Η τέχνη της ηγεσίας σε περιόδους κρίσης

Χρήστος Ιακώβου

Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)

Το 609 μ.χ. ο έξαρχος Ηράκλειος απέπλευσε με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις από την Καρχηδόνα με προορισμό την Κωνσταντινούπολη για να ανατρέψει τον σφετεριστή και επικίνδυνο αυτοκράτορα Φωκά. Οι χρονικογράφοι της εποχής περιγράφουν το Φωκά ως άσχημο στην όψη και ακόμη χειρότερο στη διοίκηση. Κτηνώδης, αδίστακτος και ανίκανος, επέτρεψε στους εχθρούς να διεισδύσουν στην αυτοκρατορία και εισήγαγε απηνείς διωγμούς και μεθόδους ανελέητων βασανισμών εναντίον των πολικών του αντιπάλων, όπως η τύφλωση και ο ακρωτηριασμός.

Κατά τη διαδρομή προς την Κωνσταντινούπολη, ο Ηράκλειος γινόταν δεκτός με έξαλλους πανηγυρισμούς από τα ενθουσιώδη πλήθη, στο πρόσωπο του οποίου οι υπήκοοι της αυτοκρατορίας έβλεπαν το λυτρωτή και γενικά οτιδήποτε αντιπροσώπευε το νέο εναντίον του τυραννικού παλαιού.

Τελικώς, εισήλθε στην Πόλη θριαμβευτής, με ευρεία υποστήριξη και χωρίς μάχη, συλλαμβάνοντας το Φωκά. Τότε διεξήχθη ένας μνημειώδης διάλογος μεταξύ των δύο. Ο Ηράκλειος με τη μεγαλοπρέπεια και την αυτοπεποίθηση του νικητή ρωτά το Φωκά: «Ούτως άθλιε την πολιτείαν διώκησας;» (Αυτός λοιπόν, άθλιε, είναι ο τρόπος με τον οποίο διοίκησες την αυτοκρατορία;) για να του απαντήσει ο Φωκάς με κυνική απάθεια: «Συ κάλλιον έχεις διοικήσαι;» (Γιατί: Μήπως εσύ θα την κυβερνήσεις καλύτερα). Η απάντηση αιφνιδίασε τον Ηράκλειο και θα παραμείνει για πάντα βαθιά χαραγμένη στην μνήμη του για να την ανακαλεί κάθε φορά που θα ευρίσκετο έμπροσθεν επωδύνων διλημμάτων, επί των οποίων θα έπρεπε να λάβει κρίσιμες αποφάσεις.

Ο Ηράκλειος έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους πιο σημαντικούς αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Αν αναλογιστεί κανείς τη δεινή θέση στην οποία ευρίσκετο η αυτοκρατορία στις αρχές του 7^ου αιώνος, εύκολα μπορεί να καταλάβει ότι ο καταλυτικός ρόλος που έπαιξε τόσο στο στρατιωτικό τομέα όσο και στην διοικητική μεταρρύθμιση, ανέκοψε την πορεία εξαφάνισης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εξασφάλισε την επιβίωσή της για τους επομένους αιώνες.

Το διαχρονικό συμπέρασμα από αυτό το ιστορικό γεγονός είναι ότι η νίκη για τον έλεγχο της εξουσίας, σε περίοδο κρίσης, δεν είναι το τέλος της ιστορίας, αλλά ένα τακτικό πλεονέκτημα που παρέχει η εξέλιξη της ιστορίας, σε ένα ηγέτη για να αποδείξει την αξία του στο χώρο και το χρόνο. Η νίκη ενός πολιτικού εναντίον οπουδήποτε εσωτερικού αντιπάλου είναι ένα δώρο της ιστορίας προκειμένου να αναμετρηθεί μαζί της. Η επιτυχία ή αποτυχία είναι η έκβαση της αντιπαράθεσης με την ιστορική πραγματικότητα και η πρόκληση για ένα ηγέτη σε περίοδο κρίσης είναι να αλλάξει την πραγματικότητα με μια νέα. Άλλωστε γι' αυτό έρχεται στην εξουσία, για να φέρει το νέο σε αντικατάσταση του παλαιού.

Σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, ο ηγέτης δεν διοικεί απλώς γραφειοκρατικά ούτε επικαλείται την τραγικότητα του παρόντος και την ανικανότητα των προηγουμένων ως άλλοθι και προδιαγραφή της δικής του πολιτικής. Με αυτό τον τρόπο μένει ακίνητος και μοιραία υποχωρεί, και στην ιστορία όποιος έμεινε ακίνητος, έχασε. Ο ηγέτης αναζητεί εναλλακτικές επιλογές, αφυπνίζοντας δυνάμεις οι οποίες ληθαργούν. Κατανοεί τη κρισιμότητα της ιστορικής στιγμής και αρπάζει την ευκαιρία. Και ευκαιρία είθισται να είναι μία κρίση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι κρίσεις καθίστανται σημεία ανάταξης. Συνεπώς, ο ηγέτης όταν κερδίζει τις εκλογές πρέπει να ξέρει ότι πλέον θα πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα με άλλους όρους. Θα πρέπει να ξέρει ότι δεν μπορεί να αποφύγει την κρίση αλλά να είναι έτοιμος να τη διαχειριστεί. Με άλλα λόγια η κρίση δεν είναι μόνο ευκαιρία αλλά ταυτοχρόνως και απειλή.

Μπορεί ένας ηγέτης στην αντιπολίτευση να οικοδομήσει μία εικόνα που τον καθιστά γοητευτικό, δημοφιλή και κοσμαγάπητο, ο οποίος έχει εμπνεύσει το εκλογικό σώμα με την πίστη ότι διαθέτει υπερφυσικές ή τουλάχιστον εξαιρετικές ικανότητες και ιδιότητες. Δεν είναι όμως οι όποιες πραγματικές ή κατασκευασμένες ιδιότητες που θεμελιώνουν το χαρισματικό ηγέτη και την τέχνη της ηγεσίας σε περίοδο κρίσης. Η ηγεσία δεν είναι ιδιότητα αλλά σχέση με την κοινωνία. Δηλαδή, άλλο τα προσωπικά «χαρίσματα» του ηγέτη με την κοινή σημασία του όρου και άλλο το χάρισμα με την ειδική σημασία της πίστης που έχει μία κοινωνία προς τον ηγέτη της και η οποία αποτελεί προϊόν της σχέσης των δύο σε περίοδο κρίσης. Η πίστη χρειάζεται κάποια απόδειξη για να εδραιωθεί.  Γι' αυτό όσο δημοφιλής και «θαυματοποιός» μπορεί να θεωρείται ένας ηγέτης στην προσπάθεια του να ανέλθει στην εξουσία, αν κατά τη διαχείριση της κρίσης η επιτυχία διαφεύγει επί μακρόν, αν φανεί ότι οι «θαυματουργικές» ιδιότητες ήταν φενάκη ή προώρως εξατμίστηκαν, τότε σταδιακώς  και βαθμιαίως η πίστη κλονίζεται και ο ηγέτης περιπίπτει στην ανυποληψία, και η γηθοσύνη της εκλογικής νίκης μετατρέπεται σε λαϊκό στύγος, σεσαλαγμένο από τις φρούδες ελπίδες.

