Geopolitics-GR

Επιστημονικό-ενημερωτικό ιστολόγιο με βαρύτητα σε θέματα γεωπολιτικής,εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων. geopoliticsgr@gmail.com

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

Cyprus and the emerging Mediterranean gas wars


William Engdahl is an award-winning geopolitical analyst and strategic risk consultant whose internationally best-selling books have been translated into thirteen foreign languages.

The bizarre drama currently playing out over a Cyprus “bailout/bail-in” has another entire dimension. That is a behind-the-scenes battle for control of the expanding EU natural gas market over the coming decades.
For more than a century a major background factor in numerous wars across the globe has been the control of oil. Now, with governments across Europe trying to lower their “carbon footprints,” gas and wars over control of gas are emerging.
The bizarre conflict over Cyprus and Greece, as well as Syria, have more than a little to do with the new gas wars geopolitics.
In December 2011, Texas’ Noble Energy, found a field offshore Cyprus estimated to hold at least 7 tcf of natural gas. Noble Energy found huge gas reserves offshore Israel in 2010, giving Israel for the first time the prospect of becoming a major gas player too. Now the plot thickens.
Texas’ Noble Energy
Texas’ Noble Energy

Qatar, a major backer of the toppling of the Assad regime in Syria has a vested interest there related to gas. Qatar has bid to become the world’s premier LNG gas exporter. Its North Field is contiguous to Iran’s South Pars gas field in the middle of the Persian Gulf.  Qatar at the moment is backed by Turkey against Assad’s Syrian regime.
Now, a major motivation to both want Assad off the map, and chaos in Syria might just be that in July 2011,  Syria, Iran and Iraq signed a $10 billion agreement for a gas pipeline from Iran’s Port Assalouyeh near South Pars to Damascus, Syria via Iraq. Iran plans to extend the pipeline from Damascus to Lebanon’s Mediterranean port where it would be delivered to EU markets. 
Adding to Qatar’s determination to destroy the Syria-Iran-Iraq gas cooperation is the discovery in August 2011 by Syrian exploration companies of a huge new gas field near the border with Lebanon and at Tarsus on the Syrian Mediterranean.  Any export of Syrian or Iranian gas to the EU would go through the Russian-tied port of Tarsus.
According to informed Algerian sources, the new Syrian gas discoveries, are believed to equal or exceed those of Qatar. 
The Iran-Iraq-Syria gas pipeline to the EU would be a de facto Shi’ite pipeline from Shi’ite Iran via Shi’ite-majority Iraq onto Shi’ite-friendly Alawite Al-Assad’s Syria. No surprise that Qatar backs an anti-Shi’ite Muslim Brotherhood solution for Syria Qatar-friendly. Sunni Salafist Qatar hosts the Brotherhood presently, as well as the US military and the British. Interesting combination.
Now, enter Israel as a new major gas player. Russia, the steadfast backer of Assad in Syria and defender of Russian naval rights at Syria’s Tarsus port, has weighed in on the side of…Israel.  Nothing personal, just business, geopolitical energy business. Tamar natural gas field off the coast of Israel is expected to begin yielding gas for Israel’s use in 2013. And Noble in late 2010 found an enormous natural gas field, Leviathan,  offshore of Israel in the Levantine Basin.   
On February 26, Russia’s Gazprom signed a 20-year deal with Levant LNG Marketing Corp. to exclusively buy liquefied natural gas (LNG) from Israel’s offshore Tamar field also in the Mediterranean off the coast of Haifa. Gazprom has reportedly during the crisis also offered Cyprus to develop its gas reserves. Cyprus, reeling from the results of the bank crisis, badly needs a strong partner to develop its new-found gas wealth. That can’t happen unless they have a strong partner to face up to Turkey who claims rights over Turkish Cyprus waters. Gazprom has huge leverage over Turkey as supplier of 40% of Turkish gas for her industry. Moscow and Gazprom may yet emerge the net gainer from these hidden Mediterranean gas wars.
Tamar field, Haifa (Image from haaretz.com)

http://rt.com/op-edge/cyprus-emerging-gas-wars-151/


Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:50 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ενέργεια, Κύπρος

Το δίδαγμα της Λευκωσίας

Serge Halimi

Le Monde Diplomatique

 
Τα πάντα φάνταζαν αδύνατα. Η αύξηση των φόρων αποθάρρυνε τους « επιχειρηματίες ». Η προστασία από τον εμπορικό ανταγωνισμό (dumping) χωρών με χαμηλούς μισθούς ερχόταν σε αντίθεση με τις συμφωνίες ελευθέρων συναλλαγών. Η επιβολή ενός (απειροελάχιστου) φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές χρειαζόταν τη σύμφωνη γνώμη των κρατών. Η μείωση του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) προϋπέθετε την έγκριση των Βρυξελλών.

Ώσπου, το Σάββατο, 16 Μαρτίου, όλα άλλαξαν. Κάποιοι οργανισμοί γνωστοί για τον δογματισμό τους, όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το Eurogroup και η γερμανική κυβέρνηση της Ανγκέλα Μέρκελ, έβαλαν το μαχαίρι στον λαιμό των κυπριακών αρχών προκειμένου να τις αναγκάσουν να εκτελέσουν ένα μέτρο το οποίο, αν το αποφάσιζε ο Ούγο Τσάβες, θα τον αποκαλούσαν ανελεύθερο, δικτατορικό, τυραννικό και εξαιτίας του θα γράφονταν σελίδες επί σελίδων αγανακτισμένα άρθρα : το αυτόματο κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων. Ο φόρος της κατάσχεσης, ο οποίος αρχικά είχε τοποθετηθεί μεταξύ 6,75 % και 9,90 % [1], ήταν περίπου χίλιες φορές πάνω από τον αντίστοιχο φόρο Τόμπιν, για τον οποίο τόσος λόγος γίνεται εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Τι αποδεικνύεται, λοιπόν ; Ότι στην Ευρώπη, όταν θέλουμε, μπορούμε.
Αρκεί, βέβαια, να ξέρουμε να επιλέγουμε τους στόχους μας : όχι τους μετόχους ούτε τους δανειστές των υπερχρεωμένων τραπεζών, αλλά τους καταθέτες τους. Είναι όντως πιο φιλελεύθερο να γδύνεις έναν Κύπριο συνταξιούχο με τη δικαιολογία ότι μέσω αυτού στοχεύεις τον Ρώσο μαφιόζο που έχει καταφύγει σε φορολογικό παράδεισο, παρά να ζητάς τον λογαριασμό από ένα Γερμανό τραπεζίτη, έναν Έλληνα εφοπλιστή και μια πολυεθνική εταιρεία που προστατεύει τα μερίσματά της στην Ιρλανδία, στην Ελβετία ή στο Λουξεμβούργο.
Η κυρία Μέρκελ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ μας σφυροκοπούσαν διαρκώς με το επιχείρημα ότι η επιτακτική ανάγκη για αποκατάσταση της « εμπιστοσύνης » των δανειστών απαγορεύει την αύξηση των δημοσίων δαπανών και ταυτόχρονα την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους των κρατών. Οι αγορές μάς προειδοποιούσαν ότι θα επέβαλλαν κυρώσεις στην όποια σχετική παρέκκλιση. Αλλά, ποια « εμπιστοσύνη » να έχει πια κανείς στο ενιαίο νόμισμα και στην ιερή εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων, αν οποιοσδήποτε πελάτης ευρωπαϊκής τράπεζας μπορεί να ξυπνήσει ένα πρωί και να ανακαλύψει ότι του κούρεψαν τον λογαριασμό μέσα στη νύχτα ;
Τα 17 κράτη-μέλη του Eurogroup, λοιπόν, τόλμησαν κάτι πέρα από κάθε φαντασία. Και θα το ξανακάνουν. Κανένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί στο εξής να αγνοεί ότι αποτελεί τον κατ' εξοχήν στόχο μιας χρηματοπιστωτικής πολιτικής που είναι αποφασισμένη να του στερήσει τους καρπούς της δουλειάς του με το πρόσχημα του ισοσκελισμού των λογαριασμών. Στη Ρώμη, στην Αθήνα ή τη Λευκωσία, κάποιες εγχώριες υποτακτικές μαριονέτες μοιάζουν κιόλας έτοιμες να ακολουθήσουν κατά γράμμα τα κελεύσματα των Βρυξελλών, της Φραγκφούρτης ή του Βερολίνου, παρά τον κίνδυνο να εισπράξουν, εν συνεχεία, την κατακραυγή των λαών τους [2].
Και οι λαοί πρέπει να αντλήσουν ένα επιπλέον δίδαγμα από το επεισόδιο με την Κύπρο, πέρα από μια ατέλειωτη πικρία : τη λυτρωτική γνώση ότι τα πάντα μπορούν να συμβούν και σε αυτούς. Την επομένη της προσπάθειας επίδειξης ισχύος, η αμηχανία ορισμένων Ευρωπαίων υπουργών μαρτυρούσε ίσως τον φόβο τους μήπως είχαν μόλις διαψεύσει τριάντα χρόνια φιλελεύθερης « παιδαγωγικής », τα οποία ανέδειξαν τη δημόσια απραξία σε κυβερνητική θεωρία. Με αυτόν τον τρόπο, νομιμοποιούν εκ των προτέρων και νέα, κάπως σκληρά μέτρα. Ίσως αυτά, μια μέρα, να προσβάλουν και τη Γερμανία. Και μάλιστα, να χτυπήσουν πιο εύπορους στόχους από τους μικροκαταθέτες της Λευκωσίας.


Notes

[1] (ΣτΜ) Η τελική συμφωνία με την τρόικα προβλέπει κούρεμα έως και 32% στις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ

[2] Βλ. « Fate of Island depositors was sealed in Germany », « Financial Times », Λονδίνο, 18-3-2013.
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:46 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Κύπρος, Οικονομία

Turkey gold exports to Iran resume despite tough US sanctions



* Sales to Tehran resume after stopping in January
* Tougher sanctions came into force on Feb. 6
* Turkey has 6-month waiver until July
* Trade remains well below last year's peaks
By Behiye Taner
ISTANBUL, March 29 (Reuters) - Turkey exported almost $120 million worth of gold to Iran in February, data showed, suggesting the two countries' trade of gold for natural gas has resumed despite tighter U.S. sanctions, though at levels below last year's peaks.
U.S. officials have sought to prevent Turkish gold exports from providing a financial lifeline to Tehran, which has been largely frozen out of the global banking system by Western sanctions over its nuclear programme.
Turkey sold no gold to Iran in January, according to data from the Turkish Statistics Institute (TUIK), as banks and dealers eyed the Feb. 6 implementation of U.S. sanctions that tightened control over precious metal sales.
The United States has given Turkey a six-month waiver exempting it from sanctions on trade with Iran, which is due to expire in July, but banks and dealers still have been cautious.
Turkey sold $117.9 million worth of gold to Iran last month, while exports to the United Arab Emirates, which has served in the past as a transit route to Tehran, rose to $402.3 million from $371 million in January, TUIK data showed.
"Due to the sanctions, nobody wants to attract attention. That may be the reason why exports stopped to Iran in January," said one Istanbul gold trader, asking not to be named.
"However, trade with Iran continues; there will always be transfers. Looking at this year's figures, the February exports to Iran are quite low, so it shouldn't cause issues."
Turkey's monthly gold sales to Iran peaked last July at $1.8 billion, more than 10 times the amount exported to Tehran last month.
Turkey, Iran's biggest natural gas customer, has been paying Iran for energy imports with Turkish lira, because sanctions prevent it from paying in dollars or euros.
Iranians then use those lira, held in Halkbank accounts, to buy gold in Turkey, and couriers carry bullion worth millions of dollars in hand luggage to Dubai, where it can be sold for foreign currency or shipped to Iran.
Turkey is heavily dependent on imported energy and, while it has cut back on oil purchases from Iran, has made clear it cannot simply stop buying Iranian oil and gas.
Iran is refining uranium to a fissile concentration that Western experts say is a relatively short technical step from the level that would be suitable for atomic bombs. Tehran says its enrichment programme is solely for civilian energy purposes.
Turkey's total gold exports rose 18 percent to $551.6 million in February from $466 million in January.
Turkey, which is not a major gold producer, was a net importer of gold, jewellery and precious metals in 2011 but swung to being a net exporter last year.
Its gold exports to Iran rose to $6.5 billion in 2012, more than 10 times the level of 2011, while its exports to the United Arab Emirates - much of it for onward shipment to Iran or conversion to hard currency - rose to $4.6 billion from $280 million. (Writing by Parisa Hafezi; Editing by Nick Tattersall and Jane Baird)

Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:44 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ιράν, Τουρκία

