Σπουδων, βιβλιοθηκες Ελληνικες δεν υπαρχουν πουθενα στην Αμερικη. Ουτε για δειγμα !
Επακολουθο του πιο πανω μοντελου ειναι επισης και η παρτικιουλαριστικη συναναστροφη με αλλες μειονοτητες και οχι ΟΛΕΣ, αλλα και ο τεμαχισμος της ηδη μικρης - πληθυσμιακα - μειονοτητας μας ( ειμαστε λιγο παραπανω απο ενα εκατομμυριο ψυχες εδω στην Αμερικη ) αφου οι ενοριες κοινωνιακα βρισκονται πιο κοντα στους τοπικιστικους συλλογους παρα σε καποια παναμερικανο-ελληνικη πολιτικη οντοτητα.
Ζουμε ειτε ως Αμερικανακια για οσους εχουν απωθημενα με την Ελλαδα ( η Ελλαδα τους αδικησε σου λενε... ) 'η ως γκετοοικοι για οσους φοβουνται την Αμερικη ζωντας με τις παρελασεις, τα φεστιβαλ και τα μισοτελειωμενα ψηφιδωτα, οχι ως πραγματικοι Ελληνες στην Αμερικανικη κοινωνια, ως μελη της και με το ενα ματι στην Ελλαδα μεσω της δραστηριοποιησης της μειονοτητας μας. Ειμαστε επομενως, εξ ορισμου πνευματικα προκατηλειμενοι & επιχειρησιακα παραλυτοι.

Αυτο ακριβως εθιγε σε ομιλια του στην πολη της Φιλαδελφεια των ΗΠΑ, στις 21 Νοεμβριου 2009, ο Ελληνας Πρεσβης στην Αμερικη, Βασιλης Κασκαλερης επ ευκαιρια του "8ου Συνεδριου για το Μελλον του Ελληνισμου" του οποιου κομματι του αποδιδω στα Ελληνικα απο το αυθεντικο Αγγλικο : " Πρεπει να οργανωθειτε με ενοτητα παιδια. Αντι για εκατονταδες οργανισμους που ανοργανωτα και ατομικιστικα παρουσιαζουν διαφορες ιδεες και προσωπικες επιθυμιες, η Ελληνο-Αμερικανικη κοινοτητα σε κατευθειαν συνεργασια με τη νεολαια της πρεπει να χαραξει ενα οργανωμενο μονοπατι και στο τελος να συζητησει με την Ελλαδα συγκεκριμενα προγραματα που μπορουν να οδηγησουν σε περαιτερω συσφειξη των σχεσεων των νεολαιων της Ελλαδας και της Ελληνικης Διασπορας στην Αμερικη." Ο Πρεσβης τονισε επισης οτι "η Διαλεχτη μειονοτητα ποτε δε ζητα βοηθεια απο την χωρα των διαλεχτων. Κι ομως βλεπετε τι προσφερουν στη χωρα καταγωγης τους. Και σεις πρεπει να κανετε το ιδιο".
Αδικο εχει ο ανθρωπος ; Βαλτε το χερι στην καρδια και απαντηστε στους φιλους σας. Γιατι δεν εχουμε ενα ισχυρο Ελληνο-Αμερικανικο οργανισμο ; Γιατι δε διαβαζουμε ; Γιατι δεν εμπλεκομαστε με τα Αμερικανικα μηντια ; Γιατι δεν επικοινωνουμε ; Γιατι δε νοιαζομαστε και δεν ενεργουμε σε πρακτικο επιπεδο για τον Ελληνισμο στην Ελλαδα ; Που ειναι η Ελληνο-Αμερικανικη Ακαδημια ; Ετσι κανουν οι διαλεχτοι ακαδημα'ι'κοι και οι οργανισμοι τους ; Ποιος ο μεσος ορος ηλικιας στο ΑΧΕΠΑ και τους αλλους Ελληνο-Αμερικανικους οργανισμους εαν εξαιρεσουμε παιδια και εγγονια μεσηλικων και ηλικιωμενων μελων του ;

Μηπως μαλιστα αυτη η ανημπορια να ορισουμε κοινους στοχους περαν τοπικιστικων συμφεροντων, η ελλειψη γενικης μορφωσης και κοσμοπολιτικοτητας εχει να κανει και με τη χυδαια δαιμονοποιηση απο πλευρας ορισμενων απο μας, του Ελληνισμου στην Ελλαδα ; Μηπως καποιοι δαιμονοποιουν τους Ελληνες στην Ελλαδα για να καμουφλαρουνε τη δικια τους παθητικοτητα σε ζητηματα που αφορουν ολους μας και παν απ ολα οριζουν το ρολο της ιδιας της Διασπορας μας για τα οποια εχουν αποτυχει παταγωδως ; Χρειαζεται εδω να αναφερουμε το γνωστο τραγελαφικο "οι Ελληνικες κυβερνησεις δε νοιαζονται για μας γιατι δε μας δινουν δικαιωμα ψηφου ! " για να καταλαβουμε την απιστευτη συγχυση, την αθλιοτητα και στρατοσφαιρικου επιπεδου ελλειψη πολιτικης παιδειας που κουβαλανε ορισμενοι απο εμας εδω στην Αμερικη ;
Χρειαζεται να πουμε τιποτα επιπλεον για τους Ελληνες καθηγητες στην Αμερικη ;;