Έτσι διαχρονικώς, όσο και να επανεξετάστηκε διεθνώς το οργανωτικό μοντέλο διακυβέρνησης, σε περιόδους κρίσης, όποιος θέλει να ευρίσκεται «εντός της πολιτικής», όποιος θέλει δηλαδή να γίνει «σωτήρας» της κοινωνίας, θα πρέπει πρωτίστως να το προσδιορίσει με ποιους όρους, ποιες αξίες και ιδιαίτερα με ποια δράση. Θα πρέπει να ξέρει να συνδυάσει την πολιτική ισχύ με δύο καθοριστικής σημασίας έννοιες για την καλλιέργεια της σχέσης με την κοινωνία, την ηθική και το γόητρο. Η εμπορευματοποίηση της ηγετικής θέσης και η μετατροπή των δημοσίων αξιωμάτων σε αυτοσκοπό αποτελούν το θανάσιμο εχθρό του ηγέτη σε περίοδο κρίσης.  

www.geopolitics-gr.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Η απροσδόκητη αντοχή του καθεστώτος Ασαντ

Αντεπίθεση του κυβερνητικού στρατού, ενώ η Συρία απειλείται άμεσα με διχοτόμησηΤου Πετρου Παπακωνσταντινου Το περασμένο καλοκαίρι, η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών, BND, παρέδιδε σε κυβερνητικούς αξιωματούχους έκθεση για τη συριακή κρίση, η οποία εκτιμούσε ότι το καθεστώς Ασαντ θα έπεφτε το αργότερο στις αρχές του 2013. Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Γκέρχαρντ Σίντλερ, έχει αλλάξει γνώμη. Σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel, ο Σίντλερ παρουσίασε την αναθεωρημένη εκτίμηση της BND σε μυστική σύσκεψη επιλεγμένων πολιτικών. Το βασικό συμπέρασμα: οι αντάρτες είναι αυτοί που έχουν τώρα το πρόβλημα, καθώς ο κυβερνητικός στρατός αντεπιτίθεται και έχει σοβαρά κέρδη. Παρότι ο Ασαντ δεν μπορεί να επιτύχει συντριπτική νίκη, ενισχύει τη θέση του, παρατείνοντας ένα αδιέξοδο χωρίς ημερομηνία λήξης. Οι εκτιμήσεις του Βερολίνου συμπίπτουν με την εικόνα που περιγράφουν καλά πληροφορημένες αραβικές πηγές. Σύμφωνα με αυτές, ο κυβερνητικός στρατός κατάφερε, τις τελευταίες εβδομάδες, να απωθήσει τους αντικαθεστωτικούς από τα περισσότερα περίχωρα της Δαμασκού και να κόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού τους, από τα νότια σύνορα μέχρι την κεντρική πόλη της Χομς. Από την περασμένη Κυριακή, άρχισε σφοδρή επίθεση στον στρατηγικής σημασίας σουνιτικό θύλακο του Κουσαΐρ, που ελέγχει την επικοινωνία της Δαμασκού με την παράκτια ζώνη, όπου βρίσκονται τα προπύργια των Αλαουιτών Λαττάκεια και Ταρτούς, αλλά και με τη διαφιλονικούμενη, από τα δύο στρατόπεδα, Χομς. Οπως αναγνώρισε στο πρακτορείο Reuters ηγετικό στέλεχος της αντιπολίτευσης, «αν χάσουμε το Κουσαΐρ, χάνουμε και τη Χομς και αν χάσουμε τη Χομς, χάνουμε την καρδιά της Συρίας». Η πτώση του Κουσαΐρ θα σήμαινε, πρακτικά, ότι ο Ασαντ θα είχε διασφαλίσει ολοκληρωτική κυριαρχία σε ένα άτυπο «Αλαουιστάν», από τα ιορδανικά σύνορα μέχρι τη Χομς και τις ακτές της χώρας, περνώντας από τη Δαμασκό, κι ότι θα μπορούσε να εξαπολύσει από καλύτερες θέσεις αντεπίθεση στο βόρειο μέτωπο, με βασικό στόχο τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, το Χαλέπι. Μεγάλες δυνάμεις της Δύσης απέδωσαν την απροσδόκητα αποτελεσματική αντεπίθεση του Ασαντ στη συστράτευση της λιβανικής, φιλοϊρανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ στο πλευρό του κυβερνητικού στρατού και στη συνεχιζόμενη ενίσχυση του τελευταίου από Ρωσία και Ιράν. Οι παράγοντες αυτοί είναι υπαρκτοί, αλλά δεν αρκούν για να εξηγήσουν την αντιστροφή των εξελίξεων, εις βάρος της αντιπολίτευσης. Πολύ περισσότερο, που η τελευταία απολαμβάνει ευρύτατης οικονομικής και πολιτικής στήριξης, άμεσα από Τουρκία, Κατάρ και Σαουδική Αραβία και έμμεσα από ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία. Αυτό που παραβλέπουν οι σπόνσορες της αντιπολίτευσης είναι ότι η αποδυνάμωσή της οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αποξένωσή της από μεγάλα τμήματα του συριακού πληθυσμού, τα οποία αρχικά έβλεπαν με συμπάθεια τον αγώνα της εναντίον του απολυταρχικού καθεστώτος. Βασική ευθύνη γι' αυτό έχουν οι εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες, όπως το «Μέτωπο αλ Νούσρα», που τάσσεται ανοιχτά αλληλέγγυο με την Αλ Κάιντα. Παρόμοιες ομάδες προβαίνουν σε επιθέσεις εθνοτικής κάθαρσης εναντίον Αλαουιτών και χριστιανών, επιβάλλουν τον ισλαμικό νόμο στα τμήματα που ελέγχουν και προβαίνουν σε φρικτές πράξεις τεμαχισμού πτωμάτων στρατιωτών και κανιβαλισμού μπροστά στις κάμερες. Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται για κάποιους «ανεξέλεγκτους», αλλά για μίσθαρνα όργανα αντιδραστικών αραβικών καθεστώτων, όπως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, για λογαριασμό των οποίων αυτές οι φονταμενταλιστικές ομάδες καταλαμβάνουν πετρελαιοπηγές και αγωγούς, στο ανατολικό τμήμα της Συρίας. Τα ισχυρά αυτά συμφέροντα ευνοούν την εμφάνιση, πλάι στο άτυπο «Αλαουιστάν» του Ασαντ, ενός σουνιτικού κράτους εν κράτει, στη βόρεια και ανατολική Συρία, που θα περιλαμβάνει το Χαλέπι, τη Ράκα και το Ντέιρ Εζόρ, μαζί με τα πετρελαϊκά τους κοιτάσματα. Με αυτά τα δεδομένα, οι ένθεν και ένθεν επεμβάσεις των ξένων δυνάμεων και οι επιχειρήσεις εθνοτικής κάθαρσης και των δύο στρατοπέδων φέρνουν πιο κοντά από κάθε άλλη φορά το ενδεχόμενο του διαμελισμού αυτής της ιστορικής χώρας στην καρδιά του αραβικού κόσμου. Η άμμος στην κλεψύδρα εξαντλείται ταχύτατα και τίποτα δεν εγγυάται ότι η σχεδιαζόμενη από ΗΠΑ και Ρωσία ειρηνευτική διάσκεψη της Γενεύης δεν θα αποδειχθεί «πολύ λίγη, πολύ αργά»... Εμπλοκή και του Ισραήλ Μέχρι πρόσφατα το Ισραήλ απέφευγε κάθε άμεση ανάμειξη στο Συριακό. Τους τελευταίους μήνες, όμως, σύρεται ολοένα και περισσότερο στην κινούμενη άμμο του συριακού εμφυλίου. Πρόσφατα, ισραηλινά αεροπλάνα βομβάρδισαν -για τρίτη φορά μέσα στο 2013- στόχους εντός συριακού εδάφους, με τον ισχυρισμό ότι επρόκειτο για φορτία όπλων τα οποία προορίζονταν για τη Χεζμπολάχ. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, ο Ασαντ απέφευγε να απαντήσει στα εχθρικά πυρά. Ωστόσο, την περασμένη Τρίτη, συριακά στρατεύματα έπληξαν όχημα του ισραηλινού στρατού που μετέφερε στρατιώτες στα κατεχόμενα συριακά εδάφη του Γκολάν, εγγράφοντας στην ημερήσια διάταξη τον άμεσο κίνδυνο μετατροπής του συριακού εμφυλίου σε περιφερειακή σύγκρουση. Τη διάχυτη ανησυχία ήρθαν να ενισχύσουν οι δηλώσεις του αρχηγού της ισραηλινής αεροπορίας, την περασμένη Τετάρτη. Από το βήμα του Ινστιτούτου Φίσερ, στο Τελ Αβίβ, ο πτέραρχος Εσέλ δήλωσε ότι η χώρα του «μπορεί να αναγκαστεί να αναλάβει δράση, σε ευρύτατη κλίμακα, μέσα σε πολύ λίγο χρόνο», εντός του συριακού εδάφους. Ο Ισραηλινός αξιωματούχος επικαλέστηκε το ενδεχόμενο ξαφνικής κατάρρευσης του καθεστώτος Ασαντ, η οποία θα άνοιγε τον δρόμο να περάσουν σημαντικά όπλα, από πυραύλους μέχρι χημικά, στα χέρια εχθρών του Ισραήλ.

Διαβάστε περισσότερα...

