Η Λιβύη φέρεται έτοιμη να προχωρήσει σε πολιτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν συζητά το ενδεχόμενο απομάκρυνσης από την ηγεσία του Μουαμάρ Καντάφι.
Ο Μουάμαρ Καντάφι φαίνεται ότι αναζητεί διπλωματική έξοδο από την σύρραξη, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν τις αεροπορικές επιδρομές, που είχαν παραταθεί κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου, δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της διεθνούς στρατιωτικής επιχείρησης στη Λιβύη.
Κατά τη χθεσινή νύχτα, ο εκπρόσωπος της λιβυκής κυβέρνησης δήλωσε ότι το καθεστώς είναι έτοιμο να διαπραγματευθεί κάθε μορφή πολιτικής μεταρρύθμισης, όπως η διεξαγωγή εκλογών ή δημοψηφίσματος, απορρίπτοντας, ωστόσο, την αποχώρηση του συνταγματάρχη Καντάφι. «Ο ηγέτης είναι ο εγγυητής της ασφάλειας για τη χώρα και της ενότητας του πληθυσμού και των φυλών. Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικός για κάθε μετάβαση προς ένα μοντέλο δημοκρατίας και διαφάνειας», προειδοποίησε ο Μούσα Ιμπραΐμ.
Χθες το βράδυ, ο Λίβυος ηγέτης έκανε μία δημόσια εμφάνιση στην κατοικία του στο Μπαμπ ελ-Αζιζίγια στην Τρίπολη, η οποία έγινε στόχος πυραύλου του διεθνούς συνασπισμού στις 20 Μαρτίου, μετέδωσε η λιβυκή τηλεόραση. Ο συνταγματάρχης Καντάφι δεν είχε εμφανισθεί δημόσια από τις 22 Μαρτίου.
Χθες, δημοσίευμα των New York Times, έφερε δύο από τους γιους του Καντάφι, τον Σάιφ αλ -Ισλάμ και τον Σαάντι, να προτείνουν μετάβαση προς συνταγματική δημοκρατία, και την αποχώρηση του πατέρα τους από την εξουσία.
Το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο που εκπροσωπεί τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών, απέρριψε την πρόταση. «Ο Καντάφι και οι γιοι του πρέπει να αποχωρήσουν πριν από οποιαδήποτε διπλωματική διαπραγμάτευση», δήλωσε από τη Βεγγάζη ο Σαμσεντίν Αμπντουλμελάχ.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Φράνκο Φρατίνι δήλωσε από την πλευρά του ότι ο Μουάμαρ Καντάφι και η οικογένειά του πρέπει να αποχωρήσουν από την εξουσία και ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να παραμείνει ενωμένη απέναντι στις διπλωματικές προσπάθειες που επιχειρεί το καθεστώς Καντάφι για να διασωθεί.
Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών αναφερόταν στην περιοδεία του υφυπουργού Εξωτερικών του καθεστώτος Καντάφι, ο οποίος συναντήθηκε το βράδυ της Κυριακής με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γιώργο Παπανδρέου, χθες στην Άγκυρα με το Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και το βράδυ με τον πρωθυπουργό της Μάλτας Λόρενς Γκοντζί.
Έπειτα από τη Γαλλία και το Κατάρ, η Ιταλία αποφάσισε να αναγνωρίσει το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο ως νόμιμο συνομιλητή, ενώ το λιβυκό καθεστώς δέχθηκε νέο πλήγμα με την παραίτηση την Κυριακή του Άλι Τικρί, συμβούλου του συνταγματάρχη Καντάφι τέσσερις ημέρες μετά την αυτομολία του υπουργού Εξωτερικών Μούσα Κούσα.
Στον τομέα των επιχειρήσεων, κανένα αμερικανικό πολεμικό αεροσκάφος δεν έχει πραγματοποιήσει έξοδο από τις 22.00 GMT (01.00 ώρα Λιβύης και Ελλάδος) χθες το βράδυ, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ο οποίος υπογράμμισε ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη βρίσκονται, ωστόσο, σε επιχειρησιακή ετοιμότητα στην περίπτωση που το ΝΑΤΟ ζητήσει την επέμβασή τους.
Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, εις το εξής τα αμερικανικά αεροσκάφη θα πραγματοποιούν αποστολές τροφοδοσίας εν πτήσει, παρεμβολών στα συστήματα ραντάρ και αναγνώρισης.
Η Βρετανία θα ενισχύσει τις αεροπορικές δυνάμεις που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις στη Λιβύη τις επόμενες ημέρες με τέσσερα ακόμη μαχητικά αεροσκάφη, ανακοίνωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον κατά την αιφνιδιαστική του επίσκεψη χθες σε ιταλική στρατιωτική βάση όπου σταθμεύουν τα αεροσκάφη της Royal Air Force που συμμετέχουν στις διεθνείς επιχειρήσεις στη Λιβύη.
Κατά τη χθεσινή ημέρα συνεχίσθηκαν οι συγκρούσεις στην πόλη Μπρέγκα, 800 χιλιόμετρα ανατολικά της Τρίπολης, ενώ στο δυτικό τμήμα της χώρας συνεχίσθηκαν οι συγκρούσεις στο Τζαμπάλ Αλ-Γάρμπι και στη Μιζουράτα, πόλη που πολιορκείται και βομβαρδίζεται επί 40 ημέρες από τις δυνάμεις του συνταγματάρχη Καντάφι και όπου οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις ζητούν αεροπορική υποστήριξη.
«Οι δυνάμεις του Καντάφι βομβαρδίζουν τυφλά τη Μιζουράτα, ενώ τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, αποστολή των οποίων είναι η προστασία των αμάχων, ούτε καν πετούν επάνω από την περιοχή», διαμαρτυρήθηκε εκπρόσωπος των αντικαθεστωτικών δυνάμεων.
Ένα πλοίο ναυλωμένο από την οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα απέπλευσε χθες από τη Μιζουράτα για τη Σφαξ μεταφέροντας 60 τραυματίες, ενώ τουρκικό οχηματαγωγό που μετατράπηκε σε πλωτό νοσοκομείο απομάκρυνε 460 τραυματίες και πρόσφυγες από τη Μιζουράτα και τη Βεγγάζη.
Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις κατηγόρησαν τις δυνάμεις του Καντάφι ότι προκάλεσαν ζημιές σε εγκαταστάσεις αποθήκευση πετρελαίου στη Μίσλαχ.
Οι τιμές του πετρελαίου έφθασαν σε νέα ύψη χθες στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, όπου το όριο των 120 δολαρίων/βαρέλι ξεπεράσθηκε για πρώτη φορά από το 2008.
ΟΗΕ: Οι αντάρτες χρειάζονται χρήματα και θα πουλήσουν πετρέλαιο
Οι Λίβυοι αντικαθεστωτικοί που μάχονται εναντίον των δυνάμεων του Μουαμάρ Καντάφι αντιμετωπίζουν προβλήματα εξεύρεσης οικονομικών πόρων για τη συνέχιση του αγώνα τους και για αυτό θέλουν να αρχίσουν ξανά τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, που έχουν διακοπεί μετά την επιβολή κυρώσεων και οικονομικής φύσεως, από τη διεθνή κοινότητα στη Λιβύη.
Τις εκτιμήσεις αυτές ανέφερε στην ομιλία του στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, ο Αμπντελιλά αλ-Κχατίμπ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ιορδανίας και νυν ειδικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπα Κι Μουν, στη Λιβύη, ενημερώνοντας το σώμα, για τις επαφές που είχε με τα μέλη του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου, των ανταρτών, αλλά και με κυβερνητικούς αξιωματούχους στο τελευταίο του ταξίδι στη χώρα.
«Το συμβούλιο εξέφρασε την ανησυχία του από την έλλειψη κεφαλαίων, αλλά και για θέματα που αφορούν την διαπραγμάτευση και την πώληση, πετρελαίου και φυσικού αερίου, τονίζοντας ότι το ζήτημα απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να φέρει επιτυχές αποτέλεσμα στο θέμα της επανεκκίνησης της οικονομίας», ανέφερε ο Κχατίμπ, στο 15μελές σώμα.
«Το Συμβούλιο στήριζε τα σχέδιά του σε δύο βασικές πηγές εσόδων, στα δάνεια με εγγύηση τις πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και στις δεσμευμένες καταθέσεις στο εξωτερικό», εξήγησε στην έκθεσή του, ο Άραβας διπλωμάτης του Οργανισμού.
Οι Λίβυοι αντικαθεστωτικοί σχεδιάζουν αυτή την εβδομάδα να προχωρήσουν στην πρώτη πώληση φορτίου πετρελαίου, από τότε που εφαρμόσθηκε το εμπάργκο στις εμπορικές συναλλαγές με τη χώρα εξαιτίας του καθεστώτος Καντάφι. Το φρένο στις εξαγωγές πετρελαίου από τη χώρα της Βορείου Αφρικής έχει προκαλέσει σημαντική άνοδο της τιμής του «μαύρου χρυσού», στις αγορές διεθνώς.
Δορυφόρος εντόπισε το τάνκερ μεταφοράς πετρελαίου Εκουαντόρ, να πλέει στα χωρικά ύδατα της Αιγύπτου, με κατεύθυνση το εμπορικό λιμάνι στη Μάρσα ελ Χαρίγκα, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ανταρτών και όπου αναμένεται να φτάσει την Τρίτη. Το πλοίο μπορεί να μεταφέρει περισσότερα από 1.000.000 βαρέλια πετρελαίου.
Πλοίο μετέφερε πετρέλαιο σε λιμάνι που ελέγχεται από το καθεστώς
Ένα λιβυκής ιδιοκτησίας πλοίο που μεταφέρει φορτίο εισαγόμενου πετρελαίου έδεσε σε ένα λιμάνι που ελέγχεται από την κυβέρνηση, για να συμβάλει να αντιμετωπιστεί η έλλειψη καυσίμων, δήλωσαν ένας Λίβυος κυβερνητικός αξιωματούχος και ένα στέλεχος της ενεργειακής βιομηχανίας.
Οι εν λόγω πηγές είπαν ότι το πλοίο ανήκει στη λιβυκή κρατική ναυτιλιακή εταιρεία και ξεφορτώνει στο λιμάνι της Ζαουίγια, 50 χλμ. δυτικά της Τρίπολης. Δεν έκαναν γνωστό από πού ήρθε το σκάφος.
Ο Λίβυος αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, δήλωσε πως το σκάφος μεταφέρει 23 εκατομμύρια λίτρα καυσίμου. «Το πλοίο έχει φτάσει», πρόσθεσε.
Μολονότι η Λιβύη είναι εξαγωγός πετρελαίου, οι διεθνείς κυρώσεις και η εξέγερση κατά του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι έχουν δημιουργήσει προβλήματα στην προμήθεια πετρελαίου και έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ουρές στα πρατήρια βενζίνης.
Δεν έχει γίνει σαφές πώς το πλοίο κατάφερε να περάσει από τον κλοιό των πολεμικών πλοίων του ΝΑΤΟ που περιπολούν στα ανοικτά των λιβυκών ακτών για να βοηθήσουν στην εφαρμογή των διεθνών κυρώσεων.
Ο αξιωματούχος της λιβυκής ενεργειακής βιομηχανίας, ο οποίος εργάζεται για μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στη διανομή καυσίμων, δήλωσε πως η άφιξη του πλοίου είναι ένα «καλό βήμα» για την ανακούφιση των ελλείψεων, όμως πρόσθεσε πως η λύση είναι μόνο προσωρινή.
«Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει σχέδιο για να έρθουν περισσότερα καύσιμα ή αν είναι μόνον αυτό το πλοίο», δήλωσε το στέλεχος, ζητώντας να μην κατονομαστεί.
Τουρκία: Ο Καντάφι πρέπει να αποχωρήσει
«Ο Mουάμαρ Καντάφι πρέπει να αποχωρήσει από την εξουσία», είναι το μήνυμα που μετέφερε η Άγκυρα στον απεσταλμένο του Λίβυου ηγέτη, λένε σήμερα αναλυτές και διπλωμάτες σχολιάζοντας την χθεσινή επίσκεψη του ασκούντος χρέη υπουργού Εξωτερικών της Λιβύης κ Αμπντουλάτι Ομπέιντι.
Η υποδοχή του Λίβυου απεσταλμένου ήταν ιδιαίτερα ψυχρή και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών αρνήθηκε ακόμα και να φωτογραφηθεί μαζί του, επισημαίνουν στην Άγκυρα, ενώ το Τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών διέρρευσε ότι σύντομα αναμένονται στην Άγκυρα εκπρόσωποι του λεγόμενου μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου της Λιβύης.
Η Κ. Άστον αρνείται κάθε επαφή με την κυβέρνηση Καντάφι
Την άρνηση της ευρωπαϊκής διπλωματικής υπηρεσίας, υπό την Κάθριν Άστον, για οποιαδήποτε επαφή με το καθεστώς Καντάφι, επισημαίνει σημερινό δημοσίευμα του κοινοτικού δελτίου Agence Europe, σημειώνοντας ότι κάποιες χώρες της ΕΕ, όπως η Ελλάδα και η Μάλτα, δέχθηκαν προσέγγιση από απεσταλμένους του Καντάφι, προφανώς στο πλαίσιο διαπραγμάτευσης για την εξεύρεση λύσης στη σύγκρουση που μαίνεται στη Λιβύη.
Το δημοσίευμα που έχει τίτλο «Διπλωματική επίθεση του Καντάφι, η Κάθριν Άστον αρνείται κάθε επαφή», τονίζει ότι η Ύπατη Εκπρόσωπος απορρίπτει τη λύση, που αναφέρεται στα ΜΜΕ, να αναλάβει ένας από τους γιους του Καντάφι την εξουσία ώστε να διαπραγματευθεί την εκεχειρία και μία διπλωματική λύση στη σύγκρουση. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι ο εκπρόσωπος της Κ. Άστον δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία επαφή με το καθεστώς Καντάφι και ότι αυτό περιλαμβάνει και τους γιους του.
Ο ίδιος εκπρόσωπος είχε επισημάνει ότι το γεγονός ότι κάποια κράτη μέλη έχουν απευθείας επαφές με απεσταλμένους του Καντάφι δεν ενοχλεί την Κ. Άστον. «Το σημαντικό για εμάς είναι να υπάρξει μία δημοκρατική μετάβαση στη Λιβύη. Για να γίνει αυτό πρέπει να συζητάμε με όλους τους εταίρους» και τα κράτη μέλη μπορούν θαυμάσια να συζητούν επίσης, επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος της κ. Άστον.
Η ΕΕ δεν έχει αντιρρήσεις για αγορά πετρελαίου από τους εξεγερμένους
Η ΕΕ δεν έχει αντιρρήσεις όσον αφορά το ενδεχόμενο να αγορασθεί πετρέλαιο από τους λίβυους εξεγερμένους από τη στιγμή που τα έσοδα απ' αυτή τη συναλλαγή δεν ωφελούν το καθεστώς του συνταγματάρχη Καντάφι, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ Κάθριν Άστον.
«Αν τα έσοδα (από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο) δεν ωφελούν το καθεστώς του Καντάφι, τότε δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με εμπορικές συναλλαγές που αφορούν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Λιβύης», δήλωσε ο Μάικλ Μαν κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων.
«Αναφορικά με το πετρέλαιο, η γραμμή μας είναι πολύ σαφής», δήλωσε. Η ΕΕ υποστηρίζει τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που έχουν στόχο τα έσοδα από το πετρέλαιο να μην φτάνουν στα χέρια του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι, υπενθύμισε. «Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι συνήθεις εμπορικές πρακτικές», τόνισε.
Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 5 Απριλίου 2011
Αλγερία: Η Αλ Κάιντα επωφελείται από τη λιβυκή κρίση
Η Αλ Κάιντα εκμεταλλεύεται την κρίση στη Λιβύη για να αποκτήσει όπλα, μεταξύ των οποίων και πυραύλους εδάφους-αέρος και να τα μεταφέρει σε ένα κρησφύγετό της στο βόρειο Μάλι, υποστήριξε σήμερα αξιωματούχος των υπηρεσιών ασφαλείας της Αλγερίας.
Σύμφωνα με τον αξιωματούχο αυτό μια αυτοκινητοπομπή αποτελούμενη από οκτώ φορτηγάκια μάρκας Toyota αναχώρησε από την ανατολική Λιβύη, πέρασε τα σύνορα με το Τσαντ, μπήκε στο Νίγηρα και από εκεί έφτασε στο βόρειο Μάλι όπου τις τελευταίας ημέρες παρέδωσε ένα φορτίο με όπλα. Στον οπλισμό αυτό περιλαμβάνονταν αντιαρματικές ρουκέτες ρωσικής κατασκευής RPG-7, πολυβόλα και όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά.
Όπως είπε ο Αλγερινός αξιωματούχος, έχει πληροφορίες ότι η Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μάγρεμπ (AQIM) έχει αποκτήσει μέσω Λιβύης αντιαεροπορικά φορητά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων εδάφους-αέρος τύπου Strela.
«Στον οπλισμό περιλαμβάνονταν RPG-7, FMPK (πολυβόλα καλάσνικοφ), όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά (...) και ξέρουμε ότι δεν είναι το πρώτο κομβόι και ότι συνεχίζεται», τόνισε. «Πολλά στρατόπεδα έχουν λεηλατηθεί στην περιοχή αυτή (σ.σ. την ανατολική Λιβύη) και τα μέλη της AQIM που ήταν εκεί δεν θα παρέλειπαν να επωφεληθούν από αυτήν την ευκαιρία. Η AQIM, που διατηρεί άριστες σχέσεις με λαθρέμπορους οι οποίοι περνούν τα σύνορα της Λιβύης από όλες τις πλευρές χωρίς την παραμικρή δυσκολία, θα τους αναθέσει κατά πάσα πιθανότητα να φέρουν τα όπλα», πρόσθεσε.
Ο αξιωματούχος υποστήριξε εξάλλου ότι η Αλ Κάιντα εκμεταλλεύεται τη σύγχυση μεταξύ των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στο Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι ενώ ταυτόχρονα έχει διεισδύσει και στο στρατόπεδο των εξεγερμένων της ανατολικής Λιβύης.
Οι εξεγερμένοι πάντως διαψεύδουν ότι διατηρούν δεσμούς με την Αλ Κάιντα. Την περασμένη εβδομάδα εξάλλου ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη, ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, είχε δηλώσει ότι τα στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι η παρουσία της Αλ Κάιντα στη Λιβύη είναι μηδαμινή και δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση.
Διαβάστε περισσότερα...
Σύμφωνα με τον αξιωματούχο αυτό μια αυτοκινητοπομπή αποτελούμενη από οκτώ φορτηγάκια μάρκας Toyota αναχώρησε από την ανατολική Λιβύη, πέρασε τα σύνορα με το Τσαντ, μπήκε στο Νίγηρα και από εκεί έφτασε στο βόρειο Μάλι όπου τις τελευταίας ημέρες παρέδωσε ένα φορτίο με όπλα. Στον οπλισμό αυτό περιλαμβάνονταν αντιαρματικές ρουκέτες ρωσικής κατασκευής RPG-7, πολυβόλα και όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά.
Όπως είπε ο Αλγερινός αξιωματούχος, έχει πληροφορίες ότι η Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μάγρεμπ (AQIM) έχει αποκτήσει μέσω Λιβύης αντιαεροπορικά φορητά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων εδάφους-αέρος τύπου Strela.
«Στον οπλισμό περιλαμβάνονταν RPG-7, FMPK (πολυβόλα καλάσνικοφ), όπλα καλάσνικοφ, εκρηκτικά και πυρομαχικά (...) και ξέρουμε ότι δεν είναι το πρώτο κομβόι και ότι συνεχίζεται», τόνισε. «Πολλά στρατόπεδα έχουν λεηλατηθεί στην περιοχή αυτή (σ.σ. την ανατολική Λιβύη) και τα μέλη της AQIM που ήταν εκεί δεν θα παρέλειπαν να επωφεληθούν από αυτήν την ευκαιρία. Η AQIM, που διατηρεί άριστες σχέσεις με λαθρέμπορους οι οποίοι περνούν τα σύνορα της Λιβύης από όλες τις πλευρές χωρίς την παραμικρή δυσκολία, θα τους αναθέσει κατά πάσα πιθανότητα να φέρουν τα όπλα», πρόσθεσε.
Ο αξιωματούχος υποστήριξε εξάλλου ότι η Αλ Κάιντα εκμεταλλεύεται τη σύγχυση μεταξύ των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στο Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι ενώ ταυτόχρονα έχει διεισδύσει και στο στρατόπεδο των εξεγερμένων της ανατολικής Λιβύης.
Οι εξεγερμένοι πάντως διαψεύδουν ότι διατηρούν δεσμούς με την Αλ Κάιντα. Την περασμένη εβδομάδα εξάλλου ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη, ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, είχε δηλώσει ότι τα στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι η παρουσία της Αλ Κάιντα στη Λιβύη είναι μηδαμινή και δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση.
Διαβάστε περισσότερα...