On Second Thought . . . Maybe That Israeli Apology to Turkey Was a Good Idea

By Daniel Pipes

I was appalled to learn a week ago that the Israeli prime minister had apologized to his Turkish counterpart for his government’s actions during the Mavi Marmara incident, seeing this as feeding the Turkish government’s inflated sense of grandeur and power.
That prediction was borne out well.
The municipal government of Turkey’s capital city, Ankara, put up billboards on city streets reveling in the Israeli apology. They are not subtle, showing a sad-looking Netanyahu beneath a larger, buoyant Erdogan, separated by the Mavi Marmara itself. Addressing Erdogan, they read: “Israel apologized to Turkey. Dear Prime Minister, we are grateful that you let our country experience this pride.”
Erdogan himself claims not only that the apology has changed the balance of power in the Arab-Israeli conflict but that it obligates Israel to work with Ankara in its diplomacy with the Palestinians. He told the Turkish parliament: “The point we have arrived at as a result of our consultations with all our brothers in Palestine and peripheral countries is increasing our responsibility with regard to solving the Palestinian question and thus is bringing about a new equation,” and went onto claim that Israel agreed to cooperate with Turkey on talks with the Palestinians. Hürriyet Daily News paraphrases Erdogan: “He said all his regional interlocutors, including Khaled Mashaal of the Hamas, admit that a new era has begun in the Middle East what they all call after Turkish victory on Israeli apology.”
No less notable is Erdogan’s petty put down of the Israeli side:  
Erdoğan said his conversation with Netanyahu took place under the witness of Obama but he wanted first to talk with the US President as he missed his voice. “I talked to him and we have reviewed the text and confirmed the [apology] process. we have therefore accomplished this process under Obama’s witness,” Erdoğan said, adding this phone conversation has also been recorded alongside with written statements issued from all three sides.
Ryan Mauro sums up Turkish actions over the past week:
Erdoğan is extending his time in the spotlight by demanding that Israel pay $1 million to each of the nine casualties’ families, ten times the amount Israel has offered. He isn’t yet dropping his case against the Israeli generals involved in the raid, nor is he fully restoring diplomatic ties with Israel. And he’s announced that he will visit the Hamas-controlled Gaza Strip in what is a thinly-concealed victory lap.
Indeed, the Turkish gloating has been so conspicuous and extended that it may have prompted to a healthy sense of reality. So long as the Mavi Marmara incident hung over their relations with Ankara, Israelis and others could believe that an apology for the incident would magically undo the past decade. The illusion could persist that the Turks, however unreasonably, just needed to put this Mavi Marmara unpleasantness aside and things would revert to the good old days.
Now that Israelis humiliated themselves and Erdogan is rampaging on, some are awakening to the fact that this apology only made matters worse. Naftali Bennett, Israel’s minister of economy and trade, slammed the Turkish response: “Since the apology was made public, it appears Erdogan is doing everything he can to make Israel regret it, while conducting a personal and vitriolic campaign at the expense of Israel-Turkey relations. Let there be no doubt — no nation is doing Israel a favor by renewing ties with it. It should also be clear to Erdoğan that if Israel encounters in the future any terrorism directed against us, our response will be no less severe.”
Boaz Bismuth of Israel Hayom colorfully notes that Israelis “didn’t expect to feel that only several days after Israel’s apology, Erdoğan would already be making us feel that we had eaten a frog along with our matzah this year.”
Perhaps, after all, the apology was a good thing. For a relatively inexpensive price — some words — Israelis and others have gained a better insight into the Turkish leadership’s mentality. They don’t suffer from mere injured pride; they are Islamist ideologues with an ambitious agenda. If the misguided apology makes this evident to more observers, the results possibly could make this into a net plus. 
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:43 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ισραήλ, Τουρκία

Η Τουρκία "καταπίνει" την ΑΟΖ στο Καστελόριζο και επιτίθεται στην Κύπρο

Της Κύρας Αδάμ*



Η κυπριακή οικονομική κρίση επιτάχυνε το άνοιγμα του ενεργειακού φακέλου στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να είναι η πλέον επισπεύδουσα και η πλέον ανήσυχη για τις εξελίξεις.

Kύπρος και Ισραήλ, Ελλάδα και Τουρκία, τέσσερις πτωχές σε ενεργειακές πηγές χώρες μέ χρι τώρα, είναι πλέον υποχρεωμένες να αλλάξουν άρδην θέσεις και στόχους εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής (εκμετάλλευσης και διανομής υδρογονανθράκων). Είναι υποχρεωμένες να αναζητήσουν συμμάχους σε κράτη και πολυεθνικές, έτσι ώστε να αυξήσουν τη σταθερότητα στην περιοχή και δι' αυτού του τρόπου την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων, άρα και των μελλοντικών κερδών τους.

Η αρχή του «ταξιδιού» έγινε το 2003, όταν η Shell για λογαριασμό της Αιγύπτου βρήκε με γάλες ποσότητες φυσικού αερί ου στα ανοιχτό του δέλτα του Νείλου. Ακολούθησε η Κύπρος το 2006 με τις πρώτες έρευνες σε μέρος της ΑΟΖ της σε 13 μπλοκ και την ανάθεση στην αμερικανική εταιρεία NOBLE, το 2007, των ερευνών στο πολλά υποσχόμε νο μπλοκ 12 ή αλλιώς «το μπλοκ της Αφροδίτης». Λίγο αργότερα προστέθηκε και η ισραηλινή DE-LEK, η οποία από κοινού με τη NOBLE εντόπισε το 2010 ένα γιγαντιαίο κοίτασμα στο μπλοκ Λεβιάθαν, που «συνορεύει» με τα κοιτάσματα της Κύπρου. Από τον Μάιο του 2012 η Λευκωσία επιστράτευσε και τις εταιρείες TOTAL, ΕΝΙ και GAZPROM-BANK για έρευνες στα οικόπεδα 9,2,3,11.

Οριοθέτηση ΑΟΖ

Δεν πρέπει, όμως, να διαφεύγει της προσοχής ότι η κυπριακή δημοκρατία δεν έχει «αγγίξει» τα οικόπεδα 4,5,6,7 και 10, στα οποία από την πρώτη στιγμή η Τουρκία προέβαλε τους ισχυρισμούςτης ότι ανήκουν στη «δική» της ΑΟΖ που επιμένει ότι φτάνει μέχρι την Αίγυπτο.
Η Τουρκία εντόπισε ευθύς εξ αρχής τον υπαρκτό κίνδυνο να μείνει εκτός νυμφώνος, αν:
-δεν τροποποιηθούν(;) οι οριοθετήσεις των ΑΟΖ Κύπρου, Αιγύπτου, στη νότια πλευρά της νήσου, και
-κατοχυρωθεί διεθνώς ότι το ελληνικό Καστελόριζο έχει, όπως ορίζει το Δίκαιο της θά λασσας, δική του υφαλοκρη πίδα και ΑΟΖ, που επιτρέπει στην Ελλάδα, την Κύπρο και στην Αίγυπτο να «ενώσουν» τις ΑΟΖ τους αφήνοντας ένα μικρό μόνον τμήμα σε ΑΟΖ της Τουρκίας στην περιοχή.

Διμέτωπος αγώνας

Η Τουρκία, με τα γρήγορα ανακλαστικά της, ξεκίνησε αμέσως «διμέτωπο αγώνα» και στην υπόθεση του Καστελόριζου, αλλά και στην ΑΟΖ της Κύπρου και των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της.

Ο στόχος είναι εμφανής: όση περισσότερη φασαρία προκαλείται γύρω από τα κοιτάσμα τα, τόσο περισσότερο αποθαρρύνονται μεγάλοι επενδυτές σε περιοχές «μεγάλου ρίσκου» και τόσο περισσότερο θα εμπλα κούν στη «διευθέτηση» του προ βλήματος μεγάλες δυνάμεις με συμφέροντα στην περιοχή, πρωτίστως οι ΗΠΑ και δευτε ρευόντως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η «φασαρία» στην κυπριακή ΑΟΖ ξεκίνησε το 2011 όταν η τουρκοκυπριακή πλευρά «υπέ γραψε» συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ «της» με την Τουρκία, η οποία έκτοτε λειτουργεί υπέρ των «ενιαίων συμφερόντων» των δυο «κρατών». Ο Τουρκο κύπριος ηγέτης Ερόγλου, μάλι στα, επέμεινε δημοσίως ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά, ως ισότιμη πλευρά στις συμφωνίες του 1960, «έχει ίσα δικαιώματα πάνω στις φυσικές πηγές της νήσου, στην ξηρά και τις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου...».

Όλως περιέργως, ο πρώην πρόεδρος της κυπριακής δημοκρατίας Δ. Χριστόφιας την ίδια χρονιά στη Γ.Σ. του ΟΗΕ προσέθεσε στη γραπτή ομιλία του ότι «θέλω να διαβεβαιώσω τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μου ότι ανεξαρτήτως των συνθη κών θα επωφεληθούν από την πιθανή ανακάλυψη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων...».

Η ειλικρινής όσο και «ρο μαντική» αυτή τοποθέτηση του προέδρου, την εποχή κατά την οποία η Κύπρος βρισκόταν ακόμα σε «οικονομική νιρβάνα», γύρισε μπούμερανγκ σήμερα στις συνθήκες οικονομικής κατάρ ρευσης της Λευκωσίας και έγινε η αιχμή του δόρατος του Τούρ κου υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου.

Ο στόχος για τη συνολική διευθέτηση της ΑΟΖ

Η προσπάθεια της κυπριακής κυβέρνησης να διαμορφώσει ένα «Ταμείο Αλ ληλεγγύης» με πρόθεση να διοχετευθούν σε αυτό τα μελλοντικά κέρδη από το φυσικό αέριο για να βοηθη θεί η οικονομική κατάσταση της Κύπρου έγινε η αφορμή για την Άγκυρα να αναποδογυρίσει την εικόνα. Το οικο νομικό όφελος από τους υδρογονάνθρακες για τους Τουρκοκύπριους «συνιδρυ-τές» της Κύπρου είναι το «πάτημα» για την Άγκυρα να προτείνει τη συνολική διευθέτηση των ΑΟΖ της περιοχής, Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου αν μείνει,ενωμένη -ή των δυο κρατών της Κύ πρου αν οι δυο κοινότητες δεν τα «βρουν στη μοιρασιά» της ΑΟΖ και των κερδών.
Η καινούργια «ιδρυτική» συμφωνία στην Κμπρο, κατά την άποψη της Τουρκίας περνάει μέσα από τη συμφωνία των ΑΟΖ της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας με την Αίγυπτο, στη μέση της Αν. Μεσογείου. Αυτό κατά την τουρκική άποψη σημαίνει ότι έχει επέλθει προηγου μένως «συμβιβασμός » ανά μεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία στο θέμα της οριο θέτησης της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Η Άγκυρα δείχνει πλέον 'να βάζει σε δεύτερη μοίρα την «ΑΟΖ του Αιγαίου» (σ.σ.: την οποία μάλλον μπορεί να κερδίσει χωρίς μεγάλες απώλειες η Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της θάλασσας). Ενδιαφέρεται πρωτίστως για την «ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου» υπέρ αυτής, εκτιμώντας ότι εύκολα «θα καταπιεί» την ΑΟΖ του Καστελόριζου, αφού «η τάση» των τελευταίων αποφάσεων του Δικαστηρίου της Χάγης είναι να μην αποδίδει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σε νησιά που βρίσκονται πολύ μακριά από την ξηρά του κράτους όπου ανήκουν και πολύ κοντά στις ακτές του παρακείμενου κράτους.

Αμοιβαίο όφελος

Στο σημείο αυτό η Άγκυρα επιχειρεί να προσεταιρι στεί την επαμφοτερίζουσα επίσημη θέση των ΗΠΑ στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ. Η Ουάσινγκτον ναι μεν «αναγνωρίζει το δικαίωμα της κυπριακής δημοκρατίας να εξορύξει της φυσικές πηγές μέσα στην ΑΟΖ της, συμπε ριλαμβανομένης της βοή θειας από αμερικανικές εταιρείες... προσβλέπει, όμως, στο αμοιβαίο όφελος και για τις δυο πλευρές από τις κοινές πηγές, στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας για το Κυπριακό».


«Χαρτί» για την Τουρκία το κόστος μεταφοράς

Ένα «χαρτί» που προσδοκά να παίξει πολύ χοντρά η Τουρκία στους υδρογονάνθρακες της Αν. Μεσογείου είναι το σχέδιο και το κόστος μεταφοράς των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη.

Η τουρκική πλευρά και εκ παραλλήλου η βρετανική πλευ ρά, που «προωθεί» όπως καλύτερα μπορεί την ίδια άποψη, θε ωρούν ότι ο πλέον «οικονομικός τρόπος» για να μεταφερθεί το φυσικόαέριο στην Ευρώπη είναι να περάσει μέσω Τουρκίας, υπονο ώντας σαφώς ότι η Κύπρος (κα τά προτίμηση ενιαία) θα διατρέ χεται από έναν τουρκικό κατ' ου σία αγωγό στο έδαφος της Τουρκίας. Σπεύδουν, μάλιστα, να παρουσιάσουν και ελκυστικά νούμερα, αποσιωπώντας όμως ότι οι τουρκικοί αγωγοί για τη μεταφο ρά του αερίου στην Ευρώπη εί ναι οι περισσότεροι στα σκαριά και όχι έτοιμοι.