Η επανάσταση... τρώει ύστερα από χρόνια τα παιδιά της στο Ιράν

Η απόρριψη υποψηφιότητας των Ραφσαντζανί και Μασαϊέ από το Συμβούλιο των Φρουρών εκτιμάται πως θα είναι προπομπός εξελίξεωνThe New York Times Η κίνηση του Συμβουλίου των Φρουρών να απορρίψει την υποψηφιότητα του Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί και του Εσφαντιάρ Ραχίμ Μασαϊέ, «εκλεκτού» του απερχόμενου προέδρου Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ, για τις προεδρικές εκλογές της 14ης Ιουνίου έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία για την πλειοψηφία των Ιρανών και ειδικά για τους υποστηρικτές του πρώτου. Το 70% των Ιρανών, άλλωστε, είναι κάτω των 35 ετών και έτσι εκείνοι που μεγάλωσαν βλέποντας τον κ. Ραφσαντζανί να υπηρετεί σε διάφορα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένου αυτού του προέδρου, είναι πολλοί. «Λένε ότι η επανάσταση τρώει τα παιδιά της», αναφέρει ο 27χρονος Μεχντί, δάσκαλος στο επάγγελμα. «Στην περίπτωση του Ραφσαντζανί, ωστόσο, έφαγε τον πατέρα της». Οι αναλυτές, από την πλευρά τους, εκτιμούν ότι η απόρριψη της υποψηφιότητας Ραφσαντζανί και Μασαϊέ μπορεί να αποτελεί προπομπό σοβαρών εξελίξεων. Από το 1979 όταν και ιδρύθηκε, η ισλαμική δημοκρατία του Ιράν χαρακτηρίζεται από έναν διαρκή και ως επί το πλείστον δημόσιο ανταγωνισμό μεταξύ αντίπαλων κέντρων εξουσίας, μια εναλλαγή στα ανώτατα αξιώματα που δίνει στον μέσο πολίτη και στους ιδιώτες επιχειρηματίες τη δυνατότητα να κινούνται ανάμεσα στους δύο πόλους. Εκτός και αν προκύψουν νέες εκπλήξεις, ο νικητής των προεδρικών εκλογών θα προέρχεται από τους κόλπους των συντηρητικών που διατηρούν τα τελευταία χρόνια τα ηνία του Ιράν - πρόκειται για μια «χαλαρή» συμμαχία μεταξύ των σιιτών κληρικών και των διοικητών των Φρουρών της Επανάστασης, δηλαδή του στρατού. Κατά τον τρόπο αυτό, λοιπόν, όλοι οι κρατικοί θεσμοί θα περάσουν για πρώτη φορά από το 1979 υπό τον έλεγχο μιας παράταξης. Πολλοί αναλυτές προβλέπουν -και αρκετοί συντηρητικοί κληρικοί τους έχουν εμμέσως δικαιώσει- ότι οι κυρίαρχοι Συντηρητικοί είναι πλέον αποφασισμένοι να καταργήσουν το αξίωμα του προέδρου, το οποίο λειτούργησε ως εστία μιας άτυπης αντιπολίτευσης τόσο υπό τον «λαϊκιστή» Αχμεντινετζάντ, όσο και από τον μεταρρυθμιστή, Μοχάμεντ Χαταμί. Κάτι τέτοιο δεν είναι φυσικά σίγουρο, αλλά πλέον αποτελεί πολύ σοβαρή πιθανότητα. Το βέβαιο είναι ότι αυτή η «άνοστη» προεκλογική περίοδος θα αποξενώσει ακόμα περισσότερο την ήδη απογοητευμένη από τις κατά πολλούς νοθευμένες εκλογές του 2009 αστική τάξη, η οποία αποτελεί ένα μεγάλο ποσοστό του εκλογικού σώματος. Η μη προσέλευση στις κάλπες δε, θα υπονομεύσει ακόμα περισσότερο τη νομιμότητα της κυβέρνησης. Οι εναπομείναντες υποψήφιοι αντανακλούν τις διαφορετικές αποχρώσεις του γκρίζου του ιρανικού κατεστημένου, της συμμαχίας μεταξύ συντηρητικών κληρικών και στρατιωτικών διοικητών που είναι γνωστή ως οι «υπέρμαχοι της παράδοσης». Τρεις εκ των υποψηφίων συνδέονται απευθείας με τον ανώτατο πνευματικό ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Πρόκειται για τον Γκολάμ Αλί Χαντάντ Αντέλ, στενό του σύμβουλο και συγγενή του, τον Αλί Ακμπάρ Βελαγιατί, σύμβουλό του επί θεμάτων Εξωτερικής Πολιτικής και τον επικεφαλής του διαπραγματευτικού επιτελείου του Ιράν για το πυρηνικό ζήτημα, Σαΐντ Τζαλιλί. Ο τέταρτος υποψήφιος είναι ο δήμαρχος της Τεχεράνης, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Κιαλιμπάφ, ο οποίος αυτοπαρουσιαζόταν μέχρι πρότινος ως ένας «απλός τεχνοκράτης», πλην όμως την περασμένη εβδομάδα καυχήθηκε δημόσια πως ως διοικητής της αστυνομίας είχε βιαιοπραγήσει εναντίον φοιτητών. Ολοι τους δηλώνουν αποφασισμένοι να λύσουν τα προβλήματα της οικονομίας στο πλαίσιο μιας «επαναστατικής λογικής» και να διευθετήσουν το πυρηνικό ζήτημα, πείθοντας τη Δύση για το δίκαιο των ιρανικών θέσεων. Από τους οκτώ συνολικά υποψηφίους που εγκρίθηκαν, μόνο ένας, ο Χασάν Ροουχανί, έχει διαφοροποιηθεί έστω και λίγο από τις πάγιες απόψεις των «υπερμάχων της παράδοσης». Ο Ροουχανί, ο οποίος θεωρείται φίλα προσκείμενος στον Ραφσαντζανί, έχει μάλιστα ταχθεί δημόσια υπέρ ενός απευθείας διαλόγου με τις ΗΠΑ. Για τους περισσότερους Ιρανούς, πάντως, ο νικητής των εκλογών δεν θα είναι παρά ένα φερέφωνο του Χαμενεΐ.

Διαβάστε περισσότερα...

MKO, κατασκοπεία και Πούτιν

Στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να μη συμπεριληφθεί στον κατάλογο των ύποπτων για κατασκοπεία οργανισμών, προσέφυγε η παλαιότερη μη κυβερνητική οργάνωση της Ρωσίας, Memorial. Η συγκεκριμένη οργάνωση, η οποία αναλάμβανε πρωτοβουλίες εναντίον της πολιτικής καταστολής από τη σοβιετική κιόλας περίοδο, θεωρεί ότι ο πρόσφατος νόμος για τον διαχωρισμό των MKO σε γνήσιες κι εκείνες που εξυπηρετούν τους σκοπούς τρίτων χωρών δεν αποτελεί παρά μια «χονδροειδή προσπάθεια» του Κρεμλίνου να φιμώσει κάθε διαφωνούντα, στον απόηχο των περυσινών διαδηλώσεων κατά του προέδρου της χώρας, Βλαντιμίρ Πούτιν. «Μας γυρίζουν πίσω, στις ιδέες του σοβιετικού παρελθόντος, αλλά δεν θα καθίσουμε με σταυρωμένα τα χέρια», τόνισε ο επικεφαλής της οργάνωσης, Αλεξάντερ Τσερκάσοφ. Υπενθυμίζεται πως η πολυσυζητημένη νομοθεσία προβλέπει την ένταξη κάθε ΜΚΟ που χρηματοδοτείται από το εξωτερικό και εμπλέκεται σε πολιτικές δραστηριότητες στον κατάλογο των «ξένων πρακτόρων». Η Memorial ιδρύθηκε το 1987 από τον Σοβιετικό αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάροφ.

Διαβάστε περισσότερα...

Αντιπυραυλική ασπίδα στη Ρουμανία

Διά στόματος του γενικού του γραμματέα Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, το ΝΑΤΟ έσπευσε στα τέλη της εβδομάδας να καταστήσει σαφές ότι η εγκατάσταση της αντιπυραυλικής ασπίδας στη Ρουμανία θα ενισχύσει το αμυντικό δόγμα της χώρας. «Είναι ξεκάθαρο ότι η Ρουμανία θα προστατεύεται ουσιαστικά από το αντιπυραυλικό σύστημα που αναπτύσσεται στην Ευρώπη», τόνισε ο κ. Ράσμουσεν σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ρουμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, Agerpres. Αφορμή για τη δήλωσή του αποτέλεσε άρθρο του γνωστού πολιτικού επιστήμονα Τζορτζ Φρίντμαν, σύμφωνα με το οποίο η αντιπυραυλική ασπίδα δεν προστατεύει τη Ρουμανία από κάποια απειλή.