Στο Γκουαντάναμο η δίκη των κατηγορουμένων για την 11η Σεπτεμβρίου
Η δίκη των πέντε ατόμων που κατηγορούνται ότι οργάνωσαν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου το 2001 στις ΗΠΑ θα διεξαχθεί από στρατοδικείο στην αμερικανική βάση του Γκουαντάναμο και όχι από τα πολιτικά δικαστήρια της Νέας Υόρκης, όπως ανακοίνωσε σήμερα Αμερικανός αξιωματούχος.
Βασικός κατηγορούμενος στην υπόθεση είναι ο Χάλιντ Σεΐχ Μοχάμεντ, ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» των επιθέσεων. Μαζί του θα δικαστούν οι φερόμενοι ως συνεργοί του, Ουάλιντ μπιν Άτας, Ράμζι Μπιναλσίμπ, Άλι Αμπντουλ Αζίλ Άλι και Μουστάφα Άχμεντ αλ Χαουσάουι. Ο Μοχάμεντ θεωρείται ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα. Συνελήφθη στο Πακιστάν το 2003 και έκτοτε κρατείται στο Γκουαντάναμο.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Έρικ Χόλντερ, αναμένεται να δώσει συνέντευξη τύπου για το θέμα αυτό αργότερα σήμερα.
Τον Νοέμβριο του 2009 είχε δηλώσει ότι η δίκη θα γινόταν στο Μανχάταν, σε ομοσπονδιακό δικαστήριο που εκδικάζει υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου και όχι από στρατοδικείο. Η ανακοίνωση αυτή ωστόσο προκάλεσε πολλές διαμαρτυρίες και ενστάσεις κυρίως για το κόστος των αυστηρών μέτρων ασφαλείας που θα λαμβάνονταν προκειμένου να γίνει η δίκη σε απόσταση λίγων μόλις μέτρων από το «Σημείο Μηδέν» όπου πριν από δέκα χρόνια υψώνονταν οι δίδυμοι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Οι Ρεπουμπλικανοί, αλλά και ορισμένοι Δημοκρατικοί πολιτικοί, εξέφρασαν επίσης την αντίθεσή τους στην ιδέα να μεταφερθούν οι πέντε κατηγορούμενοι σε αμερικανικό έδαφος και να δικαστούν έχοντας τα ίδια δικαιώματα με τους υπόδικους για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Στις αρχές του 2010 ο Λευκός Οίκος γνωστοποίησε ότι θα επανεξέταζε το όλο θέμα.
Τα έκτακτα στρατοδικεία του Γκουαντάναμο ιδρύθηκαν το 2006 από τον πρώην πρόεδρο Τζορτζ Μπους ενώ η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα προχώρησε σε ορισμένες μεταρρυθμίσεις τους το φθινόπωρο του 2009. Διαβάστε περισσότερα...
Βασικός κατηγορούμενος στην υπόθεση είναι ο Χάλιντ Σεΐχ Μοχάμεντ, ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» των επιθέσεων. Μαζί του θα δικαστούν οι φερόμενοι ως συνεργοί του, Ουάλιντ μπιν Άτας, Ράμζι Μπιναλσίμπ, Άλι Αμπντουλ Αζίλ Άλι και Μουστάφα Άχμεντ αλ Χαουσάουι. Ο Μοχάμεντ θεωρείται ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα. Συνελήφθη στο Πακιστάν το 2003 και έκτοτε κρατείται στο Γκουαντάναμο.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Έρικ Χόλντερ, αναμένεται να δώσει συνέντευξη τύπου για το θέμα αυτό αργότερα σήμερα.
Τον Νοέμβριο του 2009 είχε δηλώσει ότι η δίκη θα γινόταν στο Μανχάταν, σε ομοσπονδιακό δικαστήριο που εκδικάζει υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου και όχι από στρατοδικείο. Η ανακοίνωση αυτή ωστόσο προκάλεσε πολλές διαμαρτυρίες και ενστάσεις κυρίως για το κόστος των αυστηρών μέτρων ασφαλείας που θα λαμβάνονταν προκειμένου να γίνει η δίκη σε απόσταση λίγων μόλις μέτρων από το «Σημείο Μηδέν» όπου πριν από δέκα χρόνια υψώνονταν οι δίδυμοι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Οι Ρεπουμπλικανοί, αλλά και ορισμένοι Δημοκρατικοί πολιτικοί, εξέφρασαν επίσης την αντίθεσή τους στην ιδέα να μεταφερθούν οι πέντε κατηγορούμενοι σε αμερικανικό έδαφος και να δικαστούν έχοντας τα ίδια δικαιώματα με τους υπόδικους για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Στις αρχές του 2010 ο Λευκός Οίκος γνωστοποίησε ότι θα επανεξέταζε το όλο θέμα.
Τα έκτακτα στρατοδικεία του Γκουαντάναμο ιδρύθηκαν το 2006 από τον πρώην πρόεδρο Τζορτζ Μπους ενώ η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα προχώρησε σε ορισμένες μεταρρυθμίσεις τους το φθινόπωρο του 2009. Διαβάστε περισσότερα...
Ο υπερτιμημένος κ. Νταβούτογλου
Τα μέσα τον περιγράφουν ως τον Κίσινγκερ της Τουρκίας. Το βιβλίο του, “Στρατηγικό βάθος”, δέσποζε για μήνες στα ευπώλητα. Στην Ελλάδα θεωρείται ως ο σοβαρός καθηγητής διεθνών σχέσεων που κατάφερε να τοποθετήσει τη χώρα του στο επίκεντρο των εξελίξεων. Ο λόγος, βεβαίως, για τον Αχμέτ Νταβούτογλου, τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας.
Είναι όμως έτσι; Ας πάρουμε το περίφημο δόγμα του περί μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες. Η πραγματικότητα το έχει διαψεύσει οικτρά.
-Το άνοιγμα προς την Αρμενία έχει μείνει μετέωρο διότι το τουρκικό κοινοβούλιο δεν επικυρώνει τις συμφωνίες που υπέγραψε ο Νταβούτογλου.
-Τo Κυπριακό παραμένει βαλτωμένο.
-Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δίπλα στα τόσα προβλήματα, ο Νταβούτογλου καθιέρωσε και την επίδειξη σημαίας από τουρκικά πολεμικά που πραγματοποιούν “αβλαβείς” διελεύσεις, προκειμένου να ξεπερασθεί το ψυχολογικό πρόβλημα του μέσου Τούρκου που πρέπει να πάψει να θεωρεί το Αιγαίο ως ελληνική λίμνη. Έτσι τουλάχιστον είπε…
-Στις σχέσεις με το Ισραήλ, η Τουρκία κατόρθωσε να διακόψει ολοσχερώς κάθε σοβαρή συνεργασία. Οι Ισραηλινοί δεν έχουν πολλούς φίλους στον κόσμο. Έχουν, όμως, πολλούς φίλους στην Ουάσιγκτων.
Αλλά και οι σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις είναι προβληματικές. Η στάση της Τουρκίας έναντι του Ιράν ενόχλησε βαθύτατα τους Αμερικανούς. Η πρωτοβουλία Τουρκίας-Βραζιλίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα συνάντησε τη θυμηδία των δυτικών πριν καταποντισθεί δύο εβδομάδες μετά την αναγγελία της. Η Κίνα δυσαρεστήθηκε όταν η Τουρκία εξέφρασε θορυβωδώς το ενδιαφέρον της για τη μειονότητα των Ουιγούρων.
Ακόμη και η υποτιθέμενη καλή γνώση της ιστορίας και των διεθνών σχέσεων εκ μέρους του κ. Νταβούτογλου προβληματίζει. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι από ακαδημαϊκής πλευράς η διεθνής καριέρα του κ. Νταβούτογλου περιορίζεται σε μία πενταετή θητεία στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Μαλαισίας στην Κουάλα Λουμπούρ.
Πιο συγκεκριμένα, κύριο χαρακτηριστικό του Νταβούτογλου είναι η μέχρι υπερβολής εξιδανίκευση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα παραδείγματα, όμως, που χρησιμοποιεί δεν είναι και τα πιο επιτυχημένα. Όταν βρέθηκε στο Σεράγιεβο ανέφερε ως παράδειγμα τον Μεχμέτ Πασά Σολόκοβιτς (1506-1579), Σέρβο, παιδί του παιδομαζώματος που έγινε γενίτσαρος και ανήλθε στο αξίωμα του Μεγάλου Βεζύρη. Ξέχασε ότι ο Σοκόλοβιτς ήταν δυσώνυμος για διαφθορά και νεποτισμό. Επί παραδείγματι όρισε δύο ανηψιούς του διαδοχικά Πατριάρχες των Σέρβων.
Στην Αίγυπτο ο Νταβούτογλου αναφέρθηκε στον Μωχάμεντ Άλη, τον πρώτο ηγεμόνα της χώρας που ήταν αλβανικής καταγωγής. Παρέλειψε, βεβαίως, να αναφέρει ότι o Μωχάμεντ Άλη κόντεψε δύο φορές να διαλύσει την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον ελληνικό τύπο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα μας, συνέκρινε τον Νικολό Μακιαβέλι με κάποιον οθωμανό φιλόσοφο, ονόματι Κιναλίζαντε Αλί, καταλήγοντας προφανώς υπέρ του δευτέρου…
Όλα αυτά δείχνουν έναν μάλλον συνηθισμένο ακαδημαϊκό, με αφοσίωση στο Ισλάμ και οθωμανικές εμμονές. Χαρακτηρίζεται από μπιζι-μποντισμό και ωραία ρητορική αλλά παράλληλα κάνει σοβαρά λάθη στην εξωτερική πολιτική. Βεβαίως είναι προφανές ότι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που αδυνατεί να αποφασίσει ακόμη και εάν θα κηρύξει ΑΟΖ, ο κ. Νταβούτογλου φαντάζει ως κολοσσός της εξωτερικής πολιτικής. Τουλάχιστον αυτός ξέρει τι θέλει.
Άγγελος Μ. Συρίγος
Δικηγόρος- επ. καθηγητής διεθνούς δικαίου & εξωτ. Πολιτικής
Δημοσιεύθηκε στο Έθνος της Κυριακής, 3-4-2011
Διαβάστε περισσότερα...
Είναι όμως έτσι; Ας πάρουμε το περίφημο δόγμα του περί μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες. Η πραγματικότητα το έχει διαψεύσει οικτρά.
-Το άνοιγμα προς την Αρμενία έχει μείνει μετέωρο διότι το τουρκικό κοινοβούλιο δεν επικυρώνει τις συμφωνίες που υπέγραψε ο Νταβούτογλου.
-Τo Κυπριακό παραμένει βαλτωμένο.
-Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δίπλα στα τόσα προβλήματα, ο Νταβούτογλου καθιέρωσε και την επίδειξη σημαίας από τουρκικά πολεμικά που πραγματοποιούν “αβλαβείς” διελεύσεις, προκειμένου να ξεπερασθεί το ψυχολογικό πρόβλημα του μέσου Τούρκου που πρέπει να πάψει να θεωρεί το Αιγαίο ως ελληνική λίμνη. Έτσι τουλάχιστον είπε…
-Στις σχέσεις με το Ισραήλ, η Τουρκία κατόρθωσε να διακόψει ολοσχερώς κάθε σοβαρή συνεργασία. Οι Ισραηλινοί δεν έχουν πολλούς φίλους στον κόσμο. Έχουν, όμως, πολλούς φίλους στην Ουάσιγκτων.
Αλλά και οι σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις είναι προβληματικές. Η στάση της Τουρκίας έναντι του Ιράν ενόχλησε βαθύτατα τους Αμερικανούς. Η πρωτοβουλία Τουρκίας-Βραζιλίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα συνάντησε τη θυμηδία των δυτικών πριν καταποντισθεί δύο εβδομάδες μετά την αναγγελία της. Η Κίνα δυσαρεστήθηκε όταν η Τουρκία εξέφρασε θορυβωδώς το ενδιαφέρον της για τη μειονότητα των Ουιγούρων.
Ακόμη και η υποτιθέμενη καλή γνώση της ιστορίας και των διεθνών σχέσεων εκ μέρους του κ. Νταβούτογλου προβληματίζει. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι από ακαδημαϊκής πλευράς η διεθνής καριέρα του κ. Νταβούτογλου περιορίζεται σε μία πενταετή θητεία στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Μαλαισίας στην Κουάλα Λουμπούρ.
Πιο συγκεκριμένα, κύριο χαρακτηριστικό του Νταβούτογλου είναι η μέχρι υπερβολής εξιδανίκευση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα παραδείγματα, όμως, που χρησιμοποιεί δεν είναι και τα πιο επιτυχημένα. Όταν βρέθηκε στο Σεράγιεβο ανέφερε ως παράδειγμα τον Μεχμέτ Πασά Σολόκοβιτς (1506-1579), Σέρβο, παιδί του παιδομαζώματος που έγινε γενίτσαρος και ανήλθε στο αξίωμα του Μεγάλου Βεζύρη. Ξέχασε ότι ο Σοκόλοβιτς ήταν δυσώνυμος για διαφθορά και νεποτισμό. Επί παραδείγματι όρισε δύο ανηψιούς του διαδοχικά Πατριάρχες των Σέρβων.
Στην Αίγυπτο ο Νταβούτογλου αναφέρθηκε στον Μωχάμεντ Άλη, τον πρώτο ηγεμόνα της χώρας που ήταν αλβανικής καταγωγής. Παρέλειψε, βεβαίως, να αναφέρει ότι o Μωχάμεντ Άλη κόντεψε δύο φορές να διαλύσει την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον ελληνικό τύπο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα μας, συνέκρινε τον Νικολό Μακιαβέλι με κάποιον οθωμανό φιλόσοφο, ονόματι Κιναλίζαντε Αλί, καταλήγοντας προφανώς υπέρ του δευτέρου…
Όλα αυτά δείχνουν έναν μάλλον συνηθισμένο ακαδημαϊκό, με αφοσίωση στο Ισλάμ και οθωμανικές εμμονές. Χαρακτηρίζεται από μπιζι-μποντισμό και ωραία ρητορική αλλά παράλληλα κάνει σοβαρά λάθη στην εξωτερική πολιτική. Βεβαίως είναι προφανές ότι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που αδυνατεί να αποφασίσει ακόμη και εάν θα κηρύξει ΑΟΖ, ο κ. Νταβούτογλου φαντάζει ως κολοσσός της εξωτερικής πολιτικής. Τουλάχιστον αυτός ξέρει τι θέλει.
Άγγελος Μ. Συρίγος
Δικηγόρος- επ. καθηγητής διεθνούς δικαίου & εξωτ. Πολιτικής
Δημοσιεύθηκε στο Έθνος της Κυριακής, 3-4-2011
Διαβάστε περισσότερα...
«Οι πυρηνικοί σταθμοί θα είναι εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας»
1 Εφόσον οι διαπραγματεύσεις για ευρωπαϊκή συμφωνία ανάμεσα στην Τουρκία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινηθούν με πιο γρήγορο ρυθμό τότε όλα μπορούν να αλλάξουν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Γνωρίζουμε ότι κάποια πράγματα δεν γίνονται αντικείμενα διαπραγμάτευσης εξαιτίας της απροθυμίας που επιδεικνύουν τόσο οι χώρες όσο και οι εταιρείες, που προσπαθούν να προωθήσουν την κυκλοφορία ξεπερασμένων τεχνολογιών, όπως εργοστάσια τσιμέντου, πλοία αμιάντου, εργοστάσια λιθάνθρακα, μηχανήματα πυρηνικής ενέργειας και άλλα συναφή απόβλητα, σε χώρες όπως η Τουρκία και η Ελλάδα.Αυτό στην ευρωπαϊκή γλώσσα μεταφράζεται ως προνομιακή συνεργασία.
2 Οι πολίτες της Τουρκίας γνωρίζουν την κατάσταση και αντιστέκονται στην κατασκευή απαρχαιωμένων πυρηνικών εργοστασίων στην Τουρκία
3 Επρεπε να υπολογίσουν τις αντιδράσεις των πολιτών. Εμπόδιο είναι τα υπάρχοντα εκλογικά συστήματα στην Ευρώπη και στην Τουρκία, που περιορίζουν την εκπροσώπηση των πολιτών στα εθνικά κοινοβούλια. Η Ευρώπη χρειάζεται μια δημοκρατική ντιρεκτίβα (οδηγία) που θα διευκολύνει την πραγματική συμμετοχή των πολιτών στα εθνικά και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο!
4 Η δημοκρατία είναι η μοναδική λύση. Οι πολίτες πρέπει να εκπροσωπηθούν στα κοινοβούλια των χωρών και πρέπει να τεθούν ως στόχος λύσεις για την χρησιμοποίηση 100% ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
5 Εμείς ως υπερασπιστές της ζωής δεν βλέπουμε τα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας ως υποψήφια για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα και τασσόμαστε ενάντια στην εγκατάστασή τους οπουδήποτε μέσα στην παγκόσμια φυλακή μας.
6 Εξαρτάται από την οπτική γωνία. Αν ενδιαφέρεστε για ισότητα, ειρήνη και δημοκρατία, τα πυρηνικά εργοστάσια δεν έχουν καμία χρήση σε καμία χώρα.
7 Οι βιομηχανικές χώρες θα βρουν μια καλή δικαιολογία για να μεταφέρουν τις απαρχαιωμένες τεχνολογίες και τα πυρηνικά απόβλητα στην Τουρκία. Η χώρα θα οδεύσει σε μια κρίση χρέους αντίστοιχη με της Ελλάδας! Οι πυρηνικοί σταθμοί δεν είναι αναγκαίοι. Αντιθέτως, θα είναι εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, όπως οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις «Take or Pay» (πάρε ή πλήρωσε) για φυσικό αέριο που υλοποίησαν οι γείτονές μας που το εξάγουν.
http://www.enet.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Γνωρίζουμε ότι κάποια πράγματα δεν γίνονται αντικείμενα διαπραγμάτευσης εξαιτίας της απροθυμίας που επιδεικνύουν τόσο οι χώρες όσο και οι εταιρείες, που προσπαθούν να προωθήσουν την κυκλοφορία ξεπερασμένων τεχνολογιών, όπως εργοστάσια τσιμέντου, πλοία αμιάντου, εργοστάσια λιθάνθρακα, μηχανήματα πυρηνικής ενέργειας και άλλα συναφή απόβλητα, σε χώρες όπως η Τουρκία και η Ελλάδα.Αυτό στην ευρωπαϊκή γλώσσα μεταφράζεται ως προνομιακή συνεργασία.
2 Οι πολίτες της Τουρκίας γνωρίζουν την κατάσταση και αντιστέκονται στην κατασκευή απαρχαιωμένων πυρηνικών εργοστασίων στην Τουρκία
3 Επρεπε να υπολογίσουν τις αντιδράσεις των πολιτών. Εμπόδιο είναι τα υπάρχοντα εκλογικά συστήματα στην Ευρώπη και στην Τουρκία, που περιορίζουν την εκπροσώπηση των πολιτών στα εθνικά κοινοβούλια. Η Ευρώπη χρειάζεται μια δημοκρατική ντιρεκτίβα (οδηγία) που θα διευκολύνει την πραγματική συμμετοχή των πολιτών στα εθνικά και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο!
4 Η δημοκρατία είναι η μοναδική λύση. Οι πολίτες πρέπει να εκπροσωπηθούν στα κοινοβούλια των χωρών και πρέπει να τεθούν ως στόχος λύσεις για την χρησιμοποίηση 100% ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
5 Εμείς ως υπερασπιστές της ζωής δεν βλέπουμε τα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας ως υποψήφια για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα και τασσόμαστε ενάντια στην εγκατάστασή τους οπουδήποτε μέσα στην παγκόσμια φυλακή μας.
6 Εξαρτάται από την οπτική γωνία. Αν ενδιαφέρεστε για ισότητα, ειρήνη και δημοκρατία, τα πυρηνικά εργοστάσια δεν έχουν καμία χρήση σε καμία χώρα.
