Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Στην τελική ευθεία η αναθεώρηση


Ολοκληρώθηκε, χθες, στην τουρκική Εθνοσυνέλευση η πρώτη φάση της ψηφοφορίας για το Σύνταγμα

Ολοκληρώθηκε χθες στην τουρκική Εθνοσυνέλευση η πρώτη φάση της ψηφοφορίας για την έγκριση ή την απόρριψη της τροποποίησης 27 άρθρων του Συντάγματος Εβρέν, στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης της κυβέρνησης Ερντογάν. Κατά τη χθεσινή ημέρα, το κυβερνητικό σχέδιο συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία - προφανώς υπερέβη τον αριθμό των 336 βουλευτών του κυβερνώντος Κόμματος της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Δεν συγκέντρωσε όμως για λίγες ψήφους τις 367, σε σύνολο 550 εδρών, που χρειάζονται για την επικύρωση.

Η συζήτηση θα συνεχιστεί την Κυριακή, ημέρα έναρξης της τελικής φάσης της διαδικασίας. Στο διάστημα αυτό, που δεν πρέπει να υπερβεί τις πέντε ημέρες, θα γίνει η τελική ανάγνωση και η δεύτερη ψηφοφορία. Εάν και τότε δεν υπάρξει πλειοψηφία, αλλά ο αριθμός των ψήφων κυμανθεί μεταξύ των 330 το λιγότερο και κάτω από τις 367, τότε ο πρόεδρος Γκιουλ θα προκηρύξει δημοψήφισμα, όπως ορίζει το Σύνταγμα.



Σύμφωνα με προγενέστερες δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, ο χρόνος διεξαγωγής του δημοψηφίσματος προσδιορίζεται στα τέλη Ιουνίου ή τον Ιούλιο. Από το αποτέλεσμά του, διατείνονται ορισμένοι αναλυτές και παρατηρητές, εξαρτάται όχι μόνο η τύχη της αποσπασματικής για την ώρα συνταγματικής αναθεώρησης, αλλά αυτού καθεαυτού του Συντάγματος του στρατηγού Εβρέν (1982). Εκβαση επιτυχής για την κυβέρνηση Ερντογάν στο δημοψήφισμα ίσως ανοίξει τον δρόμο και για την επίσπευση των γενικών εκλογών, λένε οι αναλυτές, που δεν αποκλείουν ωστόσο ο Τούρκος πρωθυπουργός να χρησιμοποιήσει το ωφέλιμο διάστημα έως τις εκλογές του 2011 για να συνεχίσει το δικό του εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα, επικαλούμενος τις επιταγές της Ε.Ε.

Υπενθυμίζεται ότι κυρίως άξονες της παρούσας συνταγματικής αναθεώρησης είναι η μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, η τροποποίηση του συστήματος για την απαγόρευση των κομμάτων -με προεκτάσεις στο Συνταγματικό Δικαστήριο-, η παραπομπή στρατιωτικών σε πολιτικά δικαστήρια. Κυρίως δε η δυνατότητα παραπομπής σε δίκη των πρωτεργατών του πραξικοπήματος της 12ης Σεπτεμβρίου του 1980. Στο συγκεκριμένο σημείο επικράτησε σύγχυση, καθώς η κυβέρνηση παρήλλαξε αιφνιδιαστικά την αρχική της πρόταση. Κατά τη «Χουριέτ», με την παραλλαγή αυτή ναι μεν καταργείται το «προσωρινό» άρθρο 15 του ’82, βάσει του οποίου οι πραξικοπηματίες εξασφάλιζαν την ατιμωρησία, δεν αίρεται όμως το καθεστώς της παραγραφής του αδικήματος.

Το συγκεκριμένο σημείο αποτέλεσε αντικείμενο έντονων συζητήσεων στην Εθνοσυνέλευση και εξίσου έντονων αντιδράσεων εκ μέρους της αξιωματικής και μη αντιπολίτευσης. Ψηφίστηκε από τους 336 του ΑΚΡ, καταψηφίστηκε από το εθνικιστικό ΜΗΡ (70), ενώ απείχε η αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP), το κουρδικό BDP και το Δημοκρατικό Αριστερό Κόμμα (DSP). Από κυβερνητικής πλευράς επικρίθηκε η αποχή της αντιπολίτευσης, από πλευράς CHP η κυβέρνηση κατηγορείται για «άμβλυνση» της στάσης της προς τους πραξικοπηματίες με στόχο να προσελκύσει κεντρώες ψήφους.

Εξάλλου, ο ηγέτης του CHP Ντενίζ Μπαϊκάλ επανέλαβε χθες ότι είναι έτοιμος να προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο, για να κηρύξει άκυρη την κυβερνητική αναθεώρηση εάν αυτή υπερψηφιστεί στην Εθνοσυνέλευση.

Διαβάστε περισσότερα...

Σκληρός νόμος κατά μεταναστών στην Αριζόνα



Α.Ρ.

ΦΟΙΝΙΞ. Διαδηλώσεις εναντίον του πολιτειακού νόμου που υπέγραψε στις 23 Απριλίου η κυβερνήτης της Αριζόνα, Τζαν Μπρούερ, και ο οποίος χαρακτηρίζεται ο σκληρότερος αντιμεταναστευτικός νόμος στην αμερικανική επικράτεια, αναμένονται αύριο, Πρωτομαγιά. Παράλληλα, το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε ότι θα εξετάσει κατά πόσον ο νόμος είναι σύμφωνος προς το Σύνταγμα, ενώ οργανώσεις πολιτών ανακοίνωσαν ότι θα προσφύγουν δικαστικά πριν τεθεί σε ισχύ.

Ο νόμος υποχρεώνει τα αστυνομικά όργανα της Αριζόνα να ελέγχουν τα χαρτιά όσων υπάρχει υποψία ότι μπορεί να μη βρίσκονται νόμιμα στη χώρα. Στην πράξη, όλοι οι πολίτες των οποίων το χρώμα είναι κάπως μελαψό κινδυνεύουν να μεταφερθούν στο κρατητήριο, αν δεν έχουν μαζί τους στοιχεία ταυτότητας.


Ο νόμος πέρασε κάτω από την πίεση της λευκής δεξιάς βάσης, που απείλησε το ρεπουμπλικανικό κογκρέσο και τη Ρεπουμπλικανή κυβερνήτη ότι θα υποστηρίξει άλλους υποψηφίους στις εκλογές του Νοεμβρίου. Οι ισπανόφωνοι, που αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού της Αριζόνα, αντιδρούν σθεναρά δηλώνοντας ότι ο νόμος τούς μετατρέπει αυτομάτως σε πολίτες β΄ κατηγορίας.

Η Αμερικανίδα υπουργός Δικαιοσύνης Τζάνετ Ναπολιτάνο δήλωσε ότι ο νόμος θα τεθεί σε ισχύ ενενήντα ημέρες μετά το κλείσιμο της Βουλής της Αριζόνα για το καλοκαίρι, συνεπώς υπάρχει αρκετός χρόνος για να κριθεί αν είναι ή όχι συμβατός με το Σύνταγμα.

Οργάνωση ισπανόφωνων της Αριζόνα προσέφυγε δικαστικά, υποστηρίζοντας ότι τα ζητήματα προστασίας των συνόρων και μεταναστευτικής πολιτικής είναι αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Παράλληλα, οι αντίπαλοι του νόμου ξεκίνησαν διαδικασία συλλογής 76.000 υπογραφών που απαιτούνται προκειμένου να τεθεί ο νόμος σε δημοψήφισμα.

Το ζήτημα της Αριζόνα αποτελεί υπενθύμιση για τον Λευκό Οίκο του Μπαράκ Ομπάμα ότι εκκρεμεί εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ η υιοθέτηση ομοσπονδιακής μεταναστευτικής νομοθεσίας. Η τελευταία απόπειρα, από τον πρώην πρόεδρο Τζορτζ Μπους, πυροδότησε έντονες διαφωνίες και αντιπαραθέσεις, τόσο στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών όσο και των Δημοκρατικών, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει.

http://news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα σελίδα από Σαρκοζί στις σινογαλλικές σχέσεις



ΠΕΚΙΝΟ. Νέα σελίδα στις σινογαλλικές σχέσεις εγκαινιάζει η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί στην Κίνα. Αυτό δήλωσε ο Κινέζος πρόεδρος Χου Ζιντάο, μετά τη συνάντησή του με τον Γάλλο ομόλογό του, ο οποίος χαρακτήρισε την Κίνα στρατηγικό εταίρο της Γαλλίας και «δύναμη του σήμερα όχι του αύριο».

Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να αφήσουν πίσω τους τις διαφορές τους για το ζήτημα του Θιβέτ ενώ εξέτασαν και το θέμα της επιβολής νέων κυρώσεων στο Ιράν, με αφορμή το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Οι κ. Χου και Σαρκοζί προτίθενται επίσης να συνεργαστούν με στόχο τις μεταρρυθμίσεις στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα. Χθες, ο Γάλλος πρόεδρος ανεμένετο στη Σαγκάη, όπου επρόκειτο να παραστεί στην τελετή έναρξης της παγκόσμιας έκθεσης της Σαγκάης. Προηγουμένως, ο κ. Σαρκοζί είχε επισκεφθεί μετά της συζύγου του, Κάρλας Μπρούνι, το Σινικό Τείχος.


Η επίσκεψη Σαρκοζί στην Κίνα εγγράφεται στο πλαίσιο των προσπαθειών του Παρισιού, για εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, οι οποίες είχαν διαταραχτεί εξαιτίας της στάσης της Γαλλίας στο ζήτημα του Θιβέτ. Υπενθυμίζεται ότι, το 2008, εξόριστοι Θιβετιανοί και Γάλλοι ακτιβιστές είχαν διαμαρτυρηθεί για την κατάσταση στο Θιβέτ κατά τη διάρκεια της ολυμπιακής λαμπαδηδρομίας, με κατεύθυνση το Πεκίνο όπου επρόκειτο να διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ενώ το Πεκίνο είχε επίσης ενοχληθεί και από τις συνομιλίες του Νικολά Σαρκοζί με τον ηγέτη των Θιβετιανών, Δαλάι Λάμα.

Αναφορικά με το Ιράν, ο Νικολά Σαρκοζί τόνισε ότι η Γαλλία κατανοεί πλήρως τη στάση της Κίνας -η οποία, όπως και η Ρωσία, έχει ενστάσεις για την επιβολή νέων κυρώσεων στην Τεχεράνη, εξαιτίας των εμπορικών τους σχέσεων με το Πεκίνο- και προτίθεται να συζητήσει μαζί της το ζήτημα. Επισήμανε ωστόσο ότι, αν ο διάλογος δεν αποφέρει καρπούς, τότε θα πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις.

Αναφερόμενος επίσης στη συνεργασία με την Κίνα, στον τομέα της παγκόσμιας οικονομίας, ο κ. Σαρκοζί τόνισε ότι η Γαλλία ετοιμάζεται να αναλάβει την προεδρία των χωρών του G20, τον ερχόμενο Νοέμβριο, τασσόμενη υπέρ μιας νέας πολυπολικής νομισματικής τάξης. Στην οποία, όπως τονίζεται σε ανακοίνωση του γαλλικού μεγάρου των Ηλυσίων, πριν από την άφιξη του γαλλικού προεδρικού ζεύγους στο Πεκίνο, η Κίνα έχει αποφασιστικό ρόλο. Ενδεικτική της επιθυμίας για στενότερη συνεργασία με την Κίνα είναι η πρωτοβουλία του Γάλλου προέδρου να μην αναφερθεί στο ακανθώδες ζήτημα της αξίας του κινεζικού νομίσματος.

http://news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκία: Αλλάζει ο στόχος στην άσκηση «Αετός της Ανατολίας»

Hürriyet
(28/5/2010)



Άλλαξαν οι στόχοι στην άσκηση ‘Αετός της Ανατολίας’, που συνεχίζεται στο Ικόνιο. Στις προηγούμενες ασκήσεις λαμβάνονταν υπόψη σενάρια για επιχειρήσεις εκτός συνόρων στο Β. Ιράκ. Στη φετινή άσκηση συμπεριελήφθησαν στο σενάριο και συγκρούσεις που μπορεί να γίνουν με τακτικό στρατό. Όταν ορισμένα όπλα επελέγησαν μεταξύ εκείνων που θα καταστήσουν ανενεργά τα συστήματα αεροπορικής άμυνας που βρίσκονται και στα χέρια της Ελλάδας, προέκυψε η υποψία ότι δοκιμάζονται δυνατότητες άμυνας και έναντι της χώρας αυτής.

Αμυντικά συστήματα εδάφους-αέρος και φρεγάτες των Ναυτικών Δυνάμεων έλαβαν για πρώτη φορά μέρος στην άσκηση.



Έγινε γνωστό ότι το Ισραήλ, που δεν λαμβάνει μέρος στις ασκήσεις ‘Αετός της Ανατολίας’ από το 2008, αποτάθηκε για να λάβει μέρος στην εκπαίδευση που θα γίνει τον Οκτώβριο 2010, αλλά δεν δόθηκε ακόμη απάντηση. Σύμφωνα με πληροφορίες σχετικά με την άσκηση, μη επανδρωμένα αεροπορικά μέσα ισραηλινής κατασκευής, που φέρουν τα στοιχεία ASELFLIR 300-4, έλαβαν μέρος. Τα μέσα αυτά, που έγινε γνωστό ότι πήραν την ονομασία «Παρατηρητής», συμπεριελήφθησαν στα αεροπορικά μέσα στις αρχές Απριλίου και έλαβαν μέρος για πρώτη φορά.

Ο Αρχηγός των Αεροπορικών Δυνάμεων, Χασάν Άκσαϊ, σε δηλώσεις του πριν από την άσκηση τόνισε ότι ρίφθηκαν 10 τόνοι βομβών και πρόσθεσε: «Οι αεροπορικές δυνάμεις στο σύνολό τους μπορούν να ρίχνουν σε μια φορά 1.100 τόνους και σε νυχτερινές επιχειρήσεις 700 τόνους βομβών. Μια τέτοια δύναμη αποτελεί τη σημαντικότερη ικανότητα για την εξασφάλιση της αποτρεπτικότητας».

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Τουρκία: Δια νόμου θα φορούν την μαντίλα οι «Πρώτες Κυρίες»



Ενας εισαγγελέας της Άγκυρας απέρριψε προσφυγή που είχε στόχο να απαγορεύσει στις συζύγους του Τούρκου προέδρου και του πρωθυπουργού να φοράνε την ισλαμική μαντίλα στις επίσημες εμφανίσεις τους, αναφέρει σήμερα ο τουρκικός Τύπος.

Η απόφαση ελήφθη στην αρχή της εβδομάδας μετά την προσφυγή ενός γυναικείου συλλόγου, σύμφωνα με τον οποίο οι δύο Πρώτες Κυρίες της Τουρκίας διαπράττουν αδίκημα όταν φορούν την ισλαμική μαντίλα στις επίσημες εμφανίσεις τους στο εξωτερικό ή στις τελετές για τις εθνικές γιορτές της χώρας.


Ενας εισαγγελέας της Άγκυρας όμως εκτίμησε ότι δεν μπορεί να ασκηθεί δίωξη διότι σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα αυτές οι παραβάσεις δεν αποτελούν αδίκημα.

Την ισλαμική μαντίλα απαγορεύεται να φορούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι φοιτήτριες και οι μαθήτριες Λυκείου στα σχολεία και τους χώρους εργασίας τους, όμως δεν δεν απαγορεύεται στην καθημερινή τους ζωή.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Οργή Μάντελσον για παραλληλισμό με την Ελλάδα



Γελοία χαρακτήρισε τη σχετική παρατήρηση ο Βρετανός υπουργός


Με απέχθεια απέρριψε τον παραλληλισμό Ελλάδας - Βρετανίας ο υπουργός Επιχειρηματικότητας Πίτερ Μάντελσον, χαρακτηρίζοντας «απολύτως γελοία» τη σχετική παρατήρηση του εκπροσώπου των Φιλελεύθερων, αρμόδιου για οικονομικά θέματα.

Μιλώντας στο Ρόιτερς, ο εκπρόσωπος Βινς Κέιμπλ επισήμανε τον κίνδυνο η Βρετανία να διολισθήσει σε κρίση ανάλογη με την ελληνική, εάν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για την περικοπή των δαπανών. Κι έτσι το ελληνικό πρόβλημα, εκτός από την αναταραχή που προκάλεσε στα διεθνή χρηματιστήρια, τάραξε λόγω παραλληλισμού και τους Βρετανούς Εργατικούς, που ασθμαίνοντες βλέπουν να πλησιάζει η 6η Μαΐου, κρίσιμη ημέρα εκλογών με αβέβαιη έκβαση.


«Η δική μας κατάσταση στη Βρετανία είναι εντελώς διαφορετική από την κατάσταση στην Ελλάδα. Η βρετανική οικονομία αναπτύσσεται, δυναμώνει και θα συνεχίσει να δυναμώνει στο διάστημα του τρέχοντος έτους. Αντιθέτως η Ελλάδα βρίσκεται σε ύφεση», απάντησε κοφτά ο κ. Μάντελσον, οργισμένος για την παρομοίωση μια ημέρα πριν από τη σημερινή και τελευταία τηλεμαχία των τριών αρχηγών, δηλαδή του πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν, του Ντέιβιντ Κάμερον των Συντηρητικών και του Νικ Κλεγκ των Φιλελεύθερων. Η βρετανική οικονομία, κορυφαίο προεκλογικό θέμα, θα είναι το κύριο αντικείμενο της τηλεμαχίας και προφανώς στο επίκεντρο θα βρεθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα του 11%, το οποίο τα τρία κόμματα έχουν δεσμευτεί να καταπολεμήσουν με περικοπές δαπανών, που ενδέχεται να είναι οι σκληρότερες των τελευταίων 30 ετών - ή οι σκληρότερες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εκτός από τους παραλληλισμούς με την Ελλάδα, τους Εργατικούς «σύγχυσε» και ο Νικ Κλεγκ, ηγέτης των Φιλελεύθερων και ανερχόμενος αστήρ, που σε συνέντευξή του στους Τάιμς είπε ότι οι Εργατικοί είναι υποτονικοί και εφεξής ο προεκλογικός αγώνας διεξάγεται ανάμεσα στους Τόρις και τους Φιλελεύθερους. Ο κ. Κλεγκ με την όλο και υψηλότερη δημοτικότητα ενόχλησε και τον Γκόρντον Μπράουν, λέγοντας ότι θα εξετάσει πιθανή μετεκλογική συνεργασία με τους Εργατικούς, μόνον εάν εκείνος αποχωρήσει. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι στιγμής κανένα κόμμα δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός προτίμησε να μην απαντήσει, στη συνέχεια όμως έκανε γκάφα που κάποιοι πιστεύουν ότι θα του κοστίσει. Στο τέλος προεκλογικής συγκέντρωσης, ο κ. Μπράουν συνομίλησε με κυρία οπαδό των Εργατικών. Στη συνέχεια, όμως, ακούστηκε σε κατ’ ιδίαν συνομιλία να την αποκαλεί θυμωμένος «ρατσίστρια», πράγμα που όλοι και η εν λόγω κυρία πληροφορήθηκαν, διότι ο κ. Μπράουν είχε ξεχάσει να βγάλει το μικρόφωνό του. Την επισκέφθηκε στο σπίτι της και της ζήτησε συγγνώμη, όμως οι εχθροί του δεν έπαψαν χθες να αναφέρονται στον «οργίλο χαρακτήρα και τις κυκλοθυμικές αντιδράσεις του».

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση


Διαβάστε περισσότερα...

Η Μόσχα έδωσε έγγραφα για την ενοχή Στάλιν στο Κατίν



Υστερα από εβδομήντα χρόνια, ο φάκελος με τον αριθμό 1, που αφορά τη σφαγή χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών και διανοουμένων, δόθηκε χθες στη δημοσιότητα με εντολή του προέδρου της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Πρόκειται για σειρά εγγράφων σχετικά με τη σφαγή των 22.000 Πολωνών αξιωματικών στο Κατίν το 1940 από τη μυστική αστυνομία του Στάλιν. Επί δεκαετίες, η ΕΣΣΔ κατηγορούσε τον γερμανικό στρατό για τη σφαγή.

Μόλις τον Απρίλιο 1990 ο τελευταίος ηγέτης της Σοβιετικής Ενωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχε αναγνωρίσει την ευθύνη της χώρας του στη σφαγή των Πολωνών.

Διαβάστε περισσότερα...

Στο Πεκίνο για προσέγγιση ο Σαρκοζί



AFP, A.P., Reuters

ΠΕΚΙΝΟ. Με στόχο να επιβεβαιώσει την επαναπροσέγγιση της Γαλλίας με την Κίνα, μετά την ψυχρότητα του 2008, μετέβη χθες ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί στο Πεκίνο. Πηγές του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσαν στην εφημερίδα Le Monde ότι «η σελίδα έχει γυρίσει, τώρα ξαναρχίζουμε», επισημαίνοντας όμως ότι τα συμφέροντα των δύο χωρών «παρουσιάζουν αποκλίσεις σε τεράστια θέματα».

Στην πρώτη ημέρα της επίσκεψης, ο Σαρκοζί δήλωσε ότι οι δύο χώρες θα εξετάσουν «μια νέα, πολυπολική, νομισματική τάξη πραγμάτων», η οποία να συμβαδίζει με τις παγκόσμιες οικονομικές ανακατατάξεις. Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει συνταχθεί με την αμερικανική θέση, σύμφωνα με την οποία το κινεζικό νόμισμα είναι υποτιμημένο, αλλά ο Γάλλος πρόεδρος απέφυγε κάθε δημόσια άσκηση πίεσης. «Η Γαλλία πιστεύει ότι είναι εντελώς αντιπαραγωγικό να προχωρούμε σε αλληλοκατηγορίες. Είναι πολύ πιο έξυπνο να προετοιμαστούμε για την αναγκαία εξέλιξη του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος τον 21ο αιώνα», δήλωσε.



Στη διάρκεια της τριήμερης επίσκεψης, που περιλαμβάνει και αρκετές στάσεις τουριστικού ενδιαφέροντος, ο Νικολά Σαρκοζί θα επιχειρήσει να πείσει την Κίνα να υποστηρίξει την επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων σε βάρος του Ιράν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Παράλληλα όμως, η αποστολή, που περιλαμβάνει αρκετούς υπουργούς, θα ασχοληθεί με την καλλιέργεια των διμερών οικονομικών σχέσεων. «Το μερίδιο που κατέχει η Γαλλία στην κινεζική αγορά μένει στάσιμο στο 1,3%, πολύ πίσω από το γερμανικό», επισημαίνει η Le Monde, τονίζοντας ότι στην ατζέντα των συζητήσεων βρίσκονται σημαντικές γαλλικές προμήθειες προς την Κίνα στους τομείς της πυρηνικής ενέργειας, της αεροναυπηγικής και του περιβάλλοντος. «Στην πραγματικότητα όμως, η Κίνα αποκτά όλο και μεγαλύτερη τεχνογνωσία στους τομείς στους οποίους ειδικεύεται η Γαλλία, όπως η πυρηνική ενέργεια, οι σιδηρόδρομοι και η αεροναυπηγική», επισημαίνει η εφημερίδα.

Το 2008, η Κίνα είχε καταστήσει απόλυτα σαφή τη δυσαρέσκειά της προς το Παρίσι, μετά τη συνάντηση του Νικολά Σαρκοζί με τον εξόριστο πνευματικό ηγέτη του Θιβέτ, Δαλάι Λάμα.

http://news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

ASALA: Η Τουρκία θα διαλυθεί




NTV
(28/4/2010)



H οργάνωση ASALA σε ανακοίνωση, που εξέδωσε πρόσφατα, διατύπωσε και πάλι το αίτημά της για τα εδάφη της Τουρκίας.

Στη σχετική είδηση αναφέρεται ότι η αρμενική τρομοκρατική οργάνωση ASALA, που δολοφόνησε 47 Τούρκους διπλωμάτες, εξέδωσε ανακοίνωση μέσω των αρμενικών ειδησεογραφικών πρακτορείων με την ευκαιρία της 95ης επετείου των γεγονότων του 1915 και της 35ης επετείου της σύστασης της οργάνωσης.

Η ASALA ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί και γνωστοποίησε ότι θα πρέπει να διασωθούν τα εδάφη, τα οποία ισχυρίζεται ότι ανήκουν στους Αρμενίους.

Στην ανακοίνωση χρησιμοποιήθηκε η εξής φράση: «Έναντι των ισχυρών μας επιθέσεων το τουρκικό κράτος πανικοβλήθηκε και αναγκάστηκε να δώσει μια νέα μορφή στην πολιτική του, που παρέβλεπε τους Αρμενίους. Η Ανατολική Τουρκία είναι η χιλιόχρονη πατρίδα του αρμενικού λαού».


Η ASALA προέβη σε έκκληση για τη διάσωση των εδαφών και τη συνέχιση του αγώνα για την αναγνώριση της γενοκτονίας. Με την ανακοίνωση ζητήθηκε η κυβέρνηση του Ερεβάν να εναρμονίσει την πολιτική της με τη Διασπορά.

Ειδικότερα, στην ανακοίνωση αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Το 1975 ξεκινήσαμε μια νέα περίοδο αγώνα και περάσαμε από τα λόγια στις πράξεις. Έναντι των μη αναμενόμενων, ισχυρών και σκληρών επιθέσεών μας, το τουρκικό κράτος πανικοβλήθηκε και αναγκάστηκε να δώσει νέα μορφή στην πολιτική του, με την οποία παρέβλεπε τους Αρμενίους. Τα παιδιά αυτών που είχαν σφαγιαστεί άρχισαν να μιλάνε με την Τουρκία με τη γλώσσα της ισχύος. Κατ’ αυτό τον τρόπο όλος ο κόσμος κατάλαβε ότι ο αρμενικός λαός ζει ακόμη και είδε ότι διεκδικεί τα δικαιώματά του. Η νέα γενιά των νέων Αρμενίων, η οποία κατάλαβε ότι δεν μπορεί να φέρει πίσω τα 60 χρόνια που χάθηκαν, αποδέχθηκε να ζήσει στις φυλακές και να πεθάνει επειδή πίστεψε ότι θα οδηγήσει τον αρμενικό λαό σε ένα θετικό μέλλον».

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλη αντίδραση για την άσκηση στο Ισραήλ

Akşam
(28/4/2010)



Η κοινή στρατιωτική άσκηση των συνοριακών μονάδων Συρίας – Τουρκίας έγινε αιτία να αυξηθεί η πίεση στο Ισραήλ. Αρμόδιοι της ισραηλινής κυβέρνησης ανέφεραν ότι ανησυχούν από το ενδεχόμενο μήπως η Τουρκία «διολισθήσει» προς τη Συρία τη στρατιωτική τεχνογνωσία που έχει λάβει από το Ισραήλ.

Η άσκηση πρόκειται να πραγματοποιηθεί μεταξύ 27 – 29 Απριλίου στις περιοχές Γιούκτσεπε και Ιαναλί του Νομού Κίλις και αποβλέπει στην αύξηση της φιλίας, της συνεργασίας και της ασφάλειας μεταξύ των συνοριακών μονάδων των δύο χωρών. Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στην εν λόγω άσκηση από τουρκικής πλευράς θα συμμετάσχουν δύο συνοριακές μονάδες και από συριακής πλευράς μία. Στη συνέχεια, η εφημερίδα παραθέτει σχετικά αποσπάσματα από δημοσιεύματα των εφημερίδων Yedioh Ahronot και Arutz Sheva.


Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Η Χεζμπολάχ θα συνεxίσει να εξοπλίζεται


Η Χεζμπολάχ καταγγέλλει τις αμερικανικές κατηγορίες και δηλώνει ότι θα συνεχίζει να εξοπλίζεται.

Η σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου που κατηγορείται από την Ουάσινγκτον ότι συγκεντρώνει όπλα, δήλωσε ότι θα συνεχίσει να εξοπλίζεται για την προστασία της, σε δηλώσεις της που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα.

«Η επιλογή μας πάντα ήταν να λαμβάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα όπλα για την αντίσταση», δήλωσε ο βουλευτής της Χεζμπολάχ Χάσαν Φαντλάχα στην εφημερίδα As-Safir του Λιβάνου που γράφει στην πρώτη της σελίδα «Η απάτη της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ για τους πυραύλους μέχρι τα πρόθυρα του πολέμου».



Ο Φαντλάχα είπε ότι τα όπλα της Χεζμπολάχ δεν έχουν καμιά σχέση με τον «εξοπλισμό» και τα «εγκλήματα» των ΗΠΑ και του συμμάχου τους, του Ισραήλ.

Το επίπεδο του εξοπλισμού του κινήματος δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνο των «ΗΠΑ που χρησιμοποιούν τα όπλα στα εγκλήματα τους εναντίον των λαών ανά τον κόσμο, τη Χιροσίμα, τους 100.000 μάρτυρες που σκοτώθηκαν στο Ιράκ, περνώντας από δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στην Παλαιστίνη, στο Λίβανο και το Αφγανιστάν», είπε σύμφωνα με την εφημερίδα As-Safir που πρόσκειται στη Χεζμπολάχ.

«Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στα όπλα που χρησιμεύουν μόνο για εισβολή, κατοχή και επίθεση, όπως αυτές των ΗΠΑ και του συμμάχου τους του Ισραήλ, και τα όπλα της αντίστασης που προασπίζει, προστατεύει και απελευθερώνει», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος τη Χεζμπολάχ που παρουσιάζεται στον Λίβανο ως το κίνημα της «αντίστασης» απέναντι στο Ισραήλ.

Την Τρίτη ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς κατηγόρησε το Ιράν και τη Συρία ότι προμηθεύουν τη Χεζμπολάχ με ρουκέτες και πυραύλους.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Η Θάλασσα Μπάρεντς τελικά οριοθετήθηκε



ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, Reuters

ΟΣΛΟ. Ρωσία και Νορβηγία κατέληξαν χθες σε προκαταρκτική συμφωνία για την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων τους, στη Θάλασσα Μπάρεντς της Αρκτικής. Είναι διαπιστωμένο ότι στην περιοχή βρίσκονται τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, τα οποία έχουν γίνει πλέον άμεσα εκμεταλλεύσιμα λόγω της τήξης των πάγων στον Αρκτικό κύκλο. Ωστόσο, οι δύο χώρες αδυνατούσαν μέχρι στιγμής να προβούν σε εκτεταμένες επιχειρήσεις εξόρυξης, λόγω της διένεξής τους για τον καθορισμό ζωνών αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης, η οποία διαρκούσε επί 40 χρόνια. Η χθεσινή -«ιστορική» όπως χαρακτηρίστηκε- συμφωνία ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποίησε ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεβ, στο Οσλο, όπου συναντήθηκε με τον Νορβηγό πρωθυπουργό Γενς Στόλτενμπεργκ. Αμφότεροι δεν έκρυψαν την ικανοποίησή τους, καθώς ο καθορισμός των συνόρων στη Θάλασσα Μπάρεντς ήταν το πλέον ακανθώδες ζήτημα στις διμερείς σχέσεις Νορβηγίας και Ρωσίας.


Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλο μέρος της επίδικης μέχρι πρότινος θαλάσσιας περιοχής βρίσκεται μεταξύ ενός κοιτάσματος φυσικού αερίου, τα δικαιώματα του οποίου ανήκουν στη ρωσική Gazprom και είναι αρκετά πλούσιο ώστε να καλύψει τις ανάγκες ολόκληρου του πλανήτη επί ένα χρόνο και δύο κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανήκουν στη νορβηγική Statoil. Σύμφωνα με τον διακανονισμό που επιτεύχθηκε, η έκταση των 176.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που καλύπτει η Μπάρεντς θα χωριστεί περίπου στη μέση μεταξύ Ρωσίας και Νορβηγίας. Επίσης, μέχρι το τέλος του έτους, θα έχουν θεσπιστεί σαφείς κανόνες και διαδικασίες για τη διαχείριση των αποθεμάτων υδρογονανθράκων που εκτείνονται και στις δύο ζώνες, ενώ Οσλο και Μόσχα θα συνεργαστούν και για την αλιευτική εκμετάλλευση στην περιοχή. Οπως διασαφήνισαν οι δύο ηγέτες, η συμφωνία που επιτεύχθηκε είναι συμβατή με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Ωστόσο, παραμένει αμφίβολο αν θα εκτονωθεί η ένταση στην ευρύτερη περιοχή της Αρκτικής, όπου Καναδάς, ΗΠΑ, Δανία, Νορβηγία και Ρωσία ερίζουν για την εκμετάλλευση των 90 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου που βρίσκονται στον πυθμένα της.

http://news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Χωρίς πνοή η αντιπολίτευση στο Ιράν

Χαμηλό το ηθικό των μεταρρυθμιστών μετά τη μαζική καταστολή από τις κυβερνητικές δυνάμεις

Reuters, AP, AFP


ΤΕΧΕΡΑΝΗ. Διαδηλώσεις για την πρώτη επέτειο των αμφιβόλου νομιμότητας προεδρικών εκλογών, στις 12 Ιουνίου, εξήγγειλε χθες η ιρανική αντιπολίτευση. Aναλυτές παρατηρούν ότι το ηθικό της μεταρρυθμιστικής αντιπολίτευσης βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα, μετά τη μαζική και θανατηφόρα καταστολή που υπέστησαν οι οπαδοί της από τις κυβερνητικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα όμως, η ιρανική κυβέρνηση, παρότι διατηρεί τον έλεγχο, δεν διαθέτει την αυτοπεποίθηση που θα της χάριζε η πλατιά λαϊκή υποστήριξη. «Η ιρανική κοινωνία είναι πυριτιδαποθήκη οικονομικής δυσπραγίας, πολιτικής οργής και κοινωνικής δυσαρέσκειας», δήλωσε ο Καρίμ Σαντζανπούρ του Ιδρύματος Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη.


Οι δύο ηττημένοι των περυσινών προεδρικών εκλογών, Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί και Μεχντί Καρουμπί, κάλεσαν χθες την αντιπολίτευση να βγει ξανά στους δρόμους στις 12 Ιουνίου. «Καλούν οργανώσεις, ομάδες και κόμματα της αντιπολίτευσης να αποστείλουν αιτήσεις για διαδήλωση στο υπουργείο Εσωτερικών», ανακοινώθηκε μετά τη συνάντηση των δύο ανδρών.

Ομως, όπως επισημαίνει ανάλυση του πρακτορείου Ρόιτερς, οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης μοιάζουν αποπροσανατολισμένες και ανίκανες να συγκαλέσουν τις μαζικές διαδηλώσεις που απέσπασαν την παγκόσμια προσοχή μετά τις περυσινές προεδρικές εκλογές. Η τελευταία έκκληση για μαζική διαδήλωση ήταν στις 11 Φεβρουαρίου, στην επέτειο της ισλαμικής επανάστασης. Την ημέρα εκείνη, τα φιλοκυβερνητικά πλήθη ήταν σαφώς πολυπληθέστερα, ενώ οι διαδηλωτές της αντιπολίτευσης διασκορπίστηκαν με δακρυγόνα πριν καν συγκεντρωθούν. «Συνέχεια φοβάμαι ότι θα με συλλάβουν», δήλωσε δημοσιογράφος που υποστηρίζει το μεταρρυθμιστικό στρατόπεδο, τηρώντας, για ευνόητους λόγους, την ανωνυμία του.

Οι Αρχές, που ισχυρίζονται ότι οι εκλογές ήταν δίκαιες, δεν έχουν συλλάβει τον Μουσαβί ή τον Καρουμπί, αλλά έχουν φυλακίσει πολλούς στενούς συνεργάτες τους, έχουν κλείσει πάνω από δέκα έντυπα που πρόσκεινται στους μεταρρυθμιστές και έχουν απαγορεύσει δύο μεταρρυθμιστικά κόμματα.

Ο αναλυτής Σαντζανπούρ τόνισε ότι οι υποστηρικτές της κυβέρνησης είναι πολύ πιο προετοιμασμένοι «να σκοτώσουν και να σκοτωθούν για τα πιστεύω τους», παράγοντας πιο αποφασιστικός από την αριθμητική ισχύ της αντιπολίτευσης, την οποία η κυβέρνηση αναγνωρίζει απαγορεύοντας τις ελεύθερες συναθροίσεις. «Η προτεραιότητά τους δεν είναι να τους αγαπούν αλλά να τους φοβούνται, και ως προς αυτό έχουν πετύχει», προσέθεσε. Από τον περασμένο Ιούνιο, έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω από 80 διαδηλωτές, εκατοντάδες βρίσκονται στη φυλακή, ενώ δύο έχουν καταδικαστεί σε θάνατο και έχουν εκτελεστεί.Χωρίς πνοή η αντιπολίτευση στο Ιράν
Χαμηλό το ηθικό των μεταρρυθμιστών μετά τη μαζική καταστολή από τις κυβερνητικές δυνάμεις

http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Στη Χιλή το ισχυρότερο τηλεσκόπιο




Στην έρημο Ατακάμα θα κατασκευαστεί έως το 2018 το ευρωπαϊκό E-ELT, κόστους ενός δισ. ευρώ

BBC

ΜΟΝΑΧΟ. Την τοποθεσία κατασκευής του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου στον κόσμο επέλεξε η Ευρώπη. Το τηλεσκόπιο θα κατασκευασθεί στην περιοχή Τσέρο Αρμαζόνες, όρος με υψόμετρο 3.000 μέτρων στην έρημο Ατακάμα της Χιλής. Το τηλεσκόπιο E-ELT (Ευρωπαϊκό Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο) θα διαθέτει κύριο κάτοπτρο διαμέτρου 42 μέτρων, ενώ αστρονόμοι εκτιμούν ότι το τηλεσκόπιο νέας γενιάς θα είναι τόσο ισχυρό, που θα είναι ικανό να καταγράψει απευθείας εικόνες βραχωδών πλανητών έξω από το ηλιακό μας σύστημα.

Το E-ELT θα είναι επίσης ικανό να προσφέρει συγκεκριμένες πληροφορίες για την υφή μαύρων τρυπών, τον σχηματισμό γαλαξιών, τη μυστηριώδη «σκοτεινή ύλη» που καταλαμβάνει το Διάστημα, αλλά και την ακόμη πιο μυστηριώδη «σκοτεινή δύναμη», που φαίνεται ότι οδηγεί το σύμπαν σε διαρκή και επιταχυνόμενη επέκταση. Το φιλόδοξο πρόγραμμα E-ELT είναι σχεδιασμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι παρατηρήσεις των αρχέγονων γαλαξιών που θα εξασφαλίσει να βοηθήσουν την επιστημονική κοινότητα να καταλάβει πώς ακριβώς σχηματίστηκαν και αναπτύχθηκαν τα αστρικά αυτά σώματα. Το E-ELT θα αποτελέσει επίσης μοναδικό εργαλείο για την καταγραφή της μεταβολής των διάφορων χημικών στοιχείων στο Σύμπαν και την κατανόηση της γέννησης άστρων στο εσωτερικό των γαλαξιών. Ενας από τους πλέον συναρπαστικούς στόχους του E-ELT είναι η απευθείας μέτρηση της επιτάχυνσης της επέκτασης του Σύμπαντος, που θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στην ίδια την αντίληψή μας για το Σύμπαν.


Η υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου (ESO), που διαχειρίζεται το πρόγραμμα του E-ELT, ανέφερε ότι σχεδιάζει να εγκαινιάσει το έργο μέχρι το 2018. Το συνολικό κόστος κατασκευής εκτιμάται στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Η επιλογή της ερήμου στη Χιλή έγινε αφού το διοικητικό συμβούλιο της υπηρεσίας ESO μελέτησε επί σειρά ετών εναλλακτικές γεωγραφικές τοποθεσίες στη Χιλή και στα ισπανικά Κανάρια νησιά. Η περιοχή Τσέρο Αρμαζόνες βρίσκεται 20 χλμ. από το Τσέρο Παρανάλ, όπου η ESO διατηρεί το άλλο της μεγάλο τηλεσκόπιο. Οπως και το Παρανάλ, η περιοχή του Αρμαζόνες χαρακτηρίζεται από τις σχεδόν τέλειες συνθήκες παρατήρησης, με 320 νύχτες καθαρού ουρανού κατά μέσο όρο τον χρόνο. Το γνωστό σε όλη τη Λατινική Αμερική ξηρό κλίμα της ερήμου Ατακάμα σημαίνει ότι η ποσότητα υδρατμών στην ατμόσφαιρα είναι απειροελάχιστη, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο την παραμόρφωση που υφίσταται το φως των αστέρων, όταν αυτό γίνεται αντικείμενο παρατήρησης μέσα από τη γήινη ατμόσφαιρα.

Τα συνδεδεμένα μεταξύ τους κάτοπτρα του E-ELT θα επιτρέπουν στο τηλεσκόπιο να συλλέγει 15 φορές περισσότερο φως απ’ ό,τι τα μεγαλύτερα οπτικά τηλεσκόπια που λειτουργούν σήμερα στον κόσμο, ενώ η ευκρίνεια των εικόνων που θα μεταδίδει θα είναι και αυτή 15 φορές μεγαλύτερη από την ευκρίνεια των εικόνων του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ. Το E-ELT δεν είναι παρά ένα από τα φιλόδοξα προγράμματα που σχεδιάζει η Ευρώπη για τα ερχόμενα 20 χρόνια και περιλαμβάνουν συστήματα πανίσχυρων λέιζερ και την κατασκευή του μεγαλύτερου παγοθραυστικού σκάφους στον κόσμο.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Το φλερτ Κατάρ - Τουρκίας και πού «κολλά» η Κύπρος

Πού αποσκοπεί η τεράστια επένδυσή του στο νησί μας και ποιοι οι άξονες της στρατηγικής του εμιράτου στην περιοχή.

Της Χρύσως Αντωνιάδου

ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΟΥ ΕΜΙΡΑΤΟΥ

Θέλει να διαδραματίσει το ρόλο του ισχυρού παίκτη του φυσικού αερίου στην περιοχή, με απώτερο στόχο τις αγορές του κόσμου

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Το Κατάρ δεν επιλέγει την Κύπρο μόνο και μόνο για τα… ωραία της μάτια, ούτε επειδή είναι ο ελκυστικότερος τουριστικός προορισμός της Μεσογείου. Το Κατάρ επιλέγει την Κύπρο και ενδιαφέρεται για το νησί μέσα στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής του. Μιας στρατηγικής του που αποσκοπεί:

Πρώτο, στη διείσδυση και στην πρωτοκαθεδρία του στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με επίκεντρο την ενέργεια και το φυσικό αέριο.

Δεύτερο, στον επιχειρηματικό του «συνεταιρισμό» με ευρωπαϊκή χώρα, ώστε να καταστεί ευκολότερη η διείσδυσή του στην ευρωπαϊκή αγορά.

Τρίτο, στη διασφάλιση καλών σχέσεων με την Κύπρο, μιας χώρας με την οποία υπάρχει ανοικτή πληγή με έναν άλλο μεγάλο εμπορικό του συνέταιρο, την Τουρκία.

Το Κατάρ, που θεωρείται από τους μεγαλύτερους παραγωγούς φυσικού αερίου και που προμηθεύει την παγκόσμια αγορά με το 30% της παραγωγής, ενδιαφέρεται να καταστεί ένας ισχυρός παίκτης στην περιοχή και να χρησιμοποιήσει τις χώρες της περιοχής ως δίαυλο για τα ανοίγματά του όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ.


Έτσι «κλειδώνει» μια τεράστια συμφωνία τον περασμένο Αύγουστο με την Τουρκία, που επίσης προσδοκά και κινείται συνεχώς με συμμαχίες με γειτονικές μουσουλμανικές χώρες, για να καταστεί ο κυρίαρχος της ενέργειας στην περιοχή. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια προσπαθεί να «εκμεταλλευτεί» με «πάρε - δώσε» τη σχέση της με το Κατάρ.

Η Κύπρος δεν αποτελεί αυτοσκοπό για το Κατάρ, μιας και η αγορά της είναι λιλιπούτεια για την εξαγωγή του φυσικού του αερίου σε σύγκριση με τις τεράστιες και αχανείς αγορές που το ενδιαφέρουν. Ωστόσο η Κύπρος έχει ένα γερό χαρτί, ένα μυστικό κλειδί, που θα βοηθήσει τη χώρα στην υλοποίηση των σχεδίων της και κυρίως αυτών που σχετίζονται και συνδέονται με το deal με την Τουρκία.

Τον έλεγχο έχει η Τουρκία
H Τουρκία προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση και με μαεστρικό τρόπο επεχείρησε ένα διπλωματικό άνοιγμα προς το Κατάρ. Πρότεινε την επέκταση του αγωγού Ναμπούκο και στο Κατάρ. Μάλιστα, για να δελεάσει τη χώρα, εμπλούτισε την πρότασή της με την εισήγηση προς το Κατάρ να διασυνδεθεί με το λιμάνι του Τσεϊχάν. Ένα λιμάνι υψίστης σημασίας, αφού από εκεί μπορεί να γίνεται η μεταφορά των ενεργειακών πόρων του Κατάρ.

Το Τσεϊχάν απέναντι από την Καρπασία
Πού, όμως, κολλά η Κύπρος, σε αυτά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα του Κατάρ και της Τουρκίας και κυρίως στη δελεαστική πρόταση της τελευταίας προς το αραβικό εμιράτο, να χρησιμοποιεί το λιμάνι του Τσεϊχάν; Το Τσεϊχάν βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη χερσόνησο της κατεχόμενης Καρπασίας και θεωρείται το δυνατό χαρτί της Άγκυρας. Και αυτό επειδή, μέσα στα πλαίσια της ενεργειακής πολιτικής της, προσδοκά να το μετατρέψει σε ενεργειακό δίαυλο, ώστε να ελέγχει ταυτόχρονα και τα κοιτάσματα που πολύ πιθανόν να εντοπιστούν στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ακόμη από εκεί θέλει να «κόβει» μάτι στις ενεργειακές κινήσεις των άλλων παικτών της περιοχής, όπως είναι το Ισραήλ, ο Λίβανος και η Αίγυπτος.

Σχέση καλής γειτονίας
Το Κατάρ, λοιπόν, θέλει να διασφαλίσει μια σχέση καλής γειτονίας με την Κύπρο, μια και τα συμφέροντά του τώρα επεκτείνονται στην καρδιά τής Ανατολικής Μεσογείου.
Παράλληλα, όμως, η Τουρκία, θέλοντας να έχει από κοντά τούς Καταριανούς, προσδοκά ότι το Κατάρ όπως και η Συρία θα ενωθούν με τον αγωγό Ναμπούκο. Ήδη έχει γίνει συμφωνία για τη δημιουργία ενός αγωγού φυσικού αερίου, που θα ενώνει το Κατάρ με την Τουρκία. Μια συμφωνία που επετεύχθη κατά την πρόσφατη επίσκεψη του εμίρη του Κατάρ στη χώρα. Επίσης συστάθηκε μια επιτροπή εργασίας μεταξύ των δύο χωρών, που θα εξετάσει το θέμα LNG (υγροποιημένου φυσικού αερίου), το οποίο συμπεριλαμβάνεται στις ανάγκες της Τουρκίας.

Όλα συνηγορούν στο ότι η συμφωνία αυτή εντάσσεται στην προσπάθεια που καταβάλλει η Άγκυρα να καθιερωθεί ως η υπ’ αριθμόν ένα διαμετακομιστική χώρα στον ενεργειακό χάρτη παγκόσμια, ενισχύοντας τη γεωστρατηγική της θέση.



Ο αγωγός Ναμπούκο
Τον περασμένο Ιούλιο υπογράφτηκε στην Άγκυρα η συμφωνία - πλαίσιο για τα δικαιώματα συνεκμετάλλευσης του φυσικού αερίου που, σύμφωνα με το σχέδιο, προγραμματίζεται να περάσει μέσα από πέντε χώρες: Την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και την Αυστρία.

Ο αγωγός Ναμπούκο στηρίζεται από την Ε.Ε. και από τις ΗΠΑ και στοχεύει στην απεξάρτηση της γηραιάς ηπείρου από τη ρωσική ενεργειακή.

Η κατασκευή του αναμένεται να αρχίσει το 2011 και η λειτουργία του το 2014, ενώ σε δεύτερη φάση θα περάσει και μέσω της Γεωργίας και του Ιράν. Το συνολικό μήκος θα φτάσει τα 3.300 χιλιόμετρα, ο αριθμός των αγωγών τους 20.000 και το κόστος θα ξεπεράσει τα 8 δισ. ευρώ.

Το φυσικό αέριο θα έρχεται από το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που διαθέτει από τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο.

Η Τουρκία προσδοκά να ελέγχει πλήρως την κατάσταση, αφού θα είναι η χώρα μέσα από την οποία θα περάσει το μεγαλύτερο τμήμα του αγωγού, πράγμα που αναβαθμίζει και την παρουσία της όχι μόνο στην περιοχή αλλά και στην Ε.Ε.

Κλείδωσε και επιχειρηματικό άνοιγμα στην Ελλάδα με επενδύσεις
Στο μεταξύ, το Κατάρ ακολουθώντας τη στρατηγική της πορείας του προς την Ευρώπη, στα Βαλκάνια αλλά και σε άλλες αγορές του κόσμου, έχει «κλειδώσει» και το επιχειρηματικό του άνοιγμα με την Ελλάδα. Δρομολογείται μια μεγάλης κλίμακας επένδυση στον τομέα της ενέργειας, συνολικού ύψους 3 δισ. ευρώ, στο λιμάνι του Αστακού στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας. Πρόκειται για τη μοναδική Ναυτική και Βιομηχανική Περιοχή στην Ελλάδα με δικό της λιμάνι πολλαπλών χρήσεων. Η απόκτησή της εξασφαλίζει στο Κατάρ ένα σημαντικό σημείο εισόδου σε χώρα της Ε.Ε.

Στην περιοχή πρόκειται να δημιουργηθεί ένας μεγάλος τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου LΝG, ο οποίος θα τροφοδοτείται με καύσιμο από το αραβικό εμιράτο, μια μονάδα ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου, της οποίας το παραγόμενο διοξείδιο του άνθρακα θα χρησιμοποιείται για την παραγωγή βιοκαυσίμων από φύκια.

Η ανακοίνωση της επένδυσης έγινε τον περασμένο μήνα στην Ελλάδα από τον Υπουργό Επικρατείας κ. Χάρη Παμπούκη. Προηγήθηκε η επίσκεψη στο Κατάρ τού Υφυπουργού Εξωτερικών, κ.Σπύρου Κουβέλη, όπου και έγινε η αρχική συμφωνία. Μέσω των επενδύσεων αυτών υπολογίζεται ότι θα δημιουργηθούν στην περιοχή του Αστακού 1.500 θέσεις μόνιμης απασχόλησης.

Ο σταθμός αυτός δεν θα καλύπτει μόνο τις ανάγκες της ντόπιας αγοράς αλλά θα γίνονται εξαγωγές και στη Δυτική Ευρώπη. Το σχέδιο προβλέπει τη σύνδεση του τερματικού μέσω ενός αγωγού με τον ελληνο-τουρκοϊταλικό αγωγό (ΙΤGΙ), που αρχικά προοριζόταν να μεταφέρει στις αγορές της Δύσης αέριο της Κασπίας. Στόχος των επενδυτών είναι μέσω του αγωγού να μεταφέρεται στην Ευρώπη και αέριο του Κατάρ. Το έργο στον Αστακό αναμένεται να ολοκληρωθεί στη διετία 2013 - 1014.

Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ



του Ανδρέα Πενταρά*



Στην επιστολή που έστειλε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ με αφορμή την εκλογή Έρογλου και τη προοπτική πορείας των συνομιλιών, αναφέρεται σε δύο σημεία στη μελλοντική ασφάλεια της Κύπρου που θα πρέπει να συζητηθεί σε μια διεθνή διάσκεψη για το Κυπριακό. Έως εδώ καλά, αν δεν είχε προηγηθεί η συμφωνία του κ. Χριστόφια με τον κ.Ταλάτ για τη πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου μετά τη λύση. Προφανώς, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν γνωρίζει –και δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει – εξειδικευμένα ζητήματα του διεθνούς δικαίου σαν αυτά που αναφέρονται στην άμυνα και ασφάλεια των κρατών. Ο πρόεδρος όμως έχει συμβούλους, έχει διαπραγματευτική ομάδα η οποία οφείλει να τον συμβουλεύει και να τον καθοδηγεί όταν αναφέρεται ή καταπιάνεται με τέτοια ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση όμως η ευθύνη παραμένει στον ίδιο.


Θα έπρεπε λοιπόν ο πρόεδρος να γνωρίζει ότι το διεθνές δίκαιο καθορίζει ένα και μοναδικό τρόπο ασφάλειας και άμυνας των κρατών. Την τήρηση από τα ίδια τα κράτη δικών τους Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό καθορίζεται στο άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ, το οποίο επιτρέπει στα κράτη να κάνουν χρήση ένοπλης βίας στη περίπτωση που υποστούν εξωτερική επίθεση. Αυτό είναι το επωνομαζόμενο δικαίωμα της ατομικής αυτοάμυνας. Περαιτέρω, ο καταστατικός χάρτης επιτρέπει το δικαίωμα της συλλογικής αυτοάμυνας, στη περίπτωση που το κράτος έχει συνάψει αμυντικές συμφωνίες με άλλα κράτη, ή είναι ενταγμένο σε συλλογικά συστήματα ασφάλειας, οργανισμούς, κλπ και με τη προϋπόθεση ότι αυτές οι συμφωνίες ή τα καταστατικά των οργανισμών έχουν κατατεθεί σύμφωνα με το άρθρο 102 στη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ και έχουν καταστεί μέρος του διεθνούς δικαίου. Η νομιμοποίηση συνεπώς της συλλογικής αυτοάμυνας προϋποθέτει την άσκηση από το κράτος της ατομικής αυτοάμυνας, κάτι που δεν μπορεί να γίνει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο σε όλα τα κείμενα αμυντικών συμφωνιών ή καταστατικών χαρτών συλλογικών συστημάτων ασφαλείας ή άλλων οργανισμών, γίνεται αναφορά στο άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη (δικαίωμα αυτοάμυνας). Η ίδια πρόνοια υπάρχει και στη συνθήκη της Λισαβόνας η οποία προβλέπει στο άρθρο 42 τη ρήτρα της αμοιβαίας αρωγής στη περίπτωση που κράτος μέλος υποστεί επίθεση, με τη προϋπόθεση βέβαια ότι το κράτος αυτό θα ασκήσει πρώτα το δικαίωμα της αυτοάμυνας. Με λίγα λόγια, το ίδιο το διεθνές δίκαιο θέτει σαν αναγκαία και αποκλειστική προϋπόθεση για την ασφάλεια των κρατών, την τήρηση από τα ίδια τα κράτη δικών τους Ενόπλων Δυνάμεων. Η υποχρέωση αυτή των κρατών καθορίζεται άλλωστε και στο άρθρο 43 του καταστατικού χάρτη. Αλλοιώς δεν νοείται αυτοάμυνα συνεπεία της οποίας τα άλλα συμμαχικά κράτη ή οργανισμοί νομιμοποιούνται να παρέμβουν μέσα στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου.

Και επειδή μέσα από κάποιες συζητήσεις στα τηλεοπτικά μέσα διαπιστώσαμε ότι κυβερνητικά στελέχη και σύμβουλοι του προέδρου πιστεύουν ότι ακόμα και χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις η Κύπρος διατηρεί το δικαίωμα της αυτοάμυνας, υπονοώντας προφανώς ότι η αυτοάμυνα μπορεί να ασκηθεί και με κυνηγετικά όπλα, ή εν πάσει περιπτώσει με χαντζάρες, μαχαίρια και τσεκούρια, καλά θα κάνουν όλοι αυτοί να ανατρέξουν στο δίκαιο του πολέμου όπως καθορίζεται στη σύμβαση της Γενεύης. Εκεί λοιπόν θα διαπιστώσουν ότι η χρήση ένοπλης βίας που ασκείται στα πλαίσια της αυτοάμυνας, παράγει έννομα αποτελέσματα μόνο όταν προέρχεται από τακτικό και οργανωμένο στρατό. Οποιαδήποτε άλλη μορφή άμυνας που δεν προέρχεται από τις νόμιμες Ένοπλες Δυνάμεις του κράτους, δεν αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο και κατά συνέπεια δεν νομιμοποιοείται η οποιαδήποτε αρωγή προς το κράτος που υφίσταται την επίθεση εκ μέρους των οποιωνδήποτε συμμάχων, φίλων ή εγγυητών που θα επιθυμούσαν να το ενισχύσουν.

Εκτός βέβαια και αν ο κ. Χριστόφιας σκέφτεται να υποστηρίξει ενώπιον της διεθνούς διάσκεψης ότι η μελλοντική ασφάλεια της Κύπρου μπορεί να βασισθεί στη παραμονή ξένων στρατευμάτων στη Κύπρο (Ελληνικό και Τουρκικό απόσπασμα) τα οποία θα μπορούσαν να ασκήσουν το δικαίωμα της αυτοάμυνας. Ακόμα και αυτό αν συμβαίνει, τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί τα αποσπάσματα αυτά στα πλαίσια της συμφωνηθείσας αποστρατιωτικοποίησης όπου δεν θα υπάρχει ούτε καν Κυπριακό Γενικό Επιτελείο προκειμένου να συντονίζει τις δυνάμεις, θα υπάγονται στις μητέρες ματρίδες και όχι στη Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό άλλωστε προβλεπόταν και στο απορριφθέν από το Κυπριακό Ελληνισμό σχέδιο Ανάν.

* υποστράτηγος ε.α.


Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση


Διαβάστε περισσότερα...

Υπουργός τουρκικής καταγωγής «εξόργισε» τους Χριστιανοδημοκράτες



Εκ πρώτης όψεως η Αϊγκιούλ Οζκάν αντέδρασε σαν μια μητέρα προοδευτικών προδιαγραφών, που ζει σε μια προηγμένη χώρα της Ευρώπης, όπως η Γερμανία. Η τουρκικής καταγωγής νομικός, γεννημένη, μεγαλωμένη και σπουδαγμένη στη Γερμανία, είπε σε συνέντευξή της στο περιοδικό Der Spiegel ότι οι μαθητές πρέπει να μορφώνονται σε ουδέτερο περιβάλλον, άρα να λείπει η μαντίλα από τα σχολεία. Λίγο αργότερα, όμως, σε άλλη συνέντευξη στο Focus, είπε ότι τα χριστιανικά σύμβολα, όπως ο σταυρός, καλό είναι να λείπουν και αυτά από τα γερμανικά σχολεία, τόπους ουδετερότητας.

Ολα αυτά δεν θα ενοχλούσαν κανένα, εάν η Αϊγκιούλ Οζκάν δεν ήταν μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) από το 2004, μέλος του Κοινοβουλίου (Δήμος) στο Αμβούργο -όπου γεννήθηκε το 1971- μέλος της κοινοβουλευτικής επιτροπής κοινωνικών θεμάτων και ισοτιμίας και, κυρίως, η πρώτη τουρκικής καταγωγής υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων στην κυβέρνηση του Χριστιανοδημοκράτη Κρίστιαν Βουλφ στην Κάτω Σαξονία.


Τι άραγε την έσπρωξε να κάνει, μετά τη μαντίλα, εξισορροπητική δήλωση περί σταυρού και να συνταράξει ένα κόμμα χριστιανικό και αδελφό με τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας; Ο κ. Βουλφ εξεμάνη και η κ. Αϊγκιούλ ζήτησε συγγνώμη. Δεν ήξερε, είπε.

Κάποιοι ανεξάρτητοι παρατηρητές έλεγαν χθες ότι «κάτι τέτοιες δηλώσεις», αντί να φέρουν τουρκικές ψήφους στο CDU, μπορεί να του κοστίσουν τις χριστιανικές στις επερχόμενες εκλογές της 9ης Μαΐου στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία. Οι παρατηρητές αποδίδουν την υπουργοποίηση της Οζκάν στην προσπάθεια προσέλκυσης των τουρκικής καταγωγής ψηφοφόρων στο εν λόγω κρατίδιο, το οποίο όργωσε ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και η υποψήφια πρωθυπουργός Ανελόρε Κραφτ, που έφαγε λαχματζούν και ήπιε άπειρα προεκλογικά τουρκικά τσάγια.

Τι σχέση έχει όμως η Β. Ρηνανία - Βεστφαλία με την Κάτω Σαξονία; Εκεί ήταν άλλοτε το φέουδο του Σρέντερ, αρχιτέκτονα της χορήγησης γερμανικής ιθαγένειας σε 800.000 περίπου Τούρκους της Γερμανίας στα τέλη του ’90. Ο πρώην καγκελάριος λέει «ναι» στα τουρκικά σχολεία στη Γερμανία, πρόταση του Τ. Ερντογάν που -κατ’ αρχήν- απέρριψε η καγκελάριος Μέρκελ.

Η Αϊγκιούλ, επιτυχημένη και αφομοιωμένη στη Γερμανία, προσφέρεται για την προσέλκυση Τούρκων ψηφοφόρων, τώρα και στο μέλλον. Ατυχώς όμως, σε αντίθεση με τη Σεχεραζάντ, το Ρόδον της Σελήνης - Αϊγκιούλ- μπέρδεψε τη γλώσσα της. «Αυτό είναι το σύγχρονο πρόσωπο της Γερμανίας», σημείωνε η έγκυρη FAZ.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ιστοσελίδα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου



Μερικοί από τους καλύτερους ιστορικούς δήλωσαν συμμετοχή σε μεγάλο πρόγραμμα στο Διαδίκτυο

The Guardian

Μερικοί από τους καλύτερους ιστορικούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δήλωσαν συμμετοχή σε μεγάλο διαδικτυακό πρόγραμμα, με στόχο να ριχτεί φως πάνω στην κρίσιμη αυτή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, συγκεντρώνοντας σημαντικό υλικό ηχητικών, οπτικών και έγγραφων στοιχείων.

Ο Αντριου Ρόμπερτς, ο Αντονι Μπίβορ και ο Ρόμπερτ Σέρβις, όλοι τους συγγραφείς μπεστ-σέλερ για τον Πόλεμο, είναι μεταξύ αυτών που θα εμφανίζονται στην ιστοσελίδα, η οποία θα χρεώνει τους επισκέπτες της για πρόσβαση στα νέα ιστορικά στοιχεία. Αλλοι ιστορικοί που θα μετάσχουν στο φιλόδοξο πρόγραμμα είναι ο καθηγητής σερ Ιαν Κέρσο, ειδικός στην άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, και ο καθηγητής σερ Ρίτσαρντ Εβανς. Ο δημιουργός της ιστοσελίδας WW2History.com, Λόρενς Ρις, έχει γράψει πολλά βιβλία πάνω στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του στο BBC, ο κ. Ρις υπήρξε παραγωγός ορισμένων σημαντικών ντοκιμαντέρ, όπως τα «Ναζί: Μια προειδοποίηση από την Ιστορία» και «Αουσβιτς: Οι ναζί και η Τελική Λύση». Η ιστοσελίδα, σύμφωνα με την ελπίδα των δημιουργών της, θα βοηθήσει επίσης στην ανασκευή των προσπαθειών που καταβάλλουν οι αρνητές του Ολοκαυτώματος να περάσουν τις θέσεις τους μέσω του Ιντερνετ.



Το σχέδιο του Ρις να χρεώνει τους επισκέπτες για το περιεχόμενο της ιστοσελίδας του, όπως μακροσκελείς συνεντεύξεις με 25 κορυφαίους ιστορικούς της επίμαχης περιόδου, αναγνωρισμένες αυθεντίες στον τομέα τους. Σημείο κεντρικού ενδιαφέροντος της ιστοσελίδας θα είναι λεπτομερές χρονολόγιο που θα είναι προσβάσιμο δωρεάν σε όλους τους χρήστες και θα διαθέτει σύντομα βίντεο δέκα λεπτών. Σε αυτά, οι ιστορικοί συνεργάτες θα απαντούν σε ερωτήσεις του τύπου: «Ποια ήταν τα κίνητρα των καμικάζι;».

Αφού εγκατάλειψε το BBC το 2008, ο Ρις σχεδίαζε αρχικά την παραγωγή λίγων ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, με στόχο τη διάψευση των θεωριών που δημοσιεύουν στο Διαδίκτυο οι αρνητές του Ολοκαυτώματος. «Τους καταδιώκω από τότε που γύρισα το ντοκιμαντέρ μου για το Αουσβιτς. Δεν είχα ιδέα πόσο απεχθείς είναι οι τύποι αυτοί», λέει ο κ. Ρις.

Η ιστοσελίδα θα ανανεώνεται τακτικά, ενώ τα αρχικά σχέδια για χρηματοδότησή της μέσω διαφημιστικών καταχωρίσεων σε αυτή εγκαταλείφθηκαν. Αντίθετα, οι χρήστες θα πρέπει τώρα να καταβάλλουν 5 στερλίνες για πρόσβαση ενός 24ώρου ή 7 στερλίνες για τον πρώτο μήνα συνδρομής και 4 στερλίνες για κάθε μήνα ύστερα από αυτόν. «Οι ιστορικοί μού προσέφεραν ο καθένας μία ώρα από τον χρόνο του», λέει ο Ρις, που αποκαλύπτει ότι η σελίδα του θα διαθέτει και βιβλιογραφίες των πανεπιστημιακών συνεργατών του.

http://news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Παρουσίαση του βιβλίου «Η αλήθεια για τον Μακεδονικό Αγώνα 1904-1908» στην Αθήνα

Το Ινστιτούτο Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών «Ίων Δραγούμης», σε συνεργασία με τις εκδόσεις Patria, σας προσκαλούν την Πέμπτη 29 Απριλίου στις 7:00 μ.μ. στο ξενοδοχείο President (λεωφόρος Κηφισίας 43, Αμπελόκηποι) στην παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή Χρίστου Γούδη «Η αλήθεια για τον Μακεδονικό Αγώνα 1904-1908». Για το θέμα του βιβλίου θα μιλήσει ο ιστορικός-συγγραφέας Σαράντος Καργάκος. Συμμετέχουν με εισηγήσεις τους οι εκδότες-συγγραφείς Παντελής Γιαννουλάκης, Δημοσθένης Κούκουνας και Δημήτρης Ζαφειρόπουλος. Την εκδήλωση θα χαιρετήσει η γλύπτρια Ναταλία Μελά, εγγονή του ήρωος Μακεδονομάχου Παύλου Μελά. Την παρουσίαση θα συντονίζει ο Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου «Ίων Δραγούμης», δημοσιογράφος-συγγραφέας Βαγγέλης Παπαδόπουλος.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Διαπραγματεύσεις Ιράν με ΙΑΕΑ για τα πυρηνικά


Ο Μανουσέρ Μοτακί θα παραβρεθεί στη Βιέννη για να συναντηθεί με τον γενικό διευθυντή της IAEA.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μανουσέρ Μοτακί θα συζητήσει το θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης με τον γενικό διευθυντή της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενεργείας (IAEA) Γιουκία Αμάνο σήμερα, Κυριακή, στην έδρα του οργανισμού στη Βιέννη, μετέδωσε η ιρανική τηλεόραση στη σελίδα της στο Ιντερνετ.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών θα συναντηθεί επίσης στην αυστριακή πρωτεύουσα με τον υπουργό Εξωτερικών της Αυστρίας Μίκαελ Σπίντελεγκερ, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η Αυστρία είναι η έδρα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο είναι πιθανόν να κληθεί σύντομα να αποφασίσει την ενίσχυση του καθεστώτος των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης.


«Το θέμα της ανταλλαγής πυρηνικού καυσίμου περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη των συνομιλιών», εξήγησε ο Μανουσέρ Μοτακί. «Ενημερώνουμε τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας για την εξέλιξη αυτού του θέματος».

«Θα έχουμε σημαντικές συνομιλίες τεχνικού χαρακτήρα με τον κ. Αμάνο ως προς το θέμα της ανταλλαγής. Υπό τις παρούσες συνθήκες, η IAEA και ο γενικός διευθυντής της μπορούν να διαδραματίσουν εποικοδομητικό ρόλο. Θεωρούμε ότι η ανταλλαγή πυρηνικού καυσίμου μπορεί να δημιουργήσει κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης», δήλωσε ο ιρανός υπουργός Εξωτερικών, εκφράζοντας την αισιοδοξία του για το γεγονός ότι οι συνομιλίες αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε «αποδεκτά αποτελέσματα», σύμφωνα με την ιρανική τηλεόραση.

Μέλη της ιρανικής ηγεσίας έχουν ξεκινήσει περιοδεία στις χώρες μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για να εξηγήσουν τη θέση της Τεχεράνης, η οποία διαψεύδει κατηγορηματικά ότι επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων.

Η διαδικασία εμπλουτισμού του ουρανίου βρίσκεται στο επίκεντρο της διαφοράς ανάμεσα στην Τεχεράνη και τη διεθνή κοινότητα.

Η IAEA έχει προτείνει στην Τεχεράνη τη μεταφορά στον εξωτερικό του 70% των ιρανικού ουρανίου χαμηλού εμπλουτισμού, για να μεταβληθεί σε καύσιμο αναγκαίο για τη λειτουργία του ερευνητικού πυρηνικού αντιδραστήρα της Τεχεράνης.

Η Τεχεράνη απέρριψε την πρόταση, επικαλούμενη έλλειμμα εμπιστοσύνης, και πρότεινε την ταυτόχρονη ανταλλαγή πυρηνικού καυσίμου σε μικρότερες ποσότητες. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από τις δυτικές χώρες.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Η διπλή ατζέντα της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα

Με επικοινωνιακή επίθεση συνδύασε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, την επίσημη ανακοίνωση για την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, που προγραμματίστηκε για τις 14 - 15 Μαΐου. Η Αγκυρα ανεβάζει όλο και ψηλότερα τον πήχη με τη συνθηματολογία περί «ιστορικής επίσκεψης που θα αποτελέσει την αρχή μίας νέας εποχής», καθώς επιχειρεί να μεγιστοποιήσει τα οφέλη στο επικοινωνιακό πεδίο.

Η τουρκική κυβέρνηση γνωρίζει πως η επίσκεψη Ερντογάν θα βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής Ευρωπαίων και Αμερικανών και ακολουθεί τη «συνταγή» που απέδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα στις σχέσεις Τουρκίας - Αρμενίας, πείθοντας ότι είναι έτοιμη για μεγάλα βήματα στην εξωτερική πολιτική. Ο εμπνευστής του νέου δόγματος της τουρκικής διπλωματίας Α. Νταβούτογλου αντιμετωπίζει την επικείμενη επίσκεψη ως ευκαιρία να προσθέσει ένα κομμάτι στο παζλ που δημιουργεί. Η απόφαση της Αθήνας να εστιάσει στην παρούσα φάση στα «εύκολα» ζητήματα διευκολύνει τα πράγματα, ενώ η συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας με τη συμμετοχή των πρωθυπουργών και 17 υπουργών θα είναι μία πρωτόγνωρη διαδικασία. H προοπτική αναβάθμισης της οικονομικής συνεργασίας μοιάζει ασφαλής επιλογή, ενώ δεν είναι αμελητέα η παρουσία σημαντικών Τούρκων επιχειρηματιών που προβλέπεται να συνοδεύσουν τον πρωθυπουργό τους. Τα επιμέρους βήματα σε θέματα της λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής» συμπληρώνουν την εικόνα που οικοδομούν τις τελευταίες εβδομάδες οι δύο υπουργοί Εξωτερικών.


Τα δύσκολα
Σε κάθε πρωθυπουργική επίσκεψη, ωστόσο, τίθενται εκ των πραγμάτων τα κεντρικά ζητήματα - προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ελληνική πλευρά προετοιμάζεται αθόρυβα για να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις. Ενα μικρό δείγμα πήραμε με την απάντηση που έδωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας, στο δημοσιογραφικό ερώτημα πώς θα απαντήσει η Αθήνα σε ενδεχόμενο αίτημα για μετάβαση του Ταγίπ Ερντογάν στη Θράκη: «Θα είναι μία καλή ευκαιρία να πάνε μαζί με τον Ελληνα πρωθυπουργό», ήταν η απάντηση. Αντίστοιχα, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι δεδομένο ότι θα θέσει στο συνομιλητή του το θέμα των συνεχιζόμενων προκλήσεων στο Αιγαίο -τόσο στον αέρα με τις υπερπτήσεις σε κατοικημένα ελληνικά νησιά, όσο και στη θάλασσα με τις δήθεν «αβλαβείς διελεύσεις». Η ελληνική πλευρά δεν σκοπεύει να ανεβάσει τους τόνους και ελπίζει πως ούτε ο Τούρκος πρωθυπουργός θα επιδιώξει κάτι τέτοιο. Οσο για τις «γκρίζες ζώνες», εκφράζεται η άποψη ότι οι διερευνητικές επαφές είναι κατάλληλο πεδίο για να δοθούν απαντήσεις, εφόσον η Αγκυρα επιμένει να θέτει ζητήματα πέραν της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Ενα επιπλέον θέμα, που μπορεί να εξελιχθεί σε «παγίδα», είναι οι εξελίξεις στην Κύπρο με την «εκλογή» του εθνικιστή Ντερβίς Ερογλου, καθώς η παράλληλη δραστηριότητα που αναπτύσσει η Αγκυρα με στόχο την ενεργοποίηση του απευθείας εμπορίου της ΕΕ με το ψευδοκράτος αναμένεται να προκαλέσει τριβές.ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΟΥΡΛΗΣ-Αgelioforos.gr

Στην Aθήνα ο T. Eρντογάν με 10 υπουργούςBαρύνουσα σημασία στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων λαμβάνει η επίσκεψη του Tούρκου πρωθυπουργού στην Aθήνα, το διήμερο 14-15 Mαΐου. H οριστικοποίηση της ημερομηνίας επίσκεψης του Tαγίπ Eρντογάν ανακοινώθηκε χθες από τον αναπληρωτή υπουργό Eξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα και τον υπουργό Eξωτερικών της Tουρκίας Aχμέτ Nταβούτογλου, σε κοινή δήλωση που έκαναν στο Tαλίν της Eσθονίας, στο περιθώριο της άτυπης Συνόδου των υπουργών Eξωτερικών του NATO. Ωστόσο, ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται και η απόφαση των δύο μερών για τη σύσταση Aνώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Eλλάδας και Tουρκίας. Mάλιστα, στην 1η Σύνοδο του νεοσυσταθέντος οργάνου, που θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο των συναντήσεων Γ. Παπανδρέου - T. Eρντογάν, θα παρευρεθούν 10 υπουργοί της τουρκικής κυβέρνησης οι οποίοι θα έχουν επαφές με τους Eλληνες ομολόγους τους.


Νέα εποχή
Tον Tούρκο πρωθυπουργό θα συνοδεύσουν στην Eλλάδα, μεταξύ άλλων οι υπουργοί Oικονομίας, Eξωτερικού Eμπορίου, Eυρωπαϊκών Yποθέσεων, Eνέργειας, Mεταφορών, Παιδείας και Περιβάλλοντος.

Για «αρχή μιας νέας εποχής στις σχέσεις των δύο χωρών, στις διαβουλεύσεις και τη συνεργασία τους», έκανε λόγο ο Δ. Δρούτσας ενώ στη δήλωσή του ο A. Nταβούτογλου έκανε λόγο για επίσκεψη ιστορικής σημασίας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που ανοίγει νέα εποχή και στην οικονομική συνεργασία. «Eίναι καλά νέα για τις δύο χώρες, για το μέλλον της περιοχής μας και για την Eυρώπη» τόνισε ο Tούρκος υπουργός Eξωτερικών.

Πηγή: http://www.agelioforos.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

Πιέσεις Χαμάς σε Ισραήλ, μέσω της υπόθεσης Γκιλάντ Σαλίτ



Η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς, σε μια προσπάθεια να ασκήσει πιέσεις στις ισραηλινές αρχές, προέβαλε σήμερα στην ιστοσελίδα της ένα 3λεπτο φιλμ κινουμένων σχεδίων για τον Ισραηλινό στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ που κρατεί εδώ και 4 χρόνια και τον οποίο θέλει να ανταλλάξει με εκατοντάδες Παλαιστίνιους κρατουμένους.

Στο μικρό αυτό φιλμ εμφανίζεται ο πατέρας του Σαλίτ, Νόαμ, να γερνάει περιφερόμενος στους έρημους δρόμους μιας ισραηλινής πόλης, ενώ ακούγεται η πραγματική φωνή του γιου του, από αποσπάσματα παλαιότερων ηχογραφημένων μηνυμάτων του, να απευθύνει έκκληση στην ισραηλινή κυβέρνηση να αφήσει ελεύθερους Παλαιστίνιους κρατουμένους για να αφεθεί ελεύθερος και ο ίδιος.


Στο τέλος του φιλμ ο Γκιλάντ Σαλίτ παραδίδεται στους Ισραηλινούς μέσα σε φέρετρο καλυμμένο με την ισραηλινή σημαία. Ομως, αυτό δεν είναι παρά ένας εφιάλτης: «Η ελπίδα υπάρχει ακόμα», ακούγεται να λέει μια φωνή.

Πρόκειται για ένα σαφές μήνυμα προς το Ισραήλ ότι εάν η ανταλλαγή των κρατουμένων δε γίνει σύντομα, η τύχη του Γκιλάντ Σαλίτ θα είναι ίδια με αυτήν του Ισραηλινού πιλότου Ρον Αράντ, ο οποίος είχε απαχθεί στο νότιο Λίβανο το 1986 και πέθανε στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Πιέσεις στην Αυστραλία να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων




Σε «τεντωμένο σκοινί» οι σχέσεις με την Τουρκία.


Οι ιδιαίτερα καλές σχέσεις Αυστραλίας-Τουρκίας αναμένεται να δοκιμαστούν λόγω της πίεσης που ασκείται στην αυστραλιανή κυβέρνηση να προβεί στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Το θέμα επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις για την ημέρα των ANZACS. Εκδηλώσεις που, εκτός από την Αυστραλία, έχουν και το επίκεντρό τους στην Καλλίπολη της Τουρκίας όπου έπεσαν χιλιάδες Αυστραλοί.

Συγκεκριμένα το πρωινό της 25ης Απριλίου του 1915, 15.000 άπειροι Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες, κατόπιν διαταγής των Άγγλων αξιωματικών τους, αποβιβάστηκαν στις ακτές της Καλλίπολης στα Δαρδανέλια, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου με στόχο να καταλάβουν τα Στενά και να επιτρέψουν στους Ρώσους συμμάχους τους στην «Αντάντ» να περάσουν με τα πλοία τους τον Ελλήσποντο και να ανοιχτούν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.


Οι επιχειρήσεις, που κράτησαν έως τον Ιανουαρίου του 1916, στέφθηκαν από παταγώδη αποτυχία. Κάπου 2.000 Αυστραλοί βρήκαν τραγικό θάνατο εκείνο το πρωινό της 25ης Απριλίου 1915, αφού οι Τούρκοι, που ανήκαν στο αντίπαλο στρατόπεδο των «Κεντρικών Δυνάμεων», τους περίμεναν κρυμμένοι στις ακτές της Καλλίπολης και τους αποδεκάτισαν. Τους επόμενους μήνες άλλοι 11.000 Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες άφηναν την τελευταία τους πνοή στα μέρη εκείνα.

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα «Δη Οστράλιαν» (The Australian) μόλις μια μέρα νωρίτερα, στις 24 Απριλίου του 1915 άρχιζε η γενοκτονία των Αρμενίων από τους Οθωμανούς οπότε 1,5 εκατ. άνθρωποι, το 80% του πληθυσμού της Δυτικής Αρμενίας, χάθηκε στην πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα.

Η ίδια εφημερίδα συμπληρώνει:

«Καθώς πολυάριθμοι Αυστραλοί βρίσκονται στην Καλλίπολη για την επέτειο του Anzac Day στην Αυστραλία αυξάνεται η πίεση προς την κυβέρνηση να αναγνωρίσει τη γενοκτονία ενάμιση εκατομμυρίου Αρμενίων».

Μεταξύ αυτών που πιέζουν την κυβέρνηση είναι η βουλευτής Μαξίν Μακιού που ανήκει στην Εργατική κυβερνητική παράταξη και η οποία έχει αρκετούς Αρμένιους στην εκλογική της περιφέρεια.

Άλλος ένας είναι ο σκιώδης θησαυροφύλακας και βασικό στέλεχος του Φιλελεύθερου κόμματος, Τζο Χόκι, του οποίου ο παππούς ήταν Αρμένιος.

Ο ίδιος ο κ. Χόκι είναι κατηγορηματικός: «Η Αυστραλία», είπε, «επιβάλλεται να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων. Και όσο καθυστερεί να το πράξει, οι σχέσεις μας με την σύγχρονη Τουρκία θα επηρεάζονται αρνητικά από το γεγονός αυτό».

Ο δεύτερος γραμματέας της Τουρκικής πρεσβείας στην Καμπέρα, Ομούτ Οζτούρκ, απορρίπτει κατηγορηματικά τα περί γενοκτονίας.

«Πρόκειται», είπε, «για μια συστηματική δυσφημιστική προπαγάνδα σε βάρος της Τουρκίας από το Αρμενικό λόμπι σε διάφορες χώρες. Οποιαδήποτε αναγνώριση ή οποιοδήποτε ψήφισμα με το οποίο θα κατηγορείται η Τουρκία για ένα έγκλημα που δεν έκανε θα είναι απαράδεκτο» είπε ο κ. Οζτούρκ και κατέληξε:

«Αυτές οι κατηγορίες είναι τελείως αβάσιμες».

Σύμφωνα όμως με την αυστραλιανή εφημερίδα στοιχεία για την εξόντωση των Αρμενίων υπάρχουν «ακόμα και στα αυστραλιανά αρχεία».

«Και υπάρχουν», συμπληρώνει η ίδια εφημερίδα, «και οι μαρτυρίες Αυστραλών αιχμαλώτων του πρώτου παγκοσμίου πολέμου».

Σήμερα στην Αυστραλία ζουν μόνο τρεις Αρμένιοι που έζησαν την περίοδο 1915-23.

Υπενθυμίζεται ότι η πολιτειακή Βουλή της Νότιας Αυστραλίας έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Οι ΗΠΑ στήνουν παγίδα στο Ιράν



Tου David Ignatius - Aρθρογράφου της Washington Post

Στόχος της κυβέρνησης Ομπάμα, την ώρα που μεθοδεύει τις κυρώσεις εις βάρος του Ιράν, είναι να στήσει μια μυγοπαγίδα, ώστε όσο πιο πολύ προσπαθούν οι Ιρανοί να παρακάμψουν τις κυρώσεις, τόσο να εγκλωβίζονται στην κολλώδη ουσία.

Πρόκειται για έξυπνη ιδέα. Ακόμη όμως και αν λειτουργήσει με την ακρίβεια ενός καλοστημένου μηχανισμού, το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα δεν θα σταματήσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο υπουργός Αμυνας, ο Μπομπ Γκέιτς, και άλλοι αξιωματούχοι ζητούν με πιεστικό τρόπο να διερευνηθούν όλα τα ενδεχόμενα για το Ιράν και να ολοκληρωθούν κατεπειγόντως σχέδια για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων, τώρα που η αντιπαράθεση κλιμακώνεται.



Καθόλου δεν άρεσε στον Λευκό Οίκο ο χαρακτηρισμός «εγερτήριο» που απέδωσαν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης σε μνημόνιο του Γκέιτς τον περασμένο Ιανουάριο. Ευλόγως, αφού η κυβέρνηση έχει εργαστεί σκληρά για το θέμα του Ιράν. Ομως, από το άρθρο των «Τάιμς» γινόταν αντιληπτή η σπουδή με την οποία ο Γκέιτς και άλλοι αξιωματούχοι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα - αντιληπτός γινόταν και ο φόβος τους πως οι κυρώσεις δεν θα αποδώσουν τα αναμενόμενα.

Στο μνημόνιό του ο Γκέιτς απηύθυνε έκκληση για «συνετό σχεδιασμό και σώφρονα προετοιμασία» της αναμέτρησης με το Ιράν, σύμφωνα με τα λεγόμενα ανώτερου αξιωματούχου. Ο υπουργός Αμυνας ζήτησε οι «κατεξοχήν αρμόδιες επιτροπές», οι ανώτατοι αξιωματικοί του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, να συζητήσουν όλα τα ζητήματα και τις εναλλακτικές λύσεις που τυχόν θα ανακύψουν.

Το επόμενο βήμα στην εκστρατεία αυτή της άσκησης πιέσεων είναι το στήσιμο της παγίδας, δηλαδή το καθεστώς των κυρώσεων, να το αναλάβει ο Στιούαρτ Λέβεϊ, ο υφυπουργός Οικονομικών αρμόδιος για την τρομοκρατία και την οικονομική κατασκοπεία. Αναπόσπαστο στοιχείο του όλου εγχειρήματος είναι ένα νέο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επιβολή επιπλέον κυρώσεων εις βάρος των Φρουρών της Επανάστασης και των συνδεδεμένων με αυτούς επιχειρήσεων, καθώς και εις βάρος ιρανικών εταιρειών αναμεμειγμένων στην κατασκευή, μεταφορά και χρηματοδότηση εξοπλισμών και άλλων άνομων δραστηριοτήτων. Αυτό θα είναι μόνο η αρχή.

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι το περιεχόμενο του ψηφίσματος θα αμβλυνθεί από τη Ρωσία και την Κίνα, θέλει όμως τις κυρώσεις ούτως ή άλλως σαν βάση για τη λήψη επιπλέον μέτρων εκ μέρους των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Οι μονομερείς και ιδιωτικής φύσεως κυρώσεις είναι αυτές που θα πονέσουν. Η προσπάθεια των Ιρανών να τις αποφύγουν θα επισύρει νέα σκληρά μέτρα.

«Εάν γνώμονας των κυρώσεων είναι η κακή συμπεριφορά, τότε κάθε φορά που οι Ιρανοί θα προσπαθούν να ξεφύγουν, η τιμωρία θα σκληραίνει», εξηγεί κυβερνητικός αξιωματούχος.

Παράδειγμα για το πώς θα λειτουργήσει η μυγοπαγίδα είναι η περίπτωση της κρατικής τράπεζας Sepah. Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις εις βάρος της τον Ιανουάριο του 2007, με το επιχείρημα ότι χρηματοδοτούσε την ανάπτυξη πυραύλων ικανών να φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Ο ΟΗΕ επέβαλε τις δικές του κυρώσεις εις βάρος της τράπεζας τον Μάρτιο του 2007.

Τότε λέγεται ότι οι Ιρανοί ανέθεσαν τη χρηματοδότηση σε δύο άλλες κρατικές τράπεζες, τις Melli και Mellat. Οι ΗΠΑ τις τιμώρησαν και αυτές με κυρώσεις και άσκησαν πιέσεις σε διεθνείς τράπεζες ώστε να μη συνεργάζονται με τις ιρανικές. Οι τράπεζες που κατηγορήθηκαν ότι βοηθούν τις ιρανικές τιμωρήθηκαν με υψηλά πρόστιμα. Τον περασμένο Δεκέμβριο, η βρετανική Lloyds δέχθηκε να καταβάλει 217 εκατ. δολάρια και η Credit Suisse 536 εκατομμύρια. Οι περισσότερες διεθνείς τράπεζες διαπίστωσαν ότι οι συναλλαγές με την Τεχεράνη δεν αξίζουν τον κόπο και τους κινδύνους.

Στην παγίδα πιάστηκε και η κρατική Islamic Republic of Iran Shipping Line, την οποία μνημόνευαν οι ΗΠΑ στις κυρώσεις του 2008. Η εταιρεία προσπάθησε να ξεγλιστρήσει από τον κλοιό, δίνοντας νέο όνομα σε διάφορα πλοία της. Επειτα οι Βρετανοί διέγραψαν την ιρανική ναυτιλιακή από τον κατάλογο των ασφαλισμένων. Οι Ιρανοί αναζήτησαν λύση στους Ρώσους και στις Βερμούδες, τους καταδίωκαν όμως οι Αμερικανοί παρατηρητές και επόπτες, που ισχυρίστηκαν ότι η συμπεριφορά της Iran Shipping Line αποδείκνυε πόσο επικίνδυνη είναι αυτή για τις ασφαλιστικές εταιρείες.

Και όμως, παρά τις επιθετικές αυτές πιέσεις, το Ιράν συνεχίζει και τις τραπεζικές και τις ναυτιλιακές δραστηριότητές του, πράγμα που με τη σειρά του αποδεικνύει και πόσο δύσκολο είναι να επέλθει μεταβολή σε συγκεκριμένη πολιτική με μοχλό τις κυρώσεις, αρχίζοντας από το Ιράκ και καταλήγοντας στην Κούβα.

Οι αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής πιστεύουν ότι η συλλογιστική γύρω από το Ιράν και τις κυρώσεις μετατοπίζεται πλέον στο ευαίσθητο πεδίο, που αναφέρεται στο μνημόνιο του Γκέιτς, δηλαδή στη ζώνη ανάμεσα στις κυρώσεις και στη στρατιωτική δράση. Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις και επιλογές, πλην του πολέμου, που έχουν στη διάθεσή τους οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, μέσω των οποίων το κόστος του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος θα γίνει δυσβάσταχτο για τους Ιρανούς; Υπάρχουν τρόποι το πρόγραμμα αυτό να μεταλλαχθεί, να αναχαιτισθεί ή να εξουδετερωθεί με δολιοφθορά, χωρίς να χρειαστεί να βομβαρδιστούν οι ιρανικές εγκαταστάσεις;

Αυτή η «γκρίζα περιοχή» δεν πρόκειται να συζητηθεί δημοσίως. Ομως, στους αμέσως επόμενους μήνες αυτή θα βρεθεί στο επίκεντρο της ενασχόλησης των Αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων, καθώς αυτοί θα προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο η έξυπνη παγίδα του Λέβεϊ να μη λειτουργήσει.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Κατάκτηση του «ζωτικού χώρου»



Του Νικου Παπαναστασιου*


«Σήμερα τη νύχτα Πολωνοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ επί γερμανικού εδάφους. Από τις 5.45 ανταποδίδονται τα πυρά». Με τα λόγια αυτά ανήγγειλε ο Αδόλφος Χίτλερ από το βήμα του Ράιχσταγκ, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, τη βίαιη γερμανική εισβολή στην Πολωνία. Σύμφωνα με την ευρωκεντρική αντίληψη, η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το ψέμα του Χίτλερ ήταν διπλό. Πρώτον, διότι η εισβολή είχε ξεκινήσει μία ώρα νωρίτερα και δεύτερον, επειδή δεν επρόκειτο για ανταπόδοση πυρών, αλλά για προσχεδιασμένη και επιμελώς σκηνοθετημένη ναζιστική επίθεση. Ήταν προφανές ότι στόχος του «Φύρερ» ήταν να πείσει τη γερμανική και τη διεθνή κοινή γνώμη ότι επρόκειτο για νόμιμη άμυνα ενάντια στην αυξανόμενη πολωνική επιθετικότητα. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο γερμανικό Κοινοβούλιο απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη «πόλεμος», με την ελπίδα ότι η Γαλλία και η Βρετανία δεν θα αντιδρούσαν με στρατιωτικά μέσα.


Οι απαρχές του Πολωνικού ζητήματος ανάγονται στην αναδιανομή γερμανικών εδαφών βάσει της Συνθήκης των Βερσαλλιών (1919-1920). Με την επανασύσταση ανεξάρτητου πολωνικού κράτους ύστερα από 123 χρόνια, ακρωτηριάστηκε εδαφικά η Γερμανία, χάνοντας το ένα έβδομο των εδαφών της και το ένα δέκατο του πληθυσμού της. Πέρα από την απώλεια της Δυτικής Πρωσίας και της μισής Ανω Σιλεσίας, μόνιμη εστία εντάσεων αποδείχτηκε ο «πολωνικός διάδρομος» που παρεμβαλλόταν μεταξύ των εδαφών του Ράιχ και της Ανατολικής Πρωσίας. Σε μήλο της Εριδος επρόκειτο να εξελιχθεί το Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ), που βρισκόταν στο στόμιο του διαδρόμου. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού εκεί ήταν γερμανόφωνη, το λιμάνι αυτό είχε τεθεί υπό τον έλεγχο της Κοινωνίας των Εθνών. Την αντιπαράθεση υποδαύλιζε και η ύπαρξη μεγάλης γερμανικής μειονότητας εντός του «διαδρόμου».

Προς γενική έκπληξη, ο Χίτλερ εγκαινίασε σχέσεις καλής γειτονίας με τη Βαρσοβία, χωρίς, ωστόσο, να αναγνωρίσει όπως και οι προκάτοχοί του τα ανατολικά σύνορα του Ράιχ. Μάλιστα τον Ιανουάριο του 1934 υπέγραψε σύμφωνο μη επιθέσεως με τον στρατάρχη Πιλσούδσκι, γνωστό για τον αντικομμουνισμό και τον αντισημιτισμό του. Μετά δε τη Συνδιάσκεψη του Μονάχου, πρότεινε στην Πολωνία διαπραγματεύσεις για την επίλυση όλων των εκκρεμών υποθέσεων, με σκοπό να την εντάξει στο φιλογερμανικό μπλοκ στην Ανατολική Ευρώπη. Το δέλεαρ της αναγνώρισης των κοινών συνόρων και της παράτασης ισχύος του συμφώνου μη επιθέσεως για 25 συνολικά έτη, με αντάλλαγμα την ενσωμάτωση του Ντάντσιχ στο Ράιχ δεν έγινε τελικά αποδεκτό από την πολωνική πλευρά, κυρίως για να αποφύγει το ενδεχόμενο να καταστεί γερμανική «σατραπεία». Ραγδαία επιδείνωση στις σχέσεις Βερολίνου-Βαρσοβίας επήλθε τελικά μετά τη δεύτερη τσεχοσλοβακική κρίση (άνοιξη του 1939), όταν η Πολωνία αποδέχτηκε τη βρετανογαλλική εγγύηση για τα σύνορά της.

Για το Βερολίνο, η επάνοδος στα σύνορα του 1913 είχε πάψει πλέον να αποτελεί αυτοσκοπό, όπως δείχνει η δήλωση του Χίτλερ ότι το διακύβευμα δεν ήταν το Ντάντσιχ. Αποτελούσε απλώς το εφαλτήριο για την κατάκτηση «ζωτικού χώρου» στην Ανατολική Ευρώπη και για τον ανεφοδιασμό των γερμανικών στρατευμάτων. Ηδη, από τον Απρίλιο του 1939 ο Χίτλερ είχε διατάξει την ολοκλήρωση του επιχειρησιακού σχεδίου για την εισβολή στην Πολωνία (Επιχείρηση «Λευκό Σχέδιο») μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Κεραυνοβόλος πόλεμος

Το γεγονός ότι η Πολωνία είχε καταστεί σημαντική περιφερειακή δύναμη στην Ανατολική Ευρώπη και ότι δαπανούσε στη δεκαετία του 1930 το μισό των κρατικών δαπανών για στρατιωτικούς σκοπούς (R. Overy) δεν στάθηκε αρκετό για να αντιμετωπίσει τον «κεραυνοβόλο πόλεμο» (Blitzkrieg) της Βέρμαχτ. Ακόμα κι αν είχε διατάξει εγκαίρως επιστράτευση, η συντονισμένη επίθεση εναντίον της από τα βόρεια, δυτικά και νότια (από το έδαφος της Σλοβακίας) ξεπερνούσε τις δυνατότητές της. Αλλωστε, η ναζιστική πολεμική μηχανή αποτελείτο από σχεδόν διπλάσιο αριθμό στρατευμάτων και τριπλάσιο αριθμό αεροσκαφών και τεθωρακισμένων. Τη χαριστική βολή στην πολεμική προσπάθεια της Πολωνίας έδωσε η πισώπλατη μαχαιριά που δέχθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου από δύναμη 800.000 ανδρών του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού. Οπως αποδείχτηκε, το γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ (23.8.1939), που προηγήθηκε της εισβολής, δεν προφύλασσε απλώς το Ράιχ από το ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής σε δύο μέτωπα, αλλά συνοδευόταν από μυστικό πρωτόκολλο που διαμοίραζε τα πολωνικά εδάφη μεταξύ των δύο θανάσιμων έως τότε εχθρών. Ούτε η Βρετανία και η Γαλλία πρόσφεραν την παραμικρή στρατιωτική βοήθεια στην Πολωνία, που αναγκάστηκε σε μόλις ένα μήνα να συνθηκολογήσει (6.10.1939).

Συστηματική εξόντωση των αμάχων

Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 60.000 Πολωνοί στρατιώτες, έξι φορές περισσότεροι από τις γερμανικές απώλειες. Από το προοίμιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διαφάνηκε ότι επρόκειτο για «πόλεμο εξόντωσης» (Vernichtungskrieg), όπου τα περισσότερα θύματα θα προέρχονταν κυρίως από τη συστηματική εξόντωση αμάχων, και λιγότερο από τα πεδία των μαχών. Το αντιπολωνικό μένος των ειδικών ομάδων της Ασφάλειας (Einsatzgruppen), των Ες Ες, αλλά και μεμονωμένων μονάδων της Βέρμαχτ στράφηκε εναντίον της ιντελιγκέντσιας, αλλά και της πολιτικής και οικονομικής ελίτ. Σε διάστημα λίγων εβδομάδων δολοφονήθηκαν πάνω από 12.000 άμαχοι (60.000 ώς το τέλος του 1939). Στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι χιλιάδες Εβραίοι που εξοντώθηκαν κατά τη γερμανική εισβολή. Αποτελούν δε οδυνηρή υπενθύμιση για το γεγονός ότι τα κυριότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης, συνώνυμα της γενοκτονίας των Ευρωπαίων Εβραίων (Αουσβιτς, Τρεμπλίνκα, Μαϊντάνεκ, Σόμπιμπορ) λειτούργησαν την περίοδο της ναζιστικής κατοχής στα πολωνικά εδάφη.

Σε μαζικές συλλήψεις και εκτελέσεις Πολωνών αξιωματικών της Αστυνομίας και του Στρατού προέβησαν και σοβιετικές δυνάμεις στις περιοχές που προσάρτησαν. Στο πλαίσιο αυτής της ανελέητης πολιτικής εκσοβιετισμού εντάσσεται και η σφαγή του Κατίν (Katyn), όπου την άνοιξη του 1939 εκτελέστηκαν και θάφτηκαν σε μαζικό τάφο πάνω από 20.000 αιχμάλωτοι πολέμου. Επρόκειτο για τον ανθό της πολωνικής κοινωνίας, αν αναλογιστεί κανείς ότι όσοι Πολωνοί είχαν ανώτατη μόρφωση (γιατροί, δικηγόροι, καθηγητές κ.ά.) ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν ως έφεδροι αξιωματικοί. Μόλις το 1990, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αναγνώρισε ως ηγέτης της ΕΣΣΔ την ευθύνη της χώρας του για το μακελειό με τη σφραγίδα του Στάλιν.

Παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου όλες οι εμπλεκόμενες χώρες πίστευαν ότι είχαν πάρει το μάθημά τους από τις εξελίξεις που προηγήθηκαν της σύγκρουσης του 1914. Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν κατάφεραν να αποφύγουν, έστω πρόσκαιρα, τη γενικευμένη σύρραξη καταδεικνύει τον αποτυχημένο χειρισμό της κρίσης εκ μέρους των ηγετών τους. Μολονότι όμως υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ιστορικών ότι ο Χίτλερ «πυροδότησε» με τις ενέργειές του τον πόλεμο, εξακολουθούν ακόμα να διαφωνούν για τη δυνατότητα αποτροπής μιας ευρωπαϊκής σύρραξης το 1939, αλλά και το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί στους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου.

Η σχετική συζήτηση διεξάγεται με μεγάλη ένταση, ιδιαίτερα από τότε που ο Βρετανός ιστορικός A.J.P. Taylor πρωτοδιατύπωσε στις αρχές της δεκαετίας του '60 την άποψη ότι το ξέσπασμα του πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, ήταν το άθροισμα επιμέρους λαθών όλων των πλευρών (Γερμανίας, Πολωνίας, Βρετανίας και Γαλλίας). Κατά τον Taylor, ο Χίτλερ ανέλαβε το ρίσκο ενός μεγάλου πολέμου, πιθανολογώντας ότι η Βρετανία και η Γαλλία δεν θα αντιδρούσαν στην επίλυση του Πολωνικού ζητήματος διά των όπλων. Μάλιστα, επισήμανε ότι η δαιμονοποίηση του Χίτλερ και των επιλογών του επικράτησε μεταπολεμικά, διότι απάλλασσε τους υπόλοιπους ηγέτες, αλλά και τον γερμανικό λαό, από τις ευθύνες που τους αναλογούσαν.

Ο γενικευμένος ευρωπαϊκός πόλεμος του 1939 παρουσιάζεται συχνά σαν κάτι το αναπόφευκτο. Ακόμα όμως και παραμονές της ναζιστικής εισβολής στην Πολωνία υπήρχαν περιθώρια εξεύρεσης διπλωματικής λύσης, αν και όπως φαίνεται οι ηγέτες της εποχής είχαν συμφιλιωθεί με το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής αναμέτρησης. Ο ίδιος ο Χίτλερ υπολόγιζε ότι το Ράιχ θα ήταν πλήρως ετοιμοπόλεμο το νωρίτερο το 1943. Τελικά η Γερμανία, όπως και την παραμονή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επέδειξε ανυπομονησία και έλλειψη στρατηγικής. Αγνοώντας ότι η γεωπολιτική πραγματικότητα με τη Συνδιάσκεψη του Μονάχου καθιστούσε αναπόφευκτη τη διεύρυνση της γερμανικής ισχύος στην Ευρώπη.

* Ο κ. Νίκος Παπαναστασίου είναι ειδικός επιστήμων στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών.


Πηγή: http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Η Κίνηση Πολιτών για τα Εθνικά Θέματα


Δυναμικά ξαναμπήκε στη Λεμεσό ο Κίνηση Πολιτών για τα Εθνικά Θέματα. Μετά την επιτυχημένη συζήτηση που διοργάνωσε τον περασμένο Δεκέμβριο στο ξενοδοχείο Ajax κάνει εμφανή την παρουσία της με ανακοινώσεις για τρέχοντα θέματα πολιτικής. Επίσης έχει αρχίσει να λειτουργεί ιστοσελίδα της κίνησης με ενδιαφέροντα άρθρα και σχόλια για την επικαιρότητα. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα στην εξής ηλεκτρονική διεύθυνση: http://kinisispolitwn.blogspot.com.


Διαβάστε περισσότερα...

Πως η Τουρκία κατασκεύασε μία συνωμοσία πραξικοπήματος


Των Pinar Dogan και Dani Rodrik
FOREIGN POLICY


Στις 22 Φεβρουαρίου, ο απόστρατος στρατηγός Τσετίν Ντογάν, συνελήφθη και φυλακίστηκε με την κατηγορία ότι ήταν ο εγκέφαλος συνωμοσίας με στόχο την ανατροπή της εκλεγείσας το 2002 συντηρητικής Ισλαμικής κυβέρνησης.

O ίδιος και δεκάδες άλλοι στρατιωτικοί – απόστρατοι και εν ενεργεία – αντιμετωπίζουν σοβαρότατες κατηγορίες, όπως ότι σχεδίαζαν να καταρρίψουν τουρκικό μαχητικό και να ανατινάξουν δύο τζαμιά κατά την προσευχή της Παρασκευής, για να αναγκάσουν την βουλή να κηρύξει στρατιωτικό νόμο. Η εξέλιξη είναι συνέχεια του κύματος συλλήψεων που άρχισαν το 2008 με στόχο εκατοντάδες απόστρατους στρατιωτικούς και τους δήθεν πολίτες συνεργάτες τους.

Για μας ωστόσο, η συγκεκριμένη σύλληψη μας αφορά ιδιαίτερα αφού είμαστε η κόρη και ο γαμπρός του Τσετίν Ντογάν. Παρακολουθώντας από κοντά την υπόθεση, και επικεντρωνόμενοι στις λεπτομέρειες, καταλήγουμε στο ότι το μέλλον της Τουρκικής δημοκρατίας είναι δυσοίωνο.


Ο στρατός έθεσε εδώ και χρόνια τους κανόνες του πολιτικού παιγνιδιού. Η σκληρή γραμμή που υιοθέτησε οδήγησε σε συνεχείς συγκρούσεις με πολιτικά κινήματα τα οποία θεωρεί «μαλακά» προς το Ισλάμ, όπως το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Η ιστορία όπως προβάλλεται, δίνει το μήνυμα ότι οι συλλήψεις, που σηματοδοτούν το τέλος εποχής της στρατιωτικής κηδεμονίας, είναι καλά νέα για την Τουρκική δημοκρατία. Νοουμένου ότι το ΑΚΡ και ο ηγέτης του, πρωθυπουργός Ταγίπ Ερτογάν δεν θα καταχραστούν, προστίθεται, των εξουσιών τους, η Τουρκία θα εξέλθει ισχυρότερη, ενδεχόμενα πιο θρησκόληπτη και συντηρητική, αλλά πιο δημοκρατική.

Κάτι το οποίο μέχρι πρόσφατα πιστεύαμε και εμείς.

Χαλκευμένα έγγραφα στην Ταράφ
Οι κατηγορίες εδράζονται στην ανακάλυψη εγγράφων που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Ταράφ. Περιλαμβάνουν αυθεντικές ηχογραφήσεις από ένα εργαστήριο εξομοίωσης που έγινε στο αρχηγείο του 1ου σώματος στρατού, επικεφαλής του οποίου ήταν τότε ο Ντογάν, με την συμμετοχή δεκάδων ανώτατων αξιωματικών και στρατιωτικών παρατηρητών.

Τα έγγραφα περιλαμβάνουν και άλλο χαλκευμένο υλικό, με λεπτομέρειες για τις προετοιμασίες διενέργειας πραξικοπήματος. Μοναδικό στοιχείο που εμπλέκει τον Ντογάν είναι 11σέλιδο έγγραφο που φέρει το όνομα αλλά όχι την υπογραφή του. Τα αποσπάσματα που δημοσιεύθηκαν αποδεικνύουν την χάλκευση των εγγράφων. Αναχρονισμοί, όπως η κριτική σε κυβερνητικές δραστηριότητες που δεν έγινε παρά αρκετά χρόνια μετά, και επί λέξει αποσπάσματα από ομιλία που δόθηκε το 2005. Επιπρόσθετα η φρασεολογία δεν συνάδει με την στρατιωτική γλώσσα.

Τα γεγονότα καταδεικνύουν ότι η αντιπαράθεση στην Τουρκία δεν αφορά απλά τον αγώνα εξουσίας μεταξύ των υπέρ-κοσμικών μιλιταριστών και των φιλοκυβερνητικών συντηρητικών. Μία τρίτη, σκιώδης ομάδα χειραγωγεί με μεγάλη επιτυχία τα μέσα ενημέρωσης και το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας χαλκευμένα στοιχεία ώστε να προκαλέσει την σύγκρουση. Και ο Ντογάν, γνωστός για την σκληρή του στάση έναντι των Ισλαμιστών, είναι ο εμφανής στόχος.

Ο δημοσιογράφος της Ταράφ που εξασφάλισε το χαλκευμένο υλικό υποστήριξε ότι η πηγή του είναι απόστρατος στρατιωτικός που υπηρέτησε με τον Ντογάν. Αυτό δεν πείθει αφού τα έγγραφα δεν είναι μόνο από το 1ο σώμα στρατού, αλλά από την αεροπορία, το ναυτικό και την χωροφυλακή, όπου ένας απλός πολίτης δεν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση. Ούτε επίσης εξηγείται το γιατί περίμενε επτά χρόνια για να το δημοσιοποιήσει.

Πρώτος στόχος η πόλωση
Όποιοι και αν είναι οι φταίχτες, προκαλεί ανησυχία το ότι τους επιτράπηκε να είναι τόσο αποτελεσματικοί. Το ενδιαφέρον τους δεν εδράζεται στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας. Επιδιώκουν να πολώσουν την τουρκική κοινωνία, να απαξιώσουν τον στρατό και να περιπλέξουν με τέτοιο τρόπο την υπόθεση ώστε να δικαστήρια να μην είναι σε θέση να προσαγάγουν όσους αποδεδειγμένα εμπλέκονται σε εγκληματικές πράξεις.

Τρόμο προκαλεί επίσης και η αντίδραση του νομικού κόσμου, αφού οι εισαγγελείς, αντί να εξετάσουν την γνησιότητα των εγγράφων, αποδέχθηκαν τις θεωρίες της Ταράφ, ενώ δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τις εξηγήσεις από τον Ντογάν και τους δικηγόρους του.


Και ο τύπος στο παιγνίδι
Ο τύπος από την πλευρά του, έφθασε στα όρια της φρενίτιδας. Ψέματα, υπαινιγμοί και επιλεκτικές διαρροές, ώστε η κοινή γνώμη να ταχθεί εναντίον του Ντογάν. Η Ταράφ επανειλημμένα υποστήριξε, ψευδώς, ότι το 11σέλιδο έγγραφο περιέχει την υπογραφή του Ντογάν. Άλλες εφημερίδες υποστήριξαν, πάλι ψευδώς, ότι ο Ντογάν πληροφορήθηκε για την σύλληψη του και ετοιμαζόταν να αναχωρήσει στο Μεξικό. Λέξεις σε έκθεση της στρατιωτικής εισαγγελίας παραποιήθηκαν ούτως ώστε να επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί της Ταράφ. Πρόσθετα ο Ντογάν κατηγορήθηκε ότι προσποιείται ασθένεια ώστε να παραμείνει στο νοσοκομείο αντί στη φυλακή.

Τέτοια παραπληροφόρηση καθιστά αδύνατο για τους πολίτες να διακρίνουν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, ενώ δημοσιογράφοι που τόλμησαν να εκφράσουν σκεπτικισμό για την αυθεντικότητα των τεκμηρίων χλευάστηκαν και στοχοποιήθηκαν ως πραξικοπηματίες. Έκπληξη προκαλεί επίσης το ότι τις ενέργειες της εισαγγελίας υιοθέτησαν ακόμη και οι φιλελεύθεροι Τούρκοι.

Υποκινεί ο Ερτογάν
Λάδι στη φωτιά ρίχνουν καθημερινά ο πρωθυπουργός Ερτογάν και το περιβάλλον του, υποστηρίζοντας μεν την ανεξαρτησία της νομικής υπηρεσίας, αλλά δίνοντας πίστη στις κατηγορίες. Βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος εξέφρασε μάλιστα δημόσια ότι άλλοι δεν τολμούν να παραδεχθούν: «Τώρα, είναι η δική μας σειρά να προχωρήσουμε σε δίωξη του στρατού, την οποία μέχρι πρότινος βιώναμε».

Είμαστε ενάντια στα όποια στρατιωτικά πραξικοπήματα. Πιστεύουμε σε μία δημοκρατία όπου ο στρατός δεν διαδραματίζει πολιτικό ρόλο. Ο σκοπός όμως της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν εξυπηρετείται με βεντέτες και κυνήγι μαγισσών. Δυστυχώς η Τουρκική δημοκρατία και οι πολίτες της θα δεχθούν το μεγαλύτερο πλήγμα μόλις αυτή η υπόθεση αποκαλυφθεί στην ολότητα της. Η διαλεύκανση της θα δυσφημήσει το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, θα καταστήσει την κυβέρνηση του ΑΚΡ συνένοχη, θα κλονίσει την πίστη των φιλελευθέρων διανοουμένων και θα ανακόψει την αποστρατικοποίηση της πολιτικής σκηνής. Για το καλό της Τουρκικής δημοκρατίας θα πρέπει να κυριαρχήσουν σοφότερες σκέψεις.

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο στην ΑΟΖ της Κύπρου


Αν είχε περάσει το Σχέδιο Ανάν, προφανώς θα ήταν πιο 'εύκολη' η εκμετάλλευσή τους! Τώρα αποκαλύπτεται ο ρόλος των ατζέντηδων πολιτικών, που έλεγαν τότε ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν και τώρα ΝΑΙ στο ΔΝΤ

-Κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Αν. Μεσόγειο, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα
-Σε μεγάλες ποσότητες
-Τα κοιτάσματα είναι εκμεταλλεύσιμα, εκτιμά η έρευνα


Ο βυθός της λεκάνης της Λεβαντίνης στην ανατολική Μεσόγειο, μέρος της οποίας ανήκει στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου, περιέχει ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο που έχουν εντοπιστεί και σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου.



Τα ευρήματα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος», ανακοίνωσε το Κέντρο Γεωλογικών Μελετών των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS).
Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι είναι η πρώτη φορά που το αμερικανικό κέντρο δίνει στη δημοσιότητα μελέτη που αφορά αξιολόγηση των κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο στη βάση σεισμολογικών στοιχείων και άλλων επιστημονικών μεθόδων έρευνας για κοιτάσματα. Πρόκειται για στοιχεία ερευνών που έγιναν την περίοδο 2000-2002 και �E�παναξιολογήθηκαν από το 2008 μέχρι και πρόσφατα.
Η εκτίμηση του USGS είναι ότι στη λεκάνη της Λεβαντίνης υπάρχουν «122 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια ανακτήσιμου φυσικού αερίου» όπως «περίπου 1,7 δισεκατομμύριο βαρέλια, δυνητικά ανακτήσιμου πετρελαίου».
Η λεκάνη της Λεβαντίνης μοιράζεταCE� κυρίως μεταξύ Κύπρου, Συρίας και Λιβάνου. Επίσης, η ευρύτερη περιοχή των κοιτασμάτων κατά την αμερικανική έρευνα, επεκτείνεται προς το δέλτα της Αιγύπτου από τη μια και της Τουρκίας από την άλλη.
Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Ενέργειας του Κυπριακού Υπουργείου Εμπορίου Σόλων Κασσίνης περιορίστηκε να δηλώσει στην εφημερίδα ότι «τα δεδομένα της δικής μας περιοχής μάς είναι γνωστά, δεν έχουμε άλλο σχόλιο».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί το Βυζάντιο



Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ
Γιατί το Βυζάντιο
Ελληνικά Γράμματα, 2009

Το «Γιατί το Βυζάντιο», το καινούργιο βιβλίο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, γραμμένο απευθείας στα ελληνικά, αποτελεί ένα απόσταγμα σχεδόν βιωματικό, από την πολύχρονη διδασκαλία της διαπρεπούς βυζαντινολόγου στη Σορβόννη. Απευθύνεται στο ευρύ κοινό και ειδικά σε εκείνους που τους απασχολεί το ζήτημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας.

«Το πόνημα αυτό», αναφέρει η ίδια, «απευθύνεται σε όσους από τους Νεοέλληνες ταλανίζονται με το πρόβλημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας και στους ξένους (κυρίως τους Δυτικοευρωπαίους και τους Αμερικανούς βλαστούς τους) που αρκούνται στην επιλεκτική γνώση του παρελθόντος τους, άσχετα από κάθε ιστορική πραγματικότητα και με μόνο μέλημα τη δικαίωση μιας σύγχρονης πολιτικής προσέγγισης, που υπαγορεύουν συμφέροντα και ενδιαφέροντα, ξένα συχνά από την ιστορία και το αντικείμενό της».




Αναλύονται οι σχέσεις της πολιτείας με την εκκλησία (αυτοκράτορα και πατριάρχη), του κέντρου με την περιφέρεια (Κωνσταντινούπολης και επαρχιών), του Βυζαντίου με τους πολυποίκιλους γείτονές του, φίλους, συμμάχους ή εχθρούς. Οι συνοριακές συρρικνώσεις, οι δογματικές διαμάχες, οι στρατιωτικοπολιτικές αντιπαλότητες και οι άνισες κοινωνικές διαβαθμίσεις που ρύθμιζαν την καθεστηκυία τάξη εξηγούν τη δυσκολία της βυζαντινής κοινωνίας αλλά και της πολιτικής να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών.

Η πτώση της αυτοκρατορίας πρώτα στα χέρια των Σταυροφόρων (1204) και τελικά στους Οθωμανούς (1453) προλογίζουν την χαλεπότητα της μετέπειτα εποχής που θεμέλιό της ωστόσο μένει η πολύχρονη βυζαντινή εμπειρία: θρησκευτική, ιδεολογική και βιωματική. Απόηχός της ως τις μέρες μας μπορεί να θεωρηθεί η αμφίσημη σχέση των Νεοελλήνων με τη Δύση και με την Ανατολή, πρόβλημα της νεοελληνικής ταυτότητας.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ




του Ανδρέα Πενταρά*


Όλοι οι μεγάλοι Ευρωπαίοι οραματιστές οι οποίοι πρώτοι συνέλαβαν την ιδέα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπως ο Ζαν Μονέ, ο Σουμάν, ο Αντενάουερ, ο Σπάακ, ο Σπινέλλι και άλλοι, προκειμένου να προχωρήσουν στην υλοποίηση του οράματος μιας Ενωμένης Ευρώπης, εκείνο που πρώτα σκέφθηκαν να πράξουν, ήταν η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, μέσα στο οποίο θα έκτιζαν το οικοδόμημα αυτό.

Γι αυτό, ο πρώτος οργανισμός τον οποίο οι Ευρωπαίοι ηγέτες έκτισαν στην Ευρώπη, αμέσως μετά το πόλεμο και συγκεκριμένα το 1948, ήταν η ΔυτικοευρωπαΪκή Ένωση (ΔΕΕ). Ένας καθαρά αμυντικός οργανισμός, ο οποίος στο άρθρο 5 του καταστατικού του προέβλεπε την αμοιβαία αρωγή των μελών της Ένωσης εναντίον εξωτερικής επίθεσης. Βέβαια, η τύχη του συλλογικού αυτού συστήματος ασφάλειας είναι λίγο πολύ γνωστή. Μετά την ίδρυση του ΝΑΤΟ το 1949 και την ανάληψη της ευθύνης της άμυνας της Ευρώπης από αυτό, η ΔΕΕ έπαιξε δευτερεύοντα ρόλο στην Ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια, περιοριζόμενη σε ειρηνευτικές αποστολές, μέχρι το 1999 οπότε οι αρμοδιότητές της απορροφήθηκαν από την ΕΕ.


Αλλά και αργότερα ακόμα, όταν ιδρύθηκε το 1952 ο πρόγονος της σημερινής ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Χάλυβα και Άνθρακα, μπορεί ο οργανισμός αυτός να φαινόταν σαν μια εμπορική και οικονομική ένωση, στη πραγματικότητα όμως εμπεριείχε την αμυντική διάσταση, αφού η από κοινού διαχείριση των πρώτων υλών (χάλυβα και άνθρακα), αναγκαίων για τη διεξαγωγή του πολέμου από τους πρώην αντιπάλους στην Ευρώπη, διασφάλιζε την αποφυγή του πολέμου, άρα την επικράτηση της ειρήνης.

Ακόμα και αργότερα, το 1957, όταν η Ένωση Χάλυβα και Άνθρακα μετατρέπεται σε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), ταυτόχρονα ιδρύεται και η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα σε μια προσπάθεια των Ευρωπαίων ηγετών να δημιουργήσουν μια πιο στέρεη βάση ασφάλειας στην Ευρώπη πέραν εκείνης του ΝΑΤΟ. Η τύχη βέβαια και της προσπάθειας αυτής δεν ήταν η αναμενόμενη, αφού η Γαλλική εθνοσυνέλευση δεν επικύρωσε την ίδρυση του νέου οργανισμού, με το φόβο του επανεξοπλισμού της Γερμανίας.

Και φθάνουμε στο Μάαστριχτ το 1993, όπου η ΕΟΚ γίνεται ΕΕ και δημιουργείται ο δεύτερος πυλώνας, αυτός της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας της ΕΕ και αργότερα και συνθηκών άμυνας. Στη δε συνθήκη της Λισαβόνας περιλαμβάνεται η ρήτρα αμοιβαίας αρωγής, σύμφωνα με την οποία, σε περίπτωση που μια χώρα μέλος υποστεί εξωτερική επίθεση, οι άλλες χώρες μέλη οφείλουν να της παράσχουν βοήθεια με όλα τα εις τη διάθεσή τους μέσα, πάντοτε βέβαια μέσα στα πλαίσια του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, που καθορίζει το δικαίωμα της αυτοάμυνας. Ένα δικαίωμα που για να ασκηθεί απαιτείται η ύπαρξη Ενόπλων Δυνάμεων από το κράτος.

Και ενώ βλέπουμε όλες αυτές τις διαχρονικές προσπάθειες των Ευρωπαίων ηγετών να δημιουργήσουν συνθήκες ενός ασφαλούς και ειρηνικού περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, έτσι ώστε να μπορεί να στεριώσει και να αναπτυχθεί το οικοδόμημα μιας Ενωμένης Ευρώπης, όπου οι Ευρωπαίοι πολίτες απερίσπαστοι να ασχολούνται με τα ειρηνικά τους έργα για πρόοδο και ανάπτυξη, εμείς εδώ στη Κύπρο, εκείνο που πρώτα σκεφθήκαμε να κάνουμε, ήταν η δημιουργία συνθηκών ανασφάλειας για το ομόσπονδο κράτος που θα δημιουργήσουμε με τη λύση του Κυπριακού. Μια ανασφάλεια που θα προέλθει μέσα από τη συμφωνία του προέδρου Χριστόφια με τον απελθόντα ηγέτη της Τ/Κ κοινότητας Ταλάτ για πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, χωρίς καν να συζητηθούν τα υπόλοιπα θέματα που συνιστούν το πλέγμα ασφάλειας της Κύπρου, όπως οι συνθήκες εγγυήσεων και συμμαχίας, η παραμονή ή όχι στρατιωτικών αποσπασμάτων Ελλάδας – Τουρκίας, οι Βρετανικές Βάσεις, ο ρόλος της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ κλπ. Και αγνοώντας φυσικά, ότι η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί πρώτιστα τα Τουρκικά συμφέροντα στο ζωτικό χώρο της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, ένας χώρος στον οποίο η Τουρκία θα αναπληρώσει το κενό ασφάλειας που θα υπάρξει και δευτερευόντως των Βρεττανών οι οποίοι μέσω των Βρετανικών βάσεων θα μονοπωλήσουν τη στρατηγική αξία της περιοχής στους Ευρωπαίους και Αμερικανούς συμμάχους τους.

Η προσεχής τριήμερη σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου είναι μια ευκαιρία για τους Κύπριους πολιτικούς ηγέτες που εξακολουθεί ακόμη η καρδιά τους να πάλλεται για το καλώς νούμενο συμφέρον του τόπου, να ανακινήσουν το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης και να ζητήσουν επιτακτικά από τον πρόεδρο Χριστόφια να αποσύρει την απαράδεκτη και εθνικά επιζήμια πρότασή του. Αλλοιώς είμαστε άξιοι της τύχης μας.

* υποστράτηγος ε.α.

Διαβάστε περισσότερα...