Διαβάστε περισσότερα...

Why Israel-Turkey Relations will not Change

Why Israel-Turkey Relations will not Change

Διαβάστε περισσότερα...

Πρόσκληση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Synergy Foundation - Ίδρυμα Μελέτης και Έρευνας

και

το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ)

σας προσκαλούν στη συζήτηση με θέμα:

Ο Ελληνισμός σε κρίση: Αναζητώντας όραμα για το μέλλον

Ομιλητές

Βάσος Λυσσαρίδης

Επίτιμος πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Χρήστος Ιακώβου

Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Κατά την έναρξη της εκδήλωσης το Synergy Foundation θα τιμήσει το δρα Βάσο Λυσσαρίδη για τη συνολική συνεισφορά του στους αγώνες του

Κυπριακού Ελληνισμού

Παρασκευή 31 Μαίου, 7. 30 μ.μ.

Αίθουσα Εκδηλώσεων «Λουκής Ακρίτας» ΣΠΕ Μόρφου

Λεμεσός

Πληροφορίες: Τηλ 25735050

Διαβάστε περισσότερα...

Ινφογνώμων Πολιτικά: Η συμβολή της ναυτικής αεροπορίας στην Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922)

Ινφογνώμων Πολιτικά: Η συμβολή της ναυτικής αεροπορίας στην Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922)

Διαβάστε περισσότερα...

Μετά τη σφαγή, ερωτήματα για την ΜΙ5

Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν τους δύο δολοφόνους

Reuters, Guardian

Στο στόχαστρο των βρετανικών μέσων ενημέρωσης βρίσκονται οι υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας μετά την αποκάλυψη ότι η μυστική υπηρεσία ΜΙ5 γνώριζε τους δύο νιγηριανής καταγωγής ισλαμιστές οι οποίοι κατακρεούργησαν Βρετανό στρατιώτη με μαχαίρια και μπαλτά στη συνοικία Γούλγουιτς του νοτιοανατολικού Λονδίνου, αλλά δεν τους έθεσε υπό παρακολούθηση.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε ότι οι κοινοβουλευτικές επιτροπές πληροφοριών και ασφαλείας θα εξετάσουν τον ευρύτερο ρόλο της αστυνομίας και της ΜΙ5, «όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις». Το ερώτημα που τίθεται εκ των πραγμάτων είναι αν οι διωκτικές αρχές θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει τη δολοφονία του 25χρονου Λι Ρίγκμπι, κυριολεκτικά μέρα μεσημέρι, στη μέση του δρόμου. Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, οι δύο άνδρες είχαν κινήσει εδώ και οκτώ χρόνια την προσοχή της ΜΙ5, η οποία γνώριζε ότι σύχναζαν σε εξτρεμιστικούς ισλαμικούς κύκλους και μοίραζαν εμπρηστικά φυλλάδια, αλλά δεν τους αξιολόγησε ως σοβαρή απειλή.

Η βρετανική κυβέρνηση, έπειτα από συνεδρίαση της επιτροπής διαχείρισης κρίσεων «Κόμπρα» υπό την προεδρία του Κάμερον, δεν ανακοίνωσε έκτακτα μέτρα, υποδηλώνοντας ότι δεν αναμένει νέα πλήγματα. Εγινε ωστόσο γνωστό ότι άλλος ένας άνδρας και μία γυναίκα συνελήφθησαν και ανακρίνονται για την ίδια υπόθεση, γεγονός που υπονοεί ότι οι διωκτικές αρχές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο της ευρύτερης συνωμοσίας.

Οι δύο συλληφθέντες, ο 28χρονος Μάικλ Αντεμπολάτζο και ο 22χρονος Μάικλ Αμπεντοβάλε, νοσηλεύονται φρουρούμενοι σε νοσοκομείο, έχοντας δεχθεί πυροβολισμούς από τους αστυνομικούς που τους συνέλαβαν. Γεννημένος στη Βρετανία από Νιγηριανούς γονείς, ο Αντεμπολάτζο προκάλεσε σοκ στη βρετανική κοινή γνώμη καθώς εμφανίστηκε σε βίντεο με ματωμένα χέρια, κρατώντας μαχαίρι και μπαλτά, να δικαιολογεί τη δολοφονία που μόλις είχε διαπράξει. Ο Αμπεντοβάλε γεννήθηκε στη Νιγηρία και είχε αποκτήσει τη βρετανική υπηκοότητα.

Χθες, η βρετανική εφημερίδα Daily Mirror ανέβασε στον διαδικτυακό της τόπο δεύτερο βίντεο, το οποίο απεικονίζει αστυνομικούς να πυροβολούν και να τραυματίζουν τους δύο δράστες. Στο βίντεο, ο Αντεμπολάτζο τρέχει προς την πλευρά του περιπολικού κρατώντας μαχαίρι, προτού δεχθεί τα πυρά τους και πέσει στο έδαφος.

Οπως δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ο Αντζεμ Τζόντρι, ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ισλαμιστές ηγέτες στη Βρετανία, ο Αντεμπολάτζο ήταν γνωστός στη μουσουλμανική κοινότητα ως «Μουτζαχίντ», που σημαίνει μαχητής του ιερού πολέμου.

Στο μεταξύ, χθες το απόγευμα, βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη ανάγκασαν αεροσκάφος των πακιστανικών αερογραμμών να αλλάξει πορεία και να προσγειωθεί στο Εσεξ, ύστερα από «κάποιο επεισόδιο» που σημειώθηκε στη διάρκεια της πτήσης. Το πακιστανικό Boeing 777 μετέφερε 297 επιβάτες από τη Λαχώρη στο Μάντσεστερ και οι πρώτες πληροφορίες έλεγαν ότι δεν ήταν στόχος τρομοκρατικής επίθεσης. Αστυνομικοί συνέλαβαν δύο επιβάτες με την κατηγορία ότι «έθεσαν σε κίνδυνο την πτήση».

Διαβάστε περισσότερα...

Άλλες τρεις συλλήψεις για τη δολοφονία του Βρετανού στρατιώτη στο Λονδίνο

Η βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία συνέλαβε το Σάββατο τρεις άνδρες οι οποίοι φέρονται ως ύποπτοι συνωμοσίας για φόνο, σχετικά με τη δολοφονία ενός στρατιώτη κοντά σε στρατώνα στο Λονδίνο. Η αστυνομία συνέλαβε δύο άνδρες 24 και 28 ετών σε μία κατοικία νότια της πρωτεύουσας, ανακοίνωσε η αστυνομική δύναμη της πόλης. Ένας τρίτος, ηλικίας 21 χρονών, συνελήφθη στο νοτιοανατολικό Λονδίνο. Δύο άνδρες αναρρώνουν στο νοσοκομείο αφού πυροβολήθηκαν και συνελήφθησαν από την αστυνομία ως ύποπτοι για τη δολοφονία του στρατιώτη Λι Ρίγκμπι στο Λονδίνο την Τετάρτη.

Διαβάστε περισσότερα...