7 Οι βιομηχανικές χώρες θα βρουν μια καλή δικαιολογία για να μεταφέρουν τις απαρχαιωμένες τεχνολογίες και τα πυρηνικά απόβλητα στην Τουρκία. Η χώρα θα οδεύσει σε μια κρίση χρέους αντίστοιχη με της Ελλάδας! Οι πυρηνικοί σταθμοί δεν είναι αναγκαίοι. Αντιθέτως, θα είναι εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, όπως οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις «Take or Pay» (πάρε ή πλήρωσε) για φυσικό αέριο που υλοποίησαν οι γείτονές μας που το εξάγουν.
http://www.enet.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Τουρκικός Τύπος
Hürriyet Daily News
Η συμφιλίωση της Ελλάδας με παρελθόν της
Του C. Cem Oğuz
Σε γενικές γραμμές, ο συντάκτης αναφερόμενος και σε παλαιότερο άρθρο του, στο οποίο είχε ασκήσει κριτική στον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια για τη δήλωσή του ότι «Έλληνες και Αρμένιοι έχουν υποστεί σφαγές από τον ίδιο βάρβαρο», υποστηρίζει, παραπέμποντας στον επιφανή τούρκο ιστορικό Halil İnalcık, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος γνώρισαν μια χρυσή περίοδο κατά τη διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο συντάκτης αναφέρει ότι η προβολή του ντοκιμαντέρ 1821 (του ιδιωτικού τ/σ «ΣΚΑΪ») δικαιώνει την παραπάνω άποψή του, καθώς αποδεικνύει ότι «η ιδέα ότι οι Έλληνες υπέφεραν υπό τον οθωμανικό ζυγό δεν αποτελεί τίποτε παραπάνω από ένα μύθο». Επιπλέον, όπως αναφέρει το ντοκιμαντέρ, αντίθετα με τους ισχυρισμούς ότι οι Οθωμανοί έσφαξαν χιλιάδες Έλληνες, στην πραγματικότητα, οι τελευταίοι ήταν εκείνοι που έσφαξαν 20000 αθώους μουσουλμάνους τις πρώτες κιόλας εβδομάδες της ελληνικής επανάστασης. Σημειώνει ότι το ντοκιμαντέρ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στο ελληνικό κοινό και ότι εθνικιστές και κληρικοί αντέδρασαν ισχυριζόμενοι ότι το ντοκιμαντέρ διάκειται θετικά προς τους Οθωμανούς και αρνητικά προς τους Έλληνες. Αναφέρεται στις κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον του επικεφαλής των επιμελητών της εν λόγω σειράς, Πέτρου Τατσόπουλου, ότι είναι «πληρωμένος πράκτορας και υπηρέτης των ξένων» και της Εθνικής Τράπεζας, χορηγού του όλου εγχειρήματος, ότι «μέσω της συγκεκριμένης χορηγίας εξυπηρετεί τα συμφέροντά της στην Τουρκία» (όπου έχει την πλειοψηφία των μετοχών της Finansbank). Τέλος, παρατηρεί ότι οι κριτικές δεν διαφέρουν από αυτές που ακούγονται στην Τουρκία σε ανάλογες περιπτώσεις και ότι οι Έλληνες και οι Αρμένιοι ανατρέφονται, όπως και οι Τούρκοι, με μια υπερεθνικιστική αντίληψη της ιστορίας τους, η οποία τους καθιστά ανίκανους να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα. Και οι τρεις λαοί θα πρέπει να συμφιλιωθούν με το παρελθόν τους αλλά ιδιαίτερα οι Έλληνες και οι Αρμένιοι, καθώς, όπως υποστηρίζει ο Oğuz, «η εμμονή τους με τους τούρκους θα τους καταστρέψει». Χωρίς αλλαγή στην ιστορική θεώρηση δεν θα υπάρξει ποτέ εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των κρατών, καταλήγει ο συντάκτης.
Cumhuriyet
Απόρριψη αιτήματος για κατάργηση όρκου μαθητών
To Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε αίτημα του ηγέτη του BDP Selahatin Demirtas για κατάργηση του πρωινού όρκου των μαθητών στα σχολεία. Ο Demirtas είχε ζητήσει την κατάργηση του όρκου, χαρακτηρίζοντας τον ρατσιστικό, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο στόχος του όρκου είναι να νοιώσουν οι μαθητές την τιμή και το προνόμιο τού να αποτελούν μέρος του τουρκικού έθνους.
Διαβάστε περισσότερα...
Η συμφιλίωση της Ελλάδας με παρελθόν της
Του C. Cem Oğuz
Σε γενικές γραμμές, ο συντάκτης αναφερόμενος και σε παλαιότερο άρθρο του, στο οποίο είχε ασκήσει κριτική στον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια για τη δήλωσή του ότι «Έλληνες και Αρμένιοι έχουν υποστεί σφαγές από τον ίδιο βάρβαρο», υποστηρίζει, παραπέμποντας στον επιφανή τούρκο ιστορικό Halil İnalcık, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος γνώρισαν μια χρυσή περίοδο κατά τη διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο συντάκτης αναφέρει ότι η προβολή του ντοκιμαντέρ 1821 (του ιδιωτικού τ/σ «ΣΚΑΪ») δικαιώνει την παραπάνω άποψή του, καθώς αποδεικνύει ότι «η ιδέα ότι οι Έλληνες υπέφεραν υπό τον οθωμανικό ζυγό δεν αποτελεί τίποτε παραπάνω από ένα μύθο». Επιπλέον, όπως αναφέρει το ντοκιμαντέρ, αντίθετα με τους ισχυρισμούς ότι οι Οθωμανοί έσφαξαν χιλιάδες Έλληνες, στην πραγματικότητα, οι τελευταίοι ήταν εκείνοι που έσφαξαν 20000 αθώους μουσουλμάνους τις πρώτες κιόλας εβδομάδες της ελληνικής επανάστασης. Σημειώνει ότι το ντοκιμαντέρ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στο ελληνικό κοινό και ότι εθνικιστές και κληρικοί αντέδρασαν ισχυριζόμενοι ότι το ντοκιμαντέρ διάκειται θετικά προς τους Οθωμανούς και αρνητικά προς τους Έλληνες. Αναφέρεται στις κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον του επικεφαλής των επιμελητών της εν λόγω σειράς, Πέτρου Τατσόπουλου, ότι είναι «πληρωμένος πράκτορας και υπηρέτης των ξένων» και της Εθνικής Τράπεζας, χορηγού του όλου εγχειρήματος, ότι «μέσω της συγκεκριμένης χορηγίας εξυπηρετεί τα συμφέροντά της στην Τουρκία» (όπου έχει την πλειοψηφία των μετοχών της Finansbank). Τέλος, παρατηρεί ότι οι κριτικές δεν διαφέρουν από αυτές που ακούγονται στην Τουρκία σε ανάλογες περιπτώσεις και ότι οι Έλληνες και οι Αρμένιοι ανατρέφονται, όπως και οι Τούρκοι, με μια υπερεθνικιστική αντίληψη της ιστορίας τους, η οποία τους καθιστά ανίκανους να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα. Και οι τρεις λαοί θα πρέπει να συμφιλιωθούν με το παρελθόν τους αλλά ιδιαίτερα οι Έλληνες και οι Αρμένιοι, καθώς, όπως υποστηρίζει ο Oğuz, «η εμμονή τους με τους τούρκους θα τους καταστρέψει». Χωρίς αλλαγή στην ιστορική θεώρηση δεν θα υπάρξει ποτέ εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των κρατών, καταλήγει ο συντάκτης.
Cumhuriyet
Απόρριψη αιτήματος για κατάργηση όρκου μαθητών
To Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε αίτημα του ηγέτη του BDP Selahatin Demirtas για κατάργηση του πρωινού όρκου των μαθητών στα σχολεία. Ο Demirtas είχε ζητήσει την κατάργηση του όρκου, χαρακτηρίζοντας τον ρατσιστικό, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο στόχος του όρκου είναι να νοιώσουν οι μαθητές την τιμή και το προνόμιο τού να αποτελούν μέρος του τουρκικού έθνους.
Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 4 Απριλίου 2011
Καταφύγιο της Αλ Κάιντα η Βραζιλία
«Άνθρωποι της Αλ Κάιντα» φέρεται ότι χρησιμοποιούν τη χώρα ως καταφύγιο και για να «ενορχηστρώνουν» επιχειρήσεις.
«Άνθρωποι της Αλ Κάιντα» βρίσκονται στη Βραζιλία, σχεδιάζουν επιθέσεις, συγκεντρώνουν χρήματα και στρατολογούν οπαδούς, ανέφερε το περιοδικό Veja το σαββατοκύριακο, εγείροντας για άλλη μια φορά φόβους ότι η χώρα της Λατινικής Αμερικής έχει καταστεί κρησφύγετο ισλαμιστών εξτρεμιστών.
Στην διαδικτυακή του εκδοχή, το περιοδικό έγραψε ότι «τουλάχιστον 20 άνθρωποι», που φέρονται να συνδέονται με την Αλ Κάιντα, τη Χεζμπολλάχ του Λιβάνου, την Παλαιστινιακή Χαμάς και άλλες οργανώσεις «κρύβονται» στο έδαφος της Βραζιλίας.
Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι οι άνθρωποι αυτοί συγκεντρώνουν κεφάλαια και εργάζονται για την ενορχήστρωση επιθέσεων σε άλλες χώρες. Το περιοδικό επικαλείται πηγές της βραζιλιάνικης αστυνομίας και εκθέσεις των υπηρεσιών πληροφοριών και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αλλά δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες σχετικά με συγκεκριμένους στόχους ή επιχειρήσεις.
Η Ουάσινγκτον υποστηρίζει επί μακρόν ότι ισλαμιστές εξτρεμιστές επιχειρούν στην παραμεθόριο Βραζιλίας, Παραγουάης και Αργεντινής, πράγμα που η κυβέρνηση της Βραζιλίας διαψεύδει - αν και λέει ότι γνωρίζει πως ορισμένα μέλη της λιβανέζικης κοινότητας στη χώρα μεταφέρουν, νόμιμα, κεφάλαια στην Μέση Ανατολή.
Μετά την ανάδειξη της Ντίλμα Ρουσέφ στην προεδρία της Βραζιλίας σημειώνεται αναθέρμανση των σχέσεων με τις ΗΠΑ. Ο προκάτοχος της Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, είχε ενοχλήσει την Ουάσινγκτον αποπειρώμενος μια διεθνή διαμεσολάβηση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Το Veja ανέφερε ότι ένας λιβανέζος ονόματι Χάλεντ Χουσέιν Άλι, που ζει στη Βραζιλία από το 1998, είναι σημαντικό στέλεχος του μηχανισμού «προπαγάνδας» της Αλ Κάιντα και συντονίζει «εξτρεμιστές» σε 17 χώρες. Είχε συλληφθεί και τεθεί υπό κράτηση για μικρό διάστημα από τις αρχές της Βραζιλίας τον Μάρτιο του 2009, όταν αστυνομικοί ανακάλυψαν βίντεο και κείμενα που απευθύνονταν σε οπαδούς της αλ Κάιντα. Ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που βρέθηκε στον υπολογιστή του έχει στόχο την πρόκληση μίσους «εναντίον των Εβραίων και των μαύρων», ανέφερε το περιοδικό.
Φυλακίστηκε για 21 ημέρες κατηγορούμενος για υποκίνηση ρατσισμού, υποκίνηση εγκλημάτων και σύσταση συμμορίας, αλλά αφέθηκε ελεύθερος προτού εισαγγελείς μπορέσουν να σχηματίσουν δικογραφία σε βάρος του και να τον παραπέμψουν σε δίκη, σύμφωνα με το Veja.
Διαβάστε περισσότερα...
«Άνθρωποι της Αλ Κάιντα» βρίσκονται στη Βραζιλία, σχεδιάζουν επιθέσεις, συγκεντρώνουν χρήματα και στρατολογούν οπαδούς, ανέφερε το περιοδικό Veja το σαββατοκύριακο, εγείροντας για άλλη μια φορά φόβους ότι η χώρα της Λατινικής Αμερικής έχει καταστεί κρησφύγετο ισλαμιστών εξτρεμιστών.
Στην διαδικτυακή του εκδοχή, το περιοδικό έγραψε ότι «τουλάχιστον 20 άνθρωποι», που φέρονται να συνδέονται με την Αλ Κάιντα, τη Χεζμπολλάχ του Λιβάνου, την Παλαιστινιακή Χαμάς και άλλες οργανώσεις «κρύβονται» στο έδαφος της Βραζιλίας.
Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι οι άνθρωποι αυτοί συγκεντρώνουν κεφάλαια και εργάζονται για την ενορχήστρωση επιθέσεων σε άλλες χώρες. Το περιοδικό επικαλείται πηγές της βραζιλιάνικης αστυνομίας και εκθέσεις των υπηρεσιών πληροφοριών και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αλλά δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες σχετικά με συγκεκριμένους στόχους ή επιχειρήσεις.
Η Ουάσινγκτον υποστηρίζει επί μακρόν ότι ισλαμιστές εξτρεμιστές επιχειρούν στην παραμεθόριο Βραζιλίας, Παραγουάης και Αργεντινής, πράγμα που η κυβέρνηση της Βραζιλίας διαψεύδει - αν και λέει ότι γνωρίζει πως ορισμένα μέλη της λιβανέζικης κοινότητας στη χώρα μεταφέρουν, νόμιμα, κεφάλαια στην Μέση Ανατολή.
Μετά την ανάδειξη της Ντίλμα Ρουσέφ στην προεδρία της Βραζιλίας σημειώνεται αναθέρμανση των σχέσεων με τις ΗΠΑ. Ο προκάτοχος της Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, είχε ενοχλήσει την Ουάσινγκτον αποπειρώμενος μια διεθνή διαμεσολάβηση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Το Veja ανέφερε ότι ένας λιβανέζος ονόματι Χάλεντ Χουσέιν Άλι, που ζει στη Βραζιλία από το 1998, είναι σημαντικό στέλεχος του μηχανισμού «προπαγάνδας» της Αλ Κάιντα και συντονίζει «εξτρεμιστές» σε 17 χώρες. Είχε συλληφθεί και τεθεί υπό κράτηση για μικρό διάστημα από τις αρχές της Βραζιλίας τον Μάρτιο του 2009, όταν αστυνομικοί ανακάλυψαν βίντεο και κείμενα που απευθύνονταν σε οπαδούς της αλ Κάιντα. Ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που βρέθηκε στον υπολογιστή του έχει στόχο την πρόκληση μίσους «εναντίον των Εβραίων και των μαύρων», ανέφερε το περιοδικό.
Φυλακίστηκε για 21 ημέρες κατηγορούμενος για υποκίνηση ρατσισμού, υποκίνηση εγκλημάτων και σύσταση συμμορίας, αλλά αφέθηκε ελεύθερος προτού εισαγγελείς μπορέσουν να σχηματίσουν δικογραφία σε βάρος του και να τον παραπέμψουν σε δίκη, σύμφωνα με το Veja.
Διαβάστε περισσότερα...
Οι ΗΠΑ αποσύρουν τη στήριξή τους στον πρόεδρο της Υεμένης
Η Ουάσινγκτον αρχίζει να αποσύρει την υποστήριξή της προς τον πρόεδρο Άλι Αμπντάλα Σάλεχ.
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αρχίζει να αποσύρει την υποστήριξή της προς τον πρόεδρο της Υεμένης Άλι Αμπντάλα Σάλεχ και να προσανατολίζεται προς τη διευκόλυνση της αποχώρησής του από την εξουσία, αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα των New York Times.
Η Ουάσινγκτον, σύμφωνα με την εφημερίδα, υποστήριξε επί μακρόν τον πρόεδρο της Υεμένης που βρίσκεται στην εξουσία από το 1978, ενώ η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα «απέφυγε την άσκηση δημόσιας κριτικής» εναντίον του.
Ωστόσο, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους συμμάχους τους της Υεμένης ότι, δεδομένου του σημαντικού λαϊκού κινήματος αμφισβήτησης με το οποίο είναι αντιμέτωπος, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί η παραμονή του στην εξουσία και οφείλει να αποχωρήσει.
Διαπραγματεύσεις για την αποχώρηση του προέδρου της Υεμένης έχουν ξεκινήσει εδώ και μία εβδομάδα, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Η πρόταση που εξετάζεται είναι η παράδοση της εξουσίας σε προσωρινή κυβέρνηση μέχρι την διεξαγωγή νέων εκλογών, σύμφωνα με αξιωματούχο της Υεμένης.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σενάριο αυτό δεν θέτει υπό αμφισβήτησιν τη θέση της Ουάσινγκτον ως προς τις αμερικανικές αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Οι συνεχείς συγκρούσεις ανάμεσα στον Σάλεχ και τους αντιπολιτευόμενους «είχαν αρνητικές συνέπειες στην ασφάλεια ολόκληρης της Υεμένης», δήλωσε στην εφημερίδα Αμερικανός αξιωματούχος που δεν κατονομάζεται.
Σύμφωνα με αμερικανικά διπλωματικά τηλεγραφήματα που δημοσιοποιήθηκαν από τον ιστότοπο WikiLeaks, το θέμα της αντικατάστασης του Άλι Αμπντάλα Σάλεχ έχει τεθεί από το 2005 στις ΗΠΑ.
Η πτώση του συμμάχου τους θα συνιστούσε για τις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον αμερικανό υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς, «πραγματικό πρόβλημα».
Διαβάστε περισσότερα...
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αρχίζει να αποσύρει την υποστήριξή της προς τον πρόεδρο της Υεμένης Άλι Αμπντάλα Σάλεχ και να προσανατολίζεται προς τη διευκόλυνση της αποχώρησής του από την εξουσία, αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα των New York Times.
Η Ουάσινγκτον, σύμφωνα με την εφημερίδα, υποστήριξε επί μακρόν τον πρόεδρο της Υεμένης που βρίσκεται στην εξουσία από το 1978, ενώ η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα «απέφυγε την άσκηση δημόσιας κριτικής» εναντίον του.
Ωστόσο, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους συμμάχους τους της Υεμένης ότι, δεδομένου του σημαντικού λαϊκού κινήματος αμφισβήτησης με το οποίο είναι αντιμέτωπος, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί η παραμονή του στην εξουσία και οφείλει να αποχωρήσει.
Διαπραγματεύσεις για την αποχώρηση του προέδρου της Υεμένης έχουν ξεκινήσει εδώ και μία εβδομάδα, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Η πρόταση που εξετάζεται είναι η παράδοση της εξουσίας σε προσωρινή κυβέρνηση μέχρι την διεξαγωγή νέων εκλογών, σύμφωνα με αξιωματούχο της Υεμένης.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σενάριο αυτό δεν θέτει υπό αμφισβήτησιν τη θέση της Ουάσινγκτον ως προς τις αμερικανικές αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Οι συνεχείς συγκρούσεις ανάμεσα στον Σάλεχ και τους αντιπολιτευόμενους «είχαν αρνητικές συνέπειες στην ασφάλεια ολόκληρης της Υεμένης», δήλωσε στην εφημερίδα Αμερικανός αξιωματούχος που δεν κατονομάζεται.
Σύμφωνα με αμερικανικά διπλωματικά τηλεγραφήματα που δημοσιοποιήθηκαν από τον ιστότοπο WikiLeaks, το θέμα της αντικατάστασης του Άλι Αμπντάλα Σάλεχ έχει τεθεί από το 2005 στις ΗΠΑ.
Η πτώση του συμμάχου τους θα συνιστούσε για τις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον αμερικανό υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς, «πραγματικό πρόβλημα».
Διαβάστε περισσότερα...
Προελαύνουν στη Μιζουράτα οι δυνάμεις του Καντάφι
Πρόκειται για το σημαντικότερο προπύργιο των εξεγερμένων. Νωρίτερα, οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις απέρριχαν σχέδιο μετάβασης της εξουσίας υπό τον γιό του Καντάφι.
Οι δυνάμεις που είναι πιστές στον Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι βομβαρδίζουν την πόλη Μιζουράτα, στη δυτική Λιβύη, την οποία ελέγχουν οι αντικαθεστωτικοί, δήλωσε εκπρόσωπος των εξεγερμένων.
Η Μιζουράτα, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης και το σημαντικότερο προπύργιο των εξεγερμένων που έχει απομείνει στο δυτικό τμήμα της χώρας, έχει περικυκλωθεί και δέχεται επίθεση από τις δυνάμεις του Καντάφι για εβδομάδες. Εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί στις μάχες στην πόλη αυτή.
«Ο βομβαρδισμός άρχισε τις πρώτες πρωινές ώρες και συνεχίζεται, με τη χρήση ολμοβόλων και πυροβολικού. Αυτό είναι φανερά τρομοκρατία. Ο βομβαρδισμός έχει στόχο κατοικημένες περιοχές. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν απώλειες, αλλά δεν ξέρουμε πόσες», δήλωσε τηλεφωνικώς στο Ρόιτερς ο εκπρόσωπος, ο οποίος κατονομάστηκε ως Τζεμάλ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν χθες κατά τον σφοδρό βομβαρδισμό της Μιζουράτα και της περιοχής του λιμανιού της.
Η Μιζουράτα δεν διαθέτει κανονικό νοσοκομείο και οι γιατροί που εργάζονται σε μία αυτοσχέδια κλινική δηλώνουν οτι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στον αριθμό των τραυματιών από τις συγκρούσεις.
«Η ιατρική κατάσταση παραμένει δύσκολη», σημείωσε και ο Τζεμάλ. «Απομένουν πολλοί που πρέπει να απομακρυνθούν (για να διακομισθούν σε νοσοκομεία). Αδελφές χώρες έχουν δεσμευτεί για βοήθεια η οποία βρίσκεται καθ'οδόν», προσέθεσε.
Υποστήριξη ζητούν οι εξεγερμένοι
Οι εξεγερμένοι στη Μιζουράτα, πόλη ανατολικά της Τρίπολης, ζήτησαν εκ νέου την υποστήριξη της διεθνούς συμμαχίας για να πετύχουν το στόχο τους κατά των δυνάμεων του συνταγματάρχη Καντάφι που εδώ και ημέρες βομβαρδίζουν την πόλη.
«Οι δυνάμεις του Καντάφι δεν σταματούν τους ανελέητους βομβαρδισμούς κατά της πόλης και τα θύματα όλο και αυξάνουν. Τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, αποστολή των οποίων είναι η προστασία των πολιτών, δεν εποπτεύουν την περιοχή μας» ανέφερε εκπρόσωπος των εξεγερμένων που ζήτησε να μην κατονομαστεί.