Γι' αυτό και εκ πρώτης όψεως προκαλεί έκπληξη η «τιμωρητική» απόφαση της Άγκυρας να αναιρέσει όλα τα σχέδια κατασκευής αγωγών σε τουρκικό έδαφος, στα οποία συμμετέχει η ιταλική ΕΝΙ, διότι η εταιρεία αυτή έχει αναλάβει εξορύξεις σε οι κόπεδο της κυπριακής ΑΟΖ. Η ΕΝΙ συμμετέχει στους σχεδιαζόμενους μαζί με τους Ρώσους αγωγούς Σαμσουν Τσεϋχάν (για τη μεταφορά πετρελαίου από την Μαύρη θάλασσα στο λιμάνι του Τσεϊχάν στη Μεσόγειο αλλά και στον υποθαλάσσιο ανωνή ρωσικού φυσικού αερίου SOU TH STREAM, καθώς και στη με ταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας σε Ελλάδα και Ιταλία (ITGI), ή με την παράκαμψη της Ελλάδας τον αγωγό TAP. I

Σκοπιμότητα με το αέριο του Ισραήλ

Υπάρχει ένα ακόμα ανοιχτό κεφάλαιο στην περιοχή: το φυσικό αέριο του Ισραήλ και οι τουρκοϊσραηλινές σχέ σεις.

Το σπάσιμο των πάγων ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ έγινε θεαματικά από τον πρόεδρο Ομπάμα, αλλά ενώ η «θιγμένη» Τουρκία στην ουσία προσβλέπει στην αναθέρμανση, το «απολογούμενο» Ισραήλ δείχνει πιο επιφυλακτικό.

Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ, πα ράλληλα με την «ειρηνευτική διαδικασία, Άγ κυρας με Κούρδους της Τουρκίας, αλλά και της Τουρκίας με τους Κούρ δους του Β. Ιράκ, ενδυ ναμώνει τον αμερικανι κό κλοιό γύρω από το Ιράν, ορκισμένο εχθρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Αποξένωση

Όμως, ισχυρό μέλη μα της Τουρκίας είναι να αποξενώσει όσο μπορεί περισσότερο το φυσικό αέριοτου Ισραήλ από αυτό της Κύπρου. Γι' αυ τό και από τώρα απλώνει δίχτυα με την ιδέα μετα φοράς του ισραηλινού φυσικού αερίου και πάλι μέσω Τουρκίας, ως προ σφορότερη οικονομικά λύση στο θέμα.

Είναι άγνωστο αν το Ισραήλ θα εξαρτήσει το μέλλον του τόπου του και τη σύνδεση του με την ΕΕ μέσω του φυσικού αερίου του από την Τουρ κία ή θα εξετάσει το κό στος και τα οφέλη από σχέδια μεταφοράς του μέσω Κύπρου και Ελλά δας.

Οι συνομιλίες Ελλά δας - Ισραήλ για μια τέ τοια προοπτική δεν βρίσκονται καν στα σπάργανα, αν και η Αθήνα, μετά την επαναπροσέγ γιση του Ισραήλ με την Τουρκία, σπεύδει και αυ τή στο Ισραήλ για συνομιλίες σε ανώτατο επίπε δο. Το ίδιο προτίθεται να κάνει και ο πρόεδρος της Κύπρου.

Έτσι παραφράζεται η γνωστή ρήση ότι το (τουρκικό) βόδι ξυπνάει τον αγωγιάτη (Αθήνα, Λευκωσία) για το Ισραήλ.
 
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η Ελλάδα σήμερα 
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:41 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ελλάδα, Ελληνοτουρκικά, Τουρκία

Ινφογνώμων Πολιτικά: Η Ελλάδα μετά το νέο Κυπριακό

Ινφογνώμων Πολιτικά: Η Ελλάδα μετά το νέο Κυπριακό

Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:40 μ.μ. 0 σχόλια

Νέες πολιτικές ταραχές, αν δεν εκδημοκρατισθεί η κοινωνία, βλέπει ο Γκορμπατσόφ στη Ρωσία

Ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ παραμένει ενεργός πολιτικά στα 82 του χρόνια κι ανήκει στην ομάδα των εκδοτών της εφημερίδας Νόβαγια Γκαζέτα

Ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ προειδοποίησε σήμερα ότι πρόκειται να ξεσπάσουν νέες πολιτικές ταραχές στη Ρωσία εάν δεν υπάρξει εκδημοκρατισμός της κοινωνίας, παρά τις επιτυχίες που όπως είπε σημειώνει ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν στην καταστολή των διαφωνούντων.
Ο Γκορμπατσόφ, οι πολιτικές του οποίου —η περεστρόικα (‘αναδιάρθρωση’) και η γκλάσνοστ (‘διαφάνεια’)— δεν αποδείχθηκαν επαρκείς για να εμποδίσουν την διάλυση της σοβιετικής ένωσης, έχει εκφράσει ανοικτά τη συμπάθειά του προς τους διαδηλωτές της ανερχόμενης μεσαίας τάξης, που μεταξύ άλλων καταγγέλλουν την εκλογική νοθεία και την διαφθορά του πολιτικού συστήματος.
«Οι αρχές έχουν καταφέρει να καταπνίξουν το κύμα των διαδηλώσεων για λίγο, αλλά τα προβλήματα δεν έχουν εξαφανιστεί. Εάν όλα παραμείνουν ως είχαν, (οι διαδηλώσεις) θα κλιμακωθούν», επισήμανε ο Γκορμπατσόφ σε μια διάλεξή του, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων RIA.
«Αυτό σημαίνει ότι θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια νέα προσπάθεια από τη ρωσική κοινωνία να προχωρήσει σε έναν αληθινό εκδημοκρατισμό, και αυτή θα έχει ιστορική σημασία», πρόσθεσε.
Η τοποθέτηση του Γκορμπατσόφ, που παραμένει ενεργός πολιτικά στα 82 του χρόνια κι ανήκει στην ομάδα των εκδοτών της εφημερίδας Νόβαγια Γκαζέτα, σημειώνεται καθώς ο Πούτιν, ο οποίος εξελέγη για μια τρίτη προεδρική θητεία πριν από ένα χρόνο, προσπαθεί το τελευταίο διάστημα να ενισχύσει την εξουσία του.
Ο Πούτιν μοιάζει να προτιμά αντί να εμπλακεί σε διάλογο με τους αντιπάλους του να τους περιθωριοποιεί, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί μια ρητορική για θέματα εξωτερικής πολιτικής που μοιάζει να έχει στόχο την δημιουργία ατμόσφαιρας ενός έθνους που τελεί υπό πολιορκία. Πρόσφαυα θέσπισε ένα βραβείο για τους «ήρωες της εργασίας», που σε αρκετούς θύμισε τη σοβιετική εποχή, ενώ διέταξε έκτακτα στρατιωτικά γυμνάσια στην Μαύρη Θάλασσα.
Ο Γκορμπατσόφ είπε πως θεωρεί ότι η Ρωσία οδεύει σε τέλμα. «Έχουμε φτάσει στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν όταν διακόψαμε την περεστρόικα. Η πολιτική μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε απομίμηση. Χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημα για την διακυβέρνηση της χώρας», υποστήριξε.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:40 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ρωσία

Με το δάχτυλο στη σκανδάλη Ουάσιγκτον και Πιονγιάνγκ



Η Βόρεια Κορέα απειλεί να εκτοξεύσει πυραύλους εναντίον στόχων των ΗΠΑ
Reuters, A.P.
Ατμόσφαιρα «κρίσης των πυραύλων» του 1962 διαμορφώνεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, με τη Βόρεια Κορέα του Κιμ Γιονγκ Ουν στη θέση της Κούβας του Φιντέλ Κάστρο. Από χθες τα χαράματα, το κομμουνιστικό καθεστώς της Πιονγιάνγκ έχει θέσει σε ετοιμότητα τις συστοιχίες πυραύλων που διαθέτει, απειλώντας ότι θα πλήξει αμερικανικούς στόχους στην κορεατική χερσόνησο, στον Ειρηνικό ή και στην αμερικανική ενδοχώρα. Ηταν άλλο ένα βήμα προς την ανησυχητική κλιμάκωση της έντασης, ύστερα από τις πτήσεις δύο «αόρατων» αμερικανικών βομβαρδιστικών Β-2 πάνω από την κορεατική χερσόνησο, με την οποία η Ουάσιγκτον διεμήνυσε ότι δύναται οποιαδήποτε στιγμή να επιφέρει συντριπτικό πλήγμα στον ιστορικό της αντίπαλο. Ρωσία και Κίνα συνέστησαν αυτοσυγκράτηση, χωρίς να υποστηρίξουν την κυβέρνηση της Πιονγιάνγκ.
Χθες το πρωί, δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, εργάτες και φοιτητές της Β. Κορέας –όλοι τους ενδεδυμένοι στρατιωτικές στολές– πραγματοποίησαν ογκώδη πορεία στην αχανή πλατεία Κιμ Ιλ Σουνγκ, στο κέντρο της Πιονγιάνγκ, διαδηλώνοντας την υποστήριξή τους στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. «Ας γίνουμε τα όπλα και οι βόμβες του αξιοσέβαστου ηγέτη μας Κιμ Γιονγκ Ουν», φώναζαν οι διαδηλωτές, υψώνοντας τις γροθιές τους στον αέρα. Ο πρόεδρος της χώρας και εγγονός του ιστορικού ηγέτη της, του Κιμ Ιλ Σουνγκ, δεν παρευρέθηκε στην πορεία, αλλά ανώτατος αξιωματούχος που χαιρέτισε τους διαδηλωτές δήλωσε ότι η απόφαση για «κόκκινο συναγερμό» αποτελεί «τελεσίγραφο του Λαϊκού Στρατού εναντίον των Αμερικανών ιμπεριαλιστών».
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν υπέγραψε την επίμαχη διαταγή ύστερα από μεταμεσονύκτια σύσκεψη με την ανώτατη στρατηγική ηγεσία, κρίνοντας ότι «ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες», όπως ανέφερε σχετικό τηλεγράφημα του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων. Στο ίδιο τηλεγράφημα προστίθεται ότι το εν λόγω ξεκαθάρισμα λογαριασμών μπορεί να γίνει πλέον «μόνο επί τη βάσει της ισχύος». Στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η Β. Κορέα διαθέτει πεπαλαιωμένους πυραύλους «Σκουντ», σοβιετικής κατασκευής, ικανούς να πλήξουν τον νότιο γείτονά της, όπως και μεγάλου βεληνεκούς, κορεατικούς πυραύλους «Νοντόγκ» και «Μουσουντάν». Οι τελευταίοι δύνανται, θεωρητικά, να πλήξουν βάσεις των ΗΠΑ στον Ειρηνικό Ωκεανό –π.χ. στη Χαβάη– αλλά η αξιοπιστία τους δεν έχει δοκιμαστεί μέχρι σήμερα.
Την κρίση στην κορεατική χερσόνησο πυροδότησε η τρίτη κατά σειρά πυρηνική δοκιμή της Β. Κορέας, στις 12 Φεβρουαρίου, η οποία προκάλεσε την ομόφωνη καταδίκη του Συμβουλίου Ασφαλείας και νέο γύρο κυρώσεων εναντίον του διεθνώς απομονωμένου καθεστώτος. Ακολούθησε σειρά απειλητικών δηλώσεων της Πιονγιάνγκ και η μονομερής ακύρωση της συνθήκης εκεχειρίας που συνομολογήθηκε μετά τον τερματισμό του κορεατικού εμφυλίου πολέμου, το 1953. Σε πείσμα της επιθετικής ρητορικής του, ωστόσο, το κομμουνιστικό καθεστώς διατήρησε σε λειτουργία την ειδική οικονομική ζώνη, στο πλαίσιο της οποίας συνεργάζεται με τη Νότια Κορέα – συνεργασία, η οποία αποφέρει δύο δισ. δολάρια στη χειμαζόμενη χώρα.
Σημαντικό βήμα κλιμάκωσης της έντασης αποτέλεσαν οι προχθεσινές πτήσεις των δύο αμερικανικών βομβαρδιστικών, τα οποία διέφυγαν τα ραντάρ της Β. Κορέας και βομβάρδισαν εικονικά στόχους στο νότιο τμήμα της χερσονήσου. Τα βομβαρδιστικά Β-2 ξεκίνησαν από το Μισούρι των ΗΠΑ, εκτέλεσαν την αποστολή τους και επέστρεψαν στη βάση τους, διανύοντας σχεδόν 10.500 χλμ. χωρίς να σταματήσουν για ανεφοδιασμό, στέλνοντας ένα σαφέστατο μήνυμα προς την Πιονγιάνγκ. «Πρέπει να καταλάβουν ότι παίρνουμε πολύ σοβαρά τις προκλήσεις τους και θα απαντήσουμε ανάλογα», δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας, Τσακ Χέιγκελ.
Στο μεταξύ, Β. Κορέα, Συρία και Ιράν εμπόδισαν την υιοθέτηση, από τα Ηνωμένα Εθνη, της πρώτης διεθνούς συνθήκης για τον έλεγχο του εμπορίου συμβατικών όπλων. Οι τρεις χώρες δήλωσαν ότι υποστηρίζουν επί της αρχής την ανάγκη για έλεγχο των διασυνοριακών ροών συμβατικών όπλων, κατήγγειλαν ωστόσο τη Δύση ότι τηρεί στάση δύο μέτρων και δύο σταθμών, καθώς δεν εννοεί να εμποδίσει τη διοχέτευση όπλων σε αντικαθεστωτικούς αντάρτες που διαπράττουν εγκλήματα, όπως π.χ. στη Συρία. Πάντως, ο Βρετανός πρεσβευτής Μαρκ Γκραντ παρέδωσε το σχέδιο συνθήκης στον γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, και του ζήτησε να το θέσει σε ψηφοφορία το συντομότερο δυνατόν.
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:39 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Β.Κορέα, ΗΠΑ