Χεζμπολάχ: Θα παραμείνουμε στη Συρία μέχρι τη νίκη

Ο ηγέτης της ανταρτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου δήλωσε πως η οργάνωσή του θα παραμείνει στον πόλεμο στη Συρία «μέχρι το τέλος του δρόμου» και θα φέρει τη νίκη στο σύμμαχό της, τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Χάσαν Νασράλα, επικεφαλής της μαχητικής σιιτικής οργάνωσης, δήλωσε, σε ομιλία του που μεταδόθηκε από την τηλεόραση, πως η Συρία και ο Λίβανος αντιμετωπίζουν μια απειλή από ριζοσπάστες σουνίτες ισλαμιστές, η οποία, υποστήριξε, είναι μια συνωμοσία που επινόησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους για να εξυπηρετήσουν τα ισραηλινά συμφέροντα στην περιοχή. "Δεν θα βασιστούμε σε κανέναν... όπως σε όλες τις μάχες πριν από αυτήν: θα είμαστε ο λαός της, οι άνδρες της, και εκείνοι που θα της φέρουν τη νίκη», είπε, μιλώντας από μία μυστική τοποθεσία. "Θα συνεχίσουμε μέχρι το τέλος του δρόμου, αποδεχόμαστε αυτή την ευθύνη και θα αποδεχθούμε όλες τις θυσίες και αναμενόμενες συνέπειες αυτής της θέσης», είπε σύμφωνα με τα τηλεοπτικά πλάνα που έδειξαν επίσης χιλιάδες ανθρώπους να τον επευφημούν καθώς παρακολουθούσαν την ομιλία του από μεγάλες οθόνες στην πόλη Μασγκάρα του Λιβάνου. Ο Νασράλα επιβεβαίωσε για πρώτη φορά πως οι μαχητές του μάχονται ενεργά στη Συρία και είπε πως βρίσκονται εκεί εδώ και πολλούς μήνες. Είπε πως η Χεζμπολάχ δεν δρα από σεκταριστικά κίνητρα αλλά για να υπερασπιστεί τον Λίβανο απέναντι σε ριζοσπαστικές οργανώσεις. "Η Συρία δεν είναι πια ένα μέρος όπου υπάρχει μια λαϊκή επανάσταση εναντίον ενός πολιτικού καθεστώτος, μάλλον έχει γίνει ένα μέρος για να επιβληθεί ένα πολιτικό σχέδιο υπό την ηγεσία της Αμερικής και της Δύσης και τα εργαλεία της στην περιοχή», ανέφερε ο Νασράλα στην ομιλία του για τη 13η επέτειο της αποχώρησης του Ισραήλ από το νότιο Λίβανο. Ο Νασράλα είπε ακόμη πως η βούληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγγράψει το στρατιωτικό σκέλος της οργάνωσής του στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων είναι άνευ σημασίας. "Είναι πολύς καιρός που είμαστε στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από μελάνι πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί και αυτό δεν αλλάζει τίποτε». Η Γαλλία θα προτείνει να εγγραφεί η στρατιωτική πτέρυγα της Χεζμπολάχ στη λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της υποστήριξής της στο καθεστώς της Δαμασκού. "Η Ευρώπη βλέπει πως θα αλλάξουμε το μοίρασμα των χαρτιών στην περιοχή (...). Είμαστε υπερήφανοι». "Η λίστα σας, μπορείτε να τη βράσετε και να την πιείτε», είπε ο Νασράλα.

Διαβάστε περισσότερα...

Λίβανος: Στους 25 οι νεκροί από τις συγκρούσεις στην Τρίπολη

25 νεκροί στην Τρίπολη κατά την έβδομη συναπτή ημέρα των συγκρούσεων ανάμεσα σε δυνάμεις που υποστηρίζουν τους Σύρους καθεστωτικούς και δυνάμεις υπέρ της συριακής αντιπολίτευσης.

Ο αριθμός των νεκρών στην βόρεια πόλη του Λιβάνου Τρίπολη ανήλθε σήμερα σε 25, κατά την έβδομη συναπτή ημέρα συγκρούσεων ανάμεσα σε δυνάμεις που υποστηρίζουν τις καθεστωτικές συριακές δυνάμεις κι ομάδες που τάσσονται υπέρ της συριακής αντιπολίτευσης, ανακοίνωσαν πηγές ασφαλείας. Πρόκειται για τις σφοδρότερες μάχες που έχουν σημειωθεί μέχρι σήμερα στην πόλη. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν σήμερα, σύμφωνα με ιατρικές πηγές, ενώ πηγές ασφαλείας δήλωσαν ότι την περασμένη εβδομάδα 25 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους από τις συγκρούσεις και περισσότεροι από 250 τραυματίστηκαν. Η σουνιτική μουσουλμανική πλειονότητα των κατοίκων στην παραλιακή αυτή πόλη υποστηρίζει την εξέγερση στη Συρία, που υποκινήθηκε από την σουνιτική πλειοψηφία. Αλλά μία μειονότητα αλαουιτών στην Τρίπολη υποστηρίζει τον σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, ο οποίος προέρχεται από την ίδια κοινότητα, που ανήκει στο σιιτικό Ισλάμ. Η επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ κατά της συριακής πόλης Κουσέιρ, που βρίσκεται στα σύνορα με τον Λίβανο, εντείνει την ανησυχία ότι η σύγκρουση μπορεί να εξαπλωθεί στον Λίβανο. Η ένοπλη σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ έχει συνδράμει στις επιθέσεις των καθεστωτικών δυνάμεων στην πόλη αυτή. Πηγή: AΠE-MΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Στην Τουρκία, νέος νόμος κατά αλκοόλ και καπνίσματος

ΑΓΚΥΡΑ. Αυστηρούς περιορισμούς στο κάπνισμα και στην κατανάλωση αλκοόλ προβλέπει νέος νόμος που ψηφίστηκε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση. Η νέα νομοθεσία απαγορεύει -μεταξύ άλλων- την πώληση οινοπνευματωδών από τα καταστήματα λιανικής από τις 10 το βράδυ έως τις 6 το πρωί, καθώς και τη διαφήμιση αλκοόλ, ενώ θα λογοκρίνονται επίσης σκηνές ταινιών και τηλεοπτικών σειρών που μπορεί να θεωρηθεί ότι προτρέπουν στην κατανάλωση αλκοόλ.

Θα επιβάλλεται πρόστιμο 700 λιρών (297 ευρώ) και θα αφαιρείται για έξι μήνες το δίπλωμα οδήγησης, αν κατά την αιματολογική εξέταση διαπιστωθεί ότι ο οδηγός έχει ξεπεράσει το όριο των 0,5 γραμμαρίων ποσότητας αλκοόλ ανά λίτρο αίματος. Για τους οδηγούς που ξεπερνούν το ένα γραμμάριο, προβλέπεται επίσης ποινή φυλάκισης δύο ετών. Σε οδηγούς που θα αρνούνται να υποβληθούν σε αλκοτέστ θα επιβάλλεται πρόστιμο 2.000 λιρών (850 ευρώ), ενώ θα τους αφαιρείται για δύο χρόνια το δίπλωμα. Επιπλέον, θα απαγορεύεται οποιαδήποτε διαφήμιση αλκοολούχων. Στα μπουκάλια που περιέχουν αλκοολούχα ποτά εγχώριας παραγωγής ή εισαγωγής θα υπάρχει σήμανση όπου θα αναφέρονται οι βλαβερές συνέπειες του αλκοόλ, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα πακέτα από τα τσιγάρα. Στην τηλεόραση θα λογοκρίνονται οι σκηνές ταινιών και σειρών οι οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι προτρέπουν σε κατανάλωση αλκοόλ. Θα απαγορεύεται η πώληση και κατανάλωση αλκοολούχων ποτών σε εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε αυτοκινητόδρομους, ενώ θα απαγορεύεται η πώληση αλκοόλ σε φοιτητικές εστίες, σε χώρους περίθαλψης, σε κάθε είδους χώρους εκπαίδευσης, σε χώρους αθλητικών αγώνων, σε καφενεία, ζαχαροπλαστεία και στα βενζινάδικα. Θα απαγορεύεται η πώληση αλκοολούχων και σε σημεία που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των εκατό μέτρων από σχολεία, φροντιστήρια, εστίες και χώρους λατρείας. Εταιρείες παραγωγής οινοπνευματωδών απαγορεύεται να είναι χορηγοί εκδηλώσεων, και σε χώρους πώλησης και κατανάλωσης αλκοόλ δεν μπορούν πλέον να εκτίθενται τα ποτά. Επιπλέον, με τη νέα νομοθεσία, απαγορεύεται το κάπνισμα και στους οδηγούς και επιβάτες Ι.Χ. αυτοκινήτων, πράγμα που μέχρι σήμερα ίσχυε μόνο για τα ταξί.

Η νέα νομοθεσία για τους περιορισμούς στην κατανάλωση αλκοόλ και στο κάπνισμα αναμένεται να προκαλέσει ακόμη πιο έντονες αντιδράσεις των επικριτών του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν και των υποστηρικτών του κοσμικού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους, οι οποίοι τον κατηγορούν ότι εξισλαμίζει τη χώρα. Το Ισλάμ απαγορεύει την κατανάλωση αλκοόλ και, όπως επισημαίνουν αναλυτές, ο νέος νόμος, ο οποίος χρειάζεται την έγκριση του προέδρου της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ πριν τεθεί σε ισχύ, αναμένεται να είναι το νέο μέτωπο αντιπαράθεσης.