"Κρατάμε καλά. Διεξάγουμε καθημερινά ένα σκληρό αγώνα. Αλλά για πόσο καιρό;» αναρωτήθηκε εκφράζοντας παράλληλα και μια απογοήτευση.
«Είναι περίεργο. Έχουμε αρχίσει να αμφιβάλλουμε για τις προθέσεις των δυνάμεων του ΝΑΤΟ» πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι ο πληθυσμός φοβάται πως η πόλη θα πέσει στα χέρια των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στον Καντάφι.
Καταλήγοντας ο εκπρόσωπος των εξεγερμένων αναφέρθηκε στις περίπου 12 χιλιάδες οικογένειες που εγκατέλειψαν τις εστίες τους στην Μιζουράτα και είναι πια στους δρόμους αυξάνοντας έτσι το ανθρωπιστικό πρόβλημα στη Λιβύη.
Χωρίς αποτέλεσμα οι συμμαχικές επιδρομές
Οι επιδρομές των συμμαχικών δυνάμεων που γίνονται υπό την εντολή του ΟΗΕ για την προστασία των αμάχων στη Μιζουράτα δεν έχουν κατορθώσει μέχρι στιγμής να σταματήσουν τις επιθέσεις του λιβυκού στρατού.
«Προστασία των αμάχων σημαίνει απομάκρυνση του σημερινού καθεστώτος. Αυτό μόνο αποτελεί απειλή για τους αμάχους», σημείωσε ο Τζεμάλ.
Το ιορδανικό πρακτορείο ειδήσεων Petra μετέδωσε παράλληλα σήμερα ότι ιορδανικό στρατιωτικό αεροσκάφος που μεταφέρει 10 τόννους ανθρωπιστικής βοήθειας αναχώρησε σήμερα από το Αμάν με προορισμό τη Βεγγάζη, προπύργιο των εξεγερμένων στην ανατολική Λιβύη.
«Ένα αεροσκάφος της ιορδανικής στρατιωτικής αεροπορίας αναχώρησε σήμερα για τη Βεγγάζη, μεταφέροντας 10 τόννους ανθρωπιστικής βοήθειας, κυρίως ιατρικής, την οποία προσφέρει η Ιορδανία», μετέδωσε το Petra.
Το πρακτορείο διευκρινίζει ότι η βοήθεια αυτή «εντάσσεται στο πλαίσιο δέσμευσης της Ιορδανίας και είναι σύμφωνη με την απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου και τη διεθνή νομιμότητα για τη χορήγηση ανθρωπιστικής και επιμελητειακής υποστήριξης στο λιβυκό λαό».
Η Ιορδανία έχει ανακοινώσει ότι δεν θα μετάσχει στρατιωτικά στις διεθνείς επιχειρήσεις στη Λιβύη, αλλά ότι προτίθεται να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια αν της ζητηθεί.
Απορρίπτουν προτάσεις του Καντάφι οι αντικαθεστωτικοί
Το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, που εκπροσωπεί τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών, απέρριψε την ιδέα της μετάβασης προς τη συνταγματική δημοκρατία, της οποίας να ηγείται ένας γιος του συνταγματάρχη Καντάφι, για την οποία έγραψε η εφημερίδα New York Times.
«Αυτό απορρίφθηκε παντελώς από το Συμβούλιο», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Σαμσεντίν Αμπντουλμελάχ στη Βεγγάζη, προπύργιο των αντικαθεστωτικών στην ανατολική Λιβύη.
«Ο Καντάφι και οι γιοί του πρέπει να φύγουν πριν από κάθε διπλωματική διαπραγμάτευση», δήλωσε.
Τουλάχιστον δύο γιοί του Λίβυου συνταγματάρχη προτείνουν μια μετάβαση προς τη συνταγματική δημοκρατία που προβλέπει την αποχώρηση από την εξουσία του πατέρα τους, σύμφωνα με χθεσινοβραδινό δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας.
Επικαλούμενο διπλωμάτη που ζήτησε να μην κατονομαστεί και καλά πληροφορημένο Λίβυο αξιωματούχο, η εφημερίδα γράφει ότι της διαδικασίας μετάβασης θα ηγείτο ένας από τους γιούς του Καντάφι, ο Σέιφ αλ-Ισλάμ.
Επαφές του καθεστώτος και με την Άγκυρα
Ένας απεσταλμένος της λιβυκής κυβέρνησης αναμένεται σήμερα στην Άγκυρα για να «ζητήσει τη βοήθεια της Τουρκίας» για να επιτευχθεί μια κατάπαυση του πυρός με τους εξεγερμένους, ανακοινώθηκε από επίσημες τουρκικές πηγές.
«Υπάρχουν αιτήματα (που διατυπώθηκαν προς την Τουρκία) προερχόμενα από τις δύο εμπόλεμες πλευρές» στη Λιβύη, τις δυνάμεις που είναι πιστές στο καθεστώς του συνταγματάρχη Μουάμαρ Καντάφι και τους εξεγερμένους, υπογράμμισε μια κυβερνητική πηγή που ζήτησε να μην κατονομαστεί.
Ένας υψηλόβαθμος διπλωμάτης διευκρίνισε ότι ο απεσταλμένος του Μουάμαρ Καντάφι, ο Λίβυος υφυπουργός Εξωτερικών Αμπντουλάτι αλ-Ομπέιντι, ο οποίος είχε χθες Κυριακή επαφές στην Ελλάδα, βρίσκεται «καθ' οδόν» προς την Άγκυρα για να συζητήσει τη δυνατότητα να επιτευχθεί μια κατάπαυση του πυρός.
Ο ίδιος αξιωματούχος δήλωσε πως οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης μπορεί επίσης να μεταβούν «προσεχώς» στην Τουρκία για να συζητήσουν το ίδιο θέμα.
Η Μπρέγκα στα χέρια των αντικαθεστωτικών
Προελαύνουν οι αντικαθεστωτικοί προς τη στρατηγική πόλη Μπρέγκα, την ίδια ώρα που το καθεστώς στην Τρίπολη έχει ξεκινήσει διπλωματικό αγώνα για να συζητήσει το ενδεχόμενο τερματισμού του πολέμου.
Η πόλη της Μπρέγκα είναι στο επίκεντρο του πολέμου εδώ και πολλές εβδομάδες, η οποία ανακαταλαμβάνεται εκατέρωθεν από τις αντίπαλες ομάδες στην ανατολική ακτής της Λιβύης.
Οι αντικαθεστωτικοί έκαναν σημαντική πρόοδο στην πορεία ανακατάληψης της περιοχής, που βρίσκεται σχεδόν υπό τον έλεγχό τους, καθώς υποστηρίζονται από τις συμμαχικές αεροπορικές δυνάμεις.
Κουβέιτ: Σύντομα η αναγνώριση των εξεγερμένων
To Koυβέιτ θα αναγνωρίσει επισήμως τους Λίβυους εξεγερμένους εντός των ημερών, ανακοινώθηκε σήμερα από τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας, γεγονός που σημαίνει ότι και μια δεύτερη αραβική χώρα, μετά από το Κατάρ, ανακοινώνει επισήμως ότι δεν αναγνωρίζει πλεόν το καθεστώς του Μουάμαρ Καντάφι.
«Τους έχουμε ήδη αναγνωρίσει με την πρακτική έννοια της λέξης και επισήμως πρόκειται να τους αναγνωρίσουμε τις προσεχείς ημέρες» ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών του Κουβέιτ Σεΐχης Μοχάμαντ αλ Σάλεμ αλ Σαμπάχ μιλώντας στο πρακτορείο Ρόιτερς.
Τον περασμένο μήνα πρώτο το Κατάρ απ΄όλες τις αραβικές χώρες αναγνώρισε τους Λίβυους εξεγερμένους ως τους νόμιμους εκπρόσωπους του λιβυκού λαού.
Κυριακή 3 Απριλίου 2011
Νέο σφυροκόπημα κατά των ανταρτών
Οι επαναστάτες στη Λιβύη προσπάθησαν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος των τελευταίων ημερών, αλλά δέχθηκαν -την Παρασκευή- και νέο σφυροκόπημα στην πόλη Μισράτα και την Μπρέγκα, από τις δυνάμεις του Μουαμάρ Καντάφι. Αν και κατά δήλωση του ναύαρχου Μάικ Μάλεν, επικεφαλής του αμερικανικού επιτελείου στρατού, οι αεροπορικές επιδρομές έχουν καταστρέψει το ένα τέταρτο της στρατιωτικής μηχανής του Καντάφι, αυτό δεν σημαίνει ότι την έχουν καταστρέψει, καθώς διατηρείται η ανισορροπία του 10:1 εις βάρος των επαναστατών. Δυνάμεις του Καντάφι επέδραμαν στη Μισράτα, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης και τελευταίο μεγάλο οχυρό των επαναστατών στα δυτικά της χώρας με άρματα μάχης και πυροβολικό. Επιτέθηκαν σε καταστήματα και σπίτια στο κέντρο της πόλης, όπως δήλωσε στο Ρόιτερς εκπρόσωπος των εξεγερμένων. Μάχες διεξήχθησαν και γύρω από την πόλη της Μπρέγκα, στα ανατολικά, όπως μετέδωσε ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου, επικαλούμενος επικοινωνία του με τους εξεγερμένους. Γάλλος δημοσιογράφος, ο οποίος ειδικεύεται στα στρατιωτικά θέματα, επέμεινε ότι είδε συστοιχία πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων τύπου Grad να οδεύουν προς την Μπρέγκα, το βράδυ της Πέμπτης.
Οι πετρελαιοπαραγωγοί πόλεις Ρας Λανούφ και Ες Σίντερ βρίσκονται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Καντάφι, που χρησιμοποίησαν πυραύλους και άλλο βαρύ οπλισμό για να επιτεθούν εναντίον των επαναστατών.
Κι ενώ ουδείς γνωρίζει τις ακριβείς συνθήκες στα πεδία των μαχών, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι διερευνά τους ισχυρισμούς του καθολικού επισκόπου της Τρίπολης ότι 40 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους από τους δυτικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Παράλληλα, η τηλεόραση του BBC, επικαλούμενη Λίβυο γιατρό, μετέδωσε ότι έχουν σκοτωθεί επτά άμαχοι και άλλοι 25 έχουν τραυματιστεί από τις αεροπορικές επιδρομές στην πόλη Μπρέγκα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100044_03/04/2011_438056
Διαβάστε περισσότερα...
Οι πετρελαιοπαραγωγοί πόλεις Ρας Λανούφ και Ες Σίντερ βρίσκονται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Καντάφι, που χρησιμοποίησαν πυραύλους και άλλο βαρύ οπλισμό για να επιτεθούν εναντίον των επαναστατών.
Κι ενώ ουδείς γνωρίζει τις ακριβείς συνθήκες στα πεδία των μαχών, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι διερευνά τους ισχυρισμούς του καθολικού επισκόπου της Τρίπολης ότι 40 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους από τους δυτικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Παράλληλα, η τηλεόραση του BBC, επικαλούμενη Λίβυο γιατρό, μετέδωσε ότι έχουν σκοτωθεί επτά άμαχοι και άλλοι 25 έχουν τραυματιστεί από τις αεροπορικές επιδρομές στην πόλη Μπρέγκα.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100044_03/04/2011_438056
Διαβάστε περισσότερα...
Στην Αίγυπτο παραμένει ο Μουμπάρακ
Το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Αιγύπτου διέψευσε με ένα ανακοινωθέν του, σήμερα, τα μεταδοθέντα από το τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, ότι «ο τέως πρόεδρος της Αιγύπτου εγκατέλειψε την Αίγυπτο, γιά να μεταβεί στη Γερμανία».
Ο Μουμπάρακ αφότου εγκατέλειψε την προεδρία της Αιγύπτου, την 11η Φεβρουαρίου, διαμένει στο θέρετρο Σαρμ ελ Σέϊχ, στην Ερυθρά θάλασσα. Για όλη την οικογένεια Μουμπάρακ, ισχύει η απαγόρευση από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο να εγκαταλείψουν την Αίγυπτο. Διαβάστε περισσότερα...
Ο Μουμπάρακ αφότου εγκατέλειψε την προεδρία της Αιγύπτου, την 11η Φεβρουαρίου, διαμένει στο θέρετρο Σαρμ ελ Σέϊχ, στην Ερυθρά θάλασσα. Για όλη την οικογένεια Μουμπάρακ, ισχύει η απαγόρευση από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο να εγκαταλείψουν την Αίγυπτο. Διαβάστε περισσότερα...
Η στρατηγική Ομπάμα για τη Λιβύη
Tου David Ignatius - Aρθρογράφου της Washington Post
Επιτυχημένη χαρακτήρισε τη Δευτέρα ο πρόεδρος Ομπάμα την περιορισμένη του στρατιωτική παρέμβαση στη Λιβύη. Υστερα από μόνο μία εβδομάδα επιχειρήσεων, είπε ο πρόεδρος, οι ΗΠΑ πέτυχαν τον στόχο τους, που αφορούσε την πρόληψη της σφαγής των ανταρτών. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι ο Ομπάμα είναι έτοιμος να προσφέρει ανάλογη αμερικανική στρατιωτική βοήθεια στους πολιορκημένους διαδηλωτές στο Μπαχρέιν, την Υεμένη ή τη Συρία;
Η απάντηση είναι πιθανότατα όχι, μια σημαντική -αν και άδηλη- νότα ρεαλισμού υπάρχει πίσω από την προσπάθειά του να ερμηνεύσει τις αντιφάσεις της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στη Λιβύη. Παρότι ο Ομπάμα κατέληξε να υποστηρίζει τον «επιλεκτικό πόλεμο» με στόχο την ανάσχεση του Μουαμάρ Καντάφι, πηγές του Λευκού Οίκου ξεκαθαρίζουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θεωρεί την επέμβαση στη Λιβύη προηγούμενο ανάλογων διεθνών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Ομπάμα επέλεξε θέσεις που συμπίπτουν με όσα άκουσα την περασμένη εβδομάδα, ταξιδεύοντας με τον Αμερικανό υπουργό Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς: Οι ΗΠΑ πρέπει να χρησιμοποιούν μονομερώς στρατιωτική ισχύ, μόνο εφόσον απειλούνται θεμελιώδη αμερικανικά εθνικά συμφέροντα· σε άλλες περιπτώσεις -όπως αυτή της Λιβύης- οι ΗΠΑ πρέπει να δρουν στρατιωτικά μόνο με τη στήριξη των συμμάχων τους. Με άλλα λόγια, η Αμερική δεν θα ενεργεί σαν τον παγκόσμιο χωροφύλακα. Είναι, όμως, πρόθυμη να λειτουργήσει σαν αρχηγός της αστυνομίας, διοργανώνοντας διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές.
Ο πρόεδρος Ομπάμα έθεσε το θέμα ως εξής στην ομιλία του: «Η αμερικανική ηγεσία δεν αφορά μόνο τη μονομερή δράση και την ανάληψη όλης της ευθύνης από την Ουάσιγκτον. Η πραγματική ηγεσία δημιουργεί τις συνθήκες και ευνοεί τη σύναψη συμμαχιών με άλλα κράτη».
Παρότι ο πρόεδρος δεν επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τον όρο «Δόγμα Ομπάμα», σε μια προσπάθεια να αφήσει ανοιχτές όλες τις επιλογές, η ουσία του δόγματος έχει καταστεί πρόδηλη. Οποιος αμφιβάλλει ότι το δόγμα αυτό έχει τις ρίζες του στην ευρύτερη ιδεολογία του Μπαράκ Ομπάμα μπορεί να ανατρέξει στο βιβλίο του προέδρου «Τολμώ να Ελπίζω» και στη σελίδα 308, όπου διαχωρίζει σαφώς τις «άμεσες απειλές», που απαιτούν μονομερή αντιμετώπιση, από τις επιβουλές εκείνες που απαιτούν διεθνή συνεννόηση.
Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τα σκοτεινά σημεία του προεδρικού λόγου, όπου ο πρόεδρος έμοιαζε να αναφέρεται στο μέλλον της Λιβύης μετά τον Καντάφι. Η αρχική στρατιωτική επιχείρηση στη χώρα θα ενισχυθεί από πολιτικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες (αλλά και μυστικές επιχειρήσεις υπηρεσιών πληροφοριών) με στόχο τη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας που θα ηγηθεί της Λιβύης μετά την αποχώρηση του Καντάφι. Ο πρόεδρος συνειδητοποιεί ότι αν και η αποστολή αυτή είναι περίπλοκη, οι ΗΠΑ δεν θα χρειαστεί να διαχειρισθούν μόνες τις δυσκολίες αυτές, καθώς θα έχουν εξασφαλίσει τη βοήθεια του ΟΗΕ και των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών και αραβικών κρατών.
Σύμφωνα με τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας του προέδρου, Ντένις Μακντόνοου, οι ΗΠΑ βρίσκονται ήδη σε επαφή με εξεγερθέντες και πιθανούς «συνεργάτες» μέσα στην κυβέρνηση Καντάφι, για τη χάραξη μελλοντικού κυβερνητικού σχήματος. Η λιβυκή αντιπολίτευση είναι άλλωστε τόσο κατακερματισμένη, που ο Λευκός Οίκος χρειάσθηκε λίγο χρόνο για να «γνωριστεί» καλύτερα με τους σημαντικότερους παίκτες της και να τους βοηθήσει στη δημιουργία μεταβατικών κυβερνητικών δομών.
Ο Ομπάμα μοιάζει να υιοθετεί υβριδική στρατηγική, που συνδυάζει τον ρεαλισμό με τις ανθρωπιστικές παρεμβάσεις. Πριν από μερικές εβδομάδες, η κυβέρνηση Ομπάμα φαινόταν έτοιμη να συμμαχήσει με τους σιίτες διαδηλωτές του Μπαχρέιν κατά της σουνιτικής μοναρχίας στη χώρα. Ο Ομπάμα αναγνώρισε, όμως, ότι οι ΗΠΑ έχουν άμεσο συμφέρον στη διατήρηση της σταθερότητας στη γειτονική Σαουδική Αραβία, που αντιμετωπίζει το Μπαχρέιν σαν επαρχία της και δεν θα δεχόταν ποτέ την ανατροπή της βασιλικής του οικογένειας.
Αντίστοιχα, στην περίπτωση της Υεμένης, ο Ομπάμα ισορρόπησε τον αμερικανικό ενθουσιασμό για δημοκρατική αλλαγή με τη στρατηγική επιταγή για σταθερή κυβέρνηση στη χώρα, ικανή να αντιμετωπίσει την απειλή της Αλ Κάιντα στην αραβική χερσόνησο.
Ο λόγος του Ομπάμα τη Δευτέρα υπήρξε μάθημα για το πώς οι προεδρίες δεν είναι τίποτα παραπάνω από πειραματισμοί. Ενας υποψήφιος που εξελέγη εν μέρει χάρη στην αντίθεσή του με τον πόλεμο στο Ιράκ κατέληξε να στείλει περισσότερους Αμερικανούς στρατιώτες σε πιο πολλά πεδία μαχών από ό, τι ο προκάτοχός του. Παρ’ όλα αυτά, ο Ομπάμα επιμένει να στείλει στρατό, παρά τις διαφωνίες και τις καθυστερήσεις.
Αν και ο λόγος του Ομπάμα για τη Λιβύη ήταν καλός, ο πρόεδρος καλείται τώρα να εκφωνήσει ομιλία-συνέχεια του λόγου του στο Κάιρο, που θα αποκαλύπτει σαφή στρατηγική για την περιοχή. Οπως είπε ο ίδιος ο πρόεδρος, «η Ιστορία βρίσκεται σε κίνηση» από το Μαρόκο μέχρι και το Ιράν, αλλά και στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Αν ο Μπαράκ Ομπάμα συνδέσει την αφγανική-πακιστανική του πολιτική με το δημοκρατικό κύμα που μεταμόρφωσε την Τυνησία και την Αίγυπτο, τότε θα έχει λύσει τον γόρδιο δεσμό της προεδρίας του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_03/04/2011_438051
Διαβάστε περισσότερα...
Επιτυχημένη χαρακτήρισε τη Δευτέρα ο πρόεδρος Ομπάμα την περιορισμένη του στρατιωτική παρέμβαση στη Λιβύη. Υστερα από μόνο μία εβδομάδα επιχειρήσεων, είπε ο πρόεδρος, οι ΗΠΑ πέτυχαν τον στόχο τους, που αφορούσε την πρόληψη της σφαγής των ανταρτών. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι ο Ομπάμα είναι έτοιμος να προσφέρει ανάλογη αμερικανική στρατιωτική βοήθεια στους πολιορκημένους διαδηλωτές στο Μπαχρέιν, την Υεμένη ή τη Συρία;
Η απάντηση είναι πιθανότατα όχι, μια σημαντική -αν και άδηλη- νότα ρεαλισμού υπάρχει πίσω από την προσπάθειά του να ερμηνεύσει τις αντιφάσεις της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στη Λιβύη. Παρότι ο Ομπάμα κατέληξε να υποστηρίζει τον «επιλεκτικό πόλεμο» με στόχο την ανάσχεση του Μουαμάρ Καντάφι, πηγές του Λευκού Οίκου ξεκαθαρίζουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θεωρεί την επέμβαση στη Λιβύη προηγούμενο ανάλογων διεθνών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Ομπάμα επέλεξε θέσεις που συμπίπτουν με όσα άκουσα την περασμένη εβδομάδα, ταξιδεύοντας με τον Αμερικανό υπουργό Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς: Οι ΗΠΑ πρέπει να χρησιμοποιούν μονομερώς στρατιωτική ισχύ, μόνο εφόσον απειλούνται θεμελιώδη αμερικανικά εθνικά συμφέροντα· σε άλλες περιπτώσεις -όπως αυτή της Λιβύης- οι ΗΠΑ πρέπει να δρουν στρατιωτικά μόνο με τη στήριξη των συμμάχων τους. Με άλλα λόγια, η Αμερική δεν θα ενεργεί σαν τον παγκόσμιο χωροφύλακα. Είναι, όμως, πρόθυμη να λειτουργήσει σαν αρχηγός της αστυνομίας, διοργανώνοντας διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές.