Οι Ρώσοι «έκοψαν δρόμο» για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό


Reuters
ΜΟΣΧΑ / ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΚΑΝΑΒΕΡΑΛ. Με την ταχύτητα του... φωτός ταξίδεψε ο διαστημικός θαλαμίσκος Σογιούζ και μετέφερε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό δύο Ρώσους κοσμοναύτες και έναν Αμερικανό αστροναύτη, διανύοντας την απόσταση από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ του Καζαχστάν μέχρι το διαστημικό εργαστήριο μέσα σε έξι ώρες. Στο παρελθόν, το ταξίδι απαιτούσε περίπου δύο 24ωρα, είτε γινόταν με τα παροπλισμένα σήμερα διαστημικά λεωφορεία των ΗΠΑ ή τους ρωσικούς θαλαμίσκους Σογιούζ.
«Οσο πιο κοντά είναι ο σταθμός, τόσο καλύτερα νιώθουμε. Ολα πάνε θαυμάσια», δήλωσαν οι δύο κοσμοναύτες κατά την επικοινωνία τους με το κέντρο ελέγχου της αποστολής, λίγο έξω από τη Μόσχα.
Ο συντομότερος δρόμος προς τον ΔΔΣ επιβάλλει χειρισμούς μεγάλης ακρίβειας, αλλά έχει μεγάλα πλεονεκτήματα αφού οι επιβαίνοντες δεν χρειάζεται να παραμείνουν καθηλωμένοι στον μικρό θαλαμίσκο επί δύο 24ωρα. Ετσι, όταν τελικά αποβιβαστούν στον ΔΔΣ, έχουν λιγότερα προβλήματα, όπως ζαλάδα ή ναυτία. Επίσης η ταχύτητα μετάβασης βοηθά και τις συνθήκες μεταφοράς ευαίσθητων καλλιεργειών και άλλων που χρησιμοποιούνται για τα διάφορα πειράματα.
Η προσπάθεια των Ρώσων μηχανικών να βρουν «συντομότερους δρόμους» προς τον ΔΔΣ ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια. Σε συνέντευξη Τύπου πριν από την εκτόξευση, ο Ρώσος κοσμοναύτης Πάβελ Βινογκράντοφ δήλωσε: «Αρχικά όλοι ανησυχούσαμε για οποιαδήποτε αλλαγή πορείας. Αργότερα, όμως, οι ειδικοί μας μελέτησαν τα δεδομένα και επιβεβαίωσαν τις δυνατότητες του Σογιούζ, που τώρα είναι εξοπλισμένο με σύστημα διοίκησης και ελέγχου και ηλεκτρονικό υπολογιστή, και έτσι μπορεί να κάνει τα πάντα».
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:39 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Διάστημα, Ρωσία

Μία νέα συμμορία, οι... Ταλιμπάν


The New York Times
Το Καράτσι, η παραθαλάσσια μητρόπολη του Πακιστάν, είναι μαθημένο στη βία των συμμοριών που υποκινείται επί σειρά ετών από ένα αμάλγαμα ενόπλων ομάδων που μάχονται για το χρήμα, τον έλεγχο συνοικιών και φυσικά τις ψήφους. Τώρα, όμως, υπάρχει μια νέα συμμορία στην πόλη.
Εκατοντάδες μίλια μακριά από το προπύργιό τους, οι Πακιστανοί Ταλιμπάν επιδεικνύουν την αδιαμφισβήτητη ισχύ τους στην πόλη και διαρκώς επεκτείνονται. Οι μαχητές των Ταλιμπάν έχουν τους τελευταίους μήνες πραγματοποιήσει επιδρομές σε αστυνομικά τμήματα σκοτώνοντας δεκάδες αστυνομικούς. Δεν διστάζουν να «πουλούν προστασία» και να εκβιάζουν επιχειρηματίες και εμπόρους, ενώ στις αρχές του έτους δεν δίστασαν να εκτελέσουν εργαζομένους στις υγειονομικές υπηρεσίες που εμβολίαζαν τον πληθυσμό κατά της πολιομυελίτιδας. Σε ορισμένες συνοικίες, δε, φίλα προσκείμενοι στους Ταλιμπάν ιερωμένοι διαμεσολαβούν για τη διευθέτηση διαφορών μεταξύ πολιτών, παράλληλα με το δικαστικό σύστημα. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι Ταλιμπάν δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μια επιδημία στις μεθοριακές περιοχές του Πακιστάν.
Οι Ταλιμπάν, πάντως, διαφοροποιούνται από τις λοιπές συμμορίες στο Καράτσι, διότι αφενός διαθέτουν συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα –την ανατροπή του κράτους– και αφετέρου οι επιχειρήσεις τους σχεδιάζονται από τις ημιαυτόνομες μεθοριακές περιοχές κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν. Εχουν ήδη αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες στην πόλη, τρέποντας σε άτακτη φυγή τα στελέχη του άλλοτε κραταιού Εθνικού Κόμματος του Αουάμι. Επί της ουσίας, οι Ταλιμπάν ελαχιστοποίησαν τις πιθανότητες του κόμματος στις εκλογές που θα διεξαχθούν πριν από το καλοκαίρι.
Οι Ταλιμπάν πρωτοεμφανίστηκαν στο Καράτσι πριν από μερικά χρόνια. Αρχικά, η πόλη δεν ήταν γι’ αυτούς παρά ένα καταφύγιο, όπου μπορούσαν να κρυφτούν ή να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια. Το τελευταίο εξάμηνο, ωστόσο, η τακτική τους έχει αλλάξει. Κάτοικοι του Καράτσι περιγράφουν τις «επισκέψεις» των Ταλιμπάν στις γειτονιές τους: Εμφανίζονται πάνω σε μοτοσικλέτες ή σε αυτοκίνητα με φιμέ τζάμια και απαιτούν χρήματα, αφήνοντας στις πόρτες των θυμάτων τους δύο σφαίρες τυλιγμένες σε χαρτί.
Η τοπική αστυνομία υποστηρίζει ότι στο Καράτσι δρουν τρεις ομάδες των Ταλιμπάν. Η ισχυρότερη προέρχεται από το Νότιο Βαζιριστάν και ελέγχεται από τη φυλή των Μεσχούντ, ενώ οι άλλες δύο έχουν ρίζες στην κοιλάδα του Σουάτ και στη Μοχμάντ.
Ουδείς μπορεί να απαντήσει με σιγουριά όσον αφορά τα αίτια της αυξημένης επιθετικότητας των Ταλιμπάν στο Καράτσι. Κάποιοι θεωρούν ότι σχετίζεται με τις επιχειρήσεις του πακιστανικού στρατού στο Νότιο Βαζιριστάν, άλλοι ότι οι πόροι τους έχουν μειωθεί αισθητά, δεδομένου ότι οι φονταμενταλιστές χρηματοδότες τους αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πως οι Ταλιμπάν δεν προτίθενται να «κάψουν» το Καράτσι, επειδή φοβούνται την αντίδραση της κρατικής μηχανής και της κοινής γνώμης. Το πιθανότερο είναι πως θα αφομοιωθούν σταδιακά στον ιστό των εγκληματικών συμμοριών της πόλης. Ωστόσο, ελλοχεύει ο κίνδυνος να διεκδικήσουν πολύ περισσότερα αν οι δυνάμεις ασφαλείας του Πακιστάν δεν τους αντιμετωπίσουν αμέσως με πυγμή.
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:38 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Τρομοκρατία

The Problem with Turkey's "Zero Problems"

The Problem with Turkey's "Zero Problems"

Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:37 μ.μ. 0 σχόλια

Η παρουσίαση του βιβλίου «Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;»





Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ευαγόρας Παλληκαρίδης» στην Πάφο στις 26 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παρουσίαση στην Κύπρο του βιβλίου «Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;» του στρατηγού ε.α. και πρώην υπουργού εθνικής άμυνας, Φράγκου Φραγκούλη. Την παρουσίαση του βιβλίου διοργάνωσαν από κοινού, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ευαγόρας Παλληκαρίδης», ο Σύνδεσμος Εφέδρων Καταδρομέων και το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ). 
Για το βιβλίο μίλησαν ο διευθυντής του ΚΥΚΕΜ, Χρήστος Ιακώβου, και ο καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Εσκίογλου. Και οι δύο ομιλητές τόνισαν τη ριζοσπαστική θεώρηση του συγγραφέα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις κάτω από το πρίσμα του νέο-οθωμανισμού της σημερινής κυβέρνησης της Τουρκίας. Αυτή η ιδιαίτερη διάσταση για τη θεώρηση του τουρκικού κράτους μπορεί να αποτελέσει νέα βάση για τη διαμόρφωση μία νέας ελληνικής πολιτικής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο στρατηγός αφού κάνει μια «βαθειά βουτιά» στην ιστορία της περιοχής, φτάνοντας μέχρι την μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 επανέρχεται στις μέρες που διανύουμε και στον νεο-οθωμανισμό της ισλαμικής κυβέρνησης της Τουρκίας, αντιπαρατάσσει τον νεο-βυζαντινισμό ως μοντέλο διάλυσης της σύγχρονης Τουρκίας.
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:34 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Βιβλιοπαρουσιάσεις

Πρόσκληση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Το Synergy Foundation (Ίδρυμα Μελέτης και Έρευνας) σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ) σας προσκαλούν σε δημόσιο διάλογο με θέμα:

Πολιτικές και Γεωπολιτικές προεκτάσεις της κρίσης.
Οι συνέπειες στο Κυπριακό, οι πιθανές αντιδράσεις της Τουρκίας, το θέμα του φυσικού αερίου και οι σχέσεις με το Ισραήλ

Εισηγητής:
Χρήστος Ιακώβου, Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών


Παρασκευή 5 Απριλίου, 7:15 μ.μ.
Synergy Foundation
Λυκάβου 7 (Πάροδος Αγίας Ζώνης, όπισθεν Ζαχαροπλαστείου Wilton)
Λεμεσός


Πληροφορίες: Τηλ 25735050


Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:32 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Προσκλήσεις