Διαβάστε περισσότερα...

Holocaust at Sea: The Lone Survivor of the 'Struma'

Holocaust at Sea: The Lone Survivor of the 'Struma'

By Marc Pitzke in Bend, Oregon

Διαβάστε περισσότερα...

Is Gulen Movement Against Peace With PKK?

Turkish-Kurdish woman waves a PKK flag during a demonstration in support of Syrian Kurds, in the southeastern Turkish town of Nusaybin, near the Turkish-Syrian border, Jan. 26, 2013. (photo by REUTERS/Sertac Kayar)

By: Mustafa Akyol for Al-Monitor Turkey Pulse Posted on May 22.

One of the frequently discussed issues in contemporary Turkey is the political influence of “The Gulen Movement,” or the religious network inspired by the teachings of Fethullah Gulen, Turkish Muslim scholar and preacher who has been living in Pennsylvania since 1998. While speculation about the movement includes far-fetched conspiracy theories — such as that Gulen is a “CIA agent” or “crypto Christian” — almost all observers agree that the movement needs to be taken as a serious political force in Turkish affairs.

Read more: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2013/05/gulen-movement-peace-process-pkk.html#ixzz2UF8ULD5D

Διαβάστε περισσότερα...

Turkey’s Syria Policy: No Easy Answers

Turkish President Abdullah Gul waves as he visits the bomb scene on May 16, 2013, during the funerals of the victims of a car bomb that went off on May 11 at Reyhanli, just a few kilometres from the main border crossing into Syria. (photo by BULENT KILIC/AFP/Getty Images)

By: Cengiz Çandar for Al-Monitor Turkey Pulse Posted on May 23.

The Syrian issue has not only lead to qualms over and criticism of Turkey’s Middle East policy that has otherwise been praised in recent years, it has also poisoned the country’s domestic politics. In the latest example, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and main opposition Republican Peoples Party (CHP) leader Kemal Kilicdaroglu are going to court over of their opposing views on Turkey's Syria policy.

Read more: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2013/05/turkey-syria-policy-wrong-misunderstood.html#ixzz2UF8ItBMM

Διαβάστε περισσότερα...

Πρόταση αποστολής 500 Κινέζων στρατιωτών στο Μάλι

Δημοσίευση : 23 Mαϊου 2013

Τη συμμετοχή της στην ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ στο Μάλι με τουλάχιστον 500 στρατιώτες πρότεινε η Κίνα.

Η Κίνα πρότεινε την αποστολή τουλάχιστον 500 στρατιωτών της στο Μάλι, ανακοίνωσαν χθες διπλωμάτες στην έδρα του διεθνούς οργανισμού στη Νέα Υόερκη, σύμφωνα με τους οποίους πρόκειται για τη μεγαλύτερη στην ιστορία της συμμετοχή σε μια ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ Σύμφωνα με τους διπλωμάτες, αλλά και εμπειρογνώμονες, η απόφαση αυτή της Κίνας μπορεί να ερμηνευτεί ως μια προσπάθεια εκτόνωσης των εντάσεων με τους Δυτικούς όσον αφορά τη συριακή κρίση και ως τρόπο ενίσχυσης των σχέσεών της με την Αφρική από την οποία προμηθεύεται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου. Η Γαλλία, η οποία επενέβη στο Μάλι εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών τον Ιανουάριο, ελπίζει ότι τον Ιούλιο τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα αυτή θα αναλάβουν τα στρατεύματα της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ. Στο Μάλι βρίσκονται ήδη 6.500 αφρικανοί στρατιώτες, οι οποίοι θα ενσωματωθούν στους περίπου 12.600 κυανοκράνους της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ. Η Κίνα απέρριψε τις ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ ως αδικαιολόγητες επεμβάσεις όταν έγινε μέλος του διεθνούς οργανισμού το 1971. Σήμερα συμμετέχουν σε ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ περίπου 2.000 κινέζοι στρατιώτες. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι μηχανικοί και γιατροί, η Κίνα συμμετέχει με μεγαλύτερο αριθμό στρατιωτών στις ειρηνευτικές αποστολές απ' ό,τι τα άλλα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία και Γαλλία. Πηγή: AΠE-MΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Σφοδρές συγκρούσεις τη νύκτα στην Τρίπολη του Λιβάνου

Τουλάχιστον έξι άνθρωποι σκοτώθηκαν και 50 τραυματίσθηκαν τη νύκτα στην Τρίπολη του Λιβάνου κατά τη διάρκεια σφοδρών συγκρούσεων ανάμεσα και υποστηρικτές και αντιπάλους του προέδρου της Συράις Μπασάρ αλ-Ασαντ, έγινε σήμερα γνωστό από πηγή των λιβανικών δυνάμεων ασφαλείας. "Εξαιρετικά σφοδρές συγκρούσεις σημειώθηκαν τη χθεσινή νύκτα, με αποτέλεσμα τον θάνατο έξι και τον τραυματισμό 50 ανθρώπων. Οι ανταλλαγές πυρών και οι οβίδες έπληξαν πολλές συνοικίες της πόλης, καθώς και το κέντρο» της Τρίπολης, δήλωσε η πηγή. Πηγή: AΠE-MΠΕ Δημοσίευση : 23 Mαϊου 2013

Διαβάστε περισσότερα...

Ομοβροντία επιθέσεων της Δύσης εναντίον Χεζμπολάχ και Ιράν

Δημοσίευση : 23-05-13

Reuters, ΑΠΕ Ανήσυχες για τις επιτυχίες που σημειώνει η σφοδρή επίθεση του κυβερνητικού στρατού στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης στρέφουν τα πυρά τους εναντίον του Ιράν και της σιιτικής οργάνωσης του Λιβάνου «Χεζμπολάχ», τμήματα της οποίας μάχονται στο πλευρό του Σύρου προέδρου Μπασάρ Ασαντ. «Είναι ολοφάνερο ότι το συριακό καθεστώς δέχεται αυξανόμενη υποστήριξη, τους τελευταίους μήνες, από το εξωτερικό, από τη Χεζμπολάχ και το Ιράν», δήλωσε χθες στο Αμάν ο Ουίλιαμ Χέιγκ. Ο Βρετανός ΥΠΕΞ, ο οποίος έλαβε μέρος στη διάσκεψη της ομάδας «Φίλοι της Συρίας», στην ιορδανική πρωτεύουσα, επιβεβαίωσε ότι η χώρα του και η Γαλλία ζητούν από την Ε.Ε. να άρει το εμπάργκο όπλων προς τη συριακή αντιπολίτευση, έτσι ώστε να μπορέσει να υπερβεί τις αυξανόμενες δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο στρατιωτικό πεδίο. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Τζον Κέρι, ο οποίος επίσης πήρε μέρος στη διάσκεψη του Αμάν, υποστήριξε ότι «χιλιάδες μαχητές της Χεζμπολάχ» πολεμούν στο πλευρό του Ασαντ. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ χαρακτήρισε «προσωρινές» τις επιτυχίες του συριακού καθεστώτος στο πεδίο των μαχών και απείλησε ότι αν ο Μπασάρ Ασαντ εμποδίσει την αναζήτηση πολιτικής λύσης στη συριακή σύγκρουση, οι ΗΠΑ θα εξετάσουν το ενδεχόμενο ενίσχυσης της βοήθειας που παρέχουν στην αντιπολίτευση. Λίγες ώρες νωρίτερα, η επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας είχε εγκρίνει, με ψήφους 15 έναντι 3, την παροχή όπλων στους Σύρους αντικαθεστωτικούς - αν και δεν είναι βέβαιο κατά πόσον το εν λόγω νομοσχέδιο θα εγκριθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και θα υπογραφεί από τον πρόεδρο Ομπάμα. Σύμφωνα με προχθεσινή δημοσκόπηση του Reuters, το 60% των Αμερικανών πολιτών αντιτίθεται σε τυχόν επέμβαση στη Συρία, ενώ μόνο το 12% την υποστηρίζει. Ανώτατος διπλωματικός αξιωματούχος της Ε.Ε. εκμυστηρευόταν, στο περιθώριο της διάσκεψης του Αμάν, τις ανησυχίες του για την τροπή των εξελίξεων στη Συρία. «Από τον Νοέμβριο, το καθεστώς κατάφερε να αντεπιτεθεί όχι γιατί έγινε ισχυρότερο στο εσωτερικό, αλλά γιατί οι σύμμαχοί του -Ιράν, Ρωσία, Χεζμπολάχ- το βοηθούν άμεσα, είτε με όπλα είτε με χρήματα είτε με τη συμμετοχή τους στον σχεδιασμό των επιχειρήσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά. Ο Γερμανός ΥΠΕΞ Γκίντο Βεστερβέλε άνοιξε τον δρόμο για τον χαρακτηρισμό της στρατιωτικής πτέρυγας της Χεζμπολάχ ως τρομοκρατικής οργάνωσης από την Ε.Ε., σηματοδοτώντας στροφή της χώρας του, η οποία μέχρι χθες απέρριπτε ένα παρόμοιο μέτρο. Οπως δήλωσε ο Γερμανός αξιωματούχος, η μεταστροφή του Βερολίνου οφείλεται, συν τοις άλλοις, και «στην πρόοδο που σημείωσαν οι κυπριακές αρχές στην αποκάλυψη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στην Κύπρο». Τον περασμένο Μάρτιο, κυπριακό δικαστήριο καταδίκασε μέλος της Χεζμπολάχ για σχεδιασμό τρομοκρατικών ενεργειών εναντίον ισραηλινών στόχων στη Μεσόγειο. Στο μεταξύ, ο ηγέτης της Συριακής Εθνικής Συμμαχίας, του κυριότερου πολιτικού συνασπισμού της αντιπολίτευσης, απηύθυνε αγωνιώδη έκκληση στους ένοπλους αντικαθεστωτικούς να σπεύσουν να υπερασπιστούν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Κουσάιρ, η οποία για τέταρτη κατά σειρά ημέρα δεχόταν καταιγιστική επίθεση του κυβερνητικού στρατού και δυνάμεων της Χεζμπολάχ. «Σπεύσατε, τάγματα της επανάστασης και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, για να σώσουμε την Κουσάιρ και τη Χομς», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο Ζορζ Σάμπρα, καλώντας ενισχύσεις από το Χαλέπι, το Ιντλέμπ, τη Ράκα και το Ντέιρ Αζόρ. Πηγές της αντιπολίτευσης αναγνώριζαν χθες ότι ο στρατός του Ασαντ έχει ανακαταλάβει το 60% της Κουσάιρ, προσθέτοντας: «Αν χάσουμε την Κουσάιρ, χάνουμε τη Χομς και αν χάσουμε τη Χομς, χάνουμε την καρδιά της χώρας».