Ο πρόεδρος Ομπάμα έθεσε το θέμα ως εξής στην ομιλία του: «Η αμερικανική ηγεσία δεν αφορά μόνο τη μονομερή δράση και την ανάληψη όλης της ευθύνης από την Ουάσιγκτον. Η πραγματική ηγεσία δημιουργεί τις συνθήκες και ευνοεί τη σύναψη συμμαχιών με άλλα κράτη».
Παρότι ο πρόεδρος δεν επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τον όρο «Δόγμα Ομπάμα», σε μια προσπάθεια να αφήσει ανοιχτές όλες τις επιλογές, η ουσία του δόγματος έχει καταστεί πρόδηλη. Οποιος αμφιβάλλει ότι το δόγμα αυτό έχει τις ρίζες του στην ευρύτερη ιδεολογία του Μπαράκ Ομπάμα μπορεί να ανατρέξει στο βιβλίο του προέδρου «Τολμώ να Ελπίζω» και στη σελίδα 308, όπου διαχωρίζει σαφώς τις «άμεσες απειλές», που απαιτούν μονομερή αντιμετώπιση, από τις επιβουλές εκείνες που απαιτούν διεθνή συνεννόηση.
Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τα σκοτεινά σημεία του προεδρικού λόγου, όπου ο πρόεδρος έμοιαζε να αναφέρεται στο μέλλον της Λιβύης μετά τον Καντάφι. Η αρχική στρατιωτική επιχείρηση στη χώρα θα ενισχυθεί από πολιτικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες (αλλά και μυστικές επιχειρήσεις υπηρεσιών πληροφοριών) με στόχο τη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας που θα ηγηθεί της Λιβύης μετά την αποχώρηση του Καντάφι. Ο πρόεδρος συνειδητοποιεί ότι αν και η αποστολή αυτή είναι περίπλοκη, οι ΗΠΑ δεν θα χρειαστεί να διαχειρισθούν μόνες τις δυσκολίες αυτές, καθώς θα έχουν εξασφαλίσει τη βοήθεια του ΟΗΕ και των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών και αραβικών κρατών.
Σύμφωνα με τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας του προέδρου, Ντένις Μακντόνοου, οι ΗΠΑ βρίσκονται ήδη σε επαφή με εξεγερθέντες και πιθανούς «συνεργάτες» μέσα στην κυβέρνηση Καντάφι, για τη χάραξη μελλοντικού κυβερνητικού σχήματος. Η λιβυκή αντιπολίτευση είναι άλλωστε τόσο κατακερματισμένη, που ο Λευκός Οίκος χρειάσθηκε λίγο χρόνο για να «γνωριστεί» καλύτερα με τους σημαντικότερους παίκτες της και να τους βοηθήσει στη δημιουργία μεταβατικών κυβερνητικών δομών.
Ο Ομπάμα μοιάζει να υιοθετεί υβριδική στρατηγική, που συνδυάζει τον ρεαλισμό με τις ανθρωπιστικές παρεμβάσεις. Πριν από μερικές εβδομάδες, η κυβέρνηση Ομπάμα φαινόταν έτοιμη να συμμαχήσει με τους σιίτες διαδηλωτές του Μπαχρέιν κατά της σουνιτικής μοναρχίας στη χώρα. Ο Ομπάμα αναγνώρισε, όμως, ότι οι ΗΠΑ έχουν άμεσο συμφέρον στη διατήρηση της σταθερότητας στη γειτονική Σαουδική Αραβία, που αντιμετωπίζει το Μπαχρέιν σαν επαρχία της και δεν θα δεχόταν ποτέ την ανατροπή της βασιλικής του οικογένειας.
Αντίστοιχα, στην περίπτωση της Υεμένης, ο Ομπάμα ισορρόπησε τον αμερικανικό ενθουσιασμό για δημοκρατική αλλαγή με τη στρατηγική επιταγή για σταθερή κυβέρνηση στη χώρα, ικανή να αντιμετωπίσει την απειλή της Αλ Κάιντα στην αραβική χερσόνησο.
Ο λόγος του Ομπάμα τη Δευτέρα υπήρξε μάθημα για το πώς οι προεδρίες δεν είναι τίποτα παραπάνω από πειραματισμοί. Ενας υποψήφιος που εξελέγη εν μέρει χάρη στην αντίθεσή του με τον πόλεμο στο Ιράκ κατέληξε να στείλει περισσότερους Αμερικανούς στρατιώτες σε πιο πολλά πεδία μαχών από ό, τι ο προκάτοχός του. Παρ’ όλα αυτά, ο Ομπάμα επιμένει να στείλει στρατό, παρά τις διαφωνίες και τις καθυστερήσεις.
Αν και ο λόγος του Ομπάμα για τη Λιβύη ήταν καλός, ο πρόεδρος καλείται τώρα να εκφωνήσει ομιλία-συνέχεια του λόγου του στο Κάιρο, που θα αποκαλύπτει σαφή στρατηγική για την περιοχή. Οπως είπε ο ίδιος ο πρόεδρος, «η Ιστορία βρίσκεται σε κίνηση» από το Μαρόκο μέχρι και το Ιράν, αλλά και στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Αν ο Μπαράκ Ομπάμα συνδέσει την αφγανική-πακιστανική του πολιτική με το δημοκρατικό κύμα που μεταμόρφωσε την Τυνησία και την Αίγυπτο, τότε θα έχει λύσει τον γόρδιο δεσμό της προεδρίας του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_03/04/2011_438051
Διαβάστε περισσότερα...
Απτόητος ο Σαλέχ στην Υεμένη, βουβή οργή στο Μπαχρέιν
Reuters, A.P., AFP
Διακυμάνσεις σε ένταση εμφανίζει η αραβική εξέγερση. Στο Μπαχρέιν, η καταστολή κρατά τον κόσμο μακριά από πλατείες και δρόμους, αλλά αν πιστέψει κανείς τους παρατηρητές, η φωτιά στην πλευρά των σιιτών όχι μόνο δεν έσβησε, αλλά καίει έτοιμη να ξαναφουντώσει. Στην Ιορδανία, γνωστοί δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα πραγματοποίησαν σιωπηρή διαμαρτυρία για την κράτηση του ανταποκριτή του Ρόιτερς στη Δαμασκό, Σουλεϊμάν αλ Χαλίντι. Και στην Υεμένη, ο απτόητος πρόεδρος Αλί Αμπντουλά Σαλέχ δεν δείχνει καμία διάθεση να αποχωρήσει. Με συνεχείς υπαναχωρήσεις προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, ενώ την Παρασκευή έβγαλε στους δρόμους 15.000 υποστηρικτές του, που, προστατευμένοι από δυνάμεις ασφαλείας προς αποφυγή συγκρούσεων, πραγματοποίησαν συγκέντρωση παράλληλη με εκείνη των αντιπάλων του καθεστώτος.
«Σας ορκίζομαι ότι θα θυσιάσω το αίμα και την ψυχή μου και οτιδήποτε πολύτιμο έχω για χάρη του μεγάλου αυτού λαού», είπε ο Σαλέχ. Οι οπαδοί του ζητωκραύγασαν, αλλά παραπέρα, στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, που συγκέντρωσαν πολύ κόσμο πριν από την προσευχή της Παρασκευής, ο κόσμος φώναζε: «Εξω προδότη, ο λαός της Υεμένης έχει εξεγερθεί. Εμείς, ο στρατός και η αστυνομία είμαστε ενωμένοι στην καταπίεση». «Δεν φαίνεται να ετοιμάζεται να φύγει, ο μόνος τρόπος να αποδεσμευτεί είναι να χάσει άτομα του πολύ στενού του περιβάλλοντος», έλεγε αναλυτής στο Ντουμπάι, αναφερόμενος στις αυτομολήσεις στρατιωτικών διοικητών και μελών του κυβερνώντος κόμματος, που προσχωρούν στους εξεγερμένους.
Η αντιδιαδήλωση του Σαλέχ μάλλον εξόργισε περισσότερο την αντιπολίτευση. Την «Παρασκευή της Σωτηρίας», εκατοντάδες χιλιάδες Υεμένιοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία έξω από το Πανεπιστήμιο της Σανάα, προπύργιο των εξεγερμένων, πραγματοποίησαν πορείες σε χωριά και πόλεις σε 14 επαρχίες, ενώ συνέβη και το πρωτοφανές, πολλά τεμένη στην πρωτεύουσα Σανάα να μείνουν κλειστά την ημέρα της προσευχής επειδή ιμάμηδες και πιστοί έτρεξαν στις συγκεντρώσεις.
Στη Μάναμα, η ατμόσφαιρα θυμίζει τη γαλήνη πριν από την καταιγίδα. Οι διαδηλώσεις τελείωσαν στις 16 Μαρτίου, όταν ο στρατός διέλυσε τους διαδηλωτές στην πλατεία του Μαργαριταριού, στη Μάναμα. Στο Μπαχρέιν ισχύει απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 10 το βράδυ έως τις 4 το πρωί, ενώ φαίνεται ότι οι 15.000 στρατιώτες που έχει στείλει η Σ. Αραβία για να βοηθήσει τη μοναρχία δραστηριοποιείται σε σημεία–κλειδιά. «Πρέπει οι Σαουδάραβες να φύγουν από εδώ αμέσως, δεν θέλουμε το Μπαχρέιν να μετατραπεί σε ζώνη αντιπαράθεσης ανάμεσα στη Σ. Αραβία και στο Ιράν», λέει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Αλί Σαλμάν. Το σιιτικό Ιράν, που έχει κατηγορηθεί για ανάμειξη στις διαδηλώσεις στο Μπαχρέιν, προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι το Μπαχρέιν θα μετατραπεί σε επίκεντρο αναφλέξεων, εχθρότητας και συγκρούσεων εάν συνεχιστούν οι «παράνομες» ενέργειες, προφανώς υπονοώντας τους Σαουδάραβες. Στην ήρεμη επί εβδομάδες Αίγυπτο, προχθές Παρασκευή, 10.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταχρίρ για να υπενθυμίσουν ότι η επανάσταση δεν έσβησε. Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσπευση των εκκαθαρίσεων από τα κατάλοιπα του καθεστώτος Μουμπάρακ, τιμωρία των υπευθύνων, επιστροφή των «κλεμμένων δισεκατομμυρίων» και, κυρίως, να μην περιέλθουν στη λήθη τα βασικά αιτήματα της επανάστασης.
Διαβάστε περισσότερα...
Διακυμάνσεις σε ένταση εμφανίζει η αραβική εξέγερση. Στο Μπαχρέιν, η καταστολή κρατά τον κόσμο μακριά από πλατείες και δρόμους, αλλά αν πιστέψει κανείς τους παρατηρητές, η φωτιά στην πλευρά των σιιτών όχι μόνο δεν έσβησε, αλλά καίει έτοιμη να ξαναφουντώσει. Στην Ιορδανία, γνωστοί δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα πραγματοποίησαν σιωπηρή διαμαρτυρία για την κράτηση του ανταποκριτή του Ρόιτερς στη Δαμασκό, Σουλεϊμάν αλ Χαλίντι. Και στην Υεμένη, ο απτόητος πρόεδρος Αλί Αμπντουλά Σαλέχ δεν δείχνει καμία διάθεση να αποχωρήσει. Με συνεχείς υπαναχωρήσεις προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, ενώ την Παρασκευή έβγαλε στους δρόμους 15.000 υποστηρικτές του, που, προστατευμένοι από δυνάμεις ασφαλείας προς αποφυγή συγκρούσεων, πραγματοποίησαν συγκέντρωση παράλληλη με εκείνη των αντιπάλων του καθεστώτος.
«Σας ορκίζομαι ότι θα θυσιάσω το αίμα και την ψυχή μου και οτιδήποτε πολύτιμο έχω για χάρη του μεγάλου αυτού λαού», είπε ο Σαλέχ. Οι οπαδοί του ζητωκραύγασαν, αλλά παραπέρα, στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, που συγκέντρωσαν πολύ κόσμο πριν από την προσευχή της Παρασκευής, ο κόσμος φώναζε: «Εξω προδότη, ο λαός της Υεμένης έχει εξεγερθεί. Εμείς, ο στρατός και η αστυνομία είμαστε ενωμένοι στην καταπίεση». «Δεν φαίνεται να ετοιμάζεται να φύγει, ο μόνος τρόπος να αποδεσμευτεί είναι να χάσει άτομα του πολύ στενού του περιβάλλοντος», έλεγε αναλυτής στο Ντουμπάι, αναφερόμενος στις αυτομολήσεις στρατιωτικών διοικητών και μελών του κυβερνώντος κόμματος, που προσχωρούν στους εξεγερμένους.
Η αντιδιαδήλωση του Σαλέχ μάλλον εξόργισε περισσότερο την αντιπολίτευση. Την «Παρασκευή της Σωτηρίας», εκατοντάδες χιλιάδες Υεμένιοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία έξω από το Πανεπιστήμιο της Σανάα, προπύργιο των εξεγερμένων, πραγματοποίησαν πορείες σε χωριά και πόλεις σε 14 επαρχίες, ενώ συνέβη και το πρωτοφανές, πολλά τεμένη στην πρωτεύουσα Σανάα να μείνουν κλειστά την ημέρα της προσευχής επειδή ιμάμηδες και πιστοί έτρεξαν στις συγκεντρώσεις.
Στη Μάναμα, η ατμόσφαιρα θυμίζει τη γαλήνη πριν από την καταιγίδα. Οι διαδηλώσεις τελείωσαν στις 16 Μαρτίου, όταν ο στρατός διέλυσε τους διαδηλωτές στην πλατεία του Μαργαριταριού, στη Μάναμα. Στο Μπαχρέιν ισχύει απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 10 το βράδυ έως τις 4 το πρωί, ενώ φαίνεται ότι οι 15.000 στρατιώτες που έχει στείλει η Σ. Αραβία για να βοηθήσει τη μοναρχία δραστηριοποιείται σε σημεία–κλειδιά. «Πρέπει οι Σαουδάραβες να φύγουν από εδώ αμέσως, δεν θέλουμε το Μπαχρέιν να μετατραπεί σε ζώνη αντιπαράθεσης ανάμεσα στη Σ. Αραβία και στο Ιράν», λέει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Αλί Σαλμάν. Το σιιτικό Ιράν, που έχει κατηγορηθεί για ανάμειξη στις διαδηλώσεις στο Μπαχρέιν, προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι το Μπαχρέιν θα μετατραπεί σε επίκεντρο αναφλέξεων, εχθρότητας και συγκρούσεων εάν συνεχιστούν οι «παράνομες» ενέργειες, προφανώς υπονοώντας τους Σαουδάραβες. Στην ήρεμη επί εβδομάδες Αίγυπτο, προχθές Παρασκευή, 10.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταχρίρ για να υπενθυμίσουν ότι η επανάσταση δεν έσβησε. Οι διαδηλωτές ζήτησαν επίσπευση των εκκαθαρίσεων από τα κατάλοιπα του καθεστώτος Μουμπάρακ, τιμωρία των υπευθύνων, επιστροφή των «κλεμμένων δισεκατομμυρίων» και, κυρίως, να μην περιέλθουν στη λήθη τα βασικά αιτήματα της επανάστασης.
Διαβάστε περισσότερα...
Το δίλημμα που λέγεται Συρία
Η Συρία δεν είναι Λιβύη και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να παρέμβουν στρατιωτικά: Η δήλωση της Χίλαρι Κλίντον, την περασμένη Κυριακή, με αφορμή τις αιματηρές ταραχές στις συριακές πόλεις Ντέρα και Λατάκια, αποτυπώνει τον ρεαλισμό της κυβέρνησης Ομπάμα. Εκ πρώτης όψεως, η Αμερική θα έπρεπε να τρίβει τα χέρια της με την προοπτική κατάρρευσης του Μπααθικού καθεστώτος - συμμάχου του Ιράν, υποστηρικτή της Χεζμπολάχ και ανειρήνευτου εχθρού του Ισραήλ. Μόνο που στη Μέση Ανατολή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Ο Χένρι Κίσινγκερ είπε κάποτε ότι σ’ αυτή την τόσο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου δεν γίνεται πόλεμος χωρίς την Αίγυπτο και ειρήνη χωρίς τη Συρία. Πράγματι, το πραγματιστικό καθεστώς του Μπάαθ παίζει παραδοσιακά το ρόλο του ρυθμιστή, ισορροπώντας επιδέξια μεταξύ αντιμαχόμενων δυνάμεων: Στον Λίβανο, στήριξε αρχικά τους Παλαιστίνιους και στη συνέχεια τους Χριστιανούς, για να αναδειχθεί σε επιδιαιτητή. Το αντιιμπεριαλιστικό προφίλ του Σύρου ηγέτη Χάφεζ αλ Ασαντ δεν τον εμπόδισε να συμπαραταχθεί με τους Αμερικανούς στον πρώτο πόλεμο κατά του Ιράκ, το 1992, εξασφαλίζοντας μερίδιο στη «Νέα Τάξη» της Μέσης Ανατολής που θεμελίωσε ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος.
Ανοιχτές πόρτες
Ακόμη κι όταν ο γιος του «πλανητάρχη» ερωτοτροπούσε με την ιδέα ενός πολέμου εναντίον του γιου του Χάφεζ αλ Ασαντ, Μπασίρ, μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, η Συρία άφησε ανοιχτές τις πόρτες της συνδιαλλαγής. Συνεργάστηκε με την Ουάσιγκτον εναντίον του κοινού εχθρού, του ισλαμικού ριζοσπαστισμού και άφηνε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να προσέλθει σε ειρηνευτική διαδικασία με το Ισραήλ, εφόσον εξασφάλιζε την επιστροφή των κατεχόμενων υψωμάτων του Γκολάν. Ασφαλώς, η Ουάσιγκτον επεδίωκε πάντα να σπάσει τον άξονα Ιράν-Συρίας. Εκλινε όμως κατά κανόνα στην εκδοχή να το πετύχει «μαλακώνοντας» το καθεστώς Ασαντ και όχι ανατρέποντάς το. Από εδώ και η απόφαση του Ομπάμα να αποκαταστήσει διπλωματικές σχέσεις με τη Συρία, στέλνοντας πρεσβευτή στη Δαμασκό.
«Ανοιξη της Δαμασκού»
Το μεγάλο πρόβλημα για την Αμερική είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει για την ώρα άλλη εναλλακτική λύση έναντι του ενοχλητικού, αλλά προβλέψιμου, καθεστώτος Μπάαθ, από το ριζοσπαστικό Ισλάμ. Τον Ιούνιο του 2000, όταν ο Μπασίρ αλ Ασαντ διαδέχθηκε τον θανόντα πατέρα του, οι Σύροι έζησαν τη βραχύβια «Ανοιξη της Δαμασκού»: Ο νεαρός γιατρός με το ευγενικό, σχεδόν συνεσταλμένο ύφος και τις σπουδές στο Λονδίνο έδωσε υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις. Σημαντικοί διανοούμενοι και πολιτικοί (κυρίως της Αριστεράς) πήραν θάρρος και άρχισαν να δημιουργούν τα περίφημα «σαλόνια» ή «φόρουμ», που δοκίμασαν τις αντοχές του καθεστώτος. Τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου, όμως, οι περισσότεροι από αυτούς είχαν καταλήξει στη φυλακή, καθώς η παλαιά φρουρά του Μπάαθ, υπό τον σημερινό αντιπρόεδρο Φαρούκ αλ Σάρα, έκρινε ότι ο άπειρος διάδοχος πήγαινε πολύ μακριά και πολύ γρήγορα.
Την εβδομάδα που πέρασε, μετά την αιματηρή καταστολή στην Ντέρα και τη Λατάκια, ο Μπασίρ αλ Ασαντ κατάργησε την κυβέρνησή του, άφησε να εννοηθεί ότι θα άρει την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που ισχύει από το 1963 και απελευθέρωσε 260 πολιτικούς κρατούμενους, μεταξύ των οποίων αρκετοί εκ των πρωτεργατών της «Ανοιξης της Δαμασκού». Απομένει να αποδειχθεί ότι οι κινήσεις αυτές δεν έρχονται πολύ αργά, τόσο για το καθεστώς του Μπάαθ, όσο και για την αδύναμη κοσμική αντιπολίτευση των δημοκρατών και των αριστερών, που φιλοδοξούν να ενσαρκώσουν την ελπίδα ενός τρίτου δρόμου, πέραν του απολυταρχισμού και του ισλαμισμού.