Δ2 ) Το δευτερο ειναι το συμπλεγμα κατωτεροτητας που χαρακτηριζει κυριως τους Ελληνες αντρες στην Ελληνικη Διασπορα εδω στην Αμερικη. Οι λογοι ιστορικοι. Και μας εχει κατασρεψει.
Ηταν στην δεκαετια του 70, την ιδια εποχη με τα γεγονοτα της Κυπρου, οπου ο μεσος Ελληνο-Αμερικανος του τελευταιου μεγαλου μεταναστευτικου ρευματος Ελληνων προς Αμερικη, ενοιωθε για πρωτη φορα καποια οικονομικη ασφαλεια. Ειτε σαν εστιατορας ειτε σαν κτηματομεσιτης, ειχε καταφερει να στεριωσει σε μια κοινωνια οπου το χρημα σου εδινε αυτοματα στατους ανεξαρτητα απο ποια κοινωνικη καστα προερχοσουν. Η μεταναστευση αυτη δημιουργηθηκε απο ανθρωπους με χαμηλα επιπεδα μορφωσης και παιδειας. Προερχοταν κυριως απο την Ελληνικη επαρχια οπου οι κοινοτητες διοικουνταν απο τον προεδρο, λειτουργουσαν με τον παπα, μορφωνονταν απο τον δασκαλο του χωριου και δουλευαν στα χωραφια. Το αρχιεπισκοπικο μοντελο της Ελληνο-Αμερικης εδωσε το δικαιωμα σ αυτους τους οικονομικα επιτυχημενους Ελληνες μονο μια επιλογη για εξουσια : Να γινουν προεδροι ( τις περισσοτερες φορες χωρις ψηφοφορια ) αλλα το γεγονος οτι τα λεφτα τους εδιναν δημοφιλοτητα και αποψη για ολα, δε σημαινει οτι ειχαν και καποια μορφωση 'η παιδεια. Οι περισσοτεροι δεν απεκτησαν ποτε, και επειδη το μοναδικο πραγμα που τους εκανε στην Αμερικη να νοιωθουν κοντα στην Ελλαδα - λογω της ελλειψης οπως αναφερω πιο πανω - βιβλιοθηκων και κουλτουρας του βιβλιου - ηταν οι αναμνησεις τους απο το χωριο, ο παπας κι ο δασκαλος, με αποτελεσμα να αντιλαμβανονται την παιδεια ως δασκαλο και στην καλυτερη περιπτωση, τον δασκαλο ως πτυχιο. Εξ αυτου και η διψα για να παρουν τα παιδια τους πτυχιο αλλα και η αυταπατη των τελευταιων οτι το πτυχιο=παιδεια. Αυτη η νοοτροπια χαρακτηριζει σημερα την κοινοτητα μας κατα συρροη. Ειμασταν ενα τσουρμο αμορφωτων "προεδρων" ( καρτες πρεζιντεντ οφ ΕΒΓΑ γειτονιας, οφ εκεινου του ρεστοραντ 'η του ταδε ταξι 'η του ταδε πρατηριου βενζινης κοκ ) και τωρα ειμαστε ενα τσουρμο "αμορφωτων διπλωματουχων" συμπεριλαμβανομενων φυσικα των δασκαλων μας και κυριως των καθηγητων μας οι οποιοι δε διαβαζουν καθολου.
Ενα σπαρταριστο αστειακι που μου αρεσει να κανω οποτε συνανταω Ελληνες καθηγητες πανεπιστημιου 'η δασκαλους εδω στην Αμερικη για να τους κανω πλακα ειναι το ακολουθο : Ευγενικα τους ρωταω αν ενδιαφερονται για το ζητημα της επιστροφης των μαρμαρων απ την Αγγλια. Μου απαντουν με καπως ενοχλημενο υφος " Μα φυσικα ! Φυσικα ! " κι ορισμενοι αρχιζουν να μου αραδιαζουν επιχειρηματα στο ποδι. Τοτε αφηνω ακριβως δυο δευτερολεπτα να περασουν και τους ρωταω ευγενικα : " Μπορειτε να μου πειτε εναν τιτλο που εχετε διαβασει ποτε στο ζητημα ; Υπαρχουν οκτω", τους ενημερωνω. " 95% ειτε δεν εχουν διαβασει κανενα, ειτε βρισκουν μια δικαιολογια και αλλαζουν κουβεντα γιατι δε θυμουνται κοκ. Καντε το αν γινεται μπροστα σε αλλο κοσμο ! Εχει πολυ πλακα ! Και τους αξιζει.
Τελος θεωρω περιττο να αναφερω οτι πολλοι δασκαλοι και καθηγητες ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ συντηρουν το αρχιεπισκοπικο μοντελο εδω στην Αμερικη για λογους που εχω αναφερει παλιοτερα. Ειναι δυνατον αυτοι οι ανθρωποι να μπορουν να σταθουν σε καποιο υψος επικοινωνιακων περιστασεων οπως της εισαγωγης ; Και τι να πουμε για τους Ελληνες που δεν ειναι ακαδημαικοι 'η δεν εχουν καν διπλωμα πανεπιστημιου ;
Στερουμαστε δυστυχως αυθεντικο κοσμοπολιτισμο και "αισθητικη ζωης". Δε φτανουν τα ταξιδια μοναχα για να λεει κανεις οτι ξερει πεντε πραγματα για τον κοσμο...Αλλου ειναι η γνωση.
Ποτε δε μαθαμε τι εστι παιδεια Ελληνικη. Μας τη μαθαν οι Αμερικανοι. Τα συμπλεγματα ξεκινουν οταν δε μπορουμε να καταλαβουμε ποια η διαφορα μεταξυ επαγγελματος και ενεργου πολιτη ( ειδικα οι δασκαλοι και οι καθηγητες ), ποια η σημασια του διαβασματος γενικως. Η ηθελημενη αποχη απο την κουλτουρα του βιβλιου και την πρακτικη εμπλοκη μεσω των βιβλιων στην επικοινωνιακη οικουμενη περαν της Ε-Τ διπολικοτητας ειναι που μας εχει καταστρεψει.
Μας εχει συρρικνωσει πολιτισμιακα στο αν ο Τομ Χανκς θα στηριξει την Βαρνταλος, στον αν ο προεδρος της Αμερικης συνεχιζει να παιζει μπασκετ με τον Γιαννουλια, και στο ποσο διασκεδαστικο ( φαν ) ειναι το φεστιβαλ τζατζικιου.
Γιατι αυτη ειναι η Ελληνο-Αμερικη. Η Ελληνο-Αμερικη του Μιχαλη Δερτουζου και του Μιχαλη Ψιλακη δεν υπηρξε ποτε.