Διαβάστε περισσότερα...

Ταραχές συγκλόνισαν τα προάστια της Στοκχόλμης

Δημοσίευση : 23-05-13

Reuters

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ. Τρίτη συνεχόμενη νύχτα πυρπολήσεων αυτοκινήτων και συγκρούσεων νεαρών με την αστυνομία ήταν η προχθεσινή στα προάστια της Στοκχόλμης. Αφορμή για τις ταραχές φέρεται ότι στάθηκε η δολοφονία 69χρονου οπλισμένου μετανάστη από την αστυνομία.

Περίπου τριάντα οχήματα πυρπολήθηκαν, ένα αστυνομικό τμήμα δέχθηκε επίθεση, ενώ ζημιές υπέστησαν δύο σχολικά κτίρια και ένα πολιτιστικό κέντρο. Οκτώ άτομα προσήχθησαν, ενώ έγινε μία σύλληψη.

Τα πρώτα δύο βράδια, οι ταραχές περιορίζονταν στα βόρεια προάστια, ενώ την Τρίτη επεκτάθηκαν σε προάστια δυτικά και νοτίως της σουηδικής πρωτεύουσας. «Φοβάμαι μη χειροτερέψει η κατάσταση, μη γίνουμε σαν τη Γαλλία», είπε κάτοικος του προαστίου Κίστα – οι πυρπολήσεις οχημάτων είναι συνήθεις στα πέριξ των γαλλικών μεγαλουπόλεων.

Οι ταραχές ξεκίνησαν την Κυριακή στο Χούσμπι, προάστιο 11.000 κατοίκων, οι οποίοι είναι σε ποσοστό 80% μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς. Στις 13 Μαΐου, η αστυνομία είχε σκοτώσει μετανάστη 69 ετών, του οποίου η εθνικότητα δεν έχει γίνει γνωστή, καθώς αυτός κρατούσε ματσέτα και βρισκόταν σε ταραγμένη ψυχική κατάσταση. Η οργάνωση Μεγκαφόν, που εκπροσωπεί τους νέους των προαστίων, υποστηρίζει ότι η σουηδική αστυνομία επιδεικνύει ρατσιστική συμπεριφορά έναντι των μεταναστών.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο και δεν θα είναι και η τελευταία», δήλωσε ο Ραμί αλ Χαμίσι, εκπρόσωπος του Μεγκαφόν, στην εφημερίδα The Local. «Βλέπουμε την κοινωνία να διχάζεται όλο και περισσότερο, τα οικονομικά και κοινωνικά χάσματα να γίνονται όλο και βαθύτερα».

«Στο Χούσμπι υπάρχει οργή που κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου. Ο κόσμος θέλει μακροπρόθεσμες λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα αντί για αυξημένη αστυνομική προστασία», είπε ο διευθυντής τοπικής εφημερίδας, Ρουζμπέχ Τζαλάγιε. «Οι λόγοι είναι απλοί. Ανεργία, στέγαση, έλλειψη σεβασμού από την αστυνομία. Για να αρχίσουν οι ταραχές χρειάζεται μία αφορμή και αυτή ήταν ο θάνατος του 69χρονου».

«Ομάδες νεαρών ανδρών νομίζουν ότι μπορούν και πρέπει να αλλάξουν την κοινωνία διά της βίας», είπε ο πρωθυπουργός Φρέντρικ Ρέινφελντ. «Ας είμαστε σαφείς. Αυτό δεν θα περάσει. Δεν θα μας κυβερνήσει η βία».

Κοινωνικός αποκλεισμός

Η υπουργός Δικαιοσύνης Μπεατρίς Ασκ υπογράμμισε ότι κατανοεί «γιατί πολλοί άνθρωποι που ζουν σε αυτά τα προάστια είναι ανήσυχοι και οργισμένοι. Ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι σοβαρή αιτία πολλών προβλημάτων, αυτό το κατανοούμε».

Το κάποτε φημισμένο σουηδικό κοινωνικό μοντέλο άρχισε να μεταρρυθμίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, ενώ οι ρυθμοί αύξησης της ανισότητας στη χώρα είναι οι μεγαλύτεροι στον ΟΟΣΑ.

Χθες στους δρόμους του Χούσμπι επικρατούσε ηρεμία και πολλά καταστήματα λειτούργησαν κανονικά, παρά τα σπασμένα τζάμια.

Διαβάστε περισσότερα...

Turkish Prime Minister Erdogan Praised at White House as He Subverts U.S. Interests

by Barry Rubin

“So fragile was the structure of their reality that a single unsubsumed consciousness, a solitary ripple in their little pond was enough to roil the waters into a frothing, burbling foam.”—Norman Spinrad, The Void Captain’s Tale (1985)

Consider five factors that had no effect on the very warm reception given by President Barack Obama to Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan:

– While the U.S. government has pressured Erdogan not to visit the Hamas-ruled Gaza Strip, Erdogan announced in the White House Rose Garden that he would do so. An alleged U.S. ally says publicly in front of Obama, while being hosted by him, that he is going to defy the United States.

This is not some routine matter. With previous presidents, if an ally was going to do something like that he would say nothing at the time, and then months later would subvert U.S. policy. Or better yet, the foreign leader would not do so. To announce defiance in such a way is a serious sign of how little respect Middle East leaders have for Obama — and for U.S. policy nowadays — and how little Obama will do about it.

– Equally bad: Erdogan directly promised Obama that he would conciliate with Israel. Prime Minister Benjamin Netanyahu cooperated, because Obama asked him to do so. That’s what U.S. allies do. But immediately Erdogan showed he would pay no attention to the agreement he made.

His negotiators subverted it in several ways, including with demands for ridiculously large amounts of money, the delay in the promised return of the Turkish ambassador to Israel, and the continuation of legal action against Israeli officials involved in the Mavi Marmara affair, when Israeli soldiers were attacked by Turkish terrorists demanding to sail to Gaza to deliver equipment to Hamas.