Αμηχανία και καχυποψία στο Ισραήλ
Ερωτηθείς για τις ταραχές στη Συρία, ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες αρκέστηκε να δηλώσει, την περασμένη Δευτέρα, ότι η αραβική εξέγερση «αλλάζει το στάτους κβο στην περιοχή». Την ίδια, επιφυλακτική στάση τηρούν οι σοβαρότεροι αναλυτές στο Ισραήλ. Ενας από αυτούς, ο Εγιαλ Ζίσερ, από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, εξηγεί: «Καλύτερα να έχουμε απέναντί μας τον διάβολο που γνωρίζουμε, παρά τον διάβολο που αγνοούμε. Και ποιος ξέρει ποιος θα ’ρθει μετά – η ισλαμική τρομοκρατία, η Αλ Κάιντα ή μήπως το χάος»;
Από την έναρξη των αραβικών εξεγέρσεων, στην Τυνησία και την Αίγυπτο, η ηγεσία του Ισραήλ αντέδρασε εξαιρετικά καχύποπτα, καθώς είχε βολευτεί για δεκαετίες με τα απολυταρχικά, αλλά ενδοτικά έναντι του Ισραήλ καθεστώτα τύπου Μουμπάρακ. Μάλιστα, οι Ισραηλινοί συμβούλευαν τον Ομπάμα να στηρίξει μέχρι τέλους τον Αιγύπτιο «φαραώ», υπολογίζοντας ότι οι διάδοχοί του, όποιοι κι αν είναι αυτοί, θα αλλάξουν επί τα χείρω τις σχέσεις με το Ισραήλ, έστω κι αν δεν ακυρώσουν τη συνθήκη ειρήνης του Καμπ Ντέιβιντ.
Αυτή η γραμμή σκέψης φαίνεται ότι εξακολουθεί να είναι ισχυρή, καθώς ενισχύεται από έναν ανομολόγητο, αλλά ευδιάκριτο φόβο: ότι το Ισραήλ θα χάσει το ειδικό βάρος που κατέχει στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, αν στη Μέση Ανατολή προκύψουν αύριο αραβικές δημοκρατίες, με εντελώς διαφορετικό ηθικό ανάστημα και πολιτική ισχύ.
Ιnfo
- Enric Gonzalez, “No tienen amigos, solo intereses”, El Pais, 27/3/2011.
- Peggy Hollinger, “Sarko’s Lofty Ambition”, Financial Times, 26/3/2011.
- The Economist, “Does Erdogan Have a Plan?”, 28/3/2011.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_3_03/04/2011_438046
Διαβάστε περισσότερα...
Ο Χένρι Κίσινγκερ είπε κάποτε ότι σ’ αυτή την τόσο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου δεν γίνεται πόλεμος χωρίς την Αίγυπτο και ειρήνη χωρίς τη Συρία. Πράγματι, το πραγματιστικό καθεστώς του Μπάαθ παίζει παραδοσιακά το ρόλο του ρυθμιστή, ισορροπώντας επιδέξια μεταξύ αντιμαχόμενων δυνάμεων: Στον Λίβανο, στήριξε αρχικά τους Παλαιστίνιους και στη συνέχεια τους Χριστιανούς, για να αναδειχθεί σε επιδιαιτητή. Το αντιιμπεριαλιστικό προφίλ του Σύρου ηγέτη Χάφεζ αλ Ασαντ δεν τον εμπόδισε να συμπαραταχθεί με τους Αμερικανούς στον πρώτο πόλεμο κατά του Ιράκ, το 1992, εξασφαλίζοντας μερίδιο στη «Νέα Τάξη» της Μέσης Ανατολής που θεμελίωσε ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος.
Ανοιχτές πόρτες
Ακόμη κι όταν ο γιος του «πλανητάρχη» ερωτοτροπούσε με την ιδέα ενός πολέμου εναντίον του γιου του Χάφεζ αλ Ασαντ, Μπασίρ, μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, η Συρία άφησε ανοιχτές τις πόρτες της συνδιαλλαγής. Συνεργάστηκε με την Ουάσιγκτον εναντίον του κοινού εχθρού, του ισλαμικού ριζοσπαστισμού και άφηνε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να προσέλθει σε ειρηνευτική διαδικασία με το Ισραήλ, εφόσον εξασφάλιζε την επιστροφή των κατεχόμενων υψωμάτων του Γκολάν. Ασφαλώς, η Ουάσιγκτον επεδίωκε πάντα να σπάσει τον άξονα Ιράν-Συρίας. Εκλινε όμως κατά κανόνα στην εκδοχή να το πετύχει «μαλακώνοντας» το καθεστώς Ασαντ και όχι ανατρέποντάς το. Από εδώ και η απόφαση του Ομπάμα να αποκαταστήσει διπλωματικές σχέσεις με τη Συρία, στέλνοντας πρεσβευτή στη Δαμασκό.
«Ανοιξη της Δαμασκού»
Το μεγάλο πρόβλημα για την Αμερική είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει για την ώρα άλλη εναλλακτική λύση έναντι του ενοχλητικού, αλλά προβλέψιμου, καθεστώτος Μπάαθ, από το ριζοσπαστικό Ισλάμ. Τον Ιούνιο του 2000, όταν ο Μπασίρ αλ Ασαντ διαδέχθηκε τον θανόντα πατέρα του, οι Σύροι έζησαν τη βραχύβια «Ανοιξη της Δαμασκού»: Ο νεαρός γιατρός με το ευγενικό, σχεδόν συνεσταλμένο ύφος και τις σπουδές στο Λονδίνο έδωσε υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις. Σημαντικοί διανοούμενοι και πολιτικοί (κυρίως της Αριστεράς) πήραν θάρρος και άρχισαν να δημιουργούν τα περίφημα «σαλόνια» ή «φόρουμ», που δοκίμασαν τις αντοχές του καθεστώτος. Τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου, όμως, οι περισσότεροι από αυτούς είχαν καταλήξει στη φυλακή, καθώς η παλαιά φρουρά του Μπάαθ, υπό τον σημερινό αντιπρόεδρο Φαρούκ αλ Σάρα, έκρινε ότι ο άπειρος διάδοχος πήγαινε πολύ μακριά και πολύ γρήγορα.
Την εβδομάδα που πέρασε, μετά την αιματηρή καταστολή στην Ντέρα και τη Λατάκια, ο Μπασίρ αλ Ασαντ κατάργησε την κυβέρνησή του, άφησε να εννοηθεί ότι θα άρει την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που ισχύει από το 1963 και απελευθέρωσε 260 πολιτικούς κρατούμενους, μεταξύ των οποίων αρκετοί εκ των πρωτεργατών της «Ανοιξης της Δαμασκού». Απομένει να αποδειχθεί ότι οι κινήσεις αυτές δεν έρχονται πολύ αργά, τόσο για το καθεστώς του Μπάαθ, όσο και για την αδύναμη κοσμική αντιπολίτευση των δημοκρατών και των αριστερών, που φιλοδοξούν να ενσαρκώσουν την ελπίδα ενός τρίτου δρόμου, πέραν του απολυταρχισμού και του ισλαμισμού.
Αμηχανία και καχυποψία στο Ισραήλ
Ερωτηθείς για τις ταραχές στη Συρία, ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες αρκέστηκε να δηλώσει, την περασμένη Δευτέρα, ότι η αραβική εξέγερση «αλλάζει το στάτους κβο στην περιοχή». Την ίδια, επιφυλακτική στάση τηρούν οι σοβαρότεροι αναλυτές στο Ισραήλ. Ενας από αυτούς, ο Εγιαλ Ζίσερ, από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, εξηγεί: «Καλύτερα να έχουμε απέναντί μας τον διάβολο που γνωρίζουμε, παρά τον διάβολο που αγνοούμε. Και ποιος ξέρει ποιος θα ’ρθει μετά – η ισλαμική τρομοκρατία, η Αλ Κάιντα ή μήπως το χάος»;
Από την έναρξη των αραβικών εξεγέρσεων, στην Τυνησία και την Αίγυπτο, η ηγεσία του Ισραήλ αντέδρασε εξαιρετικά καχύποπτα, καθώς είχε βολευτεί για δεκαετίες με τα απολυταρχικά, αλλά ενδοτικά έναντι του Ισραήλ καθεστώτα τύπου Μουμπάρακ. Μάλιστα, οι Ισραηλινοί συμβούλευαν τον Ομπάμα να στηρίξει μέχρι τέλους τον Αιγύπτιο «φαραώ», υπολογίζοντας ότι οι διάδοχοί του, όποιοι κι αν είναι αυτοί, θα αλλάξουν επί τα χείρω τις σχέσεις με το Ισραήλ, έστω κι αν δεν ακυρώσουν τη συνθήκη ειρήνης του Καμπ Ντέιβιντ.
Αυτή η γραμμή σκέψης φαίνεται ότι εξακολουθεί να είναι ισχυρή, καθώς ενισχύεται από έναν ανομολόγητο, αλλά ευδιάκριτο φόβο: ότι το Ισραήλ θα χάσει το ειδικό βάρος που κατέχει στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, αν στη Μέση Ανατολή προκύψουν αύριο αραβικές δημοκρατίες, με εντελώς διαφορετικό ηθικό ανάστημα και πολιτική ισχύ.
Ιnfo
- Enric Gonzalez, “No tienen amigos, solo intereses”, El Pais, 27/3/2011.
- Peggy Hollinger, “Sarko’s Lofty Ambition”, Financial Times, 26/3/2011.
- The Economist, “Does Erdogan Have a Plan?”, 28/3/2011.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_3_03/04/2011_438046
Διαβάστε περισσότερα...
Αλ Τζαζίρα: Οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν τους αντικαθεστωτικούς της Λιβύης
Οι Ειδικές Δυνάμεις της Αμερικής και της Αιγύπτου, εκπαιδεύουν τους αντικαθεστωτικούς της Λιβύης, σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα.
Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ και της Αιγύπτου, εκπαιδεύουν και συμβουλεύουν τους αντάρτες στη Λιβύη, ανέφερε το τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, το Σάββατο. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στο αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο που έχει την έδρα του στο Κατάρ, ένας αντάρτης που αρνήθηκε να αποκαλύψει το όνομά του, εκπαιδεύτηκε μαζί με συντρόφους του σε παράνομες εγκαταστάσεις στην ανατολική Λιβύη, όπου από την αρχή της εξέγερσης κυριαρχούν οι αντικαθεστωτικοί.
Η ίδια πηγή ανέφερε ότι οι επαναστάτες παρέλαβαν ένα φορτίο με πυραύλους Κατιούσα, με καράβι, μέσω Αιγύπτου και πως Αμερικανοί και Αιγύπτιοι στρατιωτικοί των ειδικών δυνάμεων των δύο χωρών, έφθασαν στη Λιβύη για να τους εκπαιδεύσουν στις τεχνικές χρήσης των νέων πυραύλων.
Την περασμένη Τετάρτη οι Τάιμς της Νέας Υόρκης είχαν δημοσιεύσει την πληροφορία ότι οι αμερικανικές και οι βρετανικές ειδικές υπηρεσίες είχαν αναπτύξει μυστικές επιχειρήσεις στο έδαφος της Λιβύης, για να συλλέξουν πληροφορίες για τους στόχους των αεροπορικών επιδρομών της συμμαχίας, αλλά και για να έρθουν σε επαφή με ηγέτες της στρατιωτικής αντίστασης κατά του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι.
Ο πρόεδρος Ομπάμα διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να εμπλακούν στρατεύματα των ΗΠΑ σε επίγειες επιχειρήσεις, ενώ και η αμερικανική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει απόφαση για τον εξοπλισμό των ανταρτών στη Λιβύη, ενώ επιμένει και ότι δεν έχει διείσδυση στις τάξεις των ηγετών των εξεγερμένων.
Εν τούτοις ο πρόεδρος Ομπάμα ούτε απέκλεισε, ούτε επιβεβαίωσε το ενδεχόμενο να προμηθεύσουν με στρατιωτικό εξοπλισμό τους αντικαθεστωτικούς.
Διαβάστε περισσότερα...
Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ και της Αιγύπτου, εκπαιδεύουν και συμβουλεύουν τους αντάρτες στη Λιβύη, ανέφερε το τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, το Σάββατο. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στο αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο που έχει την έδρα του στο Κατάρ, ένας αντάρτης που αρνήθηκε να αποκαλύψει το όνομά του, εκπαιδεύτηκε μαζί με συντρόφους του σε παράνομες εγκαταστάσεις στην ανατολική Λιβύη, όπου από την αρχή της εξέγερσης κυριαρχούν οι αντικαθεστωτικοί.
Η ίδια πηγή ανέφερε ότι οι επαναστάτες παρέλαβαν ένα φορτίο με πυραύλους Κατιούσα, με καράβι, μέσω Αιγύπτου και πως Αμερικανοί και Αιγύπτιοι στρατιωτικοί των ειδικών δυνάμεων των δύο χωρών, έφθασαν στη Λιβύη για να τους εκπαιδεύσουν στις τεχνικές χρήσης των νέων πυραύλων.
Την περασμένη Τετάρτη οι Τάιμς της Νέας Υόρκης είχαν δημοσιεύσει την πληροφορία ότι οι αμερικανικές και οι βρετανικές ειδικές υπηρεσίες είχαν αναπτύξει μυστικές επιχειρήσεις στο έδαφος της Λιβύης, για να συλλέξουν πληροφορίες για τους στόχους των αεροπορικών επιδρομών της συμμαχίας, αλλά και για να έρθουν σε επαφή με ηγέτες της στρατιωτικής αντίστασης κατά του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι.
Ο πρόεδρος Ομπάμα διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να εμπλακούν στρατεύματα των ΗΠΑ σε επίγειες επιχειρήσεις, ενώ και η αμερικανική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει απόφαση για τον εξοπλισμό των ανταρτών στη Λιβύη, ενώ επιμένει και ότι δεν έχει διείσδυση στις τάξεις των ηγετών των εξεγερμένων.
Εν τούτοις ο πρόεδρος Ομπάμα ούτε απέκλεισε, ούτε επιβεβαίωσε το ενδεχόμενο να προμηθεύσουν με στρατιωτικό εξοπλισμό τους αντικαθεστωτικούς.
Διαβάστε περισσότερα...
ΕΕ: Η πυρηνική κρίση θα έχει «επιπτώσεις» στις διαπραγματεύσεις για το κλίμα
Η κρίση εμπιστοσύνης όσον αφορά την πυρηνική ενέργεια θα έχει επιπτώσεις στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα, που ξεκινούν και πάλι σήμερα στην Μπανγκόκ υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, δήλωσε ο επικεφαλής των διαπραγματευτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης Αρτουρ Ρούνγκε-Μέτσγκερ.
«Η πυρηνική ενέργεια είναι μία από τις ενεργειακές επιλογές που εκλύει πολύ, πολύ λίγα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου», το οποίο ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή, δήλωσε σήμερα ο Ρούνγκε-Μέτζγκερ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. «Αν κοιτάξουμε τις ενεργειακές επιλογές κάποιων χωρών, (θα δούμε ότι) η πυρηνική ενέργεια παίζει ένα σημαντικό ρόλο», όμως μετά το ατύχημα στο ιαπωνικό πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα 1 «σε πολλές χώρες αναρωτιούνται αν είναι η καλύτερη ενεργειακή λύση», πρόσθεσε.
Για τον Ρούνγκε-Μέτσγκερ «θα υπάρξουν πολλές πολιτικές διαβουλεύσεις» και «προφανώς αυτές θα έχουν επιπτώσεις στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα». Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, που τα τελευταία χρόνια εκλύουν όλο και μεγαλύτερα ποσοστά αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου εξαιτίας της ανάπτυξης που σημειώνουν, έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για την πυρηνική ενέργεια.
«Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να προχωρήσουμε», δήλωσε ο Ρούνγκε-Μέτσγκερ, επισημαίνοντας την ανάγκη «να ξανασκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσουμε» τις εναλλακτικές τεχνολογίες, όπως οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. «Μπορεί να είναι λίγο πιο ακριβό, όμως τελικά θέλουμε να σώσουμε τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας», υπογράμμισε.
Από την άλλη ο επικεφαλής οικονομολόγος της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) Φατίχ Μπιρόλ είχε δηλώσει την Παρασκευή ότι η καταστροφή στη Φουκουσίμα θα «βαρύνει σημαντικά» στη μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής. Διαβάστε περισσότερα...
«Η πυρηνική ενέργεια είναι μία από τις ενεργειακές επιλογές που εκλύει πολύ, πολύ λίγα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου», το οποίο ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή, δήλωσε σήμερα ο Ρούνγκε-Μέτζγκερ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. «Αν κοιτάξουμε τις ενεργειακές επιλογές κάποιων χωρών, (θα δούμε ότι) η πυρηνική ενέργεια παίζει ένα σημαντικό ρόλο», όμως μετά το ατύχημα στο ιαπωνικό πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα 1 «σε πολλές χώρες αναρωτιούνται αν είναι η καλύτερη ενεργειακή λύση», πρόσθεσε.
Για τον Ρούνγκε-Μέτσγκερ «θα υπάρξουν πολλές πολιτικές διαβουλεύσεις» και «προφανώς αυτές θα έχουν επιπτώσεις στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα». Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, που τα τελευταία χρόνια εκλύουν όλο και μεγαλύτερα ποσοστά αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου εξαιτίας της ανάπτυξης που σημειώνουν, έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για την πυρηνική ενέργεια.
«Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να προχωρήσουμε», δήλωσε ο Ρούνγκε-Μέτσγκερ, επισημαίνοντας την ανάγκη «να ξανασκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσουμε» τις εναλλακτικές τεχνολογίες, όπως οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. «Μπορεί να είναι λίγο πιο ακριβό, όμως τελικά θέλουμε να σώσουμε τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας», υπογράμμισε.
Από την άλλη ο επικεφαλής οικονομολόγος της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) Φατίχ Μπιρόλ είχε δηλώσει την Παρασκευή ότι η καταστροφή στη Φουκουσίμα θα «βαρύνει σημαντικά» στη μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής. Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 2 Απριλίου 2011
Φοίβου Κλόκκαρη, «Τουρκική Απειλή»
Χρήστος Ιακώβου
Προσφάτως, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Επιφανίου το βιβλίο του αντιστρατήγου ε.α., Φοίβου Κλόκκαρη, ενός εκ των πλέον ειδικών στο κεφαλαιώδες θέμα της ασφάλειας, με τίτλο: «Τουρκική Απειλή κατά του Ελληνισμού της Κύπρου». Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη που εκδίδεται σε βιβλίο, η οποία πραγματεύεται εξελικτικά την πιο καθοριστική πτυχή στη βιωσιμότητα μιας λύσης που είναι η ασφάλεια.
Σκοπός των έξι κεφαλαίων του βιβλίου είναι: α) να καταδείξει τους κινδύνους κατά του ελληνισμού της Κύπρου που απορρέουν από την τουρκική στρατηγική στοχοθεσία στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και εντεύθεν και β) να προτείνει την αλλαγή στρατηγικής της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση των επιλογών της στο πιο κρίσιμο θέμα, αυτό της ασφαλείας.
Η σημασία του βιβλίου για την κατανόηση της συγκεκριμένης πτυχής Κυπριακού έγκειται στη βασική αρχή ότι τα κράτη λειτουργούν ως προσαρμοζόμενες οντότητες που προσπαθούν με την εξωτερική τους πολιτική καθώς επίσης και με την πολιτική ασφάλειας που διαμορφώνουν να διατηρήσουν τις βασικές δομές τους, δηλαδή τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά τους χαρακτηριστικά σε αποδεκτά όρια. Τα πιο πάνω συνιστούν την πεμπτουσία για την διαμόρφωση αυτού που στις στρατηγικές σπουδές ονομάζεται Υψηλή Στρατηγική (Grand Strategy). Με άλλα λόγια, η υψηλή στρατηγική θέτει ιεραρχημένους στόχους λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την επιθυμητή θέση μίας χώρας με σκοπό να κινητοποιήσει το ευρύτερο εθνικό δυναμικό και τους πόρους του κράτους προκειμένου να επιτύχει τρεις βασικούς στόχους, α) σταθερότητα, β) ευημερία και γ) ασφάλεια. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της υψηλής στρατηγικής είναι η επισήμανση των αδυναμιών και των δυνατοτήτων σε εθνικό επίπεδο ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους κινδύνους και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες.
Η Κυπριακή Δημοκρατία αποδυναμώθηκε από τον τουρκικό στρατηγικό εξαναγκασμό, μετά την εισβολή. Πιο συγκεκριμένα η Τουρκία ακολουθεί συστηματικά την εξής στρατηγική μετά το 1974: α) Ισχυροποιεί τη θέση της δημιουργώντας νομικά ερείσματα, (πχ. προσπάθεια νομιμοποίησης της παρουσίας της στην Κύπρο είτε με την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε με τη δημιουργία τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο βορρά το οποίο θέλει να ελέγχει και μετά τη λύση μέσω του ελέγχου της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ελίτ) β) Αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα νομικά της ερείσματα (πχ. η διαρκής αμφισβήτηση που θέτει η Άγκυρα τόσο κατά την νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και κατά των επιλογών της να ασκήσει κατά καιρούς το νόμιμο δικαίωμα της για την άμυνα της χώρας) και γ) Εξαναγκάζει την Κύπρο σε υποχωρήσεις υπό την απειλή πολέμου (πχ. η κρίση στο θέμα των S300, όπου κατάφερε να επιβάλει την βούληση της στην τελική απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την απειλή χρήσης βίας). Μέσα σε αυτό πλαίσιο, η Κυπριακή Δημοκρατία αποδυναμωμένη από τον τουρκικό στρατηγικό καταναγκασμό που της δημιούργησε φοβικά σύνδρομα, ακολουθεί πολιτική κατευνασμού, η οποία αναπόφευκτα απέτυχε να αναχαιτίσει την ολοένα αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα και διεκδικητικότητα.