Ρωσική επίδειξη ισχύος με γυμνάσια στη Μαύρη Θάλασσα

Δημοσίευση : 29-03-13
AFP, Reuters
Αίσθηση στις πρωτεύουσες μεγάλων Δυτικών δυνάμεων προκάλεσε η αιφνιδιαστική απόφαση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν για τη διεξαγωγή ναυτικών γυμνασίων μεγάλης κλίμακας στη Μαύρη Θάλασσα. Οπως έγινε γνωστό από το Κρεμλίνο, ο ισχυρός άνδρας της Ρωσίας έδωσε τη σχετική διαταγή στις 4 τα χαράματα, ενώ βρισκόταν στο αεροπλάνο που τον μετέφερε στη Μόσχα από τη Νότια Αφρική, όπου εκπροσώπησε τη χώρα του στη σύνοδο κορυφής των αναδυόμενων οικονομιών (BRICS).
«Πρόκειται για μεγάλης κλίμακας ασκήσεις με στόχο να διαπιστωθεί η ετοιμότητα και το επίπεδο συντονισμού μεταξύ των διαφόρων μονάδων», δήλωσε, δικαιολογώντας την αιφνιδιαστική απόφαση, ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Προσέθεσε δε ότι στα γυμνάσια θα λάβουν μέρος 36 πολεμικά πλοία, αρκετά μαχητικά αεροσκάφη και μέχρι 7.000 Ρώσοι στρατιώτες και ναύτες, χωρίς να διευκρινίσει τη χρονική τους διάρκεια. Oι γειτονικές χώρες, Γεωργία και Ουκρανία, δεν ενημερώθηκαν εκ των προτέρων για τις ασκήσεις, κάτι που ωστόσο δεν είναι αναγκαίο, βάσει των υπαρχουσών συνθηκών, για γυμνάσια όπου εμπλέκονται κάτω των 7.000 στρατιωτών.
Ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας, η βάση του οποίου βρίσκεται στη Σεβαστούπολη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον κερδισμένο από τη Ρωσία πόλεμο του 2008 εναντίον της Γεωργίας, με μήλον της Εριδος την αποσχισθείσα φιλορωσική περιοχή της Αμπχαζίας. Πρόσφατα, οι ένοπλες δυνάμεις της φιλοαμερικανικής Γεωργίας του προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι άρχισαν κοινές ασκήσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα, με αμερικανικές δυνάμεις, προκαλώντας την οργή της Μόσχας. Εξάλλου, η ενοικίαση, από την πλευρά της Ρωσίας, της ναυτικής βάσης της Σεβαστούπολης, η οποία βρίσκεται στο έδαφος της Ουκρανίας στη χερσόνησο της Κριμαίας, έχει προκαλέσει στο πρόσφατο παρελθόν έντονες τριβές ανάμεσα στη Μόσχα και το Κίεβο.
Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η επίδειξη ισχύος της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα -μια κίνηση η οποία θα μπορούσε να αναζωπυρώσει τις τριβές με τις γειτονικές της πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες- οφείλεται εν μέρει και στην πίεση που δέχεται η ρωσική ναυτική παρουσία στη Μεσόγειο εξαιτίας των εξελίξεων στη Συρία. Η ρωσική βάση στο συριακό λιμάνι της Ταρτούς, μαζί με εκείνη της Σεβαστούπολης, είναι η μόνη που διαθέτει η χώρα στις θερμές θάλασσες του Νότου, και ενδεχόμενη απώλειά της θα περιόριζε τις βάσεις της Ρωσίας μόνο στις ψυχρές θάλασσες, κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.
Στα 13 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην αναστύλωση του αξιόμαχου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, κάνοντας λόγο για προσπάθειες των ηγετικών δυνάμεων της Δύσης να περιορίσουν ή και να περικυκλώσουν τη χώρα του. Τον περασμένο μήνα, ο Ρώσος πρόεδρος κάλεσε τη στρατιωτική ηγεσία να προχωρήσει σε σημαντικές αναδιαρθρώσεις με στόχο την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και τη ριζική ανανέωση των οπλικών τους συστημάτων.
Σε μια άλλη εξέλιξη, αξιωματούχος του ρωσικού υπουργείου Αμυνας απεκάλυψε χθες ότι η χώρα του προτίθεται να εγκαταστήσει νέες στρατιωτικές βάσεις στο Αφγανιστάν, επικαλούμενος την ανάγκη συντήρησης του εξοπλισμού των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων που βρίσκονται στη χώρα. «Θα εξετάσουμε διάφορες εναλλακτικές λύσεις για την κατασκευή βάσεων συντήρησης επί αφγανικού εδάφους», δήλωσε ο επικεφαλής Διεθνούς Συνεργασίας του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, Σεργκέι Κοσέλεφ. Τα τελευταία χρόνια, το αμερικανικό Πεντάγωνο αγοράζει ρωσικά οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών ελικοπτέρων, για λογαριασμό των αφγανικών ενόπλων δυνάμεων, παρά τις αντιδράσεις αρκετών μελών του Κογκρέσου.
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:30 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Ρωσία

Σερβία: Πιθανή μια συμφωνία μεταξύ Βελιγραδίου - Πρίστινας στις 2 Απριλίου

Όπως τονίστηκε σε συνέδριο με θέμα την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο πλευρών.
Η επίτευξη συμφωνίας Βελιγραδίου - Πρίστινας είναι πιθανή στις 2 Απριλίου, όταν θα διεξαχθεί ο επόμενος γύρος του διαλόγου στις Βρυξέλλες, συμφώνησαν οι συμμετέχοντες σε συνέδριο με θέμα την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο πλευρών στην πράξη, που διοργανώθηκε στο Βελιγράδι.
Τόνισαν, ωστόσο, ότι σημαντικότερη είναι η εφαρμογή των συμφωνιών που έχουν επιτευχθεί μέχρι τώρα ή των μελλοντικών συμφωνιών και σημείωσαν ότι δεν πρέπει να υπάρξει βιασύνη που θα επηρεάσει την ποιότητα της λύσης, αλλά να δοθούν χρονικά περιθώρια.
Είναι καιρός το μεγάλο κεφάλαιο Σερβίας και Κοσόβου να κλείσει και οι κοινωνίες να προσηλωθούν στα δικά τους θέματα. Για το διάλογο έχει δαπανηθεί πολλή ενέργεια, η πολιτική φάση θα ολοκληρωθεί και ο διάλογος θα συνεχιστεί για τα υπόλοιπα εκκρεμή ζητήματα, επειδή η «πόρτα» των διαπραγματεύσεων δεν θα κλείσει με τη συμφωνία για το βόρειο Κόσοβο, διεμήνυσαν οι συμμετέχοντες στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Φόρουμ για τις Εθνοτικές Σχέσεις και του Ιδρύματος «Κόνραντ Αντενάουερ».
Ο διευθυντής του ιδρύματος στη Σερβία, Χένρι Μπόνε εκτίμησε ότι είναι πιθανός συμβιβασμός μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας, αλλά και ότι η επίτευξη του στόχου αυτού είναι επίπονη διαδικασία για τις δύο πλευρές και κυρίως δύσκολη για τους ανθρώπους που ζουν στο Κόσοβο.
Ωστόσο, πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να υπάρξει βιασύνη για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας, ούτε για τον καθορισμό ημερομηνίας έναρξης των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ, επειδή σημαντικότερο είναι στο διάλογο να επιτευχθεί καλός συμβιβασμός, που είναι εφαρμόσιμος στην πράξη.
Ταυτόχρονα, πρόσθεσε ότι είναι θεμιτό το ερώτημα, αν αυτή τη στιγμή πρέπει να ληφθεί απόφαση για τον καθορισμό ημερομηνίας έναρξης των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ, όταν η εφαρμογή της συμφωνίας Βελιγραδίου - Πρίστινας δεν έχει ξεκινήσει.
Ο διευθυντής του Φόρουμ για τις Εθνοτικές Σχέσεις, Ντούσαν Γιάνιτς εκτίμησε ότι ο επόμενος γύρος του διαλόγου είναι πολύ σημαντικός με δεδομένο ότι θα εξεταστούν κρίσιμα θέματα, όπως οι παράλληλοι θεσμοί και εξέφρασε την πεποίθηση ότι ούτε η Πρίστινα, ούτε το Βελιγράδι έχουν άλλες επιλογές από την επίτευξη συμφωνίας.
Ο κ. Γιάνιτς τόνισε ότι είναι ενθαρρυμένος από τις πρόσφατες δηλώσεις της ηγεσίας της Σερβίας, ότι δεν επιθυμεί διακοπή του διαλόγου είπε ότι είναι αισιόδοξος ότι θα υπάρξει συμφωνία, αλλά και απαισιόδοξος όσον αφορά τα περιθώρια της μεταβατικής περιόδου, καθώς, όπως τόνισε πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το βόρειο τμήμα του Κοσόβου έχει ιδιαιτερότητες και στην περιοχή δεν υπήρξε μέχρι τώρα σημαντική επιρροή των αρχών του Κοσόβου.
Συγκρατημένη αισιοδοξία εξέφρασε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Μελετών και Ανάπτυξης της Πολιτικής, (KIPRED) Ιλίρ Ντέντα, ο οποίος είπε ότι θα υπάρξει συμφωνία, καθώς στην Πρίστινα και στο Βελιγράδι άρχισαν να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για συμβιβασμό, αν και οι δύο πλευρές το κάνουν με το βαλκανικό τρόπο, με κλίμα ευφορίας και με χειραγώγηση.
Ο διάλογος Βελιγραδίου - Πρίστινας έχει προσλάβει πολύ μεγάλο πολιτικό κύρος, οπότε αποκλείεται να μην υπάρξει συμφωνία, είπε ο κ. Ντέντα και πρόσθεσε ότι όποια κι αν είναι η συμφωνία, καμία πλευρά δεν θα μπορεί να πει ότι νίκησε.
»Όλοι θα αισθανθούμε πίκρα, όταν θα δούμε τη συμφωνία, αλλά πρέπει να ζήσουμε με αυτή, γι' αυτό δεν πρέπει να την παρουσιάζουμε με ευφορία» εκτίμησε και τόνισε ότι τον ανησυχεί ο τρόπος με τον οποίο ο βορράς θα ενταχθεί στο σύστημα του Κοσόβου, επειδή σε αυτό βλέπει απόσταση από το σχέδιο Αχτισσάρι και δημιουργία εξουσίας τρίτου επιπέδου.
Είναι σημαντικό να υπάρξει διάλογος της Πρίστινας με τους Σέρβους του βορείου Κοσόβου, οι οποίοι πρέπει να βρουν απάντηση στο ερώτημα τι θα τους συμβεί, δήλωσε ο διευθυντής του ανεξάρτητου δικτύου σερβικών τηλεοπτικών σταθμών από την Πρίστινα, Νέναντ Ραντοσάβλιεβιτς.
Η πρόεδρος του συμβουλίου του Κοσόβου για την εξωτερική πολιτική, Αντζελούσα Μορίνα διατύπωσε τη θέση ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για την επίτευξη συμφωνίας Πρίστινας - Βελιγραδίου, στις 2 Απριλίου, στις Βρυξέλλες και ότι από αυτή θα προέλθει ενός είδους ένωση σερβικών δήμων, αλλά είπε ότι εκκρεμεί το πρόβλημα ποιος θα επιτηρεί την εφαρμογή της συμφωνίας και πως θα ενσωματωθεί το βόρειο Κόσοβο.
Η κ. Μορίνα άσκησε κριτική στη ΕΕ επειδή όπως ανέφερε ο διάλογος δεν διεξάγεται με διαφάνεια και σε αυτόν συμμετέχει πολύ μικρός αριθμός ανθρώπων με αποτέλεσμα να μην γίνεται γνωστό τι έχει συμφωνηθεί.
»Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της συμφωνίας, αλλά υποθέτουμε ότι θα έχει κάτι θετικό» υπογράμμισε και πρόσθεσε ότι η εμπειρία δείχνει ότι «οι Σέρβοι και οι Κοσοβάροι δεν θέλουν και δεν είναι έτοιμοι να αρχίσουν να συνεργάζονται ή να καταλήξουν σε λύσεις που θα εξομαλύνουν τις ζωές τους ή θα φέρουν δύο χώρες».
Η πλειοψηφία των πολιτών στο Κόσοβο ανησυχεί αν ο βορράς μπορεί να αποδεχθεί την εξουσία της Πρίστινας ή αν θα υπάρξει διχοτόμηση, πρόσθεσε.
Ο βουλευτής της Σερβικής Βουλής, Ρίζα Χαλίμι τόνισε ότι οι κάτοικοι της κοιλάδας του Πρέσεβο είναι όλο αυτό το διάστημα όμηροι των ανύπαρκτων σχέσεων Βελιγραδίου - Πρίστινας και πρόσθεσε ότι αναμένει με οποιαδήποτε συμφωνία στις Βρυξέλλες να αρχίσουν να επιλύονται τα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων στο συγκεκριμένο τμήμα της νότιας Σερβίας.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:30 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Κόσοβο, Σερβία

Ρωσία: Πτήση «εξπρές» προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Δημοσίευση : 29 Mαρτίου 2013
Δύο ρώσοι κοσμοναύτες και ένας αμερικανός αστροναύτης έφτασαν σήμερα το πρωί στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) αφού πραγματοποίησαν μια πτήση «εξπρές» διάρκειας-ρεκόρ κάτω των έξι ωρών με ένα ρωσικό διαστημόπλοιο Σογιούζ.

Οι ρώσοι κοσμοναύτες Πάβελ Βινογκράντοφ και Αλεξάντρ Μισούρκιν και ο αμερικανός αστροναύτης Κρίστοφερ Κάσιντι απογειώθηκαν στις 22:43 (ώρα Ελλάδας) από το ρωσικό κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, στις στέπες του Καζακστάν, και το σκάφος τους προσδέθηκε με επιτυχία στον ISS σήμερα το πρωί στις 04:28 (ώρα Ελλάδας), ανακοίνωσε η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roskosmos.
Ύστερα απ' αυτή την πτήση διάρκειας ρεκόρ κάτω των έξι ωρών, σε σύγκριση με τις δύο ημέρες που χρειάζονταν ως τώρα, και δύο ώρες που είναι απαραίτητες για τις διαδικασίες πρόσδεσης, οι τρεις έγιναν θερμά δεκτοί από τους τρεις άλλους αστροναύτες και κοσμοναύτες που βρίσκονταν ήδη στον ISS, όπως έδειξαν εικόνες της ρωσικής τηλεόρασης.
Αυτό το τεράστιο κέρδος σε χρόνο κατέστη δυνατό χάρη σε τεχνολογικές βελτιώσεις οι οποίες επιτρέπουν στο διαστημόπλοιο Σογιούζ να πραγματοποιεί, πριν προσδεθεί στο σταθμό, μόνο 4 τροχιές γύρω από τη Γη, αντί των 34 που χρειάζονταν ως τώρα.
Αυτή η πτήση «εξπρές» αποφασίσθηκε αφού η Ρωσία εκτόξευσε με επιτυχία προς τον ISS τρία φορτηγά διαστημικά σκάφη Progress τον Αύγουστο, τον Οκτώβριο και το Φεβρουάριο με την ίδια επιταχυμένη διαδικασία.
Ο Ρώσος Βινογκράντοφ, ο οποίος έχει ήδη πραγματοποιήσει δύο αποστολές στο διάστημα, μία από τις οποίες στον παλιό ρωσικό διαστημικό σταθμό Mir, αναφέρθηκε πριν από την αναχώρησή στα πλεονεκτήματα μιας πτήσης τόσο μικρής διάρκειας.
Το πλήρωμα βρίσκεται έτσι σε καλύτερη φόρμα για τη διαδικασία της πρόσδεσης, δήλωσε.
Η μείωση του χρόνου μετάβασης επιτρέπει επίσης να μεταφέρονται βιολογικές ύλες για να πραγματοποιηθούν πειράματα μέσα στον ISS, κάτι που δεν ήταν δυνατό όταν η πτήση διαρκούσε δύο ημέρες.
«Με μια πτήση τόσο σύντομης διάρκειας, το πλήρωμα θα μπορούσε ακόμη και να μεταφέρει ένα παγωτό -- χωρίς να λιώσει», αστειεύτηκε ο Βινογκράντοφ.
Η Ρωσία θέλει τώρα να εφαρμόσει αυτή τη νέα διαδικασία σε όλες τις πτήσεις σκαφών προς τον ISS, όμως η αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA ανακοίνωσε πως θέλει λίγο χρόνο για να το σκεφτεί.
Η NASA εξέφρασε ανησυχίες για το γεγονός ότι οι αστροναύτες είναι υποχρεωμένοι να μένουν δεμένοι στο κάθισμά τους στη διάρκεια της πτήσης «εξπρές» και δεν μπορούν έτσι να ξεμουδιάσουν τα πόδια τους ή να μεταβούν στο κατοικήσιμο τμήμα του διαστημοπλοίου, όπως συνέβαινε πριν.
Η αμερικανική υπηρεσία υπογράμμισε επίσης την τεχνική δυσκολία της χάραξης του σχεδίου πτήσης για εκτόξευση και πρόσδεση την ίδια μέρα.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:29 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Διάστημα, Ρωσία

Συρία: Ναυτικές δυνάμεις άνοιξαν πυρ κατά λιβανέζικου αλιευτικού σκάφους


Δημοσίευση : 29 Mαρτίου 2013

Οι συριακές ναυτικές δυνάμεις άνοιξαν σήμερα πυρ κατά λιβανέζικου αλιευτικού σκάφους, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας ψαράς, μετέδωσε το επίσημο Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων του Λιβάνου.
Η ίδια πηγή πρόσθεσε ότι το περιστατικό σημειώθηκε στα χωρικά ύδατα του Λιβάνου.
Οι συριακές ναυτικές δυνάμεις παρακολουθούν στενά τις βόρειες ακτές του Λιβάνου για να αποτρέψουν την διείσδυση στη Συρία ενόπλων οι οποίοι εντάσσονται στις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών που εδώ και δύο χρόνια μάχονται κατά του καθεστώτος του προέδρου αλ Άσαντ.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:28 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Λίβανος, Συρία

Μπαράκ Ομπάμα: Θεωρείται λιγότερο «φιλοπαλαιστίνιος», μετά την επίσκεψή του στο Ισραήλ

Πλέον, μόνο το 16% των Ισραηλινών που ερωτήθηκαν θεωρούν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είναι φιλοπαλαιστίνιος, έναντι 36% πριν από την επίσκεψη.

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα θεωρείται πλέον πολύ λιγότερο «φιλοπαλαιστίνιος» από την ισραηλινή κοινή γνώμη μετά την επίσκεψή του στο Ισραήλ και τη Δυτική Οχθη την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Jerusalem Post.
Πλέον, μόνο το 16% των Ισραηλινών που ερωτήθηκαν θεωρούν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είναι φιλοπαλαιστίνιος, έναντι 36% πριν από την επίσκεψη.
Το ποσοστό των Ισραηλινών που θεωρούν ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είναι φιλοϊσραηλινός παραμένει σταθερό (27% έναντι 26% προηγουμένως), ενώ το ποσοστό εκείνων που τον θεωρούν «ουδέτερο» στην παλαιστινο-ισραηλινή διένεξη περνά από 26% στο 39%.
Ο Μπαράκ Ομπάμα πραγματοποίησε από τις 20 ώς τις 22 Μαρτίου ιστορική επίσκεψη στο Ισραήλ και τα Παλαιστινιακά Εδάφη, την πρώτη του ως πρόεδρος των ΗΠΑ. Τα θέματα που κυριάρχησαν ήταν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η συριακή σύρραξη και η παλαιστινο-ισραηλινή διένεξη.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, ο Μπαράκ Ομπάμα παρουσιάσθηκε ως σταθερός σύμμαχος του Ισραήλ απέναντι στους κινδύνους της ιρανικής απειλής, ενώ κατά την ομιλία του μπροστά σε ακροατήριο νέων Ισραηλινών, απηύθυνε έκκληση προς τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους να προχωρήσουν προς την ειρήνη.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:27 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες ΗΠΑ, Ισραήλ

Β. Κορέα: Ετοιμάζει πυραύλους απειλώντας να πλήξει τις ΗΠΑ

Δημοσίευση : 29 Mαρτίου 2013
Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας διέταξε σήμερα να γίνουν προετοιμασίες ενόψει πυραυλικών πληγμάτων εναντίον της αμερικανικής ηπείρου και των βάσεων των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, ως απάντηση στις εκπαιδευτικές πτήσεις «αόρατων» βομβαρδιστικών αεροπλάνων B-2 πάνω από την κορεατική χερσόνησο στην οποία επικρατεί ένταση.
Η διαταγή, η οποία δόθηκε τη νύκτα στη διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης με τους ανώτατους διοικητές του στρατού, απαντά στις πτήσεις των B-2 κατά τις κοινές αμερικανο-νοτιοκορεατικές στρατιωτικές ασκήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, δήλωσε ο βορειοκορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ-Ουν. Τα B-2 είναι ικανά να φέρουν πυρηνικά όπλα.
Σε περίπτωση κάποιας «παράτολμης» πρόκλησης των Αμερικανών, οι βορειοκορεατικές δυνάμεις «θα πρέπει να πλήξουν ανελέητα την αμερικανική ήπειρο (...), τις στρατιωτικές βάσεις του Ειρηνικού περιλαμβανομένων της Χαβάης και του Γκουάμ, και αυτές που βρίσκονται στη Νότια Κορέα», δήλωσε ο Κιμ, σύμφωνα με το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
Η Βόρεια Κορέα δεν διαθέτει τεχνολογία που να της επιτρέπει να εκτοξεύσει πυραύλους εναντίον τόσο μακρινών στόχων, εκτιμούν οι περισσότεροι παρατηρητές.
Σύμφωνα με ανώνυμη νοτιοκορεατική πηγή, την οποία επικαλέσθηκε σήμερα το νοτιοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων Yonhap, «μια σαφής αύξηση» των κινήσεων οχημάτων και ανθρώπων εντοπίσθηκε στις θέσεις εκτόξευσης πυραύλων στη βορειοκορεατική πλευρά.
Την προηγουμένη, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν πως δύο «αόρατα» βομβαρδιστικά B-2 είχαν πετάξει πάνω από τη Νότια Κορέα στη διάρκεια εκπαιδευτικών αποστολών και υπογράμμισαν επίσης την αμερικανική δέσμευση στο πλευρό της συμμάχου τους, της Νότιας Κορέας, σ' αυτή την περίοδο των αυξημένων εντάσεων στη χερσόνησο. Στο πλαίσιο των ασκήσεων, τα B-2 έρριξαν «αδρανή πυηρομαχικά» σε πεδίο βολής κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα.
Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν δήλωσε πως οι πτήσεις των βομβαρδιστικών ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή επίδειξη δύναμης και πως αντιστοιχούν με ένα «τελεσίγραφο (των Αμερικανών) που δείχνει πως θέλουν να κηρύξουν με κάθε τίμημα έναν πυρηνικό πόλεμο».
Η Ουάσινγκτον σπάνια ανακοινώνει δημοσίως τις εκπαιδευτικές πτήσεις των B-2, ενός φοβερού όπλου που επινοήθηκε για ειδικές αποστολές στρατηγικών βομβαρδισμών από μεγάλο ύψος (ως 15.000 μέτρα) πίσω από τις γραμμές του αντιπάλου. Τα αεροπλάνα αυτά θεωρούνται αόρατα από τα ραντάρ, πετούν περίπου με την ταχύτητα του ήχου και μπορούν να μεταφέρουν ως 18 τόνους συμβατικών ή πυρηνικών όπλων, μεταξύ των οποίων 16 βόμβες των 900 κιλών που καθοδηγούνται από δορυφόρο ή οκτώ τρομερές GBU-37 αντιμπούνκερ.
Η Πιονγκγιάνγκ είχε ήδη απειλήσει την Τρίτη τις ΗΠΑ με πλήγματα εναντίον των βάσεών τους στον Ειρηνικό ή του εδάφους τους. Η ανακοίνωση, η οποία είχε αναμεταδοθεί από το KCNA, προερχόταν από τη διοίκηση του στρατού. Αυτή τη φορά προέρχεται από τον ηγέτη της χώρας.
Χθες Πέμπτη η Ουάσινγκτον είχε δηλώσει για μια ακόμη φορά πως είναι «έτοιμη να αντιμετωπίζει κάθε ενδεχόμενο» από τη Βόρεια Κορέα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του αμερικανού υπουργού Άμυνας Τσακ Χέιγκελ.
Οι Αμερικανοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν πως προς το παρόν οι πολεμοχαρείς ρητορείες της Βόρειας Κορέας δεν συνοδεύονται από στρατιωτικές ενέργειες.
Οι ειδικοί εκτιμούν πως είναι πολύ λίγο πιθανός ένας αληθινός πόλεμος --τον οποίο ο βορράς είναι βέβαιο πως θα έχανε--, όμως περιμένουν μια κίνηση δυσαρέσκειας από την Πιονγκγιάνγκ, όπως ήταν ο βομβαρδισμός ενός μικρού νοτιοκορεατικού νησιού το Νοέμβριο του 2010 που είχε στοιχίσει τη ζωή σε τέσσερις ανθρώπους.
Η Ουάσινγκτον και η Σεούλ ενισχύουν πάντως το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας τους, που προβλέπει την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τη σύμμαχό τους, ακόμη και σε περίπτωση ήσσονος σημασίας πρόκλησης από τη Βόρεια Κορέα.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:27 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Β. Κορέα, ΗΠΑ

Turkey Cracks the Whip


If Netanyahu wants rapprochement with Ankara, he must do more than apologize for the Mavi Marmara killings
By PHILIP GIRALDI • March 29, 2013
Source
Source
One of the surprise results of President Barack Obama’s recent trip to the Middle East was the last-minute phone call between Prime Minister Benjamin Netanyahu of Israel and Prime Minister Recep Tayyip Erdogan of Turkey that took place from a hastily set-up trailer near the Tel Aviv airport as Obama was about to leave.
The two nations had once cooperated closely and were generally viewed as strategic partners, but the Turks had begun to distance themselves from Israeli policies in early 2009 when the Turkish prime minister confronted Israel’s President Shimon Peres at a January international meeting in Davos. Referring to the slaughter of Gazan civilians earlier that month during Operation Cast Lead, Erdogan told Peres, “you know well how to kill.” In the one-hour discussion of Gaza that was moderated by David Ignatius of the Washington Post, Peres was allowed 25 minutes to speak in defense of the Israeli attack. Erdogan was given 12 minutes. During the debate, Peres pointed accusingly at Erdogan and raised his voice. When Erdogan sought time to respond, Ignatius granted him a minute and then cut him off, claiming it was time to go to dinner. Erdogan complained about the treatment and left Davos, vowing never to return. Back in Turkey, he received a hero’s welcome.
The bilateral relationship then hit zero when, in June 2010, the Israelis boarded the Turkish ferry Mavi Marmara in international waters. The Mavi Marmara had only humanitarian supplies on board, but the Israeli naval commandos from the elite Shayetet 13 unit were met by a number of Turks wielding improvised weapons made from the ship’s rails and deck chairs. The Israelis killed nine Turks, one of whom was also an American citizen; most were shot execution-style. Israel could have defused the crisis by admitting it had erred, apologizing, and offering to pay reparations, but refused to do so. Prime Minister Benjamin Netanyahu, who had personally directed the operation, claimed that the Israelis were acting in self-defense.
The Turkish connection was important because Turkey was the only predominantly Muslim country with which Israel had a truly friendly relationship. But Israel is much less important to Ankara. The prior warmth was based on common interests uniting the Israeli and Turkish militaries that never quite penetrated to the government level in Ankara, where Israel’s destabilizing role in a region that Turkey was increasingly seeing as its backyard was watched carefully. The military’s ability to influence events waned when the Turkish National Security Council, a powerful remnant of the last military coup consisting of high-ranking officers, was effectively delegitimized and broken by Erdogan. He also ordered the arrests of hundreds of senior officers who might or might not have been conspiring to overthrow him.
What is important to Erdogan is that Ankara’s strained relationship with Israel has created problems in Washington. Since the split, there have been numerous articles, mostly written by neocons, criticizing Turkey’s democratic credentials and its self-confident Islamic identity while asking whether the country is really “part of the West.” In the September 16, 2011 Washington Post Morton Abramowitz, a former U.S. Ambassador to Turkey, opined that Erdogan
now directly challenges our major alliance in the Middle East, and how far he will go is unclear … By threatening to militarily contest Israel’s blockade of Gaza … the Turkish government has laid down a serious challenge to American policy … Obama’s meeting with Erdogan on Tuesday is crucial. He can take a few important steps. He should immediately deploy 6th Fleet ships from Norfolk to the Eastern Mediterranean to signal that the United States will not tolerate even inadvertent naval clashes. He needs to make clear to Erdogan that the United States will not side with Turkey against Israel and that Turkey’s current strategy risks undermining regional stability.
In the same month, seven United States senators sent a letter to President Obama stating that
Turkey is shifting to a policy of confrontation, if not hostility, towards our allies in Israel and we urge you to mount a diplomatic offensive to reverse this course. We ask you to outline Turkey’s eroding support in Congress … and how its current ill-advised policy towards the State of Israel will also negatively reflect on U.S. Turkish relations and Turkey’s role in the future of NATO.
But the White House has never taken its eye off the ball regarding Turkey. Turkey is without any doubt the key player and most essential ally for the United States in the entire Near East region. It is frequently cited as an example of how democracy can function in a predominantly Islamic country. It is the NATO member with the largest army after that of the U.S., fought in the Korean War, has fully supported every U.S. intervention in its backyard save only Iraq in 2003, and shares long borders both with Syria and Iran. Whatever happens in Syria will largely be shaped by what Ankara decides to do, and President Obama knows it. Israel is understandably concerned about what might come out of the Syrian farrago and knows it too, so Obama was able to convince Netanyahu that if he wants to sit at the table when critical decisions are made about Syria, accommodating Turkey and Erdogan would be a necessary first step. So it was most definitely in Israel’s own interest as well as that of Washington to mend fences with Erdogan.
Netanyahu faced considerable internal opposition within his new coalition to making the call that Obama personally brokered. Netanyahu’s former Moldovan bouncer Avigdor Lieberman, who until recently provided comic relief as a foreign minister, immediatelydenounced the prime minister’s apology as a “serious mistake” before saying, “Such an apology harms IDF soldiers’ motivation and their willingness to go out on future missions, and strengthens the radical elements in the region. Worse still is the fact that the apology also affects Israel’s uncompromising struggle for righteousness, morality and for the morality of its soldiers.”
There was also considerable opposition from Turkey. Erdogan responded to the call somewhat reluctantly, according to Turkish sources, and only because Obama was involved. He accepted the Netanyahu apology but demanded that it first be put in writing before giving his verbal consent, reportedly because he did not trust the Israeli Prime Minister to stick with whatever wording might be agreed upon over the phone. The official Israeli version subsequently appeared in several forms in English on the Israeli Foreign Ministry website before it was agreed to by Ankara. It now reads that “Israel regrets … [due to] a number of operational mistakes … the loss of life or injury.” It agreed to “conclude an agreement on compensation/nonliability. Prime Minister Netanyahu also noted that Israel has substantially lifted the restrictions on the entry of civilian goods into the Palestinians territories, including Gaza…”
The Israeli and U.S. media initially reported that the two countries would restore full diplomatic relations, but that is incorrect. Erdogan has instructed his foreign minister, Ahmet Davutoglu, to establish a fair level of compensation for the families of the Mavi Marmara victims as well as for the shipowners, a sum likely to exceed $20 million, before improving ties in any way. And he has not committed to returning his ambassador to Tel Aviv. Turkey is also monitoring compliance with the pledge to ease entry to Gaza and the West Bank. Davutoglu reportedly sent a strongly worded message to Netanyahu regarding Israel’s new restrictions on Gazan fisherman, which went into effect two days after the three heads of government spoke on the phone.
Israel has also taken note of an independent announcement by Turkey that Erdogan would visit Gaza and the West Bank in April, while there have been rumors in the Turkish media that the current Turkish consul general in Jerusalem, Sakir Ozkan Torunlar, will be re-designated ambassador to Palestine, meaning full recognition of the Palestinian State, with all that implies.
Possibly most important of all is the fact that the Erdogan-Netanyahu agreement did not explicitly mention legal liability. In June 2012 Israel’s own state controller investigatedthe Mavi Marmara incident and, though absolving the military, noted “essential and significant flaws” in the operation as directed by Netanyahu. A simultaneous United Nations investigation called the use of force in the raid “excessive and unreasonable.” The Turkish Justice Ministry completed its own inquiry in the summer of 2012, resulting in criminal charges being filed against four senior Israeli military officers. That trial is scheduled to begin later this year with more than 500 witnesses prepared to provide eyewitness testimony for the in absentia proceedings. It all means that the rapprochement engineered by President Obama between Israel and Turkey is still very much a work in progress, and it is Ankara that is best placed to dictate the course of further developments.
Philip Giraldi, a former CIA officer, is executive director of the Council for the National Interest.
URL to article: http://www.theamericanconservative.com/articles/turkey-cracks-the-whip/
Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspot στις 7:26 μ.μ. 0 σχόλια
Ετικέτες Τουρκία
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

  • Home Page
  • Geopolitics International

Ψάχνεις κάτι στο μπλογκ;

Για επικοινωνία

geopoliticsgr@gmail.com

ΓΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕΣΩ EMAIL

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Θεματολόγιο

  • Α' Παγκόσμιος Πόλεμος (1)
  • Αγγλία (3)
  • Αγκόλα (1)
  • Αζερμπαϊτζάν (18)
  • Αιγαίο (140)
  • Αιγύπτος (16)
  • Αίγυπτος (259)
  • Αιθιοπία (1)
  • Αϊτή (3)
  • Ακτή Ελεφαντοστού (4)
  • Αλάσκα (2)
  • Αλβανία (31)
  • Αλγερία (12)
  • Αμερική (2)
  • Αμπχάζια (2)
  • Άμυνα (2)
  • Ανακοινώσεις (1)
  • Ανατολική Μεσόγειος (12)
  • Ανατολικό Τιμόρ (1)
  • Ανθρώπινα δικαιώματα (1)
  • Ανταρκτική (9)
  • Αποτρεπτικό Δόγμα (1)
  • Αραβική Άνοιξη (7)
  • Αργεντινή (20)
  • Αρκτική (9)
  • Αρμενία (85)
  • Αυστραλία (16)
  • Αυστρία (3)
  • Αφγανιστάν (280)
  • Αφρική (7)
  • Β. Κορέα (98)
  • Β.Κορέα (31)
  • Β' Παγκόσμιος Πόλεμος (39)
  • Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (1)
  • Βαλκάνια (17)
  • Βατικανό (2)
  • Βέλγιο (10)
  • Βενεζουέλα (24)
  • Βιβλιογραφία (297)
  • Βιβλιοπαρουσιάσεις (21)
  • Βιετνάμ (5)
  • Βιρμανία (1)
  • Βολιβία (2)
  • Βόρειος Κορέα (3)
  • Βοσνία (7)
  • Βοσνία - Ερζεγοβίνη (3)
  • Βοσνία – Ερζεγοβίνη (1)
  • Βουλγαρία (17)
  • Βραζιλία (21)
  • Βρετανία (228)
  • Βρετανικές Βάσεις (6)
  • Βυζάντιο (1)
  • Γαλλία (179)
  • Γενοκτονίες (54)
  • Γερμανία (179)
  • Γεωργία (22)
  • γία (1)
  • Γιβραλτάρ (1)
  • Γκουαντανάμο (1)
  • Γουαδελούπη (1)
  • Γουατεμάλα (1)
  • Γουινέα (2)
  • Γουινέα Μπισάου (1)
  • Δανία (9)
  • Διαδίκτυο (122)
  • Διαλέξεις (1)
  • Διάστημα (48)
  • Δίκαιο Θάλασσας (1)
  • Ε.Ε. (5)
  • ΕΕ (316)
  • ΕΕ. Τουρκία (1)
  • Εκδηλώσεις (37)
  • Εκπομπές (10)
  • Εκπομπή (1)
  • Ελβετία (9)
  • Ελλάδα (536)
  • Ελληνοτουρκικά (186)
  • Ενέργεια (68)
  • Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (1)
  • Εξωγήινοι (1)
  • Επανάσταση (1)
  • Επιστήμη (2)
  • Έρευνα Διάσωση (5)
  • Ερυθραία (1)
  • Εσθονία (1)
  • ΕΥΠ (2)
  • Ευρώ (1)
  • Ευρώπη (12)
  • Ευχές (2)
  • Ζιμπάμπουε (1)
  • ΗΑΕ (3)
  • Ημερίδες (1)
  • Ηνωμένο Βασίλειο (2)
  • ΗΠ (1)
  • ΗΠΑ (1190)
  • Θεωρία Διεθνών Σχέσεων (20)
  • Θιβέτ (8)
  • Θράκη (4)
  • ΙΑΕΑ (1)
  • Ιαπωνία (90)
  • Ιερουσαλήμ (1)
  • Ινδία (46)
  • Ινδονησία (5)
  • Ιορδανία (26)
  • Ιράκ (233)
  • Ιράν (549)
  • Ιρλανδία (11)
  • Ισημερινή Γουινέα (1)
  • Ισλάμ (99)
  • Ισλαμαμπάντ (2)
  • Ισλανδία (5)
  • Ισπανία (34)
  • Ισραήλ (711)
  • Ιστορία (122)
  • Ιταλία (43)
  • Καζακστάν (2)
  • Καζαχστάν (3)
  • Καμπότζη (6)
  • Καναδάς (10)
  • Κατάρ (16)
  • Καύκασος (15)
  • Κεντρική Ασία (1)
  • Κένυα (9)
  • Κίνα (253)
  • Κιργιζιστάν (11)
  • Κιργιστάν (6)
  • Κολομβία (9)
  • Κομουνισμός (2)
  • Κονγκό (2)
  • Κόσοβο (27)
  • Κοσσυφοπέδιο (20)
  • Κούβα (17)
  • Κουβέιτ (3)
  • Κουρδικό (199)
  • Κουρδιστάν (22)
  • Κούρδοι (54)
  • Κουρίλες (1)
  • Κροατία (7)
  • ΚΥΚΕΜ (1)
  • Κυπριακό (154)
  • Κύπρος (607)
  • Λαθρομετανάστευση (3)
  • Λατινική Αμερική (1)
  • Λετονία (1)
  • Λευκορωσία (5)
  • Λίβανος (68)
  • Λιβύ (1)
  • Λιβύη (323)
  • Λιθουανία (5)
  • Λόγος (22)
  • Λουξεμβούργο (1)
  • Μ.Ανατολή (2)
  • Μαλαισία (2)
  • Μαλί (6)
  • Μάλι (17)
  • Μάλτα (1)
  • Μαρόκο (5)
  • Μαυριτανία (1)
  • Μαυροβούνιο (3)
  • Μεξικό (6)
  • Μέση Ανατολή (100)
  • Μεσογειακή Ένωση (4)
  • Μιανμάρ (2)
  • ΜΚΟ (1)
  • ΜΜΕ (1)
  • Μογγολία (1)
  • Μοζαμβίκη (1)
  • Μολδαβία (2)
  • Μπαγκλαντές (2)
  • Μπαχρέιν (25)
  • Μπουρκίνα Φάσο (2)
  • Μυστικές υπηρεσίες (159)
  • Ν (1)
  • Ν. Οσετία (1)
  • Ν.Αφρική (5)
  • Ν.Κορέα (56)
  • Ν.Σουδάν (3)
  • Ναμπούκο (1)
  • ΝΑΤΟ (224)
  • Νέα Ζηλανδία (1)
  • Νίγηρας (3)
  • Νιγηρία (16)
  • Νικαράγουα (2)
  • Νορβηγία (15)
  • Νότια Αφρική (1)
  • Νότια Οσετία (2)
  • Νταρφούρ (2)
  • Ντουμπάι (2)
  • ΟΗ (1)
  • ΟΗΕ (110)
  • Οικονομία (73)
  • Ολλανδία (7)
  • Ομάν (1)
  • Ονδούρα (2)
  • Όπλα μαζικής καταστροφής (1)
  • Οργανισμοί (1)
  • Οσετία (1)
  • Ουαζιριστάν (1)
  • Ουγγαρία (6)
  • Ουγκάντα (1)
  • Ουζμπεκιστάν (3)
  • Ουκρανία (23)
  • Ουραγουάη (1)
  • Ουρουγουάη (1)
  • Πακιστάν (144)
  • Παλαιστίνη (18)
  • Παλαιστινιακό (80)
  • Παλαιστίνιοι (82)
  • Πατριαρχείο (16)
  • ΠΓΔΜ (32)
  • Πείνα (3)
  • Πειρατία (6)
  • Περιβάλλον (41)
  • Πετρέλαιο (68)
  • Πόλεμος (1)
  • Πολωνία (15)
  • Πόντος (2)
  • Πορσκλήσεις (1)
  • Πορτογαλία (2)
  • Πουέρτο Ρίκο (1)
  • Προσκλήσεις (358)
  • Πρόσκληση (45)
  • Πυρηνικά Όπλα (93)
  • Πυρηνική Ενέργεια (108)
  • Ρουμανία (8)
  • Ρωσία (492)
  • Ρωσσία (3)
  • Σαουδική Αραβία (53)
  • Σεμινάρια (3)
  • Σένγκεν (1)
  • Σερβία (37)
  • Σιγκαπούρη (1)
  • Σιέρα Λεόνε (1)
  • Σκόπια (1)
  • Σλοβενία (3)
  • Σμύρνη (1)
  • Σομαλία (11)
  • Σουδάν (21)
  • Σουηδία (17)
  • Σρι Λάνκα (3)
  • Συνέδρια (1)
  • Συνεταιρισμός για την Ειρήνη (2)
  • Συρί (1)
  • Συρία (777)
  • Σύρια (1)
  • Ταϊβάν (3)
  • Ταϊλάνδη (8)
  • Ταινίες (1)
  • Ταλιμπάν (73)
  • Τατζικιστάν (1)
  • Τεχνολογία (30)
  • Τουρκία (1958)
  • Τουρκικός τύπος (67)
  • Τουρκμενιστάν (4)
  • Τουρκοκυπριακός τύπος (2)
  • Τουρκοκύπριοι (32)
  • Τρομοκρατία (250)
  • Τσαντ (1)
  • Τσετσενία (5)
  • Τσεχία (5)
  • Τυνησία (48)
  • Υεμένη (101)
  • Φιλιππίνες (3)
  • Φινλανδία (2)
  • Φόκλαντ (5)
  • Φτώχια (2)
  • Φώκλαντ (3)
  • Χαμάζ (1)
  • Χονγκ Κονγκ (3)
  • Ψυχρός Πόλεμος (1)
  • Aφγανιστάν (12)
  • CIA (76)
  • Eκδηλώσεις (1)
  • Eλ Σαλβαδόρ (1)
  • EE (41)
  • FAO (1)
  • FBI (2)
  • FIR (1)
  • HΠΑ (70)
  • ISIS (4)
  • Nabucco (1)
  • NASA (2)
  • NATO (27)
  • OHE (9)
  • South Stream (3)
  • Tουρκία (46)
  • Tουρκικός τύπος (127)
  • Tσεχία (1)
  • Xιλή (2)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

  • ▼  2015 (126)
    • ▼  Σεπτεμβρίου (4)
      • ‘Secret’ History of the Greek Crisis
      • An Economic Hit Man Speaks Out: John Perkins on Ho...
      • The Assad Regime’s Hold on the Syrian State
      • Νέα έγγραφα του Φόρεϊν Όφις για το 1983
    • ►  Ιουλίου (1)
    • ►  Ιουνίου (31)
    • ►  Μαΐου (16)
    • ►  Απριλίου (8)
    • ►  Μαρτίου (24)
    • ►  Φεβρουαρίου (15)
    • ►  Ιανουαρίου (27)
  • ►  2014 (528)
    • ►  Δεκεμβρίου (57)
    • ►  Νοεμβρίου (31)
    • ►  Οκτωβρίου (23)
    • ►  Σεπτεμβρίου (38)
    • ►  Αυγούστου (18)
    • ►  Ιουλίου (30)
    • ►  Ιουνίου (18)
    • ►  Μαΐου (63)
    • ►  Απριλίου (37)
    • ►  Μαρτίου (36)
    • ►  Φεβρουαρίου (50)
    • ►  Ιανουαρίου (127)
  • ►  2013 (1435)
    • ►  Δεκεμβρίου (36)
    • ►  Νοεμβρίου (77)
    • ►  Οκτωβρίου (90)
    • ►  Σεπτεμβρίου (106)
    • ►  Αυγούστου (65)
    • ►  Ιουλίου (95)
    • ►  Ιουνίου (177)
    • ►  Μαΐου (143)
    • ►  Απριλίου (142)
    • ►  Μαρτίου (160)
    • ►  Φεβρουαρίου (163)
    • ►  Ιανουαρίου (181)
  • ►  2012 (2252)
    • ►  Δεκεμβρίου (203)
    • ►  Νοεμβρίου (209)
    • ►  Οκτωβρίου (244)
    • ►  Σεπτεμβρίου (215)
    • ►  Αυγούστου (152)
    • ►  Ιουλίου (170)
    • ►  Ιουνίου (173)
    • ►  Μαΐου (166)
    • ►  Απριλίου (178)
    • ►  Μαρτίου (181)
    • ►  Φεβρουαρίου (152)
    • ►  Ιανουαρίου (209)
  • ►  2011 (2376)
    • ►  Δεκεμβρίου (228)
    • ►  Νοεμβρίου (214)
    • ►  Οκτωβρίου (252)
    • ►  Σεπτεμβρίου (231)
    • ►  Αυγούστου (133)
    • ►  Ιουλίου (118)
    • ►  Ιουνίου (191)
    • ►  Μαΐου (234)
    • ►  Απριλίου (188)
    • ►  Μαρτίου (226)
    • ►  Φεβρουαρίου (171)
    • ►  Ιανουαρίου (190)
  • ►  2010 (1541)
    • ►  Δεκεμβρίου (181)
    • ►  Νοεμβρίου (200)
    • ►  Οκτωβρίου (202)
    • ►  Σεπτεμβρίου (105)
    • ►  Ιουνίου (156)
    • ►  Μαΐου (163)
    • ►  Απριλίου (141)
    • ►  Μαρτίου (181)
    • ►  Φεβρουαρίου (103)
    • ►  Ιανουαρίου (109)
  • ►  2009 (805)
    • ►  Δεκεμβρίου (121)
    • ►  Νοεμβρίου (90)
    • ►  Οκτωβρίου (65)
    • ►  Σεπτεμβρίου (40)
    • ►  Αυγούστου (37)
    • ►  Ιουλίου (46)
    • ►  Ιουνίου (53)
    • ►  Μαΐου (88)
    • ►  Απριλίου (74)
    • ►  Μαρτίου (100)
    • ►  Φεβρουαρίου (52)
    • ►  Ιανουαρίου (39)
  • ►  2008 (217)
    • ►  Δεκεμβρίου (41)
    • ►  Νοεμβρίου (40)
    • ►  Οκτωβρίου (24)
    • ►  Σεπτεμβρίου (12)
    • ►  Αυγούστου (30)
    • ►  Ιουλίου (35)
    • ►  Ιουνίου (8)
    • ►  Μαΐου (14)
    • ►  Απριλίου (13)

OurBanner

Αντιγράψτε τον κώδικα HTML στο μπλογκ σας και θα σας εμφανίσει το banner το οποίο θα παραπέμπει στο "Geopolitics-GR"

website stats
Free Web Counter
HTML Counter

ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΥΧΝΑ

  • Defencenet.gr
  • Foreignpress-gr
  • Greek American News Agency
  • Greek National Pride
  • infognomonpolitics
  • Real Politics
  • Spynews-Gr
  • Stavros Markos
  • STRATEGY-GEOPOLITICS
  • Ανατροπή
  • Αντίβαρο
  • ΔΕΛΤΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΕΥΠ
  • Δικηγόρος του Διαβόλου
  • Διπλωματία
  • Διπλωματικό Περισκόπιο
  • ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
  • ΕΝΔΟΤΟΥΡΚΙΚΑ
  • ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ
  • Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων
  • Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.)
  • Κυπριακό
  • Π α ρ α τ η ρ η τ ή ρ ι ο Τ ο υ ρ κ ί α ς
  • Παναγιώτης Ήφαιστος
  • Πολιτική Ανάλυση
  • Σύνδεσμος Επιτελών Εθνικής Άμυνας
  • Τουρκικά Νέα

Φιλικά Blogs

  • ANemos
  • Antinews
  • Atsarantos
  • BLOG ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ
  • BLOGS-SITES
  • BananiaGr
  • Busy Bee
  • Citypress-gr
  • DrSeeng
  • EpirusGate
  • Fatsa-TV
  • GeNeTistis
  • Give me strength
  • Greek Media on line
  • H σουΐτα
  • Happy Shelly
  • KARATHEODORIS
  • Kapistri
  • Krogias
  • Mousikofiloi
  • Mousikofiloi.Gr
  • Press-Gr
  • SALONICA PRESS
  • Skinious
  • Superfast Lane
  • TRIFYLIANEWS
  • Ta Panta Ola
  • Vavanta
  • endiaferonta.com
  • fthiotidasport
  • kosmosnews
  • naxios
  • pamestoixima
  • vendeta
  • wolf
  • www.olympia.gr
  • Αντιπαρακμή
  • Αρπαχτά
  • Ας μιλήσουμε
  • Δ η μ ο λ ό γ ο ς
  • ΕΓΕΡΣΙΣ
  • ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
  • ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ( ΠΑΤΡΑΣ )
  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΟΥΛΟΙ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ
  • ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  • Ελεύθερος Πολιορκημένος
  • Εναντίον Όλων
  • Επίκαιρο
  • Εχετλαίος
  • Η Αλλη Αποψη
  • Η Διαδρομή
  • Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
  • Η Οδός των Προμηθέων
  • Η καλύβα ψηλά στο βουνό
  • Ηellas-Οrthodoxy
  • ΗΠΕΙΡΟΣ-ΕΛΛΑΣ
  • ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ
  • ΚΑΛΑ ΝΕΑ
  • ΚΡΑΤΥΛΟΣ
  • Κάβο ντόρος-Κάρυστος
  • Και Νου Δου και Light
  • Κουρδιστό Πορτοκάλι
  • Κριτική... ... κινηματογράφου
  • ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ
  • Μiss24gr
  • ΜΑΥΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ
  • ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
  • Μακελειό
  • Ο των Αγράφων και των κάμπων.
  • Π.Σ ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ
  • ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ
  • ΠΡΕΖΑ TV
  • ΠΥΡίΣΠΟΡΟΣ
  • Πάντα επίκαιρο το αίτημα για αλλαγή
  • Παραπολιτική
  • ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΣΥΡΙΖΑ WATCH
  • Σίβυλλα - Sibilla
  • Σαν Σήμερα
  • Σκάνδαλα Κομμάτων
  • Στήλη Άλατος
  • Συλλεκτικό Παζάρι
  • Σύνδεσμος71
  • Τaxalia
  • Τroktiko
  • ΤΟ ΕΧΑΣΕΣ
  • Το Λημέρι
  • Το Τεφτέρι
  • Τρελό Κουνέλι
  • ΥΓΡΟ ΠΥΡ
  • Φιλιατρά News
  • ΨΥΧΟΡΡΕΟΝ ΠΥΡ

Κυπριακά Blogs






Epirus - Ellas

Epirus - Ellas

24gr

24gr

Newcitypress-Gr

Newcitypress-Gr

Busy Bee

Freskoprama

 freskoprama

LEODOKARDOS

Powered by BannerFans.com

Αvragioz

megalopoli

megalopoli

diogenis-press





Ellada Simera

BannerFans.com

ΦΑΚΕΛΟΙ

#Κίνδυνοι για την ασφάλεια του Ελληνισμού της Κύπρου λόγω της τουρκικής κατοχής(Φοίβου Κλόκκαρη Αντιστρατήγου ε.α.)

#Πτυχές ασφάλειας στην λύση του Κυπριακού

#ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ

#Ο πόλεμος Ρωσίας - Γεωργίας

#Η κρίση ΝΑΤΟ - Ρωσίας

# Η γεωπολιτική έκλειψη της Ελλάδας



What is Geopolitics ?

Geopolitics is the study that analyzes geography, history and social science with reference to spatial politics and patterns at various scales (ranging from the level of the state to international). It examines the political, economic (see geoeconomics) and strategic significance of geography, where geography is defined in terms of the location, size, function, and relationships of places and resources.

"In the abstract, geopolitics traditionally indicates the links and causal relationships between political power and geographic space; in concrete terms it is often seen as a body of thought assaying specific strategic prescriptions based on the relative importance of land power and sea power in world history..."

Oyvind Osterud, "The Uses and Abuses of Geopolitics", Journal of Peace Research, no. 2, 1988, p. 192

Ε-Books

  • HUMAN RIGHTS VIOLATIONS IN CYPRUS BY TURKEY
  • Realism and International Relations
  • RUSSIA VS GEORGIA: THE FALLOUT
  • The Mediterranean Geopolitical Structure and the Matter of Resolving the Cyprus Issue
  • Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου
Θέμα Απλό. Από το Blogger.