So a second time, Erdogan betrayed Obama and make the president look foolish (that is, had anyone in the mass media pointed it out). Again, there was no U.S. criticism of the move or apparent pressure to make Erdogan keep his promise.

Three other ways that Erdogan has subverted U.S. interests with minimal costs (in fact, the Obama administration has usually furthered this behavior):

– Some small U.S. diplomatic protests were made about the growing internal repression in Turkey and human rights violations there. Increasingly, the country lives under a reign of intimidation even as the Western media mostly ignores this situation. Since the United States keeps praising him, Erdogan can demoralize his opponents, who cannot hope for foreign help even as he carries on a policy of spreading anti-Americanism in Turkey.

The political power of the Turkish armed forces — the traditional guarantor of the republic and stability in the country — was dismantled by Erdogan with U.S. approval. The Turkish media was subverted with only an occasional American squeal of complaint. Now he’s destroying the independent judicial system, the last barrier to his assault on democratic rule. The U.S. embassy in Turkey consistently warned about what has been happening; the White House ignored this information.

– With the Obama administration’s permission, the Turkish government violates the sanctions against Iran with ever-larger trade and major bilateral cooperation projects. Erdogan’s consistent defenses of Iran’s policies (though the two countries are at odds over Syria) have been forgiven and forgotten by the White House.

– In many ways, the Turkish government has been taking the lead on setting U.S. policy toward Syria. It was Erdogan who largely determined that the official opposition exile leadership would be dominated by the Muslim Brotherhood, a path followed by Obama. (I can’t prove it — but I’ll bet that Turkey’s regime promised Obama that if he would declare support for the rebels verbally and let them be armed by Qatar and Saudi Arabia then Assad would easily fall. I’d also bet that Erdogan assured Obama that if the president helped the rebels a moderate government would emerge in Syria.)

Meanwhile, Obama has praised Erdogan unstintingly. Obama thinks Erdogan is the very model of a “moderate Islamist”, and since Obama’s strategy is to support such people in much of the Arab world, Erdogan has been his guide to the region, though this has meant supporting the radical Islamists of the Muslim Brotherhood.

Especially ironic: Obama believed that Erdogan’s goals were essentially the same as those of the United States, while Erdogan was in fact following a profoundly anti-American policy designed to bring hostile Islamist governments to power. Remember this is no longer the old Western-oriented Turkey of previous decades, but a radical — if concealed — Islamist regime.

http://pjmedia.com/barryrubin/2013/05/19/turkish-prime-minister-erdogan-praised-at-white-house-as-he-puts-knife-in-u-s-s-back/

Διαβάστε περισσότερα...

Power struggle between Barzani-PKK grows stronger

Power struggle between Barzani-PKK grows stronger

Διαβάστε περισσότερα...

Turkey's Syria Dilemma Grows

Two years after explicitly calling for regime change in neighboring Syria, the Turkish leaders find themselves in the unsavory position of dealing with spillover conflict, growing internal opposition, policy disagreements with Washington and, above all, the prospect of Bashar al-Assad's survival despite all the external efforts to topple him, writes Kaveh L. Afrasiabi.

Middle East Online

In terms of pre-conference diplomacy, Turkey is sparing no efforts to position itself for high input on the agenda and outcome of the upcoming conference on Syria, jointly sponsored by US and Russsia. This is reflected in the recent White House visit of the Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, as well as this week's high-level Ankara visit by Saudi Arabia's crown prince Salman bin Abdulaziz, focusing on the crisis in Syria. The "Geneva II" conference is supposed to attract representatives from both the Syrian regime and the rebels, who are nowadays on the defensive in many parts of Syria, including the important Homs province. Backed by Russia, Iran, and Lebanon's Hezbollah, the government forces have made impressive gains over the rebels recently, grudgingly admitted in the Western media, and this simply means that President Bashar al-Assad's hands have been strengthened and his representatives will exude confidence at the summit. Turkey, on the other hand, will find itself on the defensive, hoping to chart a middle approach that features continuity with the past, e.g., concert with Saudi Arabia and Qatar, the principal financial backers of the rebels, while gradually accommodating itself to the uncomfortable, and somewhat embarrassing, alternative of 'living with the Assad regime', albeit in a revised and reconstructed format, in the future. But, by all indications, Ankara is not quite there yet and that is why after failing to convince President Obama for a more interventionist US course on Syria, Mr. Erdogan has now fixed his gaze on Saudi Arabia and the (increasingly unpopular and unrealistic) "no-fly" zone in parts of Syria. Yet, with Russia and Iran reportedly providing critical military equipment to Syria and thus bolstering the military's position, the "no-fly" idea is a bad idea that no one in NATO favors, given the prohibitive costs, and the sooner Erdogan drops it, the better. Indeed, the crux of dilemma for Turkey is that it officially adheres to a "regime change" policy toward Syria that is bankrolled by the Gulf Cooperation Council states led by the Saudis, which has so far yielded no positive result, save throwing Syria into the bosom of a monumental chaos threatening its break-up. Unable to jettison the rhetoric behind this failed policy, Turkey is nowadays exhibiting the symptoms of a cognitive dissonance, whereby the force of reality on the ground in Syria indicating regime survival is not felt on the policy level in Ankara. What then is Turkey's exact approach toward the forthcoming conference? Turkey has been quiet on Russia's insistence on Iran's inclusion, principally because that would mean adding to Damascus's regional bona fide, irrespective of Arab League's overt hostility to Bashar's presidency. Nor is it entirely clear what influence Turkey wields on the rebel groups, whose political and military wings do not necessarily meet eye to eye. Therefore, the net impact of Turkey on the coming conference and its results and prospects is under a thick cloud of question marks, partly because Ankara's own attitude is likely experiencing the tumults of slow re-adjustments in light of the staying power of Assad's regime. With the rapidly diminishing chances of Ankara playing 'kingmaker' in Damascus, Turkey's leaders have to make tough choices in the near future and they are indeed apt to make the wrong ones, that is, sticking to their hard-line anti-Assad approach bent on political transition to a post-Assad regime in Syria. That would mean risking a lengthy civil war in Syria, growing mass refugees, spillover conflict, and internal political polarization over the appropriate Syria policy. Avoiding these risks means, on the other hand, a candidate admission by Mr. Erdogan and his foreign policy team that their Syria policy has proved a failure and their stubborn continuation of that policy, in cohorts with the Saudis, may be a recipe for disaster, warranting a policy U-turn of sorts. Certainly, US can play a big role in instigating such a necessary shift in Ankara's hitherto unsuccessful "regime change" approach vis-a-vis Damascus. In the coming days and weeks, much depends on the diplomatic savy of US Secretary of State John Kerry to lead the pack, instead of letting crucial regional players like Turkey and Saudi Arabia play the spoiler role. A litmus test of second Obama administration's foreign policy, US's ability to lead on Syria hinges on several factors, one of which is the ability to insulate itself from the counterproductive efforts of allies such as Turkey, that today instead of "zero problem" with neighbors has managed to make a mess of its regional relations, a net result of its "neo-ottoman" ambitions to shape the post-Arab Spring Middle East. For sure, time to jettison those unrealistic ambitions has definitely arrived. Kaveh L. Afrasiabi, Ph.D. http://www.middle-east-online.com/english/?id=58910

Διαβάστε περισσότερα...

The Myth of the Arab State

The Myth of the Arab State

Διαβάστε περισσότερα...

The Looming Power Struggle Between Erdogan and Gulenists

Children play at the garden of Fatih College in Istanbul, April 16, 2008. The 640-pupil school is run by followers of Fethullah Gulen, a Turkish Muslim preacher who advocates moderate Islam rooted in modern life, and whose teachings have inspired millions of Turks to forge a powerful socioreligious community active in publishing, charity and above all education. (photo by REUTERS/Osman Orsal)

By: Amberin Zaman for Al-Monitor Turkey Pulse Posted on May 19.

When Turkey’s prime minister, Recep Tayyip Erdogan, traveled to Washington for crucial talks with US President Barack Obama on May 16, many wondered whether he would succeed in persuading the US leader to take a tougher line on Syria. Yet, there was another big question hanging in the air. Would Erdogan make time to meet with Fethullah Gulen, Turkey’s most influential Sunni cleric, who lives in self-imposed exile in rural Pennsylvania?

Read more: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2013/05/erdogan-gulen-struggle.html#ixzz2U2cJiE7w

Διαβάστε περισσότερα...