Ε ) Προτεινω την καταργηση ολων των μεγαλων Ελληνο-Αμερικανικων οργανισμων και τη δημιουργια ενος ενιαιου πολιτικου φορεα για την Ελληνο-Αμερικη. Κι αυτο γιατι δεν υπαρχει Ελληνο-Αμερικανικος οργανισμος που να μην εχει αποτυχει να κερδισει την εμπιστοσυνη της Διασπορας μας τις τελευταιες δεκαετιες.

Προτεινω ο καινουργιος φορεας να δημιουργηθει μοναχα μετα απο μια πολυ γενναια οικονομικη προσφορα ( σε επιπεδο πολλων εκατομμυριων απο ευπορους Ελληνο-Αμερικανους, διαφορετικα να μη γινει καθολου) και να αποτελειται απο 4 πολυμελη τμηματα ( τουλαχιστον 30 μελη το καθενα σχηματικα μιλοντας παντα ). Τα τμηματα θα πρεπει να ειναι καταρχας το επικοινωνιακο, οπου θα αρχειοθετουνται μηντια πατερνς για διαφορες χωρες και θα χαρασεται μια στρατηγικη για επικοινωνιακες παρεμβασεις που δε θα εχουν σκοπο να απαντουν μοναχα σε ανθελληνικα αρθρα αλλα να πλαθουν και την επικοινωνιακη οικουμενη ετσι ωστε η λυση των πολιτικων μας ζητηματων και η προωθηση των διαχρονικων ιδεωδων της Ελλαδος να βρισκουν προσφορο εδαφος. Το δευτερο θα ειναι το πολιτικο. Το τριτο θα ειναι το εκπαιδευτικο, θα ειναι υπευθυνο για την ανοικοδομηση και λειτουργια Ελληνικων σχολειων, βιβλιοθηκων και πολιτιστικων κεντρων αλλα και πολιτιστικων παραστασεων και σοου εξω απο την εκκλησια. Και το τεταρτο θα ειναι ενα τμημα το οποιο θα ασχολειται αποκλειστικα με τις αναγκες της Ελλαδος. Καθε τμημα να εκδιδει μια φορα το χρονο μια εκδοση και να δινει το στιγμα προοδου των ζητηματων μας στα μελη του. Μονον ετσι, βλεπω το μελλον της ΕλληνοΑμερικανικης Διασπορας να αποκτα οντοτητα, να γινεται ανταξιο της ιστοριας των ενδοξων προγονων μας τους οποιους τους χρησιμοποιουμε το "ατυχημα" της καταγωγης οπως ελεγε και η Χανα Αρεντ για να περηφανευομαστε οτι ειμαστε Ελληνες αλλα αγνοουμε τις συμβουλες τους, τον βιο και τα εργα τους, τα οποια τα αφηνουμε στους διαλεχτους να μας τα διδασκουν οπως αυτοι θελουν και τους πληρωνουμε για το πτυχιο...



Ευχαριστω.

Νικος Νικολαιδης - Σαν Φρανσισκο

Διαβάστε περισσότερα...