Μετά το 1974, η κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η παρουσία 43.000 Τούρκων στρατιωτών και ο συνεχιζόμενος εποικισμός από τη μια και η έλλειψη στρατηγικής εθνικής ασφαλείας και αποτρεπτικής ισχύος της ελληνικής πλευράς από την άλλη είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων προς όφελος της Τουρκίας, όπως αποδεικνύει εύστοχα ο συγγραφέας.
Μετά τις διαπιστώσεις του ο Φοίβος Κλόκκαρης προχωρεί στις προτάσεις επιλογών και δράσεων οι οποίες εδράζεται στο κλασσικό στρατηγικό αξίωμα της μεγιστοποίησης του κόστους για την Τουρκία, προκειμένου μεσοπρόθεσμα να ανακόψουν την τουρκική επιθετικότητα και μακροπρόθεσμα να συμβάλουν στη δημιουργία συνθηκών για αποδεκτή και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η δομικού χαρακτήρος πρόταση του συγγραφέως σχετικά με τις επιδιώξεις της ελληνικής πλευράς στα πλαίσια της λύσης που θα πρέπει να στοχεύουν σε δύο άξονες: α) κατάργηση του υφισταμένου συστήματος ασφαλείας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960 και διατηρούν την Κύπρο υπό καθεστώς κηδεμονίας (επεμβατικά δικαιώματα ξένων χωρών, διατήρηση ξένων στρατευμάτων στο νησί), και β) αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος ασφαλείας με νέο, το οποίο να διασφαλίζει την ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα, κυριαρχία, ασφάλεια των πολιτών και προστασία των εθνικών συμφερόντων της Κύπρου.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω λιγότερο με αυτό που συμπεραίνει ο συγγραφέας ότι επιβάλλεται αναθεώρηση της ελληνικής εθνικής στρατηγικής προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των συντελεστών ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως του πλέον αποτελεσματικού μέσου αντιμετώπισης των κινδύνων και υλοποίησης των σκοπών της υψηλής στρατηγικής, που είναι η αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η ανάκτηση της κρατικής κυριαρχίας σε όλη της επικράτειας του κυπριακού κράτους.
www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Προσφάτως, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Επιφανίου το βιβλίο του αντιστρατήγου ε.α., Φοίβου Κλόκκαρη, ενός εκ των πλέον ειδικών στο κεφαλαιώδες θέμα της ασφάλειας, με τίτλο: «Τουρκική Απειλή κατά του Ελληνισμού της Κύπρου». Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη που εκδίδεται σε βιβλίο, η οποία πραγματεύεται εξελικτικά την πιο καθοριστική πτυχή στη βιωσιμότητα μιας λύσης που είναι η ασφάλεια.
Σκοπός των έξι κεφαλαίων του βιβλίου είναι: α) να καταδείξει τους κινδύνους κατά του ελληνισμού της Κύπρου που απορρέουν από την τουρκική στρατηγική στοχοθεσία στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και εντεύθεν και β) να προτείνει την αλλαγή στρατηγικής της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση των επιλογών της στο πιο κρίσιμο θέμα, αυτό της ασφαλείας.
Η σημασία του βιβλίου για την κατανόηση της συγκεκριμένης πτυχής Κυπριακού έγκειται στη βασική αρχή ότι τα κράτη λειτουργούν ως προσαρμοζόμενες οντότητες που προσπαθούν με την εξωτερική τους πολιτική καθώς επίσης και με την πολιτική ασφάλειας που διαμορφώνουν να διατηρήσουν τις βασικές δομές τους, δηλαδή τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά τους χαρακτηριστικά σε αποδεκτά όρια. Τα πιο πάνω συνιστούν την πεμπτουσία για την διαμόρφωση αυτού που στις στρατηγικές σπουδές ονομάζεται Υψηλή Στρατηγική (Grand Strategy). Με άλλα λόγια, η υψηλή στρατηγική θέτει ιεραρχημένους στόχους λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την επιθυμητή θέση μίας χώρας με σκοπό να κινητοποιήσει το ευρύτερο εθνικό δυναμικό και τους πόρους του κράτους προκειμένου να επιτύχει τρεις βασικούς στόχους, α) σταθερότητα, β) ευημερία και γ) ασφάλεια. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της υψηλής στρατηγικής είναι η επισήμανση των αδυναμιών και των δυνατοτήτων σε εθνικό επίπεδο ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους κινδύνους και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες.
Η Κυπριακή Δημοκρατία αποδυναμώθηκε από τον τουρκικό στρατηγικό εξαναγκασμό, μετά την εισβολή. Πιο συγκεκριμένα η Τουρκία ακολουθεί συστηματικά την εξής στρατηγική μετά το 1974: α) Ισχυροποιεί τη θέση της δημιουργώντας νομικά ερείσματα, (πχ. προσπάθεια νομιμοποίησης της παρουσίας της στην Κύπρο είτε με την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε με τη δημιουργία τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο βορρά το οποίο θέλει να ελέγχει και μετά τη λύση μέσω του ελέγχου της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ελίτ) β) Αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα νομικά της ερείσματα (πχ. η διαρκής αμφισβήτηση που θέτει η Άγκυρα τόσο κατά την νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και κατά των επιλογών της να ασκήσει κατά καιρούς το νόμιμο δικαίωμα της για την άμυνα της χώρας) και γ) Εξαναγκάζει την Κύπρο σε υποχωρήσεις υπό την απειλή πολέμου (πχ. η κρίση στο θέμα των S300, όπου κατάφερε να επιβάλει την βούληση της στην τελική απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την απειλή χρήσης βίας). Μέσα σε αυτό πλαίσιο, η Κυπριακή Δημοκρατία αποδυναμωμένη από τον τουρκικό στρατηγικό καταναγκασμό που της δημιούργησε φοβικά σύνδρομα, ακολουθεί πολιτική κατευνασμού, η οποία αναπόφευκτα απέτυχε να αναχαιτίσει την ολοένα αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα και διεκδικητικότητα.
Μετά το 1974, η κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η παρουσία 43.000 Τούρκων στρατιωτών και ο συνεχιζόμενος εποικισμός από τη μια και η έλλειψη στρατηγικής εθνικής ασφαλείας και αποτρεπτικής ισχύος της ελληνικής πλευράς από την άλλη είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων προς όφελος της Τουρκίας, όπως αποδεικνύει εύστοχα ο συγγραφέας.
Μετά τις διαπιστώσεις του ο Φοίβος Κλόκκαρης προχωρεί στις προτάσεις επιλογών και δράσεων οι οποίες εδράζεται στο κλασσικό στρατηγικό αξίωμα της μεγιστοποίησης του κόστους για την Τουρκία, προκειμένου μεσοπρόθεσμα να ανακόψουν την τουρκική επιθετικότητα και μακροπρόθεσμα να συμβάλουν στη δημιουργία συνθηκών για αποδεκτή και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η δομικού χαρακτήρος πρόταση του συγγραφέως σχετικά με τις επιδιώξεις της ελληνικής πλευράς στα πλαίσια της λύσης που θα πρέπει να στοχεύουν σε δύο άξονες: α) κατάργηση του υφισταμένου συστήματος ασφαλείας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960 και διατηρούν την Κύπρο υπό καθεστώς κηδεμονίας (επεμβατικά δικαιώματα ξένων χωρών, διατήρηση ξένων στρατευμάτων στο νησί), και β) αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος ασφαλείας με νέο, το οποίο να διασφαλίζει την ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα, κυριαρχία, ασφάλεια των πολιτών και προστασία των εθνικών συμφερόντων της Κύπρου.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω λιγότερο με αυτό που συμπεραίνει ο συγγραφέας ότι επιβάλλεται αναθεώρηση της ελληνικής εθνικής στρατηγικής προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των συντελεστών ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως του πλέον αποτελεσματικού μέσου αντιμετώπισης των κινδύνων και υλοποίησης των σκοπών της υψηλής στρατηγικής, που είναι η αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η ανάκτηση της κρατικής κυριαρχίας σε όλη της επικράτειας του κυπριακού κράτους.
www.geopolitics-gr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2011
της Φανούλλας Αργυρού
Διαβάστε περισσότερα...
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
Εγκαταλείπουν τον Μουαμάρ Καντάφι
Αντίστροφη μέτρηση για τον Λίβυο συνταγματάρχη μετά την αυτομόληση του υπουργού Εξωτερικών
A.P., Reuters, AFP
ΤΡΙΠΟΛΗ. Κρίσιμης σημασίας πληροφορίες για τα σχέδια και τις δυνατότητες του καθεστώτος Καντάφι αναμένεται να προσφέρει στη Δύση ο αυτομολήσας υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης Μούσα Κούσα, ο οποίος βρίσκεται στη Βρετανία. Ενώ στο στρατιωτικό επίπεδο οι κυβερνητικές δυνάμεις συνεχίζουν την προέλαση, πολιτικά υπέστησαν ακόμη μία ήττα, μετά την αυτομόληση χθες και δεύτερου κυβερνητικού στελέχους, του πρώην υπουργού Εξωτερικών Αλί Αμπντέλ Σαλάμ αλ Τρεκί.
Ο Αλ Τρεκί ήταν ένας από τους αξιωματούχους που είχαν διοριστεί ως αντιπρόσωποι της Λιβύης στον ΟΗΕ, μετά το κύμα παραιτήσεων στις αρχές της εξέγερσης. Επιστολή που δημοσίευσε χθες σε ιστοσελίδες της αντιπολίτευσης αναφέρει ότι δεν θα αποδεχθεί ούτε αυτή τη θέση ούτε καμία άλλη. «Δεν πρέπει να αφήσουμε τη χώρα μας να πέσει σε άγνωστη μοίρα», είπε. «Είναι δικαίωμα του έθνους μας να ζήσει με ελευθερία, δημοκρατία και ευημερία». Ως χθες επικρατούσαν αμφιβολίες για τους λόγους για τους οποίους ο Αλ Τρεκί δεν είχε δεχθεί τη θέση του αντιπροσώπου στον ΟΗΕ, αλλά η επιστολή ξεκαθάρισε το τοπίο. Κορυφαία σημασία, ως δείγμα προϊούσης εσωτερικής κατάρρευσης, αποδίδουν οι γνωρίζοντες στην αυτομόληση του υπουργού Εξωτερικών Κούσα. «Ο Κούσα είναι πυλώνας του καθεστώτος Καντάφι από τη δεκαετία του '70. Το ότι έφυγε σημαίνει ότι ξέρει πως το τέλος του Καντάφι πλησιάζει και ήθελε να πηδήξει από το σκάφος που βυθίζεται», εκτίμησε ο Αμπντέλ Μονεΐμ αλ Χουνί, ο πρώην εκπρόσωπος της Λιβύης στον Αραβικό Σύνδεσμο, προσθέτοντας ότι αναμένει και άλλες παραιτήσεις στελεχών του καθεστώτος.
Ο Κούσα ήταν τόσο στενά συνδεδεμένος με μερικές από τις απεχθέστερες πτυχές του λιβυκού καθεστώτος, που εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι δεν θα είναι ευπρόσδεκτος στις τάξεις τους. Η λιβυκή κυβέρνηση αναγνώρισε ότι ο Κούσα παραιτήθηκε, αλλά δήλωσε ότι αυτό συνέβη για «λόγους υγείας». «Μίλησα με πολλούς. Δεν θεώρησαν ότι ήταν καλή είδηση, αλλά είπαν «ε, και τι έγινε;», αν κάποιος θέλει να παραιτηθεί, είναι δική του απόφαση», ήταν το σχόλιο του εκπροσώπου της λιβυκής κυβέρνησης Μούσα Ιμπραήμ. Ο Ιμπραήμ δήλωσε ότι ο Καντάφι θα μείνει και θα πολεμήσει «μέχρι το τέλος».
Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τόμι Βιέτορ έκανε λόγο για «αποσκίρτηση μεγάλης σημασίας» και προσέθεσε ότι ο Κούσα μπορεί να προσφέρει «κρίσιμες πληροφορίες για το τι συμβαίνει τώρα στο μυαλό του Καντάφι και ποια είναι τα στρατιωτικά του σχέδια». Πάντως, ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάλεν, τόνισε ότι η πτώση του Καντάφι δεν αναμένεται άμεσα.
Δεν θα έχει ασυλία
Το γεγονός και μόνο ότι ο Kούσα κατάφερε να φθάσει ώς το Λονδίνο, μέσω Τυνησίας, δείχνει τις ρωγμές στο καθεστώς. Η Βρετανία, που θεωρεί ότι ο Kούσα σχετίζεται με την ενορχήστρωση της ανατίναξης του αεροσκάφους πάνω από το Λόκερμπι το 1986, διευκρίνισε ότι δεν του έχει παράσχει ασυλία. «Μπορεί να μας προσφέρει όλα τα στοιχεία που θέλουμε σε ασημένιο δίσκο», είπε ο πρόεδρος της οργάνωσης θυμάτων του Λόκερμπι, Φρανκ Ντάγκαν.
Εν τω μεταξύ, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι «λαμβάνει σοβαρά υπόψη» τις καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες οι δυτικοί βομβαρδισμοί κατά στρατιωτικών εγκαταστάσεων είχαν ως θύματα 40 αμάχους. Την πληροφορία μετέφερε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο του Βατικανού ο καθολικός επίσκοπος Τριπόλεως Τζιοβάνι Μαρτινέλι, λέγοντας ότι πληροφορήθηκε πως οι βομβαρδισμοί προξένησαν κατάρρευση κτιρίου στο Μπουσλίμ με αποτέλεσμα τον θάνατο 40 ατόμων. Διαβάστε περισσότερα...
A.P., Reuters, AFP
ΤΡΙΠΟΛΗ. Κρίσιμης σημασίας πληροφορίες για τα σχέδια και τις δυνατότητες του καθεστώτος Καντάφι αναμένεται να προσφέρει στη Δύση ο αυτομολήσας υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης Μούσα Κούσα, ο οποίος βρίσκεται στη Βρετανία. Ενώ στο στρατιωτικό επίπεδο οι κυβερνητικές δυνάμεις συνεχίζουν την προέλαση, πολιτικά υπέστησαν ακόμη μία ήττα, μετά την αυτομόληση χθες και δεύτερου κυβερνητικού στελέχους, του πρώην υπουργού Εξωτερικών Αλί Αμπντέλ Σαλάμ αλ Τρεκί.
Ο Αλ Τρεκί ήταν ένας από τους αξιωματούχους που είχαν διοριστεί ως αντιπρόσωποι της Λιβύης στον ΟΗΕ, μετά το κύμα παραιτήσεων στις αρχές της εξέγερσης. Επιστολή που δημοσίευσε χθες σε ιστοσελίδες της αντιπολίτευσης αναφέρει ότι δεν θα αποδεχθεί ούτε αυτή τη θέση ούτε καμία άλλη. «Δεν πρέπει να αφήσουμε τη χώρα μας να πέσει σε άγνωστη μοίρα», είπε. «Είναι δικαίωμα του έθνους μας να ζήσει με ελευθερία, δημοκρατία και ευημερία». Ως χθες επικρατούσαν αμφιβολίες για τους λόγους για τους οποίους ο Αλ Τρεκί δεν είχε δεχθεί τη θέση του αντιπροσώπου στον ΟΗΕ, αλλά η επιστολή ξεκαθάρισε το τοπίο. Κορυφαία σημασία, ως δείγμα προϊούσης εσωτερικής κατάρρευσης, αποδίδουν οι γνωρίζοντες στην αυτομόληση του υπουργού Εξωτερικών Κούσα. «Ο Κούσα είναι πυλώνας του καθεστώτος Καντάφι από τη δεκαετία του '70. Το ότι έφυγε σημαίνει ότι ξέρει πως το τέλος του Καντάφι πλησιάζει και ήθελε να πηδήξει από το σκάφος που βυθίζεται», εκτίμησε ο Αμπντέλ Μονεΐμ αλ Χουνί, ο πρώην εκπρόσωπος της Λιβύης στον Αραβικό Σύνδεσμο, προσθέτοντας ότι αναμένει και άλλες παραιτήσεις στελεχών του καθεστώτος.
Ο Κούσα ήταν τόσο στενά συνδεδεμένος με μερικές από τις απεχθέστερες πτυχές του λιβυκού καθεστώτος, που εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι δεν θα είναι ευπρόσδεκτος στις τάξεις τους. Η λιβυκή κυβέρνηση αναγνώρισε ότι ο Κούσα παραιτήθηκε, αλλά δήλωσε ότι αυτό συνέβη για «λόγους υγείας». «Μίλησα με πολλούς. Δεν θεώρησαν ότι ήταν καλή είδηση, αλλά είπαν «ε, και τι έγινε;», αν κάποιος θέλει να παραιτηθεί, είναι δική του απόφαση», ήταν το σχόλιο του εκπροσώπου της λιβυκής κυβέρνησης Μούσα Ιμπραήμ. Ο Ιμπραήμ δήλωσε ότι ο Καντάφι θα μείνει και θα πολεμήσει «μέχρι το τέλος».
Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τόμι Βιέτορ έκανε λόγο για «αποσκίρτηση μεγάλης σημασίας» και προσέθεσε ότι ο Κούσα μπορεί να προσφέρει «κρίσιμες πληροφορίες για το τι συμβαίνει τώρα στο μυαλό του Καντάφι και ποια είναι τα στρατιωτικά του σχέδια». Πάντως, ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάλεν, τόνισε ότι η πτώση του Καντάφι δεν αναμένεται άμεσα.
Δεν θα έχει ασυλία
Το γεγονός και μόνο ότι ο Kούσα κατάφερε να φθάσει ώς το Λονδίνο, μέσω Τυνησίας, δείχνει τις ρωγμές στο καθεστώς. Η Βρετανία, που θεωρεί ότι ο Kούσα σχετίζεται με την ενορχήστρωση της ανατίναξης του αεροσκάφους πάνω από το Λόκερμπι το 1986, διευκρίνισε ότι δεν του έχει παράσχει ασυλία. «Μπορεί να μας προσφέρει όλα τα στοιχεία που θέλουμε σε ασημένιο δίσκο», είπε ο πρόεδρος της οργάνωσης θυμάτων του Λόκερμπι, Φρανκ Ντάγκαν.
Εν τω μεταξύ, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι «λαμβάνει σοβαρά υπόψη» τις καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες οι δυτικοί βομβαρδισμοί κατά στρατιωτικών εγκαταστάσεων είχαν ως θύματα 40 αμάχους. Την πληροφορία μετέφερε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο του Βατικανού ο καθολικός επίσκοπος Τριπόλεως Τζιοβάνι Μαρτινέλι, λέγοντας ότι πληροφορήθηκε πως οι βομβαρδισμοί προξένησαν κατάρρευση κτιρίου στο Μπουσλίμ με αποτέλεσμα τον θάνατο 40 ατόμων. Διαβάστε περισσότερα...
Επιστολή-βόμβα σε εταιρεία για πυρηνικά
ΖΥΡΙΧΗ. Στα χέρια δύο γυναικών, υπαλλήλων της εταιρείας Swissnuclear, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, υποστηρίζοντας την ευρεία χρήση της, εξερράγη χθες παγιδευμένο με εκρηκτικά πακέτο, που είχε σταλεί από αγνώστους στη βόρεια πόλη Ολτεν της Ελβετίας. «Γύρω στις 8 το πρωί, στα γραφεία της εταιρείας, όταν άνοιξαν το πακέτο, αυτό εξερράγη, τραυματίζοντας δύο άτομα», δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας.
Οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με επιπόλαια εγκαύματα και βλάβες στην ακοή, ενώ ειδικές αστυνομικές δυνάμεις ανέλαβαν εξονυχιστικές έρευνες στην περιοχή. Πριν από λίγες ημέρες, οι ελβετικές αρχές ανέστειλαν τη διαδικασία έγκρισης της κατασκευής τριών νέων σταθμών πυρηνικής ενέργειας, έτσι ώστε να αναθεωρηθούν οι προδιαγραφές ασφαλείας μετά τον σεισμό και το τσουνάμι της Ιαπωνίας, που κατέστρεψε το εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η Swissnuclear δηλώνει ότι εργάζεται για την προώθηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της πυρηνικής ενέργειας, ενώ εκπροσωπεί τις ελβετικές υπηρεσίες κοινής ωφελείας, Alpiq, Axpo, BKW, CKW και EGL, που διοικούν τα πυρηνικά εργοστάσια, τα οποία παράγουν το 40% του ηλεκτρισμού της Ελβετίας. Στο Ολτεν στεγάζει το αρχηγείο της και η Alpiq, όπου περίπου 50 ακτιβιστές της Greenpeace πραγματοποίησαν διαδήλωση με αίτημα την ακύρωση της εφαρμογής σχεδίου για την κατασκευή νέου πυρηνικού εργοστασίου. Η αστυνομία τώρα εξετάζει την πιθανότητα να συνδέεται η υπόθεση του παγιδευμένου πακέτου με τη διαδήλωση. H Greenpeace, από την πλευρά της, διαψεύδει ότι έχει οποιαδήποτε σχέση. «Είμαστε σοκαρισμένοι. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τέτοιου είδους μέσα για πολιτικούς στόχους», δήλωσε ο ακτιβιστής Φλόριαν Κάσερ. «Η Greenpeace δεσμεύεται να διαδηλώνει ειρηνικά».
Μετά την πυρηνική καταστροφή στην Ιαπωνία, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πυρηνική ενέργεια, ωστόσο, η υπουργός Ενέργειας, Ντόρις Λόιταρντ, προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται βιαστικές αποφάσεις και ότι ενδεχόμενη αλλαγή πλεύσης θα σημάνει περισσότερους σταθμούς φυσικού αερίου, που θα οδηγήσουν στην αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το 1990, οι Ελβετοί ψηφοφόροι ενέκριναν δεκαετές μορατόριουμ κατασκευής πυρηνικών σταθμών.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_01/04/2011_437704
Διαβάστε περισσότερα...
Οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με επιπόλαια εγκαύματα και βλάβες στην ακοή, ενώ ειδικές αστυνομικές δυνάμεις ανέλαβαν εξονυχιστικές έρευνες στην περιοχή. Πριν από λίγες ημέρες, οι ελβετικές αρχές ανέστειλαν τη διαδικασία έγκρισης της κατασκευής τριών νέων σταθμών πυρηνικής ενέργειας, έτσι ώστε να αναθεωρηθούν οι προδιαγραφές ασφαλείας μετά τον σεισμό και το τσουνάμι της Ιαπωνίας, που κατέστρεψε το εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η Swissnuclear δηλώνει ότι εργάζεται για την προώθηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της πυρηνικής ενέργειας, ενώ εκπροσωπεί τις ελβετικές υπηρεσίες κοινής ωφελείας, Alpiq, Axpo, BKW, CKW και EGL, που διοικούν τα πυρηνικά εργοστάσια, τα οποία παράγουν το 40% του ηλεκτρισμού της Ελβετίας. Στο Ολτεν στεγάζει το αρχηγείο της και η Alpiq, όπου περίπου 50 ακτιβιστές της Greenpeace πραγματοποίησαν διαδήλωση με αίτημα την ακύρωση της εφαρμογής σχεδίου για την κατασκευή νέου πυρηνικού εργοστασίου. Η αστυνομία τώρα εξετάζει την πιθανότητα να συνδέεται η υπόθεση του παγιδευμένου πακέτου με τη διαδήλωση. H Greenpeace, από την πλευρά της, διαψεύδει ότι έχει οποιαδήποτε σχέση. «Είμαστε σοκαρισμένοι. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τέτοιου είδους μέσα για πολιτικούς στόχους», δήλωσε ο ακτιβιστής Φλόριαν Κάσερ. «Η Greenpeace δεσμεύεται να διαδηλώνει ειρηνικά».
Μετά την πυρηνική καταστροφή στην Ιαπωνία, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πυρηνική ενέργεια, ωστόσο, η υπουργός Ενέργειας, Ντόρις Λόιταρντ, προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται βιαστικές αποφάσεις και ότι ενδεχόμενη αλλαγή πλεύσης θα σημάνει περισσότερους σταθμούς φυσικού αερίου, που θα οδηγήσουν στην αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το 1990, οι Ελβετοί ψηφοφόροι ενέκριναν δεκαετές μορατόριουμ κατασκευής πυρηνικών σταθμών.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_01/04/2011_437704
Διαβάστε περισσότερα...
Εν όψει καταστροφής το ιαπωνικό θαλάσσιο οικοσύστημα
Η κατακόρυφη αύξηση του ραδιενεργού ιωδίου στις θάλασσες της Ιαπωνίας λόγω της καταστροφής στη Φουκουσίμα απειλεί το θαλάσσιο οικοσύστημα της χώρας.
Έντονες είναι οι ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις της πυρηνικής τραγωδίας στη Φουκουσίμα στο ιαπωνικό θαλάσσιο οικοσύστημα και την αλιεία της χώρας, καθώς έχει σημειωθεί δραματική αύξηση των επιπέδων του ραδιενεργού ιωδίου στα νερά της περιοχής.
Η μόλυνση με ραδιενέργεια (και ο φόβος αυτής) θα αποτελέσει ένα βαρύτατο δεύτερο πλήγμα στην ιαπωνική αλιεία, η οποία έχει ήδη χτυπηθεί άσχημα από το τσουνάμι. Η μόλυνση εκτιμάται πως θα εξαπλωθεί πολύ πέρα από τα ύδατα της Φουκουσίμα, καθώς τα θαλάσσια ρεύματα παρασύρουν ραδιενεργές ουσίες και οργανισμούς (ψάρια, οστρακοειδή, φύκια κλπ).
Εξαιρετικά μεγάλο κίνδυνο αποτελεί η μόλυνση των φυκιών, τα οποία αποτελούν κοινό τμήμα της ιαπωνικής διατροφής. Εάν κάποιος καταναλώσει φύκια μολυσμένα με ραδιενεργό ιώδιο, αυτό συγκεντρώνεται στο θυρεοειδή αδένα και μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.
Κατά την ΙΑΕΑ, η παρουσία ραδιενεργού ιωδίου στο θαλασσινό νερό σύντομα δεν θα αποτελεί πρόβλημα, αρκεί να μη συνεχιστούν οι εκλύσεις μολυσμένων υδάτων. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε, οι έρευνες των ιαπωνικών αρχών έδειξαν ένα στα πέντε ψάρια που πιάστηκαν στο λιμάνι Τσόσι, στην Κίμπα (νότια της Φουκουσίμα) να έχει ανιχνεύσιμες ποσότητες κασίου-137: πρόκειται για ένα στοιχείο με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ημιζωής από ότι το ιώδιο.
Πολλές χώρες έχουν ξεκινήσει γενικευμένους ελέγχους ψαριών, οστρακοειδών και άλλων προϊόντων που προέρχονται από την Ιαπωνία, ενώ συζητάται και η λήψη αυστηρότερων μέτρων, όπως πλήρεις παύσεις εισαγωγών κάποιων ειδών.
Αλιευτικά σκάφη δεν εισέρχονται στα ύδατα της Φουκουσίμα (σε μία ακτίνα 20 χιλιομέτρων από τον σταθμό), ενώ η μοίρα πολλών τοπικών επιχειρήσεων που είχαν να κάνουν με θαλασσινά φαίνεται πως έχει «σφραγιστεί», από τη μέρα που το τσουνάμι έσπειρε την καταστροφή.
Οι άμεσες επιπτώσεις στα ψάρια και τους υπόλοιπους θαλάσσιους οργανισμούς πάντως, εκτιμάται πως θα είναι μικρές, καθώς μετά την καταστροφή του Τσέρνομπιλ, αν και τα ψάρια στις λίμνες της ευρύτερης περιοχής μολύνθηκαν με ραδιενεργό κάσιο, δεν φάνηκαν να παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα υγείας- αν και στις επόμενες γενιές παρατηρήθηκαν γενετικές ανωμαλίες. Ο κύριος κίνδυνος έγκειται στην είσοδό τους στην διατροφική αλυσίδα.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από BBC
Τουρκικός Τύπος
Anadolu Ajansi
Δηλώσεις Ερντογάν για το Κυπριακό
Κατά την αναχώρησή του για το Ηνωμένο Βασίλειο από το αεροδρόμιο της Άγκυρας ο τούρκος ΠΘ προέβη σε δηλώσεις, όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην Κύπρο. Όπως υπογράμμισε, το Κυπριακό θα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων που θα έχει στο Λονδίνο. Προσέθεσε ότι οι διαπραγματεύσεις στην Κύπρο έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο εξαιτίας των προσπαθειών των ΕΚ «να εξαντλήσουν το χρόνο». Συμπλήρωσε: «Επιθυμούμε να αντιληφθούν όλοι αυτή την πραγματικότητα. Οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν ΝΑ μένουν ατελείωτες για πάντα. Η τουρκική πλευρά καταβάλλει προσπάθεια για μια ταχεία, δίκαιη και βιώσιμη λύση στο νησί». Επιπλέον ανέφερε ότι η πραγματοποίηση μιας συνάντησης υψηλού επιπέδου στην Κύπρο με τη συμμετοχή της ελληνικής και τουρκικής πλευράς (σημ. εννοεί των Ε/Κ και Τ/Κ) και των εγγυητριών κρατών έχει κομβική σημασία για την επίλυση του ζητήματος.
Anadolu Ajansi
Ανάληψη καθηκόντων νέου ‘πρέσβη’ της Τουρκίας στα κατεχόμενα
Ο νέος «πρέσβης» της Τουρκίας στην «ΤΔΒΚ» Χαλίλ Ακτσά είχε συνάντηση με τον υπουργό Επικρατείας και επικεφαλής των Διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, Εγκεμέν Μπαγίς. Σε δηλώσεις του ο Μπαγίς ανέφερε: «Ο κ. Ακτσά γνωρίζει εκ του σύνεγγυς την κατάσταση στην Κύπρο. Γνωρίζει καλά τις δυναμικές των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και του ‘τουρκικού τομέα’ της Κύπρου και τη σημασία της Κύπρου στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Μόλις η ΕΕ τηρήσει τις υποσχέσεις της και η Τουρκία θα εκπληρώσει τις δικές της. Αυτές οι υποσχέσεις πρέπει να εκπληρωθούν ταυτόχρονα». Ο Ακτσά θα αναλάβει επισήμως καθήκοντα από αύριο. Υπενθυμίζεται ότι ο νέος «πρέσβης» είχε βρεθεί στο στόχαστρο των επικρίσεων των ΤΚ διαδηλωτών τον Ιανουάριο.
Zaman
«Να κοιτάξουν την Βουλγαρία και την Ελλάδα πριν μας ασκήσουν κριτική»
Το δημοσίευμα αναφέρεται εκτενώς στην απάντηση σε οξείς τόνους του πρωθυπουργού Ερντογάν στις επικρίσεις της ΕΕ για την κατάσχεση των αντιτύπων βιβλίου που έγραψε ο φυλακισμένος δημοσιογράφος Αχμέντ Σικ. Πριν την αναχώρησή του για το Ιράκ, στο αεροδρόμιο της Άγκυρας ο τούρκος πρωθυπουργός έκανε τις κάτωθι δηλώσεις: «Θα έπρεπε να κοιτάξουν τη Βουλγαρία και την Ελλάδα πριν μας ασκήσουν κριτική. Αντί να μας λένε τι κάνουν οι άλλες χώρες, πρέπει να δουν τα υποδειγματικά μέτρα που λαμβάνουμε και τα οποία είναι πολύ μπροστά σε σχέση με άλλα κράτη. Η ΕΕ κάνει δηλώσεις, άλλοι κάνουν επίσης δηλώσεις. Ακούμε αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι χώρες έχουν τους δικούς τους όρους και τις δικές τους συνθήκες. Οι πρακτικές στην Τουρκία, στην εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία είναι ξεκάθαρες. Αυτές δεν είναι νέες πρακτικές. Η Τουρκία βλέπει πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ευρώπη. Η Δικαιοσύνη έλαβε ένα μέτρο, αυτό ήταν δική της απόφαση …Δεν ξέρουμε γιατί η Δικαιοσύνη πραγματοποίησε τις έρευνες και την ανάκριση. Δεν έχω την αρμοδιότητα να αναμιγνύομαι σε αυτή τη διαδικασία που διεξάγεται από τη Δικαιοσύνη».
Hürriyet
Η συμμετοχή Νταβούτογλου στη Διάσκεψη για τη Λιβύη στο Λονδίνο
Σημειώνει ότι ο ΥΠΕΞ του Ηνωμένου Βασιλείου Γουίλλιαμ Χέϊγκ τηλεφώνησε προσωπικά στον τούρκο ΥΠΕΞ προκειμένου να τον προσκαλέσει στη Διάσκεψη. Σύμφωνα με την εφημερίδα τα μηνύματα του τούρκου ΥΠΕΞ θα είναι τα κάτωθι:
Το ΝΑΤΟ πρέπει να επιδείξει ευελιξία στην εφαρμογή της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων προκειμένου να εξασφαλισθεί η έγκαιρη και αποτελεσματική διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας. Το ΝΑΤΟ πρέπει να επιδείξει προσοχή προκειμένου να υπάρχουν οι μικρότερες δυνατές απώλειες ανάμεσα στους πολίτες. Οι υποδομές της Λιβύης είναι πολύ σημαντικές και δεν πρέπει να καταστραφούν. Η διαμόρφωση της νέας πολιτικής δομής της Λιβύης πρέπει να βασιστεί στην αρχή του πλουραλισμού.
Τürkiye
Επίσκεψη Ερντογάν στο Ιράκ
Η εφημερίδα φιλοξενεί αναφορές στην επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού στο Ιράκ. Σύμφωνα με την καταχώρηση του πρακτορείου, ο τούρκος πρωθυπουργός τόνισε ότι Τούρκοι και Ιρακινοί χρησιμοποιούν διαφορετικές γλώσσες αλλά τα αισθήματά τους είναι τα ίδια. Σε ομιλία του στο Επιχειρηματικό forum στη Βαγδάτη τόνισε: «Οι χώρες μας μπορεί να είναι διαφορετικές αλλά οι στόχοι μας είναι ίδιοι. Ως δύο αδελφικές χώρες που έχουμε μοιραστεί το ίδιο ψωμί και νερό για αιώνες, δεν μπορούμε να σκεφθούμε ανάπτυξη και πρόοδο στην δημοκρατία και δικαιοσύνη στις χώρες μας ανεξάρτητα στη μία από την άλλη». Προσέθεσε: « Η πρόσφατη ιστορία μας κράτησε χωρισμένους. Ορισμένοι κύκλοι θέλησαν να είμαστε χωριστά… Αν δρούμε μαζί και καταστούμε μια ευρύτερη δύναμη, πιστέψτε με, το μέλλον μας μπορεί να είναι λαμπρότερο από το παρελθόν». Τέλος ανέφερε ότι η Τουρκία είναι η δεύτερη χώρα με τις περισσότερες κατασκευαστικές εταιρείες στο Ιράκ
Η CIA ανέλαβε δράση στη Λιβύη
Των Mark Mazzeti και Eric Schmitt
The New York Times
Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ, CIA, έχει ήδη τοποθετήσει, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, μυστικούς πράκτορές της στο έδαφος της Λιβύης προκειμένου, αφενός μεν να μαζέψουν πληροφορίες για αεροπορικές επιθέσεις, αφετέρου δε να έλθουν σε επαφή με τους πολιορκούμενους από τις δυνάμεις τού Συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι αντάρτες.
Και παρότι ο Πρόεδρος Ομπάμα επιμένει πως, καμία στρατιωτική ανάμιξη των ΗΠΑ δεν υπάρχει στο έδαφος της Λιβύης, μικρές ομάδες πρακτόρων της CIA φαίνεται πως εδώ και εβδομάδες δραστηριοποιούνται στη χώρα αυτή, ως μέρος μιας σκιώδους δυτικής δύναμης η οποία τουλάχιστον κατά τις προσδοκίες της διοίκησης Ομπάμα θα καταφέρει με τη δράση της να αναδείξει τα τρωτά σημεία της πολεμικής μηχανής του Μουαμάρ Καντάφι.
Τη δύναμη αυτή στελεχώνουν τόσο Αμερικανοί κατάσκοποι (πολλοί από τους οποίους βρίσκονταν μόνιμα στην Τρίπολη ενώ άλλοι έφτασαν πρόσφατα εκεί), όσο και δεκάδες αξιωματούχοι των Βρετανικών ειδικών δυνάμεων και πράκτορες της MI6, όπως αποκαλύπτουν τόσο νυν όσο και πρώην Βρετανοί αξιωματούχοι.
Με τη δική τους καθοδήγηση και τις πληροφορίες που αποστέλλουν από το λιβυκό έδαφος αναφορικά με τις θέσεις των αρμάτων μάχης, του πυροβολικού αλλά και των πυραυλικών εγκαταστάσεων του Λιβυκού Στρατού, τα βρετανικά μαχητικά εντοπίζουν και πλήττουν όλο αυτό το διάστημα στρατιωτικούς στόχους του καθεστώτος, προσθέτουν οι ίδιες πηγές.
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ευελπιστούν πως τόσο αυτές όσο και άλλες πληροφορίες τις οποίες συλλέγουν οι εκεί Αμερικανοί πράκτορες – μεταξύ άλλων, για τις αποθήκες πυρομαχικών του Λιβυκού Στρατού αλλά τις στρατιωτικές μονάδες εντός των πόλεων που ελέγχει το καθεστώς – ίσως οδηγήσουν τελικά στη σημαντική αποδυνάμωση της πολεμικής μηχανής Καντάφι, κάτι που θα ενεθάρρυνε τις λιποταξίες εντός της μηχανής αυτής.
Παράλληλα, σύμφωνα με αμερικανικές πηγές οι οποίες μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, οι Αμερικανοί πράκτορες στη Λιβύη συναντώνται με τους αντάρτες προκειμένου να κατανοήσουν ποιοι ακριβώς είναι οι ηγέτες τους αλλά και οι ευρύτερες επιδιώξεις των δυνάμεων οι οποίες μάχονται για την ανατροπή Καντάφι.
Οι ίδιες πηγές, ωστόσο, έσπευσαν να διευκρινίσουν πως οι Αμερικανοί πράκτορες δεν κατευθύνουν, όπως είπαν, τις ενέργειες των ανταρτών. Παράλληλα, εκπρόσωπος της CIA από τον οποίο ζητήθηκε να σχολιάσει την πληροφορία αυτή συνολικά, αρνήθηκε να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πασκίζουν να συλλέξουν πληροφορίες όσον αφορά τις θέσεις και τη μαχητική ικανότητα του Λιβυκού Πεζικού και των υπολοίπων ενόπλων δυνάμεων του Καντάφι, πληροφορίες οι οποίες συνήθως απαιτούν μήνες ενδελεχούς συλλογής και ανάλυσης.
Ο στρατηγός Κάρτερ Φ. Χαμ ο οποίος παρέδωσε την Τετάρτη στο ΝΑΤΟ τον έλεγχο της επιχείρησης στη Λιβύη εκ μέρους των αμερικανικών δυνάμεων παραδέχεται πως τα στοιχεία που διέθεσαν οι ΗΠΑ στη Συμμαχία υστερούσαν. «Η Λιβύη», εξήγησε, «ήταν μια χώρα στην οποία οι ΗΠΑ δεν είχαν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους τα τελευταία χρόνια».
Όπως αποκάλυψε το Πρακτορείο Ρόιτερς και επιβεβαίωσαν αμερικανικές πηγές, ο Πρόεδρος Ομπάμα, είχε εδώ και αρκετές βδομάδες εξουσιοδοτήσει μυστικά τη CIA να εφοδιάσει με όπλα τις ομάδες των ανταρτών. Ωστόσο τα όπλα αυτά δεν έχουν αποσταλεί στη Λιβύη, καθώς οι επιτελείς του Λευκού Οίκου συζητούν ακόμη όλες τις πιθανές συνέπειες ενός τέτοιου εφοδιασμού των ανταρτών.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε με αφορμή δημοσιεύματα, ο Γραμματέας του Λευκού Οίκου Τζέι Κάρνι, αρνήθηκε να σχολιάσει «θέματα μυστικών υπηρεσιών», κατά το λεκτικό της ανακοίνωσης, αλλά δήλωσε πως καμία απόφαση δεν ελήφθη ακόμη για την αποστολή αυτού του οπλισμού.
Σε μια άλλη εξέλιξη, ο ρεπουμπλικάνος Μάικ Ρότζερς, Πρόεδρος της Επιτροπής Μυστικών Υπηρεσιών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, διευκρίνισε ότι αντιτίθεται στην αποστολή αυτού του οπλισμού στους αντάρτες. Εξηγώντας πως της αποστολής θα πρέπει να προηγηθεί το ξεκαθάρισμα του ποιοί ακριβώς είναι οι αντάρτες αυτοί. Επειδή ο επισήμως δηλωμένος στόχος της επιχείρησης στη Λιβύη δεν είναι η ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι, ο πόλεμος σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών ο οποίος διεξάγεται τώρα, διαφέρει σημαντικά από την αντίστοιχη επιχείρηση λ.χ. στο Αφγανιστάν το 2001.
Τότε, πράκτορες της CIA και των ειδικών δυνάμεων, συνεργάστηκαν άμεσα με τις ομάδες των Αφγανών ανταρτών, τις εξόπλισαν και άνοιξαν τον δρόμο για τις αεροπορικές επιθέσεις οι οποίες οδήγησαν στην προέλαση των ανταρτών σε νευραλγικής σημασίας πόλεις όπως η πρωτεύουσα Καμπούλ και το Κανταχάρ.
